โรคคอมพิวเตอร์

แรกเริ่มเดิมที
เพราะประกอบอาชีพที่ต้องใช้คอมพิวเตอร์เป็นส่วนใหญ่
แถมทำงานนานแสนนาน
จนถึงวันหนึ่ง เลิกๆๆๆ
อยากไปปลูกต้นไม้ เลี้ยงปลา เลี้ยงหมามั่ง
ทำงานจนหมาเหงา ต้นไม้หงอยหมดแล้ว
แล้ว...

แล้วก็เลิกทำงานนะซิ

ตอนที่ทำงาน สายตาไม่มีปัญหาเพราะมองแต่คีย์บอร์ด 
แทบจะไม่มองจอคอมฯ เลย

...มีปัญหาเพียง สายตาเอียง 
เพราะ ต้องเอียงมองข้างเดียวนานๆ
แต่เราก็แก้ปัญหาโดยครบปี
เราก็...ย้ายจอไปอีกข้าง
ฮาฮาฮา ...สายตาเราก็กลับมาเหมือนเดิม

ส่วนเรื่องอื่นๆ ไม่เคยมี๊ ไม่เคยมี

ทำให้หย่ามใจมั่กมาก
ตอนกลับมาเล่นคอมพิวเตอร์อีกครั้ง
คราวนี้ไม่ใช่เรื่องงานแล้ว

เรื่องของ...ฉันอยาก...อย่างเดียว

เรื่องแรก ข้อมือปวดคร้าบบบ
เพราะเจ้าหนูแสนขยัน ที่วิ่งได้อย่างรวดเร็วไปทั่วหน้าจอ

ต่อมา ก็..ลามมาถึงข้อศอก
เหลือหัวไหล่ หุหุ เก็บเอาไว้ทัน 555

ดีกว่าเพื่อนร่วมชะตากรรม รายนั้นเอ็นข้อมืออักเสบจนปูดๆยุบๆ 
ไม่ยอมไปผ่าเสียที

ปวดหลังงงงงง...เง้อ หนีไปเที่ยวก็ได้ฟร่ะ
(วิธีแก้ปัญหาแบบได้กับได้)
หนีเที่ยว ออกกำลังกายไปพร้อมๆ กัน 555

กับตอนนี้ ข้อเท้า ฮือม์ กำลังหาเก้าอี้ดีๆ สักตัว 
เพราะนั่งหน้าคอมฯ นานมาก 

โรคแอบแฝงที่เข้ามาแบบเงียบๆ
อ้วนและขาดอาหาร

เล่นจนไม่อยากลุกไปไหน ขาดสารอาหาร
พยายามกินแต่อาหารให้พลังงานง่ายๆ
ไม่ไปออกกำลัง เลยอ้วน 
(ก็อ้วนอยู่แล้ว เพิ่มอีกนิ๊ดเดียวจิ๊งจริงน๊า)

ฮือม์...
ฮือม์ กำลังคิดจะทำยังไงดีกับการแก้ไข โรคคอมพิวเตอร์เนี๊ยะ


จบ...บ่นจบแล้ว