ตอนที่ 21 : บทที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 570 ครั้ง
    18 พ.ย. 61


บทที่ 20

การมีชีวิตอยู่โดยที่ไม่รู้ว่าคนรักเป็นตายร้ายดีอย่างไรทำให้ผู้ถือครองแห่งแสงสว่างไม่มีกำลังใจในการมีชีวิตต่อ ปล่อยทุกๆ วันที่มีอยู่ไปให้ผ่านไปอย่างไร้ความหมาย ขังตัวเองไว้ภายใต้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ตนสร้างขึ้น กีดกันตนเองออกจากผู้คนและโลกภายนอก

ไม่รู้จุดหมายของชีวิต มีชีวิตต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่คิดอะไร รอต้อนรับมังกรขาวตัวแล้วตัวเล่าที่เข้ามาหา แต่ก็ไม่มีมังกรขาวตนไหนที่ช่วยเขาได้เลย ทำให้ผู้ถือครองแห่งแสงสว่างหมดหวัง ปล่อยตัวปล่อยพลังทั้งหมดที่มีเข้าปกป้องพื้นที่ของเหล่าลูกหลาน

แต่ใครจะรู้ ในขณะที่วิญญาณของเขากำลังจะหลอมรวมไปกับพฤกษาศักดิ์สิทธิ์ จู่ๆ ก็มีคนมาเคาะประตูบ้าน สร้างความหวังให้เขาอีกครั้ง มังกรขาวที่มีท่าทีที่แปลกประหลาด ไม่อ่อนน้อม ไม่ถ่อมตน แถมยังเต็มไปด้วยเล่ห์กลและแผนการ

เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าก้าวร้าวกับเขาเช่นนี้ ถึงผู้ถือครองแห่งแสงสว่างจะไม่ถือตัว แต่ไม่เคยมีใครหน้าไหนกล้าออกคำสั่งหรือตำหนิเขาแม้แต่น้อยนอกจากผู้ถือครองแห่งความมืดที่เปรียบเสมือนดวงใจของเขา

แต่นั่นไม่ใช่กับชงหยวน มังกรขาวที่มีนิสัยแปลกประหลาดแตกต่างจากมังกรขาวตนอื่น ไม่ว่าจะเป็นอุปนิสัย ท่าทาง คำพูดคำจาหรือแม้แต่อายุ ใช่แล้ว ไม่มีมังกรขาวตนไหนกล้าออกเดินทางตั้งแต่อายุยังน้อย อีกทั้งไม่มีมังกรขาวตัวไหนกล้าขู่เขาเหมือนกับเจ้าเด็กน้อยชงหยวน

แต่สิ่งที่ทำให้ผู้ถือครองแห่งแสงสว่างหวาดกลัวคือความคิดความอ่านของเจ้าเด็กน้อยมังกรขาว ชีวิตที่แสนน่าเบื่อเริ่มเปลี่ยนไป แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้มาก นั่นเป็นผลกระทบมาจากการที่เขาไม่ยอมฝึกฝนตนเอง ทำให้พลังของเขาถูกพฤกษาศักดิ์สิทธิ์ดูดไปมากขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละวัน สิ่งเดียวที่สามารถทำให้พลังของเขากลับมาได้คือการดึงตัวเองออกมา ให้ตัวของเขาหลุดออกจากพฤกษาศักดิ์สิทธิ์เพื่อมิให้ถูกดูดพลังได้อีก แต่มันต้องใช้พลังที่มหาศาล ซึ่งในตอนนี้พลังของผู้ถือครองแห่งแสงสว่างไม่เหลืออีกแล้ว

“แล้วถ้าเจ้าหลุดจากพฤกษาศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ มันจะไม่ตายเอาหรือ” เสียงทุ้มหวานแผ่วเบาดังผ่านสายลมมาให้ผู้ถือครองแห่งแสงสว่างได้รับฟัง เรียกรอยยิ้มหวานจากร่างสูงใหญ่ได้เป็นอย่างดี ถึงแม้เวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด แต่คนรักของเขาก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

