[ Fic harry potter ] only you [ oc x malfoy ]

ตอนที่ 3 : [ EP : 2 ] Selection

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

เรือทุกลำจอดเทียบท่าเรียบร้อยนักเรียนทุกคนต่างพากันเดินเป็นแถว ภายใต้แสงไฟจากดวงจันทร์และโคลมไฟที่ห้อยอยู่บนเสาข้างๆระหว่างทางเดิน แฮกริดเดินนำเหล่านักเรียนปีหนึ่งไปยังบันไดหน้าห้องโถงกว้างของโรงเรียนที่นักเรียนทุกคนจะมารวมตัวที่นั่นเพื่อทำพิธีประถมนิเทศ และให้นักเรียนปีหนึ่งได้ทำพิธีคัดเลือกบ้าน

หน้าห้องโถงมีใครบางคนกำลังยืนรอพวกเด็กๆอยู่เธอเป็นหญิงชราคนหนึ่งที่ในชุดคลุมสีดำตัวยาวโดยที่ชุดข้างในก็คือเดรสสีเขียวที่มีกระโปรงและแขนยาวเช่นกัน

"ขอต้อนรับสู่ฮอกวอตต์อีกไม่กี่อึดใจเธอต้องเข้าไปพบกับเพื่อนร่วมชั้น แต่ก่อนอื่นพวกเธอต้องถูกคัดสรรเข้าบ้านก่อนโดยที่มี กริฟฟินดอร์ ฮัฟเฟิลพัฟ เรเวนคลอและสลิธีริน"

เมื่อจบคำพูดของศาตราจารย์มักกอลนากัลพูดจบนักเรียนปีหนึ่งทุกคนต่างมองหน้ากันอย่างลุ้นระทึก รวมถึงทั้งวาเนสส่า รอนและแฮรี่

"พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันรึเปล่า?"

รอนเอ่ยถามขึ้นเมื่ออดไม่ได้ว่าหมวกคัดสรรจะเลือกตามอุปนิสัยของแต่คนละที่สวมใส่มัน นั่นทำให้แฮรี่เองก็เริ่มวิตกกังวลเช่นกัน

"นั่นก็ขึ้นอยู่กับดวงแล้วล่ะ แต่ยังไงพวกเราก็เพื่อนกันนะ"

วาเนสส่าพูดขึ้นพร้อมส่งรอยยิ้มสดใสให้ทั้งสองคนเพื่อลดความตรึงเครียดในบรรยากาศลง และนั่นก็ทำให้รอนกับแฮรี่ยิ้มขึ้นมาอย่างสบายใจและเห็นด้วยกับสิ่งที่วาเนสส่าพูดถึงเธอกับพวกเขาจะรู้จักกันได้ไม่นานเท่าไหร่

"และในระหว่างที่พวกเธออยู่ในโรงเรียนบ้านจะเปรียบเสมือนครอบครัวยิ่งชนะแต้มของบ้านเธอก็จะเพิ่มขึ้น แต่ถ้าทำอะไรนอกเหนือจากกฎบ้านของเธอก็จะถูกหักคะแนน และเมื่อท้ายเทอมบ้านที่ได้คะแนนเยอะที่สุดจะได้ถ้วยรางวัล"

"เทเวอร์!!!"

เสียงของใครบางคนดังขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมองเขาคือเด็กผู้ชายร่างท้วมตุ้ยนุ้ย ก่อนที่เขาจะเดินไปจับคางคกที่อยู่ตรงหน้าศาตราจารย์มักกอลนากัลขึ้นมาไว้และเดินกลับไปยืนที่เดิม

"ขอโทษครับ"

เนวิลรีบขอโทษศาตราจารย์มักกอลนากัลที่ยืนมองเขาอยู่ก่อนที่สถานะการณ์ทุกอย่างจะกลับสู่ปกติ

"การจัดบ้านคัดสรรจะเริ่มในไม่ช้านี้"

พูดจบมักกอลนากัลก็เดินกลับเข้าไปภายในห้องโถงใหญ่

"ตื่นเต้นชะมัด!"

