13 เมษายน 2552

13 เมษายน 2552

วันสงกรานต์ วันปีใหม่ไทย 
วันครอบครัว ที่จะไม่มีวันนี้ของปีไหน
ที่จะเหมือนอย่างนี้อีกแล้ว

ไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับการเมือง แต่การเมืองอยู่รอบๆ ตัวเรา

อยู่ในระบบประชาธิปไตย
แต่ยอมรับกับระบบเผด็จการณ์นิดๆ ได้

ยอมรับสิทธิ และ ควบคู่ไปกับหน้าที่ที่ต้องทำ

แล้วตอนนี้ เกิดอะไรขึ้น 
คนเราไม่สามารถจะพูดกันได้รู้เรื่องแล้วหรือ

หรือ คุณไม่อยากจะคิด ไม่มีหัวคิด หรืออะไรบางอย่างมันสำคัญกว่าความคิดของตัวคุณเอง

ตอบได้ไหม ว่าทุกการกระทำที่ทำ ไม่ระอายใจ
บอกได้ไหม ว่าทุกๆ การกระทำที่ทำ 
คุณสามารถรับผิดชอบได้

ถ้าได้ เราก็ไม่มีอะไรจะว่ากัน

แต่ถ้าไม่ได้

เสียดายเวลาเหลือเกิน

กว่าคนคนหนึ่งจะเติบโตมาถึงปานนี้
ไม่ได้เรียนรู้อะไรเสียเลย
ไม่ได้เรียนรู้สิ่งที่ถูกที่ควร

ขอถามสักคำ คุณทำเพื่ออะไร

สั้นๆ ได้ใจความ

อย่าแค่เพื่อให้ใครสักคน สักกลุ่ม ออกไป

เพราะนั้นไม่ใช่คำตอบ


เสียใจเหลือเกินกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

นี่ไม่ใช่คำทำนาย

แต่

หลังจากนี้ อิสระที่จะคิด จะหายไป
ความสุขที่มีจะหายไป
จะอยู่ในความหวาดระแวงทุกขณะ
กลับไปสู่ระบบรัฐทหารอีกครั้ง

เพราะอะไรหรือ โทษดิน โทษฟ้า

แต่ไม่เคยโทษตัวเอง

ขอถามอีกสักครั้ง

ตอนนี้ ทำอะไรอยู่
เพื่ออะไร
แล้วได้อะไร

คำถามธรรมดาที่ถามได้สำหรับทุกๆ คน
ทุกๆ การกระทำ

ตอบ....กันได้ไหม