“เพราะพฤกษานี้ได้รับพลังของข้าไปมากพอแล้ว มันจึงยังสามารถคงอยู่ได้ ต่างจากข้าที่ต้องพึ่งยาที่มังกรขาวนำมาให้เพื่อรวบรวมพลังให้แก่ตัวเอง แล้วจึงค่อยถ่ายทอดให้แก่ต้นไม้ที่เจ้าให้ข้ามา” เอ่ยตอบผีเสื้อตัวน้อย แต่ก็ไม่วายรวบรวมพลังของตนต่อไปเพราะตอนนี้นอกจากจะต้องการพลังที่มหาศาลเพื่อปลูกพฤกษาจากแดนแห่งความมืดแล้ว เขายังต้องเพิ่มพลังให้แก่ตนเองอีกด้วย ผู้ถือครองแห่งแสงสว่างเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว เขารู้ดี

“เขาเป็นมังกรที่แปลกประหลาด..” เจ้าผีเสื้อตัวน้อยเริ่มขยับอีกครั้ง ครั้งนี้เอ่ยนินทาเจ้าของเรื่องทั้งหมด ภายในน้ำเสียงปะปนไปด้วยความโกรธและความขัน เป็นอารมณ์ที่หลากหลาย แต่ถ้าฟังดีๆ ในน้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความสุข

สุขที่ในที่สุดก็เจอผู้ที่สามารถช่วยเราได้ สุขที่อีกฝ่ายทุ่มเทกับการช่วยเหลือในครั้งนี้ ถึงแม้เจ้าตัวจะบอกว่าทำเพื่อตัวเองก็ตาม แต่เพราะการทำเพื่อตัวเองมันทำให้พวกเขาได้รับผลพลอยได้ด้วย มันจึงยิ่งทำให้ผู้ถือครองแห่งความมืดรู้สึกขอบคุณอยู่ลึกๆ

“ใช่ เขาเป็นมังกรที่แปลก แกล้งทำเป็นอ่อนแอ ทั้งๆ ที่แข็งแกร่ง แกล้งขู่ว่าจะไม่ช่วยทั้งๆ ที่คอยช่วยอยู่เสมอ แต่สิ่งที่ต่อให้แกล้งก็ปิดไม่มิดคงจะเป็นความคิดความอ่านของเขา ไม่สิ เขาไม่เคยปิดมัน แค่เขาแสดงมันออกทางอารมณ์เสียมากกว่า” ใช่แล้ว ชงหยวนมักแสดงความฉลาดของตนผ่านอารมณ์ที่เกรี้ยวกราดราวกับเด็กเอาแต่ใจ ทำราวกับตนเอาแต่ได้ ทั้งๆ ที่ทุกอย่างที่เขาคิดมันมีเหตุและผล แต่กลับปกปิดมันเอาไว้

“เขาแสดงให้พวกเราคิดว่าเขาเข้าใจง่าย เป็นคนที่เหมือนจะเอ่ยทุกอย่างตรงๆ แต่จริงๆ แล้วภายในกลับเต็มไปด้วยความลับ ความลับที่ถ้าเจ้าตัวไม่เอื้อนเอ่ย ก็ไม่มีผู้ใดได้รู้” เจ้าผีเสื้อน้อยยังคงส่งเสียงผ่านสายลม พวกเขาทั้งสองที่ได้เจอชงหยวนต่างมีความคิดที่เหมือนกัน ถ้าพวกเขาเด็กกว่านี้คงเข้าใจในภาพลักษณ์ที่ชงหยวนสร้างขึ้น แต่น่าเสียดายที่พวกเขาเปรียบดั่งเฒ่าคนหนึ่ง ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก แค่เด็กที่พยายามซ่อนนิสัยที่แท้จริง ไม่อาจปกปิดพวกเขาได้แน่ ถึงกระนั้นเฒ่าทั้งสองก็ยังคงหวาดกลัวเจ้ามังกรขาวอยู่ดี

เพราะชงหยวนไม่ต่างจากคลื่นใต้น้ำเลย...

...

