คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 131 : เล่ม 5.1 - ตอนที่ 65.1 - ซองจดหมายแถบดำ (4)


     อัพเดท 31 มี.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 39 Overall : 262,794
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 131 : เล่ม 5.1 - ตอนที่ 65.1 - ซองจดหมายแถบดำ (4) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 819 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าผู้ใด!?
                ประตูห้องเปิดออกมาในฉับพลันปรากฏเป็นร่างของรินะ พร้อมกับคำกล่าวที่ว่า “แย่แล้วพี่ลูท พวกทหารกำลังบุกเข้ามา!”
                ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากทั้งลูทและยูกิ ทั้งสองพึ่งฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บ ต่างใช้เอลเป็นจำนวนมากไปในการขับไล่พิษผีเสื้อสีคราม จึงทำให้อ่อนล้ามิอาจขยับเขยื้อนได้สะดวก
                รินะมีทีท่าวิตกกังวลมากกว่าเดิม นางเดินเข้าไปหาลูทก่อน เขย่ากายเบาๆพร้อมกล่าวว่า “ศิษย์พี่ๆ”
                “มีอะไรหรือรินะ?” เสียงตอบที่ได้รับกลับกล่าวออกมาจากปากของยูกิผู้เป็นพี่สาว มิใช่ลูทที่นางกำลังเขย่าร่าง
                “พี่ยูกิ!? สีหน้าพี่ดีขึ้นมาก หรือว่าพี่หายจากอาการพิษแล้ว?” รินะลืมเหตุการณ์เฉพาะหน้าไปชั่วขณะ เมื่อเห็นใบหน้าของพี่สาวตนกลับคืนสู่สีเลือด
                ยูกิส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “ข้ายังคงรู้สึกวิงเวียนอยู่บ้าง แต่อาการเจ็บปวดที่เกิดจากพิษนั้นทุเลาลงไปมากแล้ว นี่ต้องขอบคุณศิษย์พี่เจ้าที่ช่วยเหลือ”
แท้จริงแล้วยูกิรู้ตัวอยู่ตลอดตั้งแต่ตอนที่ลูทโคจรพลังเข้าไปในร่างของนาง เพียงแต่ด้วยความอ่อนแอจึงมิอาจกล่าววาจาอันใดได้ ใช้สติที่เหลือทั้งหมดชักนำวงจรซันเอลที่ประกอบด้วยพิษของดอกไม้พิษ มุ่งไปให้ถูกทางมิให้แพร่กระจายไปทั่วร่าง จนผลสุดท้ายก็ขับพิษผีเสื้อสีครามออกมาได้ส่วนหนึ่ง จากนั้นจึงหลับไปด้วยความอ่อนล้า
รินะได้ยินพี่สาวกล่าวเช่นนั้นก็โล่งใจ ฉุกใจคิดถึงเรื่องที่ตลาดจึงปรากฏสีหน้าอันย่ำแย่ออกมาอีกครั้ง เขย่าร่างของลูทด้วยความแรงมากกว่าเดิม กล่าวว่า “ศิษย์พี่ช่วยตื่นด้วย รีบด่วน พวกเราต้องไปกันแล้ว”
ลูทที่หมดเรี่ยวแรงนอนหลับสนิทพอถูกรินะเขย่าแรงขึ้นจึงรู้สึกตัว ค่อยๆลืมตาขึ้นมากล่าวด้วยเสียงอ่อนระโหยว่า “มีเรื่องอันใด?”
