คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 67 : เล่ม 3 - ตอนที่ 31 - นายพรานในป่าใหญ่ (2)


     อัพเดท 14 พ.ย. 50
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 39 Overall : 262,794
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 67 : เล่ม 3 - ตอนที่ 31 - นายพรานในป่าใหญ่ (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 877 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


โรซาไลน์ทุ่มเทเอลรักษาอาการบาดเจ็บของไกจนเอลทั้งหมดแห้งเหือด นางทนความเหน็ดเหนื่อยไม่ไหวจนหลับไหลไปในที่สุด
สถานที่ที่สตรีผมทองผู้นี้พยุงไกมาพักเป็นถ้ำธรรมชาติแห่งหนึ่ง ปากถ้ำมีเถาวัลย์หยดย้อยลงมาจากเบื้องบนบดบังสายตาจากคนภายนอกไว้ค่อนข้างมิดชิด ด้วยความรอบคอบของนางจึงหาพรรณไม้อีกหลายต้นมาวางปิดปากถ้ำให้เหลือแต่โพรงเล็กๆ ดูจากภายนอกจะเข้าใจว่าเป็นโพรงกระต่ายป่ามิใช่ถ้ำขนาดที่มนุษย์เข้าไปอาศัยอยู่ได้
อากาศภายในถ้ำค่อนข้างชื้นเนื่องจากมีทางระบายอากาศน้อย หากเป็นช่วงเวลาปกติแล้วพวกเขาทั้งสองถือได้ว่าอยู่กันอย่างค่อนข้างแออัด อย่างไรก็ตามสถานการณ์เช่นนี้ได้ที่หลบภัยเป็นถ้ำแคบๆยังดีเสียกว่าต้องนอนตากน้ำค้างอยู่กลางป่าเบื้องนอก ซึ่งจะส่งผลเสียซ้ำซ้อนหากมือดีสำนักงูสวัดเกิดพบร่องรอยเข้า
โรสสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากภวังค์นิทรา ใช้นิ้วทั้งสองขยี้ตาเล็กน้อยกล่าวกับตนเองว่า “นี่ข้าหลับไปตั้งแต่เมื่อใด?” ความจริงแล้วนางสมควรที่จะนั่งดูอาการของไกจนกว่าจะพ้นขีดอันตรายแต่กลับมาหลับไปก่อนเสียได้
มือปราบไกที่รู้สึกตัวอยู่ก่อนหน้าหันมามองสาวผมทองพร้อมกับยิ้มให้ด้วยความจริงใจ กล่าวว่า “ขอบคุณเจ้า ดูท่าทางเจ้าเหน็ดเหนื่อยจากการรักษาข้ามาก หลับเสียเถิด ข้ารู้ตัวว่าพ้นขีดอันตรายแล้ว”
ถึงกระนั้นเขาเองก็ยังรู้สึกปวดแขนซ้ายที่หักอยู่บ้าง โชคดีที่ได้รับการเยียวยาทันท่วงทีแขนข้างนี้จึงไม่อยู่ในสภาพย่ำแย่อย่างที่คาด ดูจากอาการสมานตัวของกระดูกแล้วพบว่ามีอาการดีขึ้นมาก ชีวิตมือปราบสมัยก่อนไกยังเคยบาดเจ็บหนักกว่านี้ ถึงกับต้องนอนพักรักษาตัวอยู่เป็นเดือนกว่าจะทุเลา ด้วยสภาพร่างกายในตอนนี้มือปราบชั้นหนึ่งจึงไม่รู้สึกว่าหนักหนาสาหัสอันใด
ตรงกันข้ามกับหญิงสาวผู้เป็นกึ่งแพทย์นางนี้ โรสไม่สบายใจอยู่ลึกๆที่ทำหน้าที่ของตนบกพร่อง เดิมทีนางตั้งใจจะรักษาอาการของไกจนกว่ากระดูกจะประสานกันเป็นปกติถึงหยุดมือ ผลสุดท้ายนางเองกลับทนความเหน็ดเหนื่อยไม่ไหว ผล็อยหลับไปเสียก่อนจึงทำให้คลาดโอกาสอันดีงามไป อีกทั้งยังปล่อยให้ไกตื่นขึ้นมาเฝ้าตัวเองอีก เคราะห์ดีที่ไกมีสีหน้าแจ่มใสขึ้นต่างกับตอนสลบไสลที่หน้าซีดราวกับคนตาย ความรู้สึกผิดในใจจึงลดลงไปพอสมควร
