คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 229 : เล่ม 8 - ตอนที่ 108 - ความทรงจำ (6)


     อัพเดท 16 พ.ย. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 26 Overall : 262,884
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 229 : เล่ม 8 - ตอนที่ 108 - ความทรงจำ (6) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1782 , โพส : 12 , Rating : 100% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองสามครั้ง

หญิงสาวที่อยู่ในห้องเกิดความสงสัยเนื่องจากไม่เคยมีผู้ใดมาหานางในช่วงเวลานี้มาก่อน เมื่อประตูเปิดออกก็ปรากฏร่างของบุรุษหนุ่มแปลกหน้า ขณะที่นางกำลังจะไต่ถามวาจาของบุรุษหนุ่มได้แทรกขึ้นมาก่อนว่า “ข้ามาขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้า”

ยูกิจำได้ว่าบุรุษหนุ่มผู้นี้เป็นผู้เดียวกับคนที่ทักนางเมื่อเช้า ในเมื่อนางสูญเสียความทรงจำ การที่จะปฏิเสธบุคคลที่รู้จักนางแต่นางจำบุคคลนั้นมิได้เป็นเรื่องที่ผิดมารยาทยิ่งนัก จึงตอบว่า “คาดว่าพวกเราทั้งสองคงรู้จักกันมาก่อนแต่ต้องขอโทษที่ข้ามิอาจจำเจ้าได้ เหตุการณ์เมื่อเช้าจึงมิใช่ความผิดของเจ้า เชิญเข้ามาสนทนากันข้างในเถิด”

บุรุษหนุ่มเดินเข้าไปในห้อง สังเกตพบว่าการตบแต่งห้องแทบจะเหมือนกับห้องที่เขาพักอยู่ทุกกระเบียดนิ้ว พลางเอ่ยปากถามว่า “บาดแผลของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?

“ท่านจอมแพทย์มีฝีมือสูงส่ง ข้าไม่คิดว่าจะมีผู้ใดสามารถรักษาบาดแผลอันเกิดจากการถูกแทงทะลุร่าง จนแทบไม่ทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายแม้แต่น้อย” ยูกิหันกลับมากล่าวว่า “ข้าไม่ทราบเช่นกันว่าไปทำอะไรไว้ ถึงได้เกิดบาดแผลสาหัสขนาดนี้ ท่านจอมแพทย์มิได้บอกแต่ถ้าจะให้ข้าคาดเดาคงจะเป็นเพราะการศึกที่นครมิสต์ อย่างไรก็ตามข้าจำอะไรมิได้ และไม่อยากที่จะใส่ใจถึงต้นสายปลายเหตุของสิ่งที่ผ่านล่วงเลย”

“ได้ยินเช่นนี้ข้าก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง” พลางคำนึงในใจว่า ท่านตามิได้บอกเรื่องของข้ากับนาง ... และเป็นอย่างที่ท่านอาจารย์กล่าว ยูกิดูสดใสขึ้นมากนัก

ลูทนึกถึงตรงนี้ก็ถามขึ้นว่า “ทราบหรือไม่ว่าข้าเป็นใคร?

โฉมสะคราญส่ายศีรษะครั้งหนึ่ง เชื้อเชิญให้บุรุษหนุ่มนั่งลงบนเก้าอี้แล้วกล่าวว่า “ขอโทษด้วย สิ่งสุดท้ายที่อยู่ในความทรงจำของข้าคือเทียบเชิญสำหรับงานแสดงดนตรีครั้งแรกในชีวิตของข้า”

“งานแสดงดนตรีที่เมืองโอดินนั่นหรือ?” ลูทปฏิเสธคำเชื้อเชิญให้นั่งของยูกิ ระหว่างที่ก้าวเท้าออกไปนอกระเบียงได้กล่าวว่า “ระเบียงด้านนอกนี้อากาศสดชื่นยิ่งนัก ลมพัดเอื่อยๆกำลังสบายเหมือนที่เจ้าชมชอบ พวกเราออกมาสนทนากันที่นี่จะดีกว่าหรือไม่?

