My Mom ; รักของมัม น้องกันต์จัดให้ [Yaoi , Boy's Love] ll [END]

ตอนที่ 38 : น้องกันต์จัดให้ครั้งที่35 [100per]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    28 ส.ค. 58






น้องกันต์จัดให้ครั้งที่ 35

 

พฤกษ์

 

การประชุมที่ชลบุรีไม่ได้ต่างจากที่ผมคิดเอาไว้เสียเท่าไหร่ ประชุมอย่างจริงจังเพียงแค่ค่อนวันเท่านั้นเนื้อหาก็เกี่ยวกับงานเฟอร์นิเจอร์แฟร์หลังจากจบการประชุมในตอนบ่ายสามโมงก็ปล่อยให้ทุกคนพักผ่อนตามอัธยาศัย ก่อนจะนัดกันอีกครั้งในตอนเย็นเพื่อทานมื้อเย็นแล้วก็พูดคุยกัน

 

ซึ่งส่วนใหญ่คนที่เข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ก็จะมีแต่คนที่มีตำแหน่งสูงๆ ในบริษัทเท่านั้นไม่ว่าจะเป็นประธานบริษัท รองประธานบริษัท ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ หรือว่าคณะกรรมการบริหารอย่างเช่นผม

 

"คุณต้องลงไปร่วมรับประทานมื้อเย็นกับบรรดาคนใหญ่คนโตนั่นไหม" ผมหันไปหาคนที่ส่งเสียงถามผมที่กำลังนอนดูโทรทัศน์อย่างสบายอารมณ์อยู่บนเตียง

 

ผมที่พึ่งเลิกประชุมและกลับเข้ามาถึงห้องก็จัดการถอดเสื้อเชิ้ตที่ใส่เข้าห้องประชุมออกพร้อมกับถามเขากลับ "แล้วถ้าผมลงไปคุณจะกินข้าวกับใครล่ะ"

 

"ก็คนโดนทิ้งอะคุณก็ต้องกินคนเดียวนั่นแหละ" ผมส่ายหน้ากับคำพูดของเขาคว้าเอาเสื้อยืดคอกลมมาใส่ "คุณไม่น่าใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างในเลยแหะ น่าเสียดาย..."

 

"ผมจะทิ้งคุณก็เพราะคำพูดพวกนี้นี่แหละคุณหมอ" ผมว่าก่อนจะเดินขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วจัดการยันคนที่ตั้งท่าจะเข้ามากอดให้ออกห่างแล้วคว้ารีโมทโทรทัศน์มากดเปลี่ยนช่องเพื่อหาช่องที่อยากดู

 

"กอดหน่อย ไม่ได้กอดตั้งหลายนาน" คนที่นอนข้างๆ เอนหัวมาซบไหล่ผมแล้วทำเสียงอ้อนได้น่าโดนกระทืบมากกว่าน่าเอ็นดู

 

"ได้ข่าวว่าเมื่อคืนก็นอนกอดจนผมขยับตัวไม่ได้ ยังไม่ทันครบวันเลยเถอะ" ผมหันไปทำหน้าเอือมใส่เขา

 

"ไม่กี่ชั่วโมงมันก็นานแสนนานสำหรับผมนะครับแฟน กอดหน่อย" พูดจบก็กระโจนใส่ผมทั้งตัวแบบไม่ออมแรงสักนิด คิดว่าผมจะผลักทันไหมครับโดนแรงกระแทกเต็มๆ ได้แต่นอนจุกครับคนฉวยโอกาสเลยได้โอกาสเต็มที่

 

"คิดว่าตัวเบาอย่างกับปุยนุ่นหรือไงทับมาได้หนักชะมัดเลย"

 

"จะได้ชินๆ ไงครับแฟน เดี๋ยวตอนเรามีอะไรกันผมก็อยู่บนอยู่ดี" เขาเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วยักคิ้วให้

