Please love me รักฉันทีนายซูเปอร์สตาร์

ตอนที่ 29 : Chapter 26 : เคลียร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ส.ค. 57

 

 

จุ๊บ!!!

"กรี้..."

"ชูวววว อย่าเอะอะไปสิ เธอไม่อยากรู้รึไงว่าไอบ้านั่นมันรักเธอรึเปล่า" แซมเอื้อมมือมาปิดปากฉัน พร้อมกับโน้มหน้าฉันลงไปกระซิบ นะ นะ นี่ถ้าใครเห็นคงคิดว่าเราสองคนกำลังจูบกันแน่ๆ

"แต่ทำไมต้องทำแบบนี้!! "

"เอาเถอะหน่า...แหม อย่าทำเป็นเขินสิ มากกว่านี้เราก็เคยทำมาแล้วน้าาา" ฉันจะฆ่าแก ไอพี่บ้า!!!!!

"ทำบ้าทำบออะไรของนาย!" ฉันเหวี่ยงกลับไป

"หื้มมมมม แก้มนี่หอมไม่เคยเปลี่ยนเลยแฮะ นี่พี่ยังจำกลิ่นนี้ได้ขึ้นใจเลย" ไอ ไอ ไอ!!!!

"จะตะโกนทำบ้าอะไร!!!! "

"ฮะๆๆ เธอดูหน้าหมอนั่นสิ มันใกล้ตายแล้วนะ" ฉันลองหันไปมองที่คริส เขาก็ยังทำหน้านิ่งๆ เฉยๆ ตามแบบของเขานะ

"นายตาฝาดไปรึเปล่า ฉันไม่เห็นว่าคริสเขาจะอะไรเลยนะ!"

"เธอนี่มันโง่จริงๆ ถามทีเหอะ เกิดมาเป็นน้องสาวฉันได้ยังไง!" เอ้า ไอนี่!

"เคยตายไหม" ฉันถามด้วยเสียงนิ่งๆ แต่แซมกลับเงียบแฮะ

กึก!

เอ๋ นั่นมันเท้าของใคร?

ฉันเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของขาเรียวยาว อะ อะ เอิ่ม คริส!!!

"สนุกมากไหม" พูดอะไรของนาย

"นายพูดเรื่องอะไร"

"ฉันถามว่าเธอสนุกมากไหม! ที่คอยเล่นกับความรู้สึกของฉันแบบนี้" ตอบไม่ถูกเลย

"คะ คือ..."

"ตอบมาสิ!! เธอสนุกมากไหม? เหอะ!" แล้วทำไมนายต้องมาบีบข้อมือฉันแรงขนาดนี้เนี้ย!!

"ปล่อยนะ ฉันเจ็บ"

"..." เขาเงียบ เขาไม่ตอบ ตรงกันข้าม เขากลับกระชากแขนฉันอย่างแรง แล้วดึงออกมาจากร้านอาหารแห่งนั้น

"คริส! ปล่อยนะ! นายเป็นบ้าอะไรของนาย!"

"ไอบ้า ปล่อยนะ!!!!!" ระหว่างทาง เราสองคนต่างตกเป็นเป้าสายตาของคนรอบข้าง ฉันพยายามดิ้นเพื่อไม่ให้เขาลากไป แต่เขาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

"เห้ยยยยยย ปล่อยฟานนะ!!" กรี้ดดดด แซม กับ ยัยแพท วิ่งตามมาติดๆ

"อย่ามายุ่ง!" คริส ตอกกลับไปเสียงแข็ง

"จะไม่ให้ยุ่งได้ยังไง นั่นมันคนสำคัญของฉันนะ!" แซมก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน

"ยัยนี่เป็นแฟนฉัน" คริส บอกออกไปด้วยเสียงเรียบ แววตาของเขาในตอนนี้มันช่างดูน่ากลัวและดุดันไปในที

"ฉันไม่สน เพราะยังไงสำหรับ ยัยนั่น ฉันสำคัญกว่าแก! "

พัวะ!!!!!

