คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 219 : เล่ม 8 - ตอนที่ 107 - ว่างเปล่า (2)


     อัพเดท 31 ต.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 36 Overall : 262,894
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 219 : เล่ม 8 - ตอนที่ 107 - ว่างเปล่า (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2001 , โพส : 7 , Rating : 100% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เมื่อเวลาผ่านไปเสียงหอบหายใจที่รัวถี่ยิบค่อยๆห่างออกจากกันอย่างช้าๆ จอมแพทย์วีจึงกล่าวขึ้นว่า “สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ข้าเชื่อว่าความทรงจำที่หายไปของเจ้าฟื้นกลับมาดังเดิมแล้ว”

                “อาจเป็นความทรงจำที่ไม่ค่อยน่าจะจดจำเท่าใดนัก ... แต่ทั้งหมดล้วนเป็นความจริง” กอร์ดอนกล่าวสนับสนุน

                ลูททรุดร่างกระแทกลงบนเก้าอี้ราวกับหมดสิ้นเรี่ยวแรง ถามด้วยน้ำเสียงอันเหนื่อยอ่อนว่า “ข้าพอจะจำเรื่องคร่าวๆของการต่อสู้ที่นครมิสต์ได้บ้าง แต่ทำไมท่านพ่อ ท่านลุงกอร์ดอนและก็ท่านหมอวีถึงได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย?

                กอร์ดอนพลันอุทานขึ้น กล่าวว่า “เจ้าจำมิได้อย่างนั้นหรือ? ที่ข้าและพ่อของเจ้าเข้าร่วมการต่อสู้ที่มหาวิหารแห่งเทพเจ้าทั้งหกด้วย?

                ลูทส่ายหน้าตอบปฏิเสธอย่างมั่นใจว่า “ข้าไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องเหล่านั้นอยู่เลย”

                จอมแพทย์วีกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดว่า “อาจเป็นได้ว่าเมื่อเจ้ากลายสภาพไป การรับรู้ทั้งหมดจึงเป็นเพียงการตัดสินใจชั่วขณะ สิ่งที่รับรู้จากสัมผัสทั้งห้าเพียงผ่านเข้าแล้วก็ผ่านออกในทันที มิได้เก็บเป็นความทรงจำให้ประทับอยู่ในห้วงสมอง สาเหตุอาจมาจากการที่ร่างกายของเจ้าเสมือนมิใช่ของเจ้าอีก ระบบประสาทสั่งการจึงจำกัดอยู่ที่ส่วนที่จำเป็นต้องใช้งาน ความทรงจำกลับกลายเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น”

                เมื่อลูทรับฟังประโยคเมื่อครู่พลันหันหน้าไปหาจอมแพทย์ชรา กล่าวด้วยความเคลือบแคลงสงสัยว่า “ท่านหมอหมายความว่าอย่างไร เหตุใดร่างกายของข้าจึงมิใช่ของ ขณะนั้นนั้นสมองอันปราดเปรียวของลูทนึกขึ้นได้ โพล่งออกมาว่า “หรือว่า!? หรือว่าข้าถูกครอบงำ? ... ใช่หรือไม่ท่านหมอ ใช่หรือไม่ลุงกอร์ดอน?

                กอร์ดอนที่มีส่วนร่วมในที่เกิดเหตุพยักหน้ารับคำ กล่าวว่า “เจ้าถูกเทพเจ้าสงครามครอบงำจนสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไปชั่วขณะ”

                “ว่ากระไร?” มือของลูทเปลี่ยนเป็นเย็นเฉียบ ทันใดที่คำว่า เทพเจ้าสงครามผ่านเข้าสู่ใยประสาท ร่างกายบุรุษหนุ่มพลันสั่นสะท้านอย่างแรงกล้า ลูทรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอันน่าตระหนกของร่างกายตนเอง เป็นหลักฐานที่พิสูจน์ความจริงได้ชัดว่าคำกล่าวของกอร์ดอนเมื่อครู่เป็นความจริงไม่ผิดเพี้ยน เหงื่อเย็นเยียบซึมออกมาจากกลางหลัง แม้ว่าบุรุษหนุ่มไม่อยากจะเชื่อมัน แต่ก็ต้องยอมรับว่าเรื่องนี้เป็นความจริง

ลูทกลืนน้ำลายอึกหนึ่งลงไปในลำคอที่แห้งผาก ประโยคคำถามที่ทรมาณที่สุดในชีวิตค่อยๆหลุดออกมาจากอย่างแผ่วเบา สุ้มเสียงของบุรุษหนุ่มสั่นเทามิได้ต่างจากมือทั้งสอง      “เช่นนี้ ... เช่นนี้ผู้ที่ทำร้ายยูกิ ... เป็นข้าเองใช่หรือไม่?   

