[Boy's Life] คุณนางเอกครับ โปรดอย่าเปลี่ยนผมเป็นนายเอกเลย

ตอนที่ 13 : ความภาคภูมิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    2 ก.ค. 62


          ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณมากค่ะที่บอกกันตรงๆ //ลงไปนอนตาย
          สรุปก็ไม่ได้ผิดจากที่คิดไว้สักเท่าไหร่ (ฮา) แต่มีสองคอมเมนต์ที่เราชอบมากกก ตรงนี้ขอบคุณพวกท่านมากเลยนะคะที่เข้าใจการดำเนินเรื่องของเรา
          ในเมื่อทุกคนคิดว่ามันจะวาย (ทั้งที่เราประกาศในข้อมูลเบื้องต้นตั้งแต่แรกแล้วแท้ๆ ว่าเรื่องนี้จะวายไหม 'เราก็ไม่รู้') เราก็ขออนุญาตวงเล็บด้านหลังชื่อเรื่องเลยแล้วกันว่ามันคือแนวชีวิตของผู้ชาย (Boy's Life) จะได้ไม่ต้องผิดใจกันภายหลัง เรายังไม่อยากโดนด่าค่ะ UvU"
          หากจะสนับสนุนกันต่อ ก็ขอขอบคุณมากนะคะ
_______________________________

13

ความภาคภูมิ

 

หลังจากที่รุ่นพี่เพอร์ซิวัลจากไป พวกเราที่เหลือต่างก็ถอนหายใจออกมาอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ต่อให้ดูเหมือนจะคุยกันถูกคอ แต่ความจริงพวกเราต่างก็รู้สึกเกร็งมาก การที่มีคนอื่นร่วมโต๊ะย่อมหมายความว่าพวกเราต้องวางตัวให้ดี ขนาดเอลิออตที่ปกติปากเสียกว่านี้ยังสงบปากสงบคำเลย

ถึงเขาจะดูกวนบาทาเหมือนเดิม แต่นั่นสงบปากสงบคำมากแล้วล่ะเชื่อเถอะ

“เหนื่อยชะมัด...” ผมบ่นออกมา ก่อนจะกระดกน้ำเปล่าลงคอด้วยท่าทางสำรวมน้อยกว่าก่อนหน้านี้ประมาณสามเท่า

ตอนนี้ไม่มีใครสังเกตพวกเรามากแล้วเพราะอยู่ในโรงอาหาร แถมไม่มีบุคคลนอกกลุ่มในวงสนทนาที่คอยจ้องมองตลอดเวลา เท่ากับว่าตอนนี้ทุกคนในวงสามารถผ่อนคลายได้พอสมควรแล้ว

“ไม่ปิดบังเลยนะเจ้า” องค์ชายเหลือบมองผมเหงื่อตก ถึงอย่างนั้นทุกคนก็เข้าใจดีว่ามันรู้สึกกระอักกระอ่วนมากแค่ไหน ขนาดธาลิเทียสยังส่งสายตาเห็นใจมาให้ผมเลย

“แต่ถ้ามองแง่ดีก็ถือเป็นการตัดไฟแต่ต้นลมนะขอรับ” ธาลิเทียสยิ้มแหย แต่ก็ยังบอกต่อ “เพราะถ้ามีข่าวลือบอกว่าตระกูลเชอร์มาลกับตระกูลเคลเลียตระหองระแหงกันจะเกิดปัญหาในอนาคตได้...”

อ่า อันนี้ไม่เถียง

ถึงความจริงดยุกจะสูงกว่าเอิร์ลมากในฐานะทางสังคม แต่หากเอาเข้าจริงผมก็ไม่อยากให้ตระกูลตัวเองไปมีเรื่องกับใครเท่าไหร่ ตระกูลที่ไม่ชอบขี้หน้า...ไม่สิ ขุนนางที่อิจฉาตระกูลผมก็ใช่ว่าจะมีน้อยซะเมื่อไหร่ และถ้าเกิดมีอะไรบางอย่างร้ายแรงเกิดขึ้น ศัตรูก็จะทำให้ ระเบิดลูกนั้นแสดงอานุภาพออกมาได้ดียิ่งขึ้นไปอีก

