My Mom ; รักของมัม น้องกันต์จัดให้ [Yaoi , Boy's Love] ll [END]

ตอนที่ 53 : น้องกันต์จัดให้ครั้งที่48 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    7 เม.ย. 59





น้องกันต์จัดให้ครั้งที่ 48

 

พฤกษ์

 

            ผมจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อยพลางมองคนที่นอนหน้าบึ้งอยู่บนเตียงด้วยสายตาขวางๆ มีสิทธิ์อะไรมาทำหน้าบึ้งใส่ผม

 

            “คุณจะลงไปหามันทำไม” เขาถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

 

“เหตุผลที่เขามาก็คงเพราะเรื่องของคุณส่งศักดิ์ ผมจะลงไปคุยกับเขา” ผมตอบ

 

“ทำไมมันต้องมาขัดจังหวะคนกำลังจะมีอะไรกันด้วยวะ” หมอชลบ่นอย่างหงุดหงิดพร้อมทำเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจ ซึ่งผมได้ยินแบบนั้นก็คว้าเอาหมอนมาปาใส่หน้าเขาทันที

 

“พูดจา”

 

หมอชลหยิบหมอนใบนั้นออก “ก็มันเรื่องจริง แล้วผมก็โคตรงค้างเลย” ไม่พูดเปล่าเขายังใช้นิ้วชี้ไปที่เป้าของตัวเองให้ผมมองตาม

 

โอเค... เขาคงค้างจริงๆ นั่นแหละ แต่ก็เป็นเขาเองหรือเปล่าที่ไม่ยอมหยุดตั้งแต่แรกยังจะทำเป็นเล่นให้มันเป็นแบบนั้น “นู้น... เข้าห้องน้ำไป”

 

พอผมบอกแบบนั้นเขาก็ทำเป็นนอนดิ้นไปดิ้นมาบนเตียงพร้อมกับร้องโวยวาย “ผมมีเมียนะโว้ย! ทำไมต้องไปช่วยตัวเองด้วยอะ”

 

ตุบ!

 

ผมจัดการคว้าหมอนอีกใบมาปาอัดใส่หน้าเขาเต็มๆ ก่อนจะยกนิ้วชี้หน้าเขาอย่างคาดโทษแล้วจึงเดินออกจากห้องนอน ไม่อยากจะพูดอะไรต่อเดี๋ยวก็ได้เถียงกันไม่จบไม่สิ้น

 

ขาที่กำลังก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่นชะงักเล็กน้อย ผมถอนหายใจออกมาบอกตรงๆ ว่าไม่ค่อยอยากจะเผชิญหน้ากับเขมสักเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเขามาเพราะเหตุผลอะไร แต่ผมก็ไม่อยากเจอเขาจริงๆ

 

“พฤกษ์”

 

และทันทีที่ผมก้าวเข้าไปในห้องเขมก็ร้องเรียกผมทันที ผมเดาไม่ออกว่าน้ำเสียงที่ติดจะตื่นเต้นของเขานั้นหมายถึงอะไร เขมตั้งท่าจะก้าวมาหาผมแต่ผมก็เอ่ยห้ามไว้ก่อนแล้วบอกให้เขานั่งลงก่อนที่ผมจะเดินไปนั่งที่โซฟาเดี่ยวอีกตัว

 

“ถ้าคุณมาหาผมเพราะเรื่องของคุณส่งศักดิ์... ผมบอกเลยว่าผมไม่สามารถช่วยอะไรได้” ผมพูด

 

“ผมรู้...”

 

ผมเงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น “ถ้าคุณรู้อยู่แล้ว คุณมาหาผมทำไม”

 

เขมมองผม เขาเบนสายตาไปที่อื่นแต่เพียงไม่นานก็หันกลับมามองผมอีกรอบก่อนที่จะถอนหายใจออกมา “ผม... ผมคิดถึงคุณ”

 

ผมขยับตัวลุกขึ้นยืนทันทีที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น “ถ้าคุณไม่มีเรื่องอะไร อย่างนั้นผมขอตัวนะครับ”

 

“พฤกษ์เดี๋ยวก่อนได้ไหม” เขมลุกขึ้นมาคว้าแขนของผมเอาไว้ทันที ผมไม่ได้ปัดมือของเขาออกหรือขยับหนี เพราะผมไม่ใช่ผู้หญิงที่จะต้องมาทำท่าทางอะไรแบบนั้น ผมเพียงแค่หันกลับไปมองเขา เลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถามว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่

