ตอนที่ 8 : เมียเด็ก in high school

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2057
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    10 มิ.ย. 61


 

รถคันหรูเคลื่อนออกจากมหาวิทยาลัยคยองฮีช้า ๆ  โดยมีแจบอมทำหน้าที่เป็นสารถีให้กับเมียเด็กทั้งสองที่ตอนนี้เฟดตัวเองเข้าโลกส่วนตัวกันไปหมดแล้ว

มาร์คยังคงนั่งชื่นชมรูปวาดของตัวเอง พลางคิดว่าจะถ่ายรูปยังไงให้ออกมาเหมือนกับภาพจริงให้มากที่สุด ขณะที่จินยองหยิบหนังสือนิยายที่วางทิ้งไว้บนรถของแจบอมเมื่อเช้าขึ้นมาอ่าน ภายในรถตอนนี้จึงมีเพียงความเงียบ และความเหงาของพญานกผู้โดนเมียเด็กเมินแบบสมบูรณ์แบบ

หลังจากเกิดปรากฏการณ์หนังตากระตุกแล้วกระตุกอีกมาหลายรอบ ทำให้แจบอมเกิดอาการจิตตกอย่างบอกไม่ถูก เขาได้แต่ภาวนาว่า เมื่อไปถึงโรงเรียนของเจียเอ๋อร์ เขาจะไม่ต้องมานั่งตากระตุกเหมือนคนกล้ามเนื้อตามีปัญหาแบบนี้อีก ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมชีวิตของอิม แจบอมมันช่างยากลำบากนัก

แถมเพิ่งมาลำบากตอนอายุเกือบสามสิบแบบนี้...

เมอร์เซเดสเบ๊นซ์คันงามเคลื่อนเข้าเทียบฟุตบาตร หน้าโรงเรียนมัธยมทงแดมุน แจบอมกวาดตามองไปทั่วตลอดแนวฟุตบาตร เวลานี้คงเลยเวลาเลิกเรียนไปเป็นชั่วโมงแล้ว จึงไม่ค่อยมีนักเรียนให้เห็นมากนัก มือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาเมียเด็กคนเล็กที่ตอนนี้อาจจะกำลังนั่งรอเขาอยู่ที่ไหนสักแห่งภายในโรงเรียน

‘ฮัลโหลครับ…’

“…”

‘สักครู่นะครับ เจียร์เอ๋อซ้อมอยู่ครับ’ ปลายสายอาจจะเห็นว่าเขาไม่ตอบ จึงอธิบายถึงสาเหตุของการเสียมารยาทรับโทรศัพท์แทนคนอื่น

ยอมรับว่าเขาแอบหวั่นใจเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงผู้ชายคนอื่นรับโทรศัพท์แทนว่าที่เจียร์เอ๋อ และยอมรับว่าแอบกลัวว่าเจียร์เอ๋ออาจจะมีแนวโน้มสเน่ห์แรงเหมือนพี่ ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังตัดสินอะไรไม่ได้ เพราะฟังจากสรรพนามที่อีกฝ่ายใช้เรียก ดูท่าทางเจียร์เอ๋อร์คงจะไม่ได้ให้ความสนิทสนมมากนัก อย่างน้อยก็ไม่ได้มากไปกว่าเขา

“ครับ” แจบอมตอบแค่นั้นก่อนจะกดวางสาย ร่างสูงหันกลับมามองอีกสองชีวิตในรถ มาร์คและจินยองยังใช้ชีวิตอยู่ในโลกของตัวเองเหมือนเดิม หาได้สนใจเขาไม่

แจบอมเหลือบสายตามองด้านนอกอย่างเซ็ง ๆ ก่อนเคลื่อนรถตรงเข้าไปในโรงเรียนของเจียร์เอ๋อ แทนที่จะนั่งรออยู่ด้านหน้าโรงเรียนอย่างทุกครั้ง เขาไม่รู้ว่าต้องรอเจียร์เอ๋อนานแค่ไหน หากยังอยู่ตรงนี้มันก็ดูไม่มีจุดหมายในการรอมากเกินไป

แจบอมขับลึกเข้ามาทางทิศตะวันออกของโรงเรียน ก่อนจะมาจอดสนิทที่หน้าโรงยิมตามคำบอกเล่าของยามหน้าประตูว่าที่นี่เป็นที่ที่นักกีฬาส่วนใหญ่ใช้ซ้อมนอกเวลา

“เข้ามาในนี้ทำไมเหรอครับพี่แจบอม” เสียงทุ้มของมาร์คถามขึ้นเหมือนจะเพิ่งรู้ตัวว่าถูกพาเข้ามาในโรงเรียนโดยไม่มีเหตุผล แจบอมหันไปมองมาร์คที่นั่งมองเขาตาแป๋วแล้วก็ได้แต่คิดว่า ถ้าเด็กพวกนี้ถูกลักพาตัวไปฆ่าเขาก็จะไม่แปลกใจเลย

เพิ่งจะมารู้ตัวอะไรตอนนี้กัน...

