ตอนที่ 12 : กามเทพคนสวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    12 มิ.ย. 61

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

มือเล็กเคาะประตูไม้บานใหญ่ก่อนจะหันไปมองที่โต๊ะอีกครั้ง หญิงสาวยังคงกอดอกมองเธอด้วยสายตาเหนือกว่าแบบเดิม เลขามินอาถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะหันไปพูดกับคนในห้อง

“บอสคะ คุณคริสติน่ามาขอพบค่ะ”

“...” เสียงที่เงียบไปกว่าครึ่งนาทีเล่นเอาเลขามิอาแอบด่าเจ้านายตัวเองในใจ จะเอายังไงก็ว่ามาได้ไหมล่ะ ยัยผู้หญิงคนนั้นถลึงตากดดันเธอจนแทบจะหลุดออกนอกเบ้าอยู่แล้ว!!

“บอส…”

“เชิญครับ” ยังไม่ทันที่เลขามินอาจะได้พูดครบประโยค เสียงจากอินเตอร์คอมโทรศัพท์ก็ดังขึ้นด้วยฝีมือของคนในห้อง ที่เงียบเสียจนเธอนึกว่าถูกกองเอกสารทับตายไปแล้ว บอสนะบอส

เลขามินอาถอยออกจากประตูเล็กน้อย เพื่อหลบให้หญิงสาวที่เดินนวยนาดเข้ามาเป็นคนผลักบานประตูเข้าไปเอง ส่วนเธอก็เดินหน้าหงิกกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม

ไม่รู้ว่าบอสไปคว้าผู้หญิงบ้า ๆ ที่ทำตัวเหมือนนางร้ายในละครนี่มาจากไหน เสียเวลาทำงานจริง ๆ 

ปัง!!

“ว่าไงคะดาร์ลิ้ง ทำไมทำเหมือนไม่อยากเจอคริสล่ะคะ” ร่างระหงในชุดเดรสรัดรูปสีน้ำเงินเข้มยืนกอดอก ทิ้งสะโพกไปที่ขาด้านหนึ่งขณะที่เอ่ยปากถาม ใบหน้าสะสวยภายใต้เครื่องสำอางโทนน้ำตาลนู้ดเลิกคิ้วมองเจ้าของห้องยิ้ม ๆ

“แต่งตัวอะไรของแกน่ะลิลี่” เสียงทุ้มจากคนที่นั่งหน้าตายหลังกองเอกสารเล่นร่างเพรียวที่กำลังโพสท่าประหนึ่งกำลังถ่ายแบบหุบยิ้ม แล้วลดแขนลงมาเท้าเอวอย่างเสียอารมณ์

“ก็ปลอมตัวมั้ยล่ะ…จะบ้าตาย ปวดเท้าชะมัดเลย”

“ปลอมชื่อคริสติน่าอะไรนั่นด้วยรึเปล่า” แจบอมวางปากกาที่กำลังจรดลงบนกระดาษลงบนโต๊ะ ก่อนจะยกมือขึ้นมาเท้าคาง ดวงตาเรียวรีไล่มองสำรวจเรือนร่างเพรียวบางของหญิงสาวที่กำลังสลัดส้นสูงห้านิ้วออกจากเท้าของตัวเอง

“ก็ใช่ ฉันไม่อยากให้ใครรู้จักชื่อจริงฉันน่ะ...นี่ ไม่ต้องมามองอย่างนั้นเลย ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของแก” หลังจากสลัดรองเท้าส้นสูงออกจากเท้าสำเร็จ ลิลลี่ก็เดินเท้าเปล่ามานั่งบนเก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะทำงานของแจบอม เสียงหวานเอ่ยขัดขึ้นเมื่อเห็นสายตาอ่านกินของแจบอม

“ก็ไม่ใช่ว่าแต่งมาให้ฉันมองเหรอ” แจบอมถามยิ้ม ๆ ขณะที่หยิบปากกาแท่งเดิมขึ้นมาเพื่อเซ็นเอกสารต่อ

“ฉันแต่งมาให้พวกลูกน้องแกมองต่างหากย่ะ ไหน ๆ ก็เปิดตัวฉันไว้ซะเหมือนเด็กเสี่ยขนาดนั้นแล้วนี่ ก็เลยเล่นด้วยซักหน่อย” แจบอมถึงกับหลุดขำกับน้ำเสียงที่แฝงความเคืองเล็ก ๆ ของลิลี่

“เออขอโทษ มันเป็นเรื่องสุดวิสัยแกก็รู้ ตอนนั้นฉันยังไม่ไว้ใจคุณมินอา ก็เลยให้เขารู้ไม่ได้ว่าฉันทำอะไรอยู่บ้างนอกจากดูแลห้างของพ่อ”

“ก็เลยดึงฉันไปนั่งตักโดยไม่ถามฉันซักคำ? เฮ้อ…นี่ รู้มั้ยว่าเลขานายมองฉันเหมือนอยากจะแล่เนื้อเอาเกลือทา” ลิลี่เบะปากใส่แจบอมเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจ ใช่ว่าเธอจะไม่เห็นว่าเลขาคนสวยด้านนอกดูไม่ชอบขี้หน้าเธอเอาเสียเลย ไหนจะคำด่าที่เบาหวิวแต่เธอดันหูผีได้ยินอีก เอาเถอะ ก็เปิดตัวมาซะบิช จะโดนเขาด่าก็ไม่แปลก

“แล้วที่มาหาไม่บอกไม่กล่าวนี่ไม่ทราบว่ามีอะไร” แจบอมเปลี่ยนเรื่อง เพราะเขามั่นใจว่าคนอย่างลิลี่ เมย์แม็ค คงไม่ลงทุนเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนลุคเพื่อมาทักทายเขาเฉย ๆ แน่  โดยเฉพาะตอนนี้ที่ลิลี่กำลังมีงานสำคัญ ไม่น่าจะถ่อมาถึงเกาหลีถ้าไม่มีอะไรคืบหน้า

“อ้อใช่ รู้ตัวคนที่ยิงรถพ่อนายในฮ่องกงแล้วนะ” ลิลี่ตอบด้วยท่าทางเป็นการเป็นงานมากขึ้น แจบอมขมวดคิ้วทันควันเมื่อได้ยินเรื่องที่เขาเป็นคนขอให้ลิลี่ไปสืบ

ก่อนหน้านี่เพียงไม่กี่วัน พ่อของเขาเดินทางไปพักผ่อนที่สิงคโปร์จากนั้นก็เลยไปเยี่ยมพ่อของเจียร์เอ๋อที่ฮ่องกงต่อก่อนกลับ และเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นที่นั่น