ขบวนเสด็จกลับขององค์ชายฮุ้ยเซินตั้งขึ้นในเช้าตรู่ของวันใหม่ เหล่าทหารต่างประจำที่ของตนดั่งตอนที่องค์ชายสองเสด็จมา ต่างกันตรงที่มังกรที่องค์ชายประทับไม่ได้ทำหน้าที่ดังเดิม ใช่แล้ว ไม่มีมังกรตัวไหนที่องค์ชายเลือกประทับเลย

ปีกใหญ่สีดำทมิฬโบกสะบัดอย่างเชื่องช้า ลำตัวใหญ่มหึมาคับพื้นที่บริเวณโดยรอบ เสียงคำรามดังกึกก้องพ่นควันสีฟ้าสวยออกมาเล็กน้อยราวกับถอดถอนหายใจ นัยน์ตาสีทองสว่างที่เคยงดงามหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อปรับเปลี่ยนการมองเห็นที่ต่างออกไป การมองเห็นที่ปรับระยะทางได้โดยไม่จำกัดเป็นความสามารถของมังกรในร่างที่แท้จริง

เกร็ดสีดำสนิทพราวระยับเมื่อต้องแดดดั่งผืนน้ำยามค่ำคืนที่ต้องแสงจันทร์ ความงดงามที่แฝงไว้ซึ่งความแข็งแกร่ง เหล่ามังกรต่างชื่นชมและนึกอิจฉาเกร็ดอันงดงามของมังกรดำ เจ้าแห่งเวหาที่แท้จริง ไม่ว่าจะเป็นกรงเล็บที่แหลมคม ปีกใหญ่ที่กินบริเวณโดยรอบหรือเกร็ดอันแข็งแกร่งที่ไร้ซึ่งสิ่งใดเทียบเท่า

แต่ถ้าหากสังเกตให้ดีๆ จะพบความผิดปกติที่ต่างออกไป บนหน้าผากของมังกรดำ ตราประทับรูปมังกรขาวตัวน้อยที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของ ตำแหน่งที่ทับทิมเม็ดงามประดับปกปิดเอาไว้ตลอดมา...

ตราประทับของเจ้าของดวงหทัยของราชามังกร!

น่าเสียดายที่เหล่าทหารมัวแต่ชื่นชมกับเกร็ดอันงดงามขององค์ชายฮุ้ยเซินจนมิได้สังเกต อีกทั้งองค์ชายเองก็มิใช่คนที่พิรี้พิไรมัวโอ้อวดความงดงามของร่างกายตนอยู่ พระองค์โผบินโดยมิได้บอกผู้ใดก่อน ทำเอาเหล่าทหารแตกฮือรีบโผบินตามมังกรดำไปในทันที

“หืม” ในระหว่างที่ทิ้งตัวลงผ่านกำแพงเวทย์พระขนงเรียวสวยเลิกสูง แปลงกายกลับเป็นร่างมนุษย์ดังเดิม ก่อนจะหันไปทอดพระเนตรมองกำแพงเวทย์สีใสที่ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงด้วยพระพักตร์ฉงน

“มีอะไรหรือพะยะค่ะองค์ชาย” เจียหลิวที่ตามมาติดๆ แทบหยุดเท้าของตนไม่ทัน เงยหน้าถามเจ้าของพระวรกายสูงใหญ่ที่มีพระพักตร์ที่ต่างออกไป นัยน์พระเนตรสีทองส่องสำรวจขอบกำแพงเวทย์ด้วยแววพระเนตรที่คาดเดายาก

“เรารู้สึกกำแพงนี้มันต่างจากตอนที่เราออกไป” ทั้งที่เป็นความผิดปกติเพียงเล็กน้อยแต่กลับทำให้พระองค์รู้สึกว้าวุ่นพระทัยยิ่งนัก ยื่นพระหัตถ์สัมผัสเล็กน้อย ความรู้สึกผิดแปลกหายไปแล้ว นั่นยิ่งทำให้พระขนงของพระองค์ขมวดหนักขึ้น

“มีอะไรให้กระหม่อมรับใช้หรือไม่พะยะค่ะ” แต่แล้วทั้งสามก็ต้องชะงักหันไปมองผู้มาใหม่ ทหารเฝ้าประตูเวทย์ยิ้มประจบก่อนจะรีบเข้ามาเอ่ยถาม องค์ชายฮุ้ยเซินที่ไม่ชอบพูดคุยกับคนแปลกหน้าจึงได้แต่เบือนพระพักตร์หนี ปล่อยให้องครักษ์ส่วนพระองค์ทั้งสองซักถามไป