ยูกิตอบรับคำหนึ่งพลางสงสัยว่าเพราะเหตุใดบุรุษผู้นี้จึงทราบว่านางชอบบรรยากาศแบบนั้น ทันใดที่นางก้าวข้ามธรณีประตูเพื่อออกไปยังระเบียงก็ได้ยินเสียงบุรุษหนุ่มกล่าวว่า “ในครั้งนั้นข้าติดภารกิจสำคัญ น่าเสียดายที่ข้าไม่มีโอกาสได้รับฟังเสียงเปียโนที่ของเจ้า”

“ข้ากำลังจะถามถึงเรื่องงานแสดงในครั้งนั้นว่าเป็นอย่างไรบ้างอยู่พอดี” ยูกิมีสีหน้าผิดหวัง นางหยุดลงที่ข้างกายบุรุษหนุ่ม เอื้อมสองมือเกาะระเบียงสีขาวทอดสายตาข้ามสวนดอกไม้ มองเห็นกรุงเดว่าอันเป็นมหานครที่ใหญ่ที่สุดของลาเวนดิส “พวกเราทั้งสองพบพานกันในเมืองโอดินหรือ?

นางจำข้าไม่ได้

ลูทพยักหน้ารับคำ กล่าวว่า “จะเรียกว่าใช่ก็ใช่ ไม่ใช่ก็ไม่เชิง”

“ข้าไม่เข้าใจในคำตอบของเจ้า” สายตาของยูกิเปลี่ยนมามองสีหน้าของบุรุษหนุ่ม นางไม่ทราบของว่าสีหน้าและแววตาของเขาในตอนนี้เปลี่ยนแปลงไปจากครั้งที่ทั้งสองพบกันครั้งแรกอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ บุรุษที่เคยอ่อนต่อโลก ไร้เดียงสา ไม่รู้จักลวดลายใดๆ เมื่อผ่านประสบการณ์สงครามมาสองเดือนก็ได้เปลี่ยนแปลงความคิด แง่มุมที่มีต่อโลกภายนอก จนกลับกลายเป็นอีกคนหนึ่ง

“ในครั้งนั้นข้าพบเจ้าแต่ไม่เคยเห็นหน้าเจ้า พวกเราทั้งสองเล่นดนตรีร่วมกันที่บริเวณทะเลสาบมรกต เจ้ามอบพิณหยกอ่อนที่พึ่งซื้อมาจากร้านขายเครื่องดนตรีให้กับข้า ส่วนข้าได้มอบดอกกุหลาบสีขาวตอบแทนให้กับเจ้า”

“มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?

บุรุษหนุ่มพยักหน้าอีกครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “นั่นเป็นเหตุการณ์ก่อนที่ข้าจะพบกับเจ้าอีกครั้งที่ทะเลสาบนอร์ซานและรู้จักกันในที่สุด”

ยูกิส่งเสียงอืมแทนการรับรู้ ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไรในความทรงจำ ก็ไม่พบเรื่องราวที่บุรุษแปลกหน้าพูดมาแม้แต่น้อย จึงเปลี่ยนจากการจับจ้องใบหน้าของบุรุษหนุ่ม เบือนออกไปมองทิวทัศน์กรุงเดว่าที่ทอดไกลจนสุดสายตา

“กิริยาเช่นนี้แสดงว่าเจ้าไม่เชื่อในวาจาของข้า” ลูทถอนหายใจครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “รอตรงนี้สักครู่ อย่าพึ่งไปที่ใด”

“อย่าพึ่ง ...” คำว่า “ไป” ยังไม่ทันกล่าว บุรุษหนุ่มก็ถึงทางเข้าระเบียงอีกด้านหนึ่ง ยูกิยืนงุนงงกับคำพูดประโยคเมื่อครู่ ว่าเขาทราบได้อย่างไรว่าตนเองไม่เชื่อถือในวาจาของเขา จนคำนึงว่า หรือว่าพวกเราทั้งสองจะเป็นสหายสนิทกันจริงๆ? ภายในระยะเวลาเพียงสองเดือนเศษนี้นะหรือ?’

ทันใดนั้นเองเสียงเพลงจากขลุ่ยพลันดังขึ้นแทนคำตอบของบุรุษหนุ่ม บทเพลงที่แสดงถึงความสดใสและสีสันของธรรมชาติ ความอ่อนละมุนของต้นไม้ใบหญ้าและความสวยงามของเหล่าวิหคที่โบยบินอยู่บนท้องฟ้า

“นี่มัน ...” หญิงสาวเบิ่งตากลมกว้างด้วยความไม่เชื่อถือ กล่าวว่า “จังหวะแห่งชีวิต!?

