คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 217 : เล่ม 8 - ตอนที่ 106 - ความหลัง (4)


     อัพเดท 25 ต.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 31 Overall : 262,786
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 217 : เล่ม 8 - ตอนที่ 106 - ความหลัง (4) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2017 , โพส : 12 , Rating : 96% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


“จำได้แล้ว ... ข้าจำได้แล้ว ... ยูกิ” เสียงอันหดหู่ดังขึ้นในห้องๆหนึ่งอย่างแผ่วเบา เสียงตะโกนเมื่อครู่ดังขึ้นเพียงครั้งเดียวก็เงียบสงบ กลับกลายเป็นเสียงคร่ำครวญที่มีเพียงเขาคนเดียวที่ได้ยิน

                น้ำตาของบุรุษหนุ่มที่เมื่อครู่ไหลลงมาทีละหยดสองหยดเปลี่ยนเป็นหลั่งไหลลงมาดุจดั่งทำนบทลาย กำปั้นที่กุมเข้าหากันแทบจะจิกเข้าไปในเลือดเนื้อจนหลั่งไหลออกมาเป็นสายโลหิต หากสามารถเปลี่ยนการหลั่งน้ำตาเป็นการหลั่งโลหิตได้บุรุษหนุ่มคงจะกระทำไปแล้ว ความเสียใจแผ่ซ่านมาจากกระดูกสันหลัง ค่อยๆเย็นวาบไปทั่วร่าง ซุกศีรษะใบหน้าลงไปที่หมอนหนุน ขดงอร่างกายเข้าหากันสั่นสะท้านอย่างไม่หยุดยั้ง ในห้วงสมองมีเพียงประโยคเดียววนเวียนกลับไปกลับมาไม่รู้จักจบจักสิ้น

                ข้าสังหารนาง

                ข้าสังหารนาง!’

ข้าสังหารนาง!!’

ทำไมข้ายังมีชีวิตอยู่!!!’

                ภาพวาระสุดท้ายของนางยังคงตราตรึงอยู่ในห้วงสมอง ผสมปนเปกับภาพทุกข์สุขที่เคยผ่านพ้นมาด้วยกัน อาจเรียกได้ว่าหากไม่มียูกิเขาคงจะไม่มีวันนี้ นางเป็นทั้งแรงบันดาลใจ ความรัก ความหวัง ที่ทำให้ก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเองฝ่าฟันอันตรายนานัปการมาได้ราวปาฏิหาริย์

                อาจเรียกได้ว่าเป็นผู้เดียวที่ทำให้เขายังหายใจก็เป็นได้ หากปราศจากยูกิก็เท่ากับปราศจากความหวัง ปราศจากวิญญาณที่ต้องการจะมีชีวิตอยู่ หากจักรวรรดิยึดแผ่นดินนี้แล้วจะเป็นอย่างไร ทุกสิ่งทุกอย่างคงจะไม่แตกต่างกันหากจะใช้ชีวิตอยู่โดยที่ไม่มีนาง

ทั้งๆที่เขาเป็นผู้แทงกระบี่นั้นใส่นาง แต่เพราะเหตุใด? ... เพราะเหตุใดใบหน้าสุดท้ายที่เขาเห็นจึงเป็นใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่านางมีความสุขที่สุดในชีวิต

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเหตุใด?’

                เมื่อบุรุษหนุ่มดึงความทรงจำอันเลวร้ายที่ร่างกายไม่ต้องการจดจำกลับมาได้ อาการปวดศีรษะที่เคยเป็นค่อยๆมลายจนหายเป็นปลิดทิ้ง แต่เมื่อลูทพยายามนึกต่อไปว่าเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นต่อจากนั้น สมองกลับเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน ความทรงจำช่วงนั้นกลับว่างเปล่ามิอาจจดจำสิ่งใดได้ ลูทครุ่นคิดจนผ่านไปเป็นเวลากว่าสิบนาทีก็ไม่มีอะไรดีขึ้น หยาดเหงื่อเริ่มซึมออกมาตามหน้าผาก ครุ่นคิดให้ตายก็มิอาจนึกเหตุการณ์ใดๆออกแม้แต่ส่วนเสี้ยว

จนสุดท้ายบุรุษหนุ่มทนความอัดอั้นไม่ไหวอีกต่อไป แหงนใบหน้ามองเพดานสูงตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดังว่า “เพราะเหตุใดถึงนึกไม่ออก! เหตุการณ์ต่อจากนั้นเป็นอย่างไร? ทำไมข้าถึงปรากฏกายอีกครั้งบนเตียงแห่งนี้? แล้วยูกิเล่า?

