[ Conan x OC ] ฉันนี่แหละสาววาย

ตอนที่ 7 : [ EP : 6 ] แย่งชิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61

-ณ ชิโรอิ โคอิบิโตะ-

"ถึงสักทีเฮ่อออออ"

โฮชิเป็นคนแรกเลยที่กระโดดลงจากรถเมทันทีที่มันจอดเพราะเธอทนที่จะนั่งไม่ไหวมันอึดอัดเกินไป ร่างบางยืดแขนยาวขึ้นเพื่อบิดขี้เกียจก่อนที่คนอื่นๆจะเดินตามมาพร้อมๆกับที่เฮย์จิดึงเสื้อที่เลิกขึ้นเห็นหน้าท้องของโฮชิลง

"อะไรงั้นเหรอ-_- )? "

โฮชิที่ดูเหมือนจะไม่รู้ตัวก็หันกลับไปมองข้างหลังที่ตอนนี้มีโคนันส่งสายตาเฉือดเฉือนมาซึ่งโฮชิก็ยังไม่รู้ตัวอยู่ดีว่าทำอะไรผิด ส่วนไคโตะกับเฮย์จิก็ได้แต่ก้มหน้าหลบแบบเขินๆ

สุดท้ายหลังจากที่ยืนเขินอยู่หน้าชิโรอิ โคอิบิโตะอยู่นานทุกคนก็พากันเข้ามาเที่ยวภายในถูกตกแต่งให้เหมือนบ้านขนมหวานในนิทาน และนั่นเป็นสิ่งที่โฮชิชอบที่สุดเพราะเธอชอบช็อกโกแลตยังไงล่ะและสาเหตุที่เลือกมาที่นี่เพราะเธอกะจะมาซื้อช็อกโกแลตไปใส่คลังเก็บขนมที่บ้านด้วย

"อย่างกับในนิทานแหนะ..."

ไคโตะพูดพร้อมกับเดินตามคนอื่นๆส่วนโคนันตอนนี้เองก็มองดูสำรวจรอบๆ เฮย์จิเองก็ช่างสงสัยตามเคยเลยเพ่งมองบ้านทั้งหลายว่าทำจากขนมจริงๆหรือเปล่าและโฮชิผู้ที่ดูดีใจที่สุดในกลุ่มก็ว่าได้ก็เพราะมีของโปรดอยู่หน่ะสิ

"นี่พวกนายไปเที่ยวกันก่อนก็ได้นะฝากโคนันด้วยล่ะ; )"

ไม่รอช้าพูดจบโฮชิก็รีบวิ่งแจ้นหายไปทันทีไม่รอคำตอบอะไรจากพวกหนุ่มๆเลย ทำเอาทั้งสามคนมองตามแผ่นหลังเล็กนนั้นที่หายลับไปกับตา

เท้าเรียวหยุดชะงักหน้าร้านแห่งหนึ่งที่มีกลิ่นหอมของช็อกโกแลตลอยออกมารอโฮชิอยู่ก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินเข้าร้านไปทันที ตากลมเรียวมองหาที่นั่งที่ว่างอยู่และเดินไปนั่งพร้อมกับนั่งเลือกเมนูในหนังสือ

"สิบโมงแล้วแฮะ.....เอ่อ...สั่งเมนูหน่อยค่ะ"

โฮชิมองดูนาฬิกาที่ข้อมือก่อนที่จะเงยหน้าไปสั่งเมนูกับพนักงานเด็กเสริฟ์ในร้านมารับเมนูพร้อมๆกับทิ้งตัวพิงกับเก้าอี้อย่างสบายใจ ถึงโฮชิจะรู้สึกผิดนิดๆที่แอบหนีมาหาอะไรกินเองก่อน

แต่ก็เพราะมันเป็นของที่เธอชอบอย่างมากนี่นาใครจะไปอดใจไหวแถมยังเป็นที่เรื่องชื่ออีกต่งหากโฮชินั่งกระดิกเท้ารอ 'อิชิยะ ออริจินัล ทีเซ็ต' และ 'ชิโรอิ โคอิบิโตะฟาร์เฟ่' ที่สั่งไปอยู่อย่างตื่นตาตื่นใจ ผ่านไปไม่นานของสิ่งสั่งก็ถูกจัดวางไว้บนโต๊ะตรงหน้าของโฮชิ



ชิโรอิ โคอิบิโตะฟาร์เฟ่ ]



[ อิชิยะ ออริจินัล ทีเซ็ท ]

"จะทานล่ะนะค....."

