ตอนที่ 41 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61





แกร่ก

บานประตูไม้เปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่แทรกกายเข้ามา ผ่านช่องว่างขนาดไม่กว้างมากนัก ดวงตาเรียวชี้จับจ้องไปยังสองร่างที่นอนกอดกันกลมภายใต้ผ้าห่มนวมสีขาว ขณะที่มุมปากหยักยกยิ้มละมุน

น่ารัก...น่ารักน่ารังแกมันทั้งคู่นั่นแหละ

แจบอมค่อย ๆ เดินไปหาทั้งสองคนด้วยฝีเท้าที่เบาหวิว ก่อนจะนั่งลงบนที่นอนฝั่งที่เจียร์เอ๋อนอนอยู่ ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเย็น เขาทำงานที่คั่งค้างเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวานเสร็จสิ้นแล้ว จึงมีเวลามากพอจะมานั่งดู...ลูกแมว แถมเป็นลูกแมวที่หูไม่ดีเอาเสียเลย เขามานั่งหัวโด่อยู่อย่างนี้ก็ยังหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว

ฝ่ามือหนายกขึ้นลูบศีรษะทุย ก่อนจะก้มหอมแก้มขาวเบา ๆ  ขณะที่ดวงตายังคงมองเจียร์เอ๋อที่ตอนนี้ซุกศีรษะไปกับอกของมาร์ค เดาได้ไม่ยากว่าใต้ผ้าห่มผืนหนา แขนของเจ้าเด็กนี่คงกอดเอวคนเป็นพี่เอาไว้แน่น

แจบอมไม่รู้จะรู้สึกอะไรกับภาพตรงหน้าดี จะดีใจที่ตัวเองได้เป็นเจ้าของทั้งสองคน รวมถึงจินยองที่ตอนนี้ไม่อยู่บ้าน ดีใจที่เมีย ๆ รักกันมากผิดกับบ้านอื่น หรือรู้สึกแอบหึงที่เมียแต่ละคนแนบชิดกันเสียเหลือเกิน คิดแล้วก็ได้แต่สะบัดหัวไล่ความคิดงี่เง่าออกไป ก่อนจะก้มลงหอมหัวมาร์คเป็นการปิดท้าย

อือ...พี่แจบอม

ทำให้ตื่นเหรอ ขอโทษนะ” แจบอมรีบเอ่ยเสียงเบาเมื่อเห็นว่าดวงตาคู่สวยคู่นั้นเปิดออก พร้อมกับน้ำเสียงงัวเงียที่ดังขึ้นเบา ๆ มาร์คกระพริบตาไล่ความง่วงก่อนจะยิ้มแล้วส่ายหน้าว่าไม่เป็นไร

งานเสร็จแล้วเหรอครับ

เสร็จแล้ว

อือ....กี่โมงแล้วเนี่ย

สี่โมงเย็นแล้ว พี่ไปเคาะห้องเห็นเงียบเลยมาดูห้องนี้

อ๋อ ผมนอนคุยกับน้องแล้วเผลอหลับอะครับ แล้วพี่มีอะไรเหรอ” มาร์คยกมือขยี้ตา ขณะที่แกะแขนของเจียร์เอ๋อออก แล้วพลิกให้อีกฝ่ายนอนหงายแทน

เปล่า แค่อยากเข้าไปนั่งคุยด้วย

คุย? มีอะไรเหรอครับ

“…”

มาร์คเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าแจบอมเหล่ไปทางเจียร์เอ๋อ ก่อนจะส่งสายตาสื่อความหมายมาให้เขา ผ่านไปครู่สั้น ๆ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักก็พยักขึ้นลงอย่างเข้าใจ แจบอมคงมีเรื่องอยากคุยโดยไม่อยากให้เจียร์เอ๋อรับรู้

ทั้งสองคนพากันเดินออกมาจากในห้องของเจียร์เอ๋อ แจบอมจูงมือมาร์คให้เดินตามไปที่ห้องวาดรูปของเจ้าตัว ก่อนจะจัดการปิดประตูเรียบร้อย ท่ามกลางสายตาที่ยังไม่เข้าใจของมาร์ค

ร่างสูงเดินวนไปมาโดยไม่พูดอะไรอยู่พักใหญ่ เขาไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไรดี ไม่รู้จะบอกว่ากังวลมากขนาดไหนกับเรื่องเมื่อคืน เรื่องระหว่างเขากับเจียร์เอ๋อ

พี่แจบอม มีอะไรเหรอครับ

...อี้เอิน พี่....พี่ทำไปแล้ว พี่ทำไปแล้วอะ จะทำยังไงดี” คิ้วเรียวขมวดมุ่น ไม่เข้าใจว่าแจบอมหมายถึงอะไร

