[Fanfic Kuroko no Basuke] Kiseki no Sedai : RETURN

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 : ภารกิจตามตื้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 427
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    9 มี.ค. 60

"เรียวมะคุง~...มีคนมาหาเธอน่ะ~"เสียงหวานใสของเพื่อนรวมห้องส่งเสียงเรียนชายหนุ่มผมเหลื่องที่กำลังนั่งคุยจิปาทะกับเพื่อนชายและสาวในห้องอยู่


"เอ...ใครเหรอฮะ?"คิเสะ เรียวมะ หันมาสนใจคู่สนทนาใหม่ในทันที


"เออ...ไม่รู้สิ...เป็นผู้หญิงน่าจะอยู่ปีเดียวกัน"


"หา!...อีกแล้วเหรอ!"


"มีสาวมาหาคิเสะอีกแล้ว!"


"ทำไมฉันไม่มีมั้งเนี่ย!"


"เจ้าเพื่อนทรยศ!"


"แนะนำให้ฉันคนนึงสิน้าาา"และอีกสารพัดคำพูดจากเพื่อนด้วยควมอิจฉา


     เรียวมะได้หน้าทีตาที่แทบจะเหมือนคิเสะผู้เป็นพ่อเปี๊ยบแต่ผมยาวกว่าเล็กน้อยเท่านั้นนับว่าเป็นหนุ่มหน้าตาดีมากคนนึงเลยทีเดียว


"เอ่อ...โทษทีฮะ...ไว้ทีหลังนะ"เรียวมะรีบปลีกตัวออกมาจากความชุลมุนทันที


"เธอรออยู่หน้าห้องนะจ๊ะ~"เพื่อนสาวหันมาบอกอีกครั้ง


"ขอบคุณนะ"เขายิ้มกลับไปให้แล้วรีบไปหน้าห้องทันที


"ขอโทษที่มาช้า--"แต่พอเดินออกมาเรียวมะก็ไม่พบใครอยู่หน้าห้องเลยซักคน "แปลกจัง...ไม่เห็นมีใครเลยนี่"


"คิเสะคุง"


"เอ๊ะ ?.."เรียวมะมองไปรอบๆเพื่อต้นตอของเสียงแต่ก็ไม่เจออยู่ดี


"ทางนี้ค่ะ .."เขาหันไปด้านหน้าก้มต่ำลงมาก็สบตากับดวงตาสีฟ้าของเด็กสาวผมฟ้าที่ยืนจ้องเขาอยู่"..สวัสดีค่ะ"


"เหวอ!!...อ...อะไรเนี่ย!!..."


"ไม่เจอกันนานเลยนะค่ะ"เด็กสาวโค้งให้อีกฝ่ายเล็กน้อยแล้วมามองอีกฝ่ายตามเดิม


'พูดเรื่องอะไรเนี่ย 'ไม่เจอกันนาน' เหรอ...เราเคยเจอกันด้วย--เอ๋..จะว่าไปเหมือนเคยเจอเรื่องแบบนี้แฮะ...ตอนไหนน้า?'


     เด็กหนุ่มผมเหลืองจับคางของตนพรางทำท่าทางนึก พยายามขุดคุ้ยความทรงจำขึ้นมาจนใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนจากความงุนงงเป็นความประหลาดแทนพร้อมส่งเสียงออกมาดังลั่น


"อ๊า!!...อาสึกัจจิ!!"


"..อ่ะ!.."ไม่ทันที่อาสึกะจะได้พูดอะไรต่อก็รู้สึกว่าไปอยู่ในอ้อมกอดของเด็กหนุ่มซะแล้ว


"ว้าว~ คิดถึงจังเลยอาสึกัจจิ~"เรียวมะยังคงกอดอีกฝ่ายไม่ปล่อย อาสึกะยืนอึ้งอยู่ซักพักก่อนที่จะตัดสินใจอะไรบางอย่าง


ชกเข้าที่ท้องของเรียวมะหนักๆ


"โอ๊ย!!...จ ... เจ็บน้าอาสึกัจจิ~"เรียวมะยอมปล่อยกอดเอามือมากุมท้องตัวเองพร้อมทำเสียงโหยหวน


"คนที่ผิดคือคิเสะคุงค่ะ ... "


"ฮ่าๆ ... โทษทีๆ ... มันดีใจเกินไปหน่อย ... จะว่าไปมีอะไรเหรอฮะ ... รู้ว่าคิดถึงฉันกัน--"


"ไม่เลยซักนิดค่ะ"ยังคงเหมือนเดิมที่เด็กสาวตอบออกมาหน้านิ่งๆ


"ใจร้ายง่า!"


"ที่จริงแล้วฉันมีเรื่องอยากมาคุยกับคิเสะคุงค่ะ ... คิเสะคุงมาเข้าชมรมบาสเถอะค่ะ"คำพูดของเด็กสาวทำให้เรียวมะที่ยิ้มอยู่กลับทำสีหน้าลังเลขึ้นมาและซึมลงอย่างเห็นได้ชัด


"เอ่อ ... ฉันยังไม่แน่ใจ"


"ทำไมล่ะค่ะคิเสะคุง ... รักบาสไม่ใช่เหรอค่ะ"


กริ้ง!!


