[Twice] - "Who?" MinaxNayeon Minayeon ft. Satzu

ตอนที่ 3 : Chapter -02- (แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    16 ส.ค. 59

 

Part Mina

 

หลังจากที่ฉันดูจื่อวีกับซานะจู๋จี๋(?)  เห้ยไม่ใช่สิ หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จแล้วฉันกับจื่อวีก็เดินตามจองยอนที่เดินไปทั่วสวนสาธารณะ ก็จองยอนบอกว่าจะหาแรงบันดาลใจในการทำงานชิ้นใหม่ ฉันก็ไม่เห็นมันทำอะไรนอกจากเดินชมนกชมไม้แต่ดูเหมือนจะชมสาวมากกว่านะ.....

 

“กลับกันเถอะเย็นแล้ว” อยู่ๆจองยอนก็หันมาและชวนกลับ

 

ฉันก้มดูนาฬิกา ตอนนี้เวลา4โมงเกือบ5โมง ฉันยังไม่อยากกลับเลยให้พวกนั้นกลับก่อนและฉันก็ใส่หูฟังเปิดเพลงเบาๆคลอไปแล้วก็หยิบกระดาษวาดรูปขึ้นมาวาดทิวทัศน์แถวนั้น

 

พอมาคิดแล้วก็ดีเหมือนกันที่จองยอนพามาที่สวนสาธารณะ มาเปิดหูเปิดตา รับอากาศข้างนอกบ้านบ้าง

วันๆฉันก็ไม่ได้ทำอะไรมาก กิน นอน ทำงาน นี้คือกิจวัตรประจำวันของฉันวันไหนพิเศษหน่อยก็จะถูกพวกนั้นลากออกมาข้างนอกเหมือนกันกับวันนี้

.

.

.

.

.

ฉันวาดภาพไปเรื่อยๆพอรู้ตัวอีกทีตอนนี้ตะวันก็จะลับขอบฟ้าซะแล้ว  ก้มลงเก็บอุปกรณ์วาดรูปและกลับคอนโด

 

 

At คอนโดabc

 

ฉันลงจากรถแท็กซี่ฉันก็เหลือบไปเห็นร้านกาแฟน่ารักๆข้างๆคอนโดฉัน

 


มีร้านกาแฟมาเปิดใหม่หรอ?

 


ร้านดูน่ารักดี ฉันกำลังจะเดินเข้าไปก็เห็นว่าเขาปิดพอดี

เฮ้อเสียดายจังไว้คราวหลังมากินก็ได้ แต่ก็ดีเหมือนกันมีร้านกาแฟมาเปิดข้างๆคอนโดจะได้ไม่ต้องลำบากไปซื้อกินไกลๆ

 

พอถึงห้องฉันก็ล้มตัวลงนอนที่เตียงอย่างเหนื่อยล้า ทุกๆวันนี้กลับบ้านมาทีไรสภาพฉันก็ไม่ต่างจากซากศพหรอก แค่เหนื่อยกับงานยังไม่พอต้องมาเหนื่อยกลับการนอนไม่เต็มอิ่มเพราะสะดุ้งตื่นเพราะยัยกระต่ายนั้น อ่อฉันเรียกผู้หญิงคนนั้นว่ายัยกระต่ายเองแหละ ก็ดูฟันหน้าเธอสิยังกับกระต่ายเลยละ พอคิดถึงผู้หญิงคนนั้นฉันก็หัวเราะเบาๆพร้อมกับลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวและเข้าห้องน้ำไป

 

 

ฉันออกจากห้องน้ำ ดูนาฬิกาตอนนี้เป็นเวลา3ทุ่ม ด้วยความอ่อนล้าฉันจึงตรงดิ่งไปที่เตียงและหลับไปในที่สุด

.

.

.

.

.

