คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 180 : เล่ม 6 - ตอนที่ 78 มุ่งสู่ป้อมปราการ (3-4)


     อัพเดท 14 ก.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 40 Overall : 262,795
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 180 : เล่ม 6 - ตอนที่ 78 มุ่งสู่ป้อมปราการ (3-4) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1694 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ภายในรถอีกคันหนึ่งที่แล่นตามหลังก็มีเสียงสนทนาดังขึ้นเช่นกัน
                ลาโทน่านั่งอยู่ตรงข้ามสตีเฟ่น องครักษ์สตรีผมสีน้ำทะเลผู้นี้ดูเหมือนว่าจะไม่ปรากฏร่องรอยของบาดแผลใดๆตามร่างแม้แต่น้อย ผ่านไปเพียงไม่กี่วันบาดแผลฉกรรจ์ที่เคยถูกอัศวินดำหมายเลขหกฝากเอาไว้บริเวณข้อแขนปลาศนาการไปสิ้น ไม่ทิ้งเอาไว้แม้แต่รอยแมวข่วน อันเป็นผลของอัตราการฟื้นตัวที่น่าพิศวง
                “แผลที่แขนของเจ้าหายดีเร็วเกินคาดจริงๆ ข้าไม่เคยเห็นผู้ใดมีอัตราการฟื้นตัวรวดเร็วเท่าเจ้ามาก่อน นี่ไม่ต้องใช้แม้แต่เอลลิสที่ห้า เพียงกินยาสี่ห้าวันก็ไม่เหลือแม้แต่สะเก็ด” สตีเฟ่นกล่าว
                ลาโทน่าพยักหน้าครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “นี่เป็นผลจากพันธะแห่งวิญญาณระหว่างท่านกับข้า ตราบใดที่ท่านยังคงมีชีวิตอยู่ อัตราการฟื้นตัวของข้าจะเพิ่มพูนขึ้นเป็นเท่าตัว”
                สตีเฟ่นถอนหายใจครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “ข้าต้องขอบใจเจ้ามากที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ในครั้งนั้น ข้ายังไม่ทราบเลยว่าเจ้าเปลี่ยนตำแหน่งข้าได้อย่างไร ทั้งๆที่กระบี่ไนทาลั่มเล่มนั้นกำลังจะแทงทะลุอกของข้าไปอยู่แล้ว”
                “ท่านสตีเฟ่นจำได้หรือไม่ว่าพวกเราทั้งสองมีชีวิตความเป็นอยู่แบบนี้มานานเท่าใด?” ลาโทน่าเอ่ยปากถาม
                “มีหรือว่าข้าจะลืมเหตุการณ์ในครั้งนั้น? จวบจนวันนี้ก็ราวสิบสี่ปีแล้วสินะ ที่เจ้ายินยอมติดตามอารักขาข้าตั้งแต่ยังเป็นบุรุษหนุ่มช่างเพ้อฝัน จนสามารถสร้างสำนักข่าวพิราบรายวันให้ใหญ่โตได้จนถึงทุกวันนี้ หากจะกล่าวกันตามตรงข้าก็ติดหนี้ชีวิตเจ้าอยู่อย่างน้อยสิบครั้งขึ้นไป” สตีเฟ่นตอบอย่างไม่ลังเล
                ลาโทน่าทอดสายตาสีน้ำทะเลทั้งสองมองทะลุหน้าต่างรถม้าไปยังท้องฟ้าสีครามเบื้องบน ทราบได้ถึงความผิดปกติที่ก่อตัวขึ้น อะไรบางอย่างที่มีเพียงนางรู้สึกได้กำลังเคลื่อนไหวใกล้เข้ามา ชะตากรรมที่นางและสตีเฟ่นแบกรับไว้อาจจะมาถึงในเร็วๆนี้
