คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน

ตอนที่ 75 : เล่ม 3 - ตอนที่ 33 - แผนปราบจระเข้ยักษ์ (2)


     อัพเดท 2 ธ.ค. 50
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : มือเดียวค้ำฟ้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือเดียวค้ำฟ้า
My.iD: https://my.dek-d.com/eva00r
< Review/Vote > Rating : 99% [ 3,288 mem(s) ]
This month views : 36 Overall : 262,894
4,383 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 290 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 75 : เล่ม 3 - ตอนที่ 33 - แผนปราบจระเข้ยักษ์ (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 840 , โพส : 0 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตั้งแต่ซิฟเฟอร์ร่วมเป็นหนึ่งในบรรดาเก้าอัศวินดำมันไม่เคยได้รับบาดเจ็บในการปฏิบัติภารกิจมาก่อน นอกเสียจากบาดแผลเล็กๆน้อยๆที่ไม่นับเป็นอย่างไรได้ แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มันกลับปฏิบัติภารกิจจนได้รับบาดเจ็บ อีกทั้งภารกิจก็ไม่สำเร็จลุล่วงอย่างที่คาดการณ์ไว้
                ในขณะที่ซิฟเฟอร์มีอายุเพียงยี่สิบสี่ปีก็ได้รับคัดเลือกให้เป็นอันดับสี่ในเก้าอัศวินดำ สาเหตุไม่ใช่เพราะมันเป็นคนของตระกูลชไวน์ที่โด่งดังเท่านั้นแต่มันเป็นอัจฉริยะผู้หนึ่ง ตระกูลชไวน์มีรากฐานที่มั่นอยู่ในนครหลวงนอร์โปลิส มีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองของอาณาจักรนอร์ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ทายาทตระกูลสายฟ้าทุกรุ่นจะมีช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตที่เข้ารับราชการเป็นขุนพลของสหพันธรัฐแห่งนอร์ ซิฟเฟอร์เองก็เช่นกัน
                ซิฟเฟอร์เป็นผู้ได้รับตำแหน่งอัศวินดำโดยมีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ เทียบเท่ากับวานเตสผู้มีตำแหน่งหัวหน้าของหน่วยรบพิเศษอัศวินดำในปัจจุบัน เพียงอายุสิบหกปีมันก็ได้รับเลือกเป็นอัศวินดำอันดับเก้า และใช้เวลาเพียงแปดปีในการไต่อันดับจากเก้าขึ้นมาเป็นอันดับสี่อย่างรวดเร็ว กระบี่ที่ทำจากโลหะเงินผสมและสัญลักษณ์แห่งสายฟ้ากลางหลังเป็นเครื่องยืนยันได้ว่าฝีมือนี้มิใช่ของปลอม
                ซิฟเฟอร์นั่งขัดสมาธิตรวจสอบอาการบาดเจ็บในร่าง ยังดีที่พบว่าอาการมิได้หนักหนาสาหัส แม้ว่ามันจะไม่เคยบาดเจ็บในฐานะอัศวินดำ แต่มันก็ได้รับบาดเจ็บจนเคยชินในฐานะสมาชิกตระกูลชไวน์ การฝึกอันหฤโหดได้เคี่ยวกรำจนเคยชินเสียแล้ว อาการบาดเจ็บเท่านี้ไม่นับเป็นอย่างไรได้