"นายตื่นเต้นมากเกินไปแล้วรอน แฮรี่ยังไม่ตื่นเต้นเหมือนนายเลย"

วาเนสส่าบ่นรอนที่ดูจะตื่นเต้นจนเกินตัวพร้อมทั้งชี้ไปทางแฮรี่ที่ยิ้มตอบบางๆก่อนจะมีเสียงของใครบางคนพูดแทรกขึ้นมา

"งั้นก็จริงสิข่าวลือบนรถไฟ ที่ว่าแฮรี่พอตเตอร์เข้าเรียนที่ฮอกวอตต์"

วาเนสส่า แฮรี่และรอนหันไปมองบุคคลดังกล่าวก่อนจะพบว่าเป็นเด็กชายผมสีทองที่จัดทรงผมได้เนี้ยบมากเลยทีเดียว และประโยคนั้นทำให้พวกปีหนึ่งคนอื่นๆแตกตื่นและเริ่มซุบซิบกันดังไปทั่ว

"แฮรี่ พอตเตอร์งั้นเหรอ!?"

ทุกคนต่างหันมาทางแฮรี่ รอนและวาเนสส่า ก่อนที่เด็กชายคนนั้นจะเริ่มพูดขึ้นมาต่อ

"นี่แกรป กอล์ย ส่วนฉันมัลฟอย เดรโก มัลฟอย"

มัลฟอยเดินมาหยุดตรงหน้าของแฮรี่ก่อนจะชำเรืองมองรอนก่อนจะหยุดชะงักสายตาอยู่ที่วาเนสส่า และรีบหันกลับไปมองหน้าแฮรี่ต่อก่อนที่จะหันไปมองรอนที่หลุดขำออกมาเพราะชื่อของเขา

"ชื่อฉันมันตลกนักรึไง ส่วนนายผมแดงสวมเสื้อคลุมที่ตกทอดกันมา"

วาเนสส่าที่รับรู้ได้ทันทีเมื่อสีหน้าของรอนเปลี่ยนไปหลังจากที่มัลฟอยทัก ก็จับมือของรอนไว้ไม่ให้ใครเห็นก่อนจะบีบมือรอนเบาๆให้รอนใจเย็นลง ก่อนที่เธอจะค่อยๆปล่อยมือรอนและปั้นหน้านิ่งตามเดิม

"พอตเตอร์แล้วนายอาจจะรู้ว่าพ่อมดบ้างครอบครัวอาจจะดีกว่า ถ้านายไม่อยากผูกมิตรผิดครอบครัวฉันอาจจะช่วยนายได้"

มัลฟอยยื่นมือมาทางแฮรี่เพื่อที่จับมือกับแฮรี่เพื่อทำความรู้จัก เห็นอย่างนั้นวาเนสส่าก็แอบไม่พอใจนิดๆและได้แต่คิดในใจว่าเด็กชายชื่อมัลฟอยนี่เอาความมั่นใจมาจากไหนกันนะ

"ฉันแยกแยะครอบครัวผิดประเภทได้เองขอบใจ"

แฮรี่ตอบไปโดยที่ไม่ยื่นมือไปจับมือตอบนั่นทำให้วาเนสส่าและรอนแอบยิ้มออกมาอย่างสะใจที่เห็นมัลฟอยเสียหน้า  ก่อนที่ศาตราจารย์มักกอลนากัลจะเดินมาพร้อมม้วนกระดาษอันใหญ่สะกิดหลังมัลฟอยที่เหมือนกำลังจะต่อว่าแฮรี่ต่อ 

"เราพร้อมสำหรับพวกเธอแล้ว"

หลังจากนั้นศาตราจารย์มักกอลกัลก็เดินนำพวกเขาเข้าไปทางประตูห้องโถงที่เปิดออกให้เห็นภายในห้องที่มีเหล่านักเรียนชั้นปีอื่นๆตั้งแต่ปี2-7 นั่งเรียงรายกันอยู่บนโต๊ะของแต่ละบ้านและเหล่านักเรียนปีหนึ่งก็ต่างพากันเดินไปเป็นแถวคู่โดยที่วาเนสส่านั้นได้เดินคู่กับเฮอร์ไมโอนี่