 

ผมยิ้มก่อนจะตอบกลับไป "หมายถึงคุณขึ้นมาออนท็อปผมนะหรือครับ"

 

หมอชลธีหัวเราะกับคำพูดของผม "ใครจะออน ใครจะท็อปเดี๋ยวก็ได้พิสูจน์กันครับแฟน"

 

ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาแล้วก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรออกไปปล่อยให้เขาเพ้อของเขาไปครับ พูดไปก็มีแต่ต่อความยาวสาวความยืดไม่จบไม่สิ้น "แล้วตกลงว่ายังไงคุณจะลงไปกินข้าวพร้อมกับคนอื่นๆ ไหม"

 

"คงไม่ ผมไม่อยากลงไปคุยกับพวกเขาเท่าไหร่คงมีแต่เรื่องธุรกิจ"

 

"ดูคุณไม่ค่อยชอบเรื่องธุรกิจ แต่คุณก็ยังมาเป็นนักธุรกิจ" หมอชลพูดตอนนี้เขาขยับไปนอนดีๆ แล้วละครับ ผมเลยหายใจโล่งหน่อยไม่มียักษ์มารัด

 

"นั่นสิ...คงอยู่ในสายเลือดมั้งครับ ที่จริงแล้วผมก็ไม่ใช่ไม่ชอบหรอกแต่ก็อย่างที่คุณรู้ว่าที่บ้านนู้นของผมมันเป็นยังไง ผมก็เลยเบื่อ"

 

"พฤกษ์...ผมถามอะไรหน่อยสิ คุณคิดอยากจะเอาบริษัทของคุณตาคุณกลับมาไหม" ผมหันไปมองหมอชลทันที เขากำลังนอนหันข้างมาทางผมยกมือข้างหนึ่งรองหัวเอาไว้

 

"ไม่รู้สิครับ ถ้าเขาสามารถดูแลกันได้ผมก็คงปล่อยให้เขาดูแลไปนั่นแหละผมไม่ค่อยอยากจะเข้าไปวุ่นวายเท่าไหร่" ผมตอบอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นักซึ่งพอผมตอบไปแบบนั้นหมอชลก็ไม่ได้ถามอะไรต่อส่วนผมก็หันกลับมาดูโทรทัศน์แทน

 

จนกระทั่งตอนเย็นผมกับเขาก็ลงไปที่ห้องอาหารของโรงแรมผมทักทายผู้บริหารคนอื่นๆ เมื่อเดินผ่านเพราะส่วนใหญ่เขาก็อาวุโสกว่าผมกันทั้งนั้นก่อนที่ผมจะเดินเลี่ยงมาอีกฝั่งของห้องอาหารให้ห่างจากที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่ เนื่องจากผมไม่อยากถูกดึงเข้าไปร่วมสนทนาด้วย อีกอย่างถ้าผมไปนั่งตรงนั้นหมอชลก็คงจะอึดอัด

 

อาหารหน้าตาน่ากินหลายอย่างถูกหมอชลยกมาวางเสียจนเต็มโต๊ะแบบสี่ที่นั่งที่ผมกับเขานั่งอยู่ ไม่รู้จะหยิบมาทำไมเยอะแยะ "เอามาเยอะขนาดนี้จะกินหมดไหม"

 

"หมดน่า... ไม่ต้องห่วง กินเข้าไปเยอะๆ เลยนะคุณ" หมอชลพูดก่อนที่เขาจะเริ่มจัดการอาหารบนโต๊ะทันทีแบบไม่รอผมด้วยซ้ำ

 

ระหว่างมื้อผมกับเขาไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่นักเพราะคุณหมอมักจะมีสายเข้ามาเรื่อยๆ เห็นบอกว่าจากทางโรงพยาบาลจนผมละนึกกลัวว่าที่เขามาแบบนี้ทางโรงพยาบาลจะไม่มีปัญหาหรือไง แต่เขาก็ยืนยันว่าไม่มีปัญหาอะไร

