[GOT7] เรียกผมว่าขุนแผน (BMARK BNIOR BSON) 4P

ตอนที่ 23 : ผมมองหน้าพี่ไม่ได้ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    16 มิ.ย. 61








ใครอยู่ในห้องน่ะ


ดวงตากลมโตเพ่งมองไปยังแสงสีส้มที่ส่องลอดออกมาจากช่องประตู ร่างเล็กค่อย ๆ เดินเข้าหาต้นทางของแสงอย่างช้า ๆ เรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันเมื่อได้ยินเสียงที่ดังลอดออกมา มันเหมือนเสียงหอบหายใจในความรู้สึกของเขา บางทีก็เหมือนว่าจะมีเสียงพูดคุยที่ฟังไม่ได้ศัพท์สอดแทรกออกมาด้วย

ฟังดูคุ้น ๆ  เหตุการณ์ตรงหน้านี้ก็ด้วย คุ้นเหมือนกับเคยเกิดขึ้นมาก่อน

มือป้อมผลักบานประตูออกช้า ๆ ก่อนจะชะโงกใบหน้าเข้าไปมองด้านใน ใบหน้าน่ารักเหวอขึ้นด้วยความตกใจทันทีที่เห็นว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นในห้องหนังสือ ขาทั้งสองข้างแข็งทื่อแทบก้าวไม่ออกเมื่อเห็นภาพจินยอง ซึ่งมีเพียงเสื้อเชิ้ตตัวเดียวปิดร่างกายกำลังขยับสะโพกด้วยจังหวะเนิบนาบ ไหล่ขาวที่โผล่พ้นคอเสื้อซึ่งถูกดึงรั้งลงมาฉ่ำวาวไปด้วยเหงื่อ

แขนทั้งสองข้างของจินยองวางอยู่บนบ่าของแจบอมที่นั่งอยู่ด้านล่างเพื่อประคองตัวเองเอาไว้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นใช้มือทั้งสองข้างกระกบไปที่แก้มของอีกคน แล้วมอบจูบหวานล้ำลึกเนิ่นนาน

ร่างเล็กที่ยืนมองทุกการกระทำอยู่ที่หน้าประตู รู้สึกเหมือนตัวเองจะหัวใจวายเสียให้ได้ อวัยวะในอกเต้นถี่จนเขากลัวว่ามันจะหลุดออกมาข้างนอก ดวงตากลมโตยังคงจับจ้องไปที่สองคนบนโซฟา ซึ่งกำลังโรมรันเข้าหากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

เจียร์เอ๋อกระพริบตาเรียกสติตัวเองอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มก้าวถอยหลังเพื่อจะออกไปจากห้องอย่างเงียบ ๆ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ถอยหลังเป็นก้าวที่สอง เขาก็ต้องเบิกกว้างอีกครั้ง เมื่อจู่ ๆ แจบอมที่ดูเหมือนจะกำลังมัวเมาอยู่กับร่างกายของจินยอง ก็หันมาสบตากับเขาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

ใบหน้าหล่อหมดจดของคนที่กำลังนั่งเป็นฐาน ฉาบทับไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ไม่มีวี่แววตกใจเลยแม้แต่น้อย เพียงไม่นาน จินยองที่กำลังโยกตัวอยู่ด้านบนก็หันมาสบตากับเขาเช่นกัน เจียร์เอ๋อได้แต่ตัวแข็งทื่อเดินหนีไปไหนไม่ได้ เพราะจู่ ๆ จินยองก็ลุกออกจากตักของแจบอมแล้วเดินออกมาหาเขา โดยที่ยังสวมเพียงแค่เสื้อเชิ้ตตัวเดียว

มายืนตรงนี้ทำไมล่ะเจียเจีย เข้ามานั่งด้วยกันสิ เจียร์เอ๋อก้มมองข้อมือของตัวเองที่ถูกจินยองคว้าไปอย่างตกใจ ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไรก็ถูกอีกฝ่ายลากให้เดินเข้าไปในห้อง พร้อมทั้งดันไหล่ให้นั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับแจบอม

มือขาวลูบหัวเขาเบา ๆ ก่อนจะเดินกลับไปหาแจบอม เจียร์เอ๋อมองทั้งสองคนแล้วก็ได้แต่นั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น มือจับเข้าหากันแน่นอย่างคนที่กำลังไม่รู้จะทำสีหน้าอย่างไร เพราะนอกจากจินยองจะมีสภาพกึ่งเปลือย และมีใบหน้าแดงซ่านปรือปรอยแล้ว แจบอมเองก็มีสภาพไม่ต่างกัน

ร่างสูงที่นั่งเอนหลังพิงโซฟาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เปียก...จนเสื้อสีขาวที่สวมอยู่ลู่แนบไปกับกล้ามเนื้อจนเห็นได้ชัด ไหนจะกางเกงวอร์มที่ถูกดึงลงมาจนอยู่ในสภาพที่...เกินคำว่าไม่เรียบร้อยไปมากโข ไหนจะดวงตาเรียวคู่นั้นกำลังมองเขากลับมาอีก มันเต็มไปด้วยแรงอารมณ์จนเจียร์เอ๋อชักจะรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ

ไปยืนตรงนั้นมันจะเห็นอะไรล่ะ... ดวงตากลมโตเบิกกว้างอีกครั้งเมื่อใบหน้าของแจบอมถูกจินยองรั้งให้หันไปรับจูบเร่าร้อนทั้งที่ยังพูดไม่ทันจบ ร่างสมส่วนของจินยองค่อย ๆ คร่อมขึ้นมาบนตักของแจบอม ริมฝีปากอิ่มตึงถูกขบกัดอย่างแรงขณะที่เจ้ากำลังหย่อนบั้นท้ายลงบนตัวตนของคนด้านล่าง ต่อจากนั้นทุกอย่างที่เจียร์เอ๋อคาดการณ์เอาไว้มันก็เริ่มขึ้น

จินยองเริ่มขยับร่างกายอีกครั้ง เสียงร้องครางเครือแผ่ว ๆ ดังลอดออกมาจากริมฝีปากอิ่มตึง ขณะที่ดวงตาเรียวเหลือบมาสบกับเขา ใบหน้าที่เขาเคยคิดว่าน่ารักเหมือนแมวแดงซ่านและฉ่ำวาวไปด้วยเหงื่อ เจียร์เอ๋อรีบหันหน้าหลบสายตาไปอีกทาง รู้สึกร้อนไปทั้งหน้าลามไปในถึงใบหูเมื่อต้องมานั่งดูหนังสดในระยะประชิดแบบนี้นี้ ทนดูไม่ไหว ไม่ไหวอีกแล้ว

มองพี่สิเจียเจีย ใบหน้าน่ารักถูกจับจูงให้หันกลับมามองภาพน่าอายตรงหน้าอีกครั้งด้วยฝีมือของจินยอง มือขาวลูบแก้มของเขาเบา ๆ ก่อนจะชักกลับไปคล้องคอแจบอมเหมือนเดิม เจียร์เอ๋อนึกอยากจะหันหน้าหนีเหมือนอย่างที่เคยทำ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมรับว่าความอยากรู้มันมีมากกว่า

ดวงตากลมโตไล่มองไปจนทั่วร่างของจินยองที่ยังไม่หยุดร่อนสะโพก เสียงหอบหายใจดังขึ้นเรื่อย ๆ จนคนมองเผลอจิกเล็บลงบนหน้าขา ไหนจะมือของแจบอมที่ปัดป่ายบีบเค้นอยู่ใต้เสื้อนั่นอีก

นี่ถ้าถึงวันที่เขามีอะไรกับแจบอมจริง ๆ ก็ต้องเป็นแบบนี้น่ะเหรอ แม่ครับ หวัง เจียร์เอ๋อกำลังจะขาดอากาศหายใจตายแล้ว...

ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ จู่ ๆ แจบอมก็หันมาหาเขา มือหนาที่เพิ่งขย้ำจินยองอยู่เมื่อครู่ยื่นมาคว้าท้ายทอยของเจียร์เอ๋อเอาไว้ ก่อนจะรั้งให้ขยับเข้าไปหา จนเจียร์เอ๋อจำต้องเคลื่อนกายตามแรงดึงอย่างช่วยไม่ได้

อยากจะมานั่งที่เดียวกับพี่จินยองบ้างเหรอเจียเจีย เจียร์เอ๋อพยายามกระพริบตาถี่ ๆ เพื่อเรียกสติตัวเองไม่ให้เคลิ้มไปกับคำชวนนั่น แจบอมเอ่ยชวนเขา ทั้ง ๆ ที่กำลังปฏิบัติกับจินยองอย่างเร่าร้อนอย่างนั้นเหรอ ดวงตากลมโตมองริมฝีปากสีอ่อนของแจบอมอย่างหวาดหวั่น ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถละสายตาจากมันได้ ริมฝีปากของแจบอมยังคงเคลื่อนใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ

ใกล้จนปลายจมูกชนกันเบา ๆ....


กริ้งงงง กริ้งงงงง

เฮือก!!...แฮ่ก ๆๆๆ

ร่างเล็กเด้งผึงขึ้นมาจากหมอนใบใหญ่จนลำตัวส่วนบนลอยขึ้นจากที่นอน ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตระหนก พร้อมกับหอบหายใจอย่างหนักหน่วง อวัยวะภายในอกเต้นแรงจนต้องใช้มือกุมหน้าอกเอาไว้เพราะกลัวว่ามันจะหลุดออกมานอกอกเสียก่อน

หลังจากนั่งหอบพร้อมกับคิดทบทวนอยู่หลายนาที ร่างเล็กล้มตัวลงนอนราบบนที่นอนนุ่มอีกครั้ง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มกลอกมองเพดานสีขาวอย่างใช้ความคิด

ฝันเรื่องนี้อีกแล้วเหรอ ลมหายใจถูกพ่นออกมาจากปลายจมูกโด่งรั้น ขณะที่เจ้าตัวขยับกายนอนคว่ำ ไถใบหน้าไปกับหมอนิ่มอย่างขัดใจ นี่เป็นวันที่สามแล้วที่เขาฝันเรื่องวันนั้น และยิ่งนับวัน มันก็ยิ่งลามกมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อวานยังฝันแค่ว่าจินยองหันมาเห็นอยู่เลย ทำไมวันนี้มาฝันว่าได้เข้าไปนั่งมองกิจกรรมเข้าจังหวะนั่นอย่างใกล้ชิดเสียได้

หวัง เจียร์เอ๋ออยากจะบ้าตาย!!

โอ้ย!! ออกไปจากหัวสักที!!”







เจียเจีย...เจียเจีย....เจียเจีย!!”

คะ..ครับ” เสียงแหบทุ้มละล่ำละลั่กตอบกลับไป ร่างเล็กสะดุ้งน้อย ๆ หันไปมองมาร์คที่กำลังนั่งมองเขาอย่างตั้งคำถาม พอหันไปมองรอบโต๊ะ แจบอมกับจินยองก็กลับมาด้วยสายตาเดียวกัน

 ทำไมเอาแต่นั่งเขี่ยข้าวล่ะ ไม่อร่อยเหรอ” มาร์คเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง เขาสังเกตตั้งแต่เดินลงมาจากชั้นบนแล้วว่าเจียร์เอ๋อดูใจลอยอย่างไรชอบกล แล้วนี่ตอนมานั่งกินข้าว ยังเอาแต่ใช้ตะเกียบเขี่ย ๆ ไม่ยอมกินเข้าไปอีก

เอ่อ...ผมไม่ค่อยหิว

ปกติไม่เป็นแบบนี้นี่ ไม่สบายรึเปล่า จินยองพูดขึ้นพลางยื่นมือไปอังที่หน้าผากของคนอายุน้อยที่สุด เจียร์เอ๋อได้แต่มองจินยองกับมาร์คอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จากให้บอกได้ยังไงล่ะว่าที่กินไม่ลงนี่เพราะความฝันเมื่อคืนน่ะ

ก็นิดหน่อยครับ” เจียร์เอ๋อเลือกจะโกหกกลับไป ก่อนจะหันไปสบตากับแจบอมที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถามแล้วความเป็นห่วงเล่นเอาเจ้าตัวต้องรีบใช้ตะเกียบคีบข้าวเข้าปากเพื่อไม่ให้พี่ ๆ สงสัย เขาไม่อยากเล่าว่าไปเห็นอะไรมา ยิ่งไอ้เรื่องที่เก็บกลับมาฝันเป็นเรื่องเป็นราวถึงสามวันติด ๆ กันยิ่งไม่อยากเล่า

วันนี้หยุดใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นก็พักผ่อนนะ ซ้อมหนัก ๆ มาตั้งหลายวันแล้ว ร่างกายอาจจะไม่ไหว” เจียร์เอ๋อเงยมองมาร์คก่อนจะพยักหน้าตอบรับ ร่างเล็กกลับมาก้มหน้าก้มตาคีบอาหารเข้าปากต่อโดยไม่พูดอะไรอีก จุดนี้เขาไม่อยากมองหน้าแจบอมกับจินยองเท่าไหร่ เพราะยิ่งมอง ยิ่งเหมือนภาพในฝันมันซ้อนเข้ามาเสียอย่างนั้น

จะบ้าตาย

หลังจากที่กินข้าวเงียบ ๆ จนอิ่ม เจียร์เอ๋อก็แยกตัวเดินเข้ามาล้างมือในครัว วันนี้โรงเรียนของเขาปิดเป็นการภายใน จึงทำให้สามารถหยุดนอนอยู่บ้านได้ ถึงจะไม่ได้ไม่สบายอย่างที่บอกมาร์คไป แต่การต้องซ้อมมาหลาย ๆ วันติด ๆ กัน หากได้พักบ้างก็คงจะดีไม่น้อย

เจียเจีย” เสียงเรียกด้านหลังเล่นเอาเด็กที่กำลังหันหลังล้างมืออยู่ถึงกับเบ้หน้า เขาจำได้ว่าเสียงนี้มันเสียงของแจบอม ประเด็นคือเขายังไม่พร้อมมองหน้าแจบอมตอนนี้ไง!!

