คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 207 : เล่ม 7 - ตอนที่ 96 - เปิดประตูสู่เบริล (3)


     อัพเดท 22 ก.ย. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 48 Overall : 262,906
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 207 : เล่ม 7 - ตอนที่ 96 - เปิดประตูสู่เบริล (3) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1658 , โพส : 9 , Rating : 100% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


แนวป้องกันเมืองเบริลแข็งแกร่งเป็นอันดับสองรองจากกรุงเดว่านครหลวงแห่งราชอาณาจักรลาเวนดิส
                คูคลองรอบเมืองกว้างสี่วาลึกสองวากั้นขวางอยู่เบื้องหน้ากำแพงเมืองสูงสี่วาสร้างจากหินแข็งแกร่ง ถึงขนาดที่กองทัพหนึ่งๆยากจะทำลายได้แล้วบุรุษผู้เดียวจะทำลายได้อย่างไร?
                แค่กำลังเพียงอย่างเดียวคงไม่สามารถทำลายได้ แต่สำหรับปัญญาของบุรุษผู้หนึ่งแล้วเกินพอที่จะทำลายแนวป้องกันอันมหึมาแห่งนี้
                บุรุษหนุ่มบรรจุฝังเอลพสุธากัมปนาทลงที่บริเวณผนังกำแพงเมือง เว้นระยะห่างกันหนึ่งวาแล้วควบคุมเอลทั้งหมดด้วยบัญญัติเหนี่ยวรั้งอีกต่อหนึ่ง แต่แทนที่จะกำหนดให้เอลพสุธากัมปนาททั้งหมดนั้นระเบิดในระยะเวลาที่เหลื่อมกันเล็กน้อย บลูกลับคำนวณระยะเวลาที่จะระเบิดแล้วกำหนดให้เอลทั้งหมดทำงานพร้อมกันแทน
เสียงกระหึ่มดังมาจากแนวกำแพงเมืองด้านหนึ่งพร้อมกับแสงสีเหลืองพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า บลูจงใจไม่ปิดบังปรากฏการณ์จากเอลที่หนึ่ง เสียงระเบิดจากเอลพสุธากัมปนาทดังพร้อมเพรียงกัน ส่งอานุภาพรุนแรงขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ฝุ่นผงธุลีปลิวฟุ้งขจรไกลเต็มท้องฟ้า
วิสเคานท์ลาร์กเห็นสัญญาณสีเหลืองพวยพุ่งจึงกระตุ้นม้า ตะโกนออกคำสั่งกับทหารแนวหน้าว่า “ท่านบลูทำสำเร็จ กำแพงเมืองกำลังทลายลง หน่วยจู่โจมบุก!”
                เสียงโห่ร้องรับคำของทหารลาเวนดิสดังขึ้น ห้อม้าตามวิสเคานท์ลาร์กบุกเข้าไปยังกำแพงเมือง
                กำแพงยิ่งใหญ่ยังมิได้พังทลายลงมาเสียทีเดียว ฝุ่นที่ฟุ้งออกมารอบเป็นเพียงเพราะผนังของกำแพงถูกกระเทาะออกมาบางส่วน โครงสร้างภายในของกำแพงใหญ่สั่นสะเทือนบางส่วนได้รับความเสียหายหนักแต่ไม่ถึงกับแตกออกเป็นเสี่ยงๆ บุรุษหนุ่มทราบแก่ใจว่าแรงระเบิดจากเอลพสุธากัมปนาททั้งหมดไม่เพียงพอ ระเบิดในระลอกแรกเป็นการส่งสัญญาณทางอ้อม และเป็นการปูทางสำหรับระเบิดในระลอกที่สอง
                “ระเบิดจตุรธาตุ!”
                ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่บลูใช้ระเบิดจตุรธาตุหลังจากที่ทราบว่าตนเองมิอาจใช้ทักษะนี้ได้ดีเทียบเท่ากับเอลลิสผู้อื่น และมันเป็นนิสัยของบุรุษหนุ่มผู้นี้ที่ต้องการก้าวข้ามกำแพงแม้ว่ามันจะสูงสักเท่าใดก็ตาม บลูเปิดประตูทั้งสี่บานเรียงลำดับจากหนึ่งไปสองไปสามไปสี่ ต่างจากการใช้เอลจากประตูทั้งสี่บานโดยพร้อมเพรียงกันในสมัยก่อน ควบคุมความเร็วการไหลของเอลจากวิธีโคจรในถ้ำไอหยก เอลที่ไหลออกมาก่อนให้เคลื่อนไหวช้าเอลที่ไหลออกมาทีหลังให้เคลื่อนไหวเร็ว ทำให้เอลทั้งสี่ไหลมาบรรจบกันในเวลาเดียวกัน ด้วยปริมาณที่เท่ากันพอดิบพอดี ระเบิดจตุรธาตุอันสมบูรณ์แบบจึงถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง ก่อกำเนิดแสงสว่างจ้าในพริบตาแพร่กระจายออกไปรอบด้าน แรงอัดของอากาศมหาศาลถูกผลักออกมาด้วยแรงระเบิด