 

"นี่คุณๆๆ"

 

ผมเงยหน้าขึ้นเมื่อคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามผมยื่นมือมาสะกิด "หือ... ว่าไงคุณ"

 

"ป้อนซูชิผมหน่อยสิ" เขาพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ซูชิที่วางอยู่ในจานให้ผมเลิกคิ้วขึ้นมอง อะไรของเขากันก็กินอยู่ได้ตั้งนานแล้วจะมาให้ป้อน อีกอย่างผมกับเขาไม่มีหรอกที่จะทำอะไรแบบนี้ และดูเหมือนว่าเขาจะรู้ว่าผมกำลังสงสัยเขาถึงได้พูดต่อ "คุณเขมนั่งเยื้องอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเราและกำลังจ้องคุณเขม็งเลย ป้อนซูชิผมหน่อยสิ"

 

ผมถอนหายใจออกมาทันทีเพราะรู้แล้วว่าเขาต้องการจะแกล้งคนอื่น แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงยอมทำตามเขา หยิบตะเกียบมาคีบซูชิแล้วยื่นไปจ่อปากหมอชลซึ่งเจ้าตัวก็ยิ้มก่อนจะอ้าปากรับแล้วก็หัวเราะออกมา "ถ้ามีควันลอยออกจากหูได้เหมือนในการ์ตูนนะคุณ ตอนนี้คุณเขมนี่คงมีควันออกมาไม่หยุดเลย"

 

"แกล้งเขาสนุกหรือไงคุณ"

 

"ก็สนุกดีนะ อยากมาชอบคุณเองช่วยไม่ได้ก็ต้องเจอแบบนี้กันหน่อย มามะ... เดี๋ยวผมป้อนนะ" หมอชลพูดก่อนจะตักข้าวผัดในจานแบ่งมาป้อนผมบ้าง พอผมไม่ยอมเขาก็ยื่นช้อนมาจนชนกับปากผมเหมือนเป็นการบังคับ

 

"ฝากไว้ก่อนเถอะ!"

 

หลังจากที่จัดการมื้อเย็นกันเสร็จเรียบร้อยผมกับหมอชลก็ไปนั่งเล่นแถมริมสระว่ายน้ำพร้อมกับสั่งเครื่องดื่มมาคนละแก้ว

 

"น่าแปลกที่คราวนี้คุณส่งศักดิ์ไม่มาประชุมด้วยตัวเองแต่ให้ลูกสาวกับลูกเขยมาแทน" ในขณะที่ผมกำลังนั่งคุยกับหมอชลอยู่ก็ได้ยินเสียงดังมาจากอีกฝั่ง ด้านหลังเก้าอี้ริมสระที่ผมนั่งอยู่มีต้นไม้ปลูกเป็นแนวเอาไว้แล้วก็มีโต๊ะสำหรับนั่งเล่นอยู่อีกด้าน พวกเขาคงนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วก็คุยกัน

 

หมอชลหันมามองหน้าผมก่อนจะหันกลับไปแล้วเราสองคนก็เงียบเสียงลง...

 

"ไม่ได้ข่าวหรือครับว่าบริษัทสโรชากำลังมีปัญหาหนักเลยนิครับ"

 

"ปัญหาอะไรหรือคะคุณเปรม"

 

ผมนั่งฟังบรรดาผู้บริหารพูดคุยกันเงียบๆ เรื่องราวของคนวงการเดียวกันก็ย่อมมีคนรู้ผิดจากผมที่ไม่ได้สนใจข่าวธุรกิจมากนักผมจึงไม่รู้เลยว่าบริษัทของคุณตา...