 

“ผมคิดว่า... เวลานี้สิ่งที่คุณควรพูดกับผมน่าจะมีเพียงแค่เรื่องเดียวนั่นก็คือเรื่องของคุณส่งศักดิ์ พ่อภรรยาของคุณ” ผมพูดพร้อมกับจับมือของเขาออกจากแขนของผม “ทำตัวให้เป็นลูกผู้ชายหน่อยครับ คุณควรไปดูแลภรรยาของคุณมากกว่ามาหาผมแล้วบอกว่าคิดถึงผม มันน่าขำนะกับการที่คุณทำตัวแบบนี้”

 

“ผมรู้พฤกษ์ผมรู้ แต่จะให้ทำยังไง... ในเมื่อผมคิดถึงคุณ ผมมาหาคุณแบบนี้ผมผิดหรือครับ”

 

ให้ตายเถอะ... ผู้ชายคนนี้เขาต้องการอะไรจากผม

 

“มันไม่ผิดหรอกครับถ้าผมกับคุณเป็นคนอื่น ถ้าไม่ใช่ว่าผมมีคนรักอยู่แล้ว และคุณ... มีภรรยาอยู่แล้ว”

 

“แต่ผมรักคุณนะพฤกษ์! เขมขยับเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น “คุณก็... รู้สึกแบบนั้นใช่ไหม”

 

ผมพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด กำลังนึกคำพูดหรืออะไรสักอย่างมาจัดการกับผู้ชายคนนี้ให้ออกไปจากบ้านของผม แต่ดูเหมือนว่าผมไม่ต้องทำอะไรแล้ว...

 

“กล้ามากนะครับคุณเขม ที่มาบอกรักแฟนคนอื่นในบ้านคนอื่นแบบนี้เนี่ย” เสียงหมอชลดังมาจากด้านหลังของผม ก่อนที่ผมจะรู้สึกถึงน้ำหนักที่พาดมาที่ไหล่ของผม

 

“ผมว่าคุณกลับไปเถอะเขม แล้วก็เลิกมาวุ่นวายกับชีวิตของผมได้แล้ว เผื่อคุณจะลืมนะ... ว่าคุณเองก็มีส่วนที่ทำให้ผมต้องออกจากบ้านของตัวเอง เพราะไม่สามารถทนอยู่ได้ เลิกวุ่นวายซะแล้วกลับไปดูแลภรรยาของคุณ!” ผมพูดเสียงดัง ผมเริ่มโมโหแล้วจริงๆ

 

“ผมขอโทษพฤกษ์ ผมไม่ได้ตั้งใจจะบอกพ่อไปแบบนั้น... ผม... ผมขอโทษ” เขมพูด

 

“มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วครับ ทางเดียวที่จะทำได้ในตอนนี้ก็คือ... เลิกมาวุ่นวายกับผมสักที”

 

หลังจากที่ผมพูดทุกคนก็เงียบและก่อนที่จะมีใครพูดขึ้นมาป้าสายก็เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นเสียก่อน สีหน้าดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ก่อนจะบอกผมเสียงเบา “คุณ... คุณลันดามาค่ะคุณพฤกษ์”

 

ให้ตายเถอะ! ทำไมวันนี้ผมถึงได้วุ่นวายจังวะ!

 

“พี่พฤกษ์!! พี่พฤกษ์ต้องช่วยพ่อของลันดานะคะ!” เสียงดังมาแต่ไกลก่อนที่ตัวจะมาถึงห้องเสียอีก และเมื่อลันดามาถึงห้องนั่งเล่นเธอก็ชะงักไปเมื่อเห็นเขมอยู่ที่นี่ด้วย “เขม... คุณมาทำอะไรที่นี่คะ”

 

ผมได้ยินเสียงหมอชลเดาะลิ้น เมื่อหันไปมองก็เห็นเขายิ้มอย่างชอบใจก่อนจะหันมาขยิบตาให้ผมเมื่อเห็นว่าผมมองเขาอยู่

 

“เอาสิคุณเขม บอกภรรยาของคุณไปสิครับว่าคุณมาทำอะไรที่บ้านหลังนี้” หมอชลหันไปพูดกับเขมที่มีท่าทีอึกอักทันที “บอกไปสิครับ ว่ามาช่วยพูดเรื่องคุณพ่อตาของคุณ... หรือมาเรื่องส่วนตัวล้วนๆ กันแน่”