ที่ที่ผมอยู่ตอนนี้ก็เหมือนกับยืนอยู่กลางลานกว้างที่มีทุ่นระเบิดฝังอยู่เต็มไปหมด เดินพลาดเมื่อไหร่ก็ตายเมื่อนั้น ต่อให้ปัดความจริงว่านี่คือเนื้อเรื่องเกมจีบหนุ่มก็ตามที

ผมขอย้ำอีกรอบ ใครคิดว่าเป็นขุนนางแล้วสบายละก็ ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้!

“...ถ้าคิดงั้นแล้วก็รู้สึกว่าโชคดีจริงๆ นั่นแหละ” ผมหัวเราะแห้ง และคิดว่าอีกฝ่ายก็คงคิดเหมือนกัน วันนี้เลยทำตัวแปลกไปจากปกติมากพอสมควร

แบบนี้แสดงว่าวันต่อมาคงทำตัวตามปกติสินะ รู้สึกโล่งอกขึ้นมาเลย

“มันเริ่มมีแล้วงั้นเหรอ ไอ้ข่าวนั้นน่ะ” เอลิออตถามบ้าง ในขณะที่ไวส์เคานต์พยักหน้าตอบ

“จากที่ข้าเก็บข้อมูลมาก็ใช่ขอรับ”

ซึ่งนั่นทำให้องค์ชายยิ้มถูกใจออกมา “เก่งขึ้นแล้วนี่นา แบบนี้ไม่ต้องเป็นห่วงแล้วมั้ง”

ผมได้ยินแบบนี้ก็เริ่มรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ในที่สุดพ่อนักบุญประจำกลุ่มก็เริ่มลับเขี้ยวเล็บกับเขาบ้างเสียที!

จากการทวนประสบการณ์ในอดีตของเวดิอุสในสมองแล้วก็พอจะเข้าใจเหตุผลว่าทำไมเวดิอุสในเกมถึงเป็นห่วงธาลิเทียสนัก...ขนาดผมยังรู้สึกแบบนั้นเลย!

ใครสั่งใครสอนให้เขาปฏิเสธใครไม่เป็นกัน! เอาเป็นว่าโดยรวมแล้วเขาเป็นพ่อพระมากจนควรลาออกจากการเป็นขุนนางแล้วไปเป็นนักบุญได้แล้ว! มีน้องชายที่อายุห่างจากตัวเองสิบปีอยู่ไม่ใช่รึไง!

ถ้าให้เล่าก็...เขาพ่อพระมากชนิดที่ว่าถ้ามีน้ำดื่มอยู่ค่อนกระติกในสภาวะน้ำแล้งแล้วเจอคนแก่ขอน้ำ เขาก็จะให้อย่างไม่ลังเล หรือถ้าเจอคนโดนกระทืบก็จะไปช่วยขัดขวาง เจอโจรวิ่งราวก็จะวิ่งไปจับโจรส่งให้กองกำลังรักษาการณ์ (หรือที่ชาติก่อนผมเรียกว่าตำรวจ) ถึงแม้ว่านั่นจะทำให้เขาไปทำธุระสำคัญสายมากก็ตาม

อ้อ ทุกอย่างที่ว่ามาข้างบนนั่นน่ะ พวกผมเคยเห็นมากับตาตอนเราสามคนปลอมตัวออกไปเดินเล่นข้างนอกมาหมดแล้ว เพราะอย่างนั้นผมกับเอลิออตถึงเป็นห่วงธาลิเทียสมากว่าเขาจะมีชีวิตรอดอยู่ในสังคมขุนนางได้รึเปล่า