 

"จะล้มละลายนะสิ... เห็นว่าคุณส่งศักดิ์น่ะยักหยอกเงินของบริษัทเข้ากระเป๋าตัวเองไปเสียตั้งเยอะ" ผมได้แต่ตาโตด้วยความตกใจจนเกือบจะส่งเสียงร้องแต่หมอชลก็ยื่นมือมาปิดปากผมเอาไว้ก่อน

 

"บริษัทสโรชา...คุณดนัยมีหลานชายแท้ๆ อยู่ไม่ใช่หรือคะ ทำไมไม่มาดูแลเสียละปล่อยให้คนนอกตระกูลมาดูแลแบบนี้ก็ลักกินขโมยกินกันหมด"

 

ผมนั่งฟังอีกหลายต่อหลายประโยคเกี่ยวกับบริษัทของคุณตาผมไม่เคยรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างเพราะหลังจากที่ผมออกมาจากบ้านนั้นก็ไม่ได้ติดต่อไปอีกเลย นี่ผม... เป็นหลานที่แย่มากเลยใช่ไหม ผมไม่รู้ว่าผมเดินออกจากตรงนั้นตอนไหนแต่คงเป็นหมอชลที่พาผมออกมา ผมมารู้ตัวอีกครั้งก็เมื่อขึ้นมาอยู่บนห้องแล้ว

 

"พฤกษ์คุณกำลังคิดมากอยู่นะ" ผมเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมพร้อมกับยกนิ้วขึ้นคลึงบริเวณหว่างคิ้วของผม

 

"ผมไม่เคยรู้เลยครับว่าคุณส่งศักดิ์จะทำแบบนั้น"

 

"ผมยังไม่อยากให้คุณเชื่อนะเพราะไม่ว่ายังไงสิ่งที่คุณได้ยินก็มาจากปากของคนอื่น ผมว่าคุณควรจะหาข่าวที่น่าเชื่อถือได้แล้วก็พิสูจน์ก่อนดีกว่านะ"

 

"แต่ไม่ว่ายังไง..."

 

"ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรแต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณ เรื่องแบบนี้มันละเอียดอ่อนคุณค่อยๆ คิดแล้วก็ค่อยๆ ตัดสินใจดีกว่าว่าจะทำยังไงกับบริษัทของคุณพ่อคุณตาคุณ ยังไงคุณก็เป็นทายาทโดยตรงมีสิทธิมากกว่าพวกเขาอยู่แล้วแต่ผมอยากให้คุณติดสินใจดีๆ ก่อนที่คิดจะทำอะไรนะ" ผมพยักหน้ารับกับคำพูดของเขาและอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ที่ได้ยินคำพูดจริงจังเป็นการเป็นงานจากหมอชล

 

แต่ไม่ใช่สิ... เวลานี้ผมไม่ควรคิดแบบนี้หรือเปล่า

 

"ครับ ผมจะทำอย่างที่คุณแนะนำ กลับไปผมจะให้คนลองสืบดูว่าเรื่องที่ได้ยินมันจริงเท็จแค่ไหนแล้วผมค่อยตัดสินใจอีกทีว่าจะทำยังไง" ผมพูดออกไปพร้อมกับยิ้มเมื่อหมอชลเองก็ยิ้มให้มา

 

"ดีแล้วครับ เพราะฉะนั้นอย่างเพิ่งคิดมากเลย พอคุณคิดมากแล้วจะนิ่งผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่ตัวคุณเลยพฤกษ์" หมอชลว่าก่อนที่เขาจะโน้มหน้าลงมาแล้วจัดการกดริมฝีปากของเขาลงกับปากของผม

 

จูบแรก... เขาคงคิดจะปลอบใจผม

 

จูบที่สอง... เขาคงไม่อยากให้ผมคิดมาก

 

จูบที่สาม... ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าเขาต้องการสื่ออะไร

 

จูบที่สี่...

 

พลั่ก!