...ครับ” เจียร์เอ๋อตอบโดยที่ไม่ได้หันหลังกลับไปมองคนเรียกเลยแม้แต่น้อย ร่างเล็กยังคงแสร้งทำเป็นถูมือต่ออย่างตั้งใจ เหมือนกับว่ามันสกปกรกเสียเต็มประดา

ไม่สบายมากรึเปล่า” เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ขณะที่ขยับเข้ามายืนพิงเค้าน์เตอร์ครัวเอาไว้ มือหนายกขึ้นลูบหัวเด็กตัวเล็กเบา ๆ

เจียร์เอ๋อได้ยืนนิ่งปล่อยให้แจบอมลูบหัวอยู่อย่างนั้น อยากจะถอยออกไปแต่ก็ทำไม่ได้ ตัวเขาตอนนี้มันแข็งทื่อไปหมด ก็สิ่งที่แจบอมทำน่ะ....มันเหมือนที่จินยองทำในฝันชะมัดเลย ฮืออออ

ว่าไง...

...ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับ ผมแค่เหนื่อย ๆ เจียร์เอ๋อตอบออกไปทันทีที่ตั้งสติได้ ดวงตากลมโตเหลือบสบตากับแจบอมแว้บหนึ่ง ก่อนจะหันกับมาทางเดิม

แจบอมได้แต่ขมวดคิ้วกับอาการแปลก ๆ ของเจียร์เอ๋อ มันเหมือน...อาการของเด็กที่กลัวโดนจับได้ว่าทำอะไรผิดมา แต่เจียร์เอ๋อจะทำอะไรล่ะ

เป็นอะไรรึเปล่า วันนี้ดูแปลก ๆ นะ เล่าให้พี่ฟังได้ไหม” แจบอมพูดเสียงนุ่ม มือที่ยังแปะอยู่บนหัวกลมเริ่มใช้ปลายนิ้วขยี้เล่นกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้ม เขาไม่รู้ว่าเด็กตรงหน้าไม่สบายใจเรื่องอะไร แต่อย่างน้อย ถ้าคนเป็นพี่ (ที่ไม่อยากเป็นแค่พี่) อย่างเขาได้ช่วยแบ่งเบาความไม่สบายใจนั้นได้บ้างก็คงดี

...ไม่มีอะไรหรอกครับพี่แจบอม ผมแค่เบื่อ ๆ ไม่มีอะไรหรอก” เจียร์เอ๋อมองสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงแล้วก็ได้แต่รู้สึกผิด รู้สึกเหมือนกำลังทำให้ทุกคนเป็นห่วง ทั้งที่สาเหตุมัน....เฮ้อ!!

เบื่อ?”

ครับ แค่นั้นแหละ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก เจียร์เอ๋อพยักหน้าก่อนจะพรูลมหายใจยาว ๆ ร่างเล็กหันหลังพิงเค้าน์เตอร์เช่นเดียวกับแจบอม ก็สาเหตุมันลามกออกขนาดนั้น ใครมันจะไปกล้าบอกเล่า แค่มองหน้าแจบอมนาน ๆ ยังยากเลย แล้วนี่จะให้ไปนั่งเล่าอีก มันเป็นไปไม่ดะ....

เอาอย่างนี้ไหม วันนี้ไปที่ทำงานกับพี่ คุณมินอาเขาบ่นว่าอยากเจอเราอีกแหน่ะ ตายห่---

อะไรนะครับ” เจียร์เอ๋อรีบหันขวับไปถามคนข้าง ๆ อีกครั้ง

ไปทำงานกับพี่ไง อยู่บ้านมันน่าเบื่อจะตาย วันนี้อี้เอินก็ไปเรียนวาดรูปวันแรก ไม่มีใครอยู่บ้านเลยด้วย เจียร์เอ๋อฟังแล้วก็ได้แต่เบือนหน้ากลับมาทางเดิม มือป้อมยกขึ้นกุมขมับตัวเอง ก็เพิ่งบ่นไปว่ามองหน้าไม่ได้ แล้วจะให้ไปนั่งในห้องทำงานด้วยกันสองต่อได้ยังไง!!

เอ่อ...แต่ว่าผม...

เจียเจีย เป็นอะไรรึเปล่า วันนี้ดูแปลก ๆ นะ” แจบอมมองปฏิกิริยาแปลก ๆ ของเด็กตัวเล็กตรงหน้าแล้วก็ได้แต่ส่งสัย ตกลงเด็กคนนี้เป็นอะไรกันแน่ ทำไมดูเหมือนไม่ค่อยอยากมองหน้าเขาเลย พอเข้ามาถามก็แสดงท่าทีอึดอัดใส่อีก หรือว่า....เจียเอ๋อร์จะรู้เรื่องนั้น

คือ...

...ว่าไง” มันก็ไม่แน่ที่มาร์คจะเผลอหลุดปากกับน้อง ๆ เพราะสามคนนี้สนิทกันมาก แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ขอภาวนาให้ตัวเองคิดผิด เรื่องมันจบไปแล้ว และเขาเองก็ตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ คงไม่ใช่เรื่องดี หากเรื่องราวกลับมาปะทุอีกครั้ง

....

ไปเถอะ อยู่บ้านคนเดียว พี่เป็นห่วง” เจียร์เอ๋อที่เดิมทีก็ลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู๋แล้ว ยิ่งลำบากใจไปกันใหญ่ ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นห่วง แต่เขา...ก็แค่...มองหน้าแจบอมแล้วคิดเรื่องดี ๆ ไม่ได้

ก็ได้ครับ” ถึงอย่างนั้น แม้ว่าจะลำบากใจแค่ไหน เขาก็คงไม่กล้าดื้อแพ่งยืนยันจะอยู่ที่บ้าน ทั้งที่แจบอมออกอาการเป็นห่วงขนาดนี้ เหนือสิ่งอื่นใด คือเจียร์เอ๋อกลัว ว่าแจบอมจะยังทู่ซี้ถามไม่เลิก ถึงสาเหตุที่เขาทำตัวแปลก ๆ

งั้นก็ขึ้นไปแต่งตัวเถอะ เดี๋ยวสองคนนั้นให้ลูกน้องพี่ไปส่ง พี่จะนั่งรออยู่ข้างล่างนะ

ครับ” เจียร์เอ๋อพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะเดินตามอีกฝ่ายออกมาจากห้องครัว เรียวขาขาวก้าวขึ้นบันไดอย่างยากลำบาก เหมือนคิดว่าวันนี้จะต้องไปนั่งเผชิญหน้ากับแจบอมทั้งวัน

แค่มองหน้าก็เขินจะตายอยู่แล้ว นี่ยังต้องไปอยู่ในห้องเดียวกันสองต่อสองเป็นวัน ๆ อีก ตายแน่ ๆ หวัง เจียร์เอ๋อตายแน่ ๆ




ร่างเล็กเดินเคียงคู่กับร่างสูงใหญ่เข้ามาในตึกของบริษัท ดวงตากลมโตเหลือบมองคนพี่ก่อนจะเหลือบมองมือใหญ่ ที่ตอนนี้จับหลวม ๆ อยู่ที่ไหล่ของตัวเอง มันก็รู้สึกดีอยู่หรอกถ้าไม่ได้อยู่ในท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของบรรดาพนักงานที่นั่งทำงานกันอยู่ในห้อง

