คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 125 : เล่ม 5.1 - ตอนที่ 64.1 - สัญญาระหว่างเรา (2)


     อัพเดท 22 มี.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 31 Overall : 262,786
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 125 : เล่ม 5.1 - ตอนที่ 64.1 - สัญญาระหว่างเรา (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 844 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ลูทที่ถูกยอดฝีมือชราหอบหิ้วมาถึงกับทรุดลงกับพื้น ทั้งจากอาการบอบช้ำกับการต่อสู้เมื่อครู่ กับการร่วงหล่นลงจากประตูแห่งมิติที่เปิดสูงกว่าพื้นดินถึงวาเศษ
                “ขอบคุณผู้อาวุโสมากที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้” ลูทพยายามฝืนร่างกายลุกยืนขึ้น กล่าวว่า “ผู้อาวุโสเป็นยอดคนจากสารทิศใด?”
                เฒ่าชราผมขาวโพลนมิได้มีร่างสูงใหญ่แต่บึกบึนไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ผมของเขาหยักไม่เป็นทรงเสมือนรังนกวางไว้บนศีรษะ ตามใบหน้าที่หยาบกร้านเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา ทั้งแผลเป็นจากคมดาบคมกระบี่และรอยจากความเหี่ยวย่นตามธรรมชาติ พิจารณาจากใบหน้าจะพบว่าบุคคลผู้นี้ต้องมีอายุมากกว่าห้าสิบปี แต่ถ้าพิจารณาจากรูปร่างที่แข็งแรงจะพบว่ามีอายุเพียงสี่สิบปีเศษ เฒ่าชรากล่าวออกมาโดยมิได้ตอบคำถามลูทว่า “ไม่ต้องขอบอกขอบใจอันใด ข้ามิได้ช่วยเจ้าเพราะเป็นเจ้า หากเจ้ามิได้ถือกระบี่เล่มนั้นอยู่ในมือ ข้าคงปล่อยให้เจ้าที่ไม่รู้จักประเมินฝีมือตนทอดร่างเป็นซากศพอยู่ข้างทางไปแล้ว นับว่าเจ้าโชคดีอยู่ไม่น้อย”
                “กระบี่? เขี้ยวราชสีห์นี่น่ะหรือ?” ลูทกล่าวทวนคำ
                เฒ่าชราที่ดูเหมือนสติจะฟั่นเฟือนคนนี้มิได้กล่าวในเรื่องเดียวกันกับคำพูดของลูทแต่อย่างใด กล่าวอย่างกระฟัดกระเฟียดว่า “เจ้าพวกลูกเต่าสี่ห้าตัวนั้นน่าคลั่งใจนัก พวกมันไม่เห็นแก่ข้าที่เป็นเจ้าของบ้านเลยสักนิด จะเข้ามาใช้สถานที่ผู้อื่นก็มิรู้จักขออนุญาตก่อน หากข้าไม่ติดที่จะต้องช่วยเหลือเจ้าออกมา ป่านนี้คงสังหารพวกมันไปหมดสิ้น”
                ลูทฟังคำกล่าวสองสามประโยคนี้แล้วถึงกับจับต้นชนปลายมิถูก กล่าวว่า “ท่านผู้อาวุโสหมายความว่าอย่างไร?”
                ยอดฝีมือชรายังคงไม่สนใจคำพูดของลูท บ่นต่อไปว่า “มารดามันเถอะ เจ้าลูกเต่าตัวผู้นั่นมีความสามารถมิใช่น้อย ถึงกับต้านทานวรยุทธของข้าได้พักใหญ่”
                ลูทส่ายศีรษะไม่เข้าใจกับเรื่องราวเบื้องหน้า ในขณะนี้เขาร้อนใจที่ว่าจะไปตามยูกิและรินะทั้งสองได้อย่างไร จึงมิอาจเสียเวลากับเฒ่าสติฟั่นผู้นี้ได้อีก กล่าวว่า “จะอย่างไรก็แล้วแต่ ข้าขอจารึกบุญคุณของท่านอาวุโสเอาไว้ครั้งหนึ่ง ในตอนนี้ข้าจำต้องไปแล้ว มิฉะนั้นจะมิอาจตามสหายทั้งสองได้ทันท่วงที”
                เสียงอันเกรี้ยวกราดของเฒ่าชราดังขึ้นมาทันทีว่า “ยังไปไม่ได้!”
