[INAZUMA] FRIEND ZONE #เพื่อนไม่จริง [AU-THAI]

ตอนที่ 11 : FRIEND ZONE | CHAPTER 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    3 มี.ค. 62






FRIEND ZONE

- Chapter Ten -






คิดถึงมัน อยากกลับไปหามัน แล้วจะเล่นตัวทำเพื่อ ?กันยาที่นั่งมองเพื่อนสนิทของตัวเองเหม่อลอยอยู่นานพูดขึ้น

เขาสังเกตมาตลอดนั่นแหละว่าอิงดูเหม่อลอยหนักมากในช่วงนี้ บางทีก็ชอบมองไปทางกีต้าร์บ่อยๆ แต่อิงมันคงไม่รู้ตัวหรอกว่าอีกฝ่ายเองก็มองตัวเองอยู่เหมือนกัน แอบมองกันไปมาแบบนี้แล้วเมื่อไหร่จะมีความสุขกันสักทีนะ

ไม่ได้เล่นตัว

แล้วทำไมไม่กลับไปหามันล่ะวะ

มึงน่าจะเข้าใจกูดีที่สุดนะ กันยา

“……….”

ถ้ากลับไปแล้วต้องจบลงแบบเดิม สู้ทนเจ็บแบบนี้ไปเรื่อยๆไม่ดีกว่าเหรอ กันยาลอบมองใบหน้าด้านข้างของเพื่อนสนิท ก่อนจะก้มลงมองหน้าตักของตัวเองเพื่อซ่อนดวงตาที่บ่งบอกถึงความรู้สึกบางอย่างชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ

ก็จริงอย่างที่อิงว่านั่นแหละ ถ้ากลับไปแล้วมันต้องจบลงแบบเดิม เขาขออยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆคงจะดีกว่า

เพราะผลสุดท้ายยังไงก็ต้องเจ็บอยู่ดี

แล้วมึงจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆเหรอวะ ทำแบบนี้ทั้งมึงทั้งกีต้าร์จะยิ่งเจ็บหนักมากขึ้นเรื่อยๆนะ

เจ็บตอนนี้ก็ยังดีกว่าถลำลึกแล้วต้องเจ็บกว่าเดิมป่ะวะ

อิง

กีต้าร์น่ะเป็นแบบนี้ไม่นานหรอก เดี๋ยวก็มีคนมาทำให้มันดีขึ้นเอง  กันยาถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาไม่ได้ห่วงกีต้าร์สักหน่อย คนที่เขาห่วงคือคนข้างๆที่แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง แต่ข้างในนั้นแสนเปราะบางยิ่งกว่าใครต่างหาก

กูหมายถึงมึงต่างหาก อิง

“……….”

มึงบอกว่าเดี๋ยวก็มีคนมาทำให้กีต้าร์มันดีขึ้น แล้วตัวมึงเองล่ะ

“……….”

มึงต้องเจ็บอยู่คนเดียวแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลยหรือไงวะ เขารู้ว่ากีต้าร์น่ะอีกสักพักมันก็คงดีขึ้นอย่างที่อิงบอกจริงๆนั่นแหละ เดี๋ยวก็มีคนใหม่ๆมาทำให้มันดีขึ้นและลืมอิงมันไปได้เอง แต่อิงเพื่อนของเขาล่ะมีใคร ? เพราะมันไม่มีใครเนี่ยแหละถึงน่าเป็นห่วงมากๆ

ไม่มีใครมาช่วยมันได้ แล้วมันจะดีขึ้นได้ยังไงกัน

คงงั้นมั้ง

ไอ้อิง ห่วงตัวเองหน่อยเถอะ

แล้วมึงจะให้กูทำยังไง กันยา

อิง …”

กูทำอะไรได้หรือไง คนที่กำหนดทุกอย่างไม่ใช่กูสักหน่อย

อย่าร้องไห้นะเว้ยพอเห็นว่าเพื่อนตัวเองทำหน้าอยากจะร้องไห้ กันยาก็รีบเอ่ยปากร้องห้ามแทบจะทันที ตอนนี้ไม่มีใครสามารถปลอบมันได้หรอกนะ เขาไม่ใช่คนที่ปลอบใครได้ดีขนาดนั้นหรอกนะ ถ้าจะมีคนที่ปลอบใจมันให้หยุดร้องไห้ได้ก็มีแค่สองคนเท่านั้นแหละ