“เจียเจียยังซ้อมไม่เสร็จ พี่ก็เลยเข้ามารับ” มาร์คพยักหน้าก่อนจะตอบรับแบบไม่มีเสียง แล้วหันไปเก็บรูปภาพที่นั่งชื่นชมอยู่ตั้งนานสองนานเข้าที่

แจบอมเปิดประตูลงจากรถโดยไม่ได้ดับเครื่องยนต์ เพราะดูจากรูปการณ์แล้วถ้าเขาดับเครื่องเมียเด็กคนรองของเขาอาจจะจมอยู่ในโลกของหนังสือนิยายจนขาดอากาศหายใจตายไปเลย ร่างสูงจึงเดินเข้าไปในโรงยิมทั้งอย่างนั้นโดยมีมาร์คเดินขนาบด้านข้างไปอีกที

ภาพแรกที่เห็นคือเจียเอ๋อร์กำลังเก็บของ พร้อมกับล่ำลาเพื่อนร่วมชมรมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มจนแจบอมรู้สึกหวงขึ้นมาตงิด ๆ  ก็รู้อยู่หรอกว่ารอยยิ้มของเด็กคนนั้นไม่ได้เป็นของเขาคนเดียว แต่แค่กับเพื่อนไม่จำเป็นต้องยิ้มน่ารักขนาดนั้นก็ได้รึเปล่าวะ

“โรงยิมที่นี่ใหญ่จัง” มาร์คพูดขึ้นพลางมองไปรอบ ๆ  ก่อนจะหันมายิ้มให้แจบอมที่ยังคงไม่ละสายตาจากเจียร์เอ๋อและกลุ่มเพื่อน มาร์คค่อย ๆ หุบยิ้มมองท่าทางนิ่งขึงนั้นด้วยความสงสัย 

“เจียร์เอ๋อ มึงชนะอีกแล้วนะ ถ้ามึงได้เป็นตัวแทนโรงเรียนแทนรุ่นพี่คยองวาน มึงโดนเขม่นแน่”

“เขม่นคืออะไรวะ” เจียร์เอ๋อร์หรี่ตาถามเพื่อนด้วยท่าทางสงสัย เขาเริ่มพูดภาษาเกาหลีได้มากแล้วก็จริง แต่บางคำก็ยังไม่เข้าใจว่าแปลว่าอะไร

“เขม่นก็…เกลียด หมั่นใส้ อืม… Disliked อ่ะ”

“อ๋อ แล้วพวกมึงเขม่นกูไหม” พอเข้าใจเจียร์เอ๋อก็ถามเพื่อนพร้อมกับยักคิ้วหงึก ๆ เพื่อนสองสามคนที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ส่ายหน้ายิ้ม ๆ

“กูจะเขม่นเพราะมึงกวนตีนนี่แหละ ช่วยทำอะไรให้มันมุ้งมิ้งเหมาะหน้าตามึงได้มั้ยวะ” หนึ่งในสามคนลุกขึ้นมากอดคอเจียร์เอ๋อ พร้อมทั้งใช้แขนรัดช่วงไหล่ของร่างเล็กด้วยแรงไม่เบานัก จนเจียร์เอ๋อต้องเอ่ยปากประท้วง

“โอ้ย ปล่อย!! กูไม่หายใจ!!” เจียร์เอ๋อดิ้นหนีพร้อมโวยวายด้วยน้ำเสียงแปร่ง ๆ และประโยคประหลาด ๆ

“ไม่หายใจอะไรของมึง ต้องพูดว่าหายใจไม่ออกโว้ย ฮ่า ๆๆ”

“อ้าวเหรอ” แล้วเสียงหัวเราะจากทั้งห้าคนก็ดังลั่นโรงยิม…ไม่มีใครรู้ตัวเลยแม้แต่น้อย ว่าตอนนี้มีคนแก่บางคนกำลังหวงจนควันออกหู

“อ๋อ” มาร์คที่มองตามสายตาของแจบอมไปร้องอ๋อในลำคอ ดวงตากลมเหลือบมองคนแก่กว่าอีกครั้งก่อนจะแอบขำในใจ เห็นลุคแบดบอยดูท่าทางเชี่ยวชาญเรื่องสุรานารีขนาดนี้ที่แท้ก็โคตรขี้หึง

โถ…อิมแจบอม หึงจนควันออกหูแล้ว

“พี่มาร์ค” มาร์คหันมามองเบื้องหน้าอีกครั้งก็พบว่าเจียร์เอ๋อมายืนอยู่ตรงหน้าเขาทั้งสองคนแล้ว ร่างเล็กมองหน้าเขาเหมือนกับจะถามว่าเขายิ้มทำไม เขาก็ได้แต่ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่มีอะไร

ก็แล้วจะให้พูดอะไรล่ะ ให้บอกว่า อ๋อ ลุงเขาหึงหนูจนวิญญาณหมาบ้าเริ่มเข้าสิงแล้วลูกอย่างนี้เหรอ ขืนพูดแบบนั้นคืนนี้เขาก็โดนลงโทษไม่ได้หลับได้นอนกันพอดี

“พี่แจบอมเป็นอะไรเหรอครับ” ร่างสูงเหลือบมองเด็กตัวเล็กเบื้องหน้าเล็กน้อยก่อนจะพ่นลมหายใจแบบไม่เบานัก แล้วปรับสีหน้าใหม่ไม่ให้น่ากลัวเกินไป ถึงเขาจะไม่พอใจแค่ไหนแต่เขาก็มีวัยวุฒิและคุณวุฒิมากเกินกว่าที่จะมานั่งแสดงความหึงหวงพร่ำเพรื่อ

“ไม่มีอะไรหรอก ซ้อมเสร็จแล้วใช่มั้ย”

“ครับ เสร็จแล้ว” แจ็คสันตอบรับก่อนจะหันไปหามาร์ค เพราะรู้สึกสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิต แต่ฝ่ายนั้นนอกจากจะไม่ตอบอะไรแล้วยังยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้อีก แจบอมพยักหน้าก่อนจะมองเลยไหล่เด็กน้อยของเขาไป