                ลูทขมวดคิ้วถามว่า “เพราะเหตุใด? ข้ามีความจำเป็นจริงๆ”
                “คิดจะมาก็มาจะไปก็ไป เจ้าเห็นข้าเป็นตัวอะไร? จนกว่าเจ้าจะฝึกเพลงดาบกับข้าจนสำเร็จ ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าไปไหนทั้งสิ้น” เฒ่าชรากล่าวด้วยน้ำเสียงอันจริงจัง
                “ข้ามิอาจกระทำเช่นนั้นได้ สหายทั้งสองของข้าตกอยู่ในอันตราย ไม่ทราบว่าเป็นตายร้ายดีประการใด หากท่านจะดึงดันให้ข้าฝึกเพลงดาบ อย่างน้อยต้องรอให้ข้าเสาะหานางทั้งสองพบเสียก่อน” ลูทสะกดกลั้นอารมณ์กับเฒ่าสติฟั่นเฟือนคนนี้ เห็นว่าหากกล่าวผิดพลาดประการใดไป ด้วยฝีมือของเฒ่าชราสามารถสังหารเขาได้ภายในสามกระบวนท่า จึงระงับความร้อนใจ กล่าวตอบไปด้วยเหตุผล
                มิคาดครั้งนี้เฒ่าชรากลับฟังวาจาของลูท กล่าวตอบว่า “นางทั้งสอง? เจ้าหมายถึงเด็กสาวสองคนที่หนีออกไปกับเจ้าใช่หรือไม่?”
                ลูทพยักหน้าถี่ๆกล่าวว่า “ไม่ผิดเป็นนางทั้งสองเอง ขอความกรุณาผู้อาวุโสให้เวลาข้าสักพักเถิด”
                “เจ้าไม่จำเป็นต้องไปหาพวกนาง” กล่าวจบชายชราจึงชี้มือไปที่ทางเบื้องหลัง ลูทเบือนหน้าตามไปก็พบว่าสตรีทั้งสองกำลังเดินเข้ามาใกล้ จึงตะลึงงันด้วยความประหลาดใจ
‘ประตูข้ามมิติเมื่อครู่เปิดมาไกลถึงเพียงนี้เชียวหรือ
คำนวณจากเวลาสถานที่ตรงนี้สมควรจะห่างจากบริเวณต่อสู้พันวาเศษ นับว่าเอลแห่งมิติของเฒ่าชราผู้นี้ สามารถเคลื่อนที่ได้ไกลกว่าวิชาเคลื่อนกายระยะสายตาของชานอนเกือบสิบเท่า อีกทั้งไม่จำเป็นต้องใช้แร่เอลไลท์มาตั้งเป็นจุดเคลื่อนย้ายเพื่อกำหนดตำแหน่งอีกด้วย ด้วยฝีมือเช่นนี้ไม่ว่าเป็นใครก็มิอาจตามเฒ่าชราผู้นี้ได้ทัน เว้นเสียแต่ว่ามันผู้นั้นต้องเป็นเอลลิสแห่งมิติที่มีระดับพลังฝีมือใกล้เคียง
                ในขณะเดียวกัน ยอดหญิงยูกิต้องเผชิญแรงกดดันจากทั้งภายในและภายนอก ด้วยเหตุผลนานับปการสนับสนุนให้นางหยุดยั้งการหลบหนีหันหลังกลับไปช่วยลูท ผู้ที่ยอมเสียสละปกป้องนางมาโดยตลอด แต่ด้วยการทัดทานของรินะกับเหตุผลที่ว่า “หากย้อนกลับไปในตอนนี้ สิ่งที่ลูทกระทำเพื่อตัวนางเองจะมีประโยชน์อันใด? จะรับผิดชอบต่อชีวิตประชาชนชาวนอร์ในเมืองเอเวอร์เกรซอีกหลายแสนคนได้อย่างไร?” ยูกิจึงต้องกล้ำกลืนความอยากที่จะย้อนกลับไป ตัดใจหลบหนีต่อไปกับน้องสาว โดยมีความหวังในใจลึกๆว่า “เขาต้องไม่ตาย”
จนบัดนี้ยูกิได้พบลูทอีกครั้ง ริมฝีปากที่แดงสดของนางบรรจงยิ้มออกมาด้วยความปลื้มปิติ ดวงตาทั้งคู่บ่งบอกถ้อยคำอันบรรยายได้ไม่มีวันสิ้นสุด ว่าดีใจขนาดไหนที่พบว่าลูทยังมีชีวิตอยู่ จนแทบจะโผเข้าสู่อ้อมกอดของบุรุษหนุ่มที่ตรงหน้า
                ‘เวลาที่คนเราจะรู้ถึงความสำคัญของสิ่งๆหนึ่งหรือคนผู้หนึ่งอย่างแท้จริง คือเวลาที่คนเราสูญเสียของสิ่งนั้นหรือคนผู้นั้นไป หากท่านเกิดโชคดีได้รับสิ่งนั้นกลับคืนมา ก็โปรดจงรับรู้เอาไว้ว่าท่านเป็นหนึ่งในผู้ที่โชคดีที่สุดในโลก’ คงไม่มีเวลาไหนที่ยูกิจะซาบซึ้งกับประโยคอมตะในวรรณกรรมโบราณเท่ากับเวลาขณะนี้
