คัดลอกลิงก์เเล้ว

D.Gray-man : After Story Allen x Lenalee

โดย favour

เรื่องราวอันแสนสุขหลังสงครามกับ"เคาท์พันปี"จบลง อเลนกับรินารี่จะเป็นเช่นไรต่อไป...

ยอดวิวรวม

325

ยอดวิวเดือนนี้

11

ยอดวิวรวม


325

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 พ.ย. 61 / 22:45 น.
นิยาย D.Gray-man : After Story Allen x Lenalee D.Gray-man : After Story Allen x Lenalee | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เนื่องจากไรต์พึงจะมาดู D.Gray-Man มาสดๆร้อนๆ จนดูและอ่านถึงตอนล่าสุดทั้งเมะและมังงะ
ทำให้ไรต์ลงแดง!!! อยากอ่านอยากอยู่กับโมเม้นของพระนางเรื่องนี้ต่อ เลยแต่งเรื่องสั้นเองซะเลย

ที่จริงไรต์อยากเปิดเรื่องยาวเหมือนกันนะแต่เนื่องจากเรื่องเก่าแอดยังแต่งไม่จบเลยอ่ะ TT-TT
ถ้าใครอยากให้ไรต์แต่งเรื่องยาวก็โหวตกันเข้ามาได้เลยเน้อออออ

โพล160524

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 พ.ย. 61 / 22:45


'ไม่ต้องห่วงครับ...ต่อให้ต้องดิ้นรนแค่ไหนผมจะปกป้องทุกคนไว้ให้ได้'
ไม่ว่าตอนไหนเธอจะมาช่วยฉันเสมอ...

'รินารี่ เชื่อใจผมนะ...ผมจะเป็นคนจัดการเอง'
ไม่ว่าเมื่อไรฉันก็เชื่อใจเธอ...

'ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมก็ยังเป็นเอ็กโซซิสท์...ถึงจะก้าวกันคนละทางแต่ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง'
ทำไมเราถึงเดินไปด้วยกันไม่ได้ล่ะ...

'ผมชอบรินารี่และทุกคนที่ศาสนจักรมากนะ'
ถ้างั้น...ทำไมถึงต้องจากฉันไป...

'ที่นั้นคือบ้านของผม'
แล้วทำไม่ถึงไม่กลับมาละ...

หากสงครามจบลงเธอจะกลับมาหาฉันหรือเปล่า...อเลนคุง

.
.
.
.
ท้องฟ้ายามค่ำคืน ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายลงมาจนทุกที่เป็นสีขาวโพน ผู้คนที่เดินสัญจรไปมาต่างมีรอยยิ้มอย่างเปี่ยมสุขกับครอบครัว เพื่อนพ้อง และคนที่รัก ร้านค้าต่างๆถูกประดับด้วยแสงสีสวยสดสะดุดตา ต้นสนสูงประดับไฟพร้อมดาวบนยอดเป็นจุดนัดพบที่แสนโรแมนติก ไม่ต่างจากคริสมาสในทุกๆปี เพียงแต่ปีนี้เป็นปีที่พวกเขาได้มาด้วยกันเป็นครั้งแรก

"สวยจังเลยน้า~"สาวผมสั้นประบ่าสีเขียวแหงนมองท้องฟ้าชมบรรยากาศแล้วเอยชมออกมา ก่อนจะหันไปมองนาฬิกาข้อมือของตน

"ใกล้แล้วสินะ"

"รินารี่!!"เจ้าของชื่อหันไปมองตามเสียงก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาเมื่อพบว่าเป็นหนุ่มผมขาวแสนคุ้นเคยที่นัดเจอกันไว้

"แฮ่กๆ...ข ...ขอโทษที่มาช้านะครับ"

"ไม่หรอกจ๊ะเธอมาตรงเวลาเป๊ะเลยนะ ... ดูเหมือนคราวนี้จะไม่หลงทางแล้วสินะ"

"ผมไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ"ท่าทางงอนๆของชายหนุ่มทำให้รินารี่อดที่จะหัวเราะเบาๆไม่ได้

"พึ่งกลับมาจากภารกิจคงจะหิวสินะ...ไปหาอะไรกินกันก่อนไหม?"

"อ่ะ...ดีเลยครับผมเนี้ยหิวจนตาลายไปหมดแล้ว"อเลนกุมท้องพลางโอดครวญออกมาเบาๆ

"งั้นเราไปกันเลยไหมจ๊ะอเลนคุง?"