“งั้นก็ไปกันเถอะ”

แต่ยังไม่ทันที่ทั้งสามคนจะได้เดินออกจากโรงยิม กลุ่มเพื่อนของเจียร์เอ๋อก็เดินเข้ามาหา หนึ่งในนั้นเดินนำขึ้นมาโดยมีผ้าขนหนูสีดำผืนเล็กถือติดมือมาด้วย

“เจียร์เอ๋อ มึงลืมผ้า” เจียร์เอ๋อร์หันกลับไปรับผ้าจากเพื่อนก่อนจะเก็บเข้ากระเป๋า

“ขอบใจมาก จองกุก”

แจบอมมองเด็กหนุ่มที่เพิ่งส่งผ้าให้ว่าที่เมียเด็ก เขาว่าเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างจากเด็กตัวสูงคนนี้ ใบหน้าหล่อเรียบนิ่งแผ่รังสีแสดงความเป็นเจ้าของออกไปโดยอัตโนมัติมือหนาเอื้อมไปคว้าไหล่เด็กตัวเล็กก่อนจะดึงมาโอบไว้ พร้อมยิ้มสื่อความหมายประมาณว่าให้มันรู้เสียบ้างว่าเด็กคนนี้เป็นของใคร

เหมือนเด็กหนุ่มตรงหน้าจะรู้ตัว อีกฝ่ายจ้องมองเขากลับมาอย่างสงสัย ว่าตาลุงนี่เป็นอะไรถึงต้องทำหน้าทำตาแบบนั้นใส่คนที่ไม่เคยเจอหน้าด้วย ก่อนที่ดวงตาคมคู่นั้นจะเบิกขึ้นเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้

อิม แจบอมได้แต่กระหยิ่มยิ้มย่อง หึ เด็กคนนี้คงรู้แล้วสินะ ว่าไม่ควรมาวอแวคนที่มีเจ้าของ มันต้องอย่างนี้ เขารู้ว่าเจียร์เอ๋อร์น่ารักมาก ไม่แปลกที่จะมีคนมาชอบพอ แต่เมื่อชอบแล้วรู้ว่าเขามีเจ้าของแล้วก็ควรจะหยุด แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าลูกผู้ชา…

“คุณพ่อเจียร์เอ๋อ สวัสดีครับ”

…ไอ้เด็กเปรต

แจบอมชะงักนิ่ง ถ้อยคำชมเชยเด็กหนุ่มตัวสูงที่กำลังโค้งให้อยู่เบื้องหน้าลอยหายไปตามสายลมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจจะทราบได้ ทีแรกก็นึกว่ามันจะสำนึกได้ว่าเจียร์เอ๋อเป็นของเขา ที่ไหนได้มันคิดว่าเขาเป็นพ่อ!! นี่พูดจริงหรือกวนตีนวะถามหน่อย!!

ในขณะที่แจบอมกำลังอึ้งเพราะรู้สึกเหมือนถูกเด็กด่าว่าแก่ มาร์คกับเจียร์เอ๋อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็พยายามกลั้นขำกันจนตัวสั่น ไอ้ครั้นจะไปโกรธจองกุกก็คงไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายไม่มีแววกวนประสาทเลยแม้แต่น้อย ท่าทางจะคิดจริงจังน่าดูว่าแจบอมเป็นพ่อของเจียร์เอ๋อ

“จองกุก พี่แจบอมไม่ใช่พ่อกู” หลังจากสูดหายใจลึก ๆ เพื่อกลั้นขำไปหลายครั้งเจียร์เอ๋อร์ก็เอ่ยบอกเพื่อน ด้านจองกุกเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับหน้าเหวอไปเล็กน้อยและแน่นอนว่าสมัครพรรคพวกเบื้องหลังของจองกุกที่ได้ยินก็พาขำกับความเป๋อของเพื่อน

 “เอ่อ…ขอโทษครับ” เด็กหนุ่มร่างสูงโค้งให้แจบอมอีกครั้ง แต่แจบอมผู้ซึ่งกำลังจะอายุสามสิบปีในอีกไม่กี่เดือนและเพิ่งถูกย้ำว่าแก่ไปเมื่อครู่ ไม่มีอารมณ์จะมาสนใจคำขอโทษอีกแล้ว ในหัวมีแต่คำว่า คุณพ่อเจียร์เอ๋อ คุณพ่อเจียร์เอ๋อ คุณพ่อเจียร์เอ๋อ

นอกจากเรื่องนี้มันจะโคตรพ่อโคตรแม่ขำไม่ออกแล้วจิตใจของเขายังบอบช้ำยิ่งนัก อยากตะโกนใส่หน้าไอ่เด็กบ้านี่เหลือเกินว่า คำว่าแก่ พูดเบา ๆ ก็เจ็บ!!

คือ…ก็เข้าใจอยู่ว่าอายุของเขากับเจียร์เอ๋อห่างกันเป็นสิบปี แต่มันก็ไม่ถึงขั้นเป็นพ่อมั้ยวะครับ!! นี่ว่าที่เมียนะโว้ย ไม่ใช่ลูกบุญธรรม!!!