“ข้าเองก็ไม่เข้าใจว่าเจ้าต้องรีบร้อนอะไรปานนั้น ศิษย์พี่ของเจ้าหมดเรี่ยวแรงไปมากในการช่วยขับพิษให้กับข้า มีเรื่องคอขาดบาดตายอันใดหรือ?” ยอดหญิงยูกิกล่าวด้วยความไม่พอใจ
“เป็นเรื่องคอขาดบาดตายแน่แท้ แต่ด้วยเวลาเพียงเท่านี้ข้ามิอาจอธิบายได้ทั้งหมด เอาเป็นว่าเฒ่าชั่วร้ายจางเสินโส่วนั่นเป็นฆาตกรมือเปื้อนโลหิต ที่ลงมือสังหารหมู่ผู้บริสุทธิ์จำนวนหนึ่ง จนบัดนี้ทางการสืบทราบได้ระแคะระคาย จึงส่งกองทหารพร้อมมือปราบมาเป็นจำนวนมาก มุ่งมาทางนี้เพื่อที่จะจับกุมเฒ่าชั่วร้ายนั่น พร้อมทั้งพวกเราอีกสามคนในฐานะแนวร่วม” รินะตอบด้วยความร้อนใจ
“ว่ากระไร!? จางเสินโส่วนั่นน่ะหรือ?” ลูทที่อยู่ในสภาพงัวเงียหลังตื่นนอนตาสว่างขึ้นมาทันที
“ใช่แล้วศิษย์พี่ ดังนั้นพวกเราต้องรีบจากไปในบัดดล” รินะกล่าวตอบทันที
ยูกิค่อยๆฝืนร่างก้าวลงจากเตียง ดูจากสภาพร่างกายเห็นได้ชัดว่าไม่อาจทนทานการหนีอย่างเอาเป็นเอาตายได้อีก เพียงการยืนยังมิอาจจะทรงตัวอยู่
ลูทเห็นเช่นนั้นจึงกล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะหนีรอดในสภาพนี้ ข้ากับยูกิล้วนอ่อนแรงจนแทบไม่สามารถขยับตัวได้ และดีไม่ดีการที่ยูกิออกกำลังมากอาจเป็นการกระตุ้นพิษร้ายในร่างขึ้นมาอีกครั้ง”
“เช่นนี้จะทำอย่างไรดี?” รินะกล่าวออกมาด้วยความสับสน นางเป็นเด็กสาวอายุเพียงสิบเจ็ดปีจึงไม่มีประสบการณ์มากเพียงพอ ที่จะรับมือกับเหตุการณ์เฉพาะหน้าคอขาดบาดตายเช่นนี้ แต่ด้วยความที่เป็นคนที่มีสติปัญญาดีคนหนึ่ง จึงขบคิดสักพักนึกถึงการที่ศิษย์พี่เอาตัวรอดเมื่อประสบกับการตามล่าของนักแม่นธนูทั้งสาม ก็พอจะหาแนวทางออกคร่าวๆได้ กล่าวว่า “เอาเป็นว่าข้าจะปรากฏตัวล่อพวกมันไปอีกทางหนึ่ง เปิดโอกาสให้ศิษย์พี่และพี่ยูกิหนีไป”
“ทำเช่นนั้นได้อย่างไร? มันเสี่ยงเกินไป” ลูทกล่าวด้วยความเป็นห่วง
เมื่อรินะตัดสินใจได้ก็เริ่มกลับคืนสู่ความเชื่อมั่นอีกครั้ง กล่าวว่า “พี่ลูทไม่ต้องเป็นห่วง ข้าเป็นชาวเอนเซลเคยคลุกคลีอยู่กับสภาพภูมิประเทศแถบนี้ดีย่อมหาทางหนีทีไล่ได้อยู่แล้ว จากจุดนี้ลงไปทางทิศใต้เรื่อยๆจะไปถึงหมู่บ้านรูนนิค หากข้าสามารถไปถึงที่นั่นท่านหัวหน้าหมู่บ้านจะยื่นมือช่วยเหลือข้าได้ และถ้าเกิดอะไรขึ้นมาข้ายังมีไพ่ตายเป็นซุยริวอีกใบหนึ่ง ในเมื่อมีสัตว์มายาระดับเอกวรรณเช่นนี้คุ้มครองศิษย์พี่คงไม่ต้องเป็นห่วงแล้วกระมัง?”
“เจ้าทำทีเป็นหนีไปทางหนึ่งจากนั้นหาทางวกเข้าบ้านเรือน ใช้เสื้อคลุมสีดำมาสวมทับ โยนเสื้อคลุมสีขาวที่เจ้าสวมใส่ออกไปอีกทางหนึ่ง จากนั้นให้อาศัยความมืดเร้นกายมุ่งลงใต้ไปหาท่านพ่อท่านแม่ที่หมู่บ้าน จะเพิ่มโอกาสหนีให้เจ้าอีกส่วนหนึ่ง” ยูกิผู้เป็นพี่สาวกล่าวแนะนำ
รินะเดินเข้ามาสวมกอดพี่สาวครั้งหนึ่ง ด้วยความดีใจจากการที่นางรอดชีวิตมาได้ราวปาฏิหาริย์ ปนกับความเสียใจที่จะต้องจากพี่สาวไปอีกครั้ง กล่าวว่า “พี่ยูกิถนอมตัว” จากนั้นนางจึงหันไปทางลูท กล่าวว่า “ฝากพี่ยูกิด้วยศิษย์พี่” สิ้นเสียงกล่าวร่างอันผอมบางของรินะก็พลิ้วออกจากประตูไปราวกับสายลมหอบหนึ่ง
