KNB | Heart's Queen #หัวใจของควีน | All x Kuroko

ตอนที่ 21 : - Chapter Nineteen -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    29 ก.ค. 61






- Chapter Nineteen -

 





ท่ามกลางสงครามขนาดย่อมที่กำลังจะกลายเป็นขนาดใหญ่ของบอสใหญ่ทั้งสองคนและบรรยากาศแสนกดดันที่มีไอดำทะมึนรายล้อมรอบตัวของพวกเขาทั้งสองคน ไม่มีใครกล้าที่จะขยับตัวแม้แต่คนเดียว ขนาดจะหายใจยังต้องค่อยๆหายใจออกมาให้เสียงนั้นมันเบาที่สุด เหล่าลูกน้องของทั้งสองฝ่ายได้แต่ยืนลอบกลืนน้ำลายกับสงครามของทั้งสองคนที่กำลังจะลุกเป็นไฟและลามไปทั่วทั้งบริเวณ ตาสองสองคู่มองสบประสานกันด้วยแววตาเย็นเยียบและเต็มไปด้วยไฟที่กำลังลุกโชนอยู่ในแววตาคู่นั้น

ไม่มีใครแม้สักคนเดียวที่จะยอมถอนสายตาออกไปก่อน บอสทั้งสองฝ่ายต่างยืนจ้องหน้ากันและกันอยู่อย่างนั้นราวกับต้องการจะหยั่งเชิงฝ่ายตรงข้ามว่าคิดที่จะทำอะไรต่อจากนี้กันแน่ ไม่มีใครขยับตัวแม้แต่คนเดียว จนกระทั่งมือหนาของใครบางคนเอื้อมไปด้านหลังหมายจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่มือแกร่งของใครอีกคนชักอะไรบางอย่างออกมาเช่นเดียวกัน

กึก !

บอสใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างหยุดชะงักไปพร้อมๆกัน ต่างฝ่ายต่างยกอาวุธที่พกติดตัวมาด้วยจ่ออีกฝ่ายอยู่ คนหนึ่งใช้ปืนจ่อเข้าที่ขมับของอีกคน ส่วนอีกคนหนึ่งก็ใช้มีดสั้นประจำตัวที่พกติดตัวอยู่ตลอดจ่อเข้าที่ลำคอของอีกคนหนึ่งเช่นเดียวกัน

เป็นภาพที่ทำให้เหล่าลูกน้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ไม่รู้ว่าใครมันจะตายก่อนใครกันแน่

คิดว่ามีดโง่ๆของนายจะทันกระสุนปืนของฉันงั้นเหรอ ? อาคาชิเสียงทุ้มของบอสใหญ่ผู้แสนเลือดเย็นเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและดูถูกอย่างชัดเจน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้นายน้อยตระกูลอาคาชิสะทกสะท้านได้เลยแม้แต่น้อย กลับกันมุมปากของชายหนุ่มยังยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอีกด้วย

จะทันหรือไม่ทัน คุณอยากจะลองโดนมีดในมือผมปาดคอตายรึเปล่าล่ะ ?

หึ งั้นนายก็คงต้องลองลิ้มรสกระสุนปืนในมือของฉันเสียก่อนล่ะนะ

เราเสียเวลากันมามากพอแล้ว และผมคิดว่าเราควรจะเข้าเรื่องกันได้สักทีนะ แนช โกลด์ จูเนียร์เสียงทุ้มจากนายน้อยตระกูลดังเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทว่าภายใต้น้ำเสียงนั้นกลับเย็นยะเยือกและพร้อมที่จะฆ่าใครก็ตามที่มาทำร้าย หัวใจของตนเอง

นั่นสินะ

ผมมารับตัวควีนของผมคืน ดวงตาสองสีจ้องมองชายหนุ่มผมทองตรงหน้าด้วยแววตาเย็นเยียบและกดดันให้ส่งตัวคนของเขาคืนมาได้แล้ว

ฉกตัวควีนของเขาไปนานมากเกินพอแล้ว !

