บันทึกประจำวัน

มองอะไรอบ้างอย่างในมุมกลับ
แล้วจะเห็นอะไรดีๆ

อย่าง การอ่าน และ การเขียน

ในเวลาที่เราอ่าน
เราปลดปล่อยจินตนาการของเราให้ลอยไปตามตัวอักษร
ภาพของคนอ่าน 100 คน คือ 100 ภาพ การเคลื่อนไหว

ในเวลาที่เราเขียน
เราบีบอัดภาพที่เราเห็นคนเดียวออกมาเป็นตัวอักษร

ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนเขียนที่ดี
ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนอ่านที่ดี 
แต่คงดีกว่าเป็นคนเขียน


วันนี้ กับ กระดาษแผ่นหนึ่ง
จินตนาการ อยู่ตรงไหน


............ บ่น จบแล้ว ............