1 มกราคม 2551

ปกติจะเขียนก่อนปีใหม่
แต่ปีที่ผ่าน และสงสัยจะปีนี้
มีเรื่องมากมายที่ทำ
ทำทันบ้าง ไม่ทันบ้าง ขี้เกียจจะทำบ้าง

เลยล่วงเลยมาจนปีใหม่ อีกแล้ว

ปีที่ผ่านมา ใส่ใจความรู้สึกของคนรอบข้างน้อยเกินไป
เพราะเราไม่ใส่ใจ คิดไปเอง เคยชินหรืออะไรก็ตาม
ปีนี้คงต้องถนอมน้ำใจกันเอาไว้บ้าง
อายุมากขึ้น ความใส่ใจที่น้อยลง ความน้อยใจก็จะมากขึ้น 
ไม่ดี ต่อความสัมพันธ์จริงๆ เลยใช่ไหม

โดนทักว่า เป็นคนหงุดหงิด ระวังจะเป็นโรคความดัน
ก็ได้แต่หัวเราะ และรับปากว่าจะดูแลอารมณ์ตัวเองให้ดีกว่านี้


รู้ตัวเองเสมอว่าเอาแต่ใจตัวเอง
เพื่อนคนใกล้ชิด ด้วยความคุ้นเคยหรืออย่างไร จึงปล่อยให้ผ่านไป
ไม่ใช่ว่าไม่รู้นิสัยตัวเอง พยายามจะใจเย็นแล้ว
ใจเย็น ไม่ได้หมายความว่าไม่คิด

พยายามไม่แสดงออก แต่ไม่ได้หมายถึงว่าจะไม่มีคนสังเกตุ

ปีนี้อีกปี จะพยายามปล่อยวางให้มากขึ้น แต่จะได้ไหม

หาเรื่องใส่ตัวตั้งแต่ปีที่แล้ว เปิดนิยายใหม่ 3 เรื่อง
ยังปิดเรื่องเก่าไม่ได้อีก 2 เรื่อง

เวลาเป็นสิ่งจีรังที่ไม่เคยหยุดรอใคร
ความคิดหยุดไม่ได้แม้อยากจะหยุด
สองสิ่งนี้เมื่อมารวมกัน
แล้วจะหยุดตัวเองได้อย่างไร
เมื่อทุกสิ่งยังเดินต่อไป

ก็ยังจะคงเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองต่อไป
ละเลยสิ่งอื่นๆ ต่อไป 
ยังทำแต่สิ่งที่เอาแต่ใจตัวเอง
แล้วปีใหม่อีกปีค่อยว่ากัน

สวัสดีปีใหม่ค่ะ