[Fanfic Kuroko no Basuke] Kiseki no Sedai : RETURN

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 : จำฉันได้เหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    7 มี.ค. 60

     หลังจากวันปฐมนิเทศแต่ละชมรมก็เข้าสู่สภาวะการรับน้องชมรมบาสเองก็เช่นกัน พวกเขาเริ่มการทดสอบสมัธภาพของเด็กปีหนึ่งทันทีหลังจากวันปฐมนิเทศ มีเพียงผู้เล่นไม่กีคนที่ผ่านการทดสอบจนได้เข้ามาในทีมหนึ่งและมีสิทธิ์ได้เล่นเป็นตัว พวกเขาก็เช่นกัน...


"ตอนนี้พวกเธอได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมหนึ่งแล้ว ... ขยันฝึกซ้อมต่อไปล่ะ"โคชบอกกล่าวแกเด็กใหม่ปีหนึ่งที่มีเพียงแค่สองคนที่ผ่่านการคัดเลือก


"ครับ/ครับ"เซย์โตะกับชินจิตอบรับคำของโคชก่อนจะโค้งให้เล็กน้อย


"นั้นไงๆ เด็กปีหนึ่งที่ได้ไปอยู่ทีมหนึ่งน่ะ"


"เป็นแค่เด็กใหม่แท้ๆ"


"แต่ได้ยินว่าพวกเขาเป็นลูกของรุ่นปาฏิหาริย์ที่เคยชนะการแข่งสามสมัยซ้อนนะ"


"เห!...งั้นก็เก่งจริงอ่ะดิ!"


"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิชินจิ"เซย์โตะหันไปเตือนคนข้างๆที่แสดงสีหน้าหงุดหงิดกับเสียงซุบซิบ



"น่ารำคาญชะมัด...ไม่ชอบใจเลยแฮะ"


"แต่ที่พวกเขาพูดก็เป็นเรื่องจริงนี่ ... ถ้าไม่ชอบใจขนาดนั้น่อยแสดงฝีมือตอนแข่งก็ได้"ถึงจะไม่ชอบใจแต่ยังไงก็คงเถียงอีกฝ่ายไม่ชนะชินจิเลยเลือกที่จะไม่พูดอะไรต่อ


"เอาล่ะเงียบๆหน่อย! ... จะแนะนำสมาชิกอีกคนให้รู้จักกัน ... เอาล่ะแนะนำตัวสิ"โคชหันไปบอกเด็กสาวที่เดินออกมาจากด้านหลัง



"คุโรโกะ อาสึกะ จะมาเป็นผู้จัดการของชมรมบาสค่ะ ... ฝากตัวด้วยค่ะ "เด็กสาวผมและนัยน์ตาสีฟ้าใสกล่าวแนะนำตัวพลางโค้งให้แกสมาชิกชมรมคนอื่นๆ ใบหน้าหวานนิ่งสงบจนดูเหมือนไรความรู้สึกแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงความน่ารักในแบบของเด็กสาวไว้อยู่ทำให้สายตาของเด็กผู้ชายในโรงยิมมองเธอไม่ล่ะสายตา



แม้แต่เขาก็ด้วย



"ฉันจะให้คุโรโกะเป็นผู้จัดการทีมของทีมหนึ่ง แค่นี้ล่ะ ... เอาไปซ้อมกันได้แล้ว!!"เมื่อสั่งเลิกประชุมอาสึกะต้องตามโคชไปเพื่อไปคุยเรื่องงาน


"เฮ้ ... เซย์โตะ ... รึว่านั้นจะเป็น"ชินจิยังคงอึ้งกับการปรากฎตัวของเด็กสาวซึ่งเขาไม่นึกว่าจะได้มาเจอที่เทย์โคดวงตายังคงสั่นเล็กน้อยไม่ต่างจากเซย์โตะที่มองเด็กสาวอึ้งๆก่อนจะกลับมาทำสีหน้าเรียบเฉยตามเดิม


     ถึงเวลาเลิกซ้อมทุกคนพากันกลับบ้านกันหมดยกเว้นแต่อาสึกะที่ถูกวานให้เช็คอุปกรณ์ก่อนกลับบ้านแต่เด็กสาวไม่ทำแค่เช็คอุปกรณ์น่ะสิ

ปัง!


"อ่ะ ... พลาดอีกแล้วสิ"อาสึกะมองลูกบาสที่เด้งลงบนพื้นหลังจากที่เธอชู้ดพลาดไปหลายสิบรอบแล้ว


"นี่เราจะเหมือนพ่อไปหมดทุกเรื่องแม้กระทั่งการชู้ดเลยรึไงนะ.."อาสึกะบ่นกลับตัวเองไปพลางเก็บลูกบาสแล้วลองชู้ดอีกครั้ง ซึ่งผลก็แน่นอนว่า

ปัง!