"อ่ะ ... ถึงชั่วโมงเรียนแล้วไปก่อนนะอาสึกะจิ"เรียวมะรีบแจ้นกลับเข้าห้องเรียนไปทันที่แล้วทิ้งเด็กสาวที่อ้าปากค้างไว้ตรงนั้น เหมือนกับเสียงออดเข้าเรียนจะกลายเป็นเสียงช่วยชีวิตเขาไปซะแล้ว


     หลังจากวันนั้นพอเจอหน้าอาสึกะ เรียวมะก็เหมือนพยายามที่จะหลบหน้าเธออย่างเห็นได้ชัด
'ถึงจะไม่ใช่นิสัยของเราก็เถอะนะ...แต่ยังไงเราก็อยากรู้อยู่ดี'
หลังจากนั้นภารกิจอันหนักหน่วงของเธอในฐานะผู้จัดการก็เริ่มขึ้นภารกิจนั้นคือ 'ตามตื้อ คิเสะ เรียวมะ'


3วันต่อมา
ตอนเช้าระหว่างเรียวมะมาโรงเรียน "คิเสะคุง" ..."เหวอ! "


1 อาทิตย์ต่อมา
ระหว่างเรียวมะกินมื้อเที่ยงอาสึกะโผล่มาด้านหลัง "คิเสะคุงเข้าชมรมนะ" ...'พรวดดดดด'(เสียงพ้นข้าว)


2 อาทิตย์ต่อมา
หลังเลิกเรียนอาสึกะวิ่งตาม "ทำไมล่ะคิเสะคุง" ... "อย่าตามฉันมาน้า!!"


1 เดือนต่อมา
     ถึงจะบอกตัวเองเป็นฝ่ายตามตื้อเองก็เถอะแต่คนที่จะตายก็ดูเหมือนจะเป็นเธอซะแล้ว เธอแทบจะทิ้งงานของเธอทั้งหมดเพื่อไปตามเรียวมะถึงเหมือนเธอจะได้เปรียบเรื่องการคาดเดาว่าชายหนุ่มจะไปอยู่ที่ไหนแต่จะให้ไปวิ่งแข่งสู้ผู้ชายนี่คงต้องยอมแพ้เลย วันนี้เธอเลยขอพักมาอยู่ที่โรงยิมก่อนแล้วค่อยหาทางต่อว่าจะทำอย่างไงต่อไป


"ดูท่าจะหนักกว่าที่คิดนะ"อาสึกะที่ก้มลงเพราะล้าอยู่นั้นก็เงยหน้าขึ้นไปมองผู้มาเยือนใหม่


"อาคาชิคุง"เด็กหนุ่มมองอีกฝ่ายซักพักก่อนจะมองท้านั่งข้างๆอีกฝ่ายเป็นเชิงถาม 'นั่งด้วยได้ไหม?' เด็กสาวเขยิบที่นั่งให้อีกฝ่ายเชิงเป็นคำตอบ อีกฝ่ายจึงนั่งตามคำตอบ เด็กสาวหันไปมองก่อนจะเอ่ยถามต่อ "ไม่ซ้อมรึค่ะ?"


"ได้พักสิบนาทีน่ะ...เธอยังไม่ตัดใจเรื่องคิเสะเหรอ?"


"...ฉันเพียงแค่อยากรู้ว่าคนที่รักบาสมากอย่างเขาทำไมถึงปฏิเสธที่จะเข้าชมรม"เธอเงยหน้ามองแป้นบาสแล้วพูดต่อไป "เหมือนเขากำลังปิดบังอะไรอยู่เลย"


     เธอไม่เชื่อว่าเขาจะหมดรักในบาสไปแล้ว ... แล้วเชื่อเสมอว่าเขาจะยิ้มไปเล่นบาสไปพร้อมๆกับเพื่อนทุกคนอีกครั้ง ... เธอถึงไม่อยากจะยอมแพ้ตอนนี้


"เอา! ... ซ้อมต่อได้แล้ว!"
เสียงของโคซากะดังสนั่นลั่นไปทั่วนักกีฬาทุกคนวิ่งกลับไปรวมตัวกันอีกครั้งเซย์โตะลุกขึ้นเตรียมจะไปซ้อมด้วยเช่นกัน แต่ก่อนจะไปนั้น..


"คุโรโกะวันหยุดนี้เธอว่างรึเปล่า?"


"เอ่อ ... ว่างค่ะ .. ทำไมรึค่ะ?"อาสึกะเอียวคอมองสงสัยก่อนจะตกใจเล็กน้อยกับสิ่งที่เด็กหนุ่มพูดต่อมา


"ไปเดทกันหน่อยไหม"

------------------------------------------------------------------------------------------------
สวัสดีจ้าาาาาาาา มาทักทายกันหน่อย ก่อนอื่นก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านกันนะค่ะ แล้วขอโทษที่ไม่ได้ตอบคอเม้นด้วย ถ้าอยากเสนอเนื้อเรื่องแบบไหนก็แนะนำกันได้นะค่าาาาาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #45 lookwachannel2 (@lookwachannel2) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:33
    อุตะ!! รุกแรง เชื้อไม่ทิ้งแถวจริงๆ
    #45
    0
  2. #35 RitaRockZa (@RitaRockZa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 12:45
    เชื้อแร๊งแรงนะคะ55555
    #35
    0
  3. #17 vodka (@patcharapak) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 03:32
    กริ๊ดดดเชื้อไม่ทิ้งแถวเลยค่ะ5555//ขอให้เซย์โตะคู่กับอาสึกะจังได้ไมค่ะไรท์พลีสสส
    #17
    0