สายตาที่แสดงถึงความไม่เชื่อถือของนางนั้นมิได้เป็นเพราะทำนองเพลงที่คุ้นเคย หากแต่เป็นทำนองเพลงที่ไม่คุ้นเคยต่างหาก เสียงเพลงที่บรรเลงออกมาแฝงไว้ด้วยความไพเราะ ละเอียด นุ่มนวล ตรงกับความเป็นเพลงจังหวะแห่งชีวิตยิ่งกว่าการบรรเลงของนางเสียอีก เสมือนว่าในเสียงขลุ่ยแฝงเอาไว้ด้วยจิตวิญญาณ จนกระทั่งทำให้เกิดความรู้สึกชวนขนลุก หญิงสาวมิอาจไม่คำนึงว่า ทักษะของคนผู้นี้เหนือล้ำไปกว่าทั้งข้าและท่านอาจารย์เสียอีก

“ทีนี้เจ้าเชื่อข้าได้หรือไม่ว่าคำพูดที่ข้ากล่าวขึ้นนั้นเป็นความจริง?” บทเพลงยังไม่ทันจบ บุรุษหนุ่มก็หยุดยั้งเสียงขลุ่ยกลางครัน ทำเอาหญิงสาวเชิดปากน้อยๆขึ้นด้วยความไม่สบอารมณ์

ลูทเห็นเช่นนั้นก็ยกมือขึ้นสองข้างทำท่าศิโรราบ จากนั้นก็ประกบปากเข้าที่ปลายขลุ่ยใหม่อีกครั้ง บรรเลงเพลงจังหวะแห่งชีวิตจนจบ

เวลาแห่งความเคลิบเคลิ้มผ่านไปอีกครู่หนึ่ง จิตวิญญาณของบุรุษหนุ่มหญิงสาวถลำลึกลงไปในท่วงทำนองของเสียงขลุ่ย จนกระทั่งเสียงขลุ่ยจบลงด้วยตัวโน้ตสุดท้าย

“ท่านบรรเลงได้ไพเราะยิ่ง นี่เป็นสาเหตุให้พวกเราทั้งสองกลับกลายเป็นสหายสนิทกันใช่หรือไม่?” ยูกิยิ้มแย้มอย่างสดใสและอ่อนหวาน คุณค่าของลูทได้ประทับเข้าไปอยู่ในจิตใจของสตรีผู้นี้อีกครั้งหนึ่ง

“มิใช่” บุรุษหนุ่มส่ายหน้า กล่าวว่า “พวกเรามิได้เป็นสหายสนิทกัน”

“ข ... ข้าขออภัย” ยูกิที่มีท่าทางดีใจพลันเปลี่ยนท่าทีเป็นวางตัวไม่ถูก นางรู้สึกเหมือนว่าได้ล่วงเกินบุรุษหนุ่มตรงหน้าด้วยคำพูดเมื่อครู่

ยินเสียงของลูทกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากว่า “แต่พวกเราเป็นคู่รักกัน”

!?!

                “เจ้าได้ยินไม่ผิดหรอก เราทั้งสองเป็นคู่รักกัน”

                หญิงสาวถามย้ำทีละคำว่า “ข้ากับเจ้านะหรือ?

                บุรุษหนุ่มพยักหน้าครั้งหนึ่ง กล่าวต่อไปว่า “หากเจ้าต้องการหลักฐานข้าก็ไม่อาจหาให้ได้ จดหมายรักหรือสัญญาแทนใจเจ้าก็ไม่เคยเขียนเลยสักครั้ง”

                “จ จดหมายรัก?” หญิงสาวร้องเพ้ยพลันกล่าวว่า “ข้าจะเขียนของพรรณนั้นได้อย่างไร?

                “ก็ข้าถึงได้บอกว่าเจ้าไม่เคยเขียนเอาไว้” บุรุษหนุ่มยิ้มอย่างสดใสอีกครั้งหนึ่ง กล่าวว่า “น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง หากข้าบังคับให้เจ้าเขียนสัญญาฉบับหนึ่งว่าจะรักข้าตลอดไปทิ้งเอาไว้ เรื่องนี้คงจะแก้ปัญหาได้ไม่ยากนัก”

                โฉมสะคราญถึงกับอึ้งพูดอะไรไม่ออกเมื่อได้ยินประโยคที่ลูทกล่าวเมื่อครู่

                “จะอย่างไรก็แล้วแต่ ไวโอลินที่เจ้าบรรเลงเมื่อเช้านั้นมีชื่อว่า ฝันแรกพบ อันเป็นชื่อที่พวกเราสองคนลงความเห็นกันว่าเหมาะสมที่สุด ส่วนขลุ่ยเลานี้มีชื่อว่า บุปผาบริสุทธิ์ เจ้าตั้งให้มันด้วยตัวเอง”

                ทันใดที่บุรุษหนุ่มกล่าวจบก็หันกายจากไป ปล่อยให้สตรีที่ไร้ความทรงจำรำพึงกับตนเองว่า “เขานั่นหรือ ... ที่เป็นคนรักของข้า? ... แต่ข้า ... แต่ข้าไม่”

ขณะนั้นเองนางกลับฉุกใจคิดถึงเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ สาวเท้าวิ่งออกไปที่ประตูหน้าห้อง กล่าวว่า “ข้ายังไม่ทราบเลยว่าท่านชื่ออะไร?