"ครับ"เขายิ้มก่อนจะยื่นมือไปจับมือหญิงสาวเอาไว้แล้วพาเดินกันไป

ทั้งคู่มายังร้านแห่งหนึ่งแม้แสงไฟจะไม่โดดเด่นเหมือนที่อื่นแต่บรรยากาศสลัวๆท่ามกลางแสงไฟจากเทียนน้อยก็โรแมนติกไม่หยอก เหมาะกับคู่รักที่มาสวีทกันมากเลยทีเดียว...หากแต่ใช่คู่นี้ไม่

"อาหารที่สั่งได้แล้วครับ"พนักงานเสิร์ฟอาหารนำมาวางไว้จนเต็มโต๊ะ ถ้าไม่ใช่ว่าโต๊ะอื่นเขากำลังอินเลิฟกันอยู่โต๊ะนี้คงสะดุดตาคนทั้งร้านเป็นแน่

"แหม่...ยังกินจุไม่เปลี่ยนเลยนะ"รินารี่มองอีกฝ่ายที่กินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย

"ช่วยไม่ได้นิครับ...ก็ผมเป็นประเภทสิงสถิตนี่นา"

"แล้วตอนที่เครียร์หนี้สินของเสนาธิการครอสเนี่ยไม่เป็นไรเหรอ~"

"อุ!...ย...อย่าพูดถึงมันสิครับรินารี่...แค่นึกถึงผมก็รู้สึกอิ่มขึ้นมาทันทีเลย"คำพูดนั้นทำให้อเลนหยุดมือที่ถือซ้อมลงแล้วหน้าซีดลงทันที

"ฮ่ะๆ ... ขอโทษจ๊ะ ขอโทษ"เธอขำกับท่าทีอีกฝ่ายเบาๆ

"แต่อย่างน้อย...ผมก็เลี้ยงรินารี่ได้ตลอดชีวิตเลยนะครับ"ชายหนุ่มตั้งใจแกล้งเหญิงสาวด้วยคำพูดหยอกๆทำให้เธอหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อทันที

"อเลนคุงบ้า"

"ฮ่ะๆ"

หลังจากทานอาหารกันจนอิ่มท้องทั้งคู่ก็เดินเที่ยวกันในเมืองต่อ ทั้งชมบรรยากาศในเมืองแวะดูสินค้าจากร้านต่างๆ ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนทั้งคู่ก็เดินเคียงข้างกันโดยไม่ยอมปล่อยมือออกจากกันเลย

"อ่ะ...อเลนคุงขอดูร้านนี้หน่อยได้ไหม"รินารี่ถามอีกฝ่าย ทั้งคู่ยืนอยู่หน้าร้านขายของเล่น ที่มีทั้งตุ๊กตาและหุ่นยนต์

"หืม...ได้สิครับ ... จะซื้อไปให้เธอสินะ?"อเลนมองอีกฝ่ายก็เข้าใจนั้นทันทีว่าหญิงสาวต้องการจะทำอะไร

"อืม...ออกมากันแค่สองคนแบบนี้คงจะน้อยใจไม่น้อยเลย"

"ก็ปีนี้เธอบอกว่าอยากจะไปเที่ยวกับคุณโคมุอินี่นา"

"ก็ใช่อยู่หรอก...อ่ะ...อันนี้เป็นไงบ้างอเลนคุง?"เธอหยิบตุ๊กตากระต่ายสีชมพูตัวนุ่มฟูน่ากอดออกมาตัวนึง

"อืม...ผมว่าเหมาะกับเธอดีนะครับ...สีโปรดเลยด้วย"พูดจบชายหนุ่มก็หยิบตุ๊กตาจากมืออีกฝ่ายแล้วเดินไปเคาน์เตอร์จ่ายเงิน

"อ่ะ...เดี๋ยวฉันจ่ายเอง-"

"ไม่ได้ครับ...ผมจ่ายเองนี้เป็นหน้าที่ผมนะ"ชายหนุ่มรีบปัดแล้วเดินไปทันที

ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินออกมาจากร้าน รินารี่มองนาริกาข้อมือพบว่ามันดึกมากแล้วควรถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องกลับแล้ว อเลนที่มองทีท่าอีกฝ่ายอยู่ก็รู้ความหมายในทันทีแต่ชายหนุ่มกลับรีบพูดตัดหน้าอีกฝ่ายไปซะก่อน

"เราแวะไปอีกทีนึงก่อนได้ไหมครับ?"

"เอ๋...ก็ได้อยู่หรอกแล้วจะไปไหนล่ะ?"

