[FANBOY] ANOTHER WORLD - OPPA X YOU

ตอนที่ 4 : 4 - การพบเจอครั้งแรก feat. jungkook

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ต.ค. 59

 
  CR.SQW

Chapter 2

หลังจากเหตุการณ์ที่ทำให้ผมตกใจเป็นอย่างมากถึงขั้นล้มไปนั่งกับเพื่อน รอบ2 มั้ง?? จำไม่ได้

.

ชายร่างสูงเดินเข้ามาหาพร้อมพยุงตัวคนที่ล้มอยู่กับพื้นและพูดกับเขาว่า อ้าวน้องเป็นไงบ้าง เจ็บมั้ย

ชายร่างบางที่ถูกพยุงด้วยคนดังระดับแนวหน้า ทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา พร้อมกับยกมือไหว้ก่อนจะบอกว่าไม่เป็นไรครับ ไม่คิดว่าจะได้เจอคนดัง ฮะฮาเขาพูดพร้อมเกาหัวไปมาอย่างเขินอาย

คนที่สูงกว่าเห็นอย่างงั้นเลยเอามือมาขยี้หัวแบบนุ่มนวลและอ่อนโยน เรานี้ซุ่มซ่ามเนาะ 55+เขายิ้มหวานให้กับชายร่างบาง นั้นทำให้เขาหน้าแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเจน

เห็นอย่างนั้นเขาเลยถามกับคนที่เตี้ยกว่าว่าเป็นอะไรรึป่าว ไม่สบายหรอชายร่างสูงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยใบหน้าที่หล่อและออร่าเต็มไปหมด ทำให้อาการคนร่างบางเป็นหนักกว่าเดิมอีก

เขาหน้าแดงกว่าเดิมและหันหน้าหนีคนที่สูงกว่า ไม่เป็นไรครับ แค่อากาศมันร้อนเฉยๆ

 

ชายร่างสูงแอบหัวเราะให้กับความน่ารักของร่างบาง

หรอ แต่นี่มันมืดแล้วน๊าน้อง ไม่เห็นมีแสงสักน้อยเลยอ่ะ ร้อนได้ไงชายร่างสูงได้แต่ยิ้มกับพฤติกรรมของคนตัวเล็กกว่า

.

อ้าวตายล่ะ หน้าแตกเลยเรา ทำไงดี จะให้ทำไงอ่ะ คนข้างหน้าเราคือพี่จงกุก วงBTS เลยน่ะเว้ย

ทำไงดีๆ เหี้ยโครตเขินเลย >///< เก็บอารมไว้ๆ พี เก็บอารมไว้

พี่จะมาอยู่รอเพื่อนพี่ใช่ป่ะ ก็เข้ามาข้างในก่อนดิ

เหี้ยชวนผู้ชายเข้าบ้านนนนนนน เขินแรงมาก

อ่าห้ะ งั้นรบกวนหน่อยน่ะพี่จงกุกไปตรงไปนั่งที่โซฟา ในห้องรับแขกพร้อมดูทีวีที่เปิดอยู่

สรุปนี้บ้านใครเนี่ย ความเกรงจงเกรงใจน่ะมีมั้ย ไม่เป็นไรพี่จงกุกอภัยให้

ผมปิดประตูบ้านพร้อมเดินไปในห้องรับแขก

พี่จงกุกมองหน้าผมก่อนที่จะพูดว่ามานั่งนี่ดิ ไม่ต้องกลัวพี่ไม่ทำอะไรหรอก และตามด้วยยิ้มที่น่ารักอีกหนึ่งที

พี่เขาพูดอย่างนั้น ผมเลยค่อยๆเดินไปข้างๆแล้วย่อนตัวลงนั่งข้างแต่มีระยะห่างกันอยู่

.

จงกุกเห็นพีนั่งเว้นระยะห่างกับเขาเหมือนกลัวทำอะไรผิดจงกุกเลย....

.

ชายร่างสูงค่อยๆขยับตัวและวางหัวหัวของตนบนตักของชายร่างบาง เขาเห็นพฤติกรรมที่ตื่นตะหนกของอีกฝ่ายทำให้เขาหัวเราะออกมาเบาๆ

พี่หัวเราะอะไรผมถามด้วยความสงสัย

จงกุกยิ้มก่อนที่จะตอบว่าก็หัวเราะเรานั้นแหละ กลัวพี่อะไรขนาดนั้น

ก็พี่เป็นดารานิ ผมทำตัวไม่ถูก

จงกุกเงยหน้ามามองผมก่อนจะตอบว่าทำตัวปกติๆสิไม่ต้องเกรง ถ้าเกรงพี่ทำโทษเราน่ะพอจงกุกพูดเสดก็หันหน้าเข้ามาทางหน้าท้องพร้อมเอื้อมมือกอดเอวแล้วเอาหน้าหนุนนอน

พี่ขอนอนน่ะ ตัวนุ๊มนุ่ม ห้ามขยับน่ะ

.