อะไรครับ

เรื่องเจียเจีย

เขาทำไปแล้ว เขามีอะไรกับเจียร์เอ๋อไปแล้วจริง ๆ ทำทั้งที่เพิ่งสัญญากับพ่อของเจ้าตัวว่าจะไม่ทำอะไร เรื่องนี้เขาผิดเต็ม ๆ เพราะถ้าจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจมันคงฟังไม่ขึ้น น้องเรียกร้องมาก่อนก็จริง แต่ถ้าเขาใจแข็งกว่านี้เรื่องมันคงไม่เลยเถิดมาขนาดนี้ เขารู้ว่าเขาบังคับเจียร์เอ๋อได้แต่เขาก็ไม่ทำ เขายินดีที่จะทำทุกอย่างที่น้องร้องขอเอง

เรื่องนั้น...แต่เจียเจียก็บอกเองนี่ว่าน้องเต็มใจ

แล้วถ้าเรื่องนี้ถึงหูพ่อของเจียเจียล่ะ ถ้าพ่อน้องโกรธจนน้องโดนเอาตัวกลับไปฮ่องกง พี่จะทำยังไง แจบอมมัวแต่สนใจเรื่องที่ตัวเองกังวล จนลืมไปว่าเผลอเสียงดังจนมาร์คผงะไป

“…พี่แจบอมครับ พี่เป็นอะไรอะ” ท่าทีอึ้ง ๆ ของมาร์คเรียกให้สติของแจบอมกลับมาได้ แต่ถึงขนั้นมันก็ยังไม่ช่วยคลายความกังวลอยู่ดี

พี่กลัวอี้เอิน พี่กลัว พี่ไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้น เราก็รู้ใช่ไหมว่าพี่รักน้อง รักเหมือนรักเรากับจินยอง

แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่ความผิดพี่นะครับ เจียเจียยินดีที่จะเป็นของพี่เอง เรื่องนี้เป็นการตัดสินใจของน้องพี่ไม่ได้ยังคับขืนใจเสียหน่อย

พี่...พี่ไม่อยากใช้มันเป็นเหตุผลกับคุณอาเลยอี้เอิน ถ้าจะพี่บอกว่าน้องเป็นคนเชิญชวนเอง เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของพี่ พี่ทำไม่ได้นึกออกไหม พี่ปัดความรับผิดชอบด้วยการพูดให้เจียเจียดูแย่ไม่ได้ แจบอมตอบด้วยสีหน้ายากลำบาก

ในใจเขาคิดอย่างที่พูดทุกอย่าง ถ้าเขาเอาตัวรอดไม่ให้ตัวเองเป็นฝ่ายผิดสัญญาแล้วเจียร์เอ๋อล่ะ น้องจะไม่ดูแย่ที่เป็นคนเปิดโอกาสให้เขาทำเรื่องอย่างว่ากับตัวเองเหรอ

 พี่อย่าเครียดสิครับ ถ้าเราไม่บอกแล้วพ่อน้องจะรู้ได้ยังไง อีกอย่างพวกผมน่ะท้องไม่ได้สักหน่อย ถ้าผม จินยอง พี่ เจียร์เอ๋อไม่บอก ไม่มีทางที่พ่อน้องจะรู้เรื่องนี้” มาร์คจ้องสีหน้ายุ่งยากนั้นนิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย มือขาวขึ้นลูบแก้มของแจบอมเบา ๆ อย่างปลอบประโลมให้อีกฝ่ายคลายความกังวลขึ้นมาบ้าง

“…”

พี่ก็รู้นี่ครับว่าทางไหนที่น้องจะได้อยู่กับเรา แล้วพี่จะไปกังวลกับสิ่งที่พี่จะไม่มีวันทำให้มันเกิดขึ้นทำไม” มาร์คยกมืออีกข้างขึ้น ก่อนจะใช้แขนคล้องคอแจบอมเอาไว้

แต่พี่....พี่รู้สึกผิดอี้เอิน พี่รู้สึกผิดที่...ทำอย่างนั้นกับน้องไปแล้ว

พี่ทำเพราะน้องร้องขอ

...มันก็ใช่ แต่ถ้าพี่ใจแข็งกว่านี้ ถ้ายังไงก็ไม่ยอมมันคงไม่เกิดขึ้น

พี่ใจแข็งไม่ได้เพราะพี่เห็นเจียเจียเสียใจไม่ได้ไงครับ ถ้าพี่ไม่ตอบสนองเจียเจียในตอนที่น้องเสนอ พี่รู้ว่าน้องจะเสียใจมาก พี่ก็เลยทำ” มาร์คว่าขณะที่ค่อย ๆ เลื่อนมือทั้งสองข้างมานวดขมับที่เริ่มตึงเพราะความเครียด

เจียเจียร้องไห้ พี่เลย...

เลยใจอ่อน” แจบอมชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้าแล้วหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้ม แรงนวดจากมือของมาร์คช่วยให้ศีรษะที่ปวดตุบ ๆ ดีขึ้นมาก

นั่นไง พี่เห็นน้ำตาน้องพี่ก็เลยใจอ่อน ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะความรัก พี่ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดนะครับ อย่าโทษตัวเองเลย

...เราคิดอย่างนั้นเหรอ

เจียเจียรักพี่ถึงได้ยอม ส่วนพี่ก็รักเจียเจียถึงได้ทำ ใช่มั้ยครับ

...