                แต่ขณะที่นางกำลังจะโผเข้าไปแสดงความยินดีชายหนุ่มเบื้องหน้า ปลายเท้าทั้งสองกลับต้องหยุดชะงักลง จิตใจที่เบิกบานถูกโซ่ตรวนแห่งจารีตประเพณีกั้นขวางไว้ สร้อยคอทองคำขาวและแหวนแวววาวที่ห้อยอยู่บนลำคออันขาวผ่อง กลับกลายเป็นโซ่ล่ามหัวใจมิให้ขยับเขยื้อน แววตาที่ตื่นเต้นยินดีของนางบรรจงปรากฏแววหมองหม่นขึ้นมาแทนที่ สัญญาจากก้นบึ้งของจิตใจรั้งกายนางไว้มิให้ก้าวต่อ สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้เหลือเพียงการกล่าวประโยคสั้นๆว่า “ข้าดีใจที่เจ้ารอดชีวิตกลับมา”
                ส่วนรินะน้องสาวที่มิได้มีเครื่องกีดขวางทางจิตใจอย่างยูกินั้นวิ่งเข้าไปหาศิษย์พี่อย่างลืมตัว ยิ้มอย่างเริงร่าจับมือของเขาด้วยความยินดี กล่าวว่า “พี่ลูทปลอดภัยจริงๆด้วย! ข้ากับพี่ยูกิเป็นห่วงพี่ลูทเสียเกือบแย่” แต่พอนางเอ่ยถึงยูกิแล้วหันหลังกลับไป พบเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยจะปกตินักของพี่สาว จึงเข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรกันขึ้น พี่สาวของตนเสมือนตกอยู่ในห้วงทุกข์แห่งความทรมาณ
                หรือความรักของทั้งสองจะไร้ทางออกที่ดีพร้อม?
                แต่แล้วเรื่องอันที่ไม่คาดฝันได้เกิดขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางความปิติยินดีปนกับความขมขื่น ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงผู้นี้กลับทรุดหัวเข่าลงกับพื้น ส่งเสียงไอออกมาอย่างแหบแห้ง พ่นเลือดสีม่วงปนดำมีกลิ่นฉุนเฉียวเฉกเช่นพิษร้ายออกมาจากลำคอ มือหนึ่งกุมไปที่หน้าอกบริเวณหัวใจ งอร่างลงขนานกับพื้นดิน กระอักเลือดพิษออกมาอีกครั้งหนึ่ง จนสตรีทั้งสองแตกตื่น รีบรุดเข้าไปประคองร่างชายหนุ่มที่สติกำลังจะหลุดลอยเอาไว้ มิให้ศีรษะกระทบลงกับพื้น
                “ถอยไป!”
เสียงเข้มดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงชายเสื้อปะทะลม เฒ่าชราสติฟั่นเฟือนผู้นั้นรุดเข้ามาหาลูท ประกบนิ้วจี้ลงไปบนแผ่นหลังและหน้าอกสองสามครั้ง อีกมือหนึ่งจับชีพจรตรวจดูอาการ พลางกล่าวว่า “เจ้ายังมิได้เรียนเพลงดาบกับข้าจนสำเร็จ หากแม้นพญามัจจุราชมาด้วยตัวเอง ข้าก็จะไม่อนุญาติให้เจ้าไป!”
กล่าวจบจึงพลิกฝ่ามือครั้งหนึ่ง ตบฟาดลงไปยังกลางหลังของลูท จนเขาอาเจียนเลือดสีดำออกมาอีกคำโต โลหิตหยดท้ายๆที่ไหลออกมาจากปากแปรเปลี่ยนเป็นสีแดง
ชายชราเห็นเช่นนั้นจึงโล่งใจไปเปลาะหนึ่งแบกร่างลูทขึ้น ร่ายเอลแห่งมิติเป็นแสงสีม่วงสว่างวูบครั้งหนึ่ง ย้ายร่างลูท ยูกิและรินะทั้งสามไปพร้อมกัน


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 125 : เล่ม 5.1 - ตอนที่ 64.1 - สัญญาระหว่างเรา (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 844 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android