                ในขณะที่เพดานตึกถล่มลงมาปิดปากประตูหน้าหลังทั้งสองบานไว้ ซิฟเฟอร์เป็นคนแรกที่รู้สึกตัว ด้วยไหวพริบและพรสวรรค์อันล้ำเลิศจึงใช้เอลสายฟ้าเบิกทางสายหนึ่ง เมื่อสนามพลังไฟฟ้าก่อกำเนิดในแนวขวางจะมีแรงผลักดันขึ้นสู่เบื้องบน ซิฟเฟอร์ใช้หลักความรู้และวิชาที่จำกัดเพียงคนในตระกูลก่อกำเนิดสนามไฟฟ้ายันเพดานตึกเอาตัวรอดมาได้ พริมและทานากะทั้งสองหากไม่มีซิฟเฟอร์ช่วยเอาไว้คงจะต้องปลดพลังจากผลึกนิลอวตาร เร่งเร้าเอลในระยะเวลาอันสั้นเบิกทางออกไปทำให้สูญเสียพลังจากผลึกนิลอวตารโดยใช่เหตุ
                สุดท้ายทั้งซิฟเฟอร์ พริมและทานากะต่างเอาตัวรอด พุ่งออกทางหน้าต่างอย่างปลอดภัย แต่มันก็ต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่าง ไม่มีสิ่งใดในโลกที่จะได้รับมาโดยเปล่า
ด้วยการกระทำเช่นนี้ส่งผลกระทบต่อซิฟเฟอร์อย่างจัง มันสูญเสียเอลไปอักโขมิอาจไล่ล่าพวกสตีเฟ่นได้ในระยะเวลาอันสั้น เบาะแสต่างๆล้วนขาดสะบั้นลงเมื่อพวกมันปราศจากข้อมูลทางลับใต้ดินสายนี้ ทายาทตระกูลชไวน์จึงต้องเปลี่ยนแผนการ หยุดยั้งการไล่ล่าชั่วคราว พักรักษาตัวอยู่ในบ้านพักเมืองออรอนขณะหนึ่ง บ้านพักที่พวกอัศวินดำจัดไว้ใช้เป็นศูนย์บัญชาการนอกเขตที่เมืองออรอน
                หลังจากงานลอบสังหารสตีเฟ่นสิ้นสุดลงด้วยความล้มเหลว กระบี่ดำทานากะตรงกลับไปยังเมืองโอดินทันทีเพื่อรับคำสั่งชุดต่อไปจากคอร์เนเลีย ในเมื่อเอริคบาดเจ็บคอร์เนเลียก็ต้องการขุนพลเพิ่ม ทานากะจึงจำเป็นต้องกลับไปช่วยอีกแรงหนึ่ง
                ปัจจุบันกองกำลังส่วนตัวของเวอร์น่อนประจำการอยู่ที่เมืองสี่แห่ง อันได้แก่เจนีสเหนือ โอดิน แองเจลและนอร์โปลิส ที่เมืองโอดินและเจนีสเหนือเป็นเขตของอัศวินดำห้านาย ทั้งหมดขึ้นตรงกับคอร์เนเลียได้แก่เอริค ทานากะ ลีโซลมี โทมัส เมืองแองเจลเป็นเขตของผู้ตรวจการมิดาสผู้เป็นเสมือนมือซ้ายของเวอร์น่อน โดยมีมู่หลงเจ้าสำนักงูสวัดเป็นขุนพลรับจ้าง ส่วนที่เมืองนอร์โปลิสมีเวอร์น่อนเป็นแกนหลักและเซเบอรอสเป็นแกนรอง โดยมีอัศวินดำอีกสามคนที่เหลือได้แก่ซิฟเฟอร์ พริมและอัศวินดำหมายเลขห้าผู้ลึกลับรับคำสั่งโดยตรง เห็นได้ชัดว่ายากจะโยกคลอนขุมกำลังระดับนี้ด้วยบุคคลเพียงไม่กี่คน
                ซิฟเฟอร์เห็นร่างของพริมนวยนาถเข้ามาในห้อง นางจงใจใส่ชุดลำลองที่เผยให้เห็นต้นแขนอันขาวผ่อง นั่งลงตรงข้ามอัศวินดำหมายเลขสี่ผู้นี้ กล่าวพร้อมกับส่งสายตาหวานหยดย้อยให้กับมันว่า “เจ้าบาดเจ็บมากหรือไม่ ขอบคุณที่เจ้าช่วยข้ากับทานากะเอาไว้เมื่อครู่”
                น่าเสียดายที่เสน่ห์ความงามของพริมมิอาจใช้ได้ผลกับซิฟเฟอร์ ตาสีแดงฉานปานโลหิตของมันจับจ้องที่ใบหน้าอันงดงามน่ารักของพริมราวกับว่าเป็นยาพิษชามหนึ่ง ซึ่งมิได้เปลี่ยนไปจากตอนมองโลหิตของศัตรูที่เปื้อนคมกระบี่สีเงินสักนิด พลางกล่าวสั้นๆแต่ได้ใจความว่า “ข้ามิได้กระทำเพื่อพวกเจ้า”
                พริมยังคงโปรยเสน่ห์ต่อไป ขยับร่างท่อนบนเข้ามาใกล้ซิฟเฟอร์อีกนิ้วหนึ่ง กล่าวว่า “หากมิได้เจ้าช่วยเอาไว้ข้าคงจะตายไปแล้ว บุญคุณครั้งนี้จะจดจำมิลืมเลือน ไม่ทราบว่าเป้าหมายต่อไปของเจ้าคืออะไร?”