“พี่ครับ กลับกันเถอะ” มาร์คที่ยืนมองความวืดของแจบอมมาตั้งแต่แรกเดินมาแตะแขนอีกฝ่ายขำ ๆ แจบอมหันกลับไปมองใบหน้าน่ารักนิ่ง ๆ ก่อนจะพยักหน้าแล้วหันกลับไปมองเพื่อนของเจียร์เอ๋ออีกครั้ง คอยดูนะ เขาจะหมายหัวไอ้เด็กนี่ไว้ มันไหว้เขาก็จะไม่รับไหว้!!

เจียร์เอ๋อโบกไม้โบกมือลาเพื่อน ก่อนจะเดินตามแจบอมกับมาร์คไปที่รถซึ่งจอดอยู่ด้านหน้าโรงยิม ทั้งสามแยกย้ายกันไปเปิดประตูเพื่อขึ้นรถโดยมีจินยองที่นั่งอยู่ก่อนเปิดประตูให้เจียร์เอ๋อร์เข้ามานั่งที่เบาะหลัง

ร่างสูงที่ยังไม่ได้ก้าวขึ้นรถ เหลือบมองเพื่อนของเจียร์เอ๋ออีกที่กำลังเดินออกมาจากโรงยิมอีกครั้ง ขณะที่มือหนาเอื้อมแตะที่เปิดของประตูรถ

กลุ่มเพื่อนของเจียร์เอ๋อเดินผ่านไปโดยมีจองกุกเดินตามมาเป็นคนสุดท้าย ใบหน้าหล่อคมปรายตามองรถคันหรูแวบหนึ่ง ก่อนจะมองเลยมายังแจบอมซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยพร้อมทั้งส่งสายตาสื่อความหมายมาให้คนแก่กว่า แล้วหันหน้ากลับเดินตามเพื่อนไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สายตาที่แจบอมมองปราดเดียวก็รู้ทันทีเลยว่า เหตุการณ์เมื่อครู่ไม่ใช่การเข้าใจผิดแต่อย่างใด แต่ไอ้เด็กนั้นมันจงใจกวนตีนเขา!!

ไอ้เด็กเวร!!







“คุณยองแจคะ ตอนนี้ที่มีข่าวลือว่าคุณยองแจแอบกิ๊กกับหนุ่มเจ้าของสนามแข่งรถนี่เป็นเรื่องจริงไหมคะ”

ไม่น่าเลย…

เขาไม่น่าดื้อกับเมเนเจอร์ที่บอกให้กลับทางหลังบริษัทเลย ด้วยความคิดที่ว่าทำไมจะต้องเดินอ้อมหลบ ๆ ซ่อน ๆ เหมือนพวกโจรขโมยด้วย ทำให้เขาเลือกจะไม่ฟังคำแนะนำแล้วเดินมาด้านหน้าเพื่อมาที่ขึ้นรถของยูคยอมซึ่งเขาสั่งให้มาจอดที่หน้าบริษัทเอง

แล้วเป็นยังไง สุดท้ายก็ต้องมาโดยนักข่าวสายบันเทิงจำนวนมหาศาลล้อมหน้าล้อมหลัง แถมยิงคำถามกันยิก ๆ ชนิดที่ว่าไม่ยอมให้หายใจ

“เอาข่าวมาจากไหนเหรอครับ”

“เป็นข่าวลือวงในที่พวกพี่ได้ยินมาน่ะค่ะ ข่าวว่ามีปาปารัซซี่ถ่ายรูปตอนที่คุณยองแจกับหนุ่มคนนั้นไปเดทกันด้วย ตกลงว่าคบกันจริง ๆ ไหมคะ” นักข่าวสาวรุ่นใหญ่ตอบด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น ยองแจฟังจบก็ได้แต่ถอนหายใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ทันนักข่าวพวกนี้ มุกเดิม ๆ อ้างว่ามีแหล่งข่าว บางครั้งก็กุข่าวมั่วขึ้นมาเพื่อปั่นกระแส

ยิ่งช่วงนี้เขากำลังจะคัมแบ็คหลังจากที่ไปทัวร์คอนเสิร์ตที่อเมริกาเสียนาน เขากำลังจะกลับมาเป็นกระแสอีกครั้ง ไม่บอกก็พอจะเดาออกว่าถ้าทำแบบนี้คนพวกนี้จะขายข่าวได้มากน้อยแค่ไหน จรรยาบรรณที่ร่ำเรียนกันมาได้เอามาใช้บ้างรึเปล่า 

แต่ยองแจก็คือยองแจ เขาเดบิวส์มาหกปีแล้ว หมดสัญญาเดทกับทางบริษัทไปตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน ดังนั้นในเมื่อตอนนี้เขาคบอยู่กับยูคยอม ซ้ำยังเป็นคนขอคบเอง เขาไม่มีความจำเป็นต้องมาปิดบัง

“ก็ชะ…”

“ไม่ได้คบครับ ผมเป็นน้องชายคนสนิทของพี่ยองแจ” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นด้านหลัง พร้อมกับการปรากฏตัวของคนที่กำลังถูกกล่าวถึงเรียกเสียงฮือฮาจากนักข่าวได้มากโข

ยองแจที่ถูกขัดตั้งแต่พูดยังไม่ทันครบคำ ได้แต่มองหน้าแฟนหนุ่มอย่างตกใจ ยูคยอมเดินมายืนข้าง ๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้นักข่าวที่กำลังรุมยองแจอยู่

“แล้วภาพไปกินข้าวด้วยกันที่ออกมาล่ะคะ”

“ก็ไปจริงครับ แต่ไม่ได้ไปเดทกัน ผมเป็นเพื่อนของน้องชายพี่ยองแจ เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว” เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้งเมื่อได้รับคำตอบที่ชัดเจนจากยูคยอม

“ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าไม่มีอะไรในกอไผ่สินะคะ แล้วทั้งสองคนมีแพลนจะพัฒนาความสัมพันธ์กันไหมคะ”

“ไม่หรอกครับ เราเป็นพี่น้องกัน” คราวนี้เป็นยองแจที่โพล่งขึ้นมาบ้าง ใบหน้าหวานเหลือบมองแฟนหนุ่มอย่างเคือง ๆ ก่อนจะขอตัวเดินไปขึ้นรถ

“ขอตัวก่อนนะครับ” ยูคยอมรีบบอกลานักข่าวก่อนจะวิ่งตามยองแจไป เขารู้โดยสัญชาติญาณเลยว่า งานเข้าเสียแล้วคิม ยูคยอม

บรรยากาศภายในรถเงียบเชียบมาตลอดทาง จวบจนพอร์ชคันหรูของยูคยอมแล่นเข้าไปจอด ภายในลานจอดรถของคอนโดยองแจ ดวงตาเรียวรีเหลือบมองแฟนหนุ่มเล็กน้อยก่อนจะเบือนหน้ากลับไปทางเดิม

“ทำไมถึงบอกนักข่าวว่าเราไม่ได้คบกันล่ะ” ยองแจเอ่ยถามเสียงเรียบ ยูคยอมหันมามองอีกคนก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือของยองแจเอาไว้

“เพราะพี่ไม่ใช่คนธรรมดา พี่เป็นถึงเชว ยองแจ นักร้องดังที่มีคนรู้จักไปหลายทวีปและกำลังจะคัมแบ็คอยู่อีกไม่กี่วัน” ยองแจเม้มปาก เขาเข้าใจสิ่งที่ยูคยอมกำลังสื่อเพราะมันเป็นเรื่องจริงที่เขาไม่สามารถเถียงได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมรับด้วยความเอาแต่ใจว่าเขาไม่อยากจะปิดบังสถานะอะไรทั้งนั้น

“แต่พี่หมดสัญญาเดทไปนานแล้วนะ ทำไมพี่ต้องเก็บนายเอาไว้ในซอกหลืบด้วยล่ะ”

“ผมไม่ได้รู้สึกแย่เลยนะ เอาไว้ถึงเวลาที่ควรบอกเราค่อยบอกก็ได้ แต่มันต้องไม่ใช่ตอนนี้ อย่าให้ผมต้องรู้สึกเหมือนกำลังทำลายอนาคตพี่เลยนะครับ…ผมว่าเราไปคุยบนห้องพี่เถอะตรงนี้มันอันตรายเกินไป”

ทั้งสองคนเดินขึ้นห้องโดยมียูคยอมเป็นคนสะพายกระเป๋าของยองแจเอาไว้ที่ไหล่ หลังจากที่แสกนคีย์การ์ดยองแจก็ตรงดิ่งเข้าไปทิ้งร่างลงบนโซฟาตัวใหญ่อย่างเหนื่อยอ่อน ยูคยอมเห็นอย่างนั้นจึงเดินเอากระเป๋าไปไว้ในห้องนอนให้ ก่อนจะเดินเข้าโซนครัวไปหาน้ำเย็น ๆ มาให้อีกคนดื่มดับความเหนื่อยล้า

“ลุกขึ้นมากินน้ำก่อน” ขายาวยกขึ้นมาเขี่ยก้นอีกคนเบา ๆ ก่อนจะส่งแก้วน้ำให้ ยองแจยังคงนอนคว่ำหน้าอยู่ที่เดิมไม่แม้แต่ขยับเขยื้อน จนยูคยอมที่ยืนรออยู่ถอนหายใจน้อย ๆ มือหนาวางแก้วน้ำแล้วนั่งลงบนพื้นข้างโซฟา แล้วยกแขนขึ้นพาดบนแผ่นหลังเล็ก

“ยังไม่หายโกรธผมอีกเหรอ พี่ก็รู้แล้วนี่ว่าทำไมผมถึงบอกนักข่าวไปแบบนั้น หายโกรธผมเถอะ นะครับคนดี” ยูคยอมซุกหน้าหอมต้นคอขาวเป็นการง้อไปหนึ่งที จนยองแจที่นอนคว่ำหน้าถึงกับสะดุ้งเงยหน้าขึ้นมาจากโซฟา

จังหวะที่กำลังพลิกตัวร่างทั้งร่างของยองแจก็ถูกรวบจนลอยหวือไปนั่งแหมะอยู่ในอ้อมกอดของแฟนหนุ่มตัวโตอย่างช่วยไม่ได้

“อะไรเนี่ย ปล่อย” พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรงพร้อมดวงตาเรียวที่จะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่

“ไม่พูดว่าหายโกรธ ผมก็ไม่ปล่อยพี่หรอกนะ” ยูคยอมกระชับอ้อมแขนขึ้นอีกนิดหน่อย  แรงขัดขืนอันน้อยนิดอะไรเขาไม่ได้อยู่แล้ว

“ไม่ได้โกรธแล้ว วันนี้ไปอัดเสียงมาทั้งวันเลย ง่วงจะตายอยู่แล้วเนี่ย” เมื่อเห็นว่าขืนตัวออกมาไม่ได้ยองแจจึงทิ้งตัวลงบนอกแกร่ง ใบหน้าหวานซบซอกคอของอีกคนอย่างเหนื่อยอ่อน ลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดใบหูเล่นเอายูคยอมหายใจติดขัด