แจบอมอาจจะไม่ได้ยินเหมือนที่เขาได้ยิน เพราะเอาแต่เดินคุยกับพนักงานคนหนึ่งมาตั้งแต่เดินเข้ามาในบริษัท หลายเสียงที่ลอดเข้าหูทำเอาเจียร์เอ๋อเริ่มทำหน้าไม่ถูกจนต้องก้มมองพื้นตลอดทางที่เดินผ่านคนพวกนั้น มันมีแต่คำถาม ว่าเขาเป็นใคร ทำไมถึงเดินมากับประธานบริษัท แถมแสดงท่าทีสนิทสนมขนาดนั้น

เด็กคนนั้นเป็นใครน่ะ คนที่เดินมากับท่านประธาน

นั่นสิ ดูท่าทางท่านประธานคงจะหวงมากเลยเนอะ

ใช่ ๆ จะว่าเป็นแฟนก็ไม่น่าจะใช่ เด็กขนาดนั้นไม่น่าเกินมัธยมแน่ ๆ

ก็ไม่แน่หรอก เมื่อวันก่อนตอนท่านประธานพาไปทำความรู้จักกับยัยเลขา ยัยนั่นทำหน้าช็อคมาก อาจจะเป็นแฟนก็ได้นะ

จริงเหรอ แต่นั่นเด็กมาก ๆ เลยนะ

และอีกหลายเสียงกระซิบที่ลอยผ่านหูของเจียเอ๋อร์ไป เขาไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงกับคำพูดพวกนี้ดี เพราะคนพวกนั้นเข้าใจถูกเกือบจะทั้งหมด ทั้งเรื่องสถานะ และเรื่องที่ว่าเขาเด็กเกินกว่าจะเป็นอะไรกับแจบอมได้

โถ่ ท่านประธานสุดหล่อของฉัน เป็นโชตะค่อนเหรอเนี่ย

อื้อหือ ถ้าเป็นจริงล่ะก็ ท่านประธานโคตรจะเลี้ยงต้อยเลยล่ะ’ ก็เลี้ยงต้อยจริง ๆ นั่นแหละ นี่ขนาดนั่งเดาเรื่องเขาคนเดียวยังอือฮาจุ่มหัวนินทากันขนาดนี้ ถ้ารู้ว่าท่านประธานสุดหล่อเลี้ยงอยู่ตั้งสามคนนี่ไม่ช็อคตาตั้งกันเลยรึไง

ไม่มีงานมีการทำกันเหรอครับ เสียงทุ้มหากแต่ทรงพลังอำนาจในแบบที่เจียร์เอ๋อไม่เคยเห็นดังออกจากปากของร่างสูง เจียร์เอ๋อเหลือบมองดวงตาเรียวรีที่ตอนนี้ทอประกายเย็นเยียบอย่างหวาด ๆ อย่าว่าแต่พนักงานสาวเหล่านั่นจะช็อคเลย เจียร์เอ๋อเองที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และไม่ได้เป็นคนโดนว่ายังแอบสะดุ้งไปด้วย

ไปเถอะ เจียร์เอ๋ออรีบเดินตามแรงดึงไปอย่างไม่มีข้อแม้ แจบอมในตอนนี้น่ากลัวมากกว่าตอนอยู่ที่บ้านเป็นร้อยเท่า ขนาดตอนอยู่ที่บ้านแปลงร่างเป็นตาลุงที่ทั้งบ้ากามและบ้าบอแล้วเขายังรู้สึกกลัว แล้วนับประสาอะไรกับร่างดาร์กที่เหมือนจะแช่แข็งห้องทั้งห้องได้

เดินเข้ามาเรื่อย ๆ ก็ถึงโซนของห้องผู้บริหาร เจียร์เอ๋อมองไปรอบๆก่อนจะไปหยุดที่โต๊ะของเลขามินอาซึ่งตั้งอยู่หน้าห้อง หญิงสาวสวยตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท่าในความคิดของเขากำลังคร่ำเคร่งอยู่กับงาน ไม่ได้มองสักนิดว่าท่านประธานบริหารเดินมาจนเกือบจะถึงโต๊ะอยู่แล้ว

สวัสดีครับคุณมินอา

“…อ้าวบอส สวัสดีค่ะน้องเจียร์เอ๋อ!!” เลขาคนสวยถึงกับร้องเสียงหลง มือที่กำลังกดแป้นพิมพ์ยิก ๆ ชะงักกึกทันทีที่เห็นว่าใครยืนอยู่ข้างเจ้านายตัวเอง

หวัดดีครับ เจียร์เอ๋อได้แต่ส่งยิ้มเขิน ๆ ไปให้พี่สาวคนสวยที่ลุกจากเก้าอี้มทำงานแล้วพุ่งเข้ามาหาตัวเองอย่างไม่เกรงเจ้านายเลยแม้แต่น้อย

หวัดดีค่ะ ทำไมวันนี้จะมาไม่บอกพี่มินล่ะคะ พี่จะได้เอาขนมมาให้ สองมือเล็กคว้าหมับเข้าที่ไหล่ของเด็กหนุ่ม ก่อนจะไล่มองชุดที่อีกฝ่ายใส่มา ปากก็เอ่ยถามรัว ๆ ไม่หยุด

เอ่อ...มากระทันหันน่ะครับ ดวงตากลมโตช้อนมองพี่สาวคนสวยก่อนจะส่งยิ้มไปให้อีกครั้ง เลขามินอาได้แต่ยิ้มกลับไปอย่างเอ็นดู ก่อนจะจับจูงให้เดินไปตามไปที่โต๊ะของตัวเอง โดยเมินท่านประธานบริษัทที่ยืนงงเป็นไก่ตาแตกอย่างสิ้นเชิง

นี่ เมื่อเช้ามีคนเอามาฝากพี่ น้องเจียร์เอาไปกินนะ” เลขามินอาล้วงเข้าไปหยิบถุงกระดาษที่ตั้งอยู่ใต้โต๊ะ ก่อนจะหยิบออกมายื่นให้เด็กหนุ่มที่เหมือนจะสูงกว่าเธออยู่เล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังน่ารักมากอยู่ดี

จะดีเหรอครับ...แล้วคนที่เอามาฝากจะไม่เสียใจเหรอ เจียร์เอ๋อเอ่ยปากบอกขณะที่มือยื่นไปรับถุงกระดาษมาถือเอาไว้ เลขามินอาส่ายหน้าพรืด ก่อนจะตบที่ไหล่ของเขาเบา ๆ

ไม่หรอก คนให้เขากลับไปแล้วล่ะ อีกอย่างพี่ได้เอตอยู่เอาไว้ก็ไม่ได้กินอยู่ดี น้องเจียร์เอาไปกินเถอะค่ะ

“งั้นก็โอเคครับ

เหมือนสองคนนั้นจะลืมอะไรนะว่าไหม ลืมไปเสียสนิทเลยสิท่าว่ายังมีลุงคนหนึ่งยืนมองแรงอยู่ข้างหลังมาสักพักแล้ว สวีทหวานกันมาก เอ็นดูกันมาก ว่าที่เมียเด็กของเขาก็เขินพี่สาวคนสวยมาก รักกันมากยัง? ถ้ายังไม่มากพอเขาจะได้ไปนั่งรอในห้อง แล้วเชิญยืนคุยกันต่อให้คอแหบคอแห้งกันไปข้างหนึ่งเลย!!