“เจ้าเฝ้ากำแพงนี้ตลอดหรือเปล่า” เจียหลิวเอ่ยถามอย่างกดดัน หยางเกาก็ไม่ต่าง องครักษ์ผู้มาใหม่เลิกลั่กเล็กน้อย ไม่นึกว่าตนจะเข้ามาผิดจังหวะ แต่สุดท้ายก็ยอมเอ่ยความจริงเมื่อถูกสายตากดดันจากทั้งสององครักษ์

“ข้าเพิ่งเข้าเวรขอรับ ก่อนหน้านี้มีทหารตนอื่นเฝ้าแทนข้า” เอ่ยกับทั้งสององครักษ์อย่างนอบน้อม หยางเกาและเจียหลิวจึงหันไปขอความเห็นจากนายเหนือหัว แต่พระองค์มิได้ตรัสอันใด ทั้งสองจึงไล่ให้ทหารนายนั้นกลับไปทำหน้าที่แทน

แซ่ด แซ่ด

“เกิดอะไรขึ้น” แต่แล้วไม่ทันที่พระองค์จะตรัสอะไรกับองครักษ์ทั้งสอง เสียงดังเซ็งแซ่ก็เกิดขึ้น เหล่าทหารที่เพิ่งกลับมาพร้อมกับองค์ชายฮุ้ยเซินต่างมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก ทหารแต่ละนายต่างพยายามเค้นพลังของตนออกมา แต่พลังที่ออกมากกลับน้อยนิด ไม่ต่างจากที่ออกไปนอกกำแพงเลย

องค์ชายฮุ้ยเซินไม่รอช้ารีบรวบรวมสสารสีดำของตนบนพระหัตถ์ขาวทันที แต่สิ่งที่ปรากฏกลับไม่ต่าง พลังของพวกเขาหายไป หายไปถึงสามในสี่ส่วนของพลังทั้งหมด ราวกับว่ากำแพงมิได้คืนพลังให้แก่พวกเขา

“บ้าน่านี่มันเกิดอะไรขึ้น”

“ทำไมพลังข้าไม่กลับมา”

“บ้าจริง ข้าฝึกฝนแทบเป็นแทบตายเลยนะเจ้ากำแพงบ้า”

เสียงโวยวายดังขึ้นไม่หยุด เหล่ามังกรต่างมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก ต่างจากองค์ชายฮุ้ยเซินที่มีเพียงพระพักตร์นิ่งสนิทเท่านั้น หยางเกาและเจียหลิวเองก็ไม่รอช้าหันมองผู้เฝ้ากำแพงที่มีสีหน้างุนงงกับเหตุการณ์ สั่งให้ตามเหล่าผู้เฝ้ากำแพงมาที่นี่ทันที

“พวกกระหม่อมไม่รู้จริงๆ นะพะยะค่ะองค์ชาย พวกกระหม่อมเฝ้ากันตามปกติ ไม่เห็นความผิดปกติใดๆ เลยพะยะค่ะ” เหล่าทหารเฝ้ายามต่างคุกเข่าเอาหัวโขกพื้นเบื้องพระพักตร์ขององค์ชาย หวังจะได้รับการอภัย และหวังว่าองค์ชายจะช่วยห้ามเหล่าทหารที่สูญเสียพลังของตนไป ต่างกับผู้สร้างกำแพงที่ได้แต่นั่งนิ่งไม่รู้จะแก้ต่างให้ตนอย่างไรที่หาข้อผิดพลาดของกำแพงไม่ได้ ได้แต่นั่งรอรับชะตากรรมชีวิต

“เราจะเอาเรื่องนี้เข้าประชุม หวังว่าพวกเจ้าจะไม่ค้านนะ”

+++

หลังจากนี้ถ้าหายให้รู้ไว้ว่าติดโปรเจกนะคะ ฮรือ งานเยอะไม่ว่า เน็ตหอไม่เดินนี่สิอันตราย ไม่พอ ไฟตกบ่อยมาก จะร้องไห้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 570 ครั้ง