จอมแพทย์วีเกลียดที่จะตอบคำถามนี้ที่สุด แต่ก็มิอาจหลีกเลี่ยงมันได้เพราะการที่จะถามคำถามนี้ยากกว่าการตอบมากนัก “เจ้าจะกล่าวเช่นนั้นก็ไม่ผิด”

                หัวสมองลูทว่างเปล่าขาวโพลนไปวูบหนึ่ง ก้มหน้าลงมองที่พื้นโต๊ะไม่ยอมสบสายตากับคู่สนทนาทั้งสอง หลังจากความเงียบผ่านไปพักใหญ่ ค่อยได้ยินเสียงบุรุษหนุ่มกล่าวว่า “เหตุการณ์ ... เหตุการณ์หลังจากที่ข้าสูญเสียสติไปแล้วเป็นอย่างไร?

                กอร์ดอนทราบว่าในช่วงเวลาเพียงไม่กี่นาทีลูทต้องผ่านการตัดสินใจที่เจ็บปวดอย่างหาที่ใดเปรียบ หากไม่มีจิตใจเข้มแข็งถึงระดับที่สามารถยอมรับได้ว่าครั้งหนึ่งตนเองกลายเป็นมารร้ายผู้มุ่งหวังจะทำลายทุกสิ่ง อีกทั้งต้องเตรียมใจให้พร้อมกับการรับรู้ผลที่ตนเองกระทำลงไป คำถามเมื่อครู่คงจะไม่หลุดออกจากปากมา ด้วยเหตุผลนี้รอยยิ้มอย่างจางๆของกอร์ดอนจึงปรากฏขึ้นที่มุมปาก สายตาจับจ้องที่บุรุษหนุ่มตรงหน้า ชื่นชมในความเข้มแข็งของจิตใจที่ผิดกับคนธรรมดาทั่วไป กล่าวตอบว่า “หลังจากที่เจ้าสูญเสียสติก็เข้าร่วมกับเวอร์น่อนที่เป็นสาวกเทพสงคราม คว้ากุญแจแห่งพิภพและกุญแจแห่งสวรรค์ขึ้นมา ตอบรับคำสั่งของเวอร์น่อนหมายจะสังหารดูแรนดัลเสีย”

                “สังหารอาจารย์!? บุรุษหนุ่มกล่าวขึ้นมาด้วยความตกใจ หากเข้ากระทำเรื่องเช่นนี้ลงไปคงไม่มีทางลบล้างความผิดได้ตลอดชีวิต

                “อย่างพึ่งด่วนสรุป ฟังข้าให้จบเสียก่อน เวลาที่เจ้ากำลังจะลงมือเป็นเวลาเดียวกับที่พ่อของเจ้ารุดมาถึงมหาวิหาร แมกซ์อาศัยจังหวะที่เจ้าไม่ทันระวังตัวพุ่งเข้าสะกดและช่วยชีวิตดูแรนดัลออกมาได้ ส่วนตัวข้าที่แยกไปอีกทางหนึ่งก็ช่วยท่านคาเทจไว้ได้ในวินาทีคับขันเช่นกัน” กอร์ดอนหยุดมองสีหน้าของบุรุษหนุ่ม เมื่อพบว่าเขามีสีหน้าปลอดโปร่งขึ้นจึงเล่าต่อไปว่า “ข้าอาศัยหนึ่งต้านรับสองยันจอมทัพมังกรเบเรียลและฮินเดลเอาไว้ชั่วขณะ เปิดทางให้บรรดาผู้พิทักษ์และทหารใต้สังกัดแม่ทัพใหญ่ชิมอนหลบหนี สัญญาณการถอยทัพถูกส่งออกไปทั่วนครมิสต์ ในขณะที่พ่อของเจ้าอาศัยหนึ่งต้านรับสองทำร้ายเวอร์น่อนและวานเตสสองพ่อลูกจนได้รับบาดเจ็บ โชคดีที่เวอร์น่อนอยู่ในสภาพบาดเจ็บอยู่ก่อนหน้าจากการต่อสู้กับทั้งคาเทจและดูแรนดัล แมกซ์จึงสามารถเปล่งฝีมือออกมาได้อย่างเต็มที่ ตัวแปรที่จะตัดสินว่าพวกเราทั้งหมดจะหลบหนีได้สำเร็จหรือไม่นั้นคือเจ้าเพียงผู้เดียว”