"เจอกันอีกแล้ววาเนสส่า"

เฮอร์ไมโอนี่เอ่ยทักขึ้นมาเมื่อเห็นหน้าของเด็กสาวข้างๆว่าเป็นวาเนสส่า ด้วยท่าทางรอยยิ้มที่ดูเหมือนเธอจะดีใจมากๆและตอนนี้พวกเธอกำลังเดินอยู่ตรงกลางทางในห้องโถงที่ถูกเว้นว่างไว้ให้พวกเธอเดิน

"ไงเฮอร์ไมโอนี่ จะว่าไปเธออยากอยู่บ้านอะไรงั้นเหรอ?"

วาเนสส่าเอ่ยทักตอบพร้อมทั้งหาเรื่องชวนคุยขณะที่กำลังเดินจัดแถวอยู่และทั้งสองต่างพากันมองดูบนเพดานที่ดูเหมือนท้องฟ้ายาราตรีกับเทียนเวทมนต์ที่กำลังรอยอยู่บนฟ้า ระหว่างทางเองก็มีพวกรุ่นพี่ปีต่างๆที่มองมาทางพวกเธออยู่บ้างเช่นกัน

"เธอรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ"

เมื่อศาตราจารย์มักอลนากัลพูดขึ้นทำให้วาเนสส่ากับเฮอร์ไม่โอนี่เงียบลงทันทีก่อนที่ทุกคนจะยืนเข้าแถวหน้ากระดาน โดยที่มีเก้าอี้ตัวหนึ่งที่หมวกใบเก่าๆใบหนึ่งเอาไว้บนนั้น ซึ่งวาเนสส่าคาดว่ามันน่าจะเป็นหมวกคัดสรรที่ล่ำลือของฮอกวอตต์ วาเนสส่ามองมันไม่กระพริบอย่างอยากรู้อยากเห็นว่าเขาจะต้องทำยังไงกันและหมวกใบนี้คัดเลือกคนยังไงกันนะ

"ก่อนที่เราจะเริ่มพิธีศาตราจารย์ดับเบิลดอลอยากกล่าวอะไรสักสองสามคำ"

พูดจบชายชราคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างเหล่าบุคคลากรครูทั้งหลายก็ลุกขึ้นยืน เขามีผมสีขาวงอกตามอายุของเขาหนวดและผมของเขายาวมากอย่างที่ว่าเขาคงไม่ได้ตัดมันนานแล้ว นั่นทำให้วาเนสส่าตั้งใจฟังและมองเขาอย่างมากเพราะเขาคือดับเบิลดอล อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนฮอกวอตต์แห่งนี้

"มีกฎเกณใหม่สักสองสามอย่างของเทอมนี้ที่อยากจะประกาศ............กฎข้อแรกคือว่าป่าต้องห้ามคือสถานที่ต้องห้ามของนักเรียนทุกคนและทางภารโรงของเราคุณฟิวส์ ฝากฉันให้เตือนพวกเธอด้วยว่าตามทางเดินของฉันที่สามตลอดด้านขวามืออยู่นอกขอบเขตของทุกคนที่ไม่ประสงค์ตายอย่างเจ็บปวดรวดร้าว"

ดับเบิลดอลพูดด้วยสีหน้าที่ดูจริงจังทำให้ทุกคนแทบจะไม่กล้าที่จะหืออือหรือเข้าไปเหยียบบริเวณที่ดับเบิลดอลกล่าวมา

"ขอบใจ"

เพียงจบคำกล่าวของดับเบิลดอลศาตราจารย์มักกอลนากัลก็หยิบกระดาษม้วนในมือขึ้นมาเปิดออกเพื่อที่จะอ่านรายชื่อของนักเรียนชั้นปีหนึ่งที่เข้าใหม่ทั้งหมดในปีนี้