ไม่ลง


"อึก! ... โธ่!"ด้วยความหงุดหงิดเลยเผลอปาลูกบาสใส่กรงเหล็กที่เก็บลูกบาสแล้วลงไปอย่างสวยงาม


"ทีแบบนี้ดันลงซะงั้น ... "เธอมองลูกบาสอย่างเหนื่อยๆก่อนจะหันไปทางประตูสายตาจดจ้องไปที่ประตูเหมือนรู้สึกถึงบางคนที่มองมาที่เธอ


"ฉันรู้ว่าคุณอยู่ตรงนั้น ... ไม่ต้องซ่อนหรอกค่ะ"ไม่นานนักก็เผยร่างของเด็กหนุ่มเรือนผมสีแดงสดและตาที่เดียวกันที่ตอนนี้กำลังจับจ้องเธออยู่พร้อมรอยยิ้มที่มุมปากทำให้อาสึกะไม่ค่อยพอใจนัก


"อยู่ตั้งแต่เมื่อไรค่ะ"


"ก็ตั้งแต่ที่เธอชู้ดพลาดมาซักสิบกว่าลูกแล้วล่ะมั้ง"

ฉึก!

 
    คำพูดของเด็กหนุ่มเหมือนตอกย้ำทำให้ตอนนี้อาสึกะเหมือนมีศรสีดำปักที่กลางอกเข้าอย่างจัง ใบหน้าหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด


"อ่ะ ... ขอโทษไม่ได้ตั้งใจจะพูดซ้ำอะไรหรอกนะ"


"...ช่างมันเถอะค่ะแล้วนี่ยังไม่กลับบ้านเหรอค่ะอาคาชิคุง"เด็กหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วมองอีกฝ่ายแล้วเดินไปใกล้เธอมากขึ้น


"นี่เธอ...จำฉันได้งั้นเหรอ?"


"เมื่อก่อนเราก็เจอกันบ่อยอยู่นี่นา ... ต้องจำได้อยู่แล้วล่ะรวมถึงมิโดริมะคุงด้วย"เด็กสาวยิ้มให้แก่อีกฝ่ายบางๆ


"ฉันต่างหากล่ะตอนซ้อมไม่เห็นพูดอะไรนึกว่าถูกทั้งสองคนลืมไปซะแล้ว ... แอบเศร้าอยู่ตั้งนาน"


"นั้นเพราะเธอชอบหายตัวไปทุกครั้งนั้นล่ะ"และนั้นก็เป็นผลจากสิ่งที่เธอได้รับมาจากพ่อของเธอเต็มๆเด็กสาวเงียบไปเพราะไม่สามารถเถียงอีกฝ่ายได้กับความจริงข้อนี้เลย


"แล้วนี่เช็คอุปกรณ์เสร็จรึยัง"


"อ่ะ ... เสร็จแล้วค่ะกำลังจะกลับแล้ว"


"งั้นเหรอ ... งั้นไปพร้อมกันเลยสิ"


"เอ๊ะ"


"มืดขนาดนี้แล้วจะให้กลับคนเดียวได้ไง"


     อาสึกะกำลังจะพุดว่า 'ไม่เป็นไร' แต่ดูเหมือนว่าเซย์โตะเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมให้ปฏิเสธเลยทำให้เด็กสาวหนักใจไม่น้อยแต่เธอก็ไม่อยากรบกวนเขายังไงซะเธอก็ไม่ได้กลับบ้านคนเดียว แต่ก่อนที่จะพูดออกไป ก็มีมือใหญ่ปริศนาจับลงที่บ่าของเด็กหนุ่มแรงนิดๆพร้อมกับใบหน้าที่พยายามเก็บอาการหงุดหงิดไว้เต็มที่


"ไง~ ... มีธุระอะไรกับน้องสาวฉันงั้นเหรอ อา-คา-ชิ-คุง~" น้ำเสียงที่พยายามเก็บอาการอย่างชัดเจนทำให้เซย์โตะอดเหยียดยิ้มที่มุมปากไม่ได้


"รุ่นพี่ ... อาโอมิเนะ"




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #5 praifah16 (@praifah16) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 20:13
    เดี๋ยวนะ พ่อแม่อาสึกะเป็นใครง่ะ แล้วที่บอกน้องสาวนี่ยังไง
    #5
    0
  2. #4 Mirror_Dear (@Maple_Syrub) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 19:30
    อย่าโทษพ่อสิลูก~  #คุโรโกะไม่ได้กว่าวไว้
    #4
    0