[Fanfic Kuroko no Basuke] Kiseki no Sedai : RETURN

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 : เดท?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    12 มี.ค. 60

วันอาทิตย์ หน้าสถานี


     วันหยุดที่ไม่ว่าจะเป็น เด็กนักเรียน หรือ ผู้ใหญ่วัยทำงาน ก็อยากให้มาถึงเร็วที่สุดของสัปดาห์ เป็นวันที่ควรจะได้พักจากหน้าที่แสนเหนื่อยล้า นอนกลิ้งไปมาในบ้าน อยู่กับครอบครัว ไม่ก็ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ ซึ่งสาวน้อยผมฟ้าคนนี้ก็คิดอยางนั้นเช่นกัน แต่เธอในตอนนี้กลับต้องออกมาตามคำชวน(สั่ง)ของอาคาชิ เซย์โตะ เขาในตอนนี้มีอำนาจสั่งเธอได้แล้วแน่นอน เพราะเมื่อสามวันก่อนเขาพึ่งได้เป็นรองกัปตันของทีม


ย้อนกลับไป ณ วันนั้น (ตอนที่ 4)


"ไปเดทกันหน่อยไหม"


     บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปแบบฉับพลัน เสียงลูกบาสเด้งกับพื้น หรือ จะเป็นเสียงรองเท้าบาสก็ดี ไม่มีเสียงไหนเล็ดลอดเข้ามาในหัวของเธอเลยมีแต่คำถามที่คาในใจ


"...เอ่อ...อะไรกันค่ะนั้นน่ะ"ความคาใจอย่างหนักทำให้เธอต้องเอ่ยถามเขาให้แน่ใจ


"ก็ไม่เชิงเดทหรอก ... แค่มีของบางอย่างที่ฉันต้องไปซื้อตามคำสั่งรุ่นพี่โคซากะ"เขาเว้นวรรคคำพูดสายตากลับมาชำเลืองมองเด็กสาวอีกครั้ง "แล้วคิดว่าบางอย่างผู้หญิงน่าจะเลือกได้ดีกว่า"


"คนอื่นก็ไดนี่ค่ะ"


"เพื่อนผู้หญิงฉันมีแค่เธอ"นั้นยิ่งทำให้เธอจ้องเขาหนักกว่า


'โกหก คนๆนี้โกหกอยู่ชัดๆเลยทั้งที่ในห้องเรียนก็มีสาววนเวียนไปคุยกับเขาตลอดเลยแท้...ถึงจะเป็นเรื่องงานก็เถอะ'



"งั้นก็ชวนมิโดริมะคุงไปสิค่ะ ... ตัวติดกันขนาดนั้น"


"ชินจิไม่ว่างแล้วหมอนั้นก็เป็นผู้ชายนะ"เด็กหนุ่มคิ้วกระตุกเล็กน้อย เขาตอนนี้แอบหงุดหงิดเล็กน้อยกับท่าทางของเด็กสาวที่แสดงออกมาชัดเจนว่าไม่อยากไปกับเขา ตอนนี้เขาเลยเปลี่ยนสายตา(เหมือนจะ)อ่อนโยนของเขาเป็นสายตาดุดันแทนแล้วก้มลงไปกระซิบบอกคนที่นั่งอยู่


"ถ้าเธอไม่ไปฉันจะขอให้โคชเพิ่มงานเธอเป็นสามเท่าและทำหน้าที่แทนผู้จัดการคนอื่นๆทั้งหมด"


"!!"และมันก็ได้ผลตอนนี้สีหน้าของอาสึกะแสดงอาการตกใจอ้าปากค้างและซีเรียสขึ้นมาทันทีเป็นสีหน้าแปลกใหม่จากคนหน้าตายอย่างเธอที่ไม่ใช่ว่าจะเห็นกันได้ง่ายๆนัก


     แม้จะดูภายนอกอาสึกะเหมือนผู้หญิงเย็นชายที่มักจะทำหน้าตายไม่ค่อยแสดงความรู้สึกอะไรออกมา แต่ตัวจริงเธอก็ไม่ได้ตายด้านแบบนั้นกลับกัน เป็นคนอ่อนไหวกว่าที่คิดเสียด้วยซ้ำและการที่เธอแสดงปฏิกิริยาแบบนั้นออกมายิ่งทำให้เซย์โตะลอบยิ้มออกมาเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ


"งั้นเจอกันวันหยุดหน้าสถานี เวลา 10.00 น. นะคุโรโกะ"เด็กหนุ่มยิ้มออกมาก่อนจะวิ่งไปซ้อมกับคนอื่นๆ ถึงจะยิ้มแบบปกติแต่ในใจนั้นกำลังขำเธออยู่แน่ๆ