และแล้วชายที่เปรียบเหมือนเจ้าชายก็นอนบนตักผม ผมค่อยๆเอื้อมมือไปขยี้หัวของเขาเบาๆ อย่างนุ่มนวล

พี่มีปฏิกิริยาตอบสนองกับการที่ผมขยี้ผมเขา เขายิ้มออกมาขณะนอน

.

คงมีหลายๆคนไม่เคยเห็นมุมนี้ของเจ้าชายน้อยคนนี้เลยสิน่ะ

ผมดีใจน่ะที่ได้เห็นมุมนี้ของเขา...

เขาน่ารักมากเลย เหมือนเด็กพึ่งเล่นซุกซนมาเหนื่อยๆ

.

.

อยู่ดีๆ ความรู้สึกนี้ ก็ทำให้ผมขาดสติไป....

.

ในระหว่างที่เขากำลังหลับ..

.

ผมก็ค่อยๆพลิกตัวเขาให้นอนหงาย

.

แล้วก็...

ร่างบางค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขา

.

ตอนนี้จมูกของเขากับของเราห่างกันแค่ 3 เซนติเมตร

.

ตัวผมที่ยังขาดสติอยู่ ค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิม

.

.

ผมได้ยินเสียงหายใจของเขาแผ่วเบา

.

จากนั้นผมค่อยๆยื่น ริมฝีปาก ไป ประกบของชายที่นอนบนตักผมอย่างแผ่วเบา

.

แต่ ก่อน ที่ ริมฝีปากของเราทั้งสองจะประกบกัน

.

.

.

เจ้าชายที่กำลังนิทรา ....

ได้ลืมนัยน์ตาขึ้นมาพอดี พอเจ้าชายเห็นอย่างนั้น

.

เห้ยจะทำอะไรอ่ะชายร่างสูงผลักชายร่างออกด้วยความรุนแรง พร้อมพลิกตัวลงไปนั่งบนพื้นด้วยสีหน้าที่ตกใจ

.

มันไม่ใช่อย่างนั้นน่ะผมไม่รู้จะพูดยังไง ทั้งที่ผมก็รู้ว่าผมเป็นคนผิด เพราะผมก็ชอบเขาอยู่แล้ว ใช่พี่เขาเป็นคนดังอยู่แล้วนิ ก็ต้องมีคนชอบเป็นธรรมดา แต่ไม่เคยฝันเลยว่า จะเจออะไรแบบนี้

.

ภาพลักษณ์ชายที่สุภาพ และน่ารักนั้นมันได้หายไปแล้ว มันไม่ใช่ได้ไง ห่ะ!!! กูเห็นเต็มสองตา เขาขึ้นเสียงใส่ผมทั้งที่เมื่อกี้เขาพูดดีกับผมมากแค่ไหน

.

ผมได้แต่ต้องรับผิดสิน่ะ ใช่ ผมทำไปแล้ว ผมผิดเอง ขอโทดผมได้ก้มหน้าให้สิ่ที่ตัวเองทำ

.

ขอโทดงั้นเลาะ!!’

ชายร่างสูงได้ยินอย่างนั้น เขาลุกขึ้นจากพื้น เดินเข้ามาชายร่างบางที่อยู่บนโซฟา

.

เขากระชากคอเสื้อของร่างบางพร้อมกำมือยกขึ้นสูง

มึงขอโทดแล้วจะได้อะไรว่ะ

สายตาของเขาช่างน่ากลัว และโกรธแค้นเหลือเกิน.

.

ผัวะๆ !!!!

.

ชายร่างสูงกระหนำหมัดของเขา ไปยังชายร่างบางอย่างแรง

.

โอ้ย! ฮือชายร่างเบาร้องมาด้วยความเจ็บปวด พร้อมน้ำตาอันบริสุทธ์จากนัยน์ตาของชายร่างบางที่ค่อยไหลออกมาพร้อมกับน้ำบริสุทธ์สีแดงอันงดงามที่ค่อยๆไหลออกจากปาก

.

พอชายร่างสูงเห็นอย่างนั้น เขามองคนที่อยู่ข้างหน้าแบบไม่สบอารม...

