คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 179 : เล่ม 6 - ตอนที่ 78 มุ่งสู่ป้อมปราการ (2)


     อัพเดท 11 ก.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 31 Overall : 262,786
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 179 : เล่ม 6 - ตอนที่ 78 มุ่งสู่ป้อมปราการ (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1670 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


รถม้าสองคันควบขับจากเมืองเอเวอร์เกรซไปยังป้อมวอเตอร์ดีพ หนึ่งหน้าหนึ่งหลังวิ่งไล่กวดกันด้วยความเร็วสูง
                โดยปกติแล้วผู้คนสี่คนสามารถโดยสารรถม้าเพียงคันเดียวได้อย่างเหลือเฟือ แต่ผู้ตรวจการโลเปซต้องการให้พวกเขาไปถึงป้อมวอเตอร์ดีพโดยเร็วที่สุด จึงจัดสรรรถม้าสองคันจากกองทัพธงมังกรให้สารถีมือดีสองคนช่วยกันขับ แยกให้บลูไปกับลูทและสตีเฟ่นไปกับลาโทน่า เพื่อเป็นการลดภาระที่ต้องแบกรับของอาชาเทียมรถทั้งสองคัน
                เสียงสนทนาดังขึ้นในรถม้าคันแรก ได้ยินบุรุษหนุ่มผมน้ำเงินกล่าวกับสหายสนิทที่นั่งอยู่ตรงข้ามว่า “บัดนี้ข้าพึ่งจะทราบว่ารสชาติการเจ็บปวดหัวใจที่เจ้าเคยได้รับเป็นเช่นไร เมื่อเห็นว่าบุคคลที่ตนเองรักและปรารถนาจะให้มาเป็นคู่ชีวิตจากที่เคยอยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อมกลับกลายเป็นห่างไกลจนมิอาจเอื้อมถึง”
                “ว่ากระไร!?” ลูทได้ยินสหายสนิทกล่าวเช่นนั้นจึงโพล่งออกไปว่า “เจ้ามีหญิงสาวคนรักแล้วอย่างนั้นหรือ? เหตุใดจึงไม่เคยบอกข้ามาก่อน … หรืออย่าบอกนะว่าเจ้ากับโรส?”
                “ไม่ใช่อย่างนั้น เจ้าอย่าคิดไปเองได้หรือไม่? โรสกับข้าเป็นเพียงสหายสนิทไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น หญิงสาวที่ข้ากล่าวถึงเป็นอีกคนหนึ่ง” บลูตอบทันควัน
                ลูทหัวเราะฮาๆออกมากลบเกลื่อนการด่วนสรุปของตน ถามว่า “แล้วหญิงสาวผู้โชคดีผู้นั้นเป็นใคร? เห็นท่าว่าเจ้าต้องไปพบกับนางที่เจนีสไม่ก็ลาเวนดิสเสียเป็นแน่ … มิใช่ … ต้องเป็นลาเวนดิสเพียงแห่งเดียว เพราะหากเจ้าพบกับนางที่เจนีสแล้วจะขออาสาออกมาทำภารกิจในสถานที่ไกลๆอย่างนี้เพื่ออะไร?”
                “มารดาเจ้าเถอะ เรื่องแบบนี้กลับต้องมาคิดวิเคราะห์เป็นขั้นเป็นตอน ทีเรื่องอื่นกลับใช้แรงเข้าก่อนสมองตามหลัง”
                “เช่นนี้แสดงว่าข้าคาดเดาถูกต้องว่าเจ้าต้องหลงรักสตรีผมทองเสียเป็นแน่ ว่าแต่เจ้าจะบอกข้าได้หรือยังว่าสตรีในดวงใจของเจ้าเป็นใคร? มัวแต่กล่าวเฉไฉไปมาอยู่นั่น”
                บลูเอนกายพิงเบาะรถม้าค่อยๆกล่าวออกมาว่า “เจ้านี่รู้ไปเสียทุกเรื่อง นางเป็นสตรีเชื้อสายลาเวนดิสนามว่าเจส”
                ลูทหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง กล่าวว่า “คาดไว้ไม่ผิด นางเป็นชาวลาเวนดิสแท้ๆหรือว่ามีเชื้อสายอื่นเจือปนอยู่บ้าง? แล้วนางน่ารักหรือไม่หากเปรียบกับโรสแล้วเป็นอย่างไร?”