                บลูแทบจะปลิวไปตามแรงระเบิดไม่นึกไม่ฝันว่าระเบิดจตุรธาตุที่ใช้ออกด้วยวิธีการใหม่จะมีอำนาจการทำลายล้างมหาศาลถึงเพียงนี้ กำแพงยิ่งใหญ่ถูกเจาะจนเป็นช่องกว้างราวห้าถึงหกวา ผนังกำแพงด้านบนพังทลายลงมากองอยู่กับพื้น เผยให้เห็นทิวทัศน์ด้านนอกและกองทัพม้าที่ห้อตะบึงเข้ามาของมาร์ควิสลาร์ก
                ‘อุปสรรคเหลือเพียงอย่างเดียว’ บุรุษหนุ่มคำนึงขึ้น ดีดกายลุกขึ้นมาจากพื้นโผออกไปตามช่องแตกของกำแพง คว้ากระบองวิสุทธิ์ศาสตราออกมาพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปลายของกระบองข้างหนึ่งเปล่งแสงสีฟ้าอันมาจากเอลที่สอง ส่วนปลายของกระบองอีกข้างหนึ่งเปล่งแสงสีเขียวอันมาจากเอลที่สาม บลูใช้หนึ่งในสิบหกสุดยอดศัสตราวุธทำการรวมเอลทั้งสองเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นเอลระดับสอง
                จากการที่ได้เห็นขุนศึกไกใช้เอลน้ำแข็งมานักต่อนัก ทายาทแห่งอาร์คาน่าก็ได้ซึมซับทักษะและวิธีการใช้ต่างๆเข้าไปในร่างกายโดยมิได้รู้ตัว บลูชี้ปลายกระบองลงไปยังคลองขุดนอกเมืองหล่อเลี้ยงเอลน้ำแข็งด้วยประตูทั้งสี่บานสลับกัน ให้กำเนิดพลังงานความเย็นอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งผิวคลองขุดกลายเป็นน้ำแข็ง บุรุษหนุ่มยังคงเร่งเร้าเอลในร่างต่อไปจนความเย็นซึมลึกลงไปในสายน้ำ คูรอบเมืองส่วนที่อยู่ด้านหน้าช่องแตกของกำแพงกลายเป็นธารน้ำแข็งชั่วคราว ผิวน้ำแข็งจับตัวกับแนวกำแพงที่ถล่มลงมาจนกลายเป็นเนื้อเดียว แข็งแรงเพียงพอที่จะรองรับน้ำหนักของกองทัพม้าชุดหนึ่ง และอยู่นานเพียงพอสำหรับการถมคูคลองก่อนที่เอลน้ำแข็งจะสิ้นฤทธา
                “ยิงคนร้าย! จับตายอย่าปล่อยให้รอดไปได้” เสียงรองแม่ทัพใต้สังกัดสองพ่อลูกมาร์เวอริคดังขึ้น
                ลูกธนูจากมือธนูตามแนวกำแพงพุ่งลงมาราวกับห่าฝน บุรุษหนุ่มถึงกับต้องม้วนกายหลบไปตามพื้นดิน เมื่อภารกิจที่สี่เสร็จสิ้นก็เข้าสู่ช่วงของภารกิจที่ห้า อันต้องล่าถอยกลับมาโดยปลอดภัย
                ทหารม้าฝั่งตรงข้ามสิบกว่านายห้อม้าออกมาจากช่องแตกของกำแพง ถือดาบถือกระบี่พุ่งมายังร่างของบลูที่คลุกฝุ่นอยู่กับพื้น บุรุษหนุ่มดีดกายขึ้นใช้กระบองวิสุทธิ์ศาสตราปัดฟาดลูกธนูสองสามดอกให้พ้นตัว มีอยู่ดอกหนึ่งบังเอิญพุ่งเข้าใส่ม้าตัวหน้าของทหารม้าเบริลจนล้มลง ขวางทางพวกเดียวกันเองเข้าประชิดตัวบลูได้ลำบาก
                เคร้ง!
