คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 45 : เล่ม 2 - ตอนที่ 16 - เขี้ยวราชสีห์ (1)


     อัพเดท 15 ต.ค. 50
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 27 Overall : 262,885
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 45 : เล่ม 2 - ตอนที่ 16 - เขี้ยวราชสีห์ (1) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1199 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ภาควิกฤตก่อกำเนิด
ตอนที่ 16 เขี้ยวราชสีห์
5 กุมภาพันธ์ อศ. 226
 
โรซาไลน์ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก รู้สึกปวดตามร่างกายอยู่บ้าง มองขึ้นไปบนเพดานพบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงในบ้านหลังหนึ่ง ที่มิใช่บ้านของตนในหมู่บ้านเงาจันทร์
ทันใดนั้นความกลัวจึงแผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจทันที ประสบการณ์ของโจรร้ายในอดีตที่ฝังใจ ย้อนกลับมาหลอกหลอน จนทำให้ร่างของโฉมสะคราญสะดุ้งขึ้นมาสุดตัว หันหน้ามองไปรอบด้านด้วยความตื่นตระหนก ระบายลมหายใจออกจากอกเฮือกใหญ่ เมื่อพบว่าสถานที่นี้เป็นห้องหนึ่งในบ้านอันอบอุ่น สตรีผมทองโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง แต่แล้วอาการมึนศีรษะก็ประดังเข้ามา การที่ถูกกระสุนวารีระดับจอมปราชญ์กระแทกใส่ทำให้โรซาไลน์ถึงขั้นบอบช้ำขนานหนัก โชคยังดีที่ยาวิเศษของแพทย์ชราวีช่วยรักษาอาการเบื้องต้น อาการเจ็บปวดที่หลงเหลือจึงมีไม่มากนัก แม้บริเวณศีรษะยังมีอาการมึนงงอยู่บ้าง แต่ไม่ถึงกับต้องนอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียง
เมื่อโรสเบือนสายตามองไปด้านข้างพลันเห็นหญิงสาวชาวเอนเซลหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง กำลังเตรียมผ้าชุบน้ำอุ่นมาเช็ดหน้าให้ นางรู้สึกไม่คุ้นกับหน้าหญิงผมดำผู้นี้ เท่าที่จำความได้ทั้งชีวิตของนางไม่เคยรู้จักสตรีชาวเอนเซลมาก่อน แต่พอนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก็เริ่มจะประติดประต่อเรื่องราวได้
พริมยืนรินน้ำชาอยู่ที่โต๊ะด้านข้างเห็นโรสเริ่มรู้สึกตัว จึงเดินถือแก้วน้ำชาเข้ามาแล้วกล่าวว่า “พี่โรสตื่นนานแล้วหรือ? ยังเจ็บปวดตรงไหนบ้างหรือไม่
โรสขยับตัวลุกขึ้นนั่งใช้มือข้างหนึ่งสัมผัสที่ด้านข้างศีรษะกล่าวตอบว่า “ยังรู้สึกเวียนหัวอยู่เล็กน้อยแต่คงไม่เป็นไรมากแล้ว”
พริมกล่าวพร้อมกับยื่นแก้วน้ำชาที่พึ่งชงเสร็จให้โรสว่า “ดื่มน้ำชาก่อน”
โรสหยิบแก้วน้ำชาขึ้นมาดื่มพร้อมกับกล่าวว่าขอบคุณ มองสำรวจชุดตามร่างกายตนเอง พบว่าเป็นชุดใหม่ไม่เหมือนกับชุดที่ใส่เมื่อคืน พริมเห็นท่าทางเช่นนั้นจึงกล่าวว่า “เมื่อคืนหลังจากกลับมาข้าได้เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้พี่โรสไป”
โรสยิ้มคราหนึ่งพบว่าตนเองพึงพอใจกับศิษย์น้องน่ารักคนนี้กล่าวว่า “ลำบากเจ้าแล้ว”