                “หากนางมิได้มีเชื้อสายลาเวนดิสแท้ๆแล้วก็คงไม่มีผู้ใดมีเชื้อสายแท้ไปกว่านี้อีก อยากจะบอกว่านางกับโรซาไลน์กลับมีความเกี่ยวพันธ์กันทางสายโลหิตอยู่บ้างจะเรียกว่าเป็นญาติกันก็ไม่ผิด ทั้งใบหน้าและรูปร่างจึงมีส่วนคล้ายคลึงกันอยู่สามสี่ส่วน นางชื่อว่าเจส ... เจสสิกา เทล เดวารอส” บลูนึกถึงใบหน้าอันงดงามของเจสแล้วค่อยๆกล่าวออกมาให้เพื่อนฟัง แต่พอกล่าวถึงคำพูดประโยคสุดท้ายหัวใจพลันเจ็บแปลบขึ้นมา เพราะตามกฎมณเฑียรบาลแล้วองค์ราชินีของราชอาณาจักรลาเวนดิสมิอาจอภิเษกสมรสกับบุรุษต่างเชื้อชาติต่างเผ่าพันธุ์ได้ แม้ว่าตัวเขาเองจะเป็นชาวลาเวนดิสตามกฎหมาย แต่ด้วยเส้นผมที่มีสีน้ำเงินเช่นนี้ใครผู้ใดจะไปยอมรับ
                “เจสสิกา เทล เดวารอส …” ลูทครุ่นคิดชื่อของหญิงสาวที่สหายตนบ่งบอกออกมา แล้วก็ต้องตกใจเมื่อฉุกคิดได้ว่าแท้จริงแล้วพระองค์เป็นผู้ใด         “มารดาเจ้าเถอะ เมื่อครู่ว่านางชื่ออะไร!?”
                บลูพยักหน้าครั้งหนึ่งด้วยสีหน้าที่เต็มฝืน กล่าวว่า “ใช่ …  นางเป็นสตรีที่ข้าหมายปอง”
                คำตอบนี้เล่นเอาสหายสนิททำอะไรไม่ถูกไปตามๆกัน จึงถามว่า “แล้วเจ้าไปรู้จักนาง … มิใช่ … พระองค์ได้อย่างไร?”         
“เจ้าไม่ต้องใช้คำราชาศัพท์ก็ได้ที่นี่มีเพียงข้ากับเจ้าแค่สองคน ก็อย่างว่าข้าไม่ทราบว่าทีแรกนางเป็นองค์หญิงของลาเวนดิส” บลูตอบ จากนั้นจึงค่อยๆเล่าเรื่องราวที่ตนเองเผชิญมาที่เมืองลาเวนดิสให้กับสหายฟัง ตั้งแต่การที่เขาได้รู้จักกับหญิงสาวลึกลับผมสีทอง จนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในถ้ำไอหยกและคืนก่อนที่เขาจะถอนตัวออกมาจากลาเวนดิส ปิดท้ายด้วยเสียงถอนหายใจและประโยคที่ว่า “เรื่องนี้ข้ายังไม่มีโอกาสเล่าให้โรสฟังเลย”
                ลูททอดถอนหายใจตามบลู กล่าวว่า “ความรักเป็นเรื่องที่ช่างสลับซับซ้อนยิ่งนัก บางครั้งในเวลาที่มีความสุขหัวใจก็พองโตราวกับว่าอยู่บนสรวงสวรรค์ แต่ในบางครั้งที่มีความทุกข์ก็เจ็บปวดราวกับว่าตกนรกทั้งเป็น ข้าไม่รู้จะแนะนำเจ้าอย่างไรนอกเสียจากว่าให้เจ้ากระทำในสิ่งที่เจ้าเห็นสมควร และถ้าหากมีเรื่องอันใดที่ข้าพอจะช่วยได้ก็ขอให้บอกมาคำเดียว ถ้าข้าทำได้รับรองว่าจะจัดการให้เจ้าหมดสิ้น”
                ขณะที่ลูทกล่าวจิตใจก็นึกไปถึงยูกิที่ขาวปานหิมะถึงกับอยากติดปีกโบนบินไปหา แต่ความคิดเหล่านั้นก็ต้องมลายหายไปสิ้นเมื่อนึกถึงแหวนทองคำขาวที่คล้องอยู่บนสร้อยคอของนาง อย่าว่าแต่เขาจะมีปัญญาไปแก้ปัญหาให้กับสหายสนิท ในตอนนี้ปัญหาหัวใจของเขาเองก็ใช่ว่าจะคลี่คลายไปหมดสิ้น จริงอยู่ว่าครั้งที่เมืองเอนเซลยูกิมีท่าทีโอนอ่อนผ่อนตามความรักที่เขามอบให้อยู่บ้าง แต่นั่นก็มิใช่คำตอบสุดท้ายเสียทีเดียว
                บลูเห็นหน้าสหายสนิทก็ทราบว่าสุขภาพความรักของฝ่ายตรงข้ามก็มิได้ดีกว่าตนเองสักเท่าใด จึงได้แต่พยักหน้าส่งเสียงอืมแล้วกล่าวว่า “พวกเราข้ามปัญหาอันน่าปวดเศียรเวียนเกล้านี้ไปชั่วคราวจะดีหรือไม่? ข้าอยากทราบว่าฝีมือของเจ้าที่เคยกล่าวว่ารุดหน้าขึ้นไปอีกระดับหนึ่งนั้นอยู่ในระดับใดกันแน่”
                ลูทขมวดคิ้วกล่าวว่า “เจ้าท้าข้าต่อยตี คิดจะถล่มรถม้าคันนี้หรืออย่างไร?”