การรักษาด้วยเอลแห่งแสงสำคัญอยู่ที่ช่วงเวลาและความต่อเนื่อง หากกระทำการรักษาทันทีหลังจากที่เกิดอาการบาดเจ็บ เอลแห่งแสงจะส่งผลดีกว่าเป็นสิบเท่าเมื่อเทียบกับการรักษาในระยะเวลาหลังจากนั้นวันหนึ่ง นี่เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้โรซาไลน์รู้สึกผิด เพราะถ้านางฝืนร่างกายทนความเหน็ดเหนื่อยต่อไปอีกนิด กระดูกของไกจะประสานกันได้สนิทจนกลับมาดีดังเดิม มิใช่เป็นอาการใกล้จะหายดีเช่นนี้
บรรยากาศในถ้ำเงียบสนิทเนื่องเพราะทั้งสองมิได้เอ่ยปากสนทนา เมื่อขาดลูทกับบลูที่คอยพูดหยอกเย้ากันเล่นทำให้สตรีชาวลาเวนดิสนางนี้รู้สึกราวกับว่าบางสิ่งบางอย่างขาดหายไป ขณะนั้นสายตาบังเอิญกวาดมองไปยังกระบี่เกล็ดน้ำค้างที่วางอยู่ด้านข้างพอดี จึงสลัดความคิดเป็นห่วงลูทกับบลูทิ้งไปชั่วคราว หันเหหัวเรื่องชวนไกสนทนา ถามว่า “พี่ไกได้กระบี่เกล็ดน้ำค้างมาได้อย่างไร? เพราะเหตุใดพี่ถึงไม่ใช้กระบี่เขี้ยวราชสีห์เช่นเดิม?”
สิ่งที่โรสถามกระตุ้นความทรงจำในอดีตของไกจนรำลึกถึงเรื่องราวครั้งนั้นอยู่พักหนึ่ง นับเป็นเหตุการณ์เศร้าโศกที่มือปราบผู้นี้คงจดจำมันไปตลอดชีวิต กล่าวตอบด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนักว่า “นั่นเป็นเพราะมีคนฝากฝังกระบี่เกล็ดน้ำค้างไว้กับข้า และเพื่อเป็นการตอบรับน้ำใจเขา ข้าจึงเลิกใช้กระบี่เขี้ยวราชสีห์นับแต่นั้นมา”
เมื่อไกตอบแบบนี้จึงสะกิดความสงสัยของโรสขึ้น นางถามต่อไปว่า “พี่ไปรู้จักกับคนคนนั้นได้อย่างไร ทำไมเขาถึงได้มอบอาวุธวิเศษขนาดนี้ให้พี่เป็นสมบัติส่วนตัว?”
ไกฝืนยิ้มกล่าวว่า “เพราะเขาไม่สามารถใช้มันต่อได้อีก เขาเสียชีวิตไปแล้ว”
โรสเปลี่ยนเป็นสงบปากสงบคำในทันที ไกรู้สึกได้ถึงความเสียใจของสตรีตรงหน้าจึงกล่าวว่า “ไม่เป็นอะไรหรอกเรื่องนี้มันผ่านมานานแล้ว” จากนั้นจึงหยิบกระบี่เกล็ดน้ำข้างข้างกายชูขึ้นมาด้วยแขนขวา กล่าวต่อไปว่า “กระบี่เกล็ดน้ำค้างเล่มนี้เป็นทั้งอาวุธและของดูต่างหน้าของเขา”
ไกเห็นโรสนั่งเซื่องซึมจึงชวนสนทนา ดวงตาทั้งสองของมือปราบผู้นี้จับจ้องไปยังปลอกกระบี่เกล็ดน้ำค้างอย่างไม่ลดละ ภาพแห่งความทรงจำในอดีตค่อยๆหวนคืนมาเป็นฉากๆ เล่าต่อไปว่า “ราวเจ็ดแปดปีก่อนสมัยที่ข้าใกล้จะเรียนจบจากโรงเรียนเซนต์เอลลิส ข้าได้รู้จักกับบุคคลผู้หนึ่งนามว่าโฮแกน คาร์เดล”
โรสพลันเอ่ยปากกล่าวว่า “คาร์เดล? … เขาเป็นคนจากตระกูลแห่งน้ำแข็งอย่างนั้นหรือ?”
ไกวางกระบี่เกล็ดน้ำค้างลงไว้ที่เดิม พยักหน้าพร้อมกล่าวว่า “ไม่ผิด เขาเป็นชาวเจนีสโดยกำเนิดมีเชื้อสายจากตระกูลแห่งน้ำแข็งคาร์เดลโดยตรง ในตอนนั้นที่ข้าได้พบเขาใหม่ๆ คิดว่าเขาสมควรมีอายุประมาณสามสิบกว่าปี หากว่ากันตามนิสัยใจคอแล้วถือว่าโอแกนเป็นบุรุษที่ดีผู้หนึ่ง”
“พี่กับเขาพบกันได้อย่างไร?”