 

“อะไรกันคะเขม คุณมาที่นี่ทำไม? แล้วก็พี่พฤกษ์ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้กับพ่อคะ” ลันดาหันมาหาผม

 

“ผมทำอะไร” ผมเลิกคิ้วขึ้นมอง

 

“พี่ให้ตำรวจมาจับพ่อได้ยังไงคะ!” ลันดาร้องเสียงดัง

 

“มันก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอลันดา ตำรวจก็ต้องจับคนไม่ดี ในเมื่อพ่อของคุณเป็นคนไม่ดีทำไมผมจะให้ตำรวจไปจับไม่ได้”

 

ลันดาร้องออกมาเสียงดังจนผมได้แต่นิ่วหน้าด้วยความไม่ชอบใจ “แต่พ่อเป็นพ่อของพี่!!

 

“เขาไม่ใช่พ่อผม!!” ผมสวนกลับเสียงดังทันทีที่ลันดาพูด “ทั้งเขาและเธอ ไม่ใช่คนของสโรชา ไม่ใช่แม้แต่นิดเดียว ผมไม่อยากทำร้ายผู้หญิงกลับไปซะก่อนที่ผมจะโยนพวกคุณออกจากบ้านหลังนี้ ถ้าอยากจะโทษก็ไปโทษพ่อของคุณที่โกงกินบริษัทที่คุ้มกะลาหัวพวกคุณ พ่อคุณผิดเองอย่ามาเที่ยวโวยวายไร้สาระแบบนี้ ถ้าอยากจะสู้ก็ไปสู้กันในศาลแต่ผมบอกเอาไว้เลยว่าไม่มีคำว่าออมชอมสำหรับผมแน่ สิ่งที่พ่อของคุณทำกับบริษัทสโรชามันเลวร้ายมาก”

 

ผมชี้นิ้วไปที่ประตูบ้านก่อนจะพูดไล่พวกเขาทั้งสองคน “ออกไปซะทั้งสองคนแล้วก็เลิกมาเรียกร้องมาวุ่นวายได้แล้ว เขม... เลิกยุ่งกับผมสักที ผมจะพูดดีๆ กับคุณครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย”

 

“พฤกษ์... / พี่พฤกษ์!!!

 

“ออกไป ถ้าไม่ออกผมจะโทรเรียกตำรวจมาจับพวกคุณข้อหาบุกรุก”

 

“กรี๊ดดดด พี่พฤกษ์!!!

 

“ลันดาเรากลับกันก่อนเถอะ” เขมจับแขนทั้งสองข้างของลันดาเอาไว้ก่อนจะลากเธอออกไป แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองคนจะก้าวพ้นห้องนั่งเล่นคนที่ยืนเงียบๆ ข้างๆ ผมก็พูดขึ้นเสียก่อน

 

แล้วก็... คุณเขม ถ้าคุณรู้สึกว่าการเป็นผัวของผู้หญิงคนหนึ่งมันไม่ใช่ตัวคุณ คุณก็ไปหาผัวที่เป็นผู้ชายคนอื่นแทนนะครับ เลิกมาวุ่นวายกับคนรักของผมได้แล้ว ผมหันไปมองคนพูดทันที ซึ่งหมอชลก็เอาแต่ยิ้ม

 

“อะไรนะคะ!!!” ลันดาร้องเสียงดังหันมองเขมกับหมอชลสลับกันไปมาไม่หยุด “หมายความว่ายังไงคะเขม!

 

“ลันดากลับกันก่อน”

 

“เขมคะ!!” เขมไม่ได้พูดอะไรนอกจากพาลันดาออกไป

 

“บายๆ นะครับ” หมอชลพูดเสียงดังมีการยกมือโบกให้กับพวกเขาตามหลังอีกต่างหาก

 

พลั่ก!