พี่รู้มั้ยครับ ว่าการเป็นเมียผู้ชายด้วยกันน่ะมันไม่ง่ายเลยนะ มันไม่ใช่แค่เรื่องร่างกายของเราที่ไม่รองรับกับอะไรแบบนี้ แต่เรื่องของศักดิ์ศรีมันก็เป็นเรื่องใหญ่ ถ้าไม่รักคิดว่าเราจะยอมนอนอยู่ข้างใต้หรอ ไม่มีทางอะ

....จริงสินะ...เมื่อคืนพี่ก็มาน๊อตหลุดตอนที่เจียเจียเอาแต่บอกว่าพี่ไม่รักนั่นแหละ ถ้าพี่ไม่ทำคือพี่ไม่รักเขา จะบ้าตาย พี่อดทนจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วตอนนั้นน่ะ” มือหนายกขึ้นมาโอบเอวบางเบา ๆ ก่อนจะพาเดินถอยไปนั่งลงบนเก้าอี้วาดรูปของมาร์ค แล้วแยกขาให้มาร์คสามารถเข้ามายืนนวดเขาได้สะดวกขึ้น

มันเป็น....เรื่องที่เข้าใจยากน่ะครับ น้องคงมองความสัมพันธ์ระหว่างพี่กับผมแล้วก็จินยอง แล้วหันไปมองตัวเอง เจียเจียเป็นคนเดียวที่มีแค่สัมพันธ์ทางใจ วัยของน้องก็ห่างกับพี่มาก คงกลัวว่าพี่จะส่งกลับ

ถ้านอนกับพี่แล้ว ทำไมถึงมั่นใจว่าพี่จะไม่ส่งกลับล่ะ” แจบอมเผลอขมวดคิ้วจนมาร์คต้องตามมานวดให้คลายลง

เฮ้อ...พี่ไม่รู้ตัวจริง ๆ เหรอครับว่าตัวเองดูออกง่ายขนาดไหน” ดวงตาเรียวลืมขึ้นมองเมียเด็กคนโตอย่างสงสัย เขา...ดูออกง่ายอย่างนั้นเหรอ

ยังไง

ตอนที่พ่อผมกับแม่จินยองจะเอาตัวเรากลับ พี่เป็นฟืนเป็นไฟจนนั่งไม่ติดที่ แต่กับเรื่องของเจียเจียพี่กลับเงียบ เป็นผมผมก็คงคิดแบบเจียเจียว่าพี่อาจจะยอมส่งผมกลับไปหาพ่อ

...

อย่าคิดมากเลยครับ ยังไงเรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้ว อีกอย่างพี่เองก็รู้สึกใช่มั้ยครับ ว่าเรื่องเมื่อคืนมันขยับความสัมพันธ์ของพี่กับเจียเจียให้เข้าใกล้กันมากขึ้น” มาร์คถามยิ้ม ๆ ขณะที่มือขาวค่อยไต่ไปด้านหลัง จนกลายเป็นว่าตอนนี้เขากำลังคล้องคออีกฝ่ายอยู่อีกครั้ง ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นว่าใบหน้าของแจบอมมีริ้วแดง ๆ พาดจากแก้มไปจนถึงใบหู

นี่พ่อคาสโนว่าบ้ากามของเขาเขินเหรอ...ตลกชะมัด

 “...อ่า...เรื่องนั้น

ใกล้เหมือนผมกับจินยอง...ใช่ไหมครับ

เออ เนอะ ได้ยินแจบอมพูดแบบนั้นทั้งที่หน้ายังแดง ๆ มาร์คก็พยักหน้ารับ เรียวปากสวยแย้มยิ้มจนเห็นเขี้ยวขาวขณะที่ใช้มือตบแก้มแจบอมเบา ๆ

ยิ้มได้แล้วครับ พี่เพิ่งสามสิบนะ อย่ารีบแก่สิ” แจบอมยิ้มออกมาบ้าง จริง ๆ เขาก็รู้สึกดีขึ้นมาอยู่นะ แค่สงสัยนิดหน่อยว่าอี้เอินขึ้นเขาไปหัดพูดจาแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ มือหนาเลื่อนลงมาบีบสะโพกเล็กเบา ๆ เป็นเชิงว่า มาร์คจะเจออะไรบ้างถ้าว่าเขาแก่อีก

เดี๋ยวเถอะอี้เอิน

ฮ่า ๆ พี่หิวรึยังครับ ผมว่าจะลงไปทำอะไรกิน จินยองคงกำลังกลับแล้ว” มาร์คผละออกจากแจบอม แต่ขณะที่กำลังจะหันหลังเดินออกไปจากห้องก็ต้องชะงักไปเพราะคำตอบของแจบอม

ยังหรอก แล้ว...คืนนี้เราจะนอนไหน

ก็นอนห้องตัวเองสิครับ...ทำไมเหรอ” มาร์คหันมาเลิกคิ้วมองอีกคน ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยสีหน้าสงสัย แต่เพียงไม่นานปมคิ้วที่ขมวดเข้าหากันก็คลายออก เขาเข้าใจแล้วว่าแจบอมหมายถึงอะไร

