[Fanfic Kuroko no Basuke] Kiseki no Sedai : RETURN

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 16 : เข้าค่ายเก็บตัว 8 : เด็กน้อยหลงทาง (แก้)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    18 ธ.ค. 61

"งั่มๆ ... อ่า ... อร่อยจัง~~"สาวร่างสูงผมมวยสีม่วงเอ่ยออกมาอย่างมีความสุขกับของกินต่างๆนาๆที่เธอสวาปามเข้าไปไม่หยุดหย่อน

"เฮ้ยๆ ... กินเข้าไปขนาดนั้นท้องเสียขึ้นมาไม่รับรู้ด้วยนะ"หนุ่มแว่นผมสีเขียวมองหญิงสาวข้างๆอย่างหน่ายๆ(แอบกลัว)กับการกินไม่เลือกของเธอพลางแอบมองหุ่นที่เพียวบางของหญิงสาว

เอาไปยัดเก็บไว้ไหนเนี่ย!

"งั่มๆ .. ไม่เป็นไรหรอกน่า ... งั่มๆ ... ฉันกินแบบนี้ประจำล่ะ!"อุคิหันมาตอบอีกฝ่ายทั้งที่ในปากยังเคี้ยวตุ่ยๆ

"เดี๋ยวเถอะ ... อย่าพูดไปกินไปสิ!"

"น่าๆ ... อึก!!" ไม่ทันไรอุคิก็รีบเอามือจับไว้ที่ลำคอของตนดิ้นไปมาเพราะอาหารที่กินเข้าไปติดที่ลำคอของตน

"นั้นไง ... พูดไม่ทันขาดคำเลย!"เขาบ่นก่อนจะยัดหลอดน้ำซุปถั่วแดงของตนใส่ปากเด็กสาว"ดูดเข้าไปซะ!"

"อึก!ๆ...ฮ้า...ก...เกือบตายแล้วสิ~"อุคิดูดน้ำที่ชินจิยัดมาให้แล้วกลืนคอไปจนหมด มือสองข้างของเธอมาทาบที่อกอย่างโล่งอก

"ให้ตายสิ ... สร้างปัญหาให้จริง"ชินจิมองหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายๆ

"โทษทีๆ...ก็ของมันอร่อยนี่นา"

"เฮ้อ....อ่ะ .. นี่ดูดหมดเลยเรอะ!!"ชินจิมองกล่องซุปถั่วแดงในมือของตนที่ตอนนี้มันไม่เหลืออะไรในนั้นแล้ว เขามองมันอย่างเสียดายเพราะเขาพึ่งจะกินไปไม่กี่อึกเอง

"แฮะๆ ... พอดีดูดแบบไม่คิดชีวิตเลยน่ะ"หญิงสาวเกาแก้มตัวเองเบาๆ

"ช่วยไม่ได้ ...ฉันจะไปซื้อใหม่แล้วกัน"เด็กหนุ่มลุกขึ้นมาอย่างหัวเสีย

"ชินจินซื้อนมสตอเบอรี่ให้ด้วยนะ ... จ่ายไปก่อนด้วยล่ะ ...ขอบคุณมาก~"อุคิรีบฝากชินจิและกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายทันทีทั้งๆที่เขายังไม่ทันจะรับปากเลยด้วยซ้ำ

"เฮ้ย! ...อย่ามาตีเนียนให้เลี้ยงสิเฟ้-"

"ไปดีมาดีน้า~"หญิงสาวตัดบทแล้วผลักอีกฝ่ายออกไปโดยืี่เธอไม่ลืมโบกมือบ๊ายบายให้อีกฝ่ายเป็นเชิง 'ไล่' นิดๆ

"อ่ะ ... ชิ! ...จำไว้เลย!"ว่าจบหนุ่มแว่นก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว

เด็กสาวยิ้มอย่างสบายใจที่ไม่ต้องเดินไปซื้อเองและแอบขำกับท่าทีของอีกฝ่ายที่ยอมเธอง่ายๆ ซึ่งเป็นเรื่องแปลกทีเดียว นิสัยเขาใช่ว่าใครจะสั่งแล้วยอมทำตามถ้าไม่ใช่คนที่เขายอมรับหรือสนิทอย่างเซย์โตะก็เป็นครอบครัวไม่ก็คนที่เคารพ