 

“โอ๊ย!!! พฤกษ์ถีบผมทำไหมเนี่ย” หันมาโวยวายกับผมทันทีที่ผมยกขาถีบเข้าที่ช่วงเอวของเขา เห็นแล้วมันหมั่นไส้ปนหงุดหงิดครับ ทำหน้าระรื่นเสียเหลือเกิน

 

ผมไม่ตอบอะไรเขาก่อนจะหันไปคุยกับป้าสายบอกป้าสายไปว่าถ้าหากพวกเขาสองคนมาอีกก็ไม่ต้องให้เข้าบ้านแล้ว และถ้าพวกเขายังดึงดันก็ให้แจ้งตำรวจได้เลย ต่อไปนี้จะไม่มีอีกแล้วสำหรับคำว่าใจดีกับพวกเขา หลังจากที่คุยกับป้าสายเสร็จผมก็เดินขึ้นไปบนห้องโดยมีหมอชลตามขึ้นมาด้วยเหมือนเงาติดตามตัวไม่ยอมห่างไปไหน

 

คว้าเอาผ้าขนหนูชุดนอนแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำปล่อยให้หมอชลนั่งเล่นนอนเล่นบนเตียงไปตามสบาย

 

“วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ” พอผมออกจากห้องน้ำก็เจอหมอชลนั่งมองอยู่ที่เตียง “ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

 

ผมพยักหน้ารับคำถามของเขา “ก็เรียบร้อยดีแล้วละครับ คงไม่มีอะไรแล้ว”

 

“แล้วคุณส่งศักดิ์ล่ะ”

 

ผมเดินไปนั่งที่ปลายเตียงพร้อมกับเช็ดผมไปด้วย “ตอนนี้ก็โดนกักตัวเอาไว้อยู่ ทนายเดชบอกผมว่าตำรวจยังไม่อนุญาตให้ประกันตัวแต่ก็เห็นว่าเขาเรียกทนายอยู่นะครับ แต่ยังไงก็คงไม่มีทางเอาชนะได้เพราะเขาผิดเต็มๆ ทั้งฉ้อโกง ทั้งหลอกลวงคนในบริษัท ดีไม่ดีคณะกรรมการคนอื่นอาจจะร่วมกันยื่นฟ้องเขาอีกก็ได้”

 

หมอชลพยักหน้ารับกับคำพูดของผม “ก็ดีแล้วละครับ ปัญหาเรื่องนี้ก็จบไปแล้ว แล้วคุณจะเข้าไปทำงานที่บริษัทคุณตาคุณเมื่อไหร่”

 

“ผมก็ยังไม่แน่ใจ คงรอให้เรื่องของคุณส่งศักดิ์เรียบร้อยก่อนแล้วพวกคณะกรรมการคงเรียกพนักงานคุยถึงเรื่องนี้ ถึงผมจะเป็นหลานของคุณตาแต่ผมก็ไม่เคยเข้าไปดูแลอะไรเลย มันก็คงไม่แปลกอะไรถ้าเขาจะนึกระแวงหรือสงสัย คงต้องดูต่อไปเรื่อยๆ ก่อนครับ”

 

“คุณทำได้อยู่แล้วพฤกษ์ ไม่นานหรอกคุณจะสามารถซื้อใจพวกเขาทุกคนได้” หมอชลพูดก่อนที่เขาจะขยับมาใกล้ผม “เหมือนที่คุณซื้อใจผมได้ไง”

 

ผมได้แต่ส่งเสียงเหอะออกมา เอายืนยันหน้าของเขาออก “จะพูดอะไรให้มันดูดีตลอดรอดฝั่งนี่ไม่ได้เลยใช่ไหม ถ้าไม่วกเข้าเรื่องอย่างว่าก็เข้าตัวเองตลอด”

 

หมอชลหัวเราะ “หรือคุณอยากให้ผมเข้าเรื่องอย่างว่า ผมพร้อมนะยังค้างจากก่อนหน้านี้อยู่เลย ต่อนิดเดียวนี่เครื่องติดเลยนะ”

 

“คุณเป็นหมอประเภทไหนวะเนี่ย หมอเขาเป็นแบบนี้กันหมดไหม” ผมได้แต่กรอกตาไปมาอย่างเหนื่อยใจกับคนคนนี้

 

“หึหึหึ หมอคนอื่นผมไม่รู้หรอก แต่หมอคนนี้ก็เป็นแบบนี้นี่แหละ” เขาพูดก่อนจะจับหน้าผมให้หันไปหาแล้วจูบลงบนปากของผมเบาๆ “คุณยังไม่ลืมสัญญากับผมใช่ไหมครับ”

 

ผมนิ่งนึกก่อนจะพยักหน้ารับเมื่อนึกได้ว่าก่อนหน้านี้ผมเคยสัญญากับเขาเอาไว้ “อาหะ แล้วคุณอยากจะไปไหนละ ไม่ต้องทำงานหรือไง”

 

“ไม่ได้ไปไหนไกลหรือต้องไปค้างคืนหรอก แค่วันเดียวก็พอแล้วครับ”