ขณะที่พ่อของเขานั่งรถจากสนามบินไปที่บ้านของพ่อเจียร์เอ๋อ จู่ ๆ รถที่พ่อของเขานั่งมาก็โดนกระหน่ำยิงแบบไม่ยั้งหลายสิบนัด เขาไม่อยากคิดเลยว่าถ้ารถคันนั้นไม่ได้ติดฟิล์มกันกระสุน ตอนนี้พ่อเขาจะเป็นยังไง

ยอมรับว่าแว๊บแรกที่รู้เรื่องจากบอดี้การ์ดของพ่อ เขาทั้งโกรธทั้งตกใจ แต่เขาก็ต้องทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะเขาไม่อยากให้เจียร์เอ๋อไม่สบายใจ หากเด็กคนนั้นรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นอาจจะเป็นห่วงพ่อตัวเองจนนั่งไม่ติดที่และต้องย้ายกลับฮ่องกงในที่สุด ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้นคนเจ็บตัวมันก็คือเขาเอง

“มันเป็นใคร”

“จาง จื้อเหว่ย์ อดีตหุ้นส่วนรายใหญ่ของ หวัง สปอร์ต คอมแพล็กซ์ ที่พ่อนายไปกว้านซื้อหุ้นมาคืนเจ้าของเดิมไง” ดวงตาเรียวรีวาวโรจน์ขึ้นด้วยความโกรธแค้น คอยดูเถอะ ไม่ว่าไอ้เวรที่กล้าทำร้ายพ่อของเขามันจะเป็นใคร เขารับรองว่ามันจะไม่ตายดีแน่!!

 ลิลี่ละสายตาจากเล็บมือที่เพิ่งไปทำมาใหม่ ก่อนจะยิ้มน้อย ๆ กับท่าทางของแจบอม ก็นะ พ่อโดนยิง มีใครบ้างไม่โกรธ

“จริง ๆ มันก็ฉลาดนะ แต่บังเอิญว่าฉันฉลาดกว่า ลูกน้องที่เป็นคนลงมือถูกฉันซื้อตัวมาได้ มันก็เลย…สาวไปถึงต้นตอได้ไม่ยาก”

“แกมั่นใจนะ ว่าไอ้หมอนั่นไม่ใช่แพะ” แจบอมยังคงถามต่อ จริงอยู่ที่ว่าข่าวอะไรที่ได้มาจากลิลี่ไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง แต่การประมาทก็ไม่ใช่เรื่องที่คนฉลาดเขาทำกัน

“ลิลี่ เมย์แม็คไม่เคยทำงานชั้นเดียวนายก็รู้ ฉันขายข่าวมาตั้งแต่อายุยี่สิบ ฉันไม่ถ่อมาถึงนี่เพื่อบอกข่าวที่ฉันไม่มั่นใจหรอกนะ” ลิลี่ยังคงยิ้มแม้จะรู้สึกไม่พอใจหน่อย ๆ ที่แจบอมถามเหมือนกับว่าไม่ไว้ใจข้อมูลจากเธอ ทั้งที่ทุกครั้งที่ได้ข่าวมาไม่เคยมีสักครั้งที่จะพลาด

 แต่จะแสดงว่าโกรธก็ใช่ที่ เพราะเธอเจอเรื่องเหล่านี้มาจนชิน ชินจนเข้าใจว่าทุกคนย่อมต้องการสิ่งที่ดีที่สุด ยิ่งเป็นเรื่องที่ต้องควักกระเป๋าจ่ายหนัก ๆ อย่างข่าวที่เธอดั้นด้นสืบมายิ่งต้องดีและถูกต้องจนไม่มีที่ติ และถึงแม้แจบอมจะเป็นเพื่อนของเธอ แต่ในตอนนี้แจบอมก็อยู่ในฐานะผู้ว่าจ้าง ไม่ได้ใช้เธอฟรี ๆ การจะถามให้แน่ใจนั้นถือว่าให้อภัยกันได้

“โอเค~ ขอบใจแกมากนะลิลี่ เดี่ยวฉันจะโอนค่าเหนื่อยเข้าบัญชีให้” แจบอมยกมือยอมแพ้ ลองพูดร่ายยาวแบบนี้เขารู้โดยสัญชาติญาณเลยว่าทำแม่เสือไม่พอใจเสียแล้ว ทางที่ดีเขาควรจะเปลี่ยนเรื่อง และมันก็ได้ผลเพราะลิลี่ผ่อนลมหายใจเหมือนกับกำลังสลัดอารมณ์บางอย่างก่อนจะส่งยิ้มไปให้ชายหนุ่ม

“ขอบคุณนะคะป๋า” ริมฝีปากสีน้ำตาลนู้ดฉีกยิ้มจนเห็นฟันที่เรียงตัวสวย เรียวแขนเท้าขึ้นบนโต๊ะก่อนจะแกล้งส่ายหน้าล้อแจบอม

แจบอมเหลือบมองริมฝีปากอวบอิ่มที่ลอยยั่วยวนอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาหิวกระหาย เขาอยากจะพังสีลิปติกบนริมฝีปากน่าจูบของเธอจนใจแทบขาด ถ้าไม่ติดว่าลิลี่กับเขาเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยจนหญิงสาวจัดเขาเอาไว้ในเฟรนด์โซน แถมรู้สันดานของเขาหมดทุกเม็ดล่ะก็ พูดเลยว่าไม่รอดมานั่งร่วมงานกันในฐานะเพื่อนจนถึงตอนนี้หรอก

“เรียกแบบนี้บ่อย ๆ ก็มานั่งตักให้ป๋าชื่นใจให้มันสิ้นเรื่องซะสิคะ” สิ้นเสียงทุ้มที่พูดเชิงหยอกที่เล่นทีจริง ริมฝีปากที่กำลังฉีกยิ้มก็เบ้ลงอย่างช่วยไม่ได้ ขณะที่ดวงตากลมโตก็เหลือบมองบนไปด้วย

“ไม่ล่ะย่ะ รู้สันดานแล้วมันไม่ท้าทาย ที่สำคัญฉันไม่ชอบควักของที่คนอื่นกำลังเคี้ยวอยู่มาเคี้ยวต่อ” ลิลี่เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ก่อนจะยกมือขึ้นมากอดอกตัวเอง

“เธอรู้เหรอ” แจบอมถามด้วยความสงสัย ขนาดยูคยอมกับกันต์ที่อยู่เกาหลีด้วยกันตลอดยังไม่รู้เรื่องนี้เลย แล้วลิลี่ที่อยู่ต่างประเทศจะรู้ได้ยังไง ยัยนี่น่ากลัวเกินไปแล้ว

