คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 150 : เล่ม 5.2 - ตอนที่ 63.2 - เส้นด้ายแห่งความหวัง (3)


     อัพเดท 5 พ.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 39 Overall : 262,897
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 150 : เล่ม 5.2 - ตอนที่ 63.2 - เส้นด้ายแห่งความหวัง (3) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 884 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ยามสายวันเดียวกัน ณ ประตูเมืองทิศเหนือของเมืองเจนีสเหนือ
                เบื้องหน้าของพวกเขาทั้งสี่เป็นกำแพงอิฐใหญ่ที่กำลังอยู่ในระหว่างการปรับปรุงซ่อมแซม ด้านบนของกำแพงมีแม่ทัพสตรีนางหนึ่งกำลังชี้นิ้วสั่งการทหารเป็นการใหญ่ ทั้งบลูและโรสพบว่านั่นเป็นแม่ทัพมอริแกนที่ตนเองคุ้นเคย แต่บลูฉุกคิดขึ้นได้ว่าการเดินเข้าหากำแพงเมืองที่เต็มไปด้วยคันธนูลูกศรในยามสงครามเป็นเรื่องที่โง่เขลาเป็นอย่างยิ่ง จึงส่งสัญญาณจากนอกกำแพงเมืองเพื่อป้องกันการเข้าใจผิดโดยใช่เหตุ
                เสียงฝีเท้าม้าดังพบว่าแม่ทัพมอริแกนในชุดเกราะสีเงินควบขับอาชาตัวโปรดออกมาด้วยตนเอง ติดตามมาด้วยทหารชาวเจนีสอีกสี่คนเพื่อรับประกันความปลอดภัย เค้าหน้าของแม่ทัพสตรีชาวเจนีสผู้นี้ปรากฏความอิดโรยอยู่บ้างจากการตรากตรำงานหนักมาเป็นเวลาหลายวันหลายคืน หลังจากที่เอาชนะสงครามมาได้ก็ต้องทำการปรับปรุงการป้องกันเป็นการใหญ่ เพิ่มขวัญและกำลังใจทหารเตรียมรับศึกต่อเนื่องจากพื้นที่ของศัตรู จึงไม่ใช่เรื่องที่แปลกที่แม่ทัพมอริแกนจะมิได้นอนติดต่อกันมาเป็นเวลาสองวันสองคืน
                “บลู โรส และนั่นคงเป็นมือปราบไกกับครูชานอนใช่หรือไม่?” แม่ทัพมอริแกนกล่าวด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความหวัง แม้คนสี่คนยังมิอาจเรียกได้ว่าเป็นกำลังเสริมสักเท่าใด แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ใจชื้นขึ้นบ้างในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้
                มือปราบไกเดินเข้าไปประสานมือกับแม่ทัพมอริแกนที่พึ่งจะลงจากหลังม้า กล่าวตอบเป็นคนแรกว่า “ลำบากมากแล้วท่านแม่ทัพ พวกเราทั้งสี่รับคำสั่งมาจากท่านผู้ปกครองคาร์ล เดอ เกรซโดยตรง ให้มาช่วยเหลือกองกำลังปลดปล่อยเจนีสของท่านผู้นำการาดอส ต่อต้านกับจักรวรรดินอร์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”