ต้องขอโทษด้วยนะที่ฉันคงส่งคืนเขาให้นายไม่ได้

นายอยากจะลองดีกับผมจริงๆสินะ

ก็ไม่ได้อยากจะมีปัญหากับนายหรอกนะ ยังไงก็เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนนี่นะ

อย่าพูดถึงอดีตที่น่าขยะแขยงพรรค์นั้นตาสองสีจ้องมอง อดีตเพื่อนสนิทตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา เขาไม่อยากจะจดจำอดีตที่น่ารังเกียจและน่าขยะแขยงพรรค์นั้นหรอก

คนที่ทรยศและหักหลังเขาได้อย่างเลือดเย็น เขาไม่มีวันนับมันเป็นเพื่อนหรอก !

เอาเถอะ ฉันเองก็ไม่ได้อยากจะพูดถึงอดีตนักหรอกอะไรที่มันผ่านไปแล้วก็ควรปล่อยให้มันผ่านไป เพราะไม่ว่ายังไงอดีตก็ไม่มีวันกลับไปแก้ไขมันได้อีกแล้ว

สู้อยู่กับปัจจุบันไม่ดีกว่าหรือไง ?

ปัจจุบันที่เป็นศัตรูกับอดีตเพื่อนสนิท และอยากจะแย่งชิงหัวใจของนายน้อยตระกูลอาคาชิมาเป็นของตนเองให้ได้

ส่งตัวควีนของฉันคืนมา

บอกแล้วไงว่าให้คืนไม่ได้

งั้นผมต้องฆ่านาย เพื่อไปชิงตัวเท็ตสึยะคืนมาสินะมีดในมือจ่อลึกลงไปในลำคอของคนตรงหน้า จนเลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากบริเวณที่โดนมีดกดลงไป แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้คนโดนกระทำแสดงความเจ็บปวดหรือรู้สึกอะไรได้เลยสักนิดเดียว

ถ้าคิดว่าจะผ่านด่านกระสุนปืนจากฉันไปได้ก็ลองดู

นายดูถูกผมมากเกินไปแล้ว แนช

นายเองก็ดูถูกฉันมากเกินไปเหมือนกัน อาคาชิสายตาสองคู่มองสบประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เหล่าลูกน้องพากันขนลุกเกลียวกับบรรยากาศแสนกดดันของคนทั้งคู่ เหมือนจะเห็นประกายไฟแว่บๆผ่านดวงตาของบอสใหญ่ทั้งสองคน

ทำไมถึงต้องจับตัวคนของผมมา

เพราะอยากจะยั่วโมโหนายล่ะมั้ง ฉันอยากจะเห็นนายทุกข์ทรมานจะเป็นจะตายยังไงล่ะ และจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของนายก็คือควีนคนนั้น คุโรโกะ เท็ตสึยะ

แล้วการที่ผมมาถึงที่นี่มันยังไม่ทำให้นายพอใจงั้นเหรอ

พอใจมากๆเลยล่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ส่งตัวคนของผมคืนมาได้แล้ว ผมไม่มีเวลามากนักหรอกนะเขาอยากเจอคู่หมั้นของตนเองแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว ถ้ายังไม่ได้เห็นว่าคนตัวเล็กยังอยู่ดีและมีสภาพครบสามสิบสองประการ เขาก็ยังเป็นกังวลและเป็นห่วงอยู่ดีนั่นแหละ

ต้องเห็นกับตาเท่านั้นว่าเท็ตสึยะของเขาปลอดภัยดี

บอกแล้วไงว่าฉันคืนให้ไม่ได้

ทำไม

ในตอนแรกฉันแค่อยากจะเห็นนายทุกข์ทรมานแทบขาดใจเฉยๆ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วว่ะ

หมายความว่าไงนายน้อยตระกูลอาคาชิเผลอกำหมัดแน่น เมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างในคำพูดที่ต้องการจะสื่อมันออกมาให้เขาได้รับรู้จากอดีตเพื่อนรักตรงหน้า

รู้สึกเหมือนกำลังจะสูญเสียคนสำคัญไป ตลอดกาล

ฉันสนใจคนของนาย และฉันก็ไม่สนด้วยว่าเขาจะเป็นของนายหรือเป็นของใครมาก่อน

“……….”