ไม่กีต้าร์ก็คราม ผู้ชายทั้งสองคนที่ต่างก็ปล่อยมือมันไปเหมือนๆกัน

บางที คนที่เจ็บที่สุดและน่าสงสารที่สุดอาจจะเป็นอิงก็ได้

เพราะมันเลือกไม่ได้เลยว่าจะรักใคร เพราะไม่มีใครอยู่ข้างมันจริงๆเลยสักคน สุดท้ายทุกคนที่บอกว่ารักและจะยืนข้างๆมันก็ปล่อยมือมันไปกันหมด ถึงได้บอกไงว่าคนที่น่าสงสารและเจ็บปวดที่สุดน่ะคืออิง

อิงน่ะเวลารักใครก็ให้เขาไปหมดทั้งใจ ไม่เผื่อแผ่ความเสียใจและความผิดหวังไว้กับตัวเองเลยสักนิด

พอไม่สมหวังขึ้นมา มันถึงได้เจ็บหนักกลับมาแบบนี้ทุกครั้งไง

กูเลือกอะไรไม่ได้หรอก กันยา

“………..”

แม้แต่ตอนจะรักใครสักคน กูยังเลือกไม่ได้เลยว่าควรจะรักใครที่เขารักและจริงใจกับกูจริงๆ ตอนนี้กันยาไม่ได้สนใจอิงแล้ว เขาหันไปมองใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาเงียบๆ ก่อนจะพยักหน้าให้เล็กน้อย และถอยหลังไปช้าๆ อิงมันไม่รู้ตัวหรอก เพราะมัวแต่จมอยู่กับความรู้สึกของตัวเองไง

ไม่รู้ตัวว่าตอนนี้คนที่อยู่ข้างๆและจับมือเอาไว้ไม่ใช่กันยาอีกต่อไปแล้ว

ทำไมวะ กันยา

“……….”

ทำไมตอนกูเริ่มรักใครสักคนจริงๆจังๆ คนที่เจ็บหนักต้องเป็นกูทุกที

“……….”

หรือว่าคนอย่างกูมันไม่สมควรได้รับความรักจากใครเลยวะ

“……….”

กูอาจจะเหมาะกับการอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตก็ได้นะ มือหนาของใครบางคนกดศีรษะเล็กของคนที่กำลังพร่ำเพ้อออกมาด้วยความเสียใจลงกับไหล่ตัวเอง อิงเองก็ไม่ได้อิดออดอะไรเพราะคิดว่าเป็นกันยา ถึงได้ซบศีรษะลงบนไหล่ของใครคนนั้นด้วยความเต็มใจ ไม่ได้เอะใจเลยสักนิดว่ามีบางอย่างแปลกไปจากเดิม

มือหนาของใครบางคนลูบศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนของคนข้างกายช้าๆด้วยสัมผัสอ่อนโยนที่พอจะช่วยปลอบประโลมให้คนๆนี้รู้สึกดีขึ้นได้บ้าง

อย่าร้องไห้เลยนะ

มึงไม่เหมาะกับน้ำตาหรอก อิง

เสียใจมากใช่มั้ยวะ

!!!!!!!!

อิงผละออกมามองหน้าคนพูดด้วยความตกใจ เขานึกว่าอีกคนเป็นกันยามาตลอดถึงได้ยอมซบลงที่ไหล่ของคนข้างๆ ไม่ได้เอะใจเลยสักนิดว่ามือที่ลูบหัวเขาอยู่มันอบอุ่นและอ่อนโยนเกินไป ไม่ได้เอะใจเลย

ว่าคนที่นั่งอยู่ข้างๆเขาไม่ใช่กันยาแล้ว

คราม

อืม กูเอง

มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่

สักพักแล้ว ตั้งแต่มึงเพ้อออกมาด้วยความเสียใจ

แม่ง …” อิงไม่รู้ว่าควรจะมุดหน้าลงไปตรงไหนดี เขาก็อายเป็นเหมือนกันนะที่มาเพ้ออะไรไม่รู้ให้ครามฟัง แม้ว่าอีกคนจะไม่ได้ว่าอะไรแถมยังเต็มใจรับฟังคำพร่ำเพ้อของเขาอีกต่างหากก็ตาม

ระบายมันออกมาเถอะ กูจะรับฟังมึงเอง

“……….”

อย่าอยู่คนเดียวเลย ให้กูอยู่ข้างๆมึงเถอะนะ อิง อิงมองสบตาคนพูดด้วยความรู้สึกแปลกๆในใจ

เขาเคยอยากให้ครามเป็นคนๆนั้นมาตลอด คนที่ยืนข้างๆเขาและคอยรับฟังเขาทุกอย่าง แต่ในตอนที่เขาอยากให้ครามเป็นคนๆนั้น ทำไมครามถึงไม่อยู่เคียงข้างเขา ทำไมถึงหายไปจากเขา ทำไมถึง

ปล่อยมือไปจากเขา

กูเข้าใจว่าใจของมึงกำลังบอบช้ำและเจ็บปวดกับความรักที่มีให้ไอ้กีต้าร์

“……….”