                แม่ทัพมอริแกนกล่าวสั่งการให้คนสนิททั้งสี่ถอยห่างไปคุ้มกันโดยรอบ พลางกล่าวตอบว่า “ข้าทราบดีว่าในสถานการณ์เช่นนี้ท่านผู้ปกครองคาร์ลก็ต้องดิ้นรนมิใช่น้อย กองกำลังของจักรวรรดินอร์นั้นเข้มแข็งยิ่งนักการที่จะส่งบุคคลระดับยอดฝีมือมาช่วยเหลือทางเรานับเป็นการตัดสินใจที่ลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้สถานการณ์ของเมืองเจนีสอยู่ในภาวะวิกฤต ท่านผู้นำการาดอสมิอาจลุกจากเตียงมาเป็นเวลาสามวันแล้ว ในขณะที่กุนซือราเมสบาดเจ็บบอบช้ำถึงชีพจรเส้นเอ็น แม้สามารถเดินเหินได้แต่ก็มิอาจใช้กำลังใดๆ พวกท่านทั้งสี่มาได้ประจวบเหมาะ ข้ากำลังจะเข้าไปเยี่ยมอาการของท่านผู้นำอยู่พอดี ก็จะถือโอกาสนี้เป็นการรายงานข่าวดีเพียงหนึ่งเดียวในรอบหลายวันนี้ให้ท่านรับทราบ”
                ชานอนพลันกล่าวว่า “ข้าเองเป็นเอลลิสแห่งแสงมีความรู้ทางด้านการรักษาอยู่บ้าง หากไม่เป็นการล่วงล้ำก้าวก่ายก็อยากจะทดลองช่วยเหลือท่านผู้นำดูสักครั้ง”
                “ทางฝ่ายพวกข้าต่างหากที่ต้องเอ่ยปากขอร้องท่าน ได้โปรดช่วยดูอาการของท่านผู้นำการาดอสด้วย ขอเพียงยืดชีวิตท่านผู้นำออกไปสักเล็กน้อยก็ยังดี ในตอนนี้พวกทหารทั้งหลายยังไม่ทราบข่าวเรื่องนี้ ขวัญและกำลังใจของทั้งหมดก็ยังคงดีอยู่ แต่ถ้าหากผู้นำการาดอสเป็นอะไรไป กำลังขวัญก็จะตกต่ำลงจนถึงขีดสุด และเป็นการเปิดช่องให้ทหารนอร์บุกเข้าตีเมืองเจนีสเหนือแลกมาด้วยโลหิตนี้โดยง่าย”
                บลูขบคิดพักหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ทางที่ดีขอให้ท่านแม่ทัพปิดเรื่องนี้อย่าให้รั่วไหลออกไปอย่างเด็ดขาด ข้ามั่นใจว่าต้องมีหูตาของฝ่ายจักรวรรดินอร์ประจำการอยู่ในพื้นที่จำนวนหนึ่ง”
                แม่ทัพมอริแกนพยักหน้ารับคำ กล่าวว่า “ท่านกุนซือราเมสก็มีความคิดเช่นนี้”
                ไกกล่าวถามขึ้นว่า “ข้าขอถามอะไรสักเล็กน้อยจะได้หรือไม่?”
                “ท่านมือปราบไม่ต้องเกรงใจ”
                “ได้ข่าวว่าช่วงสามสี่วันที่ผ่านมามีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งอบยพมาจากหมู่บ้านทางตอนเหนือที่ติดกับชายแดนอาณาจักรนอร์ ท่านแม่ทัพพอจะทราบเรื่องหรือไม่?”
                แม่ทัพมอริแกนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทำท่าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ชาวบ้านพวกนั้นหนีจากการถูกปล้นชิงทรัพย์ของเหล่าทหารนอร์ ที่หลบรอดมาโดยปลอดภัยก็มีร่วมร้อยคน ข้าจัดที่พักให้พวกเขาอยู่ทางตะวันตกของเมืองเจนีสเหนือ ไม่ทราบว่าท่านมือปราบอยากพบผู้ใดเป็นพิเศษหรือไม่?”
                ไกได้ยินดังนั้นก็มีความหวังขึ้นอีกมาก ในเมื่อผู้คนในหมู่บ้านที่มีราวสองร้อยคนหนีรอดมาได้กว่าครึ่ง โอกาสที่บิดามารดาจะเอาชีวิตรอดมาได้นั้นก็พอมีอยู่บ้าง แต่ในตอนนี้เขาก็สำนึกได้ว่าเรื่องราวของผู้นำการาดอสที่เป็นเรื่องส่วนรวมมีความสำคัญกว่าเรื่องส่วนบุคคล จึงกล่าวว่า “พ่อแม่บุญธรรมของข้าทั้งสองอาศัยอยู่ในนั้น ขอท่านแม่ทัพช่วยส่งคนไปไต่ถามให้ระหว่างที่พวกเรากำลังเข้าพบท่านผู้นำการาดอสจะได้หรือไม่?”