                คำถามอันธรรมดานี้กลับสามารถเรียกเสียงหัวเราะครั้งแรกจากบุรุษหนุ่มที่ตกอยู่ในสภาวะหดหู่มาตลอดทั้งวัน ยินเสียงตอบกลับมาว่า “ลูท ออร์นิเทีย ลูทที่แปลว่าเครื่องดนตรีชนิดหนึ่ง”



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 229 : เล่ม 8 - ตอนที่ 108 - ความทรงจำ (6) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1782 , โพส : 12 , Rating : 100% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 3287
อ่านตอนนี้แล้วยิ้มออก หลังจากที่หดหู่มานานกับการเขียนเรื่องให้ช้ำใจของคุณบีม

เหมือนการเริ่มต้นรู้จักกันใหม่กับคนรักเก่าเลยแฮะ
Name : เสี่ยวหลงเปา < My.iD > [ IP : 124.120.153.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 / 23:40
# 11 : ความคิดเห็นที่ 3262
มาทุกวันเลยเหรอเนี่ยพี่บีม >.< ขอบคุณนะครับ
ว่าแต่ปรกติมีแค่ (4) งวดนี้เกิดยอดเป้าหมายมาเป็น (6) แล้วเหรอเนี่ย @@!
Name : พี่ชายเจ้าเป๊ป [ IP : 58.136.51.143 ]

วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 / 23:02
# 10 : ความคิดเห็นที่ 3252
^,,^ เ เ จ๋ ม จิ ง ๆ คุ บ คุ ง บี ม ช อ บ ต อ น นี้ สุ ด ๆ ๆ เ ล ย >,,<
Name : WhiSper-Fire < My.iD > [ IP : 114.128.0.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 / 19:44
# 9 : ความคิดเห็นที่ 3247
เขียนได้น่ารักสุดๆเลยอะ
Name : คิคุแมน < My.iD > [ IP : 61.19.51.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 / 12:20
# 8 : ความคิดเห็นที่ 3246
ฉากนี้น่ารักชะมัดเลยอะ
เหมือนลูทเป็นเพลบอยเลย
Name : kim_falon [ IP : 125.26.32.205 ]

วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 / 10:27
# 7 : ความคิดเห็นที่ 3245
ยิ่ง ฟัง กับเพลงนี้ ด้วย รู้สึก เหมือน final fantasy สุด ๆ เลย อ่า


อยากให้มี movie animation จัง
Name : rey(UK) [ IP : 90.202.67.178 ]

วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 / 01:44
# 4 : ความคิดเห็นที่ 3243
อ๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอิจฉาคู่นี้จังเลย คงความหวานไม่เสื่อมคลาย อิอิ
PS.  ~ เ มื่ อ ใ ด ก้ อ ต า ม ที่ ฉั น เ จ็ บ และร้องไห้จ น ห ม ด น้ำ ต า . . เ มื่ อนั้ น ฉั น จ ะ รู้ ว่ า ตั ว เ อ ง มี ค่ า มากที่ สุ ด ~
Name : ladyangle < My.iD > [ IP : 125.25.186.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 / 20:22
# 3 : ความคิดเห็นที่ 3240
ออง่ายดีตรงๆไปเลย
PS.  แจมมันทุกบอร์ด
Name : พระจันทร์เลือด < My.iD > [ IP : 58.9.122.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 / 17:23
# 6 : ความคิดเห็นที่ 3239
ลูทเท่จิงๆนะแหล่ะ เห็นด้วยๆ
Name : -ZIFFER- < My.iD > [ IP : 124.122.210.55 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 / 00:15
# 5 : ความคิดเห็นที่ 3238
ลูท โคตรเท่อ่ะ 555
Name : ppisanusan < My.iD > [ IP : 58.8.14.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 / 23:47
# 2 : ความคิดเห็นที่ 3237
55+ สู้ๆลูท ตอนนี้ลูทมันพูดตรงๆดีเเท้ๆ
Name : คนเลวที่โลกรอ [ IP : 124.122.200.188 ]

วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 / 14:53
# 1 : ความคิดเห็นที่ 3236
5555555+ ^^ ค่อยหนุกหน่อย ไม่อยากให้เศร้า TT
Name : แวมคุง < My.iD > [ IP : 124.121.38.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 / 14:22
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android