 

ผมยกขาถีบขาของเขาทันทีเมื่อเขาก้มลงมาจูบผมอีกรอบจนคนโดนถีบร้องโอดครวญออกมาพร้อมกับทำหน้างอใส่ผม "ถีบผมทำไมอะนี่ผมกำลังปลอบใจแฟนอยู่นะ"

 

"หลังๆ มันไม่ใช่แล้วมั้งครับคุณหมอชลธี มันเรียกว่ามักมากแล้วไม่ใช่ปลอบใจ" ผมว่าเขาทันทีเผลอเป็นไม่ได้ ทำไมถึงได้กะล่อนขนาดนี้นะ

 

"หึหึหึ" เขาหัวเราะก่อนจะพุ่งมาใส่ผมจนผมที่ไม่ทันตั้งตัวล้มลงนอนไปบนเตียง "ผมมักมากยิ่งกว่าที่แฟนคิดอีกครับ"

 

แล้วเขาก็ก้มลงจูบปิดปากผมทันที ผมก็ดิ้นสิครับ... เมื่อกี้ยังคุยเรื่องเครียดๆ กันอยู่เลยแต่ทำไมตอนนี้เขามาหื่นใส่ผมได้(วะ)!











ชล

 

ผมกดร่างของพฤกษ์ที่กำลังดิ้นเอาไว้กับเตียงแล้วจัดการจูบลงกับปากบางๆ นั้นทันทีเอาจริงๆ ผมตั้งใจจะเผด็จศึกกับพฤกษ์อยู่แล้วละครับ ผมเลยพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสปลอบเขาไปปลอบเขามาเพื่อจะได้เขาขึ้นเตียง หึหึหึ

 

ผมล้อเล่นผมไม่ใช่คนไม่ดีขนาดนั้นสักหน่อย ผมตั้งใจจะจูบปลอบเขาจริงๆ แต่แบบว่า... มันเพลินปากอะครับ

 

"แฮก!" ทั้งผมและพฤกษ์ต่างพากันหอบหายใจกับจูบที่ยาวนานเมื่อครู่คนที่ดิ้นๆ อยู่ก็เลิกดิ้นแล้วหันมาโต้ตอบผมตามสัญชาตญาณ

 

ผมก็ผู้ชายฝ่ายรุก(ผู้หญิง) พฤกษ์ก็ผู้ชายฝ่ายรุก(ผู้ชาย) พอคนสองคนที่มีประสบการณ์สูงมาเจอกันมันก็เหมือนกับเป็นการแข่งขันว่าเราจะไม่ยอมแพ้กัน

 

ผมก้มลงมองคนที่นอนอยู่ใต้ร่างผมไม่รู้ว่าเราขยับมาบนเตียงดีๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ตอนแรกขาผมยังยืนติดพื้นแต่ตอนนี้ทั้งเขาและผมขึ้นมาอยู่บนเตียงทั้งตัว

 

สถานการณ์ล่อแหลมมากจริงๆ

 

ริมฝีปากของเราแนบสนิทกันอีกรอบเหมือนกับมันมีแรงดึงดูดที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ต่างฝ่ายต่างขบเม้มและดูดดึงปลายลิ้นก็ตวัดเกี่ยวพันอย่างไม่มีใครยอมใครจนน้ำลายไหลย้อนออกจากมุมปาก ผมวางมือลงที่ข้างแก้มของเขาไล้ไปหยอกล้อใบหูแบบที่พฤกษ์เองก็สอดมือมาขยุ้มเรือนผมบริเวณท้ายทอยแล้วบีบคลึงหัวของผมไปมา

 

ร่างกายที่สัมผัสแนบชิดและขยับเสียดสีกันไปมาทำเอาผมเครื่องติดเต็มกำลังแล้วก็รับรู้ได้ด้วยว่าพฤกษ์เองก็เครื่องติดแล้วเหมือนกัน ผมเปลี่ยนมือจากที่กำลังหยอกหูเขาเล่นมาที่เสื้อยืดที่เขาสวมอยู่ก่อนจะจัดการถอดเสื้อนั้นออกจากตัวเขาพฤกษ์แบบที่เขาเองก็ไม่ยอมแพ้ยกตัวมาถอดเสื้อของผมออกเหมือนกัน