“จะว่าไปมันก็แปลกนัก เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าข้ากับเขารู้จักกันผ่านทางสายเลือด? เราสองคนเดินสวนกันเพียงครั้งหนึ่งกลางย่านชุมชน อยู่ดีๆสัญลักษณ์แห่งเอลน้ำแข็งที่ไหล่ขวาของข้าเกิดเปล่งแสงขึ้นมา เช่นกันเดียวกับสัญลักษณ์ของโฮแกน เขาที่เป็นคนแปลกหน้าจึงลากข้าไปนั่งดื่มกินในร้านกาแฟ สนทนากันราวกับเป็นสหายที่รู้จักกันมาครึ่งชีวิต เขาบอกว่าข้าหน้าตาเหมือนใครสักคนหนึ่งในตระกูลคาร์เดลมาก แล้วก็ถามว่าข้าเป็นทายาทลำดับที่เท่าใดของตระกูลคาร์เดล อย่าว่าแต่ทายาทลำดับที่เท่าใดเลย ในตอนนั้นข้ายังไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าตระกูลคาร์เดลคืออะไร ข้าตอบไปว่าข้าเป็นเด็กกำพร้าธรรมดาคนหนึ่งที่มีบิดามารดาบุญธรรมเก็บมาเลี้ยง บังเอิญได้โอกาสดีกว่าคนอื่นๆสามารถผ่านการทดสอบจนเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์เอลลิสได้”
โรสครุ่นคิดถึงเรื่องสัญลักษณ์แห่งเอลน้ำแข็งที่เปล่งแสงโดยอัตโนมัติ จึงถามต่อไปว่า “ในตอนนั้นพี่ใช้เอลน้ำแข็งได้หรือไม่?”
ไกหวนนึกไปถึงเมื่อวัยเรียนแล้วกล่าวว่า “ช่วงนั้นข้าพอจะใช้ได้เพียงขั้นพื้นฐาน ยังไม่รู้ถึงหลักการและวิธีการใช้เอลน้ำแข็งเช่นไรให้มีประสิทธิภาพ  จวบจนบัดนี้ตั้งแต่เกิดมานอกจากโฮแกนแล้วข้ายังไม่เคยเห็นคนที่มีสัญลักษณ์น้ำแข็งเหมือนข้าอีก แม้จะเป็นโรงเรียนเซนต์เอลลิสสาขาหลักที่เอนเซลเลียร์ก็ไม่มีนโยบายสอนวิธีใช้เอลระดับสอง สาเหตุหนึ่งอาจมาจากความเกรงอกเกรงใจที่มีต่อสี่ตระกูลใหญ่ก็เป็นได้ โฮแกนจึงเป็นคนสอนทักษะเอลน้ำแข็งเกือบทั้งหมดให้ข้า แต่น่าเสียดายที่เขาต้องมาจากไปเสียก่อน”
ตั้งแต่เมืองเจนีสเหนือแตกตระกูลคาร์เดลก็ล่มสลาย ประมุขและผู้ที่มีศักดิ์ในตระกูลเสียชีวิตไปในสมรภูมิเสียเป็นส่วนใหญ่ ทายาทตระกูลน้ำแข็งคาร์เดลที่เหลือรอดชีวิตจำนวนหนึ่งก็แยกย้ายกันหลบหนี กระจัดกระจายออกไปทุกสารทิศ บ้างก็แต่งงานกับชาวบ้านธรรมดา บ้างก็บาดเจ็บถูกไล่ล่าจนเสียชีวิตลงทั้งที่ไม่มีบุตรหลานสืบสกุล สายเลือดแห่งน้ำแข็งอันเข้มข้นจึงจางลงไปในระยะเวลาเพียงยี่สิบกว่าปี ผู้ที่ใช้เอลน้ำแข็งได้บ้างยังพอมีให้เห็นอยู่ แต่ผู้ที่มีสัญลักษณ์เอลน้ำแข็งอันสมบูรณ์แบบปรากฏขึ้นดั่งเช่นมือปราบไก กลับหาได้น้อยลงจนแทบจะดับสลายในรุ่นถัดๆไป
ผู้ที่ยังคงใช้นามสกุลคาร์เดลอยู่ก็เหลือน้อยกว่าน้อย มือปราบไกกลับเป็นหนึ่งในนั้น “ไก คาร์เดล” เป็นชื่อที่แท้จริงของมือปราบชั้นหนึ่งแห่งภาคตะวันตก