ก็...เปล่า ปากบอกว่าเปล่า แต่เขารู้ทันหรอกว่าแจบอมจะทำอะไร มันน่าหมั่นไส้จริง ๆ เลย

ผมไม่ไปนอนกับน้องหรอก เดี๋ยวพี่ไม่มีที่นอน ต้องเดินคอตกกลับห้องไปนอนหนาว ๆ อีก” มาร์คพูดยิ้ม ๆ

นี่หัดล้อเลียนมาจากไหน แจบอมเงยหน้าขึ้นถาม มาร์คดูโผงผางตามประสาเด็กอเมริกันก็จริง แต่มาร์คไม่ใช่คนกวนประสาท คนกวนตีนตัวจริงน่ะมัน...

จินยองครับ” นั่นไง

เดี๋ยวคนสอนก็จะโดนไม่ใช่น้อย” แจบอมยกมือขึ้นชี้นิ้วขณะที่หรี่ตาคาดโทษอย่างไม่จริงจังนัก และดูเหมือนว่ามาร์คเองก็ไม่ได้เกรงกลัวอะไรด้วย

เหรอครับ~”

ซะเลยดีมั้ย

เก็บ ๆ ไว้บ้างเถอะครับ ใช้ทุกวันไม่เหนื่อยบ้างรึไง” มาร์คว่าพลางยกแขนขึ้นกอดอก ใบหน้าหล่อสวยพยักเพยิดไปที่สิ่งที่แจบอมคิดจะใช้อย่างไม่กลัวเกรง

ไม่เหนื่อยหรอก บังเอิญหล่อแล้วก็มีเมียเยอะ แถมเมียก็สวยหมดเลยด้วย” มาร์คเบะปากอย่างหมั่นไส้ แหม...ทำมาพูดทำหน้าทำตา จ้า ๆ พ่อคนหล่อหล่อที่สุดในโลก

ปากดี

อย่างอื่นก็ดี

ครับ ๆ ผมไม่คุยด้วยแล้ว เข้าไปนอนกับน้องก็ระวังอย่าให้ตื่นล่ะ นอนเยอะ ๆ จะได้หายไว ๆ” ว่าจบก็ถอนหายใจพรืดใหญ่ มือขาวยกขึ้นบิดลูกบิด ก่อนจะเดินผ่านธรณีประตูไป

ครับแม่

เดี๋ยวจะโดนครับลูก

แจบอมยืนหัวเราะ มองแผ่นหลังของมาร์คเคลื่อนออกไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ  จนในที่สุดก็หายลับลงบันไดไป เขายืนสงบสติอยู่ในห้องต่ออีกพักใหญ่ ในที่สุดก็ตัดสินใจเดินออกจากห้อง แล้วเดินตรงไปยังห้องของเจียร์เอ๋อที่อยู่ตรงข้ามกับห้องของเขา

สิ่งที่มาร์คพูดมันถูกทุกอย่าง เขาไม่ควรไปกังวลเรื่องที่จะไม่มีวันเกิดขึ้น แต่เขาควรใช้เวลากับเจียร์เอ๋อให้มีค่ามากที่สุด

แจบอมเดินเข้ามาในห้องอีกครั้ง นัยน์ตาสีเข้มจับจ้องร่างที่ยังนอนไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงอย่างเอ็นดู ขณะที่เดินไปนั่งตำแหน่งเดิม ใบหน้าขาวใสในตอนนี้ถูกผ้าห่มปิดไปครึ่งหน้า มีเพียงใบหน้าครึ่งบนและแพขนตาสวยที่โผล่ออกมาให้เห็น

นิ้วเรียวยาวเกี่ยวหน้าม้าสีน้ำตาลเข้มออก ก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากนูนเบา ๆ เพราะกลัวว่าจะเป็นการรบกวนการนอนของคนป่วย จูบเสร็จก็ผละออกมานั่งมองอีกฝ่ายนิ่งด้วยสายตาแบบเดิมอยู่อย่างนั้นนานอีกหลายนาที

เฮ้อ...น่ารักจังวะ

หลังจากที่นั่งมองจนพอใจแล้ว แจบอมก็ตัดสินใจสอดตัวลงนอนใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน มือหนาเอื้อมไปหยิบรีโมทมาเร่งแอร์ แล้วหันมานอนกอดคนอายุน้อยกว่าเอาไว้แน่น

พี่จะไม่มัวกังวลถึงคนอื่นแล้วนะ

 

 

 