                ปลายดาบของทหารผู้หนึ่งเข้าปะทะกับกระบองวิสุทธิ์ศาสตรา บลูแอบยิ้มอยู่ในใจเมื่อฝ่ายตรงข้ามใช้กองทัพระยะประชิดเข้าต่อสู้ นี่แสดงว่าต้องเป็นแผนของนายทหารระดับล่างที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ ส่งผลให้มือธนูฝ่ายตนเองไม่กล้าปล่อยลูกศรเนื่องจากเกรงว่าจะถูกพวกเดียวกัน บลูได้โอกาสเข้าพัวพันกับทหารสามสี่คนที่วิ่งออกมาหน้าสุด ร่ายเอลเขตแดนความเย็นไว้กักทหารที่ตามมาด้านหลัง เมื่อม้าของทหารส่วนหนึ่งถูกความหนาวเย็นจับจึงออกอาการวิ่งช้าลง บุรุษหนุ่มสามารถแบ่งแยกพวกมันออกเป็นสองส่วน ประกอบกับไม่มีลูกธนูจากระยะไกลทำให้รับมือได้ง่ายขึ้นมาก
                จริงอยู่ที่ไม่มีลูกธนูจากบนกำแพงเมือง แต่ลูกธนูจากพื้นล่างนั้นกลับมีอยู่ดอกหนึ่ง!
                วิสเคานท์ลาร์กปล่อยศรออกจากระยะไกลเกือบห้าร้อยก้าว ทั้งคันธนูและลูกศรล้วนถูกสร้างจากเอลโลหะให้มีวิสัยการยิงสูง ลาร์กมิได้ใช้แรงในการยิงแต่ใช้อนุภาคของเอลบังคับโลหะให้ดีดออกไปด้วยความเร็วสูง ลูกศรนั้นพุ่งฝ่าเข้าไปยังจุดที่บลูพัวพันกับศัตรู เสียบทะลุก้านคอของทหารฝั่งตรงข้ามตกม้าตายในดอกเดียว
                “ปราบพวกกบฏ! เพื่อองค์ราชินี!”
                เสียงของวิสเคานท์ลาร์กดังขึ้นพร้อมกับเสียงโห่ร้องจากกองทัพม้าหมื่นนาย ทำเอาทหารเบริลเสียขวัญมือไม้อ่อนกันไปตามๆกัน บลูใช้โอกาสนี้ชิงหนีออกมาด้วยเอลว่องไวดุจสายลม พบว่าตนเองประกอบภารกิจที่แทบจะเป็นไปมิได้ให้สำเร็จได้ภายในคืนเดียว
                ม้าตัวแรกที่วิ่งผ่านหน้าของบุรุษหนุ่มไปจะเป็นของใครเสียได้อีกนอกจากแม่ทัพออสวอล กระบี่ที่สองบุกเข้าไปในเมืองเป็นคนแรก ใช้วรยุทธ์เหนือชั้นสังหารเหล่าศัตรูบนกำแพงเมืองต่อเนื่องกันแปดคนสิบคน มือธนูทั้งหลายถูกจัดการก่อนเป็นอันดับแรก เปิดทางให้กับทหารที่ตามมาทั้งหมด ยินเสียงออสวอลกล่าวว่า “จากจุดนี้ไปปล่อยเป็นหน้าที่ของข้าเอง”
สายตาของวิสเคานท์ลาร์กมองมาที่บลูด้วยความเคารพนับถือและให้เกียรติ ต่างจากท่าทางการแสดงออกที่เมืองเจนีสจากหน้ามือเป็นหลังมือนับว่าค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน แต่เปล่าเลยบลูกลับมิได้คิดเช่นนั้น เขาเองถึงกับผิดหวังกับภารกิจที่ผ่านมาเสียด้วยซ้ำ
‘ภารกิจระดับนี้ง่ายเกินไปหรือไม่? มาร์เวอริคสองพ่อลูกตัดใจละทิ้งฐานที่มั่นของตนเองง่ายดายเช่นนี้จริงๆหรือ? จริงอยู่ที่ว่าแผนการทิ้งเมืองเบริลไปตีเมืองเจนีสนั้นจะเยี่ยมยอด แต่นั่นเป็นการมองในสายตาของจักรวรรดินอร์มิใช่ผลประโยชน์ของสองพ่อลูกคู่นี้ จะเป็นไปได้อย่างไรที่พวกมันยินยอมเทหมดหน้าตักเพื่อผลประโยชน์ที่เลื่อนลอย หากเมืองเบริลแตกมาร์เวอริคก็คงจะหมดคุณค่าใช้สอย ย่อมต้องถูกเวอร์น่อนละทิ้งราวกับเป็นของที่ใช้การมิได้ นี่ต้องมีสาเหตุบางอย่างเคลือบแฝง เหตุผลเพียงเท่านี้ใช้ไม่ได้กับการตัดสินใจของบุคคลระดับนี้’
บลูพกพาความเคลือบแคลงสงสัยอยู่เต็มอก เขาทราบดีว่าเหตุการณ์ต้องไม่ชอบมาพากลเนื่องจากครั้งก่อนเขาเคยเป็นตัวแทนเจรจากับมาร์เวอริค ผ่านการเจรจาต่อรองความเป็นตายอยู่ครั้งหนึ่งจนเรียกได้ว่าทราบนิสัยใจของคนผู้นี้ บุรุษหนุ่มอัดอั้นจนไม่ทราบว่าจะระบายอย่างไร จนกระทั่งภาพของนางในดวงใจลอยขึ้นมาปรากฏตรงหน้า