"เมื่อฉันกล่าวชื่อใครขอให้ขานรับและก้าวมาข้างหน้าฉันจะสวมหมวกคัดสรรบนหัวเธอ และเธอจะถูกคัดไปอยู่ตามบ้านต่างๆ"

ทุกคนต่างพากันเงียบลงและตั้งใจฟังให้มากที่สุดเพราะไม่งั้นคงพลาดชื่อของตนเองไปแน่ๆและนั่นอาจจะทำให้พวกเขาไม่ถูกคัดสรร วาเนสส่าจึงตั้งใจฟังอย่างแน่วแน่ด้วยชื่อของคนแรกก็คือ

"เฮอร์ไมโอนี่ แกรนเจอร์"

เฮอร์ไมโอนี่ที่ถูกขานเรียกและหันมามองวาเนสส่า โดยที่วาเนสส่าได้แต่ยิ้มส่งให้เฮอร์ไมโอนี่ก่อนที่เฮอร์ไมโอนี่จะเดินออกไปหาศาตราจารย์มักกอลนากัล

"ยัยนั่นหน่ะโรคจิตฉันจะบอกให้"

รอนหันมากระซิบกับแฮรี่และวาเนสส่าหลังจากที่เฮอร์ไมโอนี่เดินมานั่งที่เก้าอี้ที่ศาตราจารย์มักกอลนากัลเตรียมไว้ให้พร้อมกับใส่หมวกคัดสรรใบเก่าๆนั่นให้เธอ

"พี่ฉันเล่ามาว่าเจ้าหมวกนั่นพูดมากด้วยล่ะ แม้แต่กระทั่งความคิดของเรามันก็รู้นะ"

วาเนสส่ามองหมวกนั่นอย่างกลัวเรื่องที่มันบ่นความคิดของทุกคนที่สวมใส่มันก่อนที่มันจะคัดเลือกให้ไปอยู่ที่บ้านต่างๆตามลักษณะนิสัยหรือบุคลิคของแต่ละคนที่มันวิเคราะห์ได้

"บ้าน่าอย่างนั้นก็รู้กันหมดหน่ะสิ"

รอนและแฮรี่หันมาตอบวาเนสส่าอย่างพร้อมเพียงกัน แต่วาเนสส่าก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอเพียงแค่ยักไหล่ให้ทั้งสองคนเป็นเชิงว่ามันคือความจริง ซึ่งไม่ทันขาดคำที่เจ้าหมวกนั่นแตะหัวของเฮอร์ไมโอนี่มันก็เริ่มพูดขึ้น นั่นทำให้รอนและแฮรี่เชื่อในสิ่งที่วาเนสส่าพูด

"อ่า เอาล่ะใช่ กริฟฟินดอร์!!!!!!!"

หมวกใบนั้นเริ่มตะโกนออกไปและนั่นเรียกเสียงเฮจากบ้านกริฟฟินดอร์ได้ดีอย่างมากที่ได้เด็กใหม่เข้าตั้งแต่คนแรก จนแล้วจนเล่าจนแฮรี่กับรอนเองก็ออกไปแล้วเหลือเพียงวาเนสส่าที่กำลังกุมมือแน่นอย่างลุ้นระทึกว่าชื่อเธอจะถูกขานเรียกเมื่อไหร่ และไม่นานสมปราถนาความคิดของเธอศาตราจารย์มักกอลนากัลก็ขานเรียกชื่อเธอขึ้น

"วาเนสส่า โซเวโล่"

วาเนสส่าค่อยๆก้าวเท้าทีก้าวไปหาศาตราจารย์มักกอลนากัลและหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับที่หมวกคัดสรรถูกสวมลงบนหัวของเธอพอดิบดิบพอดี และตอนนี้ก็ทำให้วาเนสส่ารับรู้แล้วว่าทำไมพี่ๆของเธอถึงบ่นหมวกนี่กันนักหนา

"อ่า  อืมเจ้านี่ฉลาดดีนะ"