คนดีศรีสังคมกำลังถูกตระกูลอลาดิสหลอกใช้...นี่คงเป็นความรู้สึกของเวดิอุสในเกมแน่ๆ

แต่เท่าที่ดูก็คงไม่ต้องเป็นห่วงอะไรแล้วตามที่องค์ชายว่า อยู่ๆ รู้สึกเหมือนเห็นเด็กโตขึ้นมาเฉย...ชาติก่อนผมไม่น่าเป็นพ่อมาก่อนเลยจริงจัง ตอนนี้ดันกลายเป็นว่ารู้สึกเอ็นดูหลายคนแบบผู้ใหญ่เอ็นดูเด็กไปแล้ว

ซึ่งผมว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่

ใครจะอยากถูกคนในช่วงวัยเดียวกันมองว่าเป็นเด็กบ้างล่ะ จริงมั้ย

คิดแล้วก็ได้แต่ลอบถอนหายใจ พอดีกับที่เอลิออตลุกขึ้นพอดี “ไปกันเถอะ เดี๋ยวข้าต้องทำงานต่อเหมือนกัน”

อา ใช่ ผมเองก็มีงานต้องทำต่อเหมือนกันนี่นะ

เชื่อผมเถอะ เป็นขุนนางไม่ใช่เรื่องดีหรอก มองเผินๆ มันก็ดีหรอก แต่ถ้ามองให้ดีมันคืองานฟูลไทม์แบบหายใจเข้าออก เรียกได้ว่าแย่กว่างานออฟฟิศหลายต่อหลายเท่า การลาออกนี่แทบเป็นไปไม่ได้เลยด้วย

ธาลิเทียสได้แต่ส่งสายตาเห็นใจให้พวกเรา

“ถ้าข้าช่วยพวกท่านได้บ้างก็คงดี...” เขายิ้มขมพลางพูดแบบนั้นออกมา ผมเลยรีบเสริมทันที

“เรียนจบแล้วก็ลองมาสมัครงานเป็นเสนาบดีสิ” น้ำขึ้นต้องรีบตัก! ผมเองก็ไม่อยากทำงานนี้คนเดียวหรอกนะเออ...พูดเล่นๆ ผมหมายถึงว่าในเมื่อเขาอยากจะช่วยก็ควรจะเสนอทางให้เขาช่วยต่างหาก เจ้านี่เป็นพวกที่ถ้าช่วยอะไรไม่ได้จะไม่ชอบใจมากซะด้วย “เรื่องงานในเขตเจ้ายังมีน้องชายเจ้าอยู่นี่นา”

แน่นอนว่าเขาพยักหน้า

“ใช่ขอรับ ข้าเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

เอลิออตยิ้มกว้างออกมาจนได้ เขาเอื้อมมือไปตบบ่าธาลิเทียสแปะๆ พอดีกับที่ผู้ติดตามของพวกเราพากันยกจานไปเก็บให้เสร็จสรรพ

ทางเข้าหอพักมีหลายทาง หนึ่งในนั้นคือเป็นทางเดินที่เชื่อมกับโรงอาหารพอดี พวกเราจึงตัดสินใจไปทางนั้นพลางคุยสัพเพเหระกวนบาทากันไปเรื่อยแบบไม่มีเรื่องงานมาเกี่ยวข้องกัน

คงเพราะผมคือเวดิอุส ช่วงเวลาแบบนี้จึงรู้สึกว่ามันมีค่าที่สุดแล้ว

 


หลังจากถึงหอพัก พวกเราก็ไปส่งเอลิออตหน้าห้องก่อนเพราะเป็นหน้าที่...หน้าที่ของผมคนเดียวอีกตามเคย นี่เริ่มจะเกรงใจเจ้าธาลิเทียสมันหน่อยๆ แล้วนะเนี่ย

ถึงความจริงมันจะไม่จำเป็น แต่ก็อย่างที่เคยพูดไว้แหละว่าเป็นหน้าที่ อีกอย่าง ถึงที่นี่จะขึ้นชื่อเรื่องความปลอดภัย ในขณะเดียวกันมันก็ไม่ใช่ว่าจะวางใจได้ซะทีเดียว

โดยเฉพาะเมื่อตัวองค์ชายเคยถูกลอบฆ่าเมื่อนานมาแล้ว ตั้งแต่ก่อนที่ผมจะรับตำแหน่งนี้เสียอีก

ทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ถูกปิดเป็นความลับเพราะจับต้องมือใครไม่ได้ มือลอบสังหารที่พอเห็นว่าตัวเองทำงานพลาดก็ฆ่าตัวตายทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้ใครสอบสวน ไม่มีใครรู้ถึงเหตุการณ์นี้ด้วยซ้ำแม้แต่ในหมู่คนทำงานในสำนักพระราชวัง แต่ที่ผมรู้เพราะถูกกำชับเอาไว้ (พร้อมโดนขู่ว่าห้ามทำให้ข่าวนี้แพร่งพรายออกไปเด็ดขาด ขนาดธาลิเทียสยังไม่รู้เรื่องนี้เลย) มันทำให้ผมตอนแรกๆ นอนไม่หลับไปหลายวันเลยล่ะ

เทียบกันแล้วตอนนี้ก็ไม่มีอะไรน่าห่วง เจ้านี่โตมาจนดูแลตัวเองได้แล้วนี่นา ผมว่าเขาพยายามฝึกฝีมือสุดๆ เพราะไม่อยากตายด้วยซ้ำ

หลังจากที่บอกลากันเรียบร้อยหน้าห้องพักขององค์ชาย ผมก็หันไปส่งยิ้มทักทายให้คนติดตามขององค์ชายที่ชื่อบลังก์

หนุ่มหน้าสวยโค้งหัวทำความเคารพแล้วยิ้มตอบกลับมา ก่อนจะพูดออกมา “เหนื่อยหน่อยนะขอรับท่านเวดิอุส ท่านธาลิเทียส”

เขาเป็นชายที่บอกเพศได้ยากมาก ไม่ว่าจะน้ำเสียงหรือรูปร่างหน้าตา กระทั่งส่วนสูงของเขาก็สามารถเป็นได้ทั้งชายและหญิงอีกต่างหาก เรียกได้ว่าเป็นหนุ่มหน้าสวยชนิดหาตัวจับยากสุดขีด ผมเคยได้ยินเขาบ่นเรื่องการถูกขุนนางทั้งชายหญิงเกี้ยวพาราสีมาเยอะพอสมควร ทั้งที่อายุเขาก็ห่างจากเวดิอุสตั้งสิบปี

ปาไปยี่สิบห้าแล้ว แต่ใบหน้าเขาก็ยังน่ามองเหมือนเดิมตั้งแต่ตอนนั้น

อา อยู่ในวังนี่อันตรายจริงจัง อีกไม่นานผมคงตายด้านกับคำว่า งดงาม สำหรับคนทั่วไปแน่ๆ

“ข้าว่าเจ้าน่าจะเหนื่อยกว่าข้าอีกนะ บลังก์...” ผมพูดกลั้วหัวเราะ ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงกระแอมที่ดังออกมาจากด้านหลัง

จะใครอีกล่ะ เจคอบไง

ผมหันไปมองด้านหลังก็เจอทั้งเจคอบและผู้ติดตามของธาลิเทียสส่งสายตาปรามกลายๆ มาให้ ซึ่งก็เข้าใจอยู่เพราะนี่มันถึงเวลาที่พวกเราควรจะเข้าห้องพักกันได้แล้ว

ธาลิเทียสได้แต่หัวเราะแห้งๆ ก่อนจะทักทายบ้าง “ไม่ได้เจอกันนานเลยขอรับ ไม่คิดจริงๆ ว่าจะยังจำข้าได้”

เขาเป็นพวกที่ถ้าคุยกับคนรับใช้ก็ยังพูดอย่างสุภาพอ่อนน้อมแบบนี้ เพราะงั้นปกติจะเลี่ยงไม่พูดด้วยเลยหากอยู่ท่ามกลางงานรื่นเริง แต่ตอนนี้ไม่มีใครเลยพูดได้สบายใจ...ที่ไม่ได้เจอกันนานเพราะปีก่อนๆ ธาลิเทียสไม่ค่อยติดสอยห้อยตามพวกเรามาที่หอเท่าไหร่ วังก็ไม่ค่อยได้เข้ามาเจอ