                “แล้วยูกิเล่าหลังจากนั้นนางเป็นอย่างไร?” เสียงตะโกนเปลี่ยนเป็นคำพูดที่สิ้นหวัง

แปะ ... น้ำตาหยดสุดท้ายไหลลงกระทบหมอนพร้อมกับคำพูดเมื่อครู่ ตลอดสิบกว่านาทีหลังจากนี้ไม่มีน้ำตาไหลลงมาจากดวงตาของบุรุษหนุ่มอีก จนกระทั่งบุรุษหนุ่มคิดขึ้นได้หากมัวแต่เสียใจอยู่อย่างนี้จะรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นหรือไม่? … ข้า ... ข้าต้องรับรู้ให้ได้ว่าภายหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น

                ร่างของลูทสะท้านขึ้นมาในทันทีเมื่อค้นพบสิ่งที่ตนต้องการทราบ เขาเลิกผ้าห่มลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว สอดส่ายสายตามองไปรอบข้างเห็นประตูกับหน้าต่างที่ทอดออกไปยังระเบียงด้านนอก พลันรุดไปที่ประตูคว้าลูกบิดเปิดออกหมายจะค้นหาความเป็นมาเป็นไปของยูกิให้ได้ ไม่ว่าอย่างไร ... ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ต้องเห็นด้วยสองตาของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะปักษ์ใจเชื่อว่านางลาจากโลกใบนี้ไปแล้ว

                ในขณะเดียวกันนั้นเอง โสตประสาทของลูทพลันได้ยินเสียงดนตรีชิ้นหนึ่งบรรเลงขึ้น

                “เสียง!?

                เสียงเครื่องดนตรีที่บ่งบอกถึงเรื่องราวความรักระหว่างบุคคลสองคน ถูกถ่ายทอดผ่านออกมาเป็นตัวโน้ตที่บรรยายได้ไม่จบไม่สิ้น

“เสียงนี้มัน ไวโอลิน!?” น้ำตาที่เคยหลั่งไหลขณะนี้ได้เหือดแห้ง เหลือเพียงคราบจางๆและเส้นเลือดสีแดงที่แตกซ่านภายในดวงตา จังหวะหัวใจของลูทเปลี่ยนเป็นเต้นรัวถี่ยิบเมื่อได้รับฟังท่วงทำนองนั้น

ทำนองจากบทเพลงใจประสานใจที่เขาเคยได้ยินบนยอดหอน้อยกลางน้ำ ที่ถูกบรรเลงโดยไวโอลินนามว่า ฝันแรกพบ

                ไม่ผิดแน่

ลูทไม่ต้องค้นหาต้นตอของเสียงเพลงก็ทราบได้ว่า เสียงไวโอลินดังขึ้นมาจากระเบียงนอกหน้าต่าง บุรุษหนุ่มจึงเลิกผ้าม่านสีครีมอ่อน วิ่งออกไปหาต้นตอของเสียงเพลงนั้นพลันกล่าวด้วยความดีใจว่า “เจ้ายังไม่ตายใช่หรือไม่? เจ้ายังไม่ตายใช่หรือไม่!?

โครม! เสียงประตูถูกผลักไปกระทับผนังดังขึ้นด้วยเสียงอันดัง

บุรุษหนุ่มโผล่พรวดออกไปที่ระเบียงยาวอันทอดจากห้องเขาไปเชื่อมต่อกับห้องเคียงข้าง สายตาบ่งบอกถึงความดีใจ ความประหลาดใจ ความลิงโลด และความเศร้าใจผสมปนเปกันจนไม่ทราบว่าจะเรียกความรู้สึกนี้ว่าอย่างไร