พริมส่ายศีรษะคราหนึ่งกล่าวว่าไม่เป็นไร จากนั้นจึงยื่นผ้าชุบน้ำให้ศิษย์พี่เช็ดหน้าเช็ดตา กล่าวว่า “พี่โรสงดงามยิ่ง ผมของพี่เป็นสีทองอร่ามไม่เหมือนชาวเอนเซลเราที่มีผมสีดำ รูปร่างของพี่ก็ทั้งสูงทั้งหุ่นดี ผู้หญิงลาเวนดิสนี่ส่วนใหญ่ตัวสูงเสียจริง ข้าอยากจะสูงกว่านี้อีกสักนิดหนึ่งก็ยังดี”
รูปร่างของพริมเล็กกว่าโรสทั้งด้านส่วนสูงและน้ำหนัก โดยปกติแล้วชาวเอนเซลจะมีรูปร่างเล็กกว่าเมื่อเทียบกับชาวนอร์หรือลาเวนดิส ทั้งสีผมและสีนัยน์ตาของชาวเอนเซลเป็นสีดำสนิทหรือไม่ก็เป็นสีน้ำตาลไหม้ ต่างกับชาวลาเวนดิสที่มีสีผมและสีนัยน์ตาแตกเป็นเฉดสีอ่อนเข้มหลากหลายแบบ แต่ข้อดีประการหนึ่งของสตรีชาวเอนเซลที่เหนือกว่าชาวต่างชาติคือผิวพรรณที่สวยงาม ส่วนใหญ่จะทั้งขาวเรียบเนียนไร้รอยตำหนิ ซึ่งผิวพรรณแบบนี้หาได้ยากในชาวชาติอื่น แต่ตรงจุดนี้โรซาไลน์กลับเป็นหนึ่งในคนส่วนน้อยของชาวลาเวนดิส ที่มีผิวพรรณสวยงามเปล่งปลั่งเหมือนกับชาวเอนเซล ส่งผลให้พริมเอ่ยปากชมความสวยงามของโรซาไลน์ตั้งแต่ครั้งแรกที่มีโอกาสสนทนากัน
เมื่อโรสถูกชมซึ่งๆหน้าก็เขินกระอักกระอ่วนกล่าวขอบคุณคำหนึ่ง พลางหันเหหัวเรื่องกล่าวว่า “ว่าแต่คนอื่นไปไหนเสียแล้ว
พริมชี้ออกไปนอกห้องกล่าวว่า “พวกเขานั่งคุยกันอยู่ด้านนอก ทั้งพี่ลูทและพี่บลูกำลังรอรับประทานอาหารเช้าฝีมือพี่ไก”
โรสมีสีหน้าประหลาดใจที่ไกลงมือทำอาหารเช้า นึกในใจว่าจะออกมาเป็นเช่นไรเมื่อมือปราบชั้นหนึ่งเปลี่ยนมาเป็นพ่อครัว จึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นขอเวลาข้าไปอาบน้ำสักพักหนึ่ง แล้วพวกเราค่อยออกไปข้างนอกชิมอาหารฝีมือพี่ไกกัน”
สตรีผมดำยิ้มรับคราหนึ่งกล่าวว่า “ด้วยความยินดี”
 
เมื่อโรซาไลน์อาบน้ำเสร็จก็เป็นเวลาประมาณสิบโมงเช้าพอดี สองสาวพร้อมใจกันเดินออกไปที่ห้องโถง ต่างคนเปล่งประกายความงามที่แตกต่าง สะกดใจเหล่าบุรุษเบื้องนอกไปสิ้น
นางหนึ่งเป็นสตรีเต็มสาวใบหน้างดงามผมทองอร่าม ทวงท่าและอากับกิริยาสะท้อนให้เห็นถึงบุคลิกของหญิงสาวผู้งามสง่า สมกับเป็นกุลสตรีชั้นสูงที่ถูกฝึกมาอย่างดี ส่วนอีกนางหนึ่งเป็นหญิงสาวที่อยู่ในวัยกำลังสดใสน่ารัก ผมสีดำขลับสะท้อนแสงเป็นเงาวาววับจับตา ผิวพรรณเปล่งปลั่งแสดงให้เห็นถึงความสาวและความสดใส ซึ่งสตรีทั้งสองเดินคุยกันกระหนุงกระหนิงราวกับว่าสนิทสนมกันมานานอย่างใดอย่างนั้น แต่เป็นภาพที่กระชากใจเหล่าบุรุษทุกรูปนามได้อย่างเกินพอ
ทั้งบลูและลูทที่นั่งรออาหารเช้าอยู่ในห้องโถงพอเห็นภาพของสาวงามสองนางนี้ก็อดตะลึงตะลานมิได้ ความรู้สึกหิวโหยตลอดคืนหายวับไปชั่วขณะ ถึงขนาดคำนึงในใจว่า ‘เหล่าสตรีนารีช่วยแต่งแต้มความสดใสให้โลกใบนี้จริงๆ’
พริมเห็นชายหนุ่มทั้งสองมองมาทางนี้จึงกล่าวถามขึ้นก่อนว่า “อรุณสวัสดิ์ศิษย์พี่ทั้งสอง อาหารเช้าฝีมือพี่ไกเป็นอย่างไรบ้าง? ข้ากับพี่โรสหิวจนตาลายแล้ว”