ติดตามมาด้วยเสียงฝีเท้ามนุษย์หลายสิบคนดังแผ่วเบามาจากระยะไกล ลูทตกใจที่ตนเองได้ยินเสียฝีเท้าบุคคลเหล่านี้ได้อย่างไร เดิมทีเขามิอาจได้ยินเสียงฝีเท้าที่ระยะห่างห้าร้อยก้าวเช่นนี้ได้ อาจเป็นเพราะวงจรซันเอลที่ช่วยพัฒนาโสตประสาทการรับฟังให้เฉียบคมยิ่งขึ้น พลันกล่าวว่า “พวกทหารเข้ามาใกล้แล้ว พวกเรารีบออกไปทางประตูหลังเถิด หาทางปะปนไปในบ้านเรือนชาวบ้านในแถบนี้กลบเกลื่อนร่องรอย”
ยูกิที่ไม่ทราบว่าบุรุษหนุ่มผู้นี้ทราบได้อย่างไรว่าพวกทหารเข้ามาใกล้แล้ว ทั้งที่ไม่มีสัญญาณบอกเหตุแม้แต่น้อย แต่ก็ยังพยักหน้าด้วยความเชื่อใจ ฝืนร่างกายเดินสองสามก้าวไปทางประตูพร้อมกล่าวว่า “ตกลง”บัดนี้นางเชื่อถือบุรุษหนุ่มอย่างเต็มตัว นับเป็นความรู้สึกครั้งแรกในชีวิตของยอดหญิงยูกิ
 
ณ ห้องประชุมสำนักข่าวพิราบรายวัน
“เป็นไปได้อย่างไร?” สตีเฟ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงอันสั่นเทา จิตใต้สำนึกเขายังคงไม่ยอมรับความจริงที่เขียนมาในจดหมายขอบดำ ซึ่งเป็นข่าวสำคัญสุดยอดที่ผ่านการยืนยันจากแหล่งข่าวแล้วว่าจริงแท้แน่นอน
โรเมโร่พ่อบ้านผู้สัตย์ซื่อเห็นสีหน้าของสตีเฟ่นแปรเปลี่ยนไป จึงกล่าวว่า “มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือนายใหญ่?”
ลาโทน่าเองก็เช่นกัน กล่าวเสริมว่า “ในจดหมายเขียนว่าอย่างไร?”
สตีเฟ่นส่ายศีรษะมิได้กล่าวอันใด พลางยื่นจดหมายขอบดำนั้นให้กับคนทั้งสองอ่านผ่านตากันเอง พลางถอนหายใจออกมาครั้งใหญ่ ความอัดอั้นตันใจแน่นอยู่ในทรวงอกจนมิอาจระบายออกมาได้หมด
“อะไรกัน!?” ลูกน้องทั้งสองมีปฏิกิริยาหลังอ่านข้อความในจดหมายนั้นจบ ไม่แตกต่างไปจากนายเหนือ โรเมโร่ถึงกับแหงนหน้าขึ้นมองเพดาน กล่าวว่า “เช่นนี้ความหวังในการอยู่รอดของเอเวอร์เกรซแทบจะหมดไป”
เนื้อความในจดหมายมีเพียงประโยคเดียว ประโยคสั้นๆที่ได้ใจความว่า ‘ผู้นำการาดอสเสียชีวิต’ อันเป็นประโยคที่ส่งผลกระทบต่อกองกำลังเอเวอร์เกรซอย่างใหญ่หลวง
สตีเฟ่นพยักหน้าพร้อมกล่าวว่า “เมื่อขาดท่านผู้นำการาดอสไปกองกำลังปลดปล่อยเจนีสก็ตกอยู่ในสภาพมังกรไร้เศียร ยิ่งรู้ว่ากุนซือราเมสบาดเจ็บจนมิอาจต่อสู้ได้อีกคนหนึ่ง เรื่องทุกอย่างยิ่งย่ำแย่ลงเข้าไปใหญ่ อีกทั้งมีความเป็นไปได้ถึงเก้าส่วนว่าคอร์เนเลียจะต้องบุกจู่โจมสวนกลับในไม่ช้า เพื่อที่จะทวงเอาเมืองเจนีสเหนือกลับคืนสู่การปกครองของจักรวรรดินอร์ การบุกครั้งนี้น่าจะเป็นการระดมพลอัศวินดำหลายคน ยกกองทัพที่แข็งแกร่งเข้ายึดตัวเมือง เพียงแม่ทัพมอริแกนผู้เดียวคงมิอาจต้านทานการรุกรานของอัศวินดำจำนวนมากได้ เห็นทีเมืองเจนีสเหนือคงจะไม่รอดพ้นชะตากรรมตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ และจากนั้นกองทัพทั้งมวลจะบุกเข้าสู่เอเวอร์เกรซ ใช้กำลังที่มากกว่าบดขยี้กองทัพของท่านคาร์ลให้แตกกระเจิงไป”
ลาโทน่านึกเรื่องบางประการขึ้นได้ จึงกล่าวว่า “แต่ท่านอย่าลืมคำนวณถึงพวกของมือปราบไก หากพวกเขาได้เข้าไปช่วยกองกำลังเจนีสเหนือต้านรับการบุกจู่โจมในครั้งนี้ เหตุการณ์อาจพลิกผันกลับตาลปัตรได้”