สามวันต่อมา

อะไรนะครับ กำลังใจอะไร

กำลังใจไง จุ้บ ๆ อ่ะ

...เดี๋ยวนะ

เนี่ย พี่ต้องไปทำงานอ่ะ พี่ก็ต้องการกำลังใจเป็นธรรมดา มาเร็ว

ใช่...หวัง เจียร์เอ๋อกำลังมองบนจนตาแทบจะกลับหลัง จากบทสนทนาข้างต้นเขาคงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก บอกว่าลำไยเลยน่าจะเข้าใจง่ายกว่า ตั้งแต่ผ่านเรื่องวันนั้นมา ไอ้คนที่เอาแต่นั่งนิ่งเป็นก้อนหินจนผิดวิสัยก็กลับร่างเดิม แถมบางทีสกิลความหื่นก็มากกว่าเดิมไปหลายขุม

เริ่มตั้งแต่ย่องเข้าห้องเขาติด ๆ กันสามคืน เพื่อเข้ามานอนกอดและหาเศษหาเลยเล็ก ๆ น้อย ๆ ก่อนไปทำงานกินข้าวเช้าเสร็จก็ต้องไปอ้อนขอกำลังใจจากจินยองและมาร์ค อย่างเมื่อเช้านี้ ก่อนจะขึ้นรถก็ต้องให้มาร์คกับจินยองจูบคนละหนึ่งทีถึงจะเสด็จขึ้นรถได้

รำคาญ!!!

แต่พี่ชางซอปกับพี่มินกยูนั่งอยู่นะครับพี่” เออเนี่ย!! ตอนนี้ ยังจะมาตีหน้าเศร้าขอจูบเขา ทั้งที่มีลูกน้องนั่งหัวโด่อยู่ตั้งสองคน!!

เฮ้ย สองคนนั้นเห็นอะไรไหม

ไม่เห็นครับนาย ไม่เห็นเลยครับ เจียร์เอ๋อได้แต่เบิกตากว้างกับการกระทำของแจบอม ไปยิ่งหันไปเจอมินกยูกับชางซอปมองมาทางเขายิ้ม ๆ แล้วก็อยากจะเปิดประตูโดดลงจากรถเสียตั้งแต่ตอนนั้น

เห็นไหม มินกยูบอกว่าไม่เห็น

....

โว้ย!! ไปถามแบบนั้นมันก็ต้องตอบแบบนั้นไหมวะ นี่ถ้าไม่หล่อขนาดนี้ ไม่รักขนาดนี้จะด่าว่าหน้าด้าน!!

เนี่ย จุ้บเดียว นะครับ

...

นะ~” แจบอมพูดแบบลดเสียงลงให้ได้ยินกันสองคน พร้อมทั้งใช้สายตาเหลือบไปข่มขู่ลูกน้องให้หันไปทางอื่น มือหนาเกลี่ยนิ้วโป้งลงบนหลังมือของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาเป็นการอ้อนขออีกทาง วันนี้ได้มาจากจินยองและมาร์คแล้ว ไม่ได้จากเจียร์เอ๋อก็ไม่ครบองค์ประชุมน่ะสิ

พี่...ไม่เอาตอนนี้สิ

ไม่จูบตอนนี้แล้วจะตอนไหนล่ะ เดี๋ยวเราก็ลงจากรถแล้ว” เจียร์เอ๋อจ้องตาแจบอมนิ่งอยู่หลายวินาทีก่อนจะเหลือบมองมินกยูกับชางซอปอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่ได้มองอยู่จึงหันกลับมาหาแจบอม

จุ้บเดียวนะ

อื้อ จุ้บเดียว

มากกว่าจุ้บนึงผมโกรธนะ

โอเคครับ เจียร์เอ๋อเหลือบมองสองคนข้างหน้าอีกครั้ง ก่อนจะเอื้อมมือทั้งสองข้างมาประกบแก้มของแจบอมเอาไว้ แล้วยื่นใบหน้าเข้าหา ประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของแจบอมเร็ว ๆ แล้วเตรียมผละออก

แต่หากเจียร์เอ๋อผละออกมาได้ ก็อย่างมาเรียกว่าอิม แจบอมอีกเลย...

มือหนารีบตะปบท้ายทอยของอีกฝ่ายเอาไว้ ก่อนจะรั้งไว้ไม่ให้สามารถผละออกไปได้ ขณะที่ริมฝีปากหยักเริ่มขบเม้มดูดดุนเนื้อนิ่มอย่างใจเย็น สลับกับบดคลึงเป็นครั้งคราวจนคนประสบการณ์น้อยครางฮือ

อื้อออ” แจบอมยังคงไม่ปล่อยให้เจียร์เอ๋อได้เป็นอิสระ แขนแกร่งอีกข้างสอดมาโอบเอวคอดเอาไว้ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบย้ำซ้ำ ๆ สลับปากบนและปากล่างอย่างหนักหน่วง จนมือที่จิกบ่าของเขาเอาไว้แน่นเริ่มอ่อนแรงลง กว่าจะผละออกมาได้ก็เล่นเอาดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำตา

แฮ่ก พี่....บ้า เสียงบ่นอู้อี้เบาหวิวจนแทบฟังไม่รู้เรื่องเรียกรอยยิ้มจากแจบอมได้มากโข มือหนารั้งร่างเล็กให้ขยับเข้ามานั่งพิงอก พร้อมกับกอดเอาไว้จนจมอก

