Rebellion Mafia [Yaoi]

ตอนที่ 8 : CHAPTER 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    27 ต.ค. 60

Rebellion Mafia

  

CHAPTER 6

 

          “แน่ใจนะว่าจะไม่ให้ผมตามไปเจรจาธุรกิจด้วยเดี๋ยวถ้าเกิดมีไอ้บ้าที่ไหนมาทำมิดีมิร้ายกับสเวนผมจะได้จัดการเชือดมันทิ้ง”

 

          นิวท์ ไครส์ เด็กหนุ่มรูปร่างสูงสมส่วนวัย 17 ปีในชุดนักเรียนเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงระคนเสียดายที่ตนนั้นถูกปฏิเสธงานคุ้มครองในการเจรจาธุรกิจกับคู่ค้ารายล่าสุดที่ถอนหุ้นจาก Raven Crown มาติดต่อธุรกิจกับนายเหนือของตนแทน

 

          ก็แหงล่ะ...นายเหนือของเขาเล่นงานอีกฝ่ายเละยิ่งกว่ามันบดเลยนี่นา...

 

          เพราะการจู่โจมของรัฐบาลทำให้อาณาเขตและโกดังสินค้าของแก๊งคู่อริได้รับความเสียหายอย่างหนักทำให้พันธมิตรของฝ่ายนั้นเกรงว่าภัยจะมาถึงตัวเลยพากันถอนตัวจาก Raven Crown ไปค่อนข้างเยอะเพื่อหาขั้วอำนาจใหม่แทน

 

          และขั้วอำนาจใหม่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก Rebellion Mafia แก๊งที่มีชื่อเสียงและอิทธิพลไม่แพ้กัน...

 

          สปายที่แฝงตัวใน Raven Crown ยังคงรายงานผลมาเป็นระยะๆ ว่าแผนการยังคงราบรื่นไปได้ด้วยดีทำให้นายเหนือแห่ง Rebellion Mafia คลายกังวลเล็กน้อยเพราะเขาต้องคิดเผื่อว่าแผนการนั้นอาจจะถูกฝ่ายตรงข้ามจับได้

 

          แต่เขาก็ยังเลือกที่จะเชื่อว่า ‘Raven Crown’ ต้องถูกลบออกจากหน้าประวัติศาสตร์โลกมืดอย่างแน่นอน

 

          ช่วยไม่ได้...ในเมื่อเป็นศัตรูกับใครไม่เลือกดันมาเป็นศัตรูกับพวกเขาเอง


          เพราะฉะนั้น จงยอมรับความพ่ายแพ้นี่ไปเถอะ...

 

          “ฉันไม่อยากรบกวนเวลาอ่านหนังสือของเธอ ได้ข่าวว่าอีกไม่กี่สัปดาห์ก็จะสอบกลางภาคแล้วนี่” รีไทม์เอ่ยขึ้นเพื่อชี้แจงเหตุผล


          “ว่าแต่ทำไมวันนี้เลิกเร็วจัง? ไม่ใช่ว่ามีเรียนตอนบ่ายเหรอ?”

 

          “อาจารย์ยกคลาสน่ะ แล้วที่รีบหามาสเวนนี่ก็เพราะได้ยินว่าจะไปเจรจาธุรกิจข้างนอก หน้าที่คุ้มครองสเวนมันเป็นหน้าที่ของผม” เด็กหนุ่มตอบด้วยความสัตย์จริง

 

          “ขอบคุณมากนะ แต่เธออย่าลืมว่ามีอีกสองชีวิตที่เธอต้องดูแลอยู่ภายในบ้านน่ะหัดให้เวลากับตัวเองซะบ้างไม่ใช่มาเกาะติดฉันเหมือนปลิงดูดเลือด อีกอย่างคงไม่มีใครกล้าทำอะไรฉันตอนกลางวันแสกๆ หรอก

 

          แล้วไอ้สองชีวิตนั่นสเวนเป็นคนยัดเยียดมาให้ผมรับผิดชอบเองไม่ใช่เหรอ? ผมแค่ห่วงความปลอดภัยของสเวนเฉยๆ ก็โดนหาว่าเป็นปลิงดูดเลือดซะงั้น ใจร้ายมากเลยนะครับ...