จะยืนคุยกันอีกนานไหมครับ ถ้าอีกนานผมจะได้เข้าห้องไปก่อน ถ้อยคำประชดประชันเรียกความสนใจจากสองคนที่ยืนหัวร่อต่อกระซิกไปได้ ดวงตาสองคู่หันกลับมามองร่างสูงที่ยืนล้วงกระเป๋ายืนพิงกำแพงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจจะทราบได้ ก่อนจะหันไปมองหน้ากัน

องค์ลงแล้วค่ะน้องเจียร์ พี่ไปทำงานก่อนนะคะ เลขามินอาหันมากระซิบกับเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะรีบเดินไปนั่งที่เก้าอี้แล้วเริ่มทำงานต่ออย่างเงียบ ๆ ครั้งนี้เธอเดาไม่ได้ว่าเจ้านายโมโหจริงหรือปลอม เพราะฉะนั้นเธอขอไม่เสี่ยง เกิดต่อปากต่อคำไปมา บอสเกิดวิญญาณหมาบ้าเข้าสิงหักโบนัสปลายปีของเธอขึ้นมา แบบนั้นเธอก็แย่น่ะสิ

ด้านเจียร์เอ๋อที่ยินมองแจบอมสลับกับพี่เลขาคนสวย พอเห็นว่าอีกฝ่ายปลีกตัวกลับไปทำงานแล้วก็รีบเดินเข้าไปหาแจบอมทันที

มาแล้วครับ ไป ๆ เข้าห้องเถอะ มือป้อมคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของอีกคนอย่าอาใจ ก่อนจะจับจูงให้เดินเข้าไปในห้องทำงานด้วยกัน

“…เฮ้อ แต่ละคน ต้องให้หงุดหงิดแต่เช้า” แจบอมบ่นอุบอิบขณะที่นั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน ไม่รู้ว่าเขาคิดถูกคิดผิดที่พาเจียร์เอ๋อมาด้วย เมียเด็กของเขานี่เป็นอะไรกันไปหมด ไปไหนก็ดึงดูดคนเขาไปทั่ว

ผมไปเอาช้อนตรงไหนได้บ้างอ่ะครับ เจียร์เอ๋อที่นั่งลงบนโซฟาด้านหน้าถามขณะที่มือวางถุงกระดาษลงบนโต๊ะรับแขก มืออีกข้างล้วงหยิบไอแพดออกมาตั้งด้านนอกเตรียมจะเล่นเกมระหว่างที่กินเค้กไปด้วย 

มาเอากับพี่สิ

ฮะ?” ดวงหน้าน่ารักหันขวับไปมองคนพูดอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแดงฉ่ำอ้าพะงาบ ๆ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก คนยิ่งคิดไม่ดีอยู่มาพูดอะไรกำกวมสิโว้ย!!

หมายถึง มาเอาช้อนที่พี่สิ มีอยู่ในลิ้นชัก แจบอมหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นใบหน้าอึ้งกิมกี่ของว่าที่เมียเด็กคนเล็ก เด็กหนอเด็ก ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่พอมาเห็นแบบนี้ก็ได้แต่คิดว่ามันน่ารักดี

ช่วงนี้เขากับเจียร์เอ๋อไม่ค่อยได้อยู่ใกล้กันเลย เพราะไหนจะมัวแต่ยุ่งกับจินยองและมาร์ค ไหนจะที่เจ้าตัวต้องซ้อมหนักกลับบ้านดึก ๆ ดื่น ๆ อีก จะเข้าไปนอนกอดอย่างสองคนนั้นก็ทำไม่ได้ ที่ชวนให้มาด้วยกันวันนี้ ไม่ใช่แค่เพราะเป็นห่วงหรอก แต่เขาเองรู้สึกว่าไม่มีอะไรรั้งเจียร์เอ๋อไว้เหมือนกับคนอื่น ๆ เลย ทั้งความลึกซึ้งของของความสัมพันธ์ ทั้งความสนิทชิดเชื้อที่ค่อย ๆ ห่างไป เขากลัวว่าถ้าปล่อยให้ห่างกันอยู่อย่างนี้ สักวันเจียร์เอ๋อจะหายไป

อยู่ตรงไหนล่ะครับ เดี๋ยวผมหยิบเอง พี่ทำงานเถอะ” ร่างเล็กเดินอ้อมมายืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่หลังโต๊ะทำงานของแจบอม สายตาพยายามสอดส่ายหาลิ้นชักที่แจบอมหมายถึง


นี่อยู่ตรงนี้” มือหนาคว้าเข้าที่เอวคอดของอีกฝ่าย ก่อนจะรั้งให้นั่งลงบนตักตัวเอง


อ่ะ...ทำอะไรเนี่ย!!” เจียร์เอ๋อว่าเสียงดังด้วยความตกใจ มือทั้งสองข้างพยายามค้ำยันโต๊ะเพื่อนที่จะใช้มันเป็นหลักในการลุกขึ้น แต่จนแล้วจนรอดก็ยังสู้แขนแข็ง ๆ ที่เลื่อนมากอดรอบเอวเอาไว้ไม่ได้

นั่นไง ช้อนอยู่ในลิ้นชักนั้น แจบอมพูดเสียงนุ่ม ก่อนจะก้มลงสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากต้นคอขาว เหตุผลที่กล่าวไปก่อนหน้าน่ะแค่เหตุผลรอง ๆ นี่สิเหตุผลหลักในการลากเด็กคนนี้มาทำงานด้วย

แล้วพี่จะดึงผมมานั่งตักทำไม ชี้บอกก็ได้นี่ครับ เจียร์เอ๋อย่นคอหนีจมูกโด่งที่ยุ่มย่ามต้นคอก่อนจะพูดออกมาอย่างมีน้ำโห แจบอมนี่มันแจบอมจริง ๆ เลย เผลอเป็นไม่ได้

แค่อยากให้มานั่งเฉย ๆ ...รีบหาช้อนสิ นั่งอยู่นาน ๆ พี่ไม่ทำแค่หอมนะ” พูดจบก็เริ่มไล้ปลายจมูกซุกไซ้เข้าไปใต้เสื้อคอกลม คนคนถูกลวนลามอย่างเจียร์เอ๋อต้องรีบเปิดลิ้นชัก ก่อนจะหยิบช้อนคันเล็กที่ห่อด้วยผ้านุ่มสีขาวออกมาถือไว้


นี่ไง ๆ ผมเจอแล้ว เด็กตัวเล็กดิ้นอย่างสุดความสามารถ มือชูช้อนคัดเล็กไปด้านหลังจนแทบจะทิ่มหน้าแจบอมอยู่รอมร่อ แจบอมเห็นท่าทีเหมือนลูกหมาตัวเล็ก ๆ กำลังกลัวก็ได้แต่หัวเราะในลำคอก่อนจะยอมปล่อยให้เด็กน้อยกระโดดลงจากเก้าอี้ แล้ววิ่งฉิวไปนั่งหูตาแดงเถือกที่โซฟา

น่ารัก...