                ยินเสียงลาโทน่ากล่าวว่า “เวลาของพันธะแห่งวิญญาณกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หากเวลานั้นมาถึงข้าและท่านอาจจะต้องจากกันไป”
                สตีเฟ่นพยักหน้า กล่าวว่า “ข้าทราบดี ตลอดสิบสี่ปีที่ผ่านมานอกจากโรเมโร่และสตาร์แล้วก็มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่เปรียบเสมือนญาติสนิทมิตรสหายของข้า แม้ว่าเจ้าจะมิใช่บุคคลที่ช่างเจรจาเข้ากับผู้อื่นได้ง่าย แต่ข้าก็ทราบดีว่าเจ้ามีความจริงใจขนาดใด ขอเพียงเจ้าเอ่ยปากมาคำเดียวว่าต้องการอะไรข้าสตีเฟ่นก็จะไม่บ่ายเบี่ยง ว่าแต่จนแล้วจนรอดข้าก็ยังไม่เข้าใจว่า ‘พันธะแห่งวิญญาณ’ ที่เจ้าหมายถึงคือเรื่องอันใด”
                “หากเวลานั้นมาถึงแล้วท่านสตีเฟ่นก็จะทราบได้เอง ยิ่งไปกว่านั้นข้ารู้สึกได้ว่าเวลานั้นใกล้จะมาถึงในเร็ววันเสียแล้ว” ลาโทน่ากล่าวตอบด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบๆ
                สตีเฟ่นฝืนยิ้มเมื่อได้รับคำตอบเดิมๆซ้ำไปซ้ำมาเป็นเวลาสิบสี่ปี จะดีกว่าครั้งอื่นก็ตรงที่นางบอกว่าเวลานั้นจะมาถึงในเร็ววัน จึงกล่าวเชิงล้อเล่นกลับไปว่า “นั่นต้องตั้งอยู่บนเงื่อนไขที่ว่าข้าสามารถเอาชีวิตรอดได้จากประมุขแห่งตระกูลสายฟ้าทาลอสได้ก่อนใช่หรือไม่?”
                ลาโทน่าส่ายศีรษะครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “คู่ต่อสู้ของท่านสตีเฟ่นอาจมิใช่ทาลอสผู้นั้น”
                “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
                ลาโทน่ากล่าวต่อไปว่า “ข้ารู้สึกได้ถึงสหายเก่าที่กำลังจะมาเยือนป้อมวอเตอร์ดีพ หากเขามาจริงๆ พวกเราคงต้องปล่อยภาระการรับมือกับจ้าวสายฟ้าทาลอสเอาไว้กับบุรุษหนุ่มทั้งสองคนนั้น หาไม่แล้วพวกเราอาจต้องสูญเสียเมืองวอเตอร์ดีพไป”
                “สหายเก่าที่เจ้าหมายถึงนั้นเป็นผู้ใด?”
                “ขออภัยที่ข้ามิอาจบอกท่านได้ในตอนนี้ ขอเพียงเวลานั้นมาถึงแล้วท่านจะทราบเอง” ลาโทน่ากล่าวจบก็ปิดตาลงพักผ่อน ทำให้สตีเฟ่นไม่สะดวกที่จะกล่าวถามต่อไป เหลือเพียงความกังวลในใจที่ว่า ‘เขา’ ที่ลาโทน่าหมายถึงนั้นคือผู้ใด ถึงขนาดที่นางให้ความสำคัญมากกว่าจอมพลทาลอสแห่งตระกูลชไวน์
 
“ท่าจู่โจมผีสางอันใดเกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นมาก่อน” บลูโวยวายขึ้นในห้วงแห่งนิมิต
                ลูทพุ่งเข้ามาประชิดตัวบลูในระยะเวลาเพียงเสี้ยววินาที มือขวาที่ถือเขี้ยวราชสีห์ส่งเสียงคำรามดังลั่นด้วยท่าราชสีห์คำรณ จากนั้นก็จู่โจมต่อเนื่องด้วยศาสตราไร้สภาพในมือซ้าย ทั้งสองศาสตราจู่โจมสลับซ้ายขวากันเป็นพัลวัน บีบบังคับให้บลูต้องถอยร่นไปตั้งรับอย่างต่อเนื่อง