                “หรือว่า … !?” บลูโพล่งออกมาพร้อมกับสองตาที่เบิกโพลง
                ปัง!
                บุรุษหนุ่มหายใจแทบไม่ทั่วท้อง เมื่อหันไปเห็นพลุสัญญาณสีเงินที่แสดงว่ามาร์ควิสลูเชียสกำลังเคลื่อนพลออกจากค่ายทหาร กองทัพใหญ่ของกองกำลังซิลเวอร์แซนด์ตั้งขบวนยกออกไปเตรียมยึดเมืองเบริลออกจากพวกกบฏ ยินเสียงฝีเท้ากระทบพื้นดินอย่างพร้อมเพรียงมาแต่ไกล
                ปัง!
                พลุสัญญาณอีกดอกหนึ่งเป็นสีแดงถูกจุดมาจากบริเวณกำแพงเมืองที่แตก แม่ทัพออสวอลผู้เป็นทัพหน้าของวิสเคานท์ลาร์กสามารถยึดพื้นที่รอบนอกได้ส่วนหนึ่งแล้ว จึงส่งสัญญาณตอบรับให้มาร์ควิสลูเชียสบุกเข้าไปได้ทันที
                ทันใดที่สองพลุสัญญาณนี้สว่างเต็มฟ้า บลูทราบว่าการต่อต้านของเมืองเบริลจบสิ้นแล้ว ไม่มีทางที่ยอดฝีมือทั้งสองจะพลาดท่าได้อีกแม้ว่ามาร์ควิสมาร์เวอริคและบารอนมาร์คัสบุตรชายจะแสดงฝีมือด้วยตัวเอง แต่บุรุษหนุ่มยังคงเปี่ยมไปด้วยความกังวลใจอยู่เต็มอก มิใช่จากสถานการณ์ศึกที่เคร่งเครียดเบื้องหน้า แต่เป็นเพราะความปลอดภัยของค่ายทหาร ณ เบื้องหลัง
                วินาทีนั้นเองบลูสื่อสารผ่านแหวนคู่ชะตาไปหาสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งราชอาณาจักรลาเวนดิสว่า ‘เจสเจ้ายังปลอดภัยอยู่หรือไม่
                เวลาผ่านไประยะหนึ่งยังไม่มีเสียงตอบรับจากสตรีผมทอง ทำเอาใจของบลูเต้นระส่ำระส่ายจนได้ยินคำตอบก้องขึ้นมาในห้วงสมองว่า ‘ท่านกระทำภารกิจสำเร็จแล้ว! ข้าทราบแต่แรกแล้วว่าท่านจะต้องทำสำเร็จและกลับมาหาข้าได้อย่างปลอดภัย’
                ‘มิใช่เจส ข้าคิดว่าเรื่องนี้มีลับลมคมในอย่างใหญ่หลวง ภารกิจที่ดูเหมือนจะยากหฤโหดนั้นความจริงแล้วกลับง่ายลงสามสี่เท่าตัว ด้วยสาเหตุที่ว่ามาร์เวอริคและมาร์คัสทั้งสองทิ้งเมืองไป ข้าเกรงว่าพวกมันจะมีเป้าหมายอยู่ที่เจ้า ขอให้เจ้าระวังตัวด้วย’
                ‘กรี๊ด
                เสียงหวีดร้องดังลั่นของสตรีที่ตนเองสนทนาอยู่ดังขึ้น และต่อจากนั้นก็ไม่มีเสียงใดๆตอบรับเสียงเรียกขานจากเขาอีก บุรุษหนุ่มสบถเสียงดังลั่นด้วยความที่ตนเองหลงกลฝ่ายศัตรู ติดกับฝ่ายตรงข้ามเข้าอย่างจัง พวกมาร์เวอริคสองพ่อลูกมิได้เล็งผลไปที่เมืองเจนีสดั่งที่เขาเคยคาดคิด แต่เป็นการหมายปองชีวิตขององค์ราชินี ล่อให้ทั้งมาร์ควิสลูเชียสและวิสเคานท์ลาร์กออกไปจากค่ายทหาร ใช้เมืองทั้งเมืองเป็นเหยื่อล่อเพื่อหวังที่จะปลงพระชนม์ล้มล้างผู้นำโดยชอบธรรมของอีกฝ่ายหนึ่งเสีย หากกระทำสำเร็จมาร์เวอริคสามารถอาศัยสายโลหิตในกายสถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์เดวารอส เพียงเท่านี้ประชาชนทุกหมู่เหล่าคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสนับสนุนบุคคลที่มีสายเลือดแห่งกษัตริย์หลงเหลืออยู่ นับเป็นแผนซ้อนแผนที่คาดไม่ถึงเป็นอย่างยิ่ง
                “อย่างพึ่งเป็นอะไรไปเจส ข้ากำลังไปในบัดดล” บุรุษหนุ่มตั้งสติขึ้นได้กล่าวกับตนเอง เร่งเร้าประตูแห่งเอลทั้งสี่บานก่อกำเนิดไม่หยุดยั้ง มุ่งสวนไปยังค่ายทหารโดยด่วนที่สุด