 

“แล้วจะไปไหนละครับ”

 

พอผมถามแบบนั้นหมอชลก็ยิ้ม เป็นรอยยิ้มแบบที่ผมไม่ค่อยได้เห็นส่วนมากเขาจะชอบยิ้มแบบเจ้าเล่ห์หรือไม่ก็กวนๆ แต่ยิ้มครั้งนี้เป็นยิ้มที่เหมือนกับ... ยิ้มออกมาจากใจ ประมาณนั้น

 

ผมมองหน้าที่ขยับเข้ามาใกล้ของเขา มองรอยยิ้มบนใบหน้านั้น ก่อนที่เขาจะจูบผมอีกรอบแล้วกระซิบบอก “ไปบ้านผมด้วยกันนะครับพฤกษ์”

 

บ้านเหรอ...

 

“บ้านคุณ...”

 

“ครับ บ้านของผม ไปหาพ่อกับแม่ของผม ผมอยากให้คุณได้รู้จักพวกเขา รู้จักครอบครัวของผมแล้วหลังจากนั้น... คุณก็พาผมไปรู้จักครอบครัวของคุณด้วยนะพฤกษ์ เราสองคนไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะแล้วคุณก็ทำให้ผมรู้สึกอยากที่จะใช้ชีวิตกับคุณไปตลอด ไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครอีกแล้ว”

 

ผมมองเขานิ่ง มองเพื่อดูว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงแค่ไหนหรือมันเป็นเรื่องล้อเล่นอย่างที่เขาชอบยกมาแกล้งผมกันแน่

 

แต่ไม่ว่าจะมองยังไง... ทำไมผมถึงไม่เห็นถึงแววล้อเล่นในตาของเขาเลยกันนะ

 

“ผมพูดจริงผมไม่ได้ล้อคุณเล่นนะพฤกษ์” หมอชลพูดเหมือนกับรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ “มันไม่ดีกว่าเหรอครับถ้าเรามีใครสักคนที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอด”

 

“หมอชล... คุณไม่ใช่เกย์นะ คุณไม่อยากมีลูกมีครอบครัวเหรอครับ” ผมถาม หมอชลเป็นผู้ชาย... เขาต่างจากผม เขาเคยคบผู้หญิง ไม่เหมือนกับผมที่ผมไม่เคยนึกสนใจในผู้หญิงเลย

 

“ผมอยากมีครอบครัว... ซึ่งนั่นก็คือคุณพฤกษ์”





(ต่อค่ะ)





ชล

 

ผมมองคนที่ดูเหมือนจะอึ้งไปนิดกับคำพูดของผมแล้วก็ได้แต่ยิ้ม เห็นผมไร้สาระหาเรื่องปล้ำพฤกษ์ไปวันๆ แบบนี้ผมก็เป็นคนจริงนะครับ จริงมากด้วย จริงจังมากด้วยกับคนนี้

 

ผมไม่ได้เป็นเกย์แล้วยังไง ก็ผมไม่ได้ชอบผู้ชายแต่ผมก็แค่ชอบพฤกษ์ ชอบแค่เขา... ชอบที่เขาเป็นเขาก็แค่นั้นเอง

 

“คุณแน่ใจแล้วเหรอ” พฤกษ์ถามผม คิ้วนี่ขมวดเข้าหากันจนมันแทบจะพันกันหมดแล้ว

 

“ไม่มีอะไรแน่ใจไปกว่านี้แล้วละครับ” ผมตอบ อาศัยจังหวะที่เขายังคงนั่งคิดคว้าตัวพฤกษ์มาแล้วจับพลิกให้นอนไปกับเตียง

 

“ถ้าพูดด้วยปากแล้วไม่เชื่อ... อย่างนั้นก็พูดด้วยร่างกายแทนแล้วกัน” ผมว่าพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์

 

“จะหาเรื่องลามกก็อย่ามาเที่ยวอ้างนู้นอ้างนี่”

 

ผมหัวเราะเมื่อได้ยินพฤกษ์พูดแบบนั้นก่อนจะโน้มหน้าลงไปใกล้ หน้าของพฤกษ์ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อนะ มันดูน่าหลงใหลมองได้ไม่มีวันเบื่อและผมก็คงไม่เบื่อ “จะว่าหาเรื่องลามกก็ได้ แต่ที่ผมพูดเรื่องครอบครัวผมก็พูดจริงเหมือนกัน”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็คุยกันให้รู้เรื่องก่อน” พฤกษ์พูดก่อนจะยกศอกขึ้นมากันหน้าผมเอาไว้