คริสปล่อยแขนฉัน แล้วพุ่งตัวเข้าไปต่อยแซม เฮ้ยยยยยยยยย อะไรนะ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้? ฉัน งง -0-

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" ทั้งสองผลัดกันแลกหมัดไปมา จนตอนนี้บอกเลย ว่าฉันยังหวั่นๆ กลัวว่าถ้าเข้าไปห้ามแล้วจะโดนลูกหลง

"แพท ยัยแพท แกช่วยฉันห้ามหน่อยสิ! พวกเขาจะต่อยกันตายแล้วนะ! "

"ยัยบ้า ถ้าเข้าไปตอนนี้ฉันนี่แหละที่จะตายก่อนพวกมัน! "

"แล้วจะทำยังไง ฮือๆๆ นั่นพี่ชายกับแฟนฉันนะ" บ้าเอ้ย น้ำตา งี่เง้า!

"หยุดนะ หยุด ฮือ พวกนายจะฆ่ากันให้ตายเลยรึไง!" ฉันทำอะไรไม่ได้นอกจากตะโกนบอกให้ทั้งสองหยุดทำอะไรบ้าๆแบบนั้น

"เกิดอะไรขึ้น" จู่ๆ ก็มีเสียงเล็กๆเหมือนเสียงผู้หญิงถามขึ้น

"พี่แซมกำลังต่อยกับไอบ้านั่นอยู่" แพทตี้ตอบแทน เดี๋ยวนะ! เมื่อกี้นางเรียกสุดที่รักฉันว่าไอบ้างั้นเหรอ!

ฉันหันหน้าจะไปวากใส่ ยัยแพทตี้ แต่ก็ต้องอึ่ง เพราะเสียงที่ถามขึ้นนั่น มันคือเสียงของ ยัยเบลล่า! กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด พวกมันมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่!

"พวกแก..." ฉันกำลังจะถามออกไป แต่ ยัยวิ้ปปิ้ง กลับ เอื้อมมือมาปิดปาก แล้วบอกให้ฉันอยู่นิ่งๆ เอ่อ สถานการณ์เหมือนกำลังโดนโจรปล้น -0-

"หยุด! เดี๋ยว! นี้!" ห๊าาา ยัยเบลล่า นี่เธอ!!!

ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ สองคนนั้นหยึดทะเลาะกัน แต่ให้ตายเถอะ ทำไมหน้าของแต่ละคนมันถึงได้เละขนาดนั้น!

"ชอบนักใช่ไหม กัดกันเหมือนหมา น่ะ" ยัยวิ้ปปิ้ง ได้ทีนางก็เสริม

"สวัสดีค่ะพี่แซม ไม่เจอกันนานหล่อขึ้นเยอะเลยนะคะ คิคิ" ตามด้วย คัพเค้ก

"มานี่!!!!" คริส! ไอบ้านี่มันจะลากฉันไปไหนอีก?

โรงจอดรถ

"นายจะพาฉันไปไหน! " ทันทีที่มาถึงรถ คริสก็ยัดร่างของฉันเข้าไปข้างใน ไอบ้าเอ้ยยยย นุ่มนวลหน่อยมันจะตายรึไง ?

"เข้าไปแล้วนั่งอยู่เฉยๆ"

นี่เป็นประโยคสุดท้ายที่เขาพูดกับฉัน ก่อนที่เขาจะขับรถออดไป พร้อมกับเลือดที่ไหลลงมาเป็นทาง

   ฉันได้แต่มองเขาอยู่ห่างๆอย่างเป็นห่วง ทำไมนะเหรอ ก็เลือดนั่นมันยังไม่หยึดไหลเลย น่ะสิ! ให้ตายเถอะ พวกนายสองคนนี่จริงๆเลย -0-

"มองอะไรของเธอ"

"เปล่า"

"เห็นๆอยู่ว่ามอง"

"ฉันก็แค่ ดูว่าเลือดมันไหลใกล้หมดตัวนายรึยังแค่นั้น" แต่จริงๆแล้วฉันเป็นห่วงนายต่างหาก!!!!!

"..."

"นายจะไปไหน ทำไมถึงไม่ไปโรงพยาบาลก่อน"

"ฉันไม่จำเป็นต้องบอกเธอ" อึก จุกค่ะ เจอคำนี้ไปพูดไม่ออกเลยค่ะ ก็ได้ ฉันเงียบเอง!!!!