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 207 : เล่ม 7 - ตอนที่ 96 - เปิดประตูสู่เบริล (3) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1658 , โพส : 9 , Rating : 100% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 2650
บลูสู้ๆไปให้ทันนะ สนุกครับ รีบมาอัพต่อนะครับ
Name : toy [ IP : 91.8.204.218 ]

วันที่: 25 กันยายน 2551 / 05:24
# 8 : ความคิดเห็นที่ 2591
โอ้ย ตื่นเต้นจัง
ลุ้นด้วยว่าจะเป็นไปในแบบไหน
อัพไว ๆ นะคะ กะลังสนุกมาก ๆ เลย
Name : babiesmaker [ IP : 124.157.137.18 ]

วันที่: 23 กันยายน 2551 / 14:58
# 7 : ความคิดเห็นที่ 2589
ตื่นเต้นจิงๆเลย ชักอยากอ่านหนังสือขึ้นมาอีกละสิเนี้ย
ใกล้จะสิ้นเดือนแว้ววววววด้วย
อยากอ่านเร็วจัง T-T แต่ใกล้สอบแย้วเหมือนกันอ่ะ
คิดแย้วเศร้า (T-T )( T-T) พี่ขาขอตอนต่อไปด้วยนะ
(T/\T) ขอบคุณข้า!
Name : ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม [ IP : 202.129.32.141 ]