มันน่านักเชว ยองแจ ระวังตัวบ้างสิ

“งั้นกินน้ำเย็น ๆ ก่อนจะได้ดีขึ้น” ยูคยอมโอบร่างเล็กเอาไว้ก่อนจะโน้มตัวไปหยิบแก้วน้ำมาแนบแก้มของอีกคน ยองแจยันตัวขึ้นก่อนจะรับแก้วน้ำมาดื่ม ความเย็นพอจะช่วยไล่ความเหนื่อยล้าที่เขาไปเจอมาทั้งวันไปได้บ้าง

“พี่นอนไปก่อนนะ เดี่ยวผมไปหาอะไรให้กิน” ยูคยอมรับแก้วนี่ยองแจดื่มเสร็จแล้ว ก่อนจะขยับให้อีกคนนอนลงบนโซฟาส่วนเขาก็เดินเข้าไปในโซนครัวอีกครั้ง

เวลาผ่านไปหลายนาทีร่างที่นอนนิ่งอยู่บนโซฟาก็เริ่มขยับเขยื้อน แรงกอดรัดจากด้านหลังเรียกให้ยูคยอมที่กำลังยืนดูหม้อต้มเส้นรามยอนอยู่เหลือบมองด้านหลังอัตโนมัติ

“ทำอะไรกินอ่ะ”

“รามยอนครับ แล้วนี่ทำไมไม่นอน”

“หิว” พูดจบก็ซบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างของยูคยอมอีกครั้ง ร่างสูงยิ้มบาง ๆ ก่อนจะแตะที่แขนขาวเบา ๆ เป็นเชิงให้ปล่อย เพราเขาต้องรีบเอาเส้นรามยอนออกจากน้ำก่อนที่มันจะอืดไปมากกว่านี้

“ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนไป” ยองแจเดินไปนั่งที่โต๊ะอย่างว่าง่าย ร่างขาวนั่งเท้าคางมองยูคยอมที่แกะเครื่องปรุงกับเตรียมเครื่องเคียงสองสามอย่างที่พอจะหาได้ในตู้เย็นของเขาเงียบ ๆ จนในที่สุด รามยอนร้อน ๆ กลิ่นหอมฉุยก็มาตั้งตรงหน้าเขา

ยองแจก้มหน้าสูดกลิ่นหอมกรุ่นก่อนจะเงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม ยูคยอมกำลังเป่าเส้นรามยอนในชามของตัวเองก่อนใช้ตะเกียบม้วนเส้นแล้วนำมาจ่อที่ปากเขา ริมฝีปากอิ่มแดงยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะอ้าปากรับเอาเส้นรามยอมเข้าปาก

ถ้ารู้ว่าเป็นแฟนกับยูคยอมแล้วเขาจะมีความสุขขนาดนี้ เขาคงเลิกกลัวอะไรไม่เข้าเรื่องแล้วขอยูคยอมเป็นแฟนไปนานแล้วล่ะ



 




“วันนี้เดี๋ยวจะทำคัมจาทัง นยองไปช่วยพี่หน่อยสิ” มาร์คพูดขณะที่เดินขึ้นบันไดเพื่อเอาของไปเก็บที่ห้องนอน แต่ยังไม่ทันที่จินยองจะได้ตอบรับ เจียร์เอ๋อก็โผล่หน้ามาระหว่างกลางเสียก่อน

“ให้ผมช่วยด้วยมั้ย”

“ไม่ต้องหรอก เราไปอาบเถอะ เพิ่งซ้อมมาไม่ใช่รึไง” จินยองพูด ขณะที่มือเรียวโอบไหล่คนอายุน้อยกว่าก่อนจะขยี้หัวอย่างเอ็นดู

“ง่ะ…ก็ได้ อาบน้ำเสร็จเดี๋ยวผมลงไปช่วยแล้วกัน วันนี้ไม่มีการบ้าน” เจียร์เอ๋อบึนปากจนจินยองอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมาดึงปากยื่น ๆ นั่นให้หายมันเขี้ยว

แจบอมมองเมียเด็กทั้งสามคนที่เดินหยอกกันจุ๊กจิ๊ก ๆ อยู่เบื้องหน้ามองไปแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ มันก็น่ารักดีอยู่หรอก ถ้าไม่ติดอยู่ที่ว่าทั้งสามคนเมินเขาชนิดที่ว่า ลืมไปเลยว่าเคยมีอิม แจบอมอยู่บนโลก ตกลงมีเมียนี่มันดีหรือไม่ดีวะ

แต่น้อยใจได้ไม่นาน พอจินยองดันหลังเจียร์เอ๋อเข้าไปในห้องเสร็จเรียบร้อย ทั้งจินยองและมาร์คก็หันมาเกาะแขนเขาคนละข้าง พร้อมทั้งเดินไปส่งที่หน้าประตูห้อง

“เดี๋ยวผมกับพี่มาร์คจะไปทำอาหาร พี่อาบน้ำแล้วลงไปกินนะครับ” จินยองพูดจบก็เอื้อมมือไปเปิดประตูห้องให้แจบอม ส่วนมาร์คที่ยืนอยู่อีกด้านก็เขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มแจบอมดังฟอด ก่อนที่ทั้งสองคนจะแยกตัวกันเอาของไปเก็บที่ห้องของตัวเอง

แจบอมได้แต่ยืนนิ่ง มือหนายกขึ้นจับแก้มตัวเองข้างที่มาร์คหอมก่อนจะยิ้มออกมา เอาเถอะ เขาจะสรุปว่าการมีเมียมันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่ก็แล้วกัน