“แถมรู้ด้วยว่าไม่ได้มีคนเดียว ควบทีเดียวสามคนแถมอยู่บ้านเดียวกันอีก แกนี่มันร้ายกาจจริง ๆ เลย” แจบอมถึงกับหลุดขำ จริงสินะ เขาลืมไปว่านี่คือลิลี่ เมย์แม็ค นักขายข่าวมือฉมังที่คร่ำหวอดในวงการมาเกือบสิบปี 

“แน่นอน”  เมื่อปฏิเสธไม่ได้เขาจึงเลือกที่จะยืดอกยอมรับอย่างภาคภูมิใจ จะหาใครรวย หล่อ แซ่บ แถมเมียเด็กล้อมหน้าล้อมหลังอย่างเขาได้ ไม่มีอีกแล้ว

“ฉันไม่คุยกับแกแล้ว” ลิลี่ส่ายหน้าอย่างระอา “ไปหาไอ้สองคนนั้นดีกว่า ได้ข่าวว่ายูคยอมเลิกเป็นพญานกไปแล้ว น่าดีใจจริง ๆ ”

“ยูคยอมน่ะใช่ แต่ไอ้แบมน่ะเหมือนเดิม”

“นี่มันยังจีบพี่เขาไม่ติดอีกเหรอ นกของแท้เลยว่ะ” ลิลี่ยิ้มขำ เธอเห็นกันต์เริ่มจีบยองจูมาตั้งแต่ที่เธอยังอยู่ที่เกาหลีจนตอนนี้ย้ายไปจะครบสิบประเทศอยู่แล้ว ไอ้เพื่อนตัวดีก็ยังไม่ชนะใจพี่สาวหมวยอินเตอร์คนนั้นเสียที โคตรน่าสงสาร เห็นทีเธอคงจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะ

“พรุ่งนี้ไปดูพี่ยองจูแข่งรถกันเถอะแจบอม”



 



เสียงหวีดสูงของเครื่องยนต์ดังก้องไปทั่วสนาม แสงแดดร้อนเปรี้ยงในช่วงบ่ายนิด ๆ เล่นเอาผู้ชมบางส่วนที่ทนร้อนไม่ไหวต้องไปนั่งหลบอยู่ในเงาของอัฒจัณฑ์ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีอีกหลายคนที่ยังคงยืนเชียร์อย่างลุ้นระทึกอยู่ที่เดิมเพื่อมองการแข่งขันที่กำลังเข้มข้น

ใบหน้าขาวหมวยขึ้นสีระเรื่อจากไอความร้อนที่ทะลุกระจกของหมวกกันน็อคเข้ามา ดวงตาเรียวรีมองตรงไปยังบังโคลนหลังของบิ๊กไบค์สีเขียวสะท้อนแสงตรงหน้า ตั้งแต่ปล่อยตัวมาจนผ่านรอบแรกเธอเป็นที่หนึ่งนำลิ่วมาโดยตลอด แต่พอเข้าโค้งแรกของรอบที่สาม ไอ้รถคันข้างหน้านั่นกลับแซงเธอได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ได้ใจไปเถอะ นี่มันแค่รอบที่สามเท่านั้นแหละ

เสียงยางรถบดกับถนนดังชัดเจนขึ้นอีกครั้งเมื่อรถของทั้งคู่เคลื่อนเข้าสู่โค้งสุดท้ายเพื่อจะไปต่อที่รอบที่สี่ ยองจูผ่อนข้อมือที่กำลังบิดแฮนด์รถลงเพื่อรักษาความเร็วที่จะสามารถเข้าโค้งได้โดยไม่เสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ

คาวาซากิสีดำล้วนตะแคงด้านข้างลงจนเกือบขนานกับพื้นถนนที่ร้อนระอุ ขณะที่เข่าของร่างเล็กในชุดนักแข่งสีขาวน้ำเงิน ลอยห่างจากพื้นถนนเพียงไม่กี่นิ้วเท่านั้น หลังจากที่เข้าโค้งด้วยความไม่ประมาท สิ่งที่ได้กลับมาคือเธอสามารถขยับระยะเข้าไปใกล้คันด้านหน้าได้มากกว่าเดิม

ยองจูผ่อนลมหายใจอีกครั้งก่อนจะออกแรงบิดแฮนด์รถเพิ่มความเร็วเพื่อทำโอกาสแซงในช่วงทางตรง คาวาซากิสีดำค่อย ๆ ขยับตีตื้นกับคู่แข่งคนสำคัญเข้าไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดเธอก็สามารถกลับขึ้นมาเป็นที่หนึ่งได้สำเร็จ

ยองจูใช้ทักษะการเข้าโค้งที่แข็งแรงกว่าของตัวเองเป็นข้อได้เปรียบอีกครั้งเมื่อคาวาซากิสีเขียวทำท่าจะแซงขึ้นมาในช่วงทางตรงของรอบที่เจ็ด เข่าของเธอเกือบสัมผัสกับพื้นถนนอีกครั้งเมื่อพยายามตีวงโค้งให้แคบที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อลดระยะทางให้น้อยกว่าคู่แข่ง ซึ่งนั่นทำให้ทิ้งระยะห่างได้อีกมากโขเมื่อขับไปถึงทางตรงอีกครั้ง

“ช้าไปร้อยปีไอ้หนู”

ดวงตาเรียวรีเหลือบมองที่กระจกมองหลังแบบพิเศษที่ติดอยู่ด้านในของที่บังลมด้านหน้า มอเตอร์ไซต์สีเขียวแสบตาคันนั้นทิ้งระยะห่างจากเธอไปมากทีเดียว

เหลือเวลาอีกเพียงแค่สามรอบเท่านั้น แค่สามรอบที่เธอจะได้เดินทางเข้าสู่การเป็นแชมป์ประจำปีนี้ เพื่อเป็นใบเบิกทางให้เธอได้เดินตามความฝันของตัวเองด้วยการได้ไปแข่งระดับโลก

“พี่ยองจูขึ้นมานำแล้วว่ะ” ดวงตาคมของยูคยอมจ้องมองไปยังจุด
เล็ก ๆ ในสนาม ที่กำลังขับเคี่ยวกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มีเพียงมอเตอร์ไซต์สีดำล้วนคันเดียวของสนามที่เขาจำได้ว่ายองจูเป็นคนขับเท่านั้น ที่นำโด่งไกลจากคันอื่นอย่างชัดเจน

“ขอให้ชนะนะครับคนสวย” เสียงทุ้มเบาหวิวหลุดออกมาจากปากของกันต์ เขาตื่นเต้นจนนั่งแทบไม่ติดที่ตั้งแต่สัญญาณปล่อยตัวดังขึ้น ความเร็วของรถมอร์เตอร์ไซต์นับสิบคันทำเอาเขาอดเป็นห่วงความปลอดภัยของยองจูไม่ได้ ยิ่งเป็นตอนที่กำลังขับเคี่ยวกับมอร์เตอร์ไซต์สีเขียวคันนั้นเขายิ่งตื่นเต้นจนคอแห้งไปหมด