"ผ ... เผด็จการ"


กลับมาปัจจุบัน


เฮ้อ


     ตอนนี้เธอถอนหายเป็นรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่แน่ใจ เพราะตอนนี้มันเลยเวลานั้นมา 30 นาทีแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นเงาของอีกฝ่ายเลย ตามปกติแล้วเซย์โตะจะเป็นคนตรงต่อเวลา ทำงานละเอียด รอบคอบ และเป็นสุภาพบุรุษมาก เป็นไปไม่ได้ที่เขาที่เป็นคนนัดเองจะมาสายได้


'ไม่ใช่ว่าแกล้งเราอยู่หรอกนะ' พอคิดแบบนั้นก็เกิดความหงุดหงิดขึ้นมาปุดๆเลย


     แต่ในขณะที่เธอตัดสินใจหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าเพื่อจะโทรตามอีกฝ่าย ก็มีร่างของชายร่างสูงวิ่งมาทางเธอ ได้ยินเสียงหอบหนักแสดงว่ารีบวิ่งมาแต่พอเธอหันไปมองผู้มาเยือนใหม่ก็ต้องประหลาดใจ เพราะคนๆนั้น
ไม่ใช่เซย์โตะ


ผมสีเหลืองอําพัน...นัยน์ตาสีเดียวกัน


"คิเสะคุง?"


     ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้นเรียวมะเองก็ประหลาดใจกับคนตรงหน้าไม่แพ้กัน ตอนตามตัวหาแทบตายกว่าจะเจอ แต่ตอนนี้มาอยู่ข้างหน้าง่ายๆซะงั้น


ตืด~ ตืด~


     เสียงมือถือในมืออาสึกะดังขึ้น เธอเปิดมือถือพบมามีเมลใหม่ส่งมาหน้าจอปรากฎชื่อของคนที่เธอต้องเจอวันนี้
 'อาคาชิ เซย์โตะ' เธอทำหน้าทำใจเหมือนมีลางสังหรณ์ประหลาดๆในเมลฉบับนี้แล้วลองเปิดอ่านดู


'ฉันเป็นคนนัดคิเสะมาเอง...แล้วไม่ต้องห่วงว่าเขาจะหนีฉันดักทางหมอนั้นไว้แล้ว ... กล่อมเขาให้สำเร็จล่ะ
 
                                                                                                         อาคาชิ เซย์โตะ'



     ว่าแล้วมันแปลกๆที่แท้ก็มีแผนแบบนี้นี่เอง ตามจริงเธออาจต้องขอบคุณเขาที่จัดการให้แบบเสร็จสับ แต่การที่เธอโดนเขาปั่นหัวแบบนี้เองก็ไม่น่าสบอารมณ์เหมือนกัน เธอถอนหายใจให้ความอึดอัดใจคลายลงก่อนจะหันไปมองเพื่อนชายข้างหน้าที่ตอนนี้เหงื่อไหล่ท่วมตัวเลย อาจเป็นเพราะคราวนี้โดนเซย์โตะกำจุดอ่อนไว้เลยนี้ไม่ได้สินะ


"ไปกันเลยไหมค่ะ?"


"เอ๊ะ ... ไปไหนเหรอ? แล้วอาคาชิจิล่ะ?"


"อาคาชิคุงเขาไม่มาแล้วล่ะค่ะ ... เพราะงั้นคนนำเลยต้องเป็นคิเสะคุง"


"เห! ... ไหงงั้นล่ะ"


"แม่เคยบอกค่ะว่าเวลามาเที่ยวแบบนี้ต้องปล่อยให้ผู้ชายนำให้น่ะค่ะ" เด็กสาวนึกถึงคำพูดของแม่ที่พุดขึ้นมาอัตโนมัติ


'อาจัง~ ถ้ามีผู้ชายมาชวนเดทล่ะก็ ห้ามเราออกหน้ามากหนักนะต้องให้ฝ่ายนั้นแสดงความเป็นสุภาพบุรุษออกมานะ!'