หลังจากแยกไปทำธุระส่วนตัวห้องใครห้องมัน ผ่านไปสิบห้านาทีแจบอมก็เดินตัวเบาออกมาจากห้อง ร่างสูงเดินผิวปากลงบันไดมาถึงชั้นล่าง กลิ่นอาหารหอมหวนลอยมาจากห้องครัว ตอนนี้มาร์คกับจินยองคงจะกำลังทำอาหารกันอยู่

จู่ ๆ เท้าของแจบอมก็ชะงักกึก ถ้าจินยองกับมาร์คกำลังทำอาหารอยู่ นั่นก็หมายความว่า...ตอนนี้เจียร์เอ๋อกำลังอาบน้ำอยู่ด้านบนคนเดียว ใบหน้าหล่อผุดยิ้มชั่วร้ายก่อนที่ขายาวจะก้าวขึ้นบันได้ไปอย่างรวดเร็ว

แกร๊ก

ร่างสูงสอดตัวผ่านช่องประตูที่เปิดแง้มด้วยฝีมือตัวเองก่อนจะปิดประตู แน่นอนว่าเขาไม่ได้ย่องเบาเข้าห้องของตัวเอง แต่เขากำลังอยู่ในห้องของเจียร์เอ๋อที่อยู่ตรงข้ามกับห้องเขาต่างหาก

เสียงน้ำจากฝักบัวยังคงดังอยู่เป็นนิมิตรหมายอันดีว่าเจียร์เอ๋อคงจะยังอาบน้ำไม่เสร็จ แจบอมเดินตรงไปที่หน้าประตูห้องน้ำด้วยฝีเท้าที่เบาหวิวก่อนจะเอื้อมมือไปลองบิดลูกบิดประตูช้า ๆ รอยยิ้มชั่วร้ายผุดขึ้นบนใบหน้าอีกครั้งเมื่อเขาพบว่า เจียร์เอ๋อไม่ได้ล็อคประตู

 

“หึหึ”




TBC.



มาร์ค จินยองมาช่วยน้องเร็ววววววว!!!

ขออภัยที่หายไปหลายวันค่ะ งานราฏงานหลวงเราเยอะเหลือเกิน 


พูดคุยกันได้ที่คอมเม้นต์ด้านล่าง หรือเข้าไปโฟ่กันได้ที่แท็ก#ฟิคพี่บีขุนแผน 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1859 praewa14062549 (@praewa14062549) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:20
    อะแฮ่ม!! คุณเจบี ระวังเมียงอลนะค่ะ 555+
    #1859
    0
  2. #1703 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 17:00
    คนแก่ แถวนี้จะโดนเมียงอนแน่ๆ
    #1703
    0
  3. #1449 chageyamarkeii (@mint_jarassang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 09:51
    โอ้ยยยพี่บี5555
    #1449
    0
  4. #1175 Serena_v (@Serena_v) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 00:34
    คุณพ่อ กร๊ากกกกกก
    #1175
    0
  5. #991 pa rang (@prangkii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 10:24
    ความหื่นไม่เข้าใครออกใครจริงๆ
    #991
    0
  6. #804 FMBN9394_ (@aliizabett2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 22:40
    ก๊ากกก ไว้ใจคนหื่นอย่างพี่แจบอมนางไม่ได้เลยจริงๆอ่ะ55555555555 มาร์คนยองงงงช่วยน้องด่วนๆ น้องแย่แล้ววววว
    #804
    0
  7. #603 inspirit cool (@suneerat-ice) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 00:37
    โธ่ ตาหื่นเอ้ย
    #603
    0
  8. #221 maples_pgyj (@0933769878) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:31
    แหนะๆ จะทำอะไรน่ะ อิม แจบอม ถึงเมียเด็กอีกสองคนของเธอจะไม่รู้แต่คนอ่านอย่างเรารู้นะเหวยแล้วจะไปฟ้องเมียคนโตกับเมียคนกลางด้วย5555
    #221
    0
  9. #191 jia_en (@jia_en) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:19
    คุณพ่อเจียเอ๋อร์ 555555555 //โอยยยยย อิจฉายองแจได้มั้ย? อยากได้แฟนแบบยูคยอมบ้าง แงงงงงง~ คือดีย์ //แต่แจบอมจะทำอะไรน้อง? เดี๋ยวก็ได้ไปห้องกรง(ฮ่องกง)หรอก 5555555555
    #191
    0
  10. #177 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:16
    เเจบอม เดี๋ยว ได้ โดน เมียคนโต กะ คนกลาง ล็อค ห้อง ใส่ หรอก เดี๋ยวเหอะ
    #177
    0
  11. #156 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:51
    พี่แจบอม ยังไงก็คือพี่แจบอม 5555
    เดี๋ยวก็โดนเมีย1 เมีย2 ทำโทษ 5555555
    #156
    0
  12. #146 QueenDefSoull (@QueenDefSoull) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:35
    พี่แจบอมจะต้องโดนฆ่าแน่ๆ เมียเบอร์ 1 กับ 2 จะฆ่าพี่!
    พี่แจบอมกับเมีย #1 ตัวติดกัน ตลอด! น่ารัก!
    #146
    0
  13. #143 Jindy2410 (@Jindy2410) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:26
    อีพี่บี๋ ฉันขอให้เมียคนโตกับเมียคนกลางมาเจอแก กรี๊ดกราดดด หมั่นไส้คนมีเมีย ฉันไม่สงสารพี่เค้าแหละแหม่มาทำเป็นหงอยเมียไม่สน ขอให้เจียเจียตบหน้าหันเลยท่าพี่แกลวนลาม หมั่นไส้สสสสสสสสส
    #143
    0
  14. #142 Yufjj (@janjaeyun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 19:42
    ฮาตรงพี่เรียกจองกุกว่าเด็กเปรต 55555555555" 
    มีเมียเด็กก็ต้องทำใจนะพี่ 
    อ่อ แอบเข้าห้องเจียเจียระวังเมียเบอร์ 1 กะ 2 จะงอนเอาน้าา
    #142
    0
  15. วันที่ 30 มกราคม 2560 / 03:15
    ตอนแรกก็วงวารพี่เขานะคะ โดนเมียเด็กเมินงี้ พอตอนสุดท้ายเท่านั้นแหละค่ะ -เสียงหัวเราะ หึหึ คืออาร๊ายยยยย พี่คะะะ จาทำอะไรนุ้งงงงง หื้มมมมม แต่สงสารที่โดนจองกุกกระตุกยิ้มมุมปากใส่อ่ะ พ่อขรั่บ 5555555555555