มือหนาจับกันแน่นจนรู้สึกได้ว่าชื้นจนเปียก ดวงตาคมโตยังคงจ้องจุดสีดำที่เคลื่อนที่เข้าโค้งอย่างชำนิชำนาน รอบนี้เป็นรอบที่สิบของการแข่งขันแล้ว หากผ่านรอบนี้ไปแล้วยองจูยังเป็นคนนำอยู่ นั่นหมายความว่าคนสวยของเขาจะทำความฝันได้สำเร็จไปหลายเปลาะ

“ตื่นเต้นจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว” เสียงหวานที่ดังอยู่ด้านข้างยูคยอมไม่สามารถดึงความสนใจจากกันต์ไปได้ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่เดิม ร่างเล็กที่กำลังบังคับมอร์เตอร์ไซต์สีดำคันใหญ่ให้เข้าโค้งที่สามของรอบสุดท้าย

“ใจเย็น ๆ ครับที่รัก” ยูคยอมละสายตาจากสนามมาโอบไหล่คนข้าง ๆ ก่อนจะเขย่าเบา ๆ ใบหน้าขาวภายใต้แมสปิดปากสีดำสนิทหันมองหน้าแฟนหนุ่มเล็กน้อยก่อนจะหันไปทางเดิมแล้วเอียงศีรษะซบไหล่แกร่งโดยที่ตายังจดจ้องไปในสนาม

“โค้งสุดท้ายแล้ว…เฮ้ยแม่ง!! ไอ้คันหลังมันกำลังจะตีคู่” ยูคยอมชี้นิ้วไปที่จุดก่อนเส้นชัย ร่างสูงเด้งผึงขึ้นอย่างลืมตัวจนหัวกลม ๆ ที่ซบอยู่บนไหล่แทบเสียหลักหัวทิ่ม

กันต์ที่จดจ้องยองจูตลอดการแข่งขันลุกขึ้นยืนด้วยความร้อนใจไม่ต่างกัน เขาไม่ได้กลัวว่ายองจูจะไม่ชนะ เพราะด้วยระยะแค่นั้นมันไม่ยากเลยที่ยองจูจะเป็นแชมป์ แต่สิ่งที่เขากลัวมันคืออันตรายมากกว่า ถ้าเบียดกันไปเบียดกันมาจนเกิดอุบัติเหตุล่ะ เขาเป็นห่วงยองจู

“…ขอร้องล่ะ อย่าเล่นไม่รู้เรื่องนะเว้ย”




ใบหน้าขาวภายใต้หมวกกันน็อคเครียดเขม็ง เธอเห็นแล้วว่ารถคันข้างหลังกำลังจะตีคู่เพื่อที่จะแซงเธอหลังจากที่ตามหลังมาอย่างใจเย็นถึงหกรอบ ไอ้หนูคันหลังกำลังจะพยศด้วยการเบียดเธอขึ้นนำอีกครั้ง

“ได้โปรด…อย่าขึ้นมา” หญิงสาวกัดฟันจนสันกรามนูน ยังเหลืออีกหนึ่งโค้งที่เธอจะต้องฟันฝ่าไปให้ได้ ครั้งนี้เธอไม่สามารถใช้เทคนิคระมัดระวังแบบเดิมได้อีกแล้ว ไม่ว่ายังไงเธอก็ต้องเสี่ยง เธอไม่สามารถปล่อยให้ที่หนึ่งซึ่งอยู่ไกลแค่เอื้อมหลุดลอยไปได้จริง ๆ

หญิงสาวผ่อนลมหายใจระงับความตื่นเต้นอีกครั้ง ภาวนาในใจเป็นร้อยครั้งขอให้ไอ้หนูคันหลังจดจำหลักการตีโค้งสามรอบที่แล้วของเธอ และจงประมาทคิดว่าเธอจะทำอย่างนั้นซ้ำอีก มือเล็กผ่อนแฮนด์รถลงเพียงเล็กน้อย โดยใช้เท้าและมือแตะเบรกด้วยแรงที่น้อยกว่าเดิม ก่อนที่คาวาซากิสีดำล้วนจะเริ่มตะแคงไปด้านซ้ายเพื่อเข้าโค้งอีกครั้ง

หญิงสาวยกขาขวาขึ้นเล็กน้อยเพื่อสร้างสมดุลไม่ให้รถของเธอเสียศูนย์จากการตะแคงขนานกับแรงโน้มถ่วงโลกมากจนเกินไป ดวงตาเรียวรีเหลือบมองเข่าที่ใกล้กับพื้นถนนมากกว่าเดิม ก่อนจะละกลับไปมองด้านหน้า

ทันทีที่หลุดจากโค้งสุดท้ายได้สำเร็จ ผลของความเร็วเล่นเอารถของเธอไถลออกนอกเลนส์ด้านในมากกว่าปกติ แต่ก็ยังไม่มากพอให้รถคันหลังสามารถแซงเธอได้ เมื่อถึงทางตรงก่อนถึงเส้นชัย ยองจูเร่งความเร็วอีกครั้ง มือเล็กบิดแฮนด์รถในมือเพิ่มความเร็วจนภาพด้านข้างเริ่มเคลื่อนเร็วขึ้นแบบที่เธอไม่สามารถรับรู้ได้ว่าอะไรเป็นอะไร

อีกห้าร้อยเมตรเท่านั้น

ดวงตาเรียวรีเพ่งมองไปด้านหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว ไม่แม้แต่จะเหลือบมองกระจกมองหลังให้เสียเวลา วันนี้เป็นวันของเธอ ไม่มีใครหน้าไหนมีสิทธิมาแย่งมันไปทั้งนั้น ยองจูขยับแฮนด์เพิ่มความเร็วอีกจนสุดไมล์ จนภาพด้านข้างกลายเป็นภาพเลือนเบลอ สิ่งที่เธอเห็นมีเพียงเส้นชัยเท่านั้น

อีกแค่สามร้อยเมตร


หัวใจของกันต์เต้นถี่รัวหนักขึ้น เมื่อเห็นรถของยองจูในระยะใกล้กว่าเดิม ร่างสูงโปร่งเดินไปด้านหน้าอย่างลืมตัวจนชนเข้ากันราวเหล็กกั้น เขารู้ว่าเกมส์การแข่งแบบนี้มันพลิกผลได้เสมอ ตราบใดที่ยองจูยังไม่ลงจากรถเขาก็ยังเบาใจไม่ได้ว่าอีกคนปลอดภัย