พอลี้ภัยมานั่งบนโซฟาได้สำเร็จ เจียร์เอ๋อรีบแกะเค้กออกจากกล่อง ก่อนจะจ้วงเข้าปากพร้อมกับเปิดไอแพดให้วุ่นวายไปหมด ไอ้พี่บ้าเอ้ย ทำบ้าอะไรก็ไม่รู้!!

เวลาผ่านไปหลายสิบนาที เจียร์เอ๋อเริ่มสติสตังค์คงที่มากขึ้น ดวงตาละจากเกมส์ที่กำลังเล่นอยู่ในไอแพดเหลือบมองไปที่โต๊ะทำงานของแจบอม อีกฝ่ายละความสนใจจากเขาไปแล้ว ใบหน้าหล่อเรียบเฉย ตั้งหน้าตั้งตาอ่านเอกสารอย่างจริงจัง ขณะที่มือก็เซ็นไปด้วย เจียร์เอ๋อมองภาพนั้นแล้วถอนหายใจก่อนจะตักเค้กเข้าปากอีกคำแล้วเริ่มเล่นเกมส์ต่อ  

ตอนอยู่นิ่ง ๆ ก็หล่อดีอยู่หรอก แต่พอขยับเท่านั้นแหละ ถ้าไม่บ้ากามก็บ้าบอ...

มือเล็กกดจิ้มไอแพดตรงหน้าไปเรื่อย ๆ จวบจนเกมที่ห้าจบลงจึงได้กดปิดหน้าจอ ร่างเล็กบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้าจนกระดูกลั่นดังกร้อบ ดวงตาที่เคยสดใสบัดนี้ปรือปรอยพร้อมจะปิดได้ทุกเมื่อ มองแจบอมวางเอกสารที่อ่านเสร็จแล้วลงบนโต๊ะคือภาพสุดท้ายที่เขาเห็นก่อนจะเดินเข้าสู่ห้วงนิทราไป







แจบอมยกมือขึ้นนวดไล่สันดั้งเบา ๆ เพื่อไล่ความปวดหน่วง ที่แล่นเข้ามารบกวนจนเขาต้องหยุดเพ่งอ่านเอกสารในที่สุด ร่างสูงหลับตาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงานอย่างอ่อนล้า ก่อนจะลืมขึ้นมองไปทางโซฟาเมื่อรู้สึกว่าห้องมันชักจะเงียบเกินไป

ถึงว่าล่ะ ว่ามันเงียบ ๆ ที่แท้ก็หลับ ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะเดินออกมาจากหลังโต๊ะทำงาน มือขวายกขึ้นดูนาฬิกาก็เห็นว่าเวลานั้นใกล้เที่ยงเข้าไปทุกที เวลาผ่านไปตั้งสองชั่วโมงแล้วก็ไม่แปลกล่ะนะที่เจียร์เอ๋อจะหลับปุ๋ยขนาดนี้

ร่างสูงมองใบหน้าขาวแล้วได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดู พอหลับแล้วกลายเป็นเด็กที่ไร้พิษสงไปเสียอย่างนั้น ทีตอนตื่นแล้วชอบทำหน้าดื้อใส่เขานัก ยิ่งเวลาโดนลวนลามก็ยิ่งดื้อ มันน่าตีจริง ๆ (เดินไปล็อคประตู)

เจียเจีย...เจียเจีย ตื่นเถอะ ไปกินข้าวกัน แจบอมนั่งลงบนโซฟาก่อนจะเอื้อมมือไปเขย่าตัวอีกคนเบา ๆ แต่จนแล้วจนรอด เจียร์เอ๋อก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

“…”

ตื่นเร็ว...จะไม่ตื่นจริง ๆ ใช่ไหม” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าของแจบอม ไม่ตื่นก็ไม่ตื่น เขารอเวลานี้มานานแล้วเหมือนกัน เดี๋ยวจะปลุกเด็กขี้เซาให้ดู

"..."

เจียเจียครับ ไม่ตื่นพี่ปล้ำจริง ๆ นะ~” ไม่พูดเปล่า มือหนาที่จับอยู่บนพนักโซฟาเลื่อนมาพลิกตัวเจียร์เอ๋อให้เปลี่ยนเป็นท่านอนหงาย ก่อนจะแยกขาทั้งสองข้างแล้วแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง

ทุกอย่างเป็นไปด้วยความรวดเร็ว แขนแกร่งสอดเข้าใต้รักแร้ของอีกฝ่าย ก่อนจะโน้มตัวลงไปจนอกแทบจะชนกันอยู่รอมร่อ แจบอมเป็นคนรักษาสัญญา ไม่ว่าจะกับตัวเองหรือกับคนอื่น ๆ เขาเคยให้สัญญากับอี้เอินและตัวเอง ว่าจะเปลี่ยนแปลงนิสัยเสียใหม่ เขาก็ยินดีจะทำตามสัญญาอย่างเคร่งครัด เวลานี้ก็เหมือนกัน เขาพูดออกไปแล้วว่าถ้าไม่ตื่น เด็กคนนี้จะโดนปล้ำ ในเมื่อไม่ตื่นเขาก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะทำตามสัญญา

ปลายจมูกโด่งไล่สูดดมไปบนลำคอจนทั่ว ก่อนจะวกลงมาที่หน้าอกนูนแน่นตามแบบฉบับนักกีฬา นี่ไม่ได้จะบอกให้อิจฉาหรอกนะ แต่พุดเลยว่าเมียเขาทั้งสามคนนี่ เรียกว่าสามคนสามรสชาติเลยก็ว่าได้ อี้เอินพี่ใหญ่เนื้อขาว ทั้งนิ่มทั้งเนียนน่าจูบ น่าหอมไปทั้งตัว จินยองพี่รองถึงจะไม่ได้ขาวเหมือนกินผงซักฟอกอย่างมาร์ค แต่ผิวสุขภาพดีแบบนั้นก็เซ็กซ์ซี่อยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะบั้นท้ายลูกพีชที่เขาหลงนักหลงหนานั่นน่ะ ไม่อยากจะพูดว่ามันเต็มไม้เต็มมือขนาดไหน


แล้วยังจะมีเจียร์เอ๋อที่ฟัดมันที่สุดในสามโลกอีก เขาเคยบอกไหมว่าเนื้อขาว ๆ แน่น ๆ ของเด็กนี่น่ะมันน่ากัดขนาดไหน ยิ่งเล่นกีฬากล้ามก็ยิ่งมา อกก็ยิ่งนูน สะโพกก็ยิ่งเด้ง แล้วจะให้อิม แจบอมทำยังไง เห็นแบบนี้ทุกวัน ถ้าทนได้ก็ควรไปบวชเสียให้มันสิ้นเรื่อง

อือ...พี่แจบอม!!” เด็กตัวเล็กตาลีตาเหลือกด้วยความตกใจ เดิมทีเขาตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรมาฟุดฟิด ๆ ข้างหู ไม่นึกว่าตื่นมาแล้วจะเจอลุงหื่นในระยะประชิดแบบนี้ ขนาดนี้ก็สิงเถอะ

ครับ” แจบอมหยุดคุยกับเขาแค่ชั่วอึดใจ เผลอแว้บเดียวก็เริ่มซุกไซ้ลำคออีก เจียร์เอ๋อได้แต่ดิ้นทั้งที่รู้ว่าไม่เป็นผล ก็เห็นว่าทำแต่งานนะ ออกกำลังกายก็ไม่ค่อยเห็นว่าจะออกสักเท่าไหร่ แล้วไอ้พี่บ้านี่มันไปเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนนักหนา!!