                แม้ว่าบลูเองจะกล่าวโวยวายเมื่อครู่แต่การตั้งรับของเขาก็มิได้มีช่องโหว่ให้ลูทฉกฉวย กำแพงพสุธาที่ผุดขึ้นมาทุกสองสามวินาทีช่วยยับยั้งการเคลื่อนไหวของลูทได้เป็นอย่างดี ไม่นับรวมกับประกายเพลิง กระสุนวารีและดาบสุญญากาศที่คอยยิงออกมาเป็นระยะๆ
                “เอลของเจ้าไม่มีวันจบสิ้นหรืออย่างไร เหตุใดจึงปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องเช่นนี้?” ลูทกล่าวพร้อมผละออกมาจากการโหมกระหน่ำจู่โจม
                บลูยักไหล่ครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “นี่เป็นเพียงเคล็ดวิชาเบื้องต้นที่ข้าศึกษาได้จากถ้ำไอหยก ในกายข้ามีจุดกำเนิดของเอลทั้งสี่แห่งก็เปรียบเสมือนว่ามีบุคคลสี่คนอยู่ในร่างเดียว สมัยก่อนนั้นข้ามุ่งมั่นแต่จะรวมพลังจากประตูทั้งสี่บานเป็นหนึ่ง ผลสุดท้ายก็ไม่เห็นว่ามันจะดีตรงไหน แต่ถ้าหากนำเอลจากจุดกำเนิดทั้งสี่แห่งนั้นมาใช้ตามสภาวะการณ์ ดึงเอาศักยภาพของจุดกำเนิดแต่ละแห่งออกมาใช้ให้ได้สมบูรณ์ที่สุด ย่อมดีกว่าการฝืนนำเอลทั้งหลายมารวมกันอย่างเห็นได้ชัด และทีนี้ก็ถึงทีข้าเป็นฝ่ายบุกบ้างแล้ว”
                บลูกล่าวจบก็ใช้ประตูบานที่หนึ่งบังคับกระบองวิสุทธิ์ศาสตราซัดเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม ในขณะที่ตัวเขาใช้ประตูบานที่สองและสามร่ายเอลประกายเพลิงต่อเนื่องโจมตีเข้าไปในจุดบอดของลูท
                “ฝันไปเถอะ” ลูทกล่าวพร้อมกับเร่งเร้าซันในร่างออกมาไว้ที่กระบี่เขี้ยวราชสีห์ บิดข้อมือใช้ด้ามจับกระทุ้งเข้าใส่กระบองวิสุทธิ์ศาสตราที่ลอยเข้ามาเบื้องหน้า พลันเปลี่ยนเป็นแนวทางการโคจรของเอลใช้กระบี่เหล็กในมือซ้ายฟันเข้าใส่ประกายเพลิงทั้งสองสาย กล่าวว่า “ขาด!”
                ฉัวะ! ประกายเพลิงสองสายขาดออกเป็นสี่ส่วนในพริบตา ศาสตราไร้สภาพของบุรุษหนุ่มผู้นี้ก้าวหน้าไปถึงขั้นที่สามารถฟันสิ่งที่จับต้องมิได้ขาดครึ่ง
                “ยอดเยี่ยม แต่เจ้าลืมอะไรไปอย่างหรือไม่ว่าเอลในกายข้านั้นไม่มีวันหมดสิ้น?” ทันใดที่บลูกล่าวประตูบานที่สี่ก็ส่งดาบสุญญากาศพุ่งทะลวงออกไปหาลูท ในขณะเดียวกันประตูบานที่หนึ่งสองและสามก็กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง จึงใช้ประตูบานที่หนึ่งยิงกระสุนวารีออกไปอีกลูก ดวงตาเสมือนเหยี่ยวเวหาจ้องไปที่การเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้าม สะบัดมือยิงกระสุนวารีตามการเคลื่อนไหวที่ทำนาย ประตูทั้งสี่บานสลับสับเปลี่ยนกันรวมรวมและปลดปล่อยเอลอย่างไม่มีวันหยุด ยินเสียงบลูตวาดว่า “อยู่!”