“อีกนิดเดียว…อีกนิดเดียว” ดวงตาคมโตจ้องมอเตอร์ไซต์สีดำที่กำลังจะเคลื่อนที่เข้าเส้นชัยอย่างไม่วางตา มือหนาบีบราวเล็กอย่างแรงจนเส้นเลือดขึ้นเมื่อเห็นว่าไอ้ตัวเขียวคันหลังเร่งความเร็วมาจนเกือบจะสามารถตีคู่ได้อีกครั้ง

“ขอร้องล่ะ ๆ ๆ ”

และภาพสุดท้ายก่อนที่เขาจะซบหน้าลงกับราวกั้นอย่างหมดเรี่ยวหมดแรง ก็คือภาพคาวาซากิสีดำของยองจูเข้าเส้นชัยไปก่อนเพียงไม่กี่ช่วงตัว

ลมหายใจถูกพรูออกมาจนแทบหมดปอดด้วยความโล่งอก เสียงโห่ร้องของฝั่งสปอร์นเซอรที่ถือหางยองจูและทีมสตาฟดังลั่นอัฒจัณฑ์เมื่อเห็นว่าหญิงสาวชนะอย่างชัดเจนโดยไม่ต้องรอรีรัน เพื่อดูว่าใครเป็นคนที่พุ่งเข้าเส้นชัยเป็นคนแรก

“เยส!!” กันต์ลุกขึ้นหันมองยูคยอมกับยองแจที่โผกอดกันด้วยความดีใจ ก่อนจะถอนหายใจระงับความตื่นเต้นที่พาเอาปวดในอกไปหมด ใบหน้าหล่อคมหันมองไปอีกด้านที่นักแข่งซึ่งขับผ่านเส้นชัยแล้วกำลังขับกลับมา

ยองจูขับรถเข้ามาที่ที่จอดรถสำหรับนักแข่งซึ่งมีสปอนเซอร์ยืนรอส่งน้ำส่งร่มให้ คาวาซากิสีดำจอดสนิทที่บริเวณที่จอดรถสำหรับนักแข่ง ก่อนที่ร่างเล็กจะยันขาตั้งกับพื้นแล้วลงจากรถก่อนจะถอดหมวกกันน็อค

หญิงสาวรับขวดน้ำก่อนจะหันมองไปที่อัฒจัณฑ์อีกครั้ง มือเล็กยกขึ้นโบกให้แฝดพี่ของตัวเองก่อนจะมองเลยมาที่ร่างสูงซึ่งยืนเกาะราวเหล็กยิ้มให้เธออยู่ ใบหน้าแดงเรื่อแย้มยิ้มก่อนจะโบกไม้โบกมือให้อีกคนแล้วเดินตรงไปที่อัฒจัณฑ์ บางทีเธออาจจะเล่าความระทึกใจตอนแข่งให้กันต์ฟัง ระหว่างที่รอเรียกตัวไปรับรางวัลได้สักสองสามเรื่อง

ทั้งสามคนโบกไม้โบกมือตอบก่อนจะเดินลงมา ขณะเดียวกันยองจูก็เดินเข้าหาอัฒจัณฑ์ ยองแจละจากแฟนหนุ่มวิ่งมากอดน้องสาวตัวเองเป็นคนแรก โดยมียูคยอมและกันต์เดินตามหลังไปยิ้ม ๆ

“เก่งมากยองจู เดี๋ยวต้องไปรับรางวัลใช่มั้ย” ยองแจกอดแฝดน้องของตัวเองเอาไว้แน่นก่อนจะโยกไปมาจนยองจูหลุดขำ

“ใช่~ เดี๋ยวเขาจะมาเรียกอีกที” ยองจูตบไหล่ยองแจเบา ๆ เธอรู้ว่าทุกคนดีใจ แต่กอดแน่นไปมันก็หายใจไม่ออกนะพี่ชาย ขณะที่ยองแจผละออกไปยองจูก็สบตากับกันต์อีกครั้ง จะว่าไปดูท่าจะไม่ได้มีแค่ยองแจหรอกนะที่อยากกอดเธอ 

หญิงสาวก้าวเดินไปใกล้ร่างสูงอีกขณะที่อีกคนก็ขยับเข้ามาเช่นกัน มันขัดเขินอยู่ไม่น้อยเพราะเธอกับกันต์ไม่เคยกอดกันโดยตั้งใจเลยสักครั้ง ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรก

หมับ!!

“แบม!!” ยองจูชะงักกึกเมื่อจู่ ๆ การสวมกอดของเธอได้ถูกขัดขวางโดยเด็กสาวผมสีคาราเมล ที่เพิ่งพุ่งมากอดกันต์ตัดหน้าเธอ

ใบหน้าหวานตึงขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าแขนของกันกำลังโอบรอบเอวของหญิงสาวผิวแทนตรงหน้าจนเท้าลอยไม่ติดพื้น แถมมือที่โอบยังโอบตรงที่เสื้อครอปของเจ้าตัวปิดไม่ถึง ดังนั้นมือของกันต์จึงโดนเนื้อสาวเจ้าไปเต็ม ๆ ไม่อยากยอมรับหรอกว่า…มันก็น่าโมโหอยู่นิดหน่อย

“ลิลี่!! กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” กันต์ที่กำลังตกใจเอ่ยถามเสียงสูงเมื่อเห็นว่าคนที่พุ่งเข้ามากอดตัวเองไม่ใช่ร่างขาว ๆ นุ่ม ๆ ของยองจู แต่กลับกลายเป็นเพื่อนสาวสุดเฮ้วของเขาที่หายหัวไปอยู่เมืองนอกเสียนาน ลิลี่ผละกอดออกมาเล็กน้อย ในขณะที่แขนสองข้างก็ยังกอดคอนกันต์ไม่ยอมปล่อย

“เมื่อวาน~”

“เอ้า ไอ้แจบอม ทำไมเพิ่งมาวะ” กันต์เอ่ยถามด้วยความแปลกในอีกครั้งเมื่อเห็นหน้าแจบอมที่บอกว่าจะมาดู แต่เพิ่งจะโผล่หัวมาตอนที่การแข่งขันเสร็จสิ้นแล้ว แจบอมเหลือบมองเพื่อนสาวก่อนจะถอนหายใจอย่างเหม็นเบื่อ

“รอแม่นี่แต่งตัวอยู่ ไม่รู้เข้าไปอาบน้ำหรือเข้าไปควักไส้ออกมาล้าง”

“คิดถึงแกมากกกกเลยแบม!!” ลิลี่แสร้งเมินสายตาของแจบอมก่อนจะหันมาเขย่าคอกันต์อีกครั้ง ขณะที่ดวงตากลมโตก็เหลือบมองพี่สาวนักแข่งรถไปด้วย กันต์มองตามสายตาของลิลี่ไปก็รู้สึกว่า เขาคง…ต้องทำอะไรบางอย่างก่อนที่…ระเบิดจะลง

“เอ่อ…ลิลี่ ปล่อยก่อน ๆ” มือหน้าเลื่อนขึ้นมาสะกิดแขนเรียวของเพื่อนสาว ที่วันนี้เสือกจะมาอยากสกินชิปจนผิดวิสัยให้ปล่อยมือจากคอเขาสักที พี่เขามองเหมือนจะฆ่ากูแล้วไอ้ลี่!!