 แสงแดดยามเช้าส่องมาที่ตาทำให้ฉันลืมตาขึ้นมา

 

วันนี้ไม่ฝันถึงหรอเนี้ย ก็ดีแล้วละจะได้หลับเต็มอิ่มซะบ้าง

 

จริงสิวันนี้ไปร้านกาแฟข้างๆคอนโดดีกว่า คิดได้ดังนั้นก็หยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป

 

 

วันนี้ฉันแต่งชุดสบายๆ สวมเสื้อยืดสีขาวและเชิ้ตลายสก็อตสีแดงทับ กางเกงยีนยาวขาดๆเซ่อๆ ที่ยัยซานะชอบถามตลอดๆว่าหนูแทะมาหรอ -_-

 

ฉันลงไปถึงข้างล่างและมาหาร้านกาแฟเมื่อคืน

 

“ร้านเปิดรึยังคะ” ฉันตะโกนถามที่หน้าร้านเพราะดูเหมือนไม่มีคนอยู่ข้างใน เอ๊ะหรือฉันมาเช้าไป

 

และฉันก็ได้ยินเสียงผู้หญิงหวานๆใสๆตะโกนกลับมา

“ร้านเปิดแล้วค่ะ ผลักเข้ามาได้เลยค่ะ”

ฉันเดินเข้ามาแล้วก็เจอผู้หญิงเจ้าของเสียงนั้น

 

หน้าเธอคุ้นมากเลย เอ๊ะฉันเคยเห็นที่ไหนมาก่อนรึป่าวนะ แต่เธอสวยมากสวยจนเหมือนเวลาตอนนี้ได้หยุดเดินไปแล้ว สงสัยฉันมองหน้าเธอนานไป

 

“เอ่อ...รับอะไรดีคะ?”เธอเอ่ยทักมา

 

“เอาเป็นคาปูชิโน่เย็นละกันค่ะ” ฉันสั่งแล้วมานั่งที่เคาน์เตอร์

 

ระหว่างที่ฉันรอเธอทำกาแฟฉันก็นั่งสำรวจใบหน้าของเธอ ฉันคุ้นหน้าเธอจริงๆนะเหมือนฉันเคยเจอเธอมาบ่อยแล้วด้วย แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก

 

“คาปูชิโน่เย็นได้แล้วค่ะ”ฉันหลุดจากภวังค์เมื่อเสียงของเธอ

 

เธอยื่นแก้วกาแฟให้ฉันแล้วยิ้มกว้างโชว์ฟันกระต่าย.......เดี๊ยวนะฟันกระต่ายแบบนี้จะใช่ยัยกระต่ายที่ฉันฝันถึงไหมนะ


“เอ่อ เราเคยรู้จักกันมาก่อนรึป่าวคะ” ฉันถามออกไปตรงๆก็ฉันอยากรู้นิจะได้เลิกฝันแบบนั้นซะที

 

“......ไม่น่านะคะเพราะฉันพึ่งย้ายมาจากต่างจังหวัด” เธอตอบพร้อมกับยิ้มแบบแปลกๆ

 

แต่ยิ่งเธอทำแบบนั้นฉันยิ่งรู้สึกว่าใช่แน่ๆ

“เฮ้! ฉันว่าฉันเคยเห็นเธอนะ ฟันกระต่ายแบบนี้มีคนเดียวแหละ” อยู่ๆฉันก็พูดประโยคที่ดูเหมือนจะเสียมารยาท และฉันกำลังจะขอโทษเธอก็พูดขึ้นมาซะก่อน

“ฉันจะไปรู้จักเธอได้ไงในเมื่อเราพึ่งเจอกัน....เอ๊ะ!นี่เธอว่าฉันฟันเหยินหรอ!!