ขณะที่ลูทกำลังจะตอบพลันได้ยินเสียงเปิดประตูออกมาจากทางห้องครัว ไกทิ้งคราบมือปราบที่เก่งกาจไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อเปลี่ยนจากเครื่องแบบมือปราบมาสวมผ้ากันเปื้อนและหมวกพ่อครัวทรงสูงจับตลิวแทนกระบี่ จะอย่างไรยอดฝีมือจะอย่างไรก็ยังเป็นยอดฝีมือ ไม่ว่าไกอยู่ในสภาพไหนเวลาใดบุคลิกของเขาก็ยังคงสะท้อนถึงความเป็นยอดฝีมือออกมาอยู่ทุกขณะ ฝีเท้าทุกย่างก้าวมั่นคงเปี่ยมล้นไปด้วยพลัง ตระเตรียมที่จะปลดปล่อยอยู่ตลอดเวลา
เมื่อประตูเปิดออกกลิ่นหอมฉุยก็โชยออกมาจากทางห้องครัว ไกถือถาดใบหนึ่งยกพาสต้าคาร์โบนาร่าชามใหญ่เข้ามาชามหนึ่ง พาสต้าคาร์โบนาร่าเป็นอาหารประจำเมืองโอดิน สืบทอดกันมาหลายพันปีผ่านหน้าประวัติศาสตร์ ซึ่งหลงเหลือจนมาถึงแผ่นดินในยุคแห่งเอล ทั้งสี่มองดูแล้วน่ารับประทานเป็นที่สุด เส้นสปาเก็ตตี้ลวกด้วยน้ำเกลือเป็นระยะเวลาพอเหมาะพอเจาะ ทำให้เส้นสุกประมาณเก้าส่วนไม่ถึงกับนิ่มเกินไป ส่วนผสมที่ใช้ทำซอสประกอบด้วยครีมสด ไข่ไก่ เนยพาร์เมซาน ปรุงแต่งด้วยเกลือ พริกไทยดำ กระเทียมและน้ำมันมะกอก ทั้งเส้นและซอสต่างคลุกเคล้าผสมผสานกันด้วยอัตราส่วนที่พอเหมาะ โดยเฉพาะเบค่อนที่ถูกหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าเล็กๆแล้วนำไปคั่วให้กรอบเล็กน้อยก่อนที่จะนำลงไปผัดกับเส้น ช่วยเติมรสชาติให้กับเส้นสปาเก็ตตี้ที่เหนียวนุ่มและซอสที่เข้มข้นได้เป็นอย่างดี
ทั้งสี่คนได้ชื่นชมทั้งกลิ่นและรูปลักษณ์ของอาหารจานพิเศษที่ไกยกมาต่างกลืนน้ำลายกันคนละอึกสองอึก พริมที่ตื่นแต่เช้ามาดูแลโรสจึงรู้สึกหิวโหยมากกว่าใครเพื่อน กล่าวเร่งรัดให้มือปราบในคราบพ่อครัวรีบไปเปลี่ยนชุดแล้วออกมารับประทานพร้อมกัน
ไม่น่าเชื่อว่าอาหารจานนี้มีต้นกำเนิดมาจากโลกในยุคก่อน และหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบันด้วยสูตรส่วนผสมดังเดิมไม่ผิดเพี้ยน
เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาทีพาสต้าชามโตก็หลงเหลือแต่ความว่างเปล่า ทั้งหมดรับประทานอาหารมื้อเช้ากันอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งลูท บลู โรสและพริมต่างชมเชยรสชาติอาหารไม่ขาดปาก ไม่มีผู้ใดคาดคิดมาก่อนว่านอกจากไกจะเป็นมือปราบที่เก่งกาจแล้วยังเป็นพ่อครัวฝีมือเยี่ยมอีกคนหนึ่ง ในที่นี้ผู้ที่ประหลาดใจมากที่สุดก็คือโรซาไลน์ นางเป็นผู้หญิงที่ทำอาหารไม่เป็นสักอย่างเดียว พอเห็นผู้ชายทำอาหารได้ขนาดนี้จึงรู้สึกทั้งทึ่งในความสามารถ และประหลาดใจคละเคล้ากันไป
สตรีผมทองจึงเอ่ยปากถามว่า “หน่วยมือปราบเขาสอนวิชาทำอาหารด้วยหรือ? ข้าไม่เคยรู้มาก่อนว่าพี่มีฝีมือในการทำอาหารขนาดนี้”