ฮ้าววววว ZZzz

นี่ฉันเผลอหลับไปตอนไหนเนี้ย? เอ๋ แล้วนี่มันเตียงนอน ผ้าห่ม แล้ว...ห้องนอนของใคร? ฉันอยู่ที่ไหน?

"ตื่นแล้วเหรอคะ" ป้าแก่ๆ ที่ดูเหมือนน่าจะเป็นแม่บ้านที่นี่ทักฉันขึ้น

"ค่ะ... ที่นี่ที่ไหนคะ"

"บ้านพักตากอากาศของคุณคริสค่ะ" อ๋อ

"แล้วคริส อยู่ไหนคะ"

"คุณหนูไม่อยู่ค่ะ เข้าไปในเมืองตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วกว่าจะกลับคงกลางดึกนู้น แกเลยฝากป้าให้ดูแลคุณ"

"ป้าคะ ฟานอยากกลับบ้าน ป้าช่วยฟานหน่อยได้ไหมคะ" อย่างน้อยๆก็ขอให้ฉันได้ไปพบกับยัยสามสาวนั่นก่อนก็ยังดี -0- ฉันคิดถึงเพื่อน

"ป้าขอโทษด้วยนะคะคุณ พอดีคุณหนูสั่งป้าไว้" ฮือออออออ เพื่อ ?

"แต่ว่า..."

"เอาเถอะค่ะ เดี๋ยวป้าไปยกกับข้าวขึ้นมาให้นะคะ" แล้วป้าแกก็เดินออกไป

   ตาบ้านั่นจะพาฉันมาอยู่ที่นี่ทำไมเนี้ย?

ครืดดดดดด ครืดดดดดด ครืดดดดดด

อูยยยยยย อะไรสั่นที่ก้นฉันเนี้ย ฮ่าๆ

โทรศัพท์ ฮ่าๆๆ โอ้ยยย ทำไมนายโง่จังฮะคริส จับฉันมาไม่ให้ฉันออกไปไหน แล้วทำไมถึงไม่ยึดโทรศัพท์ช้านนนน

"ฮัลโหล" ฉันกดรับสาย ทันที

"รออยู่ที่นั่น พวกเรากำลังจะไปรับเธอกลับ" เบลล่า เอ่ยอออกมาด้วยประโยคสั้นๆ น้ำเสียงเย็นชา แต่ฉันสัมผัสได้ว่า เสียงของมันเต็มไปด้วยความโมโห! และน่ากลัวก่อนจะตัดสายไป

ก๊อกๆ

"คุณคะ ป้าเอาอาหารมาให้ค่ะ" แม่บ้านคนเดิมถือถาดข้าวเข้ามาวางบนโต๊ะข้างๆเตียง

"ขอบคุณค่ะป้า"

"คุณเป็นอะไรกับคุณหนูคะ" อะ เอิ่มมมม

"ฟาน เอ่อ เคยเป็นแฟนเก่าของคริส ค่ะ" ฉันตอบออกไปอย่างตะกุกตะกัก รู้สึกร้อนๆหนาวๆยังไงไม่รู้แฮะ

"ว้าาาา ป้าละนึกว่าคุณเป็นแฟนกับคุณหนูของป้าสะอีก" ฉึก!! เออใช่สิ ตอนนี้สถานะของเราสองคนมันคืออะไรกันแน่นะ?

"..."

"คุณต้องเป็นคนพิเศษของคุณหนูแน่ๆเลย เพราะนอกจากหนูเจสแล้ว คุณหนูก็ไม่เคยพาใครมาที่นี่อีก" ที่สองเป็นของฉันเสมอ

"คุณหนูมีความสุขมากๆเลยนะคะ เวลาที่ได้อยู่กับหนูเจส ป้าละยิ้มตามไม่หยุดเลยค่ะ หนูเจสเนี้ย เป็นรักแรกพบเลยนะคะ คุณหนูของป้าบอกป้าว่าพอเจอหนูเจสครั้งแรกก็ตกหลุมรักเธอเลย คู่นี่เขาน่ารักมากเลยค่ะ" ป้าต้องการจะสื่ออะไร? ป้าพูดแบบนี้ทำไม หนูเจ็บนะ!