เปลี่ยนไปนิดนึงรึเปล่าน้า~


"จะว่าไปหวานจังเลยแฮะ ... ทำไม่ชินจินถึงชอบซุปถั่วแดงขนาดนี้น้า~"อุคิบ่นออกมาก่อนจะหยิบน้ำผลไม้ของตนมาดับหวานซักเล็กน้อย แต่ถึงเธอจะบ่นไปอย่างนั้นแต่จริงๆเธอก็ไม่ได้เกลียดหรอกนะ เพราะเธอก็ชอบกินอะไรหวานๆอยู่แล้วแค่คิดว่า

'นิสัยหยิ่งๆซึนๆเขากับของหวานเนี่ย...ไม่เข้ากันซะเลยนะ'

ระหว่างที่เธอกำลังคิดเรื่องของเขาเพลินๆจู่ๆเธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ นั้นส่งผลทำให้ใบหน้าของเธอนั้นเริ่มแดงออกมาไม่ต่างกับลูกมะเขือเทศ

'เมื่อกี้มันจูบทางอ้อมไม่ใช่เหรอ!!!'
.
.
.
เด็กหนุ่มผมเขียวยืนมองตู้กดน้ำด้วยท่าทางแอบหงุดหงิดที่เขาโดนหลอกใช้มาซื้อน้ำให้ ทั้งๆที่เขาพึ่งจะช่วยชีวิตเธอจากอาหารที่เธอเขมือบติดคอไปหมาดๆ (ถ้าตายด้วยเหตุนี้ก็อนาจไป๋! : ไรต์)

"ให้ตายสิทำไมฉันต้อง...ซื้อไปให้ยัยนั้นด้วยนะ!..."ถึงจะบ่นไปอย่างนั้นแต่เขาก็เลือกนมสตอเบอรี่ให้เธออยู่ดี (โห ซึนเหมือนใครกันน้าาา : ไรต์ / .......: มิโดริมะ/เบือนหน้าหนี)

แต่ไม่นานนักใบหน้าบึ้งตึงของเขากลายเป็นยิ้มออกมาบางๆซึ่งน้อยครั้งที่จะได้เห็นใบหน้าแบบนี้จากคน(ซึนๆ)แบบเขา ทำให้เขาประหลาดใจตัวเองไม่น้อย

'เราคงจะเพี้ยนไปหน่อยแล้วมั้ง?'


ตุบ

"อ่ะ"จู่เขาก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาชนด้านหลังเขาพอเขาหันกลับไปกลับเจอเด็กน้อยวัยราวๆประถมไม่ก็ม.ต้น(มั้ง)

ผมสีน้ำตาลเกล้าผมแกละสองหน้าตาน่ารัก(มาก)จนเขาก็เผลอมองไปสักพัก

"ข...ขอโทษค่ะ"เด็กน้อยผมสีน้ำตาลเกล้าผมแกละสองข้างกล่าวขอโทษแบบกลัวๆ เธอดึงหมวกสีขาวที่เขากับชุดกระโปรงของเธอลงมาเพื่อพยายามจะปิดหน้าของตัวเอง

"เอ่อ ... ไม่เป็นไร"ชินจิกล่าวออกไปแล้วกำลังจะเดินผ่านเด็กน้อยไปเพราะไม่อยากจะยุ่งกับเด็กๆซักเท่าไรแต่ก็ต้องหยุดชะงักกับการกระทำของเธอต่อไปนี้...

"ฮึกๆ...ฮือ~"เด็กน้อยน่ารักร้องไห้ออกมามือสองข้างของเธอประกบที่ดวงตาของเธอเพื่อไม่ให้ไหลมากนัก แต่แค่นั้นก็ทำให้ชายฉกรรจ์ตรงนี้สั่นไปทั้งตัวด้วยความสงสัยป่นกับความกังวลจนเริ่มทำอะไรไม่ถูก

ต...ตูทำอะไรผิดรึเปล่าเนี่ย!

"เอ่อ ... ป...เป็นอะไร...เจ็บตรงไห-"

"แม่จ๋า~~ "แล้วเด็กน้อยก็ร้องไห้ต่อไปแต่คำที่เด็กน้อยพึมพำออกมาก็ทำให้หนุ่มผมเขียวร้องอ้อในในทันที

"นี่เธอ...หลงทางเหรอ?"