                แม่ทัพมอริแกนฟังแล้วรู้สึกนับถือมือปราบเบื้องหน้าเป็นอย่างยิ่ง หากเป็นบุคคลอื่นทั่วไปคงจะต้องทิ้งภาระหน้าที่ไปตามหาพ่อแม่บุญธรรมก่อน แต่มือปราบผู้นี้กลับไม่ทำเช่นนั้นจึงรู้สึกเลื่อมใส พลางกล่าวว่า “เรื่องนี้ท่านไกไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะส่งคนสนิทไปตามหาร่องรอยของบิดามารดาของท่านให้เอง เมื่อทราบข่าวคราวประการใดก็จะให้ส่งรายงานด่วนมาทันที”
                “ขอบคุณท่านแม่ทัพมาก”
                “ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณพวกท่านทั้งสี่ รู้ทั้งรู้ว่าเมืองเจนีสกำลังจะถูกทหารนอร์ถล่มจนราบคาบในไม่ช้า ก็ยังอุตส่าห์มาร่วมชะตากับเมืองแห่งนี้ ข้าในฐานะที่เป็นชาวเจนีสต้องขอบคุณด้วยใจจริง” แม่ทัพมอริแกนก้มโค้งลงคำนับคราหนึ่งแสดงความจริงใจ
                บลูและโรสทั้งสองรุดเข้าไปประคองแม่ทัพมอริแกนไว้ กล่าวว่า “ท่านแม่ทัพจำไม่ได้แล้วหรือว่าพวกเราก็เป็นหนึ่งในกลุ่มประสานเจนีสตั้งแต่เมื่อครั้งแรกที่มาเยือนเมืองแห่งนี้ และทราบกันดีว่าจักรวรรดินอร์นั้นต้องการที่จะก่อสงครามยึดพื้นที่ไปทั่วหล้า จะให้พวกเราที่ยังมิใช่คนพิการง่อยเปลี้ยเสียขานิ่งเฉยดูดายได้อย่างไร?”
                โรซาไลน์กล่าวสนับสนุนว่า “ข้าเองก็เช่นกัน”
                แม่ทัพมอริแกนกล่าวขอบคุณอีกครั้ง จากนั้นจึงหันหลังไปสั่งทหารทั้งสี่ว่า “รบกวนพวกเจ้าหยิบยืมม้าคู่ขาให้พันธมิตรของพวกเราสักครา” แล้วก็กล่าวกับพวกไกว่า “ไปกันเถิดท่านผู้นำการาดอสกำลังรอฟังข่าวดีอยู่”
 
ณ ฐานทัพลับ เมืองเจนีสเหนือ
                สถานที่แห่งนี้เป็นตึกเก่าซอมซ่อที่ลูท บลูและโรสเคยมาเยือนหนหนึ่ง เพียงแต่ครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องเดินเข้าจากทางลับด้านข้างตึกที่ติดกันอีก ประตูหน้าเขียนป้ายตึกบัญชาการบ่งบอกเอาไว้อย่างโอ่โถง พวกเขาเดินเข้าไปถึงห้องส่วนตัวของผู้นำการาดอสโดยมีแม่ทัพมอริแกนเป็นผู้นำทาง
                ประตูห้องเปิดออกเมื่อแม่ทัพมอริแกนกล่าวรายงานตน พบว่าผู้ที่มาเปิดประตูให้เป็นกุนซือราเมสมันสมองคนสำคัญของกลุ่มประสานเจนีส
                “ครั้งนี้พวกเราอาจมีหนทางรอดขึ้นมาบ้างก็ได้” นับเป็นคำทักทายที่เหมือนกับเป็นการจุดประกายแห่งความหวังขึ้นท่ามกลางสภาวะอันมืดมิด
                ไกสบสายตากับรุ่นพี่มือปราบของตนกล่าวทักทายว่า “รุ่นพี่” ระหว่างนั้นไกมิอาจรู้สึกได้ถึงเอลของราเมสแม้แต่น้อย จึงต้องลอบทอดถอนใจเมื่อพบว่ากุนซือผู้เก่งกาจกลับต้องมาสูญสิ้นฝีมือ นี่แสดงว่าคอร์เนเลียได้ทำลายจุดกำเนิดเอลจนมิอาจใช้การได้อีก ฝีมือของรองหัวหน้าหน่วยอัศวินดำผู้นี้ช่างร้ายกาจสมคำร่ำลือ
                การาดอสนอนอยู่บนเตียงมิอาจฝืนร่างกายลุกขึ้นมาได้ กล่าวด้วยเสียงอันแหบพร่าว่า “ขออภัยที่ข้ามิอาจลุกขึ้นต้อนรับขับสู้ เชิญนั่งกันก่อน”