"แต่แล้ว คุณหนูกลับมาที่นี่อีกครั้งพร้อมกับความโศกเศร้าค่ะ ป้าถามก็ไม่ยอมตอบว่าเป็นอะไร จนป้าสืบรู้มาว่าคุณคริสเลิกกับหนูเจส...ไม่รู้สิคะ คุณหนูดูไม่มีความสุขเลย ป้าก็อดสงสารไม่ได้ ก็ได้แต่ภาวนาให้เวลาช่วยเยียวยา

จนในที่สุด คุณหนูคนเดิมของป้าก็กลับมาหลังจากที่ได้รู้จักกับผู้หญิงอีกคน เธอดูผิดจากเมื่อก่อนมาเลยนะคะ ยิ้มง่าย น่ารัก แล้วหนูรู้ไหมจ้ะ ว่าผู้หญิงคนนั้นเขาเป็นใครหนูเองก็อยากรู้ค่ะ

“…”

ก็หนูนั่นแหละ...ลองคิดดูดีๆนะ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมามันคือความรัก หรือความหลงใช่สิ ที่เราสองคนคบกันมันเป็นเพราะความรัก หรือความลุ่มหลงกันแน่ ?

ฟาน...

คิดให้ดีๆนะคะ เพราะมันคือเรื่องใหญ่ค่ะ ถ้าเราตัดสินใจพลาด ทุกอย่างมันก็จบทุกอย่างต้องจบ ? ใช่! ทุกอย่างต้องจบได้แล้ว!!

ค่ะ! ฟานทราบแล้วค่ะ ขอบคุณป้ามากนะคะ

หลังจากที่ฉันกล่าวขอบคุณป้าแม่บ้านเรียบร้อย ฉันก็เปิดประตูห้องและรีบลงมาข้างล่างเพื่อออกตามหาใครบางคน ฉันรู้ว่าทุกอย่างระหว่างฉันกับเขามันเกิดขึ้นเร็วเกินไป ฉันตกหลุมรักเขาตั้งแต่วันแรกที่เราพบกัน ทั้งๆที่รู้ว่าเขามีใครอีกคนฉันก็ยังคงรักเขา ฉันทำทุกอย่างเพื่อให้เขาหันมาสนใจฉันบ้าง ฉันยอมรอ รอให้ตัวเองเป็นฝ่ายเจ็บทั้งที่ไม่รู้เลยว่าเมื่อไหร่เขาจะรักฉัน ฉันยอมทุกอย่าง

   จนกระทั่งเขายอมหันมาสนใจ เริ่มเปิดใจให้ฉันเข้าไปในชีวิตเขา เราสองคนรักกัน เขาทำทุกอย่างเพื่อฉัน แต่สิ่งหนึ่งที่เราขาดไปในชีวิตคู่คือความเข้าใจกัน ฉันไม่เข้าใจเขา เขาไม่เข้าใจฉัน เราสองคนต่างไม่เข้าใจกัน จึงนำพาความทะเลาะเข้ามาทำให้เราสองคนต้องทะเลาะกัน จนกระทั่งเราตัดสินใจเอ่ยปากลา ตัดขาดกัน ฮึก นี่ฉันยอมปล่อยเขาไปได้ยังไง! ทำไมฉันถึงได้โง่แบบนี้? เพราะความอยากชนะ เลยทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้ ทำไมนะ ทำไมฉันยังจะต้องเจ็บปวดกับความ งี่เง่าของตัวเอง พอกันที! Y0Y

 

 

เธอจะไปไหนระหว่างที่ฉันกำลังจะวิ่งออกไปนอกตัวบ้าน อยู่ๆก็มีมือของใครคนหนึ่งกระชากแขนฉันไว้

โอ้ยยยยยยยถ้าแขนฉันหลุด นายตายแน่!

ฉัน...จะ...

พรึบ!!!

อย่าไปจากฉันค คริส คริส! นายกอดฉัน?

ฉันไม่อยากเสียเธอไป

“…”

ได้โปรดเถอะ
เอ่อ คริส คือฉัน...
เธออย่าพึ่งบอกว่าเธอจะไปจากฉัน...ฉันทำใจไม่ได้
ไม่ใช่แบบนั้นนายเข้าใจผิด

หืมมม....เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ

ฉันจะบอกนายยังไงดีนะ

 “ช่างเถอะ...อยู่กับฉันเธอคงจะเบื่อมากสินะ

เปล่านะ!! ”

แล้วมันเป็นแบบไหนละ
ก็...ก็...
ทำไรวะ ปล่อยน้องฉันนะ!!!!!”