"ฮือๆ ... พี่ชายช่วยตามหาแม่ให้หนูหน่อยได้ไหมค่ะ"เด็กน้อยน่ารักจับแขนชายหนุ่มเป็นการออดอ้อน ชินจิที่ทำท่าจะปฏิเสธต้องชะงักกับสายตาบ็องแบ๊วที่มองเขาอย่างเว้าวอน

อย่านะ...อย่ามองฉันด้วยตาแบบนั้น!

"ก...ก็ได้ๆ...งั้นไปตามหาแม่เธอกัน"ชินจิถอนหายใจอย่างปลงๆ

"จริงนะค่ะ!"เด็กน้อยกล่วออกมาอย่างสดใสทันทีผิดกับท่าทางโศกเศร้าเมื่อกี้ลิบลับ

'ปรับอารมณ์ไวชะมัด'

"อืม...ว่าแต่เธอ.."

"หนูชื่อมิจิรุค่า~"

"มิจิรุสินะ...เอาล่ะ...ไปตามหาแม่เธอกัน(จะได้จบๆ)"ชายหนุ่มคิดในใจกับคำสุดท้ายเขาเดินนำมิจิรุไปแต่แล้วเด็กน้อยก็วิ่งไปเกาะแขนเขาทำให้เขาแปลกใจไม่น้อย เขาก้มลงไปมองเธอก็พบกับรอยยิ้มหวานของเด็กน้อย

"ขอบคุณนะค่ะพี่ชาย~"



อีกด้านนึง

"ช้าจังโว้ยยยยยย ... ไปซื้อน้ำแค่นี้ทำไมนานจัง..."อุคิที่บ่นไม่หยุดตักทาโกะยากิเข้าปากไปไม่หยุด

"รึว่าตานั้นตั้งใจจะทิ้งฉันแล้วแอบไปหาของกินคนเดียว! ...แย่ชะมัดอีตาบล็อกโคลี่!!"เธอยังคงบ่นต่อไปก่อนจะมองไปที่ทาโกะยากิอีกจานที่เธอตั้งใจจะซื้อไว้เผื่อเขา

"ถ้ายังไม่มาฉันจะกินส่วนของชินจินหมดไม่รู้ด้วยนะ!"ไม่นานนักเธอก็เห็นคนที่เธอพูดถึง

"ชินจิน?"อุคิพึมพำออกมาอย่างงงๆที่เขาหันหลังให้เธอแล้วเดินไปซึ่งเป็นคนล่ะทางกับที่เธอนั่งอยู่

ทำไมถึงไปทางนั้นล่ะ?

"อย่าบอกนะว่าหลงทาง...อย่างชินจินเนี่ยนะ?"เด็กสาวที่ยังงงๆพลางแอบขำในใจ ก็พอจะเห็นแล้วว่าช่วงนี้เด็กหนุ่มรูมเมทของเธอค่อนข้างแปลกไปจากเดิมแต่เดินหลงทิศทางแบบนี้มันก็ออกจะแปลกไปนะ สักพักเธอตัดสินใจลุกขึ้นก่อนจะวิ่งไปเตือนสติเขา

"ชินจิ- ... !! "ยังไม่ทันที่เธอจะเอ่ยชื่อเขาจบเธอก็สังเกตุเห็นเด็กน้อยคนนึงยืนอยู่ข้างๆเขา เพราะสวมหมวกอยู่จึงทำให้ไม่เห็นสีผมและใบหน้า แต่ใส่ชุดกระโปรงแบบนั้น ไซส์แบบนั้น ...ผู้หญิงชัดๆ!!

เท่านั้นยังไม่พอแค่เขาเดินคู่กับเด็กผู้หญิงก็ทำให้เธอแปลกใจมากแล้ว ... แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือตอนนี้พวกเขา...

จับมือกันด้วย!!


"...ไม่อยากเชื่อ...ชินจินน่ะนะ?"แหม่สีหน้าของเธอไม่ได้แสดงท่าทางตื่นตระหนกยังคงสไตล์ใบหน้าเหม่อเหมือนเด็กไว้ (เหมือนเด็กหมายความว่าไง!!:อุคิ / ก็ตามนั้นล่ะ! : ไรต์ /วิ่งหนี) แต่ทั้งเสียงและดวงตาที่สั่นระริกของเธอแสดงให้เห็นถึงความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

เขายอมจับมือกับผู้หญิงด้วยเหรอ?...