 

          อัลฟ่าผมแดงคิดอย่างน้อยใจ

 

          ไม่รู้ว่าสเวนของเขานั้นอ่านใจได้หรือท่าทางของเขามันเด่นชัดกันแน่ทำให้การจัดการเอกสารของร่างสูงเพรียวหยุดชะงักลงไป

 

นายเหนือแห่ง Rebellion Mafia ส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ คล้ายเอ็นดูก่อนเก็บเอกสารในลิ้นชักลุกขึ้นใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยเนินแก้มซ้ายของเด็กหนุ่มร่างสูงก่อนที่ลงเต็มฝ่ามือลากไล้สอดเข้าเรือนผมสีแดงสวยอย่างแผ่วเบา

 

นักฆ่าหนุ่มผมแดงยืนนิ่งคล้ายจำยอม มือที่สอดเข้าไปในกลุ่มผมสีแดงที่คนตรงหน้ามักชื่นชมอยู่เสมอยังคงอยู่นิ่งไม่มีการเคลื่อนไหวหรือสางผมแต่อย่างใด

 

แล้วพลันนั้นเอง รอยยิ้มบางเบาอันอ่อนโยนที่หาได้ยากมากปรากฏบนใบหน้าสวยของผู้เป็นนาย

 

“ถ้าอย่างนั้นมาช่วยฉันเตรียมตัวสำหรับงานในครั้งนี้แทนแล้วกันนะ”

 

ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลกล่าวเช่นนั้น ละมือออกจากใบหน้าคมคายก่อนเดินออกจากห้องไปทางประตูไม้สีเข้มสลักลวดลายทิ้งให้เด็กหนุ่มยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นก่อนใบหน้าเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อเกือบยกมือปิดหน้าไม่ทันพร้อมหัวใจที่สั่นระรัวลิงโลดยิ่งกว่านั่งรถไฟเหาะหลายสิบรอบแทบจะแดดิ้นลงพื้นอยู่ตรงนั้นแล้ว

 

          โอย! ใจละลาย มีความอยากปกป้องและย่ำยีรอยยิ้มสเวนมากๆ ถ้าไม่ติดว่าสเวนมีธุระข้างนอกอยากกระโจนเข้าใส่ฟัดให้เต็มที่ชะมัด!

 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

          บนถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์ อาคารก่อสร้าง และบ้านเรือนที่ทันสมัยนั้นเป็นตัวบ่งบอกถึงความเจริญทางด้านวัตถุของภายในเมืองเป็นอย่างดี รถเมอร์เซเดสเบนซ์สีดำขับรถไปตามเส้นทางเรื่อยๆ ไปยังทางด่วนเพื่อเข้าอุโมงค์ไปยังสถานที่นัดเจรจา

 

          ชุดสูทสีดำทับกับเสื้อเชิ้ตข้างในสีเทาเข้มเกือบดำและเนคไทสีดำสนิทเช่นเดียวกับเสื้อสูทส่งเสริมให้ผู้เป็นนายเหนือแห่ง Rebellion Mafia ในรถหรูดูดีอย่างมากเหมือนนักธุรกิจหนุ่มภูมิฐานจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นคนเดียวกันกับนายเนิร์ดสวมแว่นตาผมกระเซอะกระเซิงในมหาวิทยาลัยอะพอสเซิลซิตี้

 

          ผมสีน้ำตาลเรียบลื่นถูกหวีจนเรียบและจัดทรงอย่างดีเป็นระเบียบเสยผมขึ้นไปทางด้านหลังเห็นดวงหน้าสีขาวสะอาดโดยคนช่วยไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเด็กหนุ่มผมแดง

 

ความจริงเขาไม่อยากทำผมทรงนี้หรอกแต่เพราะโดนอีกฝ่ายบอกว่าผมทรงนี้ทำให้เขาดูดีน้อยลงและไม่ทำให้อัลฟ่าคนไหนมารุมสนใจเขามากนัก เป็นเหตุผลที่ไร้สาระมากๆ สำหรับเขาแต่ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มก็ตามใจเด็กหนุ่มเพราะเขาเป็นคนขอให้นิวท์เตรียมตัวให้เขาเองนี่นา


'แต่มันก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียว...'

 

รีไทม์อ่านเอกสารแนบรูปถ่ายของคู่เจรจาคร่าวๆ ก่อนโยนเอกสารตรงเบาะที่ไม่มีคนนั่งอย่างไม่ค่อยใส่ใจอะไรมากนัก คู่เจรจาของเขาในวันนี้เป็นเจ้าของบ่อนคาสิโนอายุประมาณสี่สิบกว่าๆ ดูจากประวัติที่อนิกมาร์ส่งมาให้เขาแล้ว ชายคนนี้เป็นคนที่ไม่ค่อยมีพิษภัยเท่าไหร่นักแต่ถึงอย่างนั้นก็ประมาทไม่ได้

 

เขาไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำรอยเหมือนกับ จอห์น โดโนแวน เป็นครั้งที่สองขึ้นอย่างเด็ดขาด...