เหมือนถูกเชื่อมโทรจิตเจ้าหมวกคัดสรรเริ่มพูดกับวาเนสส่าภายในจิตใจ โดยที่ตอนนี้เองวาเนสส่าก็หลับตาปี๋อยู่อย่างกล้าๆกลัวๆ และหัวของเธอก็รับรู้ได้ทันทีว่าหมวกนี่จะต้องให้เธอลงเรเวนคลอ

"ไม่เอาเรเวนคลอขอเถอะได้โปรด"

วาเนสส่าคิดฟุ้งซ่านอยู่ในใจเพราะต่อให้เธอจะหัวดีแต่เธอก็ไม่ใช่คนที่มีเล่เหลี่ยมสูงขนาดนั้นเธอไม่สามารถที่จะโกหกใครได้โดยที่สุดท้ายจะไม่ห้ามตัวเองให้ไปสารภาพว่าโกหกได้

"งั้น......กริฟฟินดอร์!!!"

วาเนสส่าถอนหายใจโล่งอกก่อนจะลุกขึ้นและเดินไปทางโต๊ะของกริฟฟินดอร์โดยที่เธอคงจะไม่รู้เลยว่า มีใครบางคนมองเธอด้วยสายตาที่อดเสียดายไม่ได้ที่ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน เมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะเฮอร์ไมโอนี่ก็ขยับให้วาเนสส่านั่งด้วย

"โชคดีชะมัดที่พวกเราได้อยู่ด้วยกัน"

"พวกฉันมากกว่าที่ต้องดีใจที่ปีนี้มีแต่เด็กที่จัดว่าสุดยอดมากๆมาอยู่หน่ะ"

รุ่นพี่คนหนึ่งเอ่ยขึ้นหลังจากที่รอนยิ้มหน้าระรื่นที่ได้อยู่กับแฮรี่และวาเนสส่า ก่อนที่จะคัดเลือกจนหมดเหล่านักเรียนปีหนึ่งต่างพากันนั่งตามบ้านที่ถูกคัดสรรให้ไปอยู่

'เกร้งๆ'

เสียงของช้อนที่ที่กระทบกับแก้วทำให้ทุกคนเงียบลงและหันไปมองศาตราจารย์มักกอลนากัล

"เริ่มงานเลี้ยง ณ บัดนี้"

เพียงประโยคเดียวของดับเบิลดอลกล่าวขึ้นมาอาหารมากมายก็ปรากฏขึ้นมาอยู่บนจานที่เคยว่างเปล่า เหล่านักเรียนทุกชั้นปีต่างพากันเฮลั่นด้วยความดีใจและปลื้มใจก่อนที่ทุกคนจะนั่งทานอาหารบนจานตร
งหน้าของตนอย่างเอร็ดอร่อย และระหว่างที่รอนกำลังจะหยิบไก่อีกชิ้นบนจานใหญ่ก็มีผีตนหนึ่งโผล่ขึ้นมาทำเอาทุกคนโยนอาหารลงกลับที่เติม

"อะไรหน่ะ?"

วาเนสส่ามองผีตนนั้นอย่าง งงๆที่จู่ๆเขาก็โผล่ขึ้นมาตอนที่ทุกคนกำลังเฉลิมฉลองกันอยู่

"สวัสดีเป็นยังไงกันบ้างขอต้อนรับสู่กริฟฟินดอร์"

เมื่อผีตนนั้นพูดจบผีตนอื่นๆก็รอยออกมาจากกำแพงทำเอาพวกวาเนสส่าและนักเรียนปีอื่นๆเบิกตาโต









































----------ตัดฉึบ-----------

  ไรท์กลับมาล้าววววมาลงอีกล้าววววววววขอตัดไว้แค่นนี้เนอะจริงๆแค่กลัวมันจะยาวเกิน555555555555 +  แล้วไว้ไรท์จะมาเฉลยว่าใครที่แอบมองวาเนสส่าตอนที่............สักตอนที่เจอกันแบบตรง อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1 Puig (@Puig) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:29
    สนุก ติดตาม //แอบลำไยเฮอร์ไมนี่หน่อยๆ
    #1
    0