วันที่: 23 กันยายน 2551 / 12:16
# 6 : ความคิดเห็นที่ 2585
บลูรีบไปช่วยเจสให้ได้เร็วๆนะ เอาใจช่วยเต็มที่เลย
ตอนนี้ลูทกำลังอยู่ในห้วงคับขันของชีวิต บลูอยู่ในช่วงคุบขันทางด้านหัวใจ สองคนนี้จะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ยังไงนะ อยากรู้จัง

ปล.เกือบลืมขอบคุณสำหรับตอนนี้แหนะ ขอบคุณนะคร้าบบบบบ
Name : เสี่ยวหลงเปา < My.iD > [ IP : 124.120.150.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กันยายน 2551 / 22:39
# 5 : ความคิดเห็นที่ 2583
ไม่รุแฮะ ยูกิกับโรสก้อดีละ
แต่ชอบเจสมากกว่า ^ ^
Name : Takeharu [ IP : 124.121.105.82 ]

วันที่: 22 กันยายน 2551 / 21:57
# 4 : ความคิดเห็นที่ 2582
เป็นเรื่องที่เดาไม่เคยถูกเรยจริงๆ -*- พลิกไปพลิกมา

วู้วตื่นเต้น
Name : สู้ๆจ๊ะ [ IP : 58.9.238.253 ]

วันที่: 22 กันยายน 2551 / 20:56
# 3 : ความคิดเห็นที่ 2581
บลูสู้ๆ
Name : คนเลวที่โลกรอ [ IP : 124.121.14.32 ]

วันที่: 22 กันยายน 2551 / 20:21
# 2 : ความคิดเห็นที่ 2580
ซะงั้น สินะ
เดามะถูกอีกแร้ว
Name : rey [ IP : 90.212.61.250 ]

วันที่: 22 กันยายน 2551 / 19:32
# 1 : ความคิดเห็นที่ 2577
บลูไปเร็วๆๆๆๆๆๆๆ
เอาใจช่วย
พี่ครับ อัพเร็วๆๆๆๆ หน่อย
ใจจะขาดอยู่แล้ว
Name : Spirit-Of-Fire < My.iD > [ IP : 118.174.56.33 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กันยายน 2551 / 19:18
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android