 

รูปร่างของเขาไม่ได้บอบบางเหมือนอย่างผู้หญิง อก แขนและหน้าท้องมีกล้ามเนื้ออย่างผู้ชายที่ดูแลสุขภาพและออกกำลังกายบ่อยๆ ผมก้มมองลอนกล้ามเนื้อสวยๆ ที่มันก่อตัวเป็นรูปร่างยามที่วางมือของไปลูบไล้บริเวณหน้าท้อง

 

ให้ตายสิ... ทั้งๆ ที่หุ่นดูไม่น่าปล้ำ แต่ทำไมพอเป็นพฤกษ์มันถึงได้เร้าอารมณ์ขนาดนี้นะ!

 

ผมยกยิ้มให้คนที่กำลังนั่งเกร็งท้องเวลาที่ผมลูบไรขนอ่อนใต้สะดื้อเลื่อนหน้าไปกดจูบที่ริมฝีปากนั้นอีกรอบและเลื่อนไปที่หูก่อนจะกระซิบ "ผมจะหยุดตัวเองไม่ได้แล้วนะ"

 

ได้ยินเสียงพฤกษ์เค้นหัวเราะก่อนที่ใบหน้าหล่อนั้นจะเอียงคอมองผมแล้วยักคิ้วให้ถ้าเป็นเวลาปกติผมคงไม่ได้เห็นเขาทำอะไรแบบนี้หรอก ผมร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆ พฤกษ์ก็ยื่นมือมาจับล็อคผมเอาไว้แล้วพลิกตัวให้ผมนอนราบไปกับเตียง

 

ผมหัวเราะยามเมื่อได้ยินเสียงที่ฟังแล้วโคตรเซ็กซี่จากเขา "คิดว่าตอนนี้ผมหยุดได้หรือ"

 

ถึงแม้ว่าตอนแรกผมจะเริ่มต้นด้วยการเหมือนกับฉวยโอกาสตอนที่พฤกษ์กำลังคิดมากเรื่องที่บ้านจนผมแอบรู้สึกผิด(เล็กน้อย)แต่ตอนนี้ผมคงไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรแล้ว เพราะเราสองคนเริ่มมันมาแล้วด้วยกัน พฤกษ์เป็นฝ่ายก้มลงจูบผมก่อนเราสองคนผลัดกันจูบแบบไม่ลดละจนเสียงจูบดังลอดออกมา

 

ศึกครั้งนี้...คงต้องแย่งชิง

 






*********************************




 

แวะไปเจอกันในบล็อคนะคะ

fangiily32 ดอท blogspot ดอท com  

ถ้าใครหาไม่เจอเมนชั่นถามได้นะคะ ไม่ก็ไปส่องเอาที่ไบโอ Twitter นะคะมีอยู่บนนั้นค่ะ








*********************************

 






"อีกสองวันผมชักไม่อยากจะไปเที่ยวไหนแล้ว ถ้าได้นอนเอาคุณอยู่ในห้องผมก็โอเคนะ" 

 

 

 

************************************************

กรีดร้องพร้อมติดแฮชแท็ก #ร้องไห้หนักมาก มันแต่งยากเจงๆ เลอ ฮืออออ แต่งได้เท่านี้แหละค่ะ ไม่รู้ว่ามันโอเคไหมอย่าโจมตีฟางเลย แต่!... อย่าลืมคอมเมนต์ให้กำลังใจนะคะ ไม่เคยแต่งเมะชนเมะมากก่อน ไม่รู้ว่ามันต้องแบบไหน อาศัยจากเคยอ่านมาบ้าง ดูคลิป(ที่ก็เหมือนจะไม่ช่วยอะไรเลย) รวมไปถึงขอคำปรึกษาจากรุ่นพี่ อันนี้ต้องขอบคุณมากค่ะที่ช่วยชี้ทางจนฟางแต่งออกมาได้สำเร็จ ขอตัวไปพักเหนื่อย...