                ซิฟเฟอร์นึกในใจว่าหากผู้ใดเชื่อคำพูดประโยคนี้ก็เท่ากับกลืนยาพิษลงท้องไปครึ่งขวด กล่าวตอบพร้อมยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้กับพริมว่า “ข้าจะกลับไปหาท่านเซเบอรอส ส่วนเจ้าปฏิบัติตามคำสั่งในจดหมายนี้”
                จดหมายฉบับนั้นเป็นจดหมายจากเซเบอรอสที่สั่งงานลงมาหาพริมโดยเฉพาะ มันมองไปที่พริมอีกครั้งกล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าได้รับมอบหมายงานแล้วก็สมควรไปซะ” พอกล่าวจบดวงตาทั้งสองข้างก็ฉายประกายอันน่าสะพรึงกลัวครั้งหนึ่ง จากนั้นก็ปิดเปลือกตาลงไม่สนใจเรื่องราวอันใดอีก  เมื่อมิอาจมองเห็นเสน่ห์ความงามอันเกิดจากภาพลักษณ์ลวงตาก็มิอาจใช้ได้ผลอีก
                พริมรู้สึกแค้นใจที่เสน่ห์ของนางใช้มิได้ผล แต่การถูกจับจ้องด้วยสายตาอันอำมหิตเมื่อครู่ทำให้นางเกิดความรู้สึกเยือกเย็นเสียดกระดูก ประกายตาสีแดงฉานนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่ง เมื่อเห็นซิฟเฟอร์ไม่เล่นด้วยจึงรับจดหมายขึ้นมาเปิดอ่าน แล้วจากไปพร้อมกับร้อยยิ้มที่มุมปาก
                หมากก้าวต่อไปของอัศวินดำคืออะไรกันแน่? ข้อความในจดหมายที่เซเบอรอสส่งถึงพริมจะเป็นเรื่องอันใด? อีกทั้งรอยยิ้มของอัศวินดำหมายเลขเก้าหมายถึงอะไร?
 
ลูทตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเวลารุ่งอรุณ เขากับแจ๊คตรากตรำเดินป่ากันมาทั้งวันทั้งคืนด้วยความเหน็ดเหนื่อย ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงพื้นที่ของจระเข้ยักษ์ตัวนั้น โดยที่ปัญหากำราบโจรสามร้อยนายยังคงหลอกหลอนอยู่ในห้วงสมอง
                เสียงฟืนไฟแตกดังเปรียะๆดังมาจากกองไฟขนาดย่อม อันเป็นเครื่องมือสำหรับอุ่นขากวางเป็นอาหารเช้า พื้นที่บริเวณนี้อยู่ห่างกับรังโจรปากแม่น้ำราวห้าร้อยวา หากมีการก่อกองไฟจะต้องมีวิธีการที่แนบเนียน มิให้ควันลอยโขมงขึ้นสู่ฟ้า ด้วยความสามารถของพรานหนุ่มก็ได้เปลี่ยน “ควันไฟ” ให้กลายเป็น “หมอกลอยต่ำ” ซึ่งหาได้ในเวลาเช้าทั่วไป เมื่อใช้วิธีการเช่นนี้ย่อมไม่สะกิดความสงสัยของเหล่าโจร
                แจ๊ครับขากวางข้างหนึ่งมาจากลูท กล่าวพลางขบเคี้ยวเนื้อกวางอย่างเอร็ดอร่อยว่า “เจ้าเป็นพรานที่มีฝีมือเหมือนกันนี่ รู้จักวิธีการจุดไฟเช่นนี้ด้วย”
                “เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย ว่าแต่พี่ชายมีแผนอะไรในการกำจัดโจรพวกนี้”
                แจ๊คยักไหล่ครั้งหนึ่ง เคี้ยวเนื้อกวางไปอย่างไม่รู้สึกรู้สาอันใด กล่าวว่า “เจ้าเอาไปร้อยห้าสิบคน ข้ารับส่วนที่เหลือไปอีกร้อยห้าสิบคนก็จบแล้ว ไม่เห็นมีอะไรยาก”
                ลูทขมวดคิ้วมีสีหน้าไม่เชื่อหูตนเองกล่าวว่า “ว่ากระไร!?”