.

ก่อนที่จะ ฉีกเสื้อของร่างบาง แบบรุนแรง

.

มึงชอบแบบนี้ใช่มั้ยชายร่างสูงยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะ

.

ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆเรื่อนร่างอันขาวสวยของร่างบาง

.

ร่างสูงค่อยสูบดมกลิ่นตัวอันยั่วยวน และหอมราวกับดอกไม้

.

ร่างสูงเริ่มทนไม่ไหวกับกลิ่นไอของร่างบาง ร่างสูงค่อยๆถอดเสื้อของเขาเพราะรู่สึกว่าร่างกายของเขาเริ่มร้อนขึ้นและตอบสนองกับกลิ่นไออันเย้ายวน

.

ร่างสูงค่อยลงลิ้นไปบนเรื่อนร่างของร่างบาง

พี่จงกุกยะ..... อย่าร่างบางพูดออกมา แต่เสียงที่ออกมานั้นมันไปปลุกอารมความเป็นชายของร่างสูงมากกว่าเดิม

ร่างสูงไม่สนใจ แลวค่อยฝากรอยประทับบนเรื่อนร่างของร่างบาง

.

ร่างสูงค่อยๆฝากรอยประทับเลื่อนขึ้นมาเลื่อยๆ

.

พี่จงกุกอย่าทำแบบนี้ ..น้องขอร้องร่างบางพูดออกมาพร้อมคราบน้ำตาที่ยังคงไหลออกมา

.

ก็มึงอยากทำแบบนี้ไมใช่?’ ชายร่างสูงยังคงทำต่อไป

มึงต้องการแบบนี้ไม่ใช่ กูก็จัดให้แล้วไง อย่าโวยวาย พอพูดเสดร่างสูง ค่อยๆเลื่อนใบหน้าของตนเอง มามองหน้าของร่างบาง

'พะ... พี่จงกุก.. ยะ.. อย่า..น่ะ'รางบางได้แต่ครางออกมา

พูดมากชายร่างสูงเอาริมฝีปากประกบกับปากร่างบางด้วยความรวดเร็ว

ในขณะที่รางบางขัดขืนสุดริด ร่างสูงก็เพิ่มความรุนแรงเข้าไปอีก เขาล็อกตัวไม่ให้ร่างบางขยับได้เลย..

ร่างสูงค่อยๆสอดลิ้นของเขาเข้าไปในปากอันอวบอิ่มของร่างบาง

.

ผมรู้แค่ว่าตอนนี้ผมต้องเอาตัวรอด

.

ผมเลยเริ่มตอบกลับพี่จงกุก ด้วยการสอดลิ้นเข้าไปในปากของพี่เขา

ผมไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนเลย

พอผมค่อยๆถอนจูบเท่านั้นแหละ พี่จงกุกทำหน้าตกใจ ก่อนที่จะยิ้มแบบเจ้าเล่ห์

.

กล้าตอบกลับกูด้วยหรอ ฟินใช่มั้ยล่ะ

ผมไม่ตอบพี่เขา แต่เพื่อเอาตัวรอด ผมเริ่มเป็นฝ่ายสวนกลับบ้าง

.

ผมค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปแก่นกายอันกำยำของเขา

.

และค่อยๆใช่ลิ้น เลียไปบริเวณกล้ามหน้าท้อง

... เห็นอย่างงั้นไม่ได้ดีขึ้นเลย

พี่จงกุกจับผมขึ้นมากอด พร้อมกับกระซิบข้างหูว่า

เก่งเหมือนกันหนิเรามือของร่างสูงค่อยๆเลื่อนมือจากหลังลง มาบริเวณพุดดิ้งอันนุ่มนิ่มของร่างบาง

.

พี่จงกุกเลื่อนหน้ามาประทับตราบริเวณหัวไหล่ของผม พร้อมมือยังจับพุดดิ้งของผมไปมา

.

แต่ครั้งนี้ผมต้องเอาตัวรอดจริงๆแล้ว

.

ผมค่อยๆเลื่อนใบหน้าไปบริเวณขาวจุดน้ำตาลของเขา แล้วค่อยลงลิ้นไปมา

.

พอพี่เขาเริ่มปล่อยมือด้วยความฟิน เท่านั้นแหละ

.

ผมพลิกตัวกลับแล้ว ถีบไปที่ซิกแพคอันงดงามของเขาด้วยความแรงทั้งหมดที่มี

.

ถุบ!!!!!!

.