 

“เอาก่อนแล้วค่อยคุย” ผมดันแขนของเขาออกแล้วก้มลงไปจูบปากของเขา บดเบียดลงบนริมฝีปากบางๆ นั้นก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นของเขา

 

ทุกครั้ง... แม้จะเป็นผมที่เป็นฝ่ายเริ่ม แต่ไม่นานพฤกษ์ก็จะสู้กลับมาตามสัญชาติญาณที่ไม่มีทางยอมแพ้... แต่เขาก็แพ้ให้ผมทุกรอบนั่นแหละนะ หึหึหึ

 

ผมเลื่อนปากไปจัดการกับจุดอ่อนของพฤกษ์ที่อยู่บริเวณต้นคอเพียงแค่ผมกดจูบและเลียตัวของเขาก็เกร็งขึ้นทันที ผมชอบเวลาที่พฤกษ์หอบหายใจหนักๆ พยายามกลั้นเสียงครางเอาไว้ สีหน้าที่เหมือนอึดอัด เหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้าและริมฝีปากที่อ้าขึ้นมันมีเสน่ห์มากจริงๆ

 

ผมจัดการถอดชุดนอนของพฤกษ์ออกรวมไปถึงของตัวเองด้วยจนตอนนี้ร่างกายของเราทั้งคู่นั้นเปลือยเปล่า ผมลงไปนอนกอดเขาอีกรอบร่างกายของเราเสียดสีกันไปมาไม่หยุดจนทั้งผมและเขาต่างก็หายใจหอบ ความรู้สึกเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนหยุดไม่หยุด

 

“แฮ่ก... แฮ่ก...” พฤกษ์หายใจหอบหลังจากที่ผมถอนจูบที่ยาวนาน น้ำใสๆ ยืดติดยามที่ผมขยับใบหน้าออกห่าง

 

“อึก... ห หมอชล”

 

ผมเลื่อนตัวลงต่ำหยุดทักทายยอดอกของเขาใช้มือบีบคลึงจนมันแข็งขึ้นก่อนจะใช้ลิ้นเลียไปรอบๆ ฐานแล้วดูดมันแรงๆ ให้เจ้าของได้ตัวกระตุก ก่อนที่ผมจะขยับขึ้นไปจูบปากเขาอีกรอบ

 

ทั้งขาและแขนของเราต่างก็รัดพันกันมั่วไปหมด ร่างกายแนบชิดจนไม่มีช่องว่าง เหมือนเรากำลังสู้กันแต่เปลี่ยนจากการออกหมัดเป็นจูบ ผมกับพฤกษ์เราต่างก็จูบกันรุนแรงด้วยกันทั้งคู่อย่างไม่มีใครยอมใคร กอดฟัดกันนัวเนียไปทั่วเตียง โชคดีแค่ไหนที่เตียงนี้กว้างจนเราไม่ตกเตียง

 

พฤกษ์ผละจูบออกเขาใช้สองมือยันตัวเองเอาไว้เหนือตัวของผม ร่างกายของเขาพราวไปด้วยเหงื่อทั้งๆ ที่แอร์ยังคงทำงานดีอยู่

 



------------------------------------

เจอกันในบล็อคนะคะทุกคน ^^



หากันเอาเองเนอะ

------------------------------------




 

ผมรักคุณผมบอกพฤกษ์เลื่อนไปหอมแก้มที่ชื้นไปด้วยเหงื่อของเขาแล้วจึงขยับไปนอนข้างๆ

 

ผมเกลียดคุณเขาบอกแบบที่ผมก็หัวเราะเพราะรู้ดีว่าเขาไม่ได้หมายถึงแบบนั้นจริงๆ ทุกครั้งหลังจากที่เรามีอะไรกันและผมบอกรักเขา พฤกษ์ก็มักจะพูดประโยคนี้เสมอ

 

ยังไม่ชินอีกเหรอเอามือข้างหนึ่งยันรองหัวตัวเองเอาไว้แล้วมองคนที่นอนแผ่อยู่ข้างๆ

 

พฤกษ์ตวัดสายตามามองผมแบบเคืองๆลองดูเองไหมจะได้รู้ว่าชินไม่ชิน

 