“หื้อ ไม่เอา ไม่คิดถึงฉันรึไงวะ” ลิลี่ยังคงไม่ยอมปล่อย เรียวแขนสีน้ำผึ้งโอบกระชับรอบลำคอเพื่อนแน่นเข้าไปอีก เสียงหวานกระเง้ากระงอดถามเพื่อนแบบจงใจ

ใช่…เธอจงใจ จงใจให้พี่หมวยเขารู้ว่าเพื่อนเธอไม่ใช่ของตาย ผู้หญิงมากหน้าหลายตาจ้องจะงาบกันต์อยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่กันต์กลับรอที่จะคบเป็นเรื่องเป็นราวกับยองจู ที่ไม่เคยสนใจใยดีตัวเองเลยเพียงแค่คนเดียวมาตั้งหลายปี แบบนี้มันไม่ยุติธรรม

“คิดถึง…แต่…ปล่อยกูก่อนลี่ กูขอร้อง” กันต์พยายามใช้มือแกะแขนของเพื่อนที่ยังเกาะเหนียวแน่นประหนึ่งตีนตุ๊กแก แต่จนแล้วจนรอดก็ยังแกะไม่ออก ลิลี่หรี่ตาก่อนจะส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เพื่อนตัวเอง เธอไม่ได้สนุกแค่แกล้งพี่ยองจูคนสวยแล้วล่ะ กันต์นี่ก็น่าแกล้งไม่น้อยเลย

“กู ไม่ ปล่อย คิก ๆ” สรรพนามที่ใช้เรียกเฉพาะเวลาที่ต้องเผชิญกับเรื่องราวลำบากใจจนไม่สามารถกลั่นคำพูดเพราะ ๆ ออกมาใช้ได้ ถูกหยิบออกมาใช้กับแบมแบม

ไม่พูดเปล่า ลิลี่ปล่อยแขนข้างหนึ่งก่อนจะใช้แขนอีกข้างให้กอดคอกันต์เอาไว้แล้วโน้มให้ก้มลงมาระดับเดียวกับตัวเอง จนกันต์ที่ได้สบตากับดวงตาพิฆาตต้องก้มไปกระซิบเสียงแข็งกับเพื่อน

“พี่เขาจะฆ่ากูอยู่แล้วไอ้เชี่ยลี่ เล่นอะไรของมึ๊ง”

“ก็จะช่วยให้รู้ไง ว่าเจ๊หมวยเขาไม่ชอบมึงหรือแค่ปากแข็งเฉย ๆ” ลิลี่ยักคิ้วให้เพื่อนก่อนจะหันหน้ากลับไปยิ้มให้ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น

“ยังไงวะ” กันต์ถามพร้อมมองพร้อมยิ้มแห้ง ๆ ไปให้ทั้งยองจูที่ยังยืนหน้าตึงอยู่ที่เดิม และยองแจแฝดผู้พี่ของยองจูที่ยืนเกาะแขนยูคยอม มองเขากับยองจูสลับกัน

“ก็กูสวยขนาดนี้ ถ้าเจ๊แกชอบมึง ไม่หึงนี่ไปบวชเถอะ” กันต์คิดตามคำกระซิบของเพื่อนแล้วก็พอจะเข้าใจว่าลิลี่กำลังจะทำอะไร และแม้ว่าเขาจะไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่แต่ก็เลือกที่จะเออ ออตามน้ำไป ได้แต่ภาวนาว่า…ขอให้ยองจูแค่ปากแข็งเฉย ๆ ทีเถอะ

“เอ่อ…” กันต์อึกอักเล็กน้อยก่อนจะเหลือบตาไปตามแรงสะกิดของลิลี่

“บอกว่ากูเป็นเพื่อน ที่เหลือกูจะจัดการเอง”

“เอ่อ…ทุกคน นี่ลิลี่ เพื่อนของผม ไอ้แจบอม แล้วก็ไอ้ยูคยอมสมัยเรียนมหาวิทยาลัย” ถึงแม้จะบอกว่าทุกคนแต่ดวงตาคมโตกลับมองไปที่
ยองจูเพียงแค่คนเดียว

“ใช่ค่ะ เป็นเพื่อนสนิท” ลิลี่จงใจยิ้มสื่อความหมายไปให้ยองจูที่ยืนอยู่เบื้องหน้า เดี๋ยวเถอะเจ๊ ปล่อยให้ไอ้เสาไฟฟ้านี่รอตั้งหลายปีไม่คิดจะตอบรับหรือปฏิเสธซักคำ ลองเพื่อนเธอหายไปจากชีวิตแล้วจะรู้สึก ฮึ!!

“คุณยองจูครับ ทางนู้นเขาให้ผมมาตามคุณยองจูไปรับรางวัลครับ” ผู้ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสตาฟของสนามแข่งเดินมาตามยองจูเพราะถึงเวลาได้รับรางวัลแล้ว หญิงสาวหันไปพยักหน้ารับแล้วบอกด้วยรอยยิ้มสั้น ๆ ว่าขอเวลาสักครู่เดี๋ยวจะตามไปทีหลัง ก่อนจะหันกลับมาหาหญิงสาวเบื้องหน้าที่…อาจจะเรียกว่า…เป็นโจทย์

“เป็นเพื่อนสนิทแบมเหรอคะ” พูดก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปหา มือขาวยกขึ้นรูดซิปเสื้อนักแข่งลงเล็กน้อยพอให้หายใจสะดวก “เอ…พี่ก็อยู่กับแบมแทบจะตลอด ทำไมแบมไม่เคยเล่าให้พี่ฟังบ้างเลยล่ะ”  ริมฝีปากบางแย้มยิ้มหวานให้กับคนตรงหน้า แม้ดวงตาจะไม่ได้หวานเลยก็ตาม

ลิลี่แอบหัวเราะหึ ๆ ในใจนิดหน่อยก่อนจะยกยิ้มมุมปาก ว้ายย! หึงเหรอคะเจ๊ ปล่อยให้ไอ้เพื่อนซื่อบื้อนี่รอเหงือกแห้งตั้งนาน ต้องมีแรงกระตุ้นว่างั้น?