รู้ว่ามึงคงไม่ไว้ใจใครและไม่เชื่อใจใครจากบทเรียนที่ได้รับมา

“………..”

รู้ว่ามึงอยากอยู่คนเดียว แต่กูปล่อยมึงไว้คนเดียวไม่ได้หรอก อิง

“………..”

กูปล่อยมึงที่กำลังเสียใจมากๆไว้คนเดียวไม่ได้ ยอมรับว่ากลัวว่ามึงจะทำร้ายตัวเองเพราะความรักของมึง

กูไม่โง่ขนาดนั้นหรอก

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ กูก็ปล่อยมึงไว้ลำพังไม่ได้หรอก

“……….”

ระบายออกมาเถอะ ให้กูอยู่ข้างๆมึงเถอะนะ อิง สองมือของครามกอบกุมใบหน้าหวานของคนข้างกายเอาไว้ ก่อนจะแนบหน้าผากลงกับหน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ นิ้วเรียวไล้ใบหน้าหวานของอิงเบาๆด้วยสัมผัสอ่อนโยน

มึงมาอยู่กับกูแบบนี้ แล้วควีนของมึงล่ะ

อย่าพูดถึงคนอื่นได้มั้ย ? ตอนนี้กูอยู่กับมึงนะ

เขาไม่ใช่คนอื่นสักหน่อย

อิงครามอดที่จะดุเพื่อนสนิทตัวเล็กออกไปไม่ได้ ทำไมทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน อิงจะต้องพูดถึงควีนอยู่ตลอดเวลา ยอมรับว่าไม่พอใจจริงๆนั่นแหละ เขาหงุดหงิดทุกครั้งเวลาที่อิงพูดถึงควีนในตอนที่อยู่ด้วยกัน

ก็ไม่รู้ว่าจะหงุดหงิดไปทำไมเหมือนกัน

เขาชอบควีนไปแล้วไม่ใช่เหรอ ? เขาเลิกชอบอิงไปแล้วไม่ใช่เหรอ ? แล้วทำไม

ทำไมทุกครั้งที่เห็นน้ำตาของอิง เขาจะต้องรู้สึกเจ็บปวดแทนอิงและอยากจะซับน้ำตาให้กับคนๆนี้

ทุกครั้งที่ได้อยู่กับอิง ทำไมเขาถึงรู้สึกอยากกอดคนๆนี้เอาไว้ รู้สึกไม่อยากปล่อย อยากหยุดเวลานี้ไปนานๆ

เวลาที่มีแค่เขากับอิงเพียงสองคน

กูไม่พูดแล้วก็ได้ แต่วันนี้ขอยืมไหล่หนึ่งวันแล้วกันพูดจบ อิงก็ไม่รอคำตอบเลยสักนิด คนตัวเล็กวางศีรษะลงบนไหล่กว้างของคนข้างกายทันที ซึ่งครามก็ไม่ได้ว่าอะไร กลับยินยอมและเต็มใจให้คนๆนี้ซบไหล่ของตัวเองด้วยซ้ำ

ถ้าหยุดเวลาเอาไว้ได้ก็คงจะดี

“……….”

เวลาที่มีแค่มึงกับกูสองคนเท่านั้นอิงเม้มริมฝีปากแน่น เขาเองก็แอบคิดแบบเดียวกันกับครามเหมือนกัน แต่ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก

พวกเขาหนีความจริงไม่ได้หรอก

เราทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ยังไงก็ต้องกลับไปยังโลกแห่งความเป็นจริงอยู่ดี

นั่นสินะ แต่ถ้ากูพูดอะไรออกไปจะดูเห็นแก่ตัวมั้ยนะ

มึงจะพูดอะไรล่ะ

จำที่กูเคยบอกมึงได้มั้ย เมื่อสองปีก่อน

จำได้ กูจะลืมได้ยังไงอิงไม่มีทางลืมหรอกว่าวันนั้นเขามีความสุขมากแค่ไหน แล้วก็ไม่มีวันลืมอีกเหมือนกันว่าในอีกหนึ่งปีต่อมา เขาจะต้องเจ็บปวดเพราะความสุขแบบไม่เผื่อใจเอาไว้ในวันนั้น

