คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย ѡ Ѻ ความรัก กับ ความช้ำ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
หัวใจไร้รักมักเจ็บช้ำ
หัวใจสีดำมักหม่นหมอง
แต่หัวใจมีรักสีดำน้ำตานอง
เป็นทั้งสองทั้งช้ำทั้งมืดมัว
  
กาลครั้งหนึ่งยังมี
ทานตะวันเบ่งบานอยู่ท่ามกลางป่าใหญ่
ที่เริ่มถึงเวลาร่วงโรย เมล็ดที่อัดแน่นอยู่ภายในเริ่มร่วงหล่น
แต่แล้ว จู่ๆ พายุฝนก็กลับกระหน่ำเทลงมาอย่างบ้าคลั่ง
สายลมที่เคยพริ้วไหวกลายเป็นโหมกระพือพัดกระโชกอย่างรุณแรง
ดอกทานตะวันดอกแล้วดอกเล่าทนต่อแรงลมที่กริ้วโกรธไม่ไหวก็ต่าง
โอนเอนและหักงอลงอย่างกับคนสิ้นใจ
เมล็ดทานตะวันเมล็ดน้อย เมล็ดใหญ่ต่างถูกมือล่องหน ฉุดกระชาก เขวี้ยงโยนไปคนละทิศละทาง

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 มี.ค. 61 / 15:41


ทานตะวันดอกแล้วดอกเล่าต่างจม ก้มจูบผืนดินอย่างกับรักใคร่มานานนม กิ่งกานสาขาและใบที่เคยเขียวขจีแซมน้ำตาล บัดนี้ถูกฉีกทึ้งดึงกระชากจนกลายเป็นเศษต้นไม้ก็เท่านั้น
แท้ที่จริงนี่คือวาระสุดท้ายของทานตะวันกลุ่มนี้ต่างหาก
นี่คือความสนุกของสวรรค์ที่กลั้นแกล้งให้ทานตะวันเล่านี้สิ้นไป อย่างทรมานเหี้ยมโหด
แต่ก็ยังดีที่มนุษย์เรายังปักใจว่ามันไม่มีจิตใจ คงไม่รู้จักความเจ็บปวด
ฉะนั้นการตายของทานตะวันเหล่านี้จึงถือว่าไม่โหดร้ายเกินไปนัก
เหล่าบรรดาเมล็ดทานตะวันที่กระจัดกระจายนั้น
ยังมีเมล็ด เมล็ดหนึ่ง
ที่ซึ่งถือว่าเล็กกระจิ๋วมากกว่าเมล็ดใดๆถูกสายลมที่เกรี้ยวกราดพาพัดไปไกลกว่าใคร
ด้วยขนาดที่ลีบเล็กกระจ้อยหากใครมองคงจะแลเห็นเป็นเพียงเมล็ดที่ใช้การไม่ได้ก็เท่านั้น
ด้วยแรงลมที่เริ่มแผ่วเบาลงเรื่อยๆจึงทำให้เมล็ดน้อยเมล็ดนั้นตกแหมะลงบนผืนดินที่แห้งแล้งไร้สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าพืชแม้สักต้นก็ไม่มี
 
สวรรค์คงมีเรื่องสนุกให้เล่นอีกแล้ว

เมล็ดทานตะวันเมล็ดจ้อยแคระเก็น ถูกสวรรค์วางทิ้งไว้อย่างกับจะกลั่นแกล้งปล่อยให้แห้งตายทั้งๆที่ยังไม่ได้แม้แต่จะแตกหน่อ
แต่แล้ววันเวลาผ่านไปจู่ๆ เมล็ดทานตะวันเมล็ดน้อยก็เกิดการเปลี่ยนแปลง เหตุเพราะ แสงอาทิตย์ที่อบอุ่นโผล่พ้นขอบฟ้าทุกวี่ทุกวันนั้นทำให้เมล็ดทานตะวันแทงใบอ่อนออกมารับแสงอย่างยากลำบาก ใบเลี้ยงที่หยิกหยอยพยายามอย่างสุดกำลังเพื่อที่จะทำให้ตนเองมีชวิตอยู่ต่อไป ภายใต้แสงตะวันที่เปรียบเสมือนผู้เป็นแรงผลักดันให้ทานตะวันต้นน้อย
ทานตะวันต้นน้อยเทิดทูนบูชาพระอาทิตย์ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด เพราะทานตะวันต้นนี้นึกอยู่เสมอว่าหากไม่มีแสงของตะวันตนคงจะตายไปแล้ว แต่หารู้ไม่ว่า พระอาทิตย์นั้นทำให้ทานตะวันต้นนี้แผ่ใบเลี้ยงหยิกๆนั้นออกมาได้ ก็สมารถทำให้ทานตะวันต้นนี้แห้งเหี่ยวและสลายกลายเป็นผุยผง ด้วยความร้อนของพระอาทิตย์สามารถแผดเผาทานตะวันต้นนี้ให้ตายลงได้เช่นกัน
ทานตะวันกลับคิดเพียงว่าหากไม่มีพระอาทิตย์ต้นไม้ต้นนี้คงอยู่ไม่ได้เป็นแน่ คงต้องแห้งเหี่ยวแดดิ้นไปเป็นที่สุด และคิดว่า พระอาทิตย์เองก็คงเป็นเช่นเดียวกัน แต่แล้วความผิดหวังก็เปรียบเสมือนเล่นตลกถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็ว เหตุเพราะยิ่งวันเวลาผ่านพ้นไปนานเท่าไรพระอาทิตย์ก็เหมือนยิ่งวิ่งหนีหายไปไกลเท่านั้น  จนในที่สุดพระอาทิตย์ก็ลาลับไป ไกลจากทานตะวันต้นน้อยเสียแล้ว ตะวันลาลับความมืดมิดก็มาเยือนความเหน็บหนาวกัดกินหัวใจทานตะวันทีละน้อยทีละน้อย
ทานตะวันทั้งหนาวทั้งเสียใจ แต่ฉับพลันทันใดนั้นเองก็กลับมีสายลมอุ่นๆพัดผ่านมาอย่างเห็นใจ คงนึกสงสารเสียกระมังที่เห็นทานตะวันต้นน้อยต้องอยู่อย่างเดียวดาย สายลมคอยอยู่เป็นเพื่อน คอยปลอบโยนคอยห่วงใยทานตะวันทุกเวลาไม่ว่าจะเป็นตอนกลางวันหรือกลางคืน เพียงแต่ทานตะวันนั้นไม่เคยจะมองเห็นเพราะมัวแต่ ฝักใฝ่ไหลหลงอยู่กับ พระอาทิตย์ที่เปล่งประกาย
คอยเป็นลมอุ่นๆโอบกอดยามทานตะวันหนาว คอยเป็นลมเย็นๆอยู่ใกล้ยามทานตะวันร้อนรุ่ม คอยพัดพาอากาศมาให้ยามทานตะวันโรยราอ่อนแรง
แต่กระนั้นก็ดูเหมือนทานตะวันจะไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย ค่ำคืนผันผ่านมาเป็นสิบเป็นร้อยครั้ง ทานตะวันก็ไม่เคยเหลียวแลสิ่งรอบกายใดๆ คอยแต่จักเฝ้าฝันหาเพียงพระอาทิตย์ก็เท่านั้น 

ผลงานอื่นๆ ของ Zeten'Zen

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น