                หยาดเหงื่อพร่างพรายผุดขึ้นแถบไรผมของบุรุษหนุ่มผมน้ำตาลแดง แม้ว่าเขาทราบว่าฝ่ายตรงข้ามเพียงใช้เอลระดับเบื้องต้น แต่การที่ถูกคุกคามไม่มีวันจบสิ้นทำให้เขาแทบมิอาจดักทางได้ถูก กระบี่ในมือทั้งสองสลับกันใช้ซันและเอลฟันกระสุนวารีหลายต่อหลายลูกแต่ดูเหมือนว่าจำนวนกระสุนวารีเหล่านั้นจะมิได้ลดน้อยถอยลงไปเลย พวกมันกลับพุ่งมาด้วยความเร็วที่มากขึ้นแม่นยำขึ้น อันเป็นผลมาจากการวิเคราะห์การเคลื่อนไหวคู่ต่อสู้ของสหายสนิท ที่ยิ่งจะแม่นยำมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อเวลาผ่านไป
                ลูทเห็นว่าหากจะตั้งรับต่อไปก็คงไม่พ้นกับคำว่าพ่ายแพ้ ซึ่งในขณะนั้นเองความคิดก็ผุดขึ้นมาในห้วงสมอง กระบี่ในมือขวาพลันหายไปเปลี่ยนกลายเป็นไฮดรารุ่นที่สอง ลูทบรรจุเอลลงในหน้าไม้อัตโนมัติแทนศาสตราไร้สภาพที่ปรากฏอยู่บนกระบี่ เหนี่ยวไกยิงลูกดอกออกไปติดต่อกันห้าลูก แต่ละดอกบรรจุเอลเพียงพอที่จะชนให้กระสุนวารีแตกออก จากนั้นจึงเล็งไปที่บลูพร้อมกับเหนี่ยวไกอีกครั้งหนึ่ง ลดความได้เปรียบเรื่องระยะการจู่โจมของบลูด้วยการตอบโต้จากระยะไกลด้วยไฮดรา พลางกล่าวว่า “ทีข้าบ้างแล้วสินะ”
                “มีอะไรก็หยิบขึ้นมาใช้ให้หมด” บลูกล่าวตอบโต้ ตัวของเขาเคลื่อนออกไปด้านข้างด้วยแรงดีดสะท้อนจากเอลวายุพัดพา กำแพงพสุธาบานหนึ่งผุดออกมาจากตำแหน่งที่เขายืนอยู่ป้องกันลูกดอกเหล่านั้นไปสิ้น แต่การทำเช่นนี้ทำให้สูญเสียความต่อเนื่องของกระสุนวารีไปเล็กน้อย ส่งผลให้ลูทพบช่องว่างสามารถพักผ่อนหอบหายใจ และใช้ช่องว่างนั้นตีโต้คืนมาด้วยกระบี่เขี้ยวราชสีห์
                บลูถูกกระบี่เขี้ยวราชสีห์บุกเข้าประชิดตัวจึงไม่มีทางเลือกอื่น ทดลองงัดทักษะ ‘อาคมแปรผัน’ ที่ตนเองพึ่งคิดค้นได้หลังจากการไปเยือนถ้ำไอหยกนามว่า ‘ร่ายฉับพลัน’ ขึ้นมาใช้งานเป็นครั้งแรก สลายความต้องการระยะเวลาในการร่ายเอลที่ปกติต้องใช้เวลาหนึ่งอึดใจไปสิ้น กระบี่สุญญากาศอยู่ๆก็พุ่งทะลวงออกมาจากมือขวาของบลูทั้งๆที่ยังไม่ผ่านขั้นตอนรวบรวม
อาคมแปรผันแบบร่ายฉับพลันเป็นการเชื่อมเอลจากนิ้วมือเข้าสู่แหล่งกำเนิดเอลโดยตรง ส่งผลให้สามารถปลดปล่อยเอลชั้นต้นที่ไม่ต้องการอนุภาคของเอลมากมายออกไปได้ในทันที
                “มารดาเจ้าเถอะ” ลูทสบถเมื่อการจู่โจมของตนเองมิได้ดั่งใจหวัง จากที่เคยคิดว่าเป็นเวลาที่บลูไม่อาจร่ายเอลได้จึงแทงกระบี่เขี้ยวราชสีห์เมื่อครู่ออกไป แต่กลับเผชิญกับการต่อต้านอย่างคาดไม่ถึง ต้องถอยหลังกลับไปตั้งหลักที่ระยะห้าก้าวยกหนึ่งกระบี่หนึ่งหน้าไม้ออกมาจ้องคุมเชิง ถามว่า “เมื่อครู่นี่มันอะไรกัน? เหตุใดความเร็วในการร่ายเอลของเจ้าถึงได้เพิ่นขึ้นอย่างนี้?”
                บลูหัวเราะฮาๆ กล่ววว่า “อาคมแปรผันเมื่อครู่เรียกว่าร่ายฉับพลันที่บิดาค้นพบในถ้ำไอหยก เจ้าเห็นเป็นอย่างไรกระบี่สุญญากาศเมื่อครู่รวดเร็วดีหรือไม่?”
                มุมปากของลูทปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา กล่าวว่า “รวดเร็วดีนักใช่หรือไม่ ทดลองดาบของข้าดูบ้าง”
                บุรุษหนุ่มตั้งเขี้ยวราชสีห์ในทวงท่าของดาบ เขยิบก้าวเท้าออกมาด้วยความเร็วแต่ฟันดาบลงมาด้วยความเชื่องช้าหาที่ใดเปรียบ อันเป็นดาบที่เขาจดจำมาจากอัศวินดำหมายเลขห้า ปัจจุบันลูทสามารถเข้าใจในการเรียงร้อยและบรรจุซันมากขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง จึงทำให้กระบวนท่าดาบเชื่องช้านี้มีอานุภาพร้ายกาจสามารถยกขึ้นเปรียบได้กับต้นฉบับ รัศมีของดาบครอบคลุมการเคลื่อนไหวของบลูไว้สิ้น หากฝ่ายตรงข้ามตัดสินใจหลบหลีกจะทำให้สูญเสียความได้เปรียบในเรื่องของตำแหน่ง จนถูกดาบต่อไปจ่อคุกคามได้อย่างง่ายดาย
                “ร้ายกาจ” บลูที่เฝ้าวิเคราะห์ความเคลื่อนไหวของลูทมาตั้งแต่เมื่อครู่ก็ทราบอยู่ว่ามิอาจหลบดาบนี้ คาดเดาได้ว่าดาบต่อเนื่องจะต้องเป็นกระบวนท่าตามติดที่ร้ายกาจยิ่งกว่านี้
                ฝ่ามือทั้งสองของบลูพลันประกบเข้าหากัน มือหนึ่งปรากฏสีเขียวอีกมือหนึ่งปรากฏสีฟ้า พอแบออกมามือทั้งสองข้างกลับกลายเป็นสีน้ำเงินร่ายเอลหัตถ์หิมะเข้าจับกระบองวิสุทธิ์ศาสตรา อาศัยผลึกเอลไลท์ที่แฝงเอาไว้บริเวณปลายกระบองทั้งสองข้างเพิ่มพูนความรุนแรงของเอลน้ำแข็ง ปรากฏน้ำแข็งหนาเตอะจับกระบองวิสุทธิ์ศาสตราจนเป็นก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ เข้าขวางกระบวนท่าดาบเชื่องช้าของลูท
                เคร้ง!
                น้ำแข็งทั้งหลายแตกกระจายออกไปรอบข้าง ชักนำซันที่แฝงมาในกระบี่เขี้ยวราชสีห์กระจายออกไปโดยที่บลูไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย บุรุษหนุ่มผมน้ำเงินเปลี่ยนทักษะการร่ายฉับพลันเป็นอาคมแปรผันแบบที่สองในทันที อันมีนามว่า ‘อาคมลวง’ มือของบลูเปล่งแสงสีเขียวผายมือไปทางลูท
                ลูทได้แต่ร่ำร้องในใจเมื่อกระบวนท่าก้นหีบของตนถูกแก้ได้อย่างหมดจด จึงใช้กระบวนท่าต่อเนื่องอันเป็นกระบวนท่าตรงข้ามกับดาบเชื่องช้าเมื่อครู่ เพิ่มความเร็วในการฟันดาบของตนเองโหมกระหน่ำเขี้ยวราชสีห์ออกไปพร้อมกันถึงหกดาบ หมายจะดวลกับดาบสุญญากาศของฝ่ายตรงข้าม
                บลูยิ้มที่มุมปากกล่าวว่า “หลงกลแล้ว!” แสงสีเขียวของเอลที่สามปรากฏขึ้นก็จริงอยู่ แต่เอลที่บลูใช้กลับเป็นกำแพงพสุธาจากเอลที่หนึ่ง ตามติดด้วยพสุธากัมปนาทเล็งไปที่พื้นดินที่ลูทเหยียบอยู่ เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวโดยที่กำแพงพสุธานั้นต้านรับดาบทั้งหกไปสิ้น
                ลูทอาศัยปฏิกิริยาอันว่องไวชักเท้าถอยหลังมาสามสี่ก้าวทันทีแต่ตนเองก็ถูกสะเก็ดพลังของพสุธากัมปนาทระเบิดใส่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย จึงใช้สมองเค้นหาหนทางตอบโต้จนนึกขั้นได้ทางหนึ่ง