โรเมโร่ส่ายหน้าด้วยประสบการณ์ที่สั่งสมมา กล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้หรอกลาโทน่า เจ้าลองคิดดูว่าพวกมือปราบไกมีกันเพียงสี่คน แต่ละคนมิได้สังกัดกองกำลังเจนีสเหนือ จะอาศัยอะไรไปปลอบขวัญและกำลังใจของเหล่าทหาร การขาดผู้นำในระหว่างการสงครามเป็นข้อเสียเปรียบอันมหาศาล พวกทหารเหล่านั้นล้วนต่อสู้ด้วยความเชื่อมั่นในระบบกษัตริย์ ของเมืองเจนีสที่มีมาเป็นเวลายาวนาน การาดอสมิใช่ผู้นำทั่วไป แต่เขาเป็นพระอนุชาของกษัตริย์กาเรียที่เคยปกครองในสมัยก่อน ดังนั้นการาดอสจึงเปรียบเสมือนราชันย์องค์หนึ่ง เป็นศูนย์รวมจิตใจของเจนีสทั้งชาติ ในตอนนี้ท่านเสียชีวิตไปแล้ว แม้ว่าผู้ที่จะมาดำรงตำแหน่งแทนการาดอสจะเป็นกุนซือราเมสผู้มากประสบการณ์หรือแม่ทัพมอริแกนผู้เก่งกล้า ก็มิอาจจะมีบารมีในการยึดเหนี่ยวจิตใจของประชาราษฎร์และเหล่าทหาร ให้ต่อสู้แบบถวายชีวิตได้อีก ทั้งนี้ทั้งนั้นมาจากเหตุผลเดียว นั่นคือทั้งสองมาจากชนชั้นสามัญชน”
สตีเฟ่นขบคิดอยู่อีกพักใหญ่ ใช้จินตนาการของตนตั้งสมมุติฐานแล้วกล่าวว่า “หากจะให้ข้าประเมิน ข่าวนี้คงจะเข้าหูของจักรวรรดินอร์ที่นอร์โปลิสภายในเวลาไม่กี่วัน ทันใดที่วานเตสได้รับข่าวนี้เมื่อนั้นจะต้องอนุมัติการบุกยึดเจนีสเหนือ คอร์เนเลียอาจต้องใช้เวลาอีกสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ในการเตรียมกองทัพให้พร้อม จากนั้นก็จะยกกำลังบุกลงมามิให้เจนีสเหนือตั้งตัวติด ด้วยเวลาเพียงสองหรือสามสัปดาห์เจนีสเหนือที่ตกอยู่ในอาการขวัญผวาจะทำอย่างไรได้ แม้ว่าพวกมือปราบไกจะเข้าร่วมต่อสู้ด้วยอย่างมากคงช่วยรับมือแม่ทัพระดับขุนพลได้อีกสามสี่คน แต่ผลโดยรวมของการต่อสู้ระดับมหภาคมิใช่ผลเล็กน้อยตรงนั้น ทหารที่ปราศจากกำลังใจจะมิอาจต้านทานกองทัพฝ่ายตรงข้าม ที่มีกำลังพลมากกว่าสองหรือสามเท่าได้เลย ข้าเชื่อว่าหากปิดประตูป้องกันเมือง คอร์เนเลียใช้เวลาไม่เกินสิบห้าวันหนึ่งเดือนก็สามารถยึดเจนีสเหนือได้สำเร็จ”
หารู้ไม่ว่าสตีเฟ่นประเมินจักรวรรดินอร์ต่ำไปขั้นหนึ่ง ข่าวสำคัญเช่นนี้มีหรือที่มิดาสจะปล่อยให้หลุดลอยไปการตอบโต้มิใช่ว่าจะกระทำอีกสองสามสัปดาห์ให้หลัง แต่เป็นบัดนี้!
“พวกเราคงต้องส่งสารให้พวกไกอย่าได้เข้าปะทะกับกองกำลังฝ่ายตรงข้าม รักษาชีวิตเอาไว้ก่อนเพื่อทวงถามความแค้นคืนในภายหลัง” ลาโทน่ากล่าวด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ
สตีเฟ่นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยักหน้าช้าๆ กล่าวว่า “ฝากเรื่องการส่งข่าวให้เจ้ากระทำแล้ว” พอกล่าวจบก็พกพาจิตใจที่หนักอึ้งเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน
พวกเขาสูญเสียผู้นำการาดอสไป กองกำลังปลดปล่อยเจนีสจะเป็นเช่นไร? เอเวอร์เกรซจะอยู่รอดได้นานขนาดไหน?


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 131 : เล่ม 5.1 - ตอนที่ 65.1 - ซองจดหมายแถบดำ (4) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 819 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android