 

อ๋อ... อาทิตย์หน้ามายมัมอาจจะมาวันเดียว ฟางใช้คำว่า อาจจะ นะคะเพราะอาจจะมาวันเดียวหรือสองวันเหมือนทุกทีก็ได้ ฟางขอเวลาไปเคลียร์อุ่นไอรักก่อนค่ะ กำลังอยู่ในขั้นตอนการรวมเล่มนะคะถ้าได้รายละเอียดแล้วจะมาแจ้งให้ทราบค่ะ

 

เจอกันตอนหน้าค่ะ คอมเมนต์ให้กำลังใจคนเขียนด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

แวะไปคุยกันในเพจเฟสบุ๊คของฟางกันเยอะๆนะ ไปคุยกันได้นะคะ https://www.facebook.com/fgc32yaoi

 

สำหรับคนที่เล่นทวิตเตอร์และอยากพูดคุยถึงนิยายเรื่องนี้ช่วยกันติดแฮชแท็ก #น้องกันต์จัดให้ ด้วยนะคะ มาเล่นกันเยอะๆ เลยนะ ฟางเข้าไปส่องตลอดนะคะ แล้วจะแวะเข้าไปด้วยคุยค่ะ หรือไม่ก็ทักทายกันได้ที่ @Fangiily_GC นะคะ

 

รักน้องกันต์ เอ็นดูน้องกันต์กันเยอะๆ นะคะ กดเฟบ กดเมนต์ กดโหวด กดแชร์ แล้วแต่สะดวกเลยน๊า คนละนิดคนละหน่อยเป็นกำลังใจให้น้องกันต์นะคะ จุ๊บๆ ขอบคุณค่ะ

 

 


 

 

 

 


 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

2,192 ความคิดเห็น

  1. #2167 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 22:37

    พวกคุณหมอนี่เค้าหื่นแบบนี้เป็นปกติไหมนะ

    #2167
    0
  2. #2127 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 15:13
    เรือของหนูเป็นจริงอะ5555
    #2127
    0
  3. #2116 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:04
    พลิกไปพลิกมา^^
    #2116
    0
  4. #1941 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 23:42
    อื้อหือ ในความคิดหนักของพฉกษ์ ก็มีความแอบลุ้นว่าผลของการแย่งชิงจะเป็นยังไง อิอิ
    #1941
    0
  5. #1817 Kaning Guliko (@prinkaning) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 03:07
    คู่นี้แซ่บมากค่ะ หุๆ=,,=
    #1817
    0
  6. #1625 fine feel (@kwangwhan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 14:30
    โอยยยยยย พลิกปุ๊บ ชีวิตเปลี่ยนปั๊บเลยนะคะคุณพฤกษ์ 555555555555
    #1625
    0
  7. #1545 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 21:39
    ฝันอยู่หรอ ว่าเขาจะยอมอ่ะ 5555
    #1545
    0
  8. วันที่ 25 เมษายน 2559 / 08:47
    ถ้าหมอชลโดนพลิกเกมคงสนุกหน้าดู ????????????
    #1439
    0
  9. #941 ~~แมวน้ำ งุงิ>w<~~ (@SoOhee) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 14:28
    เป็นเอ็นซีที่ดุเดือดมากจริงๆ ค่ะ ชอบ 555555555555
    หมอชลนี่จริงๆ เลย แอบสงสารคุณพฤกษ์ 55555
    #941
    0
  10. #922 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 18:42
    โอ้ยยย สครีมหนักมากกกกก
    อะไรเนี่ยหมอออ หมอเผด็จศึกที่สุด ><
    #922
    0
  11. วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 18:25
    เหอะ เหอะ ศึกนี้ มันเร้าใจจริง คริ คริ
    #921
    0
  12. #920 เลือดสีชมพู. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 17:17
    เมะชนเมะไปลื่นๆ 5555555555 ผลัดกันนะตัวเอง มาเม้นก่อนวาร์ป ยังลุ้นอยู่
    #920
    0
  13. #917 Shawnita (@pet9) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 09:18
    โอ้ยลุ้นม๊ากก เตรียมพร้อมมากหมอชล กรี๊ดดด
    #917
    0
  14. #916 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 05:41
    โอ๊ย หมอชลเจ้าขา อุปกรณ์พร้อมสุด ๆ ฮ่าๆๆ
    #916
    0
  15. #915 YuNNuTJae LoVe (@nuttynut) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 01:52
    อื้อหือ ยอมใจหมอชลเค้าเลย เตรียมเผด็จศึกได้แบบ...เออสำเร็จแล้วนะ ดีใจด้วยนะหมอ นี่ลุ้นยิ่งกว่าหวยออกอี๊กกก!!!! ทำกับพฤกษ์ได้แสบขนาดนี้ครั้งหน้าจะมีไหม....5555 งานใครเร็วใครได้(เสียบ)ต้องมารึเปล่าเนี่ย อิอิ ????????????????????????
    #915
    0
  16. #914 graciejirada (@graciejirada) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 01:21