วงจรซันเมื่อครู่เคลื่อนไหวถึงขีดสุดลูทจึงต้องเปลี่ยนมาเป็นวงจรเอล พลันสลับเปลี่ยนหน้าไม้ไฮดราเป็นกระบี่เหล็กอีกครั้ง วกร่างอ้อมไปทางซ้ายใช้ศาสตราไร้สภาพระดับห้าหกส่วนกรีดเข้าใส่อากาศ   ส่งเอลไปตามสภาวะกระบี่ที่วาดออก จากนั้นจึงปล่อยมือจากกระบี่เหล็กใช้สองมือจับเขี้ยวราชสีห์ ฟันออกด้วยกระบวนท่าสุดท้ายที่แจ๊คเหลือทิ้งไว้ให้ก่อนที่จะยินยอมถูกกระบี่ของเขาฟันใส่ก่อนออกจากนครหลวงนอร์โปลิส ลูทไม่ทราบว่ากระบี่นี้มีนามว่าอะไร กระบี่นี้เพียบพร้อมไปด้วยพลัง จังหวะและความเร็ว แต่ขณะที่ฟันกระบี่นี้ออกก็พบว่าความเป็นซันชินของเขาก้าวขึ้นมาอยู่ในระดับกึ่งไร้รูปโดยสมบูรณ์แบบแล้ว
                บลูทราบในความอึดของลูทเป็นอย่างดี หากเป็นศัตรูธรรมดาแรงระเบิดของพสุธากัมปนาทเมื่อครู่สมควรจะทำให้มันบาดเจ็บได้มากกว่านี้ แต่ในทางกลับกันสหายของเขากลับไม่มีทีท่าว่าจะบาดเจ็บแม้แต่น้อย ทั้งยังตอบโต้มาด้วยกระบี่ที่ร้ายกาจที่สุดตั้งแต่การประลองเริ่มขึ้น
                บลูไม่คิดว่าเขาจะต้องงัดทักษะถัดไปขึ้นมาใช้เร็วขนาดนี้ อาคมแปรผันอันมีนามว่า ‘ภาพซ้อน’
                แต่ในขณะนั้นเองทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงอาชาทั้งสองตัวร้อง รถม้าที่เคลื่อนไหวพลันหยุดลง สารถีหน้ารถตะโกนมาด้วยความแตกตื่นและตกใจว่า “นายท่านทั้งสอง ป้อมวอเตอร์ดีพเบื้องหน้ากำลังถูกจู่โจม!”
                บุรุษหนุ่มทั้งคู่หยุดมือลงโดยฉับพลัน อุทานเป็นเสียงเดียวกันว่า “ว่ากระไร!?”
                ห้วงแห่งนิมิตที่สร้างขึ้นพลันหายไปสิ้น ทั้งคู่ผละออกจากท่าทางที่ประสานมือเข้าหากันและกันก้าวลงมาจากรถม้าอย่างรวดเร็ว มองไปเบื้องหน้าเห็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่บนเขื่อนขนาดยักษ์ถูกลูกธนูระดมยิงจนกำแพงไม้ที่อยู่ชั้นนอกสุดลุกเป็นไฟไปแถบหนึ่ง เสียงโห่ร้องดังขึ้นพร้อมกับเปลวควันสีดำที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
                ยินเสียงของสตีเฟ่นกล่าวขึ้นจากรถม้าอีกคันหนึ่งว่า “เร่งม้าไปให้ถึงป้อมวอเตอร์ดีพโดยด่วนที่สุด ยิ่งเร็วเท่าไรยิ่งดี”
                “ขอรับนายท่าน” สารถีมือดีของตึกธงมังกรรับคำดังลั่น ลงแส้หวดม้าเร่งไปยังป้อมวอเตอร์ดีพด้วยความเร็วสูงสุด
บุรุษหนุ่มทั้งสองต่างไม่เป็นอันนั่งอยู่ในตัวรถทั้งคู่จับเกาะประตูด้านข้าง ชะเง้อหน้าออกไปมองสมรภูมิเบื้องหน้า หมายจะใช้ฝีมือที่รุดหน้าขับไล่พวกข้าศึกให้แตกกระเจิง

 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 180 : เล่ม 6 - ตอนที่ 78 มุ่งสู่ป้อมปราการ (3-4) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1694 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android