ไม่มีอะไรที่ฉันอยากได้แล้วไม่ได้ นายเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจไม่ใช่รึไง ? อาคาชิ เซย์จูโร่

 





ตึกๆๆๆ

คุณจะพาผมไปที่ไหนกันแน่ ?!” เสียงหวานเอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าที่จับข้อมือเขาเอาไว้แน่นเพราะกลัวเขาจะหนีไป แถมยังพาเขาวิ่งมาที่ไหนก็ไม่รู้อีกต่างหาก รู้แต่ว่ามันก็ไกลจากฐานทัพเดิมมากพอสมควรแล้ว เพราะตอนนี้ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่จะวิ่งตามพวกเขามา

หุบปากและตามมาเงียบๆเถอะน่า

แต่ผมมีสิทธิ์รู้ว่าคุณจะพาผมไปไหนนะ

อย่าทำให้ฉันหงุดหงิดมากไปกว่านี้คนตัวสูงหยุดวิ่งกะทันหัน ก่อนจะหันกลับมาจ้องมองคนตัวเล็กด้านหลังด้วยแววตาเย็นเยียบ จนคนโดนมองรู้สึกขนลุกไปทั่วทั้งร่างกาย

เขาไม่เคยกลัวผู้ชายคนนี้มากเท่าตอนนี้มาก่อนเลย

คุณก็แค่บอกผมมาว่าจะพาผมไปไหน

บอกเพื่อให้นายแอบส่งสัญญาณหาไอ้อาคาชินั่นรึไงล่ะ

ผมจะทำแบบนั้นได้ยังไง ในเมื่อคุณยืดโทรศัพท์ผมไป

ป้องกันเอาไว้ก่อนนั่นแหละดีแล้ว นายมันเชื่อใจไม่ได้หรอก คุโรโกะสิ้นคำพูดนั้น ร่างเล็กก็เม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเผลอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกลงไปในเนื้อหนัง

ใครกันแน่ที่เชื่อใจไม่ได้เสียงหวานเอ่ยพึมพำกับตนเองเสียงแผ่วเบา แต่มันก็ดังมากพอที่จะทำให้ใครอีกคนได้ยิน มือแกร่งของคนตัวโตกว่าคว้าคางมนของคนตัวเล็กเอาไว้แน่นและออกแรงบีบ จนร่างน้อยรู้สึกเจ็บไปหมด แต่มันก็ไม่เท่ากับตำแหน่งหัวใจของตนเองหรอก

เจ็บกายยังไม่เท่ากับเจ็บใจเลยด้วยซ้ำ

ขอเตือนว่าอย่ายั่วโมโหฉันดีกว่านะ ถ้าไม่ใช่เพราะบอส ฉันฆ่านายไปนานแล้ว

งั้นก็ฆ่าผมเลยสิ ตอนนี้ไม่มีใครมาห้ามคุณแล้วนี่ควีนตัวเล็กเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงท้าทายและออกแนวประชดประชัน ทั้งๆที่หัวใจกระตุกวูบกับคำพูดของอดีตบอดี้การ์ดแสนอ่อนโยนเมื่อสักครู่นี้ไป เขาปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยกับคำพูดนั้น เพราะถึงยังไงอีกคนก็เคยเป็นคนที่เขาเคารพและไว้ใจมากคนหนึ่ง จะให้ไม่รู้สึกอะไรเลยมันก็คงเป็นไปไม่ได้

ผู้ชายใจดีและอ่อนโยนคนนั้น จะฆ่ากันได้ง่ายๆแบบนี้เลยงั้นเหรอ ?

ไม่รู้สึกอะไรอีกแล้วใช่มั้ยที่จะต้องฆ่าคนๆหนึ่งที่ตนเองเคยปกป้องและดูแลเขามาโดยตลอด

เรื่องระหว่างเรามันจบลงและกลายเป็นเพียงอดีตไปแล้วสินะ

อย่าท้าฉันจะดีกว่านะ นายก็รู้ว่าฉันมันเลือดเย็นมากแค่ไหนคุโรโกะมองสบตาคนพูดที่จ้องมองมาด้วยแววตาดุดันและเลือดเย็นสมกับที่อีกคนบอกเอาไว้จริงๆนั่นแหละ