 

          Rrr…Rrr…Rrr…!

 

          เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาเรียกความสนใจของมาเฟียหนุ่มในคราบนักธุรกิจเป็นอย่างดีจึงล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อและเบอร์โทรถ้าเป็นของคนรู้จักเขาก็แค่รับมันพ่นคำโกหกออกไปแต่ถ้าไม่ใช่เขาก็แค่ตัดสายทิ้งไปซะก็เท่านั้น

 

          ‘Unknown – ไม่ขึ้นเบอร์?

 

          ดวงตาสีแดงทับทิมของรีไทม์มองด้วยความแปลกใจทั้งที่ควรมันจะขึ้นชื่อหรือไม่ก็หมายเลขเบอร์โทรบางทีก็ทั้งสองอย่างแต่กลับขึ้นเพียงแค่ชื่อเท่านั้น ถึงแม้ไม่ต้องมีพลังพิเศษก็ตามแค่สัญชาตญาณความรู้สึกก็สามารถบ่งบอกได้ว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน

 

          ดังนั้นเขาจึงเลือกกดรับสายและรอฟังเสียงของคู่สนทนาอย่างเงียบๆ

 

          [สวัสดี เหตุการณ์ในครั้งนั้นเล่นซะแสบมากเลยนะ สเวน]

 

          !!!!

 

          เสียงนี่มันหรือว่า...?!’

 

          “เหตุการณ์? หมายความว่ายังไงเหรอครับ? ราเวน” โอเมก้าหนุ่มแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องที่ปลายสายพูดทั้งที่มือของเขากำโทรศัพท์แน่นจนแทบจะแหลกคามือแล้ว ที่อีกฝ่ายพูดแบบนี้แสดงว่าแผนการณ์ของเขาแตกหมดแล้วน่ะสิ!

 

          บ้าจริง! ขนาดเขาย้ำนักย้ำหนาว่าเช็คโดยรอบให้ดีแต่สปายของเขาดันประมาทซะเองแบบนี้

 

          แต่เขาจะมาหัวเสียกับเรื่องนี้ไม่ได้ในเมื่อมันเกิดขึ้นไปแล้วมันก็ช่วยไม่ได้มีแต่ต้องสงบสติอารมณ์และหาทางเอาตัวรอดเท่านั้น

 

          “แล้วคุณรู้เบอร์ของผมได้ยังไงครับ? ผมจำไม่ได้ว่าผมเคยให้เบอร์คุณเลยแม้แต่นิดเดียว” รีไทม์ถามอย่างใจเย็น โชคดีที่เขามีโทรศัพท์แยกเอาไว้เป็นโทรศัพท์ทำงานกับโทรศัพท์ส่วนตัวและที่เขากำลังใช้อยู่นั้นเป็นโทรศัพท์ทำงานทำให้อีกฝ่ายสาวมาถึงตัวจริงของเขาไม่ได้

 

          [ต้องขอบคุณสปายสุดน่ารักของแกจริงๆ ที่บังเอิญทำงานพลาดจนได้รู้เรื่องที่ว่าเหตุการณ์เรื่องนี้ Rebellion Mafia อยู่เบื้องหลังดังนั้นแล้วฉันจึงจัดการรีดข้อมูลออกมาทั้งหมด]

 

          “จริงสินะ พลังของคุณน่ะทำให้มันเป็นแบบนั้นได้อยู่แล้วนี่” ผู้ที่ได้รับคำตอบจากปลายสายเอ่ยเสียงเรียบเหมือนจะไม่ตกใจกับคำตอบเลยแม้แต่นิดเดียว

 

          [ไม่คิดจะแก้ตัวหน่อยเหรอ?]