นายครับ วันนี้ไปอีกทางไหมครับ”’

หือ เราก็ไปทางนั้นอยู่ทุกวันนี่” แจบอมเอ่ยถามทั้งทั้งยังมองเสี้ยวหน้าหวานที่ก้มงุดตาเยิ้ม

ผมเพิ่งเช็ดดูในทวิตเตอร์เห็นว่ารถติดหนักน่ะครับ

อ๋อ เออ ๆ

ครับ

แจบอมละความสนใจจากลูกน้องทั้งสองคนก่อนจะหันมาสนใจร่างเล็กที่ยังก้มงุดไม่ยอมเลยขึ้นมาสบตากับเขา ริมฝีปากหยักยกยิ้มละมุน จะว่าไปเจียร์เอ๋อนี่ให้ความรู้สึกที่ต่างจากมาร์คกับจินยองอยู่มากทีเดียว ไม่เจน ขี้เขิน ยิ่งเวลาเขินจนตัวแดงไปหมดก็ยิ่งน่ารัก

โว้ย!! อยากปั้นแล้วกลืนเข้าไปให้มันสิ้นเรื่อง!!

เจียเจีย มองหน้าพี่สิ” แจบอมพูดพลางใช้มือช้อนใบหน้าแดงซ่านของเด็กน้อยให้ขึ้นมาเผชิญหน้ากับตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นเจียร์เอ๋อก็ไม่ยอมสบตาเขาอยู่ดี

“…”

มองพี่ตาพี่หน่อยสิครับ

ฮื่อ...ไอ้พี่บ้า” เมื่อทนความเขินจนตัวจะระเบิดไม่ไหว เจียร์เอ๋อพลิกตัวมากอดร่างสูง พร้อมทั้งซุกใบหน้าไปกับอกแกร่ง ไม่ยอมเงยขึ้นมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายอีก

แจบอมเห็นอย่างนั้นก็หัวเราะออกมาเบา ๆ ตัดสินใจเลิกแกล้งด้วยการตระกองกอดอีกฝ่ายเอาหลวม ๆ สำหรับวันนี้พอแล้วล่ะ แกล้งมากไปเดี๋ยวโดนโกรธจริงขึ้นมาแล้วจะลำบาก เจียร์เอ๋อนี่ยิ่งคนถือหางเยอะอยู่ด้วย

ภายในรถกลับมาเงียบอีกครั้ง จนกระทั่งเข้าเขตโรงเรียนมัธยมทงแดมุน เนื่องจากวันนี้เปลี่ยนเส้นทาง รถของแจบอมจึงมาโผล่ที่หลังโรงเรียนแทนที่จะไปด้านหน้าโรงเรียนอย่างทุก ๆ ที วันนี้ชางซอปที่เป็นคนขับรถจึงต้องขับต่อไปอีกนิดเพื่อจะพาเจียร์เอ๋อไปส่งที่หน้าโรงเรียน

คุณหนูครับ นั่นเพื่อนคุณหนูรึเปล่าครับ” ยังไม่ทันที่รถคันหรูจะเคลื่อนตัวพ้นประตูหลังของโรงเรียน มินกยูที่นั่งอยู่ด้านข้างคนขับก็ถามขึ้น เจียร์เอ๋อผละออกจากอกของแจบอมอย่างรวดเร็วก่อนจะชะโงกมองไปทางที่มินกยูชี้

อ๋อใช่ ๆ นั่นจองกุกครับ

คุณหนูจะลงไปหาเพื่อนรึเปล่าครับ

ก็ดีครับ งั้นผมลงตรงนี้ล่ะ เจียร์เอ๋อรีบคว้าเป้ ก่อนจะหันมาหอมแก้มแจบอมเร็ว ๆ แล้วผลุนผลันลงจากรถ วิ่งข้ามถนนไปหาเพื่อนที่กำลังจะเดินเข้าประตูด้านหลังโรงเรียน แจบอมมองเมียเด็กคนเล็กวิ่งไปกอดคอเพื่อนพากันเดินเข้าประตูโรงเรียนไปก่อนจะละความสนใจมาหาลูกน้องทั้งสองคนเพราะทนความก็รู้สึกคันยิบ ๆ ในใจไม่ไหว

เย็นนี้ก่อนเถอะ หวัง เจียร์เอ๋อ ต้องเคลียร์กันหน่อยแล้ว มีอย่างที่ไหนกอดผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขา

มินกยู ปกติเราก็มาทางนั้นนะ มีอะไรรึเปล่า

ผมเพิ่งเช็คดูทางนั้นรถติดจริง ๆ ครับนาย ไม่อยากให้นายนั่งรอนาน ๆ ใบหน้าหล่อของบอดี้การ์ดส่วนตัวหันมาบอก แจบอมจ้องหน้าอีกฝ่ายอยู่สักพักก่อนจะพยักหน้า วันนี้เขาอารมณ์ดีมากจนขนาดเกิดเรื่องเจียร์เอ๋อเมื่อกี้ยังไม่รู้สึกโมโหเท่าไหร่ เขาไม่อยากจะมาใส่ใจกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้