ไกหัวเราะฮาๆกล่าวตอบว่า “มิใช่หรอก เป็นเพราะบิดามารดาบุญธรรมของข้าเปิดร้านอาหารกับเพื่อนอยู่บริเวณหมู่บ้านใกล้เคียง ข้าเองในช่วงหยุดงานราชการจำต้องเข้าครัวช่วยงานพวกท่านบ่อยครั้งไป และอาหารจานนี้เป็นจานเอกของร้านเรา” กล่าวจบทุกคนบนโต๊ะอาหารก็ร้องออขึ้นมาพร้อมกัน แม้แต่ลูทที่ทำอาหารให้ทั้งตนเองและบิดารับประทานทุกวันในสมัยที่อยู่หมู่บ้านสวนเชอร์รี่ก็สำนักตัวว่าฝีมือสู้ไกไม่ได้
แต่เวลาแห่งความสุขนั้นมักจะผ่านไปเร็วยิ่ง การที่พวกเขาไปตอแยอำนาจมืดมาครั้งหนึ่ง ก่อกวนแผนการยึดครองเมืองโอดินจนถล่มทลาย นับว่าก้าวเท้าเข้าสู่ประตูที่มิอาจหวนกลับ ความขัดแย้งจะไม่มีวันจบสิ้น จนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกโค่นล้มลง
โรสถามขึ้นต่อว่า “แล้ววันนี้พวกเรามีแผนอะไรต่อ”
บลูตอบว่า “คงจะต้องไปที่โรงเรียนเซนต์เอลลิสก่อน พวกเรานัดครูชานอนกับครูมอริสเอาไว้เช้านี้”
ลูทกล่าวว่า “ก่อนที่จะไปโรงเรียนเซนต์เอลลิส ขอเวลาข้าไปซื้อกระบี่สักครู่หนึ่ง กระบี่เหล็กเล่มเก่าถูกเอลของเจ้าเผาจนละลายเป็นเศษเหล็กไปตอนสู้กับคิเมร่าแล้ว”
บลูตอบว่าอืมคราหนึ่งกล่าวว่า “ข้าว่าถ้าหากระบี่ชั้นดีให้เจ้าสักเล่มพวกเราคงจะใช้เอลของข้าประสานกับกระบี่ของเจ้าได้ดีกว่าเมื่อคืนอีก เอาอย่างนี้แล้วกันข้าจะไปเลือกกระบี่เป็นเพื่อนเจ้า พอเสร็จแล้วพวกเราจะได้ไปหาครูมอริสพร้อมกัน”
ลูทถามว่า “แล้วเจ้าจะช่วยข้าออกเงินค่ากระบี่ไหม กระบี่ดีที่พอจะทนทานเอลได้ราคาสูงนะ”
บลูยักไหล่กล่าวว่า “เท่าไรละ”
ลูทกล่าวว่า “กระบี่เล่มเก่าที่ข้าใช้ตกประมาณเหรียญเงินสองเหรียญ หากเป็นกระบี่เหล็กผสมมิทราลที่ทนทานเอลได้ข้าคิดว่าคงจะตกประมาณเหรียญทองเหรียญหนึ่ง”
บลูลืมตาโตกล่าวว่า “แพงกว่าตั้งยี่สิบห้าเท่าเชียวหรือ” หยุดคิดพักหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ถือว่าข้าจ่ายเงินซื้อชีวิตแล้วกัน ข้ายังพอมีเงินเหลือจากงานคุ้มครองพวกพ่อค้าอยู่บ้าง แต่เจ้าต้องแน่ใจว่าใช้ได้จริงนะ”
ลูทนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนแล้วกล่าวตอบว่า “แน่นอนสิ น่าเสียดายที่เมื่อคืนกระบี่ของข้าหลอมละลายไปเสียก่อน ไม่อย่างนั้นพวกเราอาจจะได้ใช้เอลประสานกระบี่สู้กับป้าผมม่วงนั่น”
บลูกล่าวตอบว่า “ต่อให้พวกเราอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์พร้อมก็คงจะเอาชนะป้าผมม่วงนั่นได้ยาก เจ้าเห็นท่าทางการวิ่งของมันไหม มารดามันเถอะ พวกเราวิ่งกันเหนื่อยแทบตายป้าผมม่วงนั่นก้าวไม่กี่ก้าวก็ทันพวกเราแล้ว หากพวกเราใช้ห้ารุมหนึ่งสร้างความได้เปรียบขึ้นมาถ้าไม่สามารถจำกัดการเคลื่อนไหวของมันได้ก็ไม่มีทางเอาชนะป้าผมม่วงได้”
Free Hit Counter
Free Counter


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 45 : เล่ม 2 - ตอนที่ 16 - เขี้ยวราชสีห์ (1) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1199 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android