 

          อีกฝ่ายถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย โอเมก้าหนุ่มกลั้วหัวเราะออกมาราวกับเป็นเรื่องสนุกอย่างใดอย่างนั้น 


          “ในเมื่อมีหลักฐานมัดตัวขนาดนี้แก้ตัวยังไงก็แก้ไม่ขึ้นแล้วล่ะ ถ้าให้ผมเดาคุณบังคับให้สปายของผมสอดแนมผมกลับอีกทีจนได้กำหนดการนัดเจรจาธุรกิจนอกเมืองและนั่นเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่จะจัดการผม ผมเชื่อว่าตอนนี้คุณกำลังไล่ล่าผมแน่นอนเพราะมีรถ SUV สีดำพร้อมมอเตอร์ไซด์สีดำกำลังวิ่งตามหลังผมมาอยู่ตั้งแต่ปั๊มน้ำมันแล้ว”

 

          […]

 

          ปลายสายนิ่งไปซักพักถ้าให้คาดเดาคงตกตะลึงอยู่ไม่ใช่น้อยก็ในเมื่อมันเป็นอย่างที่นายเหนือแห่ง Rebellion Mafia พูดจริงๆ

 

          แต่ก็นะ...ต่อให้เก่งกาจหรือรู้ทันมากแค่ไหนก็เป็น เหยื่อ อยู่วันยังค่ำ

 

          [ขอให้สนุกกับการไล่ล่านะ หึๆ]

 

          อีกฝ่ายพูดจบแล้ววางสายไป

 

          และเกมแห่งการไล่ล่าจึงเริ่มต้นขึ้น...!

 

          “ลอยด์! ขับรถเร็วเข้า ติดต่อไปยังหน่วยอารักขาด่วน! ปิดถนนทางเข้าอุโมงค์และสกัดกั้นศัตรูบริเวณหน้าอุโมงค์ไว้ประกาศให้ทุกคนรับรู้ด้วย" 


        "ครับ! ท่านสเวนจะให้ผมบอกกับหน่วยอารักขาว่าอย่างไรครับ?!" คนขับรถเหยียบคันเร่งเร่งความเร็วเปิดโทรศัพท์ไร้สายเตรียมตัวรอคำสั่งต่อไป


          ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วมีแต่ต้องก้าวไปข้างหน้าต่อเท่านั้น...


          รีไทม์หลับตาลงเพียงเล็กน้อย ลืมตาขึ้นอีกครั้งพร้อมประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงจริงจังที่เต็มไปด้วยอำนาจและอันตรายซ่อนเร้นอยู่ภายใน!


        "ฉัน สเวน นายเหนือแห่ง Rebellion Mafia ขอประกาศสงครามกับ Raven Crown อย่างเป็นทางการ!

 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


          สเวนหายตัวไป...


          หลังจากที่ทราบข่าวว่าเจ้าของของตนนั้นหายไปก็คงเป็นช่วงเวลาที่เลยกำหนดการการกลับมาแล้ว 2 ชั่วโมงด้วยกัน เด็กหนุ่มผมแดงแทบลุกไม่ติดทันทีเมื่อได้รับโทรศัพท์จากอนิกมาร์ว่ามีการต่อสู้กันที่อุโมงค์ออกนอกตัวเมืองซึ่งเป็นสถานที่เจรจาแลกเปลี่ยนพบศพของสมาชิกฝั่งตนเองและศพนิรนามจำนวนหนึ่งมีร่องรอยการปะทะกัน


          โชคยังดีที่ก่อนทางเข้าไปยังอุโมงค์ทางพวกเขาวางป้ายซ่อมบำรุงอุโมงค์เอาไว้บวกกับความร่วมมือ 'พวกเก็บกวาด' ทำให้ไม่มีใครเพ่นพ่านแถวๆ นั้น


          โชคดี? โชคดีกับผีสิ! สเวนหายไปทั้งคนแบบนี้จะเรียกว่าโชคดีได้ยังไง?!


          แค่ได้ยินว่าสเวนหายตัวไปเด็กหนุ่มก็เดือดเนื้อร้อนใจมากพอแล้วเมื่อได้ยินอีกว่ามีร่องรอยการต่อสู้และคาดว่าสเวนอาจได้รับบาดเจ็บก็ได้ยิ่งร้อนรุ่มเหมือนโดนไฟเผาแล้วยังโดนราดน้ำมันใส่เพิ่มไฟเข้าไปอีก เขาอยากจะออกจากบ้านทันทีแต่โดนอนิกมาร์ห้ามเอาไว้ด้วยเหตุผลง่ายๆ


          "ถ้าพุ่งพราดออกไปแบบนั้นเดี๋ยวเด็กสองคนนั้นต้องสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นน่ะสิ อยากเสี่ยงความลับแตกขึ้นมากหรือยังไง?"