'แต่ตอนแม่ก็ออกนอกหน้ากว่าพ่อเรื่อยเลยนิ'


"แหม ... คุณอาซัทจิเนี่ย ... เป็นแบบนี้ทุกทีเลย"เด็กหนุ่มบ่นพึมพำแล้วกุมขมับอย่างหน่ายๆก่แนจะมองเด็กสาวแล้วเดินนำไป


"ไหนๆก็ไหนๆแล้วมาเดทกันเถอะนะ!" เรียวมะหันมายิ้มร่าเริงให้ "แล้วอยากไปไหนเป็นพิเศษรึเปล่า"


"ที่ไหนก็ได้ ... แล้วแต่เลยค่ะ"


"ช่วยออกความเห็นหน่อยสิเฮ้ย!" เรียวมะพูดมาอย่างเหนื่อยใจกับท่าทีตายด้านของเธอ ถึงเขาต้องนำแต่ถ้าไม่รู้ว่าอยากไปไหน แล้วพาไปในที่ๆเธอไม่ชอบมีหวังงานกร่อยกันพอดี


     สุดท้ายเรียวมะก็เป็นคนตัดสินใจว่าจะไปไหนในที่แรก เขาตัดสินใจพาเธอไปดูหนัง เป็นที่ๆเบสิคสุดแล้วสำหรับการเดท แต่เขาก็ให้เกียรติเด็กสาวเป็นคนเลือกหนังที่จะดู แต่แล้วหลังจากนั้นเขาก็ปฏิญาณกับตัวเองในใจว่าจะไม่ยอมให้เธอเป็นคนเลือกหนังอีกแล้ว เพราะเรื่องที่เธอเลือกก็คือ 'หนังสยองขวัญ'


     ภายในโรงหนังทุกคนส่งเสียงกรีดร้องออกมาเวลาถึงช่วงสยองหรือจุดพีคของหนัง เรียวมะก็เป็นนึงในนั้นทางกลับกันฝ่ายหญิงข้างๆเขากับดูด้วยตาเป็นประกายและไม่มีเสียงร้องออกมาซักแอะ


     หลังจากออกมาจากโรงหนังเรียวมะอยู่ในสภาพที่โทรมสุดๆเหมือนแรงทั้งหมดถูกผีในโรงสูบไปหมดแล้วอย่างนั้นอาสึกะเลยตัดสินใจไปร้านเกมเซนเตอร์ แน่นอนว่าเรียวมะเห็นด้วยทั้งสองรีบตรงดิ่งไปในทันที


"นี้ๆอาสึกัจจิ ... อยากได้ตัวไหนเหรอ ~"ตอนนี้ทั้งคู่มายืนอยู่หน้าตู้คีบตุ๊กตา


"โลมาสีฟ้าล่ะมั้งค่ะ"


"โอเค!"เรียวมาหยอดเหรียญตู้แล้วเริ่มเล็งตัวโลมาสีฟ้าแล้วกดปุ่มคีบและสามารถคีบขึ้นมาได้ แต่เพียงไม่ถึงวินาทีก็ตกลงไปที่เดิม


"หนอย! ... อีกนิดเดียวแท้ๆ"
"น่าเสียดายนะค่ะ"อาสึกะเข้าไปแทนที่เรียวมะและลองเล่นดูเรียวมะมองแบบเซงๆอยู่แต่ซักพักหน้าเขาก็เปลี่ยนไปเป็นประหลาดใจเพราะเด็กสาวสามารถเอาตุ๊กตาออกมาได้ จากการเล่นเพียงครั้งเดียว


 "ท ... ทำได้ไงฮะ!"


"ฉันเล่นเกมเก่งนะ .. เมื่อก่อนแข่งกับพ่อบ่อยๆค่ะ" เป็นเรื่องจริงที่เด็กสาวพูดนั้นไม่ผิดเพี้ยนเลย เพราะหลังจากนั้นเรียวมะก็ชวนเธอเล่นเกมอื่นๆแข่งกัน เกมยิงผี เกมรถแข่ง เกมเต้น เธอก็แทบจะชนะเขาทั้งหมดเลย


     ตอนนี้ก็เย็นมากแล้วพวกเขาเสียเวลาไปกับเกมซะเยอะ จากประสบการณ์เดทครั้งนี้ของชายหนุ่มเป็นอะไรที่ท้าทายและน่าเจ็บใจมาก บอกได้เลยว่าวันนี้ 'แพ้ราบคาบ' แต่ถึงงั้นเขาก็ยังยิ้มร่าออกมา เหมือนเขาไม่ได้สนุกแบบนี้มานานแล้ว


"คิเสะคุงทำไมถึงไม่อยากเข้าชมรมเหรอค่ะ"สุดท้ายเธอก็ถามเขาอีกครั้งไม่ว่ายังไงวันนี้เธอต้องรู้เหตุผลให้ได้


เฮือก!!