“สหายสนิทขององค์ชายย่อมเป็นที่จดจำสำหรับข้ารับใช้ขอรับ” เขาพูดเสียงนอบน้อมน่าฟัง “ข้าว่าพวกท่านแยกย้ายกันดีกว่าขอรับ เดี๋ยวโดนดุเอานะ” เขาพูดทั้งที่ยังยิ้มอยู่ ทำให้พวกเราชะงักกันไป

“ฟารัส กี่โมงแล้วเหรอขอรับ”

“จะสามทุ่มแล้วขอรับ...” ผู้ติดตามของธาลิเทียสตอบพลางยิ้มแห้ง ได้ยินดังนั้นพวกเราย่อมรู้ว่าถึงเวลาแยกย้ายกันไปได้แล้ว ก็สามทุ่มเป็นเวลาเคอร์ฟิวห้ามออกจากหอนี่นะ ส่วนห้าทุ่มก็ปิดสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะต่างๆ ด้วย

แปลง่ายๆ คือเขาปิดน้ำไม่ให้ใช้นั่นแหละ

เนื่องจากห้องของผมเป็นทางผ่านของห้องธาลิเทียสพอดี พวกเราจึงเดินไปด้วยกันหลังบอกลาคุณบลังก์เสร็จ โดยมีผู้ติดตามสองคนเดินอยู่ห่างๆ แบบถ้าจะพูดอะไรก็คงไม่ได้ยินเสียง แต่ถ้าใครเรียกก็พร้อมสแตนด์บายตลอดเวลา

ขอพูดอีกรอบ ผมโคตรนับถืออาชีพผู้ติดตามเลย ถ้าผมต้องทำแบบพวกเขาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงนี่ผมเหนื่อยจนรากเลือดแน่ เผลอๆ คงขอยื่นใบลาออกด้วยซ้ำถึงจะเงินดีมากก็เถอะ...จะว่าไป เจคอบได้เงินเดือนเท่าไหร่กันล่ะเนี่ย พอดีท่านพ่อผมเป็นคนช่วยจัดสรรงบประมาณภายในบ้าน ผมเลยไม่ได้รู้เรื่องอะไรเท่าไหร่ซะด้วย

เดี๋ยวไว้ถามดูดีกว่า

ความภาคภูมิใจของข้าคือคนรอบตัวข้า...สินะขอรับ” ธาลิเทียสเปรยออกมาพลางยิ้มแห้ง ทำให้ผมต้องหันไปมองเขา แอบรู้สึกตกใจนิดหน่อยที่เขาพูดความหมายแฝงตอนผมพูดเรื่องนี้กับรุ่นพี่เพอร์ซิวัล

“แล้วมันผิดตรงไหนล่ะ” ผมตอบเขากลั้วหัวเราะ “แต่เจ้าก็หัวไวชะมัด ข้าพูดปุ๊บก็รู้เลย ขนาดองค์ชายยังจับไม่ได้เลยนะนี่”

อีกฝ่ายใช้นิ้วชี้เกาแก้มตัวเองนิดหน่อย “จะว่าไงดี...ข้าตื้นตันใจมากเลยขอรับ”

ผมก็ไม่รู้สึกแปลกใจที่เขาจะตื้นตัน แต่ค่อนข้างแปลกใจเลยล่ะที่เขาพูดมันออกมาหน้าตาเฉย

ในตอนนั้นเอง ธาลิเทียสหยุดเดินในที่สุดแล้วยิ้มพร้อมผายมือไปทางด้านหลังผม

“ถึงห้องท่านแล้วขอรับ ราตรีสวัสดิ์” เขาเอ่ยออกมาอีกครั้ง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มือขวาของเขาแตะที่กลางอกตัวเองแล้วโค้งให้ผมเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูจริงจังอย่างบอกไม่ถูก

“แล้วข้าขอปฏิญาณ...ว่าจะไม่ทำลายความภาคภูมิใจของท่านอย่างเด็ดขาด”


_______________________________

ขออภัยด้วยค่ะ!