         ถึงจะถูกบอกแบบนั้นแต่มันก็ไม่ได้เข้าหัว นิวท์  ไครส์ คนนี้เลยแม้แต่นิดเดียว


          เหมือนรู้ทันความคิดของสุนัขติดเจ้าของ อนิกมาร์ในคราบเด็กหนุ่มแปลกหน้าปรากฏตัวขึ้นลากเขาซึ่งกำลังเตรียมตัวออกไปกลับเข้ามาในบ้านจนเกิดเหตุอาละวาดขึ้นมา เด็กแฝดของคนที่ได้ยินเสียงอาละวาดจากเจ้าของบ้านจึงลงไปดูพบเป็นเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันบอกว่าจะมาค้างที่บ้านซักพักเพื่อมาติวหนังสือสอบ


          และด้วยความที่อนิกมาร์เป็นคนโกหกเก่งสามารถชักแม่น้ำทั้งห้ามอ้างนู่นอ้างนี่จนเหตุผลขึ้นได้อยู่แล้วจึงทำให้เด็กแฝดสองคนไม่ติดใจสงสัยอะไรจึงขึ้นข้างบนกลับไปนอนตามปกติ


          "หลีกทางไป! ฉันจะไปหาสเวน ไอ้หน้ากาก!!" นิวท์ขู่คำรามพร้อมเอามีดจ่อไปยังอีกฝ่าย


          "แหมๆ~ เล่นของมีคมแบบนี้มันอันตรายนะครับ ถ้าเกิดเด็กเลียนแบบคุณขึ้นมาจะทำอย่างไร เป็นผู้ใหญ่ที่ใช้ไม่ได้เลยนะ นิวท์คุง~"


          "อย่ามากวนประสาทฉันถ้าไม่อยากเป็นกระบองเพชรตั้งโชว์กลางจัตุรัส ฉันจะออกตามหาสเวนและจัดการเชือดไอ้พวกนั้นทิ้งให้หมด!" อนิกมาร์ลอบถอนหายใจ ความดื้อดึงของนิวท์นี่ไม่เป็นสองรองใครเลยจริงๆ สมกับตำแหน่งสุนัขรับใช้ของสเวนน่ะนะ...


          "ถ้าทำแบบนั้นทางฝ่ายนั้นรู้การเคลื่อนไหวของพวกเราน่ะสิ อยากเสี่ยงให้แก๊งของเราถูกถล่มยับหรือยังไง?" 


          ใบหน้าและน้ำเสียงอันเคร่งเครียดจริงจังปรากฏต่อหน้าเด็กหนุ่มผิดกับใบหน้าและน้ำเสียงที่กวนประสาทเมื่อครู่อย่างลิบลับ ทำให้นักฆ่าผมแดงจิ๊ปากไม่พอใจก่อนลดมีดของตนเองเก็บไว้ในลิ้นชักจากนั้นนั่งบนเตียงของตนมองอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา


          "มีอะไรก็พูดมา" นิวท์ถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ


          เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามสงบลง อนิกมาร์มาแย้มยิ้มมุมปาก "บังเอิญผมได้ยินมาว่าแผนการชิงตัวเฮเลนนั้นถูกเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้วและคนที่ปล่อยข่าวให้ศัตรูรู้เรื่องไม่ใช่ใครอื่นนอกจากสปายของพวกเราเอง"


          "ไอ้พวกนั้น...กล้าดียังไงมาทรยศสเวน! ไอ้พวกเนรคุณ!" 


           ใบหน้าของเด็กหนุ่มผมแดงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ นิวท์กัดฟันแน่นคำรามออกมาเสียงกรรโชกพร้อมกำผ้าปูเตียงแน่นคล้ายหาที่ระบายอารมณ์ออกมาก่อนที่เขาจะอาละวาดไปมากกว่านี้ทั้งที่ใจจริงเขาอยากจะอาละวาดออกไปเชือดคนทรยศพวกนั้นเรียงเป็นรายตัวเสียด้วยซ้ำ


          'ทั้งที่สเวนเป็นคนช่วยเหลือพวกนั้นแล้วแท้ๆ กลับตอบแทนคุณแบบนี้น่ะเหรอ?!'


          นิวท์รู้สึกแค้นใจแทนนายเหนือของตน 


          ถ้าเป็นเขานะจะทรมานให้พวกนั้นเจ็บปวดเจียนตายจนอ้อนวอนขอความเมตตาสุดท้ายก็จัดการเชือดทิ้งตัดหัวเสียบประจานต่อหน้าสมาชิกคนอื่น เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดูว่าอย่าริอาจทรยศต่อ Rebellion Mafia อย่างเด็ดขาด!