พี่ทำอะไรเนี่ย!!”

ก็พี่บอกแล้วว่าถ้าไม่ตื่นจะปล้ำ เราไม่ยอมตื่นเองอ่ะ แล้ว เขา ไป รู้ เรื่อง ด้วย ตอน ไหน!!!

พี่...ปล่อยยยย” เจียร์เอ๋อดิ้นจนเริ่มหมดแรง เขาเล็งเห็นแล้วว่าถ้าไม่ทำอะไร มีหวังเจอแบบจินยองในฝัน หรือไม่ก็เจอเหมือนกับวันนั้นอีกแน่ มือป้อมที่ไม่ถูกจับตรึงมาตั้งแต่แรก เลื่อนมาดันอกของแจบอมเอาไว้ แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่สามารถดันแจบอมออกไปได้


ไม่ปล่อย~” แจบอมพูดพลางส่ายหน้า ก่อนจะก้มลงฟัดเนื้อนูนทั้งสองข้างที่ตอนนี้ส่วนยอดตั้งชันล่อตาล่อใจเสียเหลือเกิน

อ่ะ...พี่ครับ พี่มินอาอยู่ข้างนอกนะ เมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้เจียร์เอ๋อจึงเปลี่ยนมาเป็นขอร้องเสียงอ่อน ใบหน้าน่ารักเบะ น้ำตาคลอเบ้า เหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่รอมร่อที่ถูกแจบอมแกล้งแรง ๆ แบบนี้ 

ความตั้งใจของเจียร์เอ๋อคืออยากให้แจบอมเห็นใจแล้วหยุดแกล้งเสียที โดยที่ไม่รู้เลยว่าใบหน้าแบบนั้นมันน่าย่ำยีขนาดไหน แจบอมมองแล้วก็ได้แต่กัดริมฝีปากระงับอาการคันยุบยิบในอกอย่างสุดความสามารถ


โอ้ย~ใจพรี่...

ไม่ไหวแล้วโว้ย!!” ใบหน้าหล่อเริ่มซุกลงบนหน้าอกแน่นหนันก่อนจะเริ่มฟัดให้สมใจอยาก ในขณะที่มือก็เริ่มปัดป่ายบีบเค้นบั้นเอวจนคนโดนกระทำเริ่มห้ามด้วยเสียงที่อ่อนลงเรื่อย ๆ

อ๊ะ..พี่แจบอม อย่าเพิ่ง อย่างเพิ่...

บอสคะ ดิฉันซื้อขนมมาให้น้องเจียร์เอ๋อ ขออนุญาตเอาเข้าไปให้ในห้องนะคะ” ยังไม่ทันที่แจบอมจะได้เผด็จศึกไปมากกว่านี้ เสียงจากอินเตอร์คอมของโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ร่างสูงชะงักกึกหยุดกลางอากาศ ขณะที่สูดหายใจเข้าเต็มปอด กลั้นอารมณ์โมโหที่จู่ ๆ ก็ถูกขัดจังหวะทั้งที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม


ถ้าไล่เลขาออก นี่จะดูใจร้ายมากไหม...




หน้าน้องตอนขอร้องพี่แจบอมของเขา


TBC.

อย่ามาทำคุณมินอาของช้านนะพี่หื่น 55555555 

สำหรับคนที่เพิ่งมาอ่านก็....ขอโทษอีกครั้งนะคะที่หายหัวไปนานมาก จริง ๆ มันมาจากความเหนื่อยสะสมช่วงทำโปรเจ็คค่ะ พอโปรเจ็คผ่านไปเลยนอนลืมวันลืมคืนประหนึ่งซ้อมตาย แต่แอมคัมแบคแล้วนะคะ ฮี่ๆ ตอนต่อไปคาดว่าไม่เกิน 2 วันค่า มีเวลาว่างแล้วว 

อ้อ เรามีฟิคสั้นด้วยนะคะ ลงในไอดีนี้นี่แหละ แม่น้องเจียอย่าลืมไปตำนะคะ ตอนที่ 2 ของเรื่องนั้นก็จะมาในอีกไม่ช้า 

คุยกันได้ที่แท็ก#ฟิคพี่บีขุนแผน 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1708 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 00:01
    ช่างรักษาสัญญาซะจริงๆนะ ตาแก่นี่
    #1708
    0
  2. #1622 pie-g (@pie-g) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 01:28
    โอ้ยยยที่น้องฝันสามคืนติดเพราะเป็นลางบอกเหตุวันนี้ใช่มั้ย5555555สงสารใครดีแจ็ค พี่บีหรือคุณเลขาที่โดนหมายหัว555555
    #1622
    0
  3. #1003 pa rang (@prangkii) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 14:25
    สงสารน้องทำไมชอบแกล้งแรงๆห๊ะลุง
    #1003
    0
  4. #894 CHST.K (@labeer) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:04
    ความหื่นของพี่มันทะลักล้นจนน้องเอาไปฝันแล้วโว้ยยยย แต่ถ้าเราเป็นพี่แจบอมนะ แล้วน้องมาทำหน้าแบบนั้นใส่นะ อืมมมม ก็คงไม่ปล่อยให้รอดหรอก
    #894
    0
  5. #888 Joobbie (@pangolin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 10:17
    เจียเอ๋อเก็บไปฝันเลยลูก ก็นึกว่าจินยองจะกร๊าวใจจนพาเจียเอ๋อไปนั่งดูตัวเองกับแจบอม ฮื่ออออ แล้วอิพี่มาน้องมาที่ทำงานด้วยไม่ได้คิดดีตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ทางสะดวกที่จะฟัดน้องซักที ขอบคุณเลขามินอาที่มาถูกจังหวะ เราอยากเห็นพี่บีโดนขัดใจ 5555555
    #888
    0
  6. #858 Ice2317 (@Ice2317) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 22:17
    รอนะะะอยากให้มีคนชอบมาร์คมากๆและแจบอมเห็นจังเลยยย