แบมคงอยากเก็บเอาไว้ให้เป็นเรื่องของเราสองคนล่ะมั้งคะ” พูดจบริมฝีปากอิ่มสวยก็ฉีกยิ้มอีกครั้ง

“เหรอคะ แบบนั้นก็เหมือนกับเก็บเป็นความลับเลยเนอะ แล้วอย่างนี้ เวลาแบมมาอยู่กับพี่ไม่เสียใจแย่เหรอ” ยองจูยังคงยิ้ม นี่คิดว่าพูดกับใครอยู่คะหนู นี่เชว ยองจู อย่ามาเล่นสงครามประสาท ขอร้อง

กันต์ที่ยืนอยู่ท่ามกลางดงสงครามได้แต่มองหน้าแจบอมอ กับยูคยอมอย่างขอความช่วยเหลือ ให้ตายเถอะครับ พูดเพราะกันฉิบหายแต่รังสีนี่เหมือนจะพุ่งเอามีดมาแทงกันตลอดเวลา

ด้านเพื่อนสองคนรู้ฤทธิ์เดชของเพื่อนสาวตัวเองดี แต่เพราะรู้ว่าลิลี่ทำไปเพื่ออะไรจึงไม่มีใครคิดห้าม บางทีความสัมพันธ์ของกันต์และยองจูก็ควรจะชัดเจนเสียที มันนานเกินไปแล้วที่เพื่อนของเขาต้องรออย่างไม่มีความหวัง

“จริง ๆ ก็นิดหน่อยค่ะ แต่ก็ไม่คิดว่าสำคัญสักเท่าไหร่” ยองจูสูดหายใจอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ เธอไม่รู้ว่าตอนนี้ความรู้สึกในอกที่เอ่อล้นออกมามันคืออะไร รู้แค่ว่าเธอไม่สามารถจะเดินหนีแล้วปล่อยให้สองคนนี้กอดฟัดกันต่อเหมือนนางเอกในละครได้

“เห็นความสำคัญหน่อยก็ดีนะคะ เพราะว่าถ้าสำคัญพอ คงไม่ต้องอยู่ในมุมมืด” พูดจบมือขาวก็คว้าหมับไปที่ข้อมือของกันต์ ก่อนจะกระตุกให้เดินมาด้วยกัน “ไปเถอะ ไหนสัญญาว่าจะไปดูพี่รับรางวัลไง”

พูดจบร่างบางก็ลากกันต์ออกไปจากตรงนั้น เพื่อมุ่งตรงไปยังอีกฟากของอัฒจรรย์ ซึ่งเป็นที่ ๆ จัดเอาไว้เพื่อให้นักแข่งที่ชนะรับรางวัล กันต์ที่จู่ ๆ ก็โดนลากออกมาได้แต่มองมือขาวที่จับข้อมือตัวเองแน่นยิ้ม ๆ ก่อนจะหันไปโบกมือให้เพื่อนอีกสามคนเนียน ๆ

 

คราวนี้เขาคงต้องเลี้ยงเหล้าลิลี่เป็นการใหญ่สำหรับความดีความชอบ เพราะอย่างน้อยแผนการของลิลี่ก็ทำให้เขารู้ว่า…ยองจูก็หวงเขาเหมือนกัน

 


TBC.

ลิลี่ เมแม็ค




อู้ววววววววววววววววว เป็นไงล่ะ คนแซ่บก็คือคนแซ่บ หึงเหรอคะยองจูววว ว้ายยยย ไม่เจอกันนาน มาถึงก็หึงเลยนะคะแหม่

จริง ๆ เรื่องลิลี่หลายคนอาจจะเสียอารมณ์นิดหน่อยที่เรื่องอาจจะไม่ได้เป็นไปตามคาด c9jพลอตที่เราวางเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกจริง ๆ ค่ะ ไม่รู้ว่าเราจะสามารถเขียนให้ทุกคนรู้สึกถึงตรงนั้นได้มั้ยนะ แต่สิ่งที่เราอยากสื่อคือความมือที่สาม ถ้ามองในอีกมุมหนึ่ง บางทีคนที่ร้ายจริง ๆ อาจจะไม่ใช่มือที่สามก็ได้ แต่มือของเขาที่เขาจับมือเราอยู่มันอาจจะจับอยู่แค่มือเดียว ส่วนอีกมือเขาอาจจะแกว่งจับกับคนอื่นไปเรื่อย ๆ ก็เป็นได้ (งงมั้ย) บอกเลยว่าพี่พระเอกเขาไม่เบาเลยค่ะ

อ้อ แล้วก็เราเปลี่ยนวิธีการจัดหน้าใหม่ เลยอยากถามว่าอ่านแล้วรู้สึกว่าอ่านยากหรือง่ายกว่าเดิมมั้ย ยังไงคอมเม้นต์บอกกันหน่อยนะคะ หรือจะเข้าไปโฟ่กันได้ที่แท็ก#ฟิคพี่บีขุนแผน  ก็ดั้ย

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #607 inspirit cool (@suneerat-ice) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 08:15
    เจ๊ลิลลี่ แซ่บ 55555
    #607
    0
  2. #380 Joobbie (@pangolin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 21:55
    ชอบฉากที่บรรยายตอนยองจูแข่งรถจัง เขียนได้เห็นภาพมากเลยค่ะ อ่านแล้วลุ้นตามตื่นเต้นว่าจะชนะมั้ย

