forgetner
ดู Blog ทั้งหมด

ได้เป็นลูกแม่โดม พ่อปรีดี แล้ว ^^

เขียนโดย forgetner

เราไปสอบตรงที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มา

เป็นอะไรที่ดวงมากๆๆๆๆ

เราไม่เคยมีธรรมศาสตร์อยู่ในหัวเลย

ทำไมน่ะเหรอ ก้อเพราะว่าเราไม่กล้าอ่ะ

เป็นอะไรที่สูงมากๆๆๆๆๆๆ

เราบังเอิญได้สมัครไปสอบอ่ะ

เราก้อดวงอีกครั้ง ปรากฏว่าสอบติดสัมภาษณ์

แต่หลังจากนั้น เรามีโอกาสได้อ่านหนังสือประวัติศาสตร์ชาติไทย

แล้วเราก้ออ่านเจอ!!!

ว่าชาวธรรมศาสตร์และประชาชนทำอะไรกันบ้าง

เพื่อสิทธิ เื่พื่อประเทศไทยของเรา

หลังจากวินาทีนั้น เรารักธรรมศาสตร์ขึ้นมาทันที

เหมือนต้องมนต์สะกดยังไงยังงั้นอ่ะ

" ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน "

เรารู้แล้วว่าคำนี้หมายความว่ายังไง

อีกคำหนึ่งที่เราติดปากอยู่ตลอดเวลา

ก้อคือ" อย่าละเลยสู่แนวทางสร้างความดี "

เป็นคำที่แบบว่า สะกิดใจอ่ะ

มันเป็นอะไรที่ทำให้เราดูเป็นคนดีขึ้นเยอะอ่ะ

เมื่อวานนี้เราได้ดูประกาศผลปรากฏว่าเราติดอ่ะ

เป็นอะไรที่ดีใจมากๆๆๆๆๆ

เรานั่งร้องไห้กะแม่

เป็นอะไรที่ซึ้งมากๆๆๆๆๆ

ณ ตอนนี้เรารักธรรมศาสตร์อย่างบอกไม่ถูก

การเป็นลูกแม่โดม ลูกพ่อปรีดี มันอย่างนี้นี่เอง

อ่าาาาา ดีใจจัง โว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


พ่อนำชาติด้วยสมองและสองแขน

พ่อสร้างแคว้นธรรมศาสตร์ประกาศศรี

พ่อของข้านามระบือชื่อปรีดี

แต่คนดีเมืองไทยไม่ต้องการ...


............................................


มหา  ชนหลั่งไหลใฝ่ศึกษา
วิทยาลัย  แห่งนี้มีความหลัง
วิชา   การก่อปํญญาพ้นภวังค์
ธรรม   เปรียบดั่งแสงไฟชี้ทางตน
ศาสตร์  ฤาศิลป์ศึกษาไว้ด้วยชีวิต
และ   อุทิศเพื่อประชาชนทุกแห่งหน
การ   ศึกษามิสอนให้เป็นนายคน
เมือง   นี้ชนทุกชั้นเท่าเทียม

...........................................

ประตูแดงกำแพงเหลืองอันเขื่องไข
คือมหาวิทยาลัยคนกล้าหาญ
โดมดินสอขีดเส้นเน้นตำนาน
ผจญจารบรรจบความตามเป็นจริง
สำนัำกไหนหมายชูประเทศชาติ
สำนัำกนั้น" ธรรมศาสตร์และการเมือง "

..........................................


ที่แห่งนี้ไม่ใช่แดนแห่งความฝัน     มหัศจรรย์หรือจะเกิดจากเม็ดหิน
เสรีภาพหรือฝังอยู่ในดิน               ไม่ใช่ถิ่นที่ทุึกที่มีเวทมนตร์
เป็นแค่ตึกใหญ่โตและโ่อ่อ่า           เติมคุณค่าประวัติศาสตร์อับสับสน
ภายนอกเรียกคนที่นี่เสรีชน           แต่กี่คนที่รู้ค่าที่ว่านั้น
ที่แห่งนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้                   มันขึ้นอยู่ใครไขว่คว้าค้นหาฝัน
จะครึ็กครื้นเงียบสงัดอัศจรรย์        เพียงเธอนั้นไขว่คว้ามายลถิ่น
ที่แห่งนี้ไม่ใช่แดนแห่งความฝัน     มหัศจรรย์หรือจะเกิดจากเม็ดหิน
เสรีภาพหรือจะฝังอยู่ในดิน            ทั้งหมดสิ้นสร้างด้วยมนตร์แห่งมือเธอ

.............................................................

คือวิญญานเสรี           ชื่อปรีดี พนมยงค์
คือดาวที่ดำรง             อยู่คู่ฟ้า สถาวร
คือเทียนที่ลาร้าง         แต่ส่องทางไ้ว้สุนทร
คือเกียรติที่กำจร         และจารใจผู้ใฝ่ธรรม
คือแสงธรรมที่นำฉาย  คืดความหมายที่เลิศล้ำ
คืำอผู้ประสาสน์คำ        " ธรรมศาสตร์และการเมือง "
ผู้พลิกประวัติศาสตร์    ประชาราษฎร์ให้โลกเลื่อง
คือเสรีรองเรือง            ระยับอยู่่คู่ฟ้าดิน
อาลัยท่านอำลา           จากประชาทั่วธานินทร์
แต่เจตนาจินต์              จักสืบล่วงเป็นพลัง
คือหรีดและมาลัย         จากดวงใจชนรุ่นหลัง

สายใยไม่หยุดยั้ง         แต่ยังอยู่อย่างยืนยง
แม่โดมจักผงาด           ธรรมศาสตร์จักดำรง
ปรีดี พนมยงค์              ประดัับไว้ในใจชน
                                                                                                    " เฉินซัน "

..........................................................................

ได้เป็นลูกแม่โดม ลูกพ่อปรีดีแล้ว


















ความคิดเห็น

queenrobster
queenrobster 4 ก.พ. 52 / 20:03
ยินดีด้วยจ้า
PS.  ภาษาไทย คือ - ปัจฉิมลิขิต -
ความคิดเห็นที่ 2
เพิ่งเข้ามาดูนะคะ คงไม่สายเกินไปที่จะบอกว่ายินดีด้วยค่ะ

ขอต้อนรับเพื่อนใหม่ ลูกแม่โดม

ชอบกลอนที่นำมาลงนะคะ เก่งจังที่หามาได้

เราจำได้บางกลอน search หาตั้งนานแน่ะ

ขอบคุณนะคะ