          "อาจจะใช่หรือไม่ก็ได้ เป็นไปได้ทั้งสองอย่าง" อนิกมาร์เอ่ยเสียงเรียบ


          "และด้วยเหตุนี้ผมถึงปล่อยให้ไปสำนักงานไม่ได้เพราะถ้าหากมีคนทรยศในหมู่พวกเราจริงอีกฝ่ายนั้นก็สามารถรับรู้การเคลื่อนไหวของฝ่ายเราได้ยิ่งทำให้สเวนตกอยู่ในอันตรายเข้าไปใหญ่"


          "แต่ถ้าไม่ไปที่สำนักงานพวกนั้นก็สงสัยเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"


          "ตอนนี้ผมใช้พลังสร้างตุ๊กตาตัวแทนมาแทนที่คุณกับผมอยู่เพื่อกันไม่ให้พวกนั้นเกิดความสงสัย ตุ๊กตาพวกนั้นถอดแบบเหมือนตัวจริงทุกประการ เพียงแต่พวกนั้นทำตามคำสั่งของผมเท่านั้น สถานการณ์ตอนนี้ไม่น่าไว้ใจ ผมกับคุณ เราจะสืบหาสเวนอย่างลับๆ"


          "น่าแปลกนะ ทำไมคนอย่างนายถึงอยู่ๆ นึกครื้นอยากช่วยสเวนล่ะ? แล้วตอนที่เข้าแก๊งมาใหม่ๆ ทำไมถึงตอบตกลงอย่างง่ายดายทั้งที่ปฏิเสธมาหลายแก๊งแล้ว" นิวท์มองอีกฝ่ายอย่างไม่ไว้ใจ


          ความจริงเขาไม่ไว้ใจอีกฝ่ายตั้งแต่แรกตอนที่เข้าแก๊งแล้ว


          บุคลากรแนวหน้าของสังคมซึ่งต้นตระกูลมีประวัติขาวสะอาดไม่เคยแตะต้องสิ่งผิดกฎหมายเลยอยู่ๆ ก็ผันตัวเองเป็นอาชญากรโลกมืดเสียอย่างนั้น ชอบทำงานเดี่ยว ไม่คบค้าสมาคมกับใคร รับจ้างไปเรื่อยตามอารมณ์ของตนเอง


           ล่าสุด...ปฏิเสธการเข้าแก๊งมาเฟียมาหลายแก๊งแล้วแต่พอสเวนชวนกลับตอบตกลงอย่างง่ายดายเสียอย่างนั้นจนน่าสงสัยเกินไป อนิกมาร์ยกยิ้มก่อนตอบด้วยน้ำเสียงยียวนตามแบบฉบับของตนเอง


          "ก็แหม~ จะเรียกว่ายังไงดีนะ อืม...คงเป็น 'รักแรกพบ' ล่ะมั้ง?"


          "จะเอาดีๆ หรือว่าจะพรุนเป็นฟองน้ำก่อนแล้วค่อยตอบทีหลัง"


          อนิกมาร์แกล้งทำเป็นสะดุ้งโหยงตกใจยกมือขึ้น "อุต๊ะ! ใจเย็นๆ พ่อคนขี้หึง~ ผมก็แค่คิดว่าสเวนกับผมมีบางอย่างคล้ายกันอยู่ เหมือนมีแรงดึงดูดเข้าหากันเพราะอย่างนั้นถึงยอมเข้าแก๊ง Rebellion Mafia อีกอย่างเขาสร้างความบันเทิงให้กับผมได้อย่างดีเยี่ยมเลยทีเดียว"


          "แต่ถ้าเกิดเบื่อขึ้นมาก็ทรยศงั้นสิ?" เด็กหนุ่มเลิกคิ้วถาม


          "ตอนนี้ยังไม่มีใครสร้างความบันเทิงให้กับผมได้เท่าเขาอีกแล้วล่ะเพราะฉะนั้นผมยังคงเป็นพันธมิตรที่ดีกับเขาต่อไป"


          นักฆ่าหนุ่มลอบถอนหายใจ ถึงแม้อนิกมาร์จะไม่น่าไว้ใจขนาดไหนแต่ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นทางเลือกเพียงทางเดียวแล้วมันก็ช่วยไม่ได้...