ถ้าเขาเผื่อใจเจ็บไว้สักนิด เขาคงไม่ต้องมาเจ็บปวดมากขนาดนี้

กูรู้ว่ากูเลวที่พูดแบบนั้นกับมึงเขามันเลวจริงๆนั่นแหละที่บอกรักอีกฝ่าย ทำให้อีกฝ่ายมีความสุข แล้วก็ทำลายมันลงด้วยน้ำมือของตัวเองในอีกหนึ่งปีต่อมา

ขอโทษว่ะ อิง กูรู้สึกว่ากับมึงมันยังไม่ใช่ความรักจริงๆ

คำพูดนั้นยังฝังติดอยู่ในความทรงจำของเขา ทั้งใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตาและคำอ้อนวอนของอิงก็ยังฝังอยู่ในความทรงจำของเขาเช่นกัน

วันนั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงพูดแบบนั้นออกไป แต่มาวันนี้ทำไมความรู้สึกแบบนั้นมันย้อนกลับมาอีกแล้ววะ

มึงจะพูดอะไร คิดดีๆไอ้คราม

อาจจะดูเหี้ยที่พูดแบบนี้ แต่อิง …”

ไอ้คราม หยุด

กับมึง กูยังรู้สึกเหมือนเดิมนะ บางทีอาจจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

 



กันยาก็ไม่รู้ว่าหลังจากถอยออกมาให้ครามได้เป็นคนปลอบอิงแล้ว เขาควรจะไปที่ไหนหรือทำอะไรต่อดี

เขาไม่ได้คิดมาสักหน่อยว่าจะทำอะไรต่อ ก็ตอนนั้นเขาคิดว่าตัวเองอาจจะต้องเป็นคนปลอบอิงไปแล้ว ถ้าไม่เหลือบไปเห็นครามเดินเข้ามาเสียก่อน แต่ปล่อยให้สองคนนั้นอยู่ด้วยกันมันดีแล้วจริงๆน่ะเหรอ ?

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าอิงกับครามก็เหมือนเขากับเบสนั่นแหละ

เป็นแฟนเก่าที่ดูแล้วคงจะจบไม่สวยเหมือนเขากับเบสแน่ๆล่ะ

แบร่ !”

ผัวะ !

กันยาสะดุ้งด้วยความตกใจที่อยู่ดีๆใครบางคนก็โผล่พรวดมาจากด้านหลัง เพราะความตกใจนั่นแหละที่ทำให้เขาต่อยหน้าอีกฝ่ายเต็มแรง

เจ็บนะโว้ย ! มือหนักชิบหายเลยเมียกู

โทษๆ ก็มึงอยากโผล่พรวดมาให้กูตกใจทำไมเล่ากันยาเดินเข้าไปดูคนที่ร้องโอดโอยจนบางทีก็ดูจะเว่อร์เกินไป

หยอกเล่นเอง มึงเล่นกูซะหนักเลย

มึงก็รู้ว่าตอนกูตกใจมันเป็นยังไง ไอ้เชี่ยเบส

ขอโทษได้มั้ยล่ะ ไม่คิดว่าจะตกใจขนาดนี้กันยาเบ้ปากใส่คนตัวสูงตรงหน้า ก่อนจะยื่นมือไปให้อีกคนจับ แต่ดูเหมือนจะหลงกลคนขี้แกล้งเข้าเต็มเปา

เชี่ยเบส !” กันยาโวยวายใส่คนขี้แกล้งที่ดึงเขาจนเซล้มลงไปในอ้อมกอดของคนตรงหน้าที่ดูก็รู้ว่าจงใจ ถึงได้ยิ้มกว้างและอ้าแขนรับเขาเข้าไปในอ้อมกอดทันทีแบบนั้น

ดีนะที่ตรงนี้ไม่ค่อยมีคนแล้ว ไม่งั้นเขากับไอ้เบสได้กลับมาดังในชั่วข้ามคืนแน่ๆ ด้วยหัวข้อ รีเทิร์นน่ะสิ

หอมว่ะ

โรคจิตมือบางยกขึ้นดันใบหน้าคมคายของคนที่กอดรัดเขาเอาไว้แน่นราวกับงูหวงไข่ที่โน้มมาดมซอกคอเขาไม่หยุด

กันยา

อะไร ? แล้วจะทำเสียงแบบนั้นทำไมเนี่ย

กูอยาก กลับห้องกันเถอะ

ไอ้หื่นกาม ! มึงนี่กะจะเอาตลอดเวลาเลยรึไงวะเสียงหวานอดไม่ได้ที่จะโวยวายใส่คนหื่นกามที่ไม่ทำแค่ดมแล้วตอนนี้ มันยังกดจูบไปทั่วซอกคอของเขา จนเขาต้องเอี้ยวตัวหนีเป็นพัลวัน