                “ใครว่าข้าจะท้าเจ้าต่อยตีในรถม้า? ยื่นมือออกมา ข้าจะพาเจ้าไปยังที่ๆพวกเราสามารถต่อยตีกันได้ทั้งวันทั้งคืนโดยไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย”
                บลูประกบฝ่ามือตนเองเข้ากับสหายสนิทที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กล่าวว่า “ต่อจากนี้ให้เจ้าดำเนินเคล็ดวิชาของตราสัญลักษณ์พระอาทิตย์ พุ่งเป้าหมายมาที่ตราสัญลักษณ์ของข้า จับคลื่นจิตใจของข้าให้ได้ว่ามีลักษณะเป็นอย่างไรแล้วปรับคลื่นของตนให้ตรงกับข้ามากที่สุด”
                ลูทไม่เข้าใจว่าฝ่ายตรงข้ามต้องการทำอะไร แต่เมื่อเป็นสิ่งที่สหายของเขาบอกเห็นว่าทดลองทำตามไปก็คงไม่เสียหาย ในขณะที่บลูที่เชี่ยวชาญความสามารถเหล่านี้อยู่ก่อนจึงเป็นเรื่องไม่ยากที่จะปรับคลื่นแห่งความคิดของตนให้เข้ากับลูท เมื่อฝ่ามือประสานกันการใช้จิตใจควานหาตัวตนที่แท้จริงของฝ่ายตรงข้ามจึงไม่ยากอย่างที่คิด การติดต่อกันด้วยสัมผัสที่หกจึงสามารถกระทำสำเร็จไปได้ด้วยดี
                แสงตะวันที่สาดส่องผ่านเข้ามาทางหน้าต่างรถม้าในยามเย็นค่อยๆเลือนหาย กลายเป็นความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดประดุจรัตติกาลไร้จันทรา ลูทพบว่ามีเพียงเขากับสหายสนิทสองคนเท่านั้นที่หลุดเข้ามาในโลกแห่งนี้ โดยพื้นที่รอบบริเวณนั้นมีเพียงความว่างเปล่า
                “ที่นี่ที่ใด?”
                “ห้วงแห่งนิมิต สถานที่ที่เกิดขึ้นจากความฝันของเจ้ากับข้าซ้อนทับกัน ในขณะที่ฝ่ามือทั้งสองของเราประสานกัน เคล็ดวิชาของอาจารย์ดาธได้ช่วยให้ความคิดหรือสัมผัสที่หกของเราเชื่อมประสานกัน คลื่นความคิดของพวกเราจึงรวมประสานเป็นหนึ่งเดียว และเมื่อพวกเราทั้งสองตัดขาดจากประสาทสัมผัสทางกายทั้งห้า สิ่งที่เหลือก็คือห้วงแห่งนิมิตหรือโลกแห่งความฝันที่เกิดจากสัมผัสที่หก” บลูค่อยๆอธิบาย
                ลูทตื่นเต้นยินดีเมื่อค้นพบสถานที่เยี่ยงนี้ กล่าวต่อไปว่า “เจ้าค้นพบสถานที่แห่งนี้ได้อย่างไร? ไม่น่าเชื่อจริงๆ”
                “เจ้าจะเชื่อหรือไม่นั้นเก็บไว้ทีหลัง แต่ในเวลานี้เจ้าก็รู้มิใช่หรือว่าข้านำพาเจ้ามาสถานที่แห่งนี้ด้วยเหตุผลประการใด?” บลูกล่าวจบก็ใช้ความคิดจินตนาการกระบองวิสุทธิ์ศาสตราขึ้นมาถือไว้ กล่าวต่อไปว่า “เมื่อโลกนี้เป็นโลกแห่งความฝันขอเพียงเจ้าคิดถึงสิ่งใดก็จะได้สิ่งนั้น จงเรียกกระบี่ของเจ้าออกมาได้แล้ว”
                กระบี่เหล็กและเขี้ยวราชสีห์ทั้งสองเล่มพลันปรากฏขึ้นมาในใจกลางฝ่ามือของลูท กล่าวว่า “เยี่ยมไปเลย ในเมื่อเป็นห้วงแห่งนิมิตข้าจะได้ไม่ต้องออมรั้งเพราะกลัวว่าเจ้าจะบาดเจ็บ”
                “มารดาเจ้าเถอะ นั่นเป็นประโยคของข้าต่างหาก”


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 179 : เล่ม 6 - ตอนที่ 78 มุ่งสู่ป้อมปราการ (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1670 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android