                ลูทฝืนยิ้มอย่างแสนรันทด ที่ตนเองได้รับเกียรติให้เป็นตัวแปรสำคัญที่จะทำลายกองทัพสหพันธ์ทั้งกอง สองหูรับฟังคำกล่าวของกอร์ดอนว่า “ขณะนั้นมีเพียงยอดหญิงยูกิที่ใช้โล่เทพยดาต้านรับการจู่โจมด้วยศาสตราคู่กู้แผ่นดินของเจ้าเอาไว้ หากไม่แล้วไม่ว่าข้าหรือแมกซิมิเลี่ยนก็คงมิอาจรอดกลับมาที่นี่ได้”

                “ยูกิ ... รบกวนท่านลุงช่วยเล่ารายละเอียดเรื่องการต่อสู้ระหว่างข้ากับนางได้หรือไม่?

                กอร์ดอนค่อยๆพยักหน้า ตอบว่า “อย่างที่ข้าได้กล่าวไปแล้ว นางใช้โล่เทพยดาต้านรับการโจมตีของกุญแจแห่งสวรรค์และกุญแจแห่งพิภพไว้ได้ชั่วขณะหนึ่ง ในโลกนี้หากจะว่าไปแล้วก็มีเพียงโล่เทพยดาเท่านั้นที่สามารถตอบโต้ผู้ที่ถือศาสตราคู่กู้แผ่นดินโดยพร้อมเพรียงได้ และอาจมีเพียงยูกิคนเดียวที่ได้รับการถ่ายทอดวิชายุทธ์มาจากท่านคาโรลโดยตรงที่สามารถเปล่งประสิทธิภาพของโล่เทพยดาออกมาได้อย่างสูงสุด

ข้าสามารถยืนยันได้ว่านางมีโอกาสที่จะสังหารเจ้า โดยการดูดรับพลังของศาสตราคู่กู้แผ่นดินแล้วสะท้อนกลับไป แต่ทว่านางกลับมิได้กระทำเช่นนั้น ... นางเลือกที่จะช่วยเจ้าแทนที่จะทำลายเจ้า โดยการใช้ชีวิตเข้าแลกรับกระบี่ของเจ้าด้วยร่างเลือดเนื้อหวังจะให้เจ้าฟื้นคืนสติกลับมาเป็นปกติ”

จอมแพทย์วีถอนหายใจครั้งหนึ่งกล่าวสนับสนุนว่า “และนางก็กระทำได้สำเร็จจริงๆ”

                ลูทนิ่งอึ้งกับสิ่งที่ตนเองได้ยิน คำว่า ยูกิ ดังขึ้นมาในห้วงสมองวนเวียนอยู่หลายร้อยหลายพันครั้ง พลันลุกขึ้นพร้อมกล่าวว่า “ข้าจะไปหานาง!

                ควับ! กอร์ดอนคว้าข้อแขนของบุรุษหนุ่มไว้ในขณะที่เขากำลังจะวิ่งออกไปที่ประตู “ช้าก่อน!