ผมไม่ได้ท้า แค่กำลังบอกให้คุณทำในสิ่งที่คุณต้องการเท่านั้น

หึ ฉันยังฆ่านายไม่ได้หรอก

เพราะบอสของคุณงั้นเหรอครับ

ก็ไม่เชิงหรอกนะ

หมายความว่ายังไงครับสิ้นคำถามนั้น คนตัวสูงก็ขยับเข้ามาใกล้ จนร่างเล็กต้องก้าวถอยหลังไปอย่างช้าๆกับท่าทางที่เหมือนกำลังจะคุกคามเขาของนักฆ่าหนุ่ม จนกระทั่งแผ่นหลังบอบบางแนบสนิทกับต้นไม้ทางด้านหลัง พร้อมกับสองแขนแกร่งที่คร่อมทับร่างของเขาเอาไว้อีกทีหนึ่ง

เพราะฉันอยากเห็นบอสกับอาคาชิฆ่ากันตายไง

อะไรนะครับ …”

ฉันไม่สนหรอกนะว่าสองคนนั้นหรือตัวนายจะเป็นยังไงและจะจบลงแบบไหน สิ่งเดียวที่ฉันอยากจะเห็นก็คือสงครามระหว่างสองคนนั้นต่างหาก

“……….” คุโรโกะได้แต่ยืนนิ่งเงียบอย่างคนพูดไม่ออก เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกไปดี แต่สิ่งเดียวที่เขารับรู้และสัมผัสได้ก็คือความเลือดเย็นและโหดเหี้ยมของอดีตบอดี้การ์ดคนนี้

ไม่มีบอดี้การ์ดคนเดิมของเขาอีกแล้ว หรือว่ามันจะไม่มีมาตั้งแต่แรกกันนะ

นี่อาจจะเป็นตัวตนที่แท้จริงที่เขาไม่เคยเห็นของนิจิมูระ ชูโซก็เป็นได้

ฉันอยากเห็นสองคนนั้นฆ่ากันตายไง ถึงยังฆ่านายตอนนี้ไม่ได้ คุโรโกะ

 





ที่นี่มัน …” ทันทีที่ขาเรียวก้าวเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ ตากลมโตคู่สวยก็กวาดมองไปรอบๆสถานที่ด้วยแววตาสั่นไหว หัวใจดวงน้อยพลันกระตุกวูบเมื่อได้กลับมายังสถานที่คุ้นเคยอีกครั้งหนึ่ง มันนานแค่ไหนแล้วนะที่เขาไม่ได้กลับมาที่นี่อีก หลังจากที่อดีตบอดี้การ์ดทิ้งเขาและเลือกที่จะหันหลังให้กับเขา

มันคือบ้านหลังที่สองของเขา บ้านที่เขากับนิจิมูระซังมักจะแอบมาที่นี่กันเพียงสองคนเท่านั้น

ขาเรียวเล็กของคุณหนูตัวน้อยก้าวเดินตรงไปยังกล่องใบใหญ่ที่ยังวางอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง มือเล็กค่อยๆปัดฝุ่นที่เกาะอยู่บนกล่องแห่งความทรงจำใบนั้นออก แต่ทว่าฝุ่นมันก็เยอะมากจนเกินไป

แค่กๆ !” คนตัวเล็กสำลักฝุ่นที่เกาะอยู่บนกล่องออกมาแทบจะทันที ก่อนที่ร่างของตนเองจะถูกดึงให้ออกห่างจากกล่องใบนั้น พร้อมกับเสียงทุ้มดุที่เอ่ยกับตนเองเสียงเข้ม

เดี๋ยวก็ได้ตายเพราะสำลักฝุ่นหรอก

“……….”

อะไร มองฉันแบบนั้นทำไมคนตัวสูงหันมาจ้องมองคุณหนูตัวน้อยที่อยู่ดีๆก็จ้องหน้าเขาด้วยแววตาที่ทำให้เขารู้สึกแปลกๆในใจ

แววตาที่แสนคุ้นเคย มันนานแค่ไหนแล้วนะที่คุโรโกะไม่ได้มองหน้าเขาด้วยสายตาแบบนี้

ผมแค่คิดว่านานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้เห็นคุณดุผมออกมาแบบนี้

เหอะ ฉันก็แค่ไม่อยากให้นายมาตายอยู่ตรงนี้แค่นั้น

งั้นเหรอครับ

ถ้าจะตาย นายก็ต้องตายด้วยมือของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้นแหละ สิ้นคำพูดนั้น ร่างสูงของนักฆ่าหนุ่มก็เดินไปยืนพิงกำแพงอยู่อีกมุมหนึ่ง ทิ้งให้คุณหนูตัวน้อยยืนเคว้งอยู่เพียงลำพัง