ผมหัวเราะยื่นมือไปเสยผมที่ปรกหน้าเขาออกไปบ้านผมนะ

 

อื้มก็สัญญาแล้วไงว่าจะไป

 

ขอบคุณครับ พ่อกับแม่ผมจะชอบคุณแบบที่ผมชอบคุณ

 

พฤกษ์ทำเสียงในลำคอแบบที่ชอบทำแต่พ่อแม่ผมจะไม่ชอบคุณแบบที่ผมไม่ชอบคุณ

 

ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมจะทำให้พ่อแม่คุณชอบผมเองผมพูดก่อนจะเลื่อนหน้าไปใกล้เขาอีกรอบ มือข้างที่ไม่ได้ใช้ยันตัวเองก็วางลงบนต้นขาของเขาส่วนคุณผมจะทำให้คุณรักผมเองโดยการที่ผมจะรักคุณ

 

อึกพ พอได้แล้วพฤกษ์ห้ามยามที่ผมเลื่อนนิ้วไปหยอกล้อกับช่องทางด้านหลังของเขาที่ยังเปรอะเปื้อนน้ำของผม

 

ปฏิเสธให้มันหนักแน่นกว่านี้หน่อยสิผมหัวเราะขณะที่ขยับไปคร่อมเขาเอาไว้อีกรอบ นิ้วที่วนเวียนอยู่ทางด้านหลังก็สอดเข้าไปทักทายภายในอีกรอบ

 

ห้ามถีบผมนะ ถ้าถีบคืนนี้คุณไม่ได้นอนแน่เมียรักร้องห้ามทันทีเมื่อเดาทางเขาออกว่าพฤกษ์จะต้องยกขาถีบผมแน่ๆ

 

แต่ว่านะต่อให้ไม่ถีบผมก็ไม่ให้เขานอนหรอก






************************************************

ครึ่งหลังนี้ไม่มีอะไรจะพูดค่ะ หมดคำพูด หมอชลนางจัดเต็มไปแล้ว 55555555555555 ตอนหน้า [50%แรก] จะเป็นตอนสุดท้ายสำหรับคู่นี้แล้วนะคะ เจอหน้าหมอชลกันอีกสักตอนแล้วจะกลับไปหาคิน พัทธ์ น้องกันต์กันแล้วค่ะ คราวนี้ละได้เจอกันจนจบเลย ^^

 

ยังไงก็ฝากติดตามกันต่อจนจบเรื่องด้วยนะคะ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหน ใกล้จบแล้วค่ะ ^^

 

อ๋ออออออ ตอบคำถามคุณ holy59 ค่ะ


 

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเมนต์นะคะ คอมเมนต์กันหน่อยนะ อย่าเงียบค่ะ ใจไม่ดีเลยยยยย

 

ปล. ส่งภาพวาดประกอบนิยายเข้ามากันเยอะๆ นะคะ สวยไม่สวยไม่สำคัญค่ะ แค่ทุกคนสนใจเข้าร่วมกิจกรรมฟางก็ดีใจแล้วค่ะ

 

สำหรับเฟสบุ๊คค่ะ https://www.facebook.com/fgc32yaoi

 

สำหรับทวิตเตอร์ค่ะ https://twitter.com/Fangiily_GC

 

เข้าไปพูดคุย สอบถาม ทวงหานิยายกันได้เลยนะคะ ยินดีตอบทุกคน ทุกข้อสงสัย(ที่ตอบได้จ้า)

 

รักน้องกันต์ เอ็นดูน้องกันต์กันเยอะๆ นะคะ กดเฟบ กดเมนต์ กดโหวด กดแชร์ แล้วแต่สะดวกเลยน๊า คนละนิดคนละหน่อยเป็นกำลังใจให้น้องกันต์นะคะ จุ๊บๆ ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