    โอย หายใจไม่ออก ลุ้นยิ่งกว่าคู่ คิน-พัทธ์ อีก 555

    #914
    0
  17. #913 PuiPui (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 22:19
    ใจหายแว่บหนึ่งนึกว่าหมอชลจะถูกกด จากนี้ไปดูแลเมียรักให้ดีอย่าให้ใครมารังแก พูดเหมือนคุณพฤกษ์อ่อนแอเลยเนาะความจริงที่ได้เขาเป็นเมียนี่เพราะเขาสมยอมเล็กๆหรอก
    #913
    0
  18. วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 22:11
    แอออ พี่ชลน่าย้ากกกก เป็นผู้ชายที่เข้าอกเข้าใจคนอื่นจริงๆเลย ช่างสังเกตหรือว่าชอบจับผิดกันแน่นะ55555

    สรุปว่า ทีมหมอค่ะ!!?
    #912
    0
  19. #910 ไอติม (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 18:59
    ชอบมากๆๆๆๆ
    #910
    0
  20. #909 kyun (@jokim) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 18:06
    ขอกรี๊ดแรงๆทีนึงค่ะ
    #909
    0
  21. #908 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 14:42
    ใคร ใครเป็นคนโดน
    #908
    0
  22. #907 Soft@Hottest (@bangkeaw) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 12:41
    ไม่เกินคาด แต่ก็แอบหวังให้หมอชลยอม
    คุณพฤกษ์เส็จความเจ้าเล่ห์ของคุณหมอสินะ ????
    #907
    0
  23. #906 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 12:32
    หมอชลได้แซ่บคุณพฤกษ์ไปแล้วเรียบร้อย กรี๊ดดดดดด ชั่วโมงบินที่สูงกว่าไม่ได้ช่วยให้คุณพฤกษ์ได้จิ้มหมอชลเลย โดนจิ้มแทนไปก่อนละกันนะ เอิ๊กๆ
    #906
    0
  24. #905 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 11:43
    กินกันไม่ลงจริงๆคู่นี้ หึหึ
    #905
    0
  25. #904 อิงะเดะมอ (@himeji) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 10:13
    คือฉากอย่างว่ายังไม่ได้อ่าน แต่แค่นี้ก็ฟินจนแทบกรี๊ดแล้ว กรี๊ดดดดดดดด ไปอ่านต่อฉาก...ต่อดีกว่า จุ๊บๆ ค่ะ
    #904
    0