นิจิมูระ ชูโซคงอยากจะฆ่าเขาให้ตายไปจากโลกใบนี้มากเลยสินะ

ตึกๆๆๆๆ

ท่ามกลามความเงียบงันภายในสถานที่ที่คุ้นเคย เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนนักฆ่าหนุ่มต้องชักปืนที่เหน็บอยู่ตรงเอวออกมา และเล็งไปทางประตูที่มีร่างของใครบางคนโผล่พรวดเข้ามา เกือบจะยิงเข้าให้แล้ว ถ้าไม่ติดว่ามันคือคู่หูของเขาเอง

ไฮซากิ โชโงะ !

เฮ้ยๆ ใจเย็นดิวะ อย่ายิงนะเว้ยเสียงทุ้มเอ่ยบอกคู่หูชั่วคราวของตนเองที่เล็งเป้ามาทางเขาและเตรียมลั่นไกปืนใส่เขาเต็มที่

จริงๆก็อยากจะยิงอยู่เหมือนกันนั่นแหละ เหอะ

ใจเย็นดิวะเสียงทุ้มเอ่ยบอกคู่หูของตัวเอง ก่อนจะมองไปรอบๆสถานที่ที่มันเป็นคนเลือกแล้วก็ได้แต่นึกสงสัยว่าทำไมถึงเลือกพาคุณหนูนั่นมาที่นี่กัน

เป็นสถานที่ที่ดีเลยนะ แต่คงต้องทำความสะอาดให้มันดูน่าอยู่ขึ้นสักนิดเอาจริงๆมันก็ไม่นิดหรอก ฝุ่นเกาะขนาดนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคงไม่มีใครมาใช้งานมันนานมากแล้ว

แล้วทำไมนิจิมูระถึงเลือกพาคุณหนูคุโรโกะมายังที่แบบนี้กัน ?

ไม่ต้องทำอะไรหรอก เพราะเดี๋ยวก็ต้องไปกันแล้ว

หา ? ไม่ได้จะอยู่ที่นี่ …”

เปล่า แค่พามาระหว่างรอบอสเท่านั้นเองคำพูดไม่ใส่ใจอะไรของนิจิมูระ ทำให้คนตัวเล็กที่ได้ยินชัดเจนในทุกๆคำได้แต่กัดริมฝีปากของตนเองแน่น เพราะประโยคนั้นมันก็ไม่ต่างอะไรกับการบอกกลายๆว่าสถานที่แห่งนี้มันไม่มีความสำคัญอะไรต่อเขาอีกต่อไปแล้ว

ผู้ชายคนนั้นลืมมันไปหมดแล้ว แตกต่างจากเขาที่ยังจดจำมันได้ดีในทุกๆอย่าง

หมับ !

อ๊ะร่างเล็กสะดุ้งเฮือก ก่อนจะเผลออุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่ออยู่ดีๆมือหนาของใครบางคนก็แตะลงบนไหล่ของเขาเบาๆ

แตะแค่นี้ก็ตกใจ ขวัญอ่อนจริงนะ

คุณก็ให้สุ้มให้เสียงผมหน่อยสิครับ

เป็นอะไรรึเปล่า ? ทำไมสีหน้าดูไม่ค่อยดีเลยมือหนาแตะเบาๆลงบนแก้มใสของคนตัวน้อยตรงหน้า แต่สัมผัสแสนอ่อนโยนนั่นกลับถูกปฏิเสธด้วยการเบี่ยงหน้าหลบของคุโรโกะ ทำให้คนโดนปฏิเสธถึงกับชะงักและหน้าเสียไปแทบจะทันที

คุณหนูตรงหน้าคงจะเกลียดเขาไปแล้วสินะที่ไปล้อเล่นกับความรู้สึกของตัวเอง

ผมไม่เป็นอะไรหรอกครับ

แต่นายดู …”