พอดีก่อนหน้านี้หายไปเพราะทำงานปรู๊ฟรี้ดนิยายให้คนอื่นมา หายไปนานมากเพราะมัวแต่ทำตรงนี้ (ฮา)

หนังสือของเพื่อนและลูกค้าเราจะลงงานออริคอนเนกต์ด้วยนะคะ อย่าลืมติดตามหรืออุดหนุนเขาล่ะ! เป็นแนวแอคชั่นแฟนตาซีค่ะ 'w' >>https://writer.dek-d.com/LoadingR/story/view.php?id=1963775  

ส่วนเราก็คิดว่าจะไปแจกใบปลิวนิยายตัวเองอยู่เหมือนกันค่ะ ถ้าไปงานละก็ มาเจอกันได้นะคะ!

 

ปล. เรารับงาน editor ด้วยนะคะ หากต้องการความช่วยเหลือก็สามารถทักมาได้ทางแฟนเพจค่า (แต่ไม่ฟรีนะบอกก่อน...)

ปปล. ฟอนต์ไซส์ (ที่จริงไซซ์สะกดงี้ แต่ปล่อยให้มันตายๆ ไปเถอะค่ะ) นี้อ่านโอเคกว่ารึเปล่าคะ //นี่ไว้ถามคนที่อ่านในคอมนะ ถ้ามันโอเคกว่าเราจะได้ไปไล่เปลี่ยนให้ตั้งแต่ตอนแรกเลย!


สุดท้ายนี้ ทิ้งท้ายเหมือนเดิม
สามารถติดต่อหารือพูดคุยกันทุกเวลาได้ที่ 
- twitter: @InnocentVampir4
- fb page: Blacklight Sonata

ปล. เรื่องนี้มีเปิดระบบโดเนตใน readawrite ด้วยนะคะ ถ้าอยากอ่านเยอะๆ ก็รบกวนโดเนตเราหน่อยน้าา T_T
          ถ้าให้สารภาพจริงๆ คือเรามีเวลาแค่สองเดือนในการยืนยันว่าเราสามารถเขียนนิยายแล้วหาเงินได้ ไม่เช่นนั้นเราต้องกลับไปทำงานหามรุ่งหามค่ำเหมือนเดิม (ออกจากบ้านเช้า กลับบ้านตีสองเกือบทุกวัน) และคงไม่ได้กลับมาแต่งนิยายเรื่องไหนอีกเลย...
          หากอยากซัพพอร์ตก็จิ้มลิงก์นี้โลดดด >>ตรงนี้<< 

ปปล. เป็นไปได้อยากให้ไปลองอ่านนิยายเรื่องยาวของเราอีกสักเรื่องจังเลยค่ะ แค่กๆๆ! >>กดตรงนี้ๆ<<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

173 ความคิดเห็น

  1. #162 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 18:37
    ไนท์~ ทำไมเป็นแบบนี้~ ทำให้เราอยากขึ้นเรือเเล้วต้องคิดมากว่าระหว่างทางเรือจะมั้ยมันน่าหวั่นใจนะ!///555 สู้ๆนะไรท์~
    #162
    1
  2. #138 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 00:13
    เรือเพอร์ซิวัลเริ่มสั่นคลอนละหนา ขึ้นเรือนี้เพิ่มอีกดีมั้ยเนี่ย (แต่เค้าเป็นรูทหลักไม่ใช่หรอ//เลิ่กลั่ก:-: )
    #138
    0
  3. #126 ononno (@ononno) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 07:20

    หัวใจฉันหวั่นไหว
    #126
    0
  4. #74 Writerkikkok (@Writerkikkok) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 22:07
    จบแบบพระเอกเอาใยไปเลยงื้ออออเท่มาก
    #74
    1
  5. #66 (@xizyuan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 06:44

    ปล. Boy’ life แปลว่า ชีวิตของเด็กผู้ชาย และตัวเอกที่เดินเรื่องเป็นผู้ชาย เผื่อมีคนไม่รู้จริงๆ

