สามก๊ก ฉบับ จอห์น วู

หลังจากได้ดูสามก๊ก โจโตกทัพเรือไปแล้ว 
ก็ให้ฉงนกับตัวละครหลายๆ ตัว

อย่างซุนฮูหยิน เธอเป็นใคร
ทำไมไปเป็นสายลับได้

แล้วขงเบ้งมาได้ยังไง
คือ อยากรู้ตอนที่มาเสนอตัวช่วยน่ะ

และแล้ว เราก็ได้ดูตอนแรก 
เย้ๆๆๆๆ
ปริศนาไขกระจ่างแล้ว


อ่ะ ต้องเอาใบปิดหนังมาด้วย





http://movies.narak.com/preview/red_cliff2/red_cliff2_poster.jpg

ดูทั้งภาค 1 และ สองแล้ว
รู้สึกผู้กำกับจะลำเอียง เพราะจูล่งเด่นมากกกกก


ส่วนตัวเอกของทั้งสองภาคนั้น ระหว่าง 
จิวยี่ และ ขงเบ้ง
ในภาคสอง ออกจะสูสี แต่ภาคหนึ่ง
ขงเบ้ง ชนะไป...เล็กน้อย...

วาทะ ขงเบ้ง ที่ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ดูจะรู้..เพียง เล็กน้อย...

แต่เป็นเล็กน้อยที่ จิวยี่ต้องชายตามองอย่างเขม่น


อ่ะ ต้องเล่าเรื่องสักเล็กน้อย

เรื่อง เริ่มที่ โจโฉ มาปราบก๊ก เล่าปี่จนแตกกระเจิง
จะมีตอนสำคัญคือ ฮูหยินเล่าปี่กระโดดบ่อน้ำตาย
จูล่ง พาอาเต๊าหนีมาได้

เป็ดตัวละครที่แสนเก่ง อย่างกวนอู ที่ ปิดท้ายคนเดียว 
แล้วเอาธงประจำทัพเล่าปี่ที่ตกอยู่ในสนามรบ
กลับไปอย่างสง่าผ่าเผย

(แอบสงสัยเล็กน้อยว่าตัวละครตัวนี้ไม่ว่าจะดูเวอร์ชั่นไหนๆ หน้าตาคงเดิมมาก)

ขงเบ้งเสนอตัวไปขอความร่วมมือกับก๊กของซุนกวน

ขณะนั้นซุนกวนเป็นเจ้าครองแคว้นที่ยังไม่มีอำนาจเด็ดขาด คือยังไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเท่าไร

จากนั้นขงเบ้งก็ไปหยั่งเสียงจิวยี่
ตกลงเจรจากันด้วยเสียงเพลงที่ อิฉันไม่รู้เรื่องด้วย
ดีแต่แม่นางเสี้ยวเกียวช่วยแปล จึงพอจะได้รู้ว่า
จิวยี่ รบด้วย

จากนั้น จิวยี่ก็มาเยือนทัพขงเบ้ง ดูตัวแม่ทัพ

โจโฉก็ยกทัพมา ทั้งทัพเรือและทัพบก

สองก๊กนี่ก็ตีทัพบกแตก ยึดธงโจโฉได้
แต่โจโฉ ก็หาได้สะเทือนไม่ เพราะทัพบกอ่ะจิ๊บๆ
พี่แกยกทัพเรือมามโหราฬ

จบภาค ต้น แต่เพียงนี้

อ้อ ซุนฮูหยิน คือน้องสาวของซุนกวนที่ยกให้เป็นภรรยาเล่าปี่

ตัดมาภาค ต่อ ซูนฮูหยิน ไปเป็นใส่ศึก
ขณะที่ทางนี้ หาทางกำจัดแม่ทัพททางน้ำของโจโฉ
เพราะโจโฉเป็นเป็ดดอน แปลว่าว่ายน้ำไม่เก่ง

จิวยี่รับกำจัดแม่ทัพ ขงเบ้งรับหาอาวุธ
พนันกันด้วยหัวตัวเอง

(พวกนี้ ทนงตนเกิ๊น หัวถึงหลุดๆ กันได้ง่ายๆ)

ทัพโจโฉเกิดโรคระบาด ลอยศพมาทางสองก๊ก นี้ แหม พี่แกโหดจริงๆ เพื่อชัยชนะ ไม่เลือกวิธีจริงๆ

จากนั้น ก็ วางแผนเผาทัพเรือโจโฉ

จบที่ทัพเรือวอด ปล่อยโจโฉกลับไป

ครึ่งหลังนี่ 
เราอยากเป็นเพื่อนจิวยี่ แต่อยากเป็นลูกน้องโจโฉ

โจโฉเข้าไปเยี่ยมทหารแผล่บเดียว
ทหารป่วยลุกมาถืออาวุธพร้อมรบทันที

แต่เรื่องนี้ก็บอกเราได้ว่า

ไม่มีมิตรแท้ และ ศัตรูที่ถาวร