"ความลับครับ"ชายหนุ่มทาบนิ้วชี้ไว้ที่ปากแล้วขยิบตาให้ทีนึงสร้างความสงสัยให้หญิงแล้วเป็นอย่างมาก

"ตามผมมาเถอะครับ"ไม่ทันที่จะได้เอ่ยอะไรรินารี่ก็โดนอีกฝ่ายลากไปซะแล้ว

ทั้งคู่มาอยู่ที่กลางป่าด้านหลังศาสนจักรแห่งความมืด และยังเป็นที่แห่งความทรงจำที่เลวร้ายทั้งเขาและเธอ เพราะที่แห่งนี้เป็นที่ๆเขาจากเธอไป...

"ทำไม..ถึงพามาที่นี่?"หญิงสาวมองชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งเหงา ทั้งเศร้าและกลัว...กลัวว่าเขาจะจากเธอไปอีก

"ผมรู้ว่ารินารี่ไม่ชอบที่นี่...เพราะผมทำให้เธอเจ็บปวด...ผมเลือกที่จะเดินจากเธอไปเพราะกลัวว่าหากซักวันผมไม่ใช่ตัวผมเอง...ทุกคนจะเป็นอันตราย"อเลนกุมมือของเธอไว้แน่น

"ผมไม่สามารถลบล้างความเจ็บปวดในตอนนั้นได้...เพราะงั้นอย่างน้อยตอนนี้ก็อยากให้เธอ...มีความสุขในยามที่เราอยู่ด้วยกัน"ทุกคำที่เอ่ยออกจากปากของเขาช่างอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความจริงใจยิ่งฟังยิ่งทำให้เธอมั่นใจ
ว่าเขา...จะไม่ไปจากเธออีก

"สัญญาสิ...ฮึก...ว่าเธอจะอยู่กับฉัน...ฮึก...จะไม่จากไปไหนอีก"รินารี่โผล่เข้าไปกอดอีกฝ่าย น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด อเลนใช้นิ้วมือของเขาซับน้ำตาของหญิงสาวเหมือนที่เขาทำมาตลอด...ไม่ว่าเมื่อไรที่เธอร้องไห้เขาจะคอยซับน้ำตาให้เธอเสมอ

"ผมเคยสัญญาไปแล้วนิครับ...วันที่ผมกลับมาที่นี่"เขาสวมกอดเธอตอบพลางลูบเส้นผมนุ่มสลวยของหญิงสาวไปพลาง

"สัญญาอีกรอบสิ"หญิงสาวซบใบหน้าลงที่อกหนาของชายหนุ่ม

"ครับผม...ผมอเลน วอคเกอร์ ขอสาบานว่าจะไม่ไปไหนจะขออยู่กับ รินารี่ วอคเกอร์ ไปจนกว่าชีวิตนี้จะหาไม่"พูดจบชายหนุ่มก็เชยคางหญิงสาวขึ้นแล้วประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากของร่างบางอย่างกะทันหัน หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจแต่ก็ค่อยตอบรับสัมผัสที่ชายหนุ่มมอบให้ มันช่างหวานแล้วอบอุ่น หนักแน่นแต่อ่อนโยน ทั้งคู่จูบกันเนินนานราวกับไม่อยากให้สัมผัสนี้หายไป แต่แล้วอเลนก็ต้องถอนจูบออกมาอย่างเสียดาย

"...คนบ้า...เล่นทีเผยนี้"

"ฮะๆ"หญิงสาวยังคงก้มหน้าอยู่แต่ก็สังเกตเห็นบางสิ่งที่เนินอกของตน มี่จี้รูปหัวใจสีเขียวมรกตถูกคล้องอยู่ที่ลำคอของเธอ

"อเลนคุง...นี้มัน?"ชายหนุ่มไม่ตอบคำถามเพียงแต่ยืนหน้าไปใกล้หญิงสาวอีกครั้งแล้วพูดคำๆหนึ่งก่อนจูบอีกฝ่ายอีกครั้ง

"merry x'mas นะครับรินารี่"

ณ ศาสนจักรแห่งความมืด

"รินารี่!~~~~~"เสียงผู้ชายสุดแสนจะหวงแหนน้องสาวดังมาแต่ไกล ก่อนที่เจ้าตัวจะวิ่งมากอดอย่างเต็มรัก

"กลับมาแล้วเหรอ...ไปไหนมาทำไมกลับมาดึกแบบนี้!...อเลนคุงคงไม่ได้ทำอะไรน้องของพี่ใช่ไหม?!"