พี่เขากระเด็นไปอีกด้านหนึ่ง พร้อมเอามือกุบหน้าท้องด้วยอาการที่จุกหนักพอสมควร

.

น้องจะถีบพี่ทำไมคร้าบบบบ กำลังฟินๆเลยทียังงี้ทำมาเป็นพูดดี

ไหนบอกไม่ชอบไง!!’ผมรีบถอยตัวลงมาหลบหลังโซฟา

.

เค้าขอโทด มันเพลินดีงายยังจะทำตัวน่ารักได้อีกเนาะ

.

แล้วมาต่อยน้องทำไม

.

จงกุกยิ้มให้อย่างหวานก่อนจะตอบว่าก็พี่ชอบซาดิสอ่ะ

คำตอบนี้ทำให้ผมอึ้งไปเลย

.

ซาดิสถึงขั้น เลือดออกเลยนี่น่ะ

.

เลือกออกเลยเนี่ยน่ะ ฉีกเสื่อผ้าเนี่ยน่ะผมโกรธกับการกระทำของชายร่างสูงที่เหมือนคนบ้า

.

ก็ยิ่งพี่ชอบใคร พี่ก็ชอบทำร้ายคนนั้นแรงเท่านั้นอ่ะ เจ้าตัวยังคงยิ้มได้อีก

งั้นไม่ฆ่าให้ตายไปเลยอ่ะ?’

.

ได้หรอ? ได้กับศพคนน่ารัก แค่คิดก็ชอบแล้วอ่ะ ม่ะ 555+’ เจ้าตัวพูดแบบดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดามาก

.

ไอพี่กุกคนบ้า

ดูแต่ในจอ ตัวจริงไม่เหมือนน่ะน้อง’จงกุกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผมอีกที

ในระหว่างที่พวกเรากำลังคุยกันเรื่อง บ้าบอ ทั้งหลาย

มีเสียงชายคนอื่นแทรกเข้ามาเห้ยกุกมึงอยู่บ้านนี้ป่าวว่ะ

เออ เดี๋ยวไป!!’

.

โอเค วันนี้พี่สนุกมาก ไว้วันหลังเรามาทำแบบนี้อีกน๊ายังจะยิ้มได้อีก

.

ยังจะมาพูดเล่นได้อีก

.

เออ น้องชื่อไรอ่ะ?’

ตั้งแต่เจอกันพี่เขายังไม่รู้จักชื่อเลยหนิ? แล้วมาทำอะไรแบบ........

อ้อ ชื่อพีคร้าบ

.

พี่จงกุกทำหน้าที่คิดไปมา แล้วหลุดยิ้มออกมาแบบน่ารักน่าชัง

....

ตอนนี้ บรรยากาศมันแปลกๆอ่ะ

.

น้องพี พี่ขอบอกไว้ก่อนน่ะ พี่ขอจองน้องน่ะ ห้ามไปหลงเสน่ห์ใครล่ะ ไม่งั้นพี่จะจัดหนักกว่าคนที่ทำน้องอีก ^ ^’

ไอพี่บ้า ไปไกลๆเลยไป!’

.

เออ... แล้วก็ ไปโรงเรียน ก็ระวังตัวไว้ด้วยน่ะ อันนี้เป็นห่วงจริงจัง

ชายที่ยิ้มเมื่อกี้เปลี่ยนใบหน้าเป็นหน้าเครียดจริงจัง

ก่อนที่เขาจะหันหลังแล้วไปตรงไปทางประตู

.

อย่าไปทำอะไรเด่นที่โรงเรียนล่ะ เดี๋ยวดัง แล้วคนมาจีบเยอะ หวง

.

เจอกันแค่ครั้งเดียวอย่าพึงได้ใจสิ พี่จงกุก

.

จะเอาอีกครั้งหรอ เดี๋ยวพี่บอกเพื่อนให้ไปก่อนก็ได้น่ะ

.

ผมทำหน้ายิ้มเบาๆ

ไปเลยไอพี่กุกบ้า

.

คร้าบบบบบ น้องพีคนงาม ไปเปลี่ยนชุดด้วยน๊าพี่จงกุกหันหลังมองมาตรงหน้าท้อง มันยังมีรอยประทับอยู่เลยอ่า

.

ผมรีบเอามือมาปิดทันที

ไปเลยไปคนหื่นกาม

 

 จบแล้วววววววว อย่าลืมเม้นให้กำลังใจด้วยน๊า

ชอบกันมั้ยอ่ะ 55+ แต่งไปเขินไป


เห็นแบบนี้พี่ก็มีมุมอื่นน่ะครับ                                  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น