"โฮชิ......-_-"

โฮชิชะงักทันทีเมื่อถูกเรียกก่อนที่เธอจะได้กินช็อกโกแลตที่อยู่บนโต๊ะและต้องเปลี่ยนไปมองผู้มาเยือนคนใหม่นั้นเอง แต่เธอก็ต้องสะดุ้งตัวโหยงเมื่อเห็นว่าคนๆนั้นคือโคนัน

"พ........พี่"

โฮชิพูดเสียงอ่อยเบาลงเมื่อรับรู้ได้ว่าอีกไม่นานนี้เธอต้องนั่งฟังพี่ชายร่ายบทสวดให้เธอฟังแน่ๆจึงก้มหน้าก้มตารับชะตากรรมทันที

"เห้ วิ๋งมาทำไมเนี่ยฉั๋นตามไม่ทันนะ"

"นั่นสิเจ้าหนู"

เหมือนสวรรค์มาโปรดที่เฮย์จิและไคโตะวิ่งมาทันพอดีก่อนที่เธอจะโดนสวดโฮชิอยากจะกราบขอบคุณพวกเขามากที่เข้ามาทันเวลาพอดี ทำให้เธอรอดตัวไปจากการถูกโคนันบ่นเป็นบทสวด

"อ....อ้าว โฮชิมาที่นี่เองงั๋นเหรอ"

เฮย์จิที่เห็นโฮชินั่งอยู่ก็เอ่ยทักงงๆตามด้วยไคโตะที่เดินตามมาด้านหลังของเฮย์จิ

"อ.....อ๋อ พอดีบังเอิญเจอร้านน่าอร่อยเลยมาหาอะไรทานน่ะ พวกนายก็มาทายด้วยกันสิ"

โฮชิตอบด้วยสีหน้าซีดเผือกเพราะเธอยังไม่รอดจากสายตาของพี่ชายที่บ่งบิกว่าเธอทิ้งเขาได้ลงคอได้ยังไงกัน โคนันที่เห็นแย่างนั้นก็กลัวคนรอบข้างจะแตกตื่นจึงเลี่ยงเดินไปนั่งด้านในฝั่งตรงข้ามกับโฮชิ

ส่วนเฮย์จิก็นั่งฝั่งเดียวกับโคนันและไคโตะนั่งข้างโฮชิแต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับโฮชิเพราะปัญหาของเธอตอนนี้คือพยายามห้ามตัวเองไม่ใฟ้เอาพี่ชายไปจิ้นกับเฮย์จิตอนนี้ แถมโทรศัพท์ในมือมันก็สั่นเอาการเลย

"จะว่าไปไคโตะไม่ได้มากับแฟนเหรอ?"

โฮชิจึงหาเรื่องอื่นชวนคุยโดยใช้เรื่องของไคโตะมาอ้างหาเรื่องคุยไปเท่านั้นเองแต่ถึงอย่างนั้นโฮชิก็มีข้ออ้างอิงจริงๆนะไม่ใช่เรื่องโกหกด้วย

"แฟน?"

ไคโตะทำหน้างงกับคำถามของโฮชิเพราะเขาไม่เข้าใจว่าโฮชิหมายถึงใครกันแน่ เขาเคยมีแฟนด้วยอย่างนั้นเหรอ

"ก็เด็กผู้หญิงที่มากับนายที่เจอฉันครั้งแรกไง"

โฮชิพยายามกระตุ้นให้ไคโตะคิดออกโดยมีสายตาของโคนันที่เหมือนจะได้รับรู้เรื่องอะไรดีๆแล้วก็ว่าได้ และพอไคโตะได้ยินดังนั้นก็ตาโตเหมือนพึ่งคิดได้

"อ้อ....นั่นน่ะเพื่อนต่างหากล่ะ..."

ไคโตะตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยซึ่งโฮชิก็แอบกึ่งเสียดายกับดีใจเพราะที่เสียดายคือเธอคิดว่าไคโตะกับเด็กคนนั้นเหมาะสมกันดี แต่เรื่องที่เธอดีใจคือเธอก็สามารถจิ้นพี่ตัวเองกับไคโตะได้แบบไม่ต้องมีปัญหาอะไรมาตีกันภายในหัวหน่ะสิ

"นี่พวกเธอคุยกันเสร็จรึยังล่ะ"

โคนันพูดแทรกขึ้นมาด้วยสีหน้าเนือยๆทำเอาโฮชิกับไคโตะชะงักและหยุดคุยกันพร้อมกับหันมาคุยกับโคนันและเฮย์จิแทน โยที่โฮชิไม่รู้เลยว่ามีคนจ้องหน้ากันเอาเรื่องปานจะกลืนกินกันได้อยู่แล้ว

"งั้นมาทานนี่กันดีกว่า เห็นเขาบอกว่าอร่อยมากเลยน้าาาา"

พูดจบโฮชิก็ลงมือทานของหวานที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกับคนอื่นๆจนผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงที่พวกเขาพูดคุยและนั่งทานของหวาน โฮชิมองดูนาฬิกาก็ต้องตกใจนิด

"มีอะไรงั้นเหรอโฮชิ...."