"โธ่~...พอเถอะค่ะพี่"รินารี่มองพี่ชายของตัวเองอย่างเอือมๆก่อนจะค่อยๆดันออกจากตัวไป

"ผมว่าน่าจะชินได้แล้วนะครับคุณโคมุอิ"อเลนที่มองด้วยสีหน้าเดียวกับรินารี่

"อเลนคุงตอบฉันมาตรงๆอย่างลูกผู้ชาย...ไม่ได้ทำอะไรบัดสีกับรินารี่ของฉันใช่ไหม"โคมุอิเปลี่ยนเป้าหมายมาคาดโทษชายหนุ่มแทน ถึงแม้ว่าน้องสาวของเขาจะโตจนอายุเลยเลขสองไปแล้ว แต่ความหวงก็ไม่ได้ลดเลยแม้แต่น้อย

"เรื่องบัดสีน่ะผมไม่ทำหรอกครับ...แต่ถ้าเป็นเรื่องที่สามีภรรยาเขาทำกันปกติก็ไม่แน่นะครับ"อเลนยิ้มออกมาแต่แอบแฝงไปด้วยความชั่วร้าย

"แก!...(ไอ้)อเลนคุง!...แบบนี้ต้อง!-"หนุ่มแว่นล้วงหยิบรีโมทออกมาแต่ยังไม่ทันจะกดก็มีคนมาหยุดแล้วคว้ามันเอาไว้

"หยุดเลย!..อย่าริคิดจะเรียกโคมุรินมาเลยนะ..น้องสาวก็แต่งงานไปตั้งนานแล้วปล่อยๆเขาไปเถอะน่า"รีเวอร์พูดออกมาอย่างเหนื่อยใจ

"คุณรีเวอร์...แล้วเด็กคนนั้นล่ะครับ?"อเลนถามหนุมผมสีน้ำตาลอ่อน

"อ่อ...กลับจากเที่ยวก็นอนเลย...คงจะเที่ยวเล่นจนเหนื่อยนั้นล่ะนะ...เธอรออยู่ที่ห้องพวกนายแล้วล่ะ"

"เหรอครับ..งั้นผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ"อเลนโค้งตัวให้หน่อยก่อนจะเดินไปพร้อมกับรินารี่โดยมีเสียงโหยหวนของโคมุอิตามหลังมา

"ม่ายน้าาาา...รินารี่!~~~~~"

ทั้งสองเดินมาถึงห้องนอนของพวกเขา อเลนค่อยๆเปิดแง้มประตูอย่างเบามือก่อนที่ทั้งคู่จะค่อยๆย่องเข้าห้องเงียบๆกลัวว่าจะทำให้บุคคลในห้องตื่นจากห้วงนิทรา เมื่อเข้ามาแล้วทั้งคู่ก็พบร่างเล็กๆของเด็กผู้หญิงอายุราวๆ 4-5 ปี หลับใหลอยู่บนเตียงขนาดคิงไซสที่นอนได้สามคน เธอมีเส้นผมสีขาวยาวสลวยหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก หากมองดีๆแทบจะได้พ่อมาซะเกือบหมด

"หลับแล้วจริงๆด้วยนะ"

"คงจะเหนื่อยจริงๆนะครับ"รินารี่เอือมมือไปหยิบผ้ามาห่มให้เด็กสาว

"merry x'mas นะ/จ๊ะ" ทั้งคู่หอมแก้มเด็กน้อยเบาๆก่อนจะค่อยๆทิ้งตัวลงนอนขนับข้างเด็กน้อยโดยที่ไม่ลืมวางตุ๊กตากระต่ายปุกปุยที่มีโน้ตแปะอยู่ไว้ที่หัวนอนก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา

To  Lea Walker
         By Daddy & Mommy


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ favour จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 04:58

    โอ้ยยยย ชอบบบบบมากค่ะถึงแม้ส่วนตัวจะเชียร์คู่ดะรี่ก็ตาม//ฟิคเรื่องนี้หาอ่านยากจริงๆดีใจที่มีคนเขียนให้อ่านมากๆค่ะ ขอบคุณนะคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #4
    1
    • 14 พฤศจิกายน 2561 / 12:58
      ดีใจที่ชอบค่ะ ^^
      #4-1
  2. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:56

    ดีงามมากค่ะ

    เรื่องนี้ฟิคหาอ่านยากมากกก

    คือขอขอบคุณเลยค่าาา!!!!!
    #3
    1
    • 6 พฤศจิกายน 2561 / 22:41
      ดีใจที่ชอบค่ะ ^^
      #3-1
  3. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:13

    โอ๊ยยยยยยยยย ดีต่อใจ

    ปัจจุบันหาอ่านคู่นี้ยากมากเลย ขอบคุณที่เขียนฟิคนี้


    #2
    1
    • 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:24
      ไรต์ก็ดีใจที่มีคนเข้ามาอ่านแล้วชอบเหมือนกันจ้าาาา
      #2-1
  4. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 11:45

    โโอ้้ยยยยย ฟินนนน

    #1
    2
    • 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:22
      😍😍😊😊😊😊
      #1-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(