นอกจากท้องฟ้าสีครามอันสดใส กลิ่นหอมของดอกลิลลี่ที่โชยขึ้นมาจากสวนดอกไม้สีขาวโพลนด้านล่างแล้ว บุรุษหนุ่มพลันเห็นร่างของคนสองคนยืนอยู่ที่ระเบียง คนหนึ่งเป็นจอมแพทย์วี และอีกผู้หนึ่งก็คือยอดหญิงยูกิที่กำลังบรรเลงไวโอลินฝันแรกพบตัวนั้น

ใบหน้าของโฉมสะคราญเป็นใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุข เปรียบได้กับดอกไม้ที่บานสะพรั่งในฤดูใบไม้ผลิที่พึ่งมาเยือน เมื่อทอดสายตาถัดออกจากสวนลิลลี่สีขาวโพลนออกไป ก็เห็นเป็นทิวทัศน์ของกรุงเดว่าที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีสันสดใสหลากหลายชนิด เหลือง แดง ชมพู ฟ้า ม่วง ขาว บานสะพรั่งเต็มพื้นที่ สอดแทรกด้วยสีเขียวอันเป็นสีใบที่พึ่งผลัดใหม่ของหมู่พฤกษา เมื่อรับกับแสงตะวันในยามเช้าและประดับด้วยหญิงงามหยาดฟ้ายิ่งก่อให้เกิดภาพที่น่าดูชมขึ้นไปอีกเท่าตัว ประกอบด้วยท่วงทำนองของเพลงใจประสานใจ อันแสดงออกถึงความรัก ความห่วยใย และความคะนึงหา ทุกอย่างผสมผสานกันอย่างลงตัวราวกับว่าเป็นศิลปะของเทพเจ้า

หากจะเปรียบภาพนี้กับภาพที่ยูกิบรรเลงไวโอลินบนยอดของหอน้อยกลางน้ำ ก็มิได้งดงามยิ่งหย่อนไปกว่ากันแม้แต่น้อย

“เป็นเจ้าจริงๆ เป็นเจ้า! ... ข้า ... ข้าดีใจเหลือเกิน” บุรุษหนุ่มโพล่งออกไปโดยไม่ยั้งคิด สะคราญโฉมผู้นั้นคือยูกิผู้ที่อยู่ใดดวงใจของเขามาตลอด จึงก้าวเข้าไปสองสามก้าวหมายจะเข้าไปหานางโดยเร็ว

แต่ผลกลับไม่เป็นดั่งที่บุรุษหนุ่มคาดการณ์ ยูกิพลันส่งเสียงอุทานเบาๆด้วยความตกใจ สองมืออันเรียวงามหยุดบรรเลงไวโอลินพร้อมกับถอยหลังไปก้าวหนึ่ง สองตามองเขากลับมาด้วยสายตาและสีหน้าที่เต็มไปด้วยความประหม่า

ลูทหยุดฝีเท้าเมื่อก้าวไปได้เพียงสองก้าว เขาเห็นท่าทีตอบสนองเช่นนั้นจึงฉุกใจคิดขึ้นว่า เป็นข้าเองมิใช่หรือที่เป็นผู้ทำร้ายนาง?’

ลำคอของเขาแห้งผาก สมองน้อยๆที่พึ่งฟื้นสติจากการนอนหลับไปเป็นเวลานานครุ่นคิดถึงวิธีแก้ปัญหา และคำพูดที่ควรจะกล่าวออกไป ดวงตาทั้งสองสั่นไหวด้วยความกลัว ... กลัวว่านางจะเกลียดและลาจากไปเมื่อพบว่าเขากระทำเรื่องเลวร้ายเช่นนั้น

บุรุษหนุ่มไม่ทราบว่าจะกล่าววาจาใดเพื่ออธิบายเรื่องราวทั้งหมด เนื่องจากเขาเองก็เช่นกันไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย!

ขณะนั้นเองเหตุเปลี่ยนแปลงพลันเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

ผู้กล่าววาจาคนแรกมิใช่บุรุษหนุ่มแต่เป็นหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความประหม่า นางหันหน้ามาสบสายตากับบุรุษหนุ่มราวกับคนแปลกหน้าที่ไม่เคยพบเจอ กล่าววาจาด้วยเสียงอันไพเราะว่า “ต้องขอโทษด้วย ไม่ทราบว่าท่านเป็นใคร?