     คำถามที่ถูกยิงมาอย่างกะทันหันทำให้เรียวมะสะดุ้งเฮือกขึ้นมาตาก้มลงมองพื้นไม่ยอมสบตากับอีกฝ่าย


"ถ้าคิเสะคุงมีสิ่งที่ชอบมากกว่าบาสและเลือกเข้าชมรมอื่นฉันจะไม่ขัดขวาง และเข้าไปยุ่งเลยค่ะ ... แต่นี้กลับไม่เข้าชมรมไหนเลยแถมยังเที่ยวเล่นทุกวันอีก"เด็กสาวจ้องเขาหนักกว่าเดิมมุ่งมั่นกว่าเดิมและจริงใจกว่าเดิม "ฉันเชื่อว่าคิเสะคุงยังรักบาสอยู่นะค่ะ"


     คำพูดสุดท้ายทำให้เด็กหนุ่มต้องหันมามองเด็กสาวอย่างช่วยไม่ได้ เขาเห็นแววตาที่จริงจังแต่แอบแฝงความเศร้าเล็กน้อยไว้ทำให้เขาสะอึกออกมาก่อนจะหลุบตาลงแล้วพูดออกมา


"ก็ยังรักอยู่นะ ... บาสน่ะ"อาสึกะสะดุ้งเล็กน้อยแล้วคอยฟังอีกฝ่ายต่อ"แค่ช่วงหลังมานี้ ... เหมือนจะไม่ใช่ตัวเอง
เลยล่ะ"


"ไม่ใช่ตัวเอง?"


"ฉันน่ะเหมือนพ่อไปซะหมดทั้งหน้าแต่ คำพูด นิสัย ... แม้แต่ความสามารถก็ได้พ่อมาหมด ... ตอนแรกฉันภูมิใจมากเลยนะที่ถูกเรียกว่าลูกของรุ่นปาฏิหาริย์น่ะ...แต่ว่าหลังจากนั้นมันไม่ใช่แค่บาส ... ทั้งพวกสื่อนิตยสาร ... ทั้งนายแบบนางแบบ ... พวกแฟนคลับของพ่อ...หรือแม้แต่ ป้าๆฉันก็ลงท้ายจากชมฉันแล้วพูดว่า 'สมแล้วที่เป็นลูกของ คิเสะ เรียวตะ' บอกตามตรงนะว่าฉันไม่ชอบใจเลย "เรียวมะยังคงก้มหน้าอยู่


     จริงสินะบ้านของเขาแตกต่างจากเธอโดยสิ้นเชิง ครอบครัวเธอเป็นเพียงครอบครัวธรรมดา ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติอย่างไม่ต้องมีใครมาคอยจับผิด แต่เรียวมะไม่ใช่คิเสะเคยเป็นนายแบบชื่อดังมาก่อน ป้าของเขาเองก็อยู่ในวงการบันเทิง หากเขาต้องพบประกับเหล่าคนดังมากมาย และถูกไปเปรียบเทียบ เขาไม่มีวันชอบอย่างแน่นอน


     ตอนนี้อาสึกะอยากพูดปลอบเขาและให้เขาสบายใจขึ้นแต่ยังไม่ทันที่จะพูดก็โดยชายหนุ่มชิงพูดก่อน


"แต่ว่าอาสึกัจจิไม่ต้องคิดมากหรอกนะเพราะฉันจะเข้าชมรมบาสแล้วล่ะ!"


เอ๊ะ?


'เอ๊ะ ... เดี๋ยวสิง่ายไปไหม ... เธอยังไม่ได้พูดอะไรเลยไหงยอมง่ายๆแบบนั้น' อาสึกะงงกับอีกฝ่ายมากจนไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อไปเรียวมะเห็นท่าทีแบบนั้นก็ขำเล็กน้อยแล้วพูดต่อ


"เมื่อวานนี้ตอนถูกอาคาชิจิเรียกไปคุยที่โรงยิมจู่ๆเขาก็ชวน 'วันออนวัน' กับเขา และก็มิโดริมัจจิ น่ะผลคือแพ้ราบคาบเลย"เด็กสาวยังคงฟังไปเงียบๆ


"หลังจากที่แพ้อาคาชิจิก็บอกว่า"


'นายไม่ได้แพ้ฉันหรือชินจิเลยที่แพ้น่ะคือนายที่แพ้ให้แกพ่อของนาย ...ถ้าเจ็บใจที่แพ้ก็เข้าชมรมมาแก้แค้นฉันสิ'