กับมึง เท่าไหร่ก็ไม่พอหรอก

มึงนี่มัน …”

กลับห้องกันเถอะกันยาอยากจะปฏิเสธอยู่หรอก เพราะพรุ่งนี้เขามีเรียนเช้า แต่พอเห็นสีหน้าเว้าวอนและสายตาอ้อนๆแล้วก็ปฏิเสธไม่ลงอีกตามเคย

แพ้ทางไอ้เบสโหมดนี้ทุกทีเลย เฮ้อ

ห้ามทำแรงนะ พรุ่งนี้กูมีเรียนเช้า

ไม่สัญญา ไม่อยากให้ทำแรงก็อย่ายั่วกูให้มันมากนัก

ไอ้เบสกันยามองค้อนใส่คนที่ลอยหน้าลอยตาไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรต่อ เสียงทุ้มของใครบางคนที่ดังขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลก็ทำให้เขาตัวชาวาบ เพราะรู้ดีว่าความลับที่ปกปิดเอาไว้กำลังจะถูกเปิดเผยให้อีกคนรับรู้แล้ว

กันยา ไอ้เบส นี่พวกมึงสองคน …” กันยาหันไปมองหน้าใครบางคนที่ทอดมองมาด้วยแววตาตกตะลึง คงไม่คิดว่าเขากับเบสจะมีอะไรกันลับหลังตัวเอง แล้วก็คงไม่คิดว่าเขากับเบสที่เลิกกันไปแล้วจะกลับมาทำแบบนี้กันได้อีกเหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรต่อกันมาก่อน เขาเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าความลับจะถูกเปิดเผยเร็วขนาดนี้

ฮัช …”






[Loading ... 100 per.]






ก็คือครามกับอิงนี่มีความสัมพันธ์เชิงลึกค่ะ มันมากกว่าคำว่าเพื่อนสนิทมาตั้งนานแล้ว แต่คนที่ทำมันพังไปก็คือครามอีกนั่นแหละ ทำไมพระเอกเรื่องนี้ใจร้ายกับยัยอิงของไรท์กันจังเลยนะ อย่างที่กันยาบอกค่ะ คนที่น่าสงสารที่สุดอาจจะเป็นอิงก็ได้ รักใครก็โดนเขาเทหมดเลยอ่ะลูกแม่ ความรักช่างใจร้ายกับลูกแม่จริงๆเลยยยยย

ยัยกันยาก็คือรถไฟชนกันดังตู้มเลยนะคะ ! หนูจะทำยังไงต่อไปอ่ะคะลูก ? คืออธิบายก่อนนะคะว่าเบสรู้เรื่องของกันยากับฮัชค่ะ แต่ฮัชไม่รู้เรื่องเบสกับกันยานะคะ มันก็เลยกลายเป็นว่ามาเห็นภาพนี้แล้วทั้งตกใจ ทั้งเสียใจ ทั้งผิดหวัง ...

ตอนหน้าจะมีทะเลาะกันมั้ยก็ต้องรอติดตามกันต่อไปค่ะ 555555






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

119 ความคิดเห็น

  1. #46 Cocoamint (@mmiiddoorrii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:15

    โห ซับซ้อนมากเว่อ ก็คือเฟรนด์โซนแบบโยงเส้นข้ามไปมา เหมือนเป็นปมเชือกของคนทั้งสิบคนที่ซ้อนทับไปเรื่อยๆ คนอ่านก็คือไม่รู้จะเชียร์ใครดีเพราะดูเจ็บปวดทุกฝ่ายเลย แต่ที่แน่ๆคือสงสารอิงมาก TT รักใครก็เจ็บ โอ๋ๆนะ

    #46
    0
  2. #45 D.K.Reylie (@reylie123-456) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 19:51

    เอาฟิดิโอมาคู่กับเอนโดเถอะ ทั้งโกเอ็นจิและคิโดจะได้รู้ว่าไม่ควรปล่อยให้คนที่ดีสุดหลุดมือไป

    #45
    0
  3. #44 Pinowi (@piyadanoei) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 00:36
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-09.png อิงลูกเททุกคนทิ้งแม่งเลย!!https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png
    #44
    0
  4. #43 pomsarai17 (@pomsarai17) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 15:44
    อ้าวแล้วควีนล่ะ ไรท์หรือนางไม่มีคู่นุแล้ว=^
    #43
    0
  5. #42 pomsarai17 (@pomsarai17) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 15:44
    อ้าวแล้วควีนล่ะ ไรท์หรือนางไม่มีคู่นุแล้ว=^=
    #42
    0