~pink~
ดู Blog ทั้งหมด

"ไม่เห็น" VS "มองไม่เห็น"

เขียนโดย ~pink~
เรื่องมันเกิดจากการยกโขยงไปกินหมูกระทะหลังสอบเพื่อความปลดปล่อยจากอารมณ์ทุกข์ยากตกระกำรำบากต่อเนื่องสองอาทิตย์ที่แทบสูบจิตวิญญาณออกมาระเหยกลายเป็นไอล่องละลิ่วหายเป็นผุยผง...

เริ่มเวิ่น กลับเข้าเรื่องกันก่อนดีกว่า

เรื่องมันเริ่มหลังจากหม่ำๆ กันเสร็จและกำลังเรียกเท็กซี่กลับหอของเพื่อน ( ยกโขยงมานอนหอเพื่อน )

ระหว่างที่กำลังเรียกอยู่นั้นเอง เราก็เหลือบเห็นเท็กซี่ฝั่งตรงข้ามเข้า

เอ...ไฟเปิด"ว่าง" แต่ไหงมีคนนั่งอยู่ข้างหน้าหว่า?

เราพยายามเขม่น เห็นผู้หญิงผมยาวนั่งเอามือปิดหน้าอยู่ฝั่งหน้าคนขับ มือที่กำลังจะเรียกเลยต้องลดลงโดยปริยาย

แต่เท็กซี่ยังจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ยอมออกสักที...

ไอ้เราก็เอ๊ะใจ แต่ไม่ได้คิดอะไรนอกกรอบสักนิดเดียว

"เฮ้ๆ ทำไมเท็กซี่คันนั้นเปิดไฟว่างแต่มีคนนั่งอยู่อ่ะ แถมไม่ไปสักที"

"หืม? ไม่เห็นเลย"

ตึง!!!

เสียงเอฟเฟคด้านบนคือหัวใจที่ตกไปถึงตาตุ่ม  มะ...ไม่เห็น???

"ไม่เห็นจริงๆ เหรอ ผู้หญิงที่นั่งด้านหน้าอ่ะนะ!?"

"อือ ไม่เห็นเลย"

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด! เกิดมาไม่เคยพบเคยเจอเห็นกับตาขนาดนี้ เห็นคนเดียวเรอะ...โอ้มายจูเลียต

เรายืนอึ้งหน้าซีดเผือดในใจคิดสะระตะหน้าร้านหมูกระทะ ขณะที่เพื่อนที่พูดหน้าตายก็ยังคงมองหาเท็กซี่อย่างไม่ลดละ เราเองก็ยังจับจ้องข้างหน้าไม่กะพริบ และอ้าปากขยับหมายจะถามเพื่อนซึ่งยืนข้างๆ ว่าเห็นอย่างที่เราเห็นรึเปล่า

"เเกเห็น..."

เอี๊ยดดดดดดดดดด!!

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!"

ฮือๆ...ยามนั้นภาพลักษณ์ไม่เหลืออะไรเเล้ว แต่ที่ตกใจไม่ใช่เสียงเท็กซี่คันเจ้าปัญหาเเบรกเอี๊ยดสนั่นซอย แต่เป็นเจ้าเพื่อนด้านขวาที่เรากำลังอ้าปากถามได้ไม่ถึงครึ่งประโยค!! มันหันมาจ้องหน้าอิชั้นพอดิบพอดีเหมือนจะพูดยางอย่าง และขยับปากเช่นเดียวกัน แต่ไม่ทันเอ่ยเท็กซี่เจ้ากรรมก็เบรกเอี๊ยด มันเลยตกกะใจกระโดดเข้ามาเกาะเเขนอิชั้นพร้อมร้องเบาๆ แต่อิชั้นนี่...ร้องลั่นเลยเจ้าค่าเอ๊ย!!!

ฮือ...อย่าให้พูดว่าคนในร้านหมูกระทะมองหรือไม้

เพราะ้ข้าพเจ้าไม่มีหน้าหันกลับไปมอง...

เข้าเรื่องต่อ หลังจากเเสดงน้ำเสียงลั่นปฐพีเป็นอันสำเร็จผล เจ้าเพื่อนที่เกาะเเขนก็พูดเสียงสั่น

"ขะ...เขาเห็นนะ"

"...ห๊ะ??"

"ผู้หญิงคนนั้นอ่ะ...เขาก็เห็น"

ฮะ...เฮ้ย!!!

จะหันไปพิสูจน์เท็กซี่คันที่ว่าก็ขับออกไปหลังจากเอี๊ยดให้ตกกะใจซะแล้ว เราที่ใจตกไปถึงตาตุ่ม ทะลวงลำไส้ ตับไต และถุงน้ำดีก็เริ่มใจชื้นขึ้นมาบ้าง ก่อนจะหันไปถามเพื่อนด้านซ้ายที่ยังขมวดคิ้วมองหาเ็ท็กซี่ไม่รู้เรื่อง

"แกไม่เห็นผู้หญิงนั่งในเท็กซี่จริงๆ อ่ะ"

"อืม ก็สายตาสั้นอ่ะ ตอนกลางคืนมัน "มองไม่เห็น""

"..."

ไอ้บร้าเอ๊ย!!!!!

เอาความอับอายในรอบศตวรรษของชั้นคืนมา TOT!!!!!

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น