     หลังจากฟังประโยคนั้นเด็กสาวก็เบิกตากว้างขึ้น 'เขารู้อยู่แล้ว ...ว่าคิเสะคุงรู้สึกยังไง... เขาคาดการณ์ไว้อยู่แล้วสินะว่าจะเป็นแบบนี้'


     เธอยิ้มออกมาบางๆกับความรอบคอบที่แฝงไปด้วยความห่วงใยของรองกัปตันจอมเจ้าเลห์ที่ทำทีเป็นหลอกเธอบ้าง ไม่ช่วยอะไรเธอเลยแต่สุดท้ายเขาก็แก้ปัญหาของเธอไปจนหมดสิ้น


"แย่มากค่ะ"เด็กสาวมองไปที่หนุ่มผมเหลืองด้วยสีหน้าปกติของเธอ


"เอะ ... เอ๊ะ?"


"แย่มากค่ะ ... ตัดสินใจแล้วกลับไม่บอกฉันเลยซักคำ"จบบทพูดของเธอแล้วเด็กหนุ่มก็ยิ้มออกมาพรางกระซิบข้างหูเด็กสาว


"ก็ท่าบอกไปก็อดมาเดทกับอาสึกัจจิน่ะสิ~"


     ลมหายใจของเขารดหูของเธอที่มาพร้อมกับคำพูดของเราทำให้เธออดกลั้นสีแดงที่แต้มบนหน้าของเธอไม่ได้ แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็วจากที่เด็กสาวดึงสติกลับมาได้แล้วผลักอีกฝ่ายออกไป


"เสียใจนะค่ะ ... ครั้งนี้ฉันไม่นับว่าเป็นเดท"


"แง่ะ! ... ไงงั้นล่ะฮะ!"


"คนชวนมาวันนี้ไม่ใช่คิเสะคุงซักหน่อย...อีกอย่างฉันก็โดนทั้งสองคนหลอกด้วย ถือซะว่ามาเที่ยว
'เป็นเพื่อน'ค่ะ"โดนตอกกลับแบบนี้เล่นเอาชายหนุ่มพูดอะไรไม่ออกนอกจากคำว่า 'ใจร้าย' ใส่อีกฝ่ายไม่นานนักทั้งสองก็หัวเราะออกมา


     ถึงเวลากลับบ้านจริงๆแล้วแต่ก่อนที่ทั้งสองจะแยกกันเด็กหนุ่มก็ตะโกนประโยคนึงกลับมาให้อีกฝ่าย เด็กสาวได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มแล้วโค้งรับกลับไป


"ขอบคุณมากนะอาสึกัจจิ!! ... สนุกมากเลย!!"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #36 RitaRockZa (@RitaRockZa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 12:53
    ฮาขำอะอะไรคือผู้ชายโดนผู้หยิงแกล้งเนี้ย555555
    #36
    0
  2. #18 vodka (@patcharapak) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 03:40
    แนวนี้พอเราเขอแล้วน่าสนใจมากเลยละค่ะ //ขอให้อาสึกะจังคู่กะเซย์โตะน่าาา
    #18
    0
  3. #12 KnAtommY (@KnAtommY) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 13:26
    เราชอบเรื่องนี้นะ พล็อตดี บรรยายโอเคเลย แต่ที่รู้สึกขัดหูขัดตาสุดๆเลยคือ คำผิดเยอะมาก มันทำให้จากอ่านลื่นๆอยู่ดีๆ สะดุดกลางคันประมาณนั้นล่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ รอติดตามตอนต่อไป^^
    #12
    1
    • #12-1 eriga (@favour) (จากตอนที่ 6)
      12 มีนาคม 2560 / 14:39
      ขอบคุณมากค่ะที่ชี้แนะ จะระวังคำผิดให้มากขึ้นค่ะ ดีใจที่ชอบนะค่ะ ^^
      #12-1
  4. #11 rosetsa (@nbeebee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 08:11
    คุโรโกะแต่งกับโมโมอิ?
    #11
    1
    • #11-1 eriga (@favour) (จากตอนที่ 6)
      11 มีนาคม 2560 / 10:13
      รอดูกันต่อไป ^^
      #11-1
  5. #10 praifah16 (@praifah16) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 22:34
    .....อยากให้ไรต์บอกคู่แต่งงานของรุ่นปาฏิหาริย์ค่ะ
    #10
    1
    • #10-1 eriga (@favour) (จากตอนที่ 6)
      10 มีนาคม 2560 / 22:36
      จะทยอยบอกในเรื่องค่ะ เดาเล่นๆได้ค่ะ^^
      #10-1