เขาบอกไม่เป็นอะไรก็อย่าไปยุ่งเลย ปล่อยให้ทำอวดดีไปนั่นแหละเสียงทุ้มต่ำของใครอีกคนดังขึ้น ทำให้คนตัวเล็กต้องเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคนที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่ง แววตาคู่นั้นกำลังจ้องมองมาด้วยแววตาเย็นชาและไร้ความรู้สึกเสียจนคุณหนูคุโรโกะเผลอกำมือแน่น

ผมไม่เป็นอะไรหรอกครับ ไม่ตายง่ายๆหรอกประโยคหลัง คนตัวเล็กเผลอพูดเน้นเสียงชัดถ้อยชัดคำเพื่อให้ใครอีกคนที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่อีกมุมหนึ่งได้ยินมันอย่างชัดเจนคล้ายกับพูดประชดประชันไปในตัว ซึ่งการกระทำของคนทั้งคู่ก็ทำให้คนที่พึ่งมาใหม่ได้แต่ยืนทำหน้างุนงงด้วยความไม่เข้าใจ

อะไรของพวกมันสองคนวะ ? ทำเหมือนกำลังประชดประชันกันอยู่งั้นแหละ

ก็ดี เพราะถ้านายตายง่ายๆมันก็ไม่สนุกน่ะสิ

“……….”

ฉันบอกแล้วไงว่านายยังตายไม่ได้ จนกว่าฉันจะเห็นบอสของฉันกับคนของนายฆ่ากันตายไปเสียก่อน

เลือดเย็น !

ผู้ชายคนนี้มันเลือดเย็นและโหดเหี้ยมมากเกินไปแล้ว

พอๆ จะทะเลาะกันไปทำไมวะไฮซากิที่เห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาห้ามปรามคนทั้งคู่ ก่อนที่ทั้งสองคนจะทะเลาะและประชดประชันใส่กันมากไปกว่านี้

เหอะนักฆ่าหนุ่มส่งเสียงผ่านลำคอออกมาเบาๆ ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางหนึ่ง โดยไม่แม้แต่จะมองกลับมายังคุณหนูตัวน้อยอีกเลย ซึ่งมันก็ดีแล้วที่อีกคนไม่มองมา ทำให้ไม่ทันได้มองเห็นสายตาที่ทอประกายบางอย่างของคนตัวเล็ก

เมื่อไหร่พวกคุณจะปล่อยผมไปงั้นเหรอครับคุโรโกะหันมาถามคนตัวสูงผมเทาข้างกายที่เผลอแสดงความรู้สึกบางอย่างออกมาผ่านทางสีหน้าและแววตา

อยากไปขนาดนั้นเลยเหรอ

ครับ ผมไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากอยู่กับพวกคุณ

เกลียดฉันมากเลยสินะ

“……….”

แต่ต่อให้นายเกลียดฉันมากแค่ไหน ฉันก็ไม่คิดที่จะปล่อยนายไปหรอกนะ

ทำไม …” คุโรโกะถามกลับด้วยความไม่เข้าใจ จะยื้อจะรั้งเขาเอาไว้ทำไม ทำไมถึงไม่ยอมปล่อยเขากลับไปยังที่ของเขาสักที

อยู่กันไปทั้งๆที่เกลียดกันแบบนี้นั่นแหละ ดีแล้ว

“……….”

ถ้ารักกันไม่ได้ งั้นก็เกลียดกันไปเลยนั่นแหละดีที่สุดแล้ว สิ้นคำพูดนั้น ควีนคนสวยก็อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เสียงฝีเท้าหนักๆที่ดังขึ้นมาอีกครั้งก็ทำให้คำพูดนั้นถูกกลืนลงไปในลำคอ พร้อมๆกับร่างสูงของไฮซากิที่มายืนบังเขาเอาไว้และคว้าแขนเขาไปจับ พร้อมกับเล็งปืนไปทางประตู การกระทำคล้ายกับกำลังปกป้องที่ทำให้คนโดนปกป้องถึงกับเม้มริมฝีปากแน่น ส่วนนิจิมูระเองก็ทำไม่ต่างกัน ปืนสองกระบอกถูกเล็งไปทางประตูพร้อมๆกัน ก่อนที่ร่างสูงของใครบางคนจะปรากฏตัวขึ้นด้านหน้าประตู และการปรากฏตัวของเขาก็ทำให้คุโรโกะเผลอทำสายตาผิดหวังออกไปโดยไม่รู้ตัว

เพราะผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนที่เขากำลังรอคอยอยู่

บอสเสียงทุ้มสองเสียงของนักฆ่าหนุ่มดังขึ้นสอดประสานกัน ก่อนที่ปืนในมือแกร่งจะถูกเก็บลงไปที่เดิมและก้มหัวให้กับผู้เป็นบอส

หึ ดูนายจะผิดหวังมากเลยนะที่เป็นฉันน่ะ เท็ตสึยะร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาใกล้คุณหนูตัวเล็กที่ได้แต่ยืนเม้มริมฝีปากแน่น เพราะการปรากฏตัวของแนช โกลด์ จูเนียร์ในตอนนี้ มันก็เป็นการบอกกลายๆนั่นแหละว่าสงครามระหว่างแนชกับเซย์ได้จบลงแล้ว

ถ้าแนชมาอยู่ที่นี่ แล้วเซย์ล่ะ เซย์อยู่ที่ไหน ?!

เซย์อยู่ที่ไหนตาคู่สวยตวัดขึ้นมองคนตรงหน้าอย่างไม่คิดที่จะเกรงกลัวอีกต่อไป ในใจพะว้าพะวงและอดเป็นห่วงคู่หมั้นของตนเองไม่ได้จริงๆ

เพราะเขา เซย์ถึงต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้

ห่วงมันจังเลยนะ

เขาเป็นคนของผม แล้วผมจะไม่ห่วงเขาได้ยังไงสิ้นเสียงทุ้มหวาน มือแกร่งของบอสหนุ่มก็คว้าคางมนไปบีบเอาไว้แน่น ก่อนจะก้มลงมาเอ่ยกระซิบข้างใบหูของคนตัวเล็กเสียงเข้ม

การที่ฉันมาอยู่ตรงนี้มันก็หมายความว่าเซย์ของนายแพ้ฉันแล้วยังไงล่ะ

ไม่จริง

จะไม่ยอมรับความจริงมันก็เรื่องของนาย แต่ตอนนี้นายตกเป็นของฉันโดยสมบูรณ์แล้ว เท็ตสึยะ






[Loading ... 100 per.]






อัพค่ะ ! แจ้งว่าอาทิตย์หน้าไม่ได้มาอัพให้นะคะ เพราะคนแต่งจะเดินทางไปคอนวอนนาวันที่กรุงเทพค่ะ ขอยกยอดไปอาทิตย์ถัดไปเลยนะคะ 55555.

ตอนนี้แต่งแล้วกรี้ดแนชซังหนักมากค่ะ ฮื่อออออ คนอะไรร้ายได้กร๊าวใจมากขนาดนี้ อยากให้เป็นพระเอกแทนเซย์ (?) เลยค่ะ 555555. เป็นตัวร้ายที่ออกมาแต่ละทีแล้วฟินเว่อร์ กร๊าวใจเว่อร์ แบดอีกค่ะ แบดเข้าไป !

แต่เอ๊ะ ... ถ้าแนชซังโผล่มาแบบนี้ แปลว่านายน้อยของพวกเราแพ้แล้วงั้นรึ ? ชะตากรรมของนายน้อยและคนอื่นๆจะเป็นยังไงนั้น ... รอติดตามตอนต่อไปค่ะ

สุดท้าย อ่านแล้วเม้นเหมือนเดิม ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ รักส์ <3






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

228 ความคิดเห็น

  1. #220 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:19

    นายน้อยต้องไม่แพ้สิ

    #220
    0
  2. #218 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:32
    นายน้อยยยย นายน้อยยังไม่ตายใช่ไหมอ่ะ นายน้อยต้องมาช่วนน้องสิ
    #218
    0
  3. วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 02:19

    อ้าว..นายน้อยค่าตัวหมดแล้วสินะคะ5555 ยังไงก็ขอให้รอดมาช่วยน้องก่อนนแล้วค่อยตาย(?!)

    #217
    0
  4. #216 1422549 (@1422549) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 19:48
    ม ไม่จริง!?!นายน้อยอยู่หนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยว
    #216
    0
  5. #215 Maschera (@maschera) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 17:40
    นายน้อยยยอยู่ไหนนนน ไม่จริงใช่ไหมสู้ๆนะพยายามเข้านะ
    #215
    0