    ลิลลี่มาเพื่อทำให้ยองจูรู้ใจตัวเอง แกล้งแค่นิดๆหน่อยพี่ยองจูก็หึงออกนอกหน้าแล้ว งานนี้พี่กันต์จะได้เลิกนกซะทีนะ รอมานาน 
    #380
    0
  3. #353 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 02:20
    หึงแน่นวลลลล เจ้จูแค่ปากแข็งเฉยๆ
    พอมาอ่านตรงช่วงทอล์คแล้ว รู้สึกพี่แจบอมคงไม่จบที่สามน้องน้อยแน่ๆ หึหึ เจ้าชู้เหลือเกิน
    #353
    0
  4. #352 SH.oneworld' (@bowinonly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 00:54
    หึงหรอเจ๊ ชัดเจนกันได้แล้ว สงสารกัน
    #352
    0
  5. #350 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 16:54
    นึกว่าจะมีงานน้ำตาร่วงซะอีก 555
    #350
    0
  6. วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 16:41
    อ้าวดันเผลอกดโพสต์ -จะต่อเรื่องพี่ยองจูคนสวย ฮือออออ พี่นี่ต้องใช้ตัวกระตุ้นใช่มั้ยคะ คนสวยทำไมความรู้สึกช้าแบบนี้ พี่เสาไฟรอพี่มาตั้งนาน โห 5555555 แต่หวงได้น่ารักมากอ่ะ หวงแล้วสู้ด้วย 65555555
    #349
    0
  7. วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 16:39
    ก็นึกว่าจะมาร้าย5555555 ลิลี่นี่ตลกดีอ่ะ แต่แหมมมมม พี่แจบอมคะ พี่จะเคลมคนสวยทุกคนบนโลกเลยหรือไงคะ ทำมาเป็นอยากขยี้ปากลิลี่ เดี๋ยวแม่จะพาน้องๆหนีไปให้หมด มี3ไม่พอก็ไม่ต้องมี หึ! มะโหแล้วเนี่ย มะโหล่วงหน้า 5555555
    #348
    0
  8. #346 jia_en (@jia_en) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 01:48
    พี่ขุนแผนคิดจะเคลมเพื่อนเนี่ย ช่วยนึกถึงเมียที่บ้านด้วยนะคะ 555555555 เจียเอ่อร์จะมารู้ทีหลังมั้ยน้าาา? //แบมอย่าลืมเลี้ยงเหล้าเพื่อนด้วยล่ะ อิอิ
    #346
    0
  9. #345 inin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 00:11
    ลิลี่สวยมากกกก ดูเป็นยัยตัวแสบ ที่สวย แซ่บมากก
    #345
    0
  10. วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 23:17
    คุณพี่ลิลลี่นี่มาอย่างพีคเลยนะคะ ตอนแรกคิดว่าจะมาเป็นมือที่สาม ที่ไหนได้มาเป็นผู้ช่วยนี่เอง น้องชอบค่ะ ดี อยากให้คุณลิลลี่พบปะเมียเด็กพี่แจบอมจังเลยค่ะ
    #344
    0
  11. #343 apple2542541 (@apple2542541) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:39
    ลิลลี่คือผัววเลาาา5555
    ชอบบนางๆๆๆ
    #343
    0
  12. #342 Sunshinez (@bassbank) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 15:46
    ลิลลี่มาทำให้บรรดาเมียเด็กของพี่เขาหึงหน่อยเร้วว เราอยากเห็น >//////<
    #342
    0
  13. #341 STA'R ★彡 (@captain93) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 14:53
    โอ๊ยพีคค่ะพีคมากไม่คิดว่านางจะเป็มกามเทพ แต่เป็นกามเทพที่แซ่บมากจนเราอยากชูป้ายเชียร์เป็นแฟนคลับเลย เราว่าจริงอย่างที่ไรท์พูดนะคะมือที่สามไม่จำเป็นต้องมาดร้าย แต่เราว่ามือที่สามที่แฝงมาแบบเพื่อนสนิทนี่โคตรร้าย คือนางจะปั่นหัวตลอดและเพื่อนนางก็ทำอะไรไม่ได้ด้วย รอดูพี่ยองจูหึงนะคะอิอิ
    ส่วนพี่บีจะร้ายไปแล้ว นั่นเพื่อนนะคะมาพงมาพังปากเพื่อนได้ไง เดี๋ยวเรียกให้เมียเด็กมาจัดการ
    ปล.อยากเห็นบรรดาเมียเด็กหึงจังเลยค่ะ ฮี่ๆ
    #341
    0
  14. #340 STRAWBERRY852 (@loveunhyok) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 13:13
    55555555555555 ลิลี่ ช่วยเพื่อนให้ดีๆนะ ครลทุกคู่เลยยยย เอาให้ใจช่วยกันต์นะ 5555
    #340
    0
  15. #339 เดเด (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 12:28
    สนุกมากค่ะ ไรท์วางพรอตดีมากนะคะเราว่าสวนตัวเราว่าเรื่องนี้น่าสนใจมากเลยค่ะ มาต่อไวๆนะค่ะเราเป็นกำลังใจให้น้าาา ปล.อิมเจบอมร้ายยอะ=_=
    #339
    0
  16. #338 _babyMARK_ (@Flipple_pond) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 07:00
    โอเค นางแซ่บมากกกกกก นี่ถ้ามาเป็นมือที่สามหรืออิพี่มันเจ้าชู้นะ จะให้เมียเด็กมาจัดการ 555555 ในที่สุดพี่ยองจูก็แสดงความหึงกันต์ออกมา ต้องมีตัวกระตุ้นสินะ ถึงจะรู้ใจตัวเอง กราบนางเลยค่ะ

    รออ่านตอนต่อไปน้าาา เป็นกำลังใจให้ไรท์เสมอค่ะ สู้ๆ

    ปล. สงสัยค่ะ ตอนนี้ทำไมบางช่วงใช้ชื่อ กันต์ บางช่วงใช้ชื่อ แบม เพราะตอนแรกๆที่อ่านจะเห็นเรียก กันต์ ตลอดเลย
    #338
    1
    • #338-1 fararaferren (@fararaferren) (จากตอนที่ 12)
      2 มีนาคม 2560 / 14:42
      ชื่อแบมเป็นชื่อที่ตัวละครที่สนิทหรือเป็นเพื่อนกันแบมแบมเรียกน้องค่ะ แต่ชื่อกันต์จะใช้บรรยายกับเอาไว้ใครคนที่ไม่ได้สนิทกับน้องเรียกค่ะ เป็นคล้าย ๆ ชื่อเล่นับชื่อทางการของน้อง
      #338-1
  17. #337 Fourthfc (@lovejiewza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 06:52
    พี้ยองจูหึงละคะะะ
    #337
    0
  18. #336 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 05:01
    หู้ยยยมีความแซ่บแฝงความหื่นกามของพี่พระเอกเขาจริงๆค่ะ จะกินเขาไปทั่วเลยโอ๊ยยยยอยากให้เมียเด็กตีเสียให้เข็ด
    มาต่อตอนต่อไปไวๆนะคะะะะ ฮื่อจะลงแดงคิดถึงสมาคมเมียเด็กมากเลยยยย สู้ๆนะคะ
    #336
    0
  19. #335 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:57
    มาต่อไวๆน้าาส
    #335
    0
  20. #333 Yufjj (@janjaeyun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:33
    ลุ้นไปกับการเข้าเส้นชัยของพี่ยองจูมากเลยค่ะ ถึงกับกลั้นหายใจเลยทีเดียว 55555
    #333
    0
  21. #332 682194 (@682194) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:20
    กราบ ฮืออิ กราบลิลี่ โอ้มายก้อด ทำดีมากแงงงงง พี่กันต์จะได้ไม่นกซักที
    #332
    0
  22. #331 JellyPeachy (@BoonthinFamily) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:12
    ดีค่ะ อ่านง่ายดี
    #331
    0
  23. #330 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:03
    อ้าว ที่แท้ลิลลี่นางมาดีหรือคะ นี่ก็ด่าไปหลายฉอดแล้วเหมือนกัน โธ่ แม่คนดี ชั้นขอโทษ 5555
    #330
    0