!?!



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 217 : เล่ม 8 - ตอนที่ 106 - ความหลัง (4) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2017 , โพส : 12 , Rating : 96% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 4229
แต่อย่างน้อย ยูกิก็ยังไม่ตายยย
Name : NottingHill [ IP : 58.97.37.5 ]
Email / Msn: -
วันที่: 16 พฤษภาคม 2552 / 03:49
# 11 : ความคิดเห็นที่ 3095
ทั้งดีใจทั้งเสียใจเลย ดีใจที่เธอไม่ตาย แต่เสียใจที่จำไม่ได้ ฮ่ะๆ
Name : ฮิเดโกะ [ IP : 118.173.34.93 ]
Email / Msn: -
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2551 / 19:04
# 10 : ความคิดเห็นที่ 3067
ว้าวเอาซ๊ะตกใจเลยอ่ะคับ
อยากอ่านต่อๆๆๆๆๆๆ
Name : NaverNum < My.iD > [ IP : 195.189.143.57 ]
Email / Msn: pittaya_41(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2551 / 00:55
# 9 : ความคิดเห็นที่ 3054
อึ้งครับท่าน


พี่บีม - - อึ้งเลยอ๊ะ โหย ความจำเสื่อม = =" 

เปนอะไรที่ อึ้งสุดๆ
Name : -lDal2eDeViL- < My.iD > [ IP : 124.120.65.125 ]
Email / Msn: l2esident_Aim(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 22:46
# 8 : ความคิดเห็นที่ 3051
ถึงจะดีใจที่ยูกิยังไม่ตาย แต่ทำไมต้องจำลูทไม่ได้ด้วยล่ะ
คุณบีมชอบหักมุมของเรื่องเรื่อยเลย แถมชอบทำร้ายจิตใจคนอ่านสุดๆเลย
Name : เสี่ยวหลงเปา < My.iD > [ IP : 124.120.152.34 ]
Email / Msn: jammaiga(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 15:02
# 7 : ความคิดเห็นที่ 3048
โอ้ ไม่น่าเลย ยูกิลืมลูทเสียแล้ว
อ๊ากๆๆๆๆๆๆต้องรีบเอาไวตามีนบีให้กินแล้วจะได้กลับมาจำลูทได้เร็วๆๆๆๆๆ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สนุกๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ต่อๆๆๆๆๆๆๆอัพต่อเลย
อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
Name : las [ IP : 202.12.97.116 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 13:23
# 6 : ความคิดเห็นที่ 3047
for a sec i thought it might be her twin....ha ha ha
Name : pearvi < My.iD > [ IP : 58.8.135.169 ]
Email / Msn: pearvi(แอท)email2me.net ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 12:24
# 5 : ความคิดเห็นที่ 3046
สงสาร ลูท จริง
Name : Spirit-Of-Fire < My.iD > [ IP : 118.174.108.96 ]
Email / Msn: kwanchai_dragon(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 11:47
# 4 : ความคิดเห็นที่ 3044
แม่เจ้า หักมุมที่ช๊อตจิงๆเลยพี่บีม ผมก็ช๊อคอยู่หน้าจอคอมเลย
Name : Proteen [ IP : 124.122.203.14 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 10:50
# 3 : ความคิดเห็นที่ 3043
พี่บีมเล่นเอาใจหาย หักมุมให้เสียวกันทั้งเรื่อง
Name : mrfun [ IP : 202.29.98.8 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 10:38
# 2 : ความคิดเห็นที่ 3041
เหอๆ ดีที่ไม่ตายแต่ความจําเสื่อมซะงั้น จอมแพทย์วีรักษาใครไม่เคยกลับเป็นเหมือนเดิมซักกะคน
Name : DioS [ IP : 124.120.73.148 ]
Email / Msn: dios_10355(แอท)hotmail.com
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 06:58
# 1 : ความคิดเห็นที่ 3039
เล่นกันอย่างนี้เลยหรือครับพี่บีม แต่ก็ดีใจนะที่นางยังไม่ตาย
Name : rtyytr [ IP : 202.28.182.12 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 ตุลาคม 2551 / 03:05
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android