2,192 ความคิดเห็น

  1. #2180 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 15:28

    คุณหมอหื่นสงสารคุณพฤกษ์เหลือเกิน ดูสิไม่มีเวลาพักผ่อนเลย

    #2180
    0
  2. #1987 Dark Diamond (@hokange) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:23
    หมอชลหื่นไปแล้วววว ความจริงนี่ทีมพฤกษ์ชลนะ แต่ก็.... นั่นแหละ ปล่อยเขาไปเถอะ อ่านเอาเนื้อเรื่องพอ 5555
    #1987
    0
  3. #1961 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 00:07
    หมอชลนางมีมุมจริงจังนะเออ จะพาไปเจอพ่อแม่ละ ส่วนเขม อืม หาตัวเองให้เจอนะ
    #1961
    0
  4. #1638 -mygangs- (@mygangs) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 23:59
    หมอชลก็ยังคงหื่นอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
    #1638
    0
  5. #1558 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 18:38
    หมอชลแม่งเจ้าเล่ห์อ่ะ หื่นด้วย เพลียแทน
    #1558
    0
  6. #1407 Vvzvi (@vvzvi) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 20:48
    หมอชล จิตอย่างพฤกษ์ว่าจิงๆ
    #1407
    0
  7. #1406 Bhoombimm (@bhoombimm) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 12:58
    ชอบคู่นี้ **จิกหมอน ดีดดิ้นไปมา***
    #1406
    0
  8. #1405 holy59 (@holy59) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 01:48
    สนุกดีค่ะ รอตามติดเลยค่ะ ไว้จะลองส่งรูปวาดไปนะคะ lovelove
    #1405
    0
  9. #1404 Jumzz (@Jumzz) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 20:13
    ชอบคู่นี้ฟิน
    #1404
    0
  10. #1403 d-might (@love459801) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 14:08
    ชอบคู่นี้ ชลพฤกษ์
    #1403
    0
  11. #1402 AoR_AiR (@aor-9930) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 11:14
    ฟินจร้าาาา จุดพลุ
    #1402
    0
  12. #1401 Nareset-n (@Nareset-n) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 09:54
    ก็มีความฟินกันไป
    #1401
    0
  13. #1400 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 08:07
    พฤกษ์ปากแข็งนะแต่ก็สู้ความหน้าด้านของหมอชลไม่ได้555555
    #1400
    0
  14. #1399 catallena (@hyukie8778minie) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 01:17
    พ่อแม่ของหมอชลชอบคุณพฤกษ์อยู่แล้วล่ะค่าาาาาาา
    ดูคู่กระทิงกันแล้ว ก็จะถึงคิวหมาป่ากับกระต่ายน้อย อิอิ คิดถึงๆๆๆๆ
    #1399
    0
  15. #1398 มะมายด์' (@numilddy) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 00:41
    ยอมใจหมอชล เปิดเผยหนักมาก5555
    ได้ข่าวว่าได้กันทีหลังแต่กินกันบ๊อยบ่อย
    ในขณะที่พี่คินน้องพัทธ์นี้...
    #1398
    0
  16. #1397 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 23:48
    จะไม่ได้เจอหมอชลกะพฤกษ์แล้วหรอ
    #1397
    0
  17. วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:24
    นอกจากเป็นหมอโรคจิตแล้วยังเป็นหมอหน้าด้าน กับเป็นหมอหลงเมียด้วยนะหมอชลเนี่ย ^^
    #1396
    0
  18. #1395 อิงะเดะมอ (@himeji) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 21:50
    ป๊าดดดดด หมอชล
    #1395
    0
  19. #1394 พัณณพัฒน์ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 21:41
    โอ้ยยยยหลงหมอชลจังเอาจนได้นะ ก็มันค้างนี่เนอะ ดีใจจังจะพาพฤกไปหาพ่อแม่สามีแระ คุ่นี้เค้ารักกันแบบมึนๆนะ
    #1394
    0
  20. #1393 PuiPui (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 21:00
    เอาจนได้เนาะหมอชลเนาะ เดี๋ยวนี้กล้าเรียกเมียรักเต็มปากแถมมีขู่ห้ามถีบ อุ๊ย~ออร่าสามีสาดแสงแรงกล้าาาา 55555555
    #1393
    0
  21. #1392 holy59 (@holy59) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 21:30
    มีไลน์ไอดีไหมคะ อยากส่งรูปอ่ะค่ะ ไม่ถนัดเฟสบุก กับทวิตเตอร์
    #1392
    0
  22. วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 07:18
    ทำดีค่ะหมอชล ทำดี
    #1391
    0
  23. #1390 Yore_Hunhan (@yore1536) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 10:34
    สะใจคุณเขมมากกกกก วันนี้หมอหล่อมากอ่ะ แบบดูดีน่าเชื่อถือ(?) ยังไงก้ติดตามยะค้าาา
    #1390
    0
  24. #1389 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 23:46
    หมอชลพูดดีมากเลย
    #1389
    0
  25. #1388 โกโก้คั้น (@tipfy) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 08:57
    หมอชลลลล
    #1388
    0