พูดเสร็จก็ทำหน้าเหมือนกระต่ายที่มีคนมาแย่งแครอทเลย ดูแล้วก็น่าแกล้งเหมือนกันนะ ฉันชอบเวลาที่เธอทำหน้าแบบนี้มันดู.....น่ารักดีนะ พับคำขอโทษเก็บไว้และพูดประโยคกวนๆที่น้อยคนนักที่จะเห็นฉันในด้านนี้

 

“ฉันอยู่กับเธอ2คนนะฉันจะไปคุยกับใครละ” ฉันตอบพร้อมยิ้มกวนๆใส่ที่หนึ่ง

 

“เห็นหน้านิ่มๆนิ่งๆแบบนี้กวนเหมือนกันวะ” นายอนพูดกับตัวเองเบาๆ

 

“ย๊า! ฉันได้ยินนะ ปกติฉันก็ไม่อยากจะกวนใครหรอก....” ว่าแล้วฉันก็เขยิบหน้าเข้าใก้ลยัยกระต่าย 5555ดูหน้าเธอตอนนี้สิเหมือนกับกระต่ายตื่นตูมเลย

 

“...แต่เธอนะกรณีพิเศษ ยัยกระต่าย”ฉันพูดต่อ พอเห็นใบหน้าแดงๆของยัยกระต่ายนั้นมันอดไม่ได้ที่จะยีหัวเบาๆ

 

 นายอนขยับหัวออกจากมือฉัน

“ฉันไม่ได้ชื่อยัยกระต่ายนะ” เธอพูดแล้วก็ขมวดขิ้วพันกันยุ่งเหยิง

 

“แล้วเธอชื่ออะไรละ” ฉันเท้าคางแล้วมองหน้าเธอ

 

“ฉันชื่อ นายอน อิมนายอน แล้วเธอหละชื่ออะไร

 

โอเคฉันชื่อ มินะ เมียวอิ มินะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ....ยัยกระต่าย” พูดเสร็จฉันก็ยื่นมือเพื่อจะจับมือทักทายกันตามปกติ

 

“ฉันชื่อนายอนยะ ไม่ยินดีที่รู้จัก” นายอนยิ้มแล้วตีมือฉันแทนที่จะจับมือ

“และก็ออกจากร้านฉันได้แล้วเดี๊ยวลูกค้าฉันไม่มีที่นั่ง” นายอนพูดพร้อมปัดมือไล่

 

ได้ยินปุ๊ปฉันก็หันหลังไปมองภายในห้อง

 

 

 

โล่ง

 

 

ไม่มีลูกค้าเลยซักคนอาจจะเพราะร้านนี้เปิดใหม่มั้งเลยไม่เคยมีลูกค้าฉันหันหลังกลับไป

“ไม่เห็นมีเลยใครเลย ลูกค้าซักคนยังไม่เห็นเลย.....มีแค่เรา2คน ฉันพูดยิ้มๆให้นายอน

“พอดีวันนี้ฉันว่างพอดีแล้วร้านเธอลูกค้าก็....”ฉันหันไปมองรอบๆร้าน “....ก็ไม่มีซักคนคงไม่เป็นไรหรอกถ้าฉันจะนั่งทำงานอยู่นี้ ไม่ต้องกังวลฉันไม่นั่งเฉยแน่ฉันจะสั่งกาแฟเธอด้วยดีไหม” พูดจบฉันก็มองหาที่นั่งมุมสงบๆเพื่อที่จะนั่งทำงานโดยไม่ถามเจ้าของร้านซักคำ

 

“ย๊า เธอจะบ้าหรอนี้ร้านกาแฟนะไม่ใช้ร้านนั่งทำงาน และก็เดี๊ยวบ่ายๆคนก็เยอะเองแหละ” นายอนเดินพูดตามหลังฉันมา

 

“ถ้าลูกค้ามาร้านเธอเยอะจนที่นั่งไม่พอฉันเสียสละลุกให้ก็ได้”ฉันพูดโดยไม่สนใจมากนัก เปิดแล็ปท็อปเตรียมใสหูฟังและทำงานโดยไม่สนใจเจ้าของร้านเลย