คราวนี้แปลกเพราะเป็นไคโตะเป็นคนถามขึ้นมาแต่โฮชิก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่

"ใกล้เวลาพิพิธพัณฑ์เบียร์ซัปโปโรจะเปิดแล้วน่ะสิ แถมนี่เป็นแพลนที่วางไว้ด้วย รีบไปกันเถอะ"

พูดจบโฮชิก็ขยั้นขยอให้ไคโตะลุกขึ้นยืนและโฮชิก็เป็นฝ่ายเดินนำทุกคนและรีบไปจ่ายเงินที่เคาเตอร์ก่อนจะวิ่งออกจากร้านไปทันทีแต่ระหว่างทางที่จะเดินไปที่ลานจอดรถโฮชิก็ชะงักในขณะที่ทุกคนเดินไปที่ลานก่อนแล้ว

"นั่นของหนูเหรอ?"

โฮชิเอ่ยถามเด็กน้อยสองคนที่ยืนร้องไห้โดยมีลูกโป่งติดอยู่ที่ต้นไม้ซึ่งสูงอยู่เอาการเด็กน้อยไม่ตอบอะไรแต่ทั้งสองพยักหน้า โฮชิจึงยืนเต็มความสูงและเขย่งตัวให้สูงขึ้นแต่ก็ไม่มีวี่แววจะถึงเลยด้วยซ้ำ

จนโฮชิอยากจะถอดใจแต่เด็กน้อยทั้งสองก็ให้กำลังใจอยู่เธอจึงพยายามจนในที่สุดลูกโป่งก็ถูกดึงออกไปโดยใครบางคน โฮชิจึงมองตามมือนั้นไปและพบว่าเป็นไคโตะ

"นี่นะหนูน้อย"

"ขอบคุณครับพี่ชาย พี่สาวด้วยนะครับ"

เด็กน้อยโค้งตัวขอบคุณไคโตะด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มโดยมีโฮชิกระพริบตามองเขาปริบๆ แล้วก็ยิ้มออกมา

"อื้อดูแลน้องสาวดีๆด้วยน้าพวกพี่ไปล่ะ"

หลังจากนั้นไคโตะและโฮชิก็โบกมือลาเด็กทั้งสองก่อนที่ไคโตะจะจูับมือโฮชิอย่างถือวิสาสะและจูงมือไปยังลานจอดรถ ซึ่งโฮิเองก็รู้สึกแปลกๆคงเพราะเธอไม่เคยจับมือกับผู้ชายแปลกหน้าแบบนี้ล่ะมั้ง

"มาช้าจังน๋า"

เฮย์จิที่ยืนรอไคโตะกับโฮชิอยู่กับโคนันอยู่ที่ลานจอดรถก็ออ่ยทักขึ้นแต่ดูเหมือนจะมีบรรยากาศมาคุมาจากใครสักคนที่เพ่งมองมือของโฮชิกับไคโตะที่จับกันอยู่ทำเอาโฮชิรีบปล่อยมือทันที

"ช....ช่างเถอะน่ามือเรื่องนิดหน่อยร....รีบไปกันเถอะ"

โฮชิพูดจบก็รีบวิ่งไปคว้าตัวโคนันมาอุ้มขึ้นรถบัสที่จอดรอพวกเขาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว โคนันที่จู่ๆก็ถูกคว้าตัวไปอุ้มก็แอบตกใจเหมือนกันแต่ก็สะใจก่อนจะแลบลิ้นใส่ไคโตะเหมือนกไลังท้าทายอยู่

และแล้วดมื่อคนขึ้นครบรถบัสที่นัดเวลาออกตามกำหนดเวลาก็เคลื่อนตัวออกไปทันทีไม่รีรอใคร


































✨✨✨ คุยกับไรท์✨✨✨

  กลับมาแล้ววววว พอดีใกล้สอบไรท์เลยหาเวลามาลงไม่ค่อยได้ ส่วนใครขึ้นเรือไหรไรท์ไม่รู้เพราะไรท์ก็ไม่รู้ว่าไรท์ขึ้นเรือไหน(..........) แต่เราก็จะแต่งเป็นฉากเลิฟซีนของแต่ละคนให้ทุกคนจ้นเนอะและเดี๋ยวครบเมื่อไหร่จะเปิดโหวตนะจร้าาาาา






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

78 ความคิดเห็น

  1. #22 Bjakx (@0872160144) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:47

    อย่งชิงนางโฮะๆๆๆพยายามเข้าเด้อไรท์~
    #22
    0
  2. #21 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 16:17

    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #21
    0
  3. #20 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 13:33
    ไรท์ใกล้สอบแต่หนูสอบเสร็จแล้วปิดแล้วด้วยเย้
    #20
    3
    • #20-1 vampir (@vampir) (จากตอนที่ 7)
      22 ธันวาคม 2561 / 14:14
      ดีอ่ะ😄😄😄
      #20-1
    • #20-2 fhantom77 (@fhantom77) (จากตอนที่ 7)
      22 ธันวาคม 2561 / 14:36
      ไรท์จะตายคาหนังสือแล้วววว แง้งงงงง
      #20-2