                ในห้องมีโต๊ะเตี้ยวางอยู่ตัวหนึ่ง ล้อมรอบดวยม้านั่งบุหนังสัตว์ขนาดเพียงพอให้ผู้คนสามสี่คนนั่งลงได้อย่างไม่เบียดเสียดสามตัว อีกด้านหนึ่งที่เหลือก็เป็นที่ตั้งของเตียงผู้นำการาดอส หลังจากที่ทุกคนนั่งลงเรียบร้อยแล้ว ไกก็กล่าวแนะนำตัวพวกเขาอีกครั้ง บ่งบอกจุดประสงค์การมาเยือนโดยคร่าวและทิ้งท้ายว่า “พวกข้าทั้งสี่ขอเป็นตัวแทนผู้ปกครองคาร์ลแสดงความเคารพต่อท่านการาดอส และพร้อมที่จะช่วยเหลือทุกวิถีทางที่จะกระทำได้”
                บลูจับจ้องไปที่เตียงนอนเห็นใบหน้าของการาดอสที่เคยมีสง่าราศีบัดนี้กลับกลายเป็นหมองหม่น ใต้ดวงตาทั้งสองข้างมีรอยคล้ำ แก้มตอบและซูบซีดลงอย่างเห็นได้ชัด แสดงว่าได้รับบอบช้ำภายในอย่างรุนแรง ดีไม่ดีอาจถึงแก่ชีวิตในไม่ช้า
                ชานอนเห็นเช่นเดียวกับบลู จึงลุกขึ้นกล่าวว่า “ท่านการาดอส ขอข้าทดลองจับชีพจรตรวจดูอาการภายในได้หรือไม่?”
                แม่ทัพมอริแกนกล่าวสนับสนุนว่า “ครูชานอนมีความสามารถทางด้านเอลแห่งแสงระดับจอมปราชญ์ชั้นสูง หากให้นางทดลองช่วยเหลือบางทีอาการของท่านผู้นำอาจจะดีขึ้น”
                ผู้นำการาดอสได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้าครั้งหนึ่งกล่าวขอบคุณ
                หลังจากที่ชานอนจับชีพจรดูสักพักก็มีสีหน้าผิดปกติ จนกุนซือราเมสที่นั่งอยู่ด้านข้างต้องเอ่ยปากถามว่า “อาการของท่านผู้นำเป็นอย่างไรบ้าง?”
                ชานอนส่ายศีรษะกล่าวว่า “ท่านผู้นำถูกทำลายระบบอวัยวะภายในกระทบกระเทือนไปถึงชีพจรหัวใจ เห็นทีว่าคงจะไม่มีโอกาสที่จะจับอาวุธเข้าสู้รบได้อีก กล้ามเนื้อหลายส่วนในร่างถูกเอลพสุธาทำลายจนใช้การไม่ได้ โชคดีที่ท่านผู้นำเองก็เป็นยอดฝีมือ ซันที่เคยฝึกฝนโคจรวนเป็นวงจรช่วยฟื้นคืนกล้ามเนื้อบางส่วนกลับมาให้อยู่ในสภาพที่พอจะใช้งานได้ หากมีกล้ามเนื้อส่วนใดที่ประสานเส้นเอ็นไม่อาจควบคุมได้แล้วซันเหล่านั้นก็จะทำงานทดแทน เสมือนกับว่าเป็นระบบควบคุมร่างกายชนิดพิเศษ ท่านผู้นำการาดอสจึงสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงวินาทีนี้ ดังนั้นแม้ท่านผู้นำนอนอยู่บนเตียงเฉยๆก็จะรู้สึกเหนื่อยล้าเสมือนกับวิ่งติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน”
                แม่ทัพมอริแกนถามต่อไปว่า “เช่นนี้มีหนทางรักษาให้กลับคืนมาดังเดิมหรือไม่?”
                ชานอนถอนหายใจครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “นี่คงจะเกินขีดความสามารถของข้า”
                โรซาไลน์ได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า “แต่อาจจะไม่เกินขีดความสามารถของจอมแพทย์วีก็เป็นได้”
                “จอมแพทย์วี?” ผู้นำการาดอสกล่าวขึ้นด้วยความสงสัย เท่ากับเป็นการถามแทนผู้คนทั้งหลายในห้องนอกจากบลูเพียงคนเดียว


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 150 : เล่ม 5.2 - ตอนที่ 63.2 - เส้นด้ายแห่งความหวัง (3) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 884 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android