ช่างเถอะ ไป ๆ ไปบริษัทได้แล้ว

อารมณ์ดีขนาดนี้ มีอะไรอะไรดี ๆ ใช่ไหมครับนาย

หืม...ก็ แล้วคิดว่าไงล่ะ

คุณคนเล็กใช่ไหมครับ” ชางซอปตอบยิ้ม ๆ แจบอมพยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนจะเอนหลังพิงเบาะ

เก่งนี่ ไปเถอะ ๆ ไปทำงานดีกว่า ฉันอยากทำงานจะแย่แล้ว

บอดี้การ์ดสองคนหันมองหน้ากันยิ้ม ๆ  ก่อนที่รถคันหรูจะเคลื่อนตัวออกจากเขตโรงเรียนใช้เวลาเพียงไม่นานทั้งสามคนก็เดินทางมาถึงบริษัทของแจบอม ร่างสูงคว้ากระเป๋าเอกสารก่อนจะเดินผิวปากลงจากรถอย่างอารมณ์ดี

นายอารมณ์ดีเนอะ” ชางซอปว่าพลางเหลือบตามองนายของตัวเอง ที่ตอนนี้กำลังผงกหัวทักทายยามหน้าบริษัท กับพนักงานสองสามคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าด้วยท่าทีร่าเริงผิดจากทุก ๆ วัน

เป็นกูก็คงอารมณ์ดีแหละ คุณคนเล็กโคตรน่ารัก” มินกยูว่า ชางซอปละสายตาจากเจ้านายก่อนจะหรี่มองเพื่อนอย่างเจ้าเล่ห์ มือหนายกขึ้นต่อยแขนเพื่อนเบา ๆ

เห้ย ของนาย

เออ กูรู้แล้ว แค่พูดเฉย ๆ 

เออ ว่าแต่มึงมีอะไรรึเปล่าวะ วันนี้ดูแปลก ๆ

“…” มินกยูละสายตาจากแจบอมที่ตอนนี้เดินหายลับเข้าไปในตึกแล้ว ก่อนจะหันมาหาชางซอปที่ยังคงรอคำตอบอยู่ นัยน์ตาสีเข้มสบตากับเพื่อนเร็ว ๆ ก่อนจะหันกลับมาทางเดิม

“…”

...ไม่มีอะไรหรอก กูก็แค่ไม่อยากให้นายไปนั่งทนรถติด เห็นว่าช่วงนี้นายทำงานหนัก

“….อ๋อ เออ ๆ งั้นไปกันเถอะ

ดวงตาเรียวของมินกยูเหลือมองไปที่ตึกบริษัทอีกครั้ง ขณะที่ตอนนี้ชางซอปละความสนใจไปขับรถต่อแล้ว น้ำลายเหนียวถูกกลืนลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาดีใจที่วันนี้มาส่งแจบอมถึงที่บริษัทอย่างปลอดภัยได้

อยากขอโทษแจบอมเหลือเกินที่ตอบแทนความเมตตาได้แค่นี้

แค่ยื้อให้แจบอมได้อยู่บนโลกนี้นานขึ้นเท่านั้น...





TBC.

มองบนตามเจียร์เอ๋อ รัมฆาร์ลแทนมากๆ 55555

เอ้ออ มาช้าแล้วยังทิ้งระเบิดอีกอ่ะ อย่าด่าเราเลยนะคะ ใจบางยิ่งกว่ากระดาษซับหน้ามันอีก



**

ลบแล้วลงใหม่ค่ะ เนื่องจากมันไม่แจ้งเตือน ฟาไม่รู้ว่ายังไงเหมือนกัน นี่กำลังงงมากเลยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1537 CViewMED (@love_kalo) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 08:51
    ข้ารู้สึกถึงรังสีแปลกๆจากมินกยู