    ส่วนคู่ยูคแจนี่แบบบบบ เราเข้าใจนายนะยูค //ตบบ่า// เราก็เข้าใจพี่ยองแจเหมือนกัน เอาเป็นว่าตอนนี้เข้าใจกัน ไม่มีไรให้ห่วง ยกเว้นความหวาน ตอนนี้หว๊านหวานนนน //ตบมดแปป// 555555
    #141
    0
  16. #140 _babyMARK_ (@Flipple_pond) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 22:29
    ตอนแรกก็สงสารพี่แกเค้านะ โดนเมียเด็กเมินงี้ แต่ตอนนี้ขำพี่แกมากกว่า ร้ายกาจมาก ย่องเข้าห้องเมียคนเล็ก คืออาร๊ายยยยย กลัวเมียคนโตกับเมียคนกลางจะรู้ตัวแล้วเข้ามาขัดขวางหรอคะ นิสัย 55555

    รออ่านตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เสมอน้าา สู้ๆค่ะ :)
    #140
    0
  17. #138 MSTNW (@minipeachiiwhan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 19:32
    โอ้ยกลัว555555
    #138
    0
  18. #137 inin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 14:27
    ร้ายยย ลุงเจ้าเล่ห์นักนะ
    #137
    0
  19. #136 hannamu (@Hannamu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 08:50
    ตลกพี่แจบอม ทำไมต้องย่องเข้าห้องเมียคนเล็กด้วยคะ? กลัวคนที่1,2 จะแว้ดเอบหรอคะ ไม่เท่เลย 555555555 ระวังโดนน้องเจียตีเข่านะ
    #136
    0
  20. #135 Pooooooooook (@pooksirinapa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 03:28
    หนอยยยย อิม แจบอม คนร้ายกาจ ทำแบบนี้ก็ได้เหรอ
    #135
    0
  21. #134 SH.oneworld' (@bowinonly) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 02:56
    พี่บีนางร้าย มาช่วยน้องกันเร็ว เดี๋ยวน้องโดนกิน 55555
    #134
    0
  22. #133 STRAWBERRY852 (@loveunhyok) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 01:44
    พี่คะะพ จะร้ายไปไหนนว้อยยยยยยยยย ช่วยน้องด้วยค่ะ 5555555 ฮือออออ
    #133
    0
  23. วันที่ 29 มกราคม 2560 / 01:34
    ใครก็ได้ไปช่วยเจ้าคนเล็กที น้องจะโดนล่อลวงแล้วพี่มาร์คจินย๊องงงงงง!!!! ตาลุงคนนี้นี่ร้ายจริงๆเลย
    แล้วก็ถ้าจะบอกว่าขออยู่ #ทีมกุกสัน ตั้งแต่ตอนนี้จะได้ไหมคะ //โดนพี่บีตบ ตลกตอนจองกุกเรียกเจบีว่าพ่อเจียร์เอ๋อ 5555555555555555555555555555555555 อยากจะขำให้ดังไปถึงเกาหลี
    ยูคแจนี่ก็หวานจ๊นนนน น่ารักมากๆเลย >\\\\<
    #132
    0
  24. #130 Joobbie (@pangolin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 00:23
    อิพี่บีร้ายอะ แอบย่องเข้าไปห้องเจียเอ๋อตอนน้องอาบน้ำ จังหวะดีด้วยนะ เมียเบอร์1เบอร์2กำลังวุ่นทำอาหารอยู่ เจียเอ๋อจะรอดใช่ไหม
    กรรมของคนเมียเยอะ เจอศัตรูหัวใจหมายปองเมียๆของตัวเองทุกที่เลย พี่บีต้องดูแลให้ทั่วถึง ตามหึงให้ครบทุกคนนะ วงวาน
    ยูคแจน่ารักจัง ยูคเป็นห่วงแจนะถึงได้ปฏิเสธข่าวลือ ยองแจอย่างอนเลย ชอบตอนยองแจเดินเข้าไผกอดยูคยอมจากด้านหลัง มีความขี้อ้อนสูงมาก
    #130
    0
  25. #129 Belle2798 (@Belle2798) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 23:58
    ฮาาา 5555+ อิจฉาพี่เขาจังเลยค่ะ มีเมียน่ารักทุกคนเลยอ่า~~~
    #129
    0