ผลัก!!!!

กรี้ดดดด!! แซม! ไอพี่บ้านั่นมันมาจากไหน?
หยุดเดี๋ยวนี้นะแซม!!!”

ฉันรีบพุ่งตัวเขาไปแยกสองคนออกจากกันทันที!

ทำบ้าอะไรของพี่เนี้ย!!!” ฉันผลักทั้งสองออกห่างจากกัน

ไอบ้านั่นมันกอดเธอ!”

แล้วยังไง เขาเป็นแฟนฉันนะ!”

แต่เธอเป็นผู้หญิงนะ!”

ก็...ก็...เงิบสิคะ

ไอหมอนั่นเป็นใครคริสถามฉันด้วยสีหน้าเอาเรื่อง

ฉันเป็นพี่ยัยนี่!!!” จะตะโกนทำไมเล่า! ไอพี่บ้า

อะ อะไรนะ!” คริสพูดตะกุกตะกัก

แซมคือพี่ชายฉันเองแหละ -0-

แล้ว? ทำไม

ฉันรักน้องของฉัน และหวงมากๆ นายไอบ้าเอ้ยยยย!!!” แซมทำท่าจะเข้าไปต่อย คริสอีก

แซม ถ้านายไม่หยุดฉันส่งนายกลับไทยแน่!!” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง จึงทำให้แซมต้องหยุดชะงัก

นี่เธอกล้าสั่งพี่เหรอ!”

มากกว่านี้ฉันก็ทำได้ ถ้านายไม่หยุด!”

เอาอีกละ พี่น้องคู่นี้นี่อยู่ด้วยกันทีไรกัดกันทุกทีแขวะจริงๆ ยัยวิ้ปปิ้ง

เกิดอะไรขึ้นคะคุณหนู พอดีป้าได้ยินเสียงเอะอะ โวยวายเสียงดังป้าแม่บ้านที่เดินออกมาจากบ้าน ถามพวกเรา
เปล่าครับ
นี่เพื่อนคุณหนูเหรอคะ เชิญเข้าบ้านก่อนไหม ดึกแล้วค่ะ อากาศหนาวเอ่อ...ทำไมนายต้องมองี่และเพื่อนฉันแบบนั้นด้วยละ -0-
ชิ ! ทำไม พวกเราน่ารังเกลียดนักรึไงยัยคัพเค้ก คงจะสังเกตเห็นแววตาดุๆของคริส จึงเอ่ยถามขึ้น

เปล่า...เชิญ!” คริส นี่ก็ใช่ย่อย

ตอนนี้ทุกคนอยู่ในบ้าน และทำเหมือนกับว่า บ้านหลังนี้เป็นของตัวเอง...

นี่! ฉันถามจริงๆเถอะ คิดยังไงมาคบกับยัยฟานวิ้ปปิ้ง เปิดประเด็น

ก็พอใจและดู คริส ตอบ -0-

ถ้านายรู้ว่ายัยนี่ไม่ได้สวยใสแอ๊บแบ้วแล้วนายจะเสียใจอื้อหือ เบลล่า นานๆทีพูด แต่คือ เจ็บ

จริงๆแล้วฉันก็พอจะรู้เอ๋ นายรู้อะไรมา 0.0

นายรู้อะไรฉันถามออกไป

“…” และหมอนั่นไม่ตอบ

เลิกกับน้องสาวฉันซะเฮือกกกก แซม นายพูดอะไร ????

ไม่!” คริส ตอบออกไปทันที

ถ้าขืนยังคบกันอยู่ นายไม่คิดบ้างเหรอ ว่าแฟนคลับของนายจะเป็นยังไงบ้างอืมมมม น่าคิดแฮะ

“…” ทุกคนเงียบ

เพราะฉะนั้น เลิกซะ! ”

 

 




ฮ่าๆๆ เค้าหายไปนานเลยเนอะ ขอโทษด้วยน้าาาาา กลับมาแล้วจ้าาาา ยังไงก็ฝากติดตามต่อไปเรื่อยๆด้วยนะคะ ♥ ♥







 


47 ความคิดเห็น