          สิ่งสำคัญที่สุดคือการตามหาตัวสเวนให้พบโดยเร็วที่สุด


          เพื่อเจ้าของแล้วสุนัขรับใช้ตัวนี้ไม่สนวิธีการอะไรทั้งนั้นขอแค่ให้เจ้าของกลับมาก็พอ


          "เฮ้อ...ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้วฉันจะทำตามที่นายบอกแล้วกัน อย่าเข้าใจผิดว่าฉันไว้ใจนายล่ะที่ทำก็เพื่อสเวนล้วนๆ"


          "ผมเองก็ไม่ได้คาดหวังให้คุณเชื่อใจผมอยู่แล้ว" 


          อนิกมาร์ว่าแล้วกลับไปทำหน้าที่ของตนเอง สืบหาว่าใครเป็นคนลักพาตัวหัวหน้าแก๊งของตนไปและหัวหน้าแก๊งของตนนั้นอยู่ที่ไหน?


          นิวท์ถอนหายใจเล็กน้อยก่อนเข้าช่วยเหลืออนิกมาร์ สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้ก็คือคอยสืบข่าวจากภายในบ้านของเขาอย่างลับๆ โดยไม่ให้หินร้อนสองก้อนที่ผู้มีศักดิ์เป็นนายของตนโยนมาให้รู้ตัวทั้งที่ในใจเขาอยากออกจากบ้านตามหาสเวนของเขาให้พบเหลือเกิน


          'ขออย่าให้รีไทม์เป็นอะไรไปเลยนะ...'


          เด็กหนุ่มคิดดังนั้นจึงก้มหน้าทำงานต่อไป...  


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Talk with Writer :

เค้าขอโทษที่ดองเรื่องนี้ไว้ตั้งหลายกว่าเดือนรีดเดอร์ทั้งหลายอย่าเพิ่งฆ่าเค้านะ แง้! TOT//คลานออกจากหลุมพร้อมขอขมา

พอดีผีที่ชื่อว่า 'ความขี้เกียจ' มันเข้าสิงอ่ะค่ะก็เลยดองไว้ซะนาน ^^; กรี๊ดดดดดด!!//โดนรุมกระทืบ แต่ต้องอดทน T-Tb ตอนนี้น้องรีกำลังจะโดนเอาคืนกลับไปแบบตั้งตัวไม่ทันเลยทีเดียวเลยล่ะ ขอให้ทุกท่านเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมด้วยค่ะ

เราไม่แน่ใจว่าอาจจะลงตอนนี้หรือตอนหน้าดีแต่ที่ชัวร์ๆ ก็คือน้องรีโดนกำราบ คิดจะเล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับเมะตัวเองแบบนี้ 555+ ขอย้ำนะคะว่านี่เป็น AllxRetime ดังนั้นอย่าไปยึดติดเรื่องใครเป็นพระเอกคู่กับน้องเขาเพราะผู้ชายเรื่องนี้เป็นของน้องทั้งหมด//โดนรีไทม์ตบคว่ำ

สำหรับใครที่ชอบน้องแบบใสๆ ก็ต้อง Retime's Game เกมกลวงกตเวลา แต่ถ้าเป็นน้องแบบแซ่บๆ ก็ต้องเรื่องนี้ค่ะ >_< แต่ไม่ว่าเรื่องไหนผู้ชายทุกคนนั้นเป็นของน้องรีคนเดียว วะฮ่าๆๆ ^O^

สำหรับช่วงนี้ก็ผ่านพ้นสอบกลางภาคมาคะแนนชีวะเราออกมาดีดังนั้นเลยมาอัพเรื่องนี้หลังจากที่ดองมานานแล้วซะเลย ^^

สุดท้ายนี้ก็ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจและราตรีสวัสดิ์นะคะ บาย^^/

ปล.การอัพของไรต์เตอร์ไม่แน่นอนนะจ๊ะบางทีก็มากบางทีก็น้อยขึ้นอยู่กับความว่าง+ความขี้เกียจของไรต์เตอร์//โดนตบ


[15/10/2017]

มาอีกทีอัพแค่นี้เนี่ยนะ? - -+//โดนคนอ่านมอง ตอนนี้เราไม่อยากอัพเดตอะไรมากนักเพราะช่วงนี้เป็นช่วงที่ใครๆ ก็รู้ว่าเป็นช่วงอะไรดังนั้นแล้วการอัพจึงชะลอลง

แต่ไม่ใช่ว่าเราจะไม่มาอัพเลยนะคะ เรายังคงมาอัพอยู่ถึงผีความขี้เกียจจะฉุดกระชากลากถูไปทำมิดีมิร้าย(?)ก็เถอะ//โดนตบ