ความทรงจำของมือปราบไกค่อยๆพรั่งพรูออกมาจากห้วงสมอง เอ่ยปากเล่าต่อไปว่า “ในตอนนั้นข้ายังใช้กระบี่เขี้ยวราชสีห์ ส่วนอาวุธของโฮแกนคือกระบี่เกล็ดน้ำค้างด้าม ... ” พอเอ่ยถึงตรงนี้ไกก็หยุดลง ส่งสายตาอันแหลมคมไปยังดวงตาคู่ที่หวานซึ้งของโรซาไลน์ กล่าวเบาๆว่า “มีผู้คน”
                ตำแหน่งของถ้ำธรรมชาติที่โรสและไกใช้เป็นสถานที่รักษาตัวยังคงอยู่ในบริเวณที่ต่อสู้กับมู่หลง ด้วยเหตุที่ว่าโรสไม่สามารถแบกร่างไกหลบหนีไปไกลได้ หรือหากหลบหนีไปไกลอาจจะกระทบกระเทือนกับการบาดเจ็บบอบช้ำจนทำให้อาการยิ่งทรุดหนักลง จึงเลือกที่จะซ่อนตัวอยู่ในถ้ำข้างเคียงเพื่อเร่งลงมือรักษาแทน
                โรซาไลน์สบสายตากับดวงตาอันเข้มแข็งคู่นั้นเงี่ยหูฟังเสียงผิดปกติ ค่อยๆลุกยืนขึ้นย่องไปที่ปากถ้ำด้วยวิชาก้าวท้าวไร้เสียงที่ถนัด มือขวาปลดคาทานะสั้นนามว่าลายเมฆกระชับไว้ในอุ้งมือ มือซ้ายปัดป่ายเถาวัลย์ที่ปากถ้ำใช้สายตาสอดส่องดูลาดเลา ในขณะที่ไกเองมิอาจลุกเดินเหินได้สะดวก มีเพียงปฏิกิริยาอันปราดเปรียวที่ยังทำงานอย่างไม่ผิดพลาด ในช่วงวินาทีนี้เขาได้แต่พึ่งพาความสามารถของสาวงามในการรับมือกับบุคคลภายนอก
                ภายนอกถ้ำปรากฏเป็นภาพของศิษย์สำนักงูสวัดสวมชุดสีดำอันเป็นเครื่องแบบประจำตัว เดินถือดาบโค้งที่มีตรางูอันคุ้นเคยออกตามล่าพวกเขา โรสภาวนาในใจว่าอย่าให้พวกมันพบเห็นร่องรอยของถ้ำนี้เลย กว่านางจะเสาะหาถ้ำธรรมชาติได้ก็นับว่ายุ่งยากมากแล้ว หากจำต้องฉุดลากไกที่ยังไม่หายดีหลบหนีอาจทำให้ปากแผลปริแตก กระดูกที่อยู่ในขั้นตอนสมานขั้นสุดท้ายเกิดการผิดพลาดในการเชื่อมประสาน สิ่งที่นางลงทุนลงแรงกระทำมาทั้งคืนจะสูญสิ้นไปทันที
                แว่วเสียงสองคนนั้นคุยกันดังขึ้นว่า “ข้าว่าป่านนี้พวกมันคงหลบหนีไปถึงไหนแล้ว เพราะเหตุใดท่านเจ้าสำนักยังสั่งให้พวกเราค้นหาแถบนี้อยู่ได้?”
                ชายชุดดำอีกคนหนึ่งตอบว่า “เฮอะ อย่างมากพวกเราเดินหาแถวนี้รอบหนึ่งแล้วกลับไปรายงานว่าไม่พบเห็นอันใดก็คงไม่มีปัญหา จะอย่างไรท่านเจ้าสำนักก็ไม่คิดหรอกว่าพวกมันจะหลบอยู่แถบนี้ ที่สั่งการมาให้พวกเราเดินหาเป็นแค่ข้อตกลงกับพวกอัศวินดำอะไรนั่น”
                โรสฟังถึงตรงนี้จึงคลายใจลง จังหวะที่นางผ่อนประสาทสัมผัสส้นเท้าขวาพลันเหยียบเศษกิ่งไม้ท่อนหนึ่ง
                ชายชุดดำทั้งสองหันหน้าควับมาทันทีร้องว่า “นั่นใคร!?”


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 67 : เล่ม 3 - ตอนที่ 31 - นายพรานในป่าใหญ่ (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 877 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android