                ยินเสียงจอมแพทย์ชราดังขึ้นว่า “ถึงเจ้าไปหานางตอนนี้ก็รังแต่จะทำให้เรื่องราวเลวร้ายลง ความทรงจำของนางที่มีต่อเจ้านั้นได้ลบเลือนไปหมดสิ้น ... มิใช่ ... ต้องกล่าวว่าความทรงจำของนางในช่วงสองเดือนถูกลบล้างไปสิ้น”

                “เพราะเหตุใด? ... เพราะเหตุใดถึงเป็นเช่นนี้? เรื่องราวต่อจากนั้นเป็นอย่างไร? ทำไมข้าถึงมานอนอยู่บนเตียงแห่งนี้? ได้โปรดบอกข้าด้วย” ถึงตรงนี้น้ำตาของบุรุษหนุ่มไหลพลันลงมาอีกครั้ง แต่ด้วยสาเหตุอันใดนั้นก็มิอาจบอกได้แน่ชัด

                ความคับแค้นใจ?

                ความอัดอั้นใจ?

                ความเศร้าโศก?

                ความทุกข์ระทม?

                หรือทุกสิ่งทุกอย่าง?

                จอมแพทย์วีได้ชักชวนกอร์ดอนให้ลุกขึ้น กล่าวกับลูทว่า “จงตามพวกข้าออกมาเมื่อเจ้าพร้อมที่จะรับรู้ความจริงต่อจากนี้ พวกข้าทั้งสองจะรอคอยอยู่เบื้องนอก”

                กึก เสียงปิดประตูห้องดังขึ้น พร้อมกับบุรุษหนุ่มที่อยู่ท่ามกลางความสับสนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

ข้าควรจะทำอย่างไรดี?’

ข้าควรจะทำอย่างไรดี ยูกิ …’



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 219 : เล่ม 8 - ตอนที่ 107 - ว่างเปล่า (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2001 , โพส : 7 , Rating : 100% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 3107
เราว่าที่ยูกิรอดมาได้เพราะว่าลูทย้อนเวลาให้ร่างของยูกิย้อนกลับแน่ๆเลย
และการที่ลูทอายุยังไม่ครบเท่าหลานของคาโรลก้อคงเพราะเหตุผลเดียวกัน
ยังไงก้อรอตอนใหม่อยู่นะค่ะ
ทำไมคุณบีมชอบเอาปกเล่มใหม่มายั่วคนอ่านอยู่เรื่อยเลยอะ
ชอบมายั่วให้อยากแล้วก้อบอกว่ากว่าจะออกก้ออีก 2 เดือน รู้มั๊ยว่ามันทำร้ายจิตใจคนอ่านอย่างแรงเลย
Name : เสี่ยวหลงเปา < My.iD > [ IP : 125.25.37.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤศจิกายน 2551 / 20:11
# 6 : ความคิดเห็นที่ 3096
คิดว่าหมอวีคงรู้แล้วล่ะว่าลูทเป็นทายาท เพราะว่าเกิดเรื่องแบบเดียวกับตัวเอง
แต่ยังสงสัยเรื่องอายุของลูทอยู่อ่ะ

อยากอ่านต่อแล้วดิ
Name : Musachi [ IP : 125.25.105.16 ]

วันที่: 1 พฤศจิกายน 2551 / 19:18
# 5 : ความคิดเห็นที่ 3093

สงสารลูทจัง

Name : Mink_C < My.iD > [ IP : 118.174.208.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2551 / 11:48
# 4 : ความคิดเห็นที่ 3091
เอ่อ...เอาอีกแล้ว


อยากอ่านต่ออีกแล้ว


มันทรมาน~!! แง่ง(บ้าบอ)
Name : -lDal2eDeViL- < My.iD > [ IP : 124.120.62.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2551 / 22:03
# 3 : ความคิดเห็นที่ 3086
อ้ากกกกกกกกกก อยากอ่านต่อ
PS.  ...เพราะฉันคือราชา...
Name : ChU!!! < My.iD > [ IP : 61.19.52.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ตุลาคม 2551 / 10:23
# 2 : ความคิดเห็นที่ 3085
ทรมาน นะครับพี่บีม ไม่ใช่ ทรมาณ
Name : พี่ชายเจ้าเป๊ป [ IP : 58.136.50.201 ]

วันที่: 31 ตุลาคม 2551 / 07:45
# 1 : ความคิดเห็นที่ 3084
อ่านไป เหมือน จอคอมมันสั่น ๆ ไงไม่รู้ เศร้าหนัก
Name : rey<UK> [ IP : 90.202.67.99 ]

วันที่: 31 ตุลาคม 2551 / 07:16
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android