สำหรับตอนนี้เราคาดว่าตอนนี้ไม่ก็ตอนหน้าน้องโดนเอาคืนแน่นอนขึ้นอยู่กับเนื้อหาที่อ่านถ้าเราไม่ติดขัดล่ะก็อาจจะลงตอนนี้ก็ได้แต่ถ้าแล้วมันดูแปลกๆ เหมือนยัดมาเราจะไว้ตอนหน้าแทน

แต่ไม่ว่าอย่างไรน้องต้องโดนแน่ๆ ค่ะ หุๆ =,.=//ซับเลือด

สุดท้ายนี้ก็...บ๊ายบายนะคะทุกคน ^^


[27/10/2017]

สำหรับฉากนั้นขอเอาไปต่อตอนหน้าก็แล้วกันค่ะและก็คงอีกนานพอสมควร(?)เลยกว่าจะมาลงกะว่าจะให้พ้นเดือนนี้ไปก่อนแล้วค่อยกลับมาทีหลัง

ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมากหลังจากโดนจับไต๋ได้ โดนไล่ล่า สุดท้ายก็หายตัว สองหนุ่มในฮาเร็ม(?)//โดนกระทืบ ก็จับมือร่วมกันตามหาคนที่ลักพาตัวภรรยา(?)//โดนตบ เอ๊ย! หัวหน้าตัวเองไป

เหมือนสั้นเน๊อะ? 555+ ส่วนเรื่องฉากนั้นขอศึกษาจากนิยายและฟิคอื่นๆ ไปก่อนแล้วกัน

แต่รับประกันว่าฉากนั้นมาตอนหน้าแน่นอนค่ะ =,.= น้องรีได้ฤกษ์ยามมีฮาเร็มคนใหม่เพิ่มมาอีกแถมเป็นศัตรูคู่อาฆาตด้วยซะงั้น

แต่ไม่ว่าอย่างไรน้องรีกินกับใครก็อร่อย--//สัญญาณขาดหายโปรดรอซักครู่

เฮ้อ...เราเห็นกำหนดการว่าเทอมสองจะเรียนวิชาอะไรแล้วแทบทรุดเลย เคมีเยอะมากกกกกก! เป็นเคมีอินทรีย์กับเคมีวิเคราะห์แล้วไหนจะมีแลปของสองอันนี้อีก กายวิภาคก็มา ตอนแรกนึกว่าจะเรียนตอนปี 2 อีกดันเป็นปี 1 ซะอย่างนั้น

กายวิภาคหน่วยกิตเยอะมากถ้าพลาดนี่มีแต่ตายกับตาย เคมีเลคเชอร์ก็ไม่แพ้กันถึงจะน้อยกว่ากายวิภาคก็เถอะ ภาษาอังกฤษถึงหน่วยกิตเยอะแต่เราก็โอเคอยู่ เห็นแล้วเพลีย...แต่จะพยายามต่อไปนะคะ T-Tb

สุดท้ายวันนี้ก็...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^^

B
เห
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #40 ไอจังง (@Nnp-ct-roger) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 15:45

    ไม่ลงแล้วหรอออ
    #40
    0
  2. #38 peccato la notte (@kuroko-rensora) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 15:23
    มาทีละนิดพาจิตเป็นมลพิษจริงๆ.....'^' บางทีการเว้นระยะให้นานกว่านี้แล้วลงทีเดียวทั้งหมดดูจะเป็นการดีกว่านะครับไรท์~~~~~~
    #38
    1
    • #38-1 เฟออน (@france1998) (จากตอนที่ 8)
      24 ตุลาคม 2560 / 16:52
      ถ้าจะลงล่ะก็หลัง 26 ไปค่ะแต่ไม่แน่ใจว่าวันไหน
      #38-1
  3. #37 byme2545 (@byme2545) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 06:45
    จะมาแค่ 10% จริงๆเหรอครับ!?
    #37
    2
    • #37-1 เฟออน (@france1998) (จากตอนที่ 8)
      12 ตุลาคม 2560 / 06:54
      เดี๋ยวมาต่ออย่าเพิ่งโวยค่ะ! >O <
      #37-1
    • #37-2 byme2545 (@byme2545) (จากตอนที่ 8)
      16 ตุลาคม 2560 / 10:45
      มันยังเหลืออีก 70% กรุณารีบมาต่อด้วยนะครับ
      orz
      #37-2