"อ่ะ! ... นี่เราคิดบ้าอะไรของเราเนี่ย!"เด็กสาวผมม่วงโวยวายออกมาเบาๆกับความคิดบ้าๆที่แม้แต่เธอก็ยังคิดเลยว่าประหลาด เธอหันกลับไปมองก็พบว่าเขาและ 'เธอ'คนนั้นกำลังเดินห่างออกไปเรื่อยๆ

"พวกเขาจะไปไหนกันเนี่ย?"เธอพูดพึมพำเบาๆโดยที่ไม่รู้ตัว

'จะว่าไปแล้วเธอก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องไปสงสัยเขานี่นา ถึงชินจินจะเป็นพวกหัวแข็ง ปากร้าย ซึน ไม่น่าจะสนใจผู้หญิงได้ แต่ถ้าเขาอยากจะลองคบใครก็ไม่ใช่เรื่องแปลกขนาดนั้น ทำไมถึงอยากรู้อยากเห็นขนาดนี้กันนะ....รึว่าเรากำลังสนุกกับการเดทของชินจินเหรอ!...ใช่...ต้องใช่อย่างนั้นแน่!'

เมื่อประมวลผลในหัวเสร็จอุคิยิ้มออกมาที่มุมปากอย่างมีเลศนัย ก่อนจะคว้าโทรศัพท์มือถือเปิดแอบกล้องออกมาเพื่อเตรียมถ่ายรูปทั้งสองหนุ่มสาวเบื้องหน้า

"โทษฐานที่ทิ้งฉันแอบไปหาสาวของฉันเปิดโปงนายหน่อยล่ะกันชินจิน~"ว่าจบเธอก็วิ่งตามทั้งสองคนนั้นไปทันที
.
.
.
.
"มิโดริมะคุงตอบด้วยครับทางนั้นเป็นไงบ้าง?"เสียงทุ้มของคุโรโกะออกมาจากวิทยุสื่อสารของหนุ่มแว่นหัวเขียววัยกลางคน

"ยังเป็นไปตามแผนอยู่น่า"มิโดริมะตอบอีกฝ่ายในสาย

"ทางผมจบไปอย่างสวยงามแล้วนะ"อาคาชิเอ่อยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริง(?)กว่าปกติ

"อาคาชิคุงดูร่าเริงจังนะครับ"คุโรโกะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตรงข้ามกับอาคาชิ(ที่แทบจะฟังไม่ออก)อย่างเคืองๆเพราะเรื่องลูกสาวของตน

"เงียบไปเลยอาคาชิ! เพราะตัวช่วยของเจ้าบ้านี่มาช้าน่ะสิ!"เขาไม่ว่าเปล่ายังไปพาดพิงถึงอีกคนในสาย

"หา! ... จะมาเอาลูกคนอื่นไปแล้วยังจะบ่นอีกเหรอมิโดจิน!"มุราซากิบาระเริ่มโวยออกมาบ้าง

"อืม...จะว่าไงดีล่ะ...ฉันดูท่าทีลูกนายแล้วเหมือนจะเริ่มผิดแผนไปหน่อยรึเปล่า"อาโอมิเนะพูดออกมาบ้าง

"นั้นสิฮะ...เหมือนกำลังสนุกอยู่เลยนะ"คิเสะพูดบ้าง

"ฮุๆๆ ไม่หรอกจ๊ะ ... อีกซักพักก็จะเป็นไปตามแผนแน่นอน ..."ซัทสึกิพูดออกมาก่อนจะยิ้มออกมาแล้วพูดต่ออย่างมั่นอกมั่นใจด้วยเซนต์ของผู้หญิง

"เมื่อเธอได้เริ่มรู้ถึงใจตัวเองน่ะนะ"

............................................................................................
สวัสดีจ้าาา ไรต์พึ่งปรับอารมณ์ต่อได้เลยจะมาแต่งต่อเรื่อยล่ะ(ถ้าไม่อู้ล่ะนะ แอก!! /โดนถีบ)

จริงๆแล้วตอนนี้ไรต์แต่งออกไปรอบนึงแล้ว แต่ไรต์มีความรู้สึกว่า คาแรกเตอร์เพี้ยนไปมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
เลยขอมาแก้เนื้อเรื่องให้ดีขึ้นหน่อยนะ

ยอมรับเลยว่าพอมาแต่งคู่ของ ชินจิxอุคิ เนี่ยคงคาแร็กเตอร์ยากจริงๆ

ยังไงก็ฝากกันติชมกันด้วยน้าาาาาาาาาาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #48 Flukh (@Flukh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:06

    รอฉันรอเธออยู่
    #48
    0