750 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 18:00
    พึ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากกกกก ชอบคาแรคเตอร์ของน้องมากจริงๆ
    #218
    0
  2. #205 kam201713 (@kam201713) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:17

    สู้ๆน้าค้าาาาาไรท์
    #205
    0
  3. #198 Nicefox (@savada-agito) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 23:47
    สงครามเปิดฉาก
    #198
    0
  4. #196 ตามไป (@aeng-aey) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 20:29
    สู้ๆน้าไรท์ ขอให้โปรเจคผ่านลุล่วงด้วยดีนะคะ
    #196
    0
  5. #195 Pzsxdc (@Pzsxdc) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 19:31
    ชอบจังเลยค่ะรอตอนหน้าไม่ไหวล้าวววว ขอกดสคิปได้มั้ย
    #195
    0
  6. #194 ก้อนกลมสีขาว (@nutfloksong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 18:17
    ไรท์อยากได้อีกตอน please~
    #194
    0
  7. #193 KARENA (@karena) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 17:22
    สู้ๆค่ะไรท์ เป็นกำลังใจให้
    #193
    0
  8. #192 yoonmin085 (@yoonmin085) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:20
    ฮื่อออ ค้างงงอะ
    #192
    0
  9. #191 i'mtheONE (@weareoneexo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:18
    โอ้ยยยย รอตอนหน้าไม่ไหวแล้ววว อ่านละมันติดลม พึ่งเข้ามาอ่าน พลอตเรื่องดีมากค่ะ สนุกมาก แต่อยากให้มีการเรียบเรียงเหตุการณ์ หรือการโยงเหตุการณ์นิดนึง บางทีอ่านแล้วงง ว่าเอ้อออ เมื่อกี้พูดถึงองค์ชายอยู่ ละจู่ๆตัดฟึบเข้าไปหามังกรขาวเลยแบบนี้ มันเลยทำให้งงในไทม์ไลน์เข้าไปใหญ่ อย่างน้อยเว้นวรรคก็ยังดีค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่าาา สู้เด้อออรออ่านและติดตามอยู่
    #191
    4
    • #191-1 i'mtheONE (@weareoneexo) (จากตอนที่ 21)
      18 พฤศจิกายน 2561 / 18:01
      ขอเสริมอีกนิด ถ้าเกิดว่าไรท์ได้ตีพิมพ์หรือว่ามีการรีไรท์ เราอยากให้เพิ่มตรงรายระเอียดปลีกย่อยอีกหน่อย อย่างพัฒนาการของมังกรขาวที่มีการฝึกฝนกับพวกภูติ การเดินทาง ทางผจญภัย อีกอย่างนึงคือการใช้ชีวิต จากทั้งของมังกรขาวและมังกรดำ ให้รู้ว่าเออ เขาใช้ชีวิตในวังยังไง ใช้ชีวิตนอกกำแพงลำบากแค่ไหน(ไม่รู้ว่าไรท์เขียนไว้แต่ยังไม่ถึงตอนรึป่าว) ซึ่งส่วนนี้เราว่ามันสำคัญมาก บางตอนไรท์เขียนไว้อยู่แต่เราว่ามันยังไม่พอกับการที่เนื้อเรื่องมันกว้างที่มีทั้งแดนมังกร แดนแสงสว่าง แดนแห่งความมืด นี่แหละค่าา ความในใจ เพราะตอนอ่านที่บอกว่าข้ามไปแดนแห่งแสง ละบอกจะไปแดนแห่งความมืด ละก็ตัดจบไปหามังกรดำดื้อๆเลย มันทำให้เราเสียดาย ว่าเอ้อออ ถ้ามีเรื่องราวของน้องในการข้ามแดน การอยู่ในแดนนั้นมีอะไรบ้าง มันทำให้เราตื่นเต้น น่าติดตามมากขึ้นค่ะ
      #191-1
  10. #190 ซานหลิน (@shimotoji) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:16
    คิดถึงงงงง รีบมานะไรต์
    #190
    0
  11. #189 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:11
    ใกล้ได้เวลาน้องชงหยวนออกโรงปกป้องแล้วววว
    #189
    0