    เพื่อเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม

    จบม จับ มินกยู ทำเมียเลยค่ะ!!!! // ผิด
    #1537
    0
  2. #1534 นานา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 09:15
    แจบอมระวังตัวด้วยนะ ฝากสองบอดี้การ์ดดูแลแจบอมด้วยรวมถึงตัวเองด้วยนึกๆแล้วอยากเห็นสองคนนี้มีแฟนเหมือนกันนะต้องน่ารักแน่ๆเลย
    #1534
    0
  3. #1528 PJYPBT_94 (@parkbaitong) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:01
    ระเบิดลูกใหญ่เลยนะคะไรท์ โอ้ยคุณคนเล็กกกฮือใจบางไปหมดแล้วอิจฉาแจบ๊อมมม
    #1528
    0
  4. #1527 AmindaBaebchabub (@AmindaBaebchabub) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 02:42
    หือออออ ม่อาววววมินกยูหนูจะทำอะไรคะ
    #1527
    0
  5. #1525 PS-- (@PS--) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 12:03
    เกิดไรขึ้นนนนน
    #1525
    0
  6. #1522 pa rang (@prangkii) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:47
    คือไรอ่ะที่บอกยื้อเวลาให้แจบอมอยู่บนโลกนานขึ้น ใครจะทำอะไรพี่แจบอม ฮืออออออ
    #1522
    0
  7. #1521 Yunau (@Yunau) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 19:04
    เดี๋ยวๆ มินกยูรู้อะไรมา
    #1521
    0
  8. #1520 bampw (@artitayabambam) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 13:31
    กราฟเรื่องขึ้นๆลงๆมากค่ะ55555555 ฟินได้แค่แปปเดียวนี่จะมีคนลอบฆ่า จะมีม่านู้นนี่ สงพี่แจบอมเขานะคะ เป็นกำลังใจให้คนแก่หื่นกามนะคะ
    #1520
    0
  9. #1518 yito (@gasalonglong) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 13:38
    อะไรยังไงใครจะทำอะไรแจบอม
    #1518
    0
  10. #1517 † FuNe ~ Real † (@dekdn) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 02:32
    หวานได้แปปเดียวเอง จะมีมาม่าหรอฮืออ สงสารพี่แจบอมเค้าเถอะค่ะ
    #1517
    0
  11. #1516 Khunp1 (@Khunp1) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 01:38
    ใครจะทำอะไรแจบอมหรออ
    #1516
    0
  12. #1515 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 00:59
    หืออออออ คือ?
    #1515
    0
  13. #1514 Serena_v (@Serena_v) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 00:03
    กะลังหวานเลย ม่ามาแล้วววววว ฮือออออออ
    #1514
    0
  14. #1513 Serena_v (@Serena_v) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 00:02
    กะลังหวานเลย ม่ามาแล้วววววว ฮืออออ
    #1513
    0
  15. #1512 inspirit cool (@suneerat-ice) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:46
    ใครจะทำอะไรพี่แจบอมเหรอ อย่าทำเลยสงสารบรรดาเมียๆเขาเถอะ
    ลำไยยยย เจ๊าะแจ๊ะกับคุณคนเล็กจังนะ แหมมมมมม อยากจะแหมรอบจักรวาล
    มาต่อนะค้าาาา ทิ้งระเบิดไว้ลูกใหญ่มาก 5555
    #1512
    0
  16. #1511 นัทมิมิ (@nutpeeraya) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:44
    ใครจะทำอะไรพี่แจบอมมมม ไม่มาม่านะ ไม่อาวววววว
    #1511
    0
  17. #1510 MR.MARKSON (@loveunhyok) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:24
    มันต้องทีอริบ้างแหละพี่แจบอมมม โอ้ยยย ฮืออใครจะมาทำไรพี่อีกคะ บีสันตอนนี้คือแบ ฟหกด่าสว มากก แงเงงงง
    #1510
    0
  18. #1509 Jaokhaz (@jaokhaz) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:23
    อะไรยังไงอยู่บนโลกนี้นานๆคืออะไร!!!
    #1509
    0
  19. #1508 Kiewzendro (@kiewz) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:21
    คิดถึงจินยองแล้วววว
    #1508
    0
  20. #1507 682194 (@682194) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:13
    อะไร ฮือออ มีอะไร ยื้อชีวิตอะไร แงงงง //อิจฉาจังเลยค่ามีเมียเยอะเนี้ย
    #1507
    0
  21. #1506 _babyMARK_ (@Flipple_pond) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 22:45
    จะมีอะไรเกิดขึ้นกับพี่แจบอมอ่ะ มินกยูรู้อะไรมา เกือบจะแฮปปี้แล้วเชียว มาดึงความรู้สึกให้กังวลอีกจนได้

    รออ่านตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์น้า สู้ๆค่ะ :)
    #1506
    0
  22. #1505 so so (@vampiregun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 22:23
    ใครรรร ใครจะทำอะไรพี่แจบอม เดี๋ยวเจอฤทธิ์สามเมียเวลาโกรธล่ะน่าดู ว่าแต่เป็นแจบอมนี่ก็เสียวๆหลัวเนอะ เหมือนมาร์คจะโดนสองเมียจ้องขย้ำอยู่ตลอด 5555555
    #1505
    0
  23. #1504 Yufjj (@janjaeyun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 22:16
    เห้ยยยยย คือออออ เหมือน้พิ่งจะฮีลจากเรื่องเฟ่ยอินมาเองง พี่แจบอมจะเกิดเรื่องอีกแล้วหรออ ไม่นะะะะ เราไม่หมั่นไส้พี่แล้วก็ได้~~~ แงงง
    #1504
    0
  24. #1503 Ice2317 (@Ice2317) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 22:09
    มินกยูเกิดอารายขึ้นนนนนรอน้าไรท์มาอัพบ่อยๆด้วยเราค้างงงงง
    #1503
    0
  25. #1502 นกมาร์คมาก (@ayayay) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 21:41
    มินกยู!!!! ฮืออออออออพิเพิ่งมุ้มมิ้งไปเองนะจะมีอะไรอีกหรอ รอน้าาาา
    #1502
    0