 


จนนายอนยกธงขาวยอมแพ้กับสงครามประสาทแล้วเดินไปที่เคาท์เตอร์เพื่อรอต้อนรับลูกค้า

 

 

 

ผ่านไปหลายชั่วโมงก็มีคนมาแวะเวียนที่ร้านของนายอนบ้างแต่ก็ไม่ถึงมากเกินจนที่นั่งไม่พอ ฉันจึงได้นั่งอยู่ที่เดิมสั่งกาแฟบ้าง นมบ้าง จนกระทั่งร้านปิด

 

“นี่ร้านปิดแล้ว เชิญออกไปได้แล้ว” นายอนเดินมาที่โต๊ะของฉัน

ฉันพยักหน้ารับรู้และเตรียมเก็บของ เก็บของเสร็จฉันก็เห็นนายอนกำลังทำความสะอาดร้านเตรียมที่จะปิดร้าน ด้วยความที่ฉันมีความเป็นพลเมืองดี(?)

ฉันจึงลุกไปขอช่วยนายอนโดยอ้างว่าตอบแทนที่ให้นั่งแช่ทำงานอยู่ที่ร้าน นายอนก็ไม่ได้ว่าอะไรดีซะอีกมีคนเสนอตัวมาช่วย

 

 

ผ่านไปไม่นานทั้งคู่ก็ปิดร้านเรียบร้อยตอนนี้เราทั้งคู่ยืนอยู่หน้าร้านที่ปิดประตู ปิดไฟเรียบร้อย

 

“แล้วนี่บ้านเธออยู่ไหนอ่ะ” ฉันถามนายอนออกไปเพราะเหมือนไม่เห็นรถของเจ้าตัว

“ก็อยู่คอนโดตรงข้ามร้านฉันเนี้ยแหละ”นายอนพูดเสร็จก็รู้สึกลางสังหรณ์แปลกๆแล้วมองหน้ามินะที่ดูตกใจหน่อยๆ “อย่าบอกนะว่า......”

 

 

“ใช่ ฉันก็อยู่คอนโดเดียวกับเธอ...” นั้นเป็นคำตอบที่อิม นายอนไม่อยากจะได้ยินเลย

 

 

ดูเหมือนโชคชะตาคงอยากให้เราเจอกันบ่อยๆแน่เลย” ฉันยิ้มกว้างมองนายอนที่กำลังกุมขมับอยู่ข้างหน้า

 

 

 

 

 

 

#ficwho

 

 

 

 

/////Talk/////

สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนะคะ ตอนนี้มินะกับนายอนเจอกันแล้ว เจอกันครั้งแรกมินะก็เปิดการ์ดกวนเลยนะคะ 5555

ฟิคจะอัพวันเว้นวันนะคะ ช่วงนี้ไรท์ยุ่งๆแต่จะพยายามมาอัพค่ะ

ฝากติดตามและคอมเม้นท์ให้กำลังใจด้วยนะคะ.ก้มหัวอย่างนอบน้อม

อันยอง ปย๊งงงงงงง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

140 ความคิดเห็น

  1. #59 snsd_redvelvet (@0842215988kie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 00:33
    ได้เจอคนในฝันทั้งที เจอปุ๊บก็ไปกวนเขาเลยนะนิ่ม 5555
    #59
    0
  2. #6 amp yodaaa (@am0801161775) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 19:54
    เห็นน่ากันครั้งแรกก็กวนอิพี่เลยนะนิ่ม!!!

    ถึงจะกวนแต่ก็น่ารักนะ รีบๆมาอัพนะไรท์

    สู้ๆค่ะ
    #6
    0
  3. #5 lukminayeon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 21:24
    น้อวเจอกันละอิอิ นี้ก็ไปนั่งจนร้านปิด ธรรมโม กับข้าวกับปลาได้กินบ้างไหมนิ
    #5
    0