    #858
    0
  7. #856 MarkTin93 (@MaTin93) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 16:51
    ว้ายยยยยยยยย ตัลแล้วววววววว เลือกทีมไม่ถูกเลยค่าาาาาาา น้องเจียเจียนี่น่าาาา ฝันอะไรนะ อุอิ พี่จบอมมก็ยังคงสกิลนก 555555555
    #856
    0
  8. #855 นานา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 16:41
    เก๊าเป็นคนเดียวแน่เลยที่อยากให้แจบอมเลิกนกซะที (เก็าขอโทษเก๊าหื่น แต่เก๊าก็อยากให้แจบอมรักษาสัญญาได้นะ แต่ว่า ขอจับๆจูบๆลูบๆคลำ่ๆเป็นกำลังใจหน่อยก็ยังดี เห็นด้วยกับความคิดแจบอมว่าไม่มีอะไรรั้งคนน้องไว้เลย
    #855
    0
  9. #854 JellyPeachy (@BoonthinFamily) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 12:17
    แาดน้ำตาให้น้อง
    #854
    0
  10. #853 _babyMARK_ (@Flipple_pond) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 10:34
    อิพี่คนหื่นนนน โว้ยยยยยยย อย่าทำน้อง น้องยังเด็กนะ ขอบคุณเลขามินอาที่มาขัดความหื่นของพี่ได้ทัน สงสารในความนกของพี่เค้าเนอะ แถมยังโดนคนเล็กเมินได้อีก อดใจรอก่อนน้าาา แต่เจียเจีย หนูฝันได้แบบ งุ้ยยยย หัวใจจะวาย >///<
    #853
    0
  11. #852 inspirit cool (@suneerat-ice) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:27
    งื้ออออ ใจนึงก็โล่งใจที่น้องรอดจากพี่บีคนหื่น อีกใจก็อยากเห็นน้องโดนย่ำยีจากพี่เขามาก สีหน้าเจียเอ๋อร์มันน่ากระทำจริงๆค่ะคุณ -.,-
    รีบมานะหื่น เอ้ย ฟินจะแย่ ><
    #852
    0
  12. #851 Yunau (@Yunau) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 19:30
    พี่แจบอมน้องยังเล็กปล่อยน้องก่อนนนน
    #851
    0
  13. #850 Nick.k (@nice143) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:54
    พี่บีต้องใจเย็นๆนะคะ555555
    #850
    0
  14. #849 dark.tz (@tan_patt) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 08:55
    โอ้โห ปีกงอกเลยจ่ะพี่จ๋าาาาาา5555555
    #849
    0
  15. #848 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 07:13
    เดี๋ยวๆ แล้วสัญญา ที่ว่า จะไม่ ล่วงเกิน น้องเล็ก ถ้ายังไม่บรรลุนิติภาวะ อิพี่แจบอม เดี๋ยวโดนสองนาง คว่ำขัน หรอก แต่ว่า หนูเจีย ฝันทะลึ่งจังเลยน้าาาา
    #848
    0
  16. #847 Defsouller (@swnpss) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 07:09
    หวายยยยยยยย โดนขัดจังหวะไปอี๊ก 555555555 ใจร่มๆนะคะ ใจร่มๆ
    #847
    0
  17. #846 ปาป่าป้า (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 06:52
    ว๊ายยยย นกนะคะแจบอม 55555 รอน้องโตก่อนสิ
    #846
    0
  18. #845 bampw (@artitayabambam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 06:38
    งื้อออออ เจียเจียลูกกกกกกกก น่ารักกกกกกกกกก><
    #845
    0
  19. #844 CrRabbit (@CrRabbit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 01:36
    มันเป็นภาพติดตาติดใจ(?)หนูใช่มั้ยลูกกก5555 ตอนนี้น่าสงสารคนแก่เค้านะคะ อดกินเด็ก ว้ายยยย
    #844
    0
  20. #843 apple2542541 (@apple2542541) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 01:03
    เจียเจียลูกกกจะรอดไหม55555
    #843
    0
  21. #842 dadarewicth (@inuyanan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 00:57
    ถ้ารู้ถึงหูเมียโตกับเมียรองพี่จะโดนหนักนะคะ 5555555
    #842
    0
  22. #841 Biffyigot7 (@Biffyigot7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 00:33
    อื้อหื้ออออ!มันแบบแซ่บมากข่าคุณอิมนี่ก็พูดจริงทำจริงสินะถถถ.วงวารพี่เค้า555ชอบมากเลยรอนะคะรอออTOT
    #841
    0
  23. #840 Knati (@Knati) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 00:25
    ซงซานใครดี เจียเจียหรือพี่คนหื่นดี 55555 โดนขัดจังหวะซะแล้ว อดเลยยยยย
    #840
    0
  24. #839 mAjjcs (@milkpy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 00:06
    หวายยยยย จะสมน้ำหน้าพี่แจบอมก็กะไรอยู่ 555555 เจียเจียจะยิ่งเก็บไปฝันไหมเนี่ยยยย
    #839
    0
  25. #838 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:44
    พี่คะ ใจเย็นนนนนนนนน
    #838
    0
  26. #833 MR.MARKSON (@loveunhyok) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:43
    เหิ่กมากกก ไม่ไหวกับใจ โอ้ยย เห็นครั้งเดียวเก็บมาฝันได้จุใจมากเลยเอ้ยยย ฮือออออออ
    #833
    0
  27. #832 mAjjcs (@milkpy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:43
    555555 โอ้ยยยย นี่ก็ว่าเจียเจียทำไมจะได้เจอหนังสดบ่อยจัง โอ้ยขำ วอนพี่แจบอมรู้เรื่องนี้หน่อยนะคะ -..-
    #832
    0
  28. #831 evepenny (@evepenny) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:25
    ถึงกับเก็บไปฝันเลยหรอ แจบอมกับจินยองทำเด็กน้อยใจแตกซะแล้ว
    #831
    0
  29. วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:16
    ไม่รู้จะขำหรือจะสงสารเจ้าคนเล็กก่อนดี ละนี่จะปิดพี่เขาไปทั้งวันจริงๆเหรอลูกอึดอัดตายเลยคนดี หรือจะไปปรึกษาคุณมินอาดีนะ55555
    #830
    0
  30. #829 Defsouller (@swnpss) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 21:36
    " ก็เเค่มองหน้าเเจบอมเเล้วคิดเรื่องดีๆไม่ได้ " โอ้โห เหมือนกันเลยค่ะ 5555555555
    #829
    0
  31. #828 Knati (@Knati) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 21:24
    โถถถถถถเจียหนูฝันหรอ เจียเจียหนูฝันทะลึ่งอะ เห็นภาพนั้นแปปเดียวฝันได้เป็นเรื่องเป็นราวเลยนะ พี่บีก็กลังอะว่าเจียจะรู้เรื่องนั้น 55555555
    #828
    0
  32. #827 Nick.k (@nice143) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:26
    หนูลู้ก5555555 สงสารนะแต่แบบเอ็นดู55555555
    #827
    0
  33. #826 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:18
    เจียเจียยัยเดกทะลึ่งงงงง ฮุ้ยยยฝันแบบนี้อยากลองของจริงมั้ยจ้ะ-- แค่กๆ พี่บีมีความร้อนตัวอ่อน อย่าเผยไต๋เก็บไว้ให้มิดนะะะ
    #826
    0
  34. #825 mmqrangg (@kamuisadist) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 19:36
    ขวัญเสียมากมั้ยลูกกกก หนูต้องใจเย็นๆนะ5555555
    #825
    0
  35. #824 bampw (@artitayabambam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:10
    เจียเจียย ใจร่มๆนะหนู เก็บมาฝันสามวันติดนี่ก็ทะลึ่งนะเราอะะะ วงวารเจียเจียเขานะคะะะ555555555
    #824
    0
  36. #823 dark.tz (@tan_patt) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 17:03
    เด็กน้อยของมี๊ ใจเย็นๆนะลูกนะ
    #823
    0