                แจ๊คหัวร่อฮาๆดังลั่นกล่าวว่า “นั่นเป็นมุกไอ้น้องชาย ข้าล้อเล่น” จากนั้นก็กัดกินเนื้อกวางต่อไปจนอิ่ม ปล่อยให้ลูทนั่งกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ด้านข้าง
                แจ๊คเอ่ยปากหันเหหัวเรื่องว่า “แถบนี้เรียกได้ว่าเป็นรังของจระเข้ยักษ์ ในชีวิตนี้เจ้าคงไม่เคยเห็นจระเข้ตัวเขื่องเท่านี้มาก่อน”
                “มันจะตัวใหญ่ขนาดไหนกันเชียว” ลูทกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจปนประชดเล็กๆ ในใจกลับเฝ้ากังวลกับโจรสามร้อยคนมากกว่าจระเข้ตัวหนึ่งหลายเท่า
                แจ๊คทำสีหน้าเคร่งเครียดกล่าวว่า “หากวัดจากหัวจรดหางอย่างน้อยต้องใช้ชายฉกรรจ์มานอนเรียงต่อกันแปดคน แค่ปากของมันก็สามารถกลืนเจ้าลงกระเพาะได้ทั้งตัว ส่วนน้ำหนักของมันถ้าจะให้คาดเดาคงจะประมาณสามสี่พันชั่งเป็นอย่างน้อย ขอบอกไว้ก่อนว่าครั้งนี้ข้ามิได้ล้อเล่น สัตว์ร้ายตัวนี้จมเรือโดยสารขณะแล่นผ่านบริเวณทางแยกแม่น้ำนอร์ริชมาแล้วหลายลำ ขัดขวางการเดินทางข้ามลำน้ำมาตลอดระยะเวลาสามปี จนมีการติดประกาศจับไปทั่ว นักล่าฆ่าหัวหรือพรานล่าสัตว์มือฉมังผู้หวังรางวัลกลับต้องมาจบชีวิตเพราะจระเข้ตัวนี้ไปหลายสิบคน”
                ลูทตกใจจนกล่าวว่า “นั่นมันไม่ใช่จระเข้แล้ว ข้าเคยเห็นอย่างใหญ่สุดก็แค่สามวา”
                จระเข้ยักษ์พันธุ์นี้เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มันเป็นนักล่าตัวยง ลอยมาอย่างไร้เสียงและจากไปอย่างไร้รอย เป้าหมายจะรู้ตัวอีกทีหนึ่งว่าตนเองตกเป็นเหยื่อเมื่อถูกกรามอันมโหฬารขบลงไปบนร่าง จระเข้เป็นอันตรายต่อทั้งมนุษย์และสัตว์ประเภทอื่น โดยปกติแล้วเป็นเวลาหลายวันมันถึงจะออกหากินครั้งหนึ่ง ด้วยความเป็นสัตว์เลือดเย็นจึงสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานโดยไม่ต้องการอาหาร แต่หากมันเกิดหิวโหยขึ้นมาเมื่อไร แม้แต่มนุษย์ที่อยู่บนเรือมันก็สามารถบุกขึ้นไปล่ามากินได้ แต่พฤติกรรมของจระเข้ยักษ์ตัวนี้ผิดปกติ มันจงใจจู่โจมมนุษย์ก่อนสัตว์ชนิดอื่น เสมือนว่าติดใจกับรสชาติเนื้อมนุษย์อย่างนั้น
                “กล่าวกันตามจริงหากทั้งพรานมือฉกาจและนักล่าฆ่าหัวหลายสิบคนมิอาจจับจระเข้รายนี้ได้ ทางการนอร์โปลิสมอาจกวาดล้างกองโจรกลุ่มนี้ ในขณะที่ข้ากับพี่ชายมีอยู่กับแค่สองคน จะสู้ทั้งจระเข้ยักษ์กับโจรพวกนั้นได้อย่างไร?”
                แจ๊คชี้มือไปที่ศีรษะของตน กล่าวว่า “ของแบบนี้มันต้องใช้สมอง มิได้ใช้แต่เพียงกำลัง ข้ามีแผนเป็นมั่นเหมาะอยู่แต่แรกแล้ว”
                ลูทสอดปากถามขึ้นทันทีว่า “อย่างนั้นทำไมพี่ชายไม่จัดการตั้งแต่แรก รอจนมาเจอข้าถึงเตรียมจะจัดการมัน”
                “สองเหตุผลง่ายๆ ข้อแรกแผนของข้ามิอาจกระทำได้ด้วยตัวคนเดียว ในเมื่อได้ตัวนายพรานลูกมืออย่างเจ้ามาช่วย โอกาสที่แผนจะสำเร็จก็มีมากขึ้นกว่าเดิมเท่าตัว ส่วนข้อสองก็คือ ข้าพึ่งจะนึกแผนได้เมื่อครู่นี้เอง ฮ่าๆๆ”
                ลูทยิ้มที่มุมปากเรียกว่าฝืดกับอารมณ์ขันของฝ่ายตรงข้ามอย่างแรก ถามว่า “ที่ว่ามากขึ้นกว่าเดิมเท่าตัวนั่น มันมีโอกาสสำเร็จสักเท่าไรกัน?”
                แจ๊คหัวร่อฮาๆอย่างต่อเนื่อง กล่าวว่า “สามส่วน ไม่ขาดไม่เกิน” พอกล่าวจบก็โยนขากวางที่กัดจนเลี้ยงทิ้งไปกับพื้น ควักซิการ์ขึ้นมาสูบแล้วเดินดุ่มๆไปยังพื้นที่ชื้นแฉะ อันเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของจระเข้ยักษ์


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ศาสตราคู่กู้แผ่นดิน ตอนที่ 75 : เล่ม 3 - ตอนที่ 33 - แผนปราบจระเข้ยักษ์ (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 840 , โพส : 0 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android