    #66
    1
    • #66-1 (@fytius) (จากตอนที่ 13)
      7 กรกฎาคม 2562 / 06:45
      ขอบคุณท่านมากๆ ค่ะ.... //พนมมือ
      #66-1
  6. #64 ผิดหวัง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 00:45

    ปล. ที่บอกว่าหลอกให้อ่านให้โดเนท เพราะตอนแรกคุณนักเขียน ยังไม่ได้แจ้งว่ามันเป็นแค่ "Boy life"

    #64
    4
    • #64-3 (@fytius) (จากตอนที่ 13)
      7 กรกฎาคม 2562 / 01:05
      (เราถามแบบนี้เพราะเราไม่ได้โหลดแอปนิยายเด็กดี)

      แล้วก็ รบกวนตอบกลับในรีพลายด้วยค่ะถ้าจะตอบ ไม่ต้องขึ้นคอมเมนต์ใหม่ เราเห็นค่ะ
      #64-3
    • #64-4 Deffy-Deefey (@Deffy-Deefey) (จากตอนที่ 13)
      17 กรกฎาคม 2562 / 01:38

      เพิ่งได้มาอ่าน อยากมาให้กำลังใจคุณนักเขียนนะคะ เราเองเป็นหนึ่งในคนที่ชอบอ่านนิยายที่ตัวละครเหมือนคนที่มีชีวิตคนหนึ่ง พลิกผันได้ตลอดเวลา สารภาพตามตรงว่าเจอบอยเลิฟเยอะมากๆๆ จนตอนเข้ามาอ่านเรื่องนี้ก็ยังทำใจไว้ว่าอาจจะลงเอยกับผู้ชายสักคนเหมือนเดิม
      ไม่ได้แอนตี้วายนะคะ แต่แค่บางทีบางเรื่องมันก็ดูไร้ความสมเหตุสมผลไปสักหน่อย ถ้าในท้ายที่สุดเรื่องดำเนินถึงจุดที่ตัวเอกของเรามีคู่ชีวิต ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นใคร เพศอะไร เราก็รู้สึกว่ามันก็คือการตัดสินใจของตัวเอกเราจริงๆค่ะ

      สู้ๆนะคะ ทางนี้เองยังเรียนไม่จบ เลยไม่มีรายได้มาก แต่จะพยายามสนับสนุนเท่าที่ทำได้ค่ะ เราไม่เคยอ่านใน readawrite เลยไม่แน่ใจเกี่ยวกับระบบโดเนทนัก ไรเตอร์มีช่องทางอย่างอื่นอีกไหมคะ เช่นคิดจะปิดพวกตอนพิเศษในเด็กดี หรือเปิดทรูมันนี่รับโดเนทก็ได้ค่ะ
      สุดท้ายนี้ ขอให้ได้ดังที่ตั้งใจไว้นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ชอบนิยายและมิติของตัวละครของคุณมากๆเลย
      #64-4
  7. #63 ผิดหวัง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 00:40

    ที่บอกว่าตัวสร้างความวอดวายก็ครอบครัวไง
    ถ้าต้องไปเกี่ยวดองกับคนที่มีครอบครัวชั่ว กะให้ลูสาวใช้เต้าไต่(ซึ่งในเนื้อเรื่องเดิมที่ทำให้เวตายก็เพราะนางทำจริง ไม่ว่าจะด้วยความหัวอ่อน ใสซื่อหรือโง่ก็ตาม) เพราะงั้นคนที่มีวี่แววว่าจะเอาความชิบหายมาให้ไม่ว่าจะเพราะความใสซื่อไร้เดียงสาจนเหมือนโง่ตามคนไม่ทันหรือครอบครัวเบื้อหลังที่ดูไม่น่าคบหาควรกำจัดทิ้ง
    ถ้าเวจะเป็นคนข้างกายเชื้อพระวงศ์ก็ไม่ควรเอานาง
    เราก็ว่าด้วยเหตุผลนะคะ ไม่ใช่คนเขียนอวยนางเอกออกนอกหน้าจนเห็นว่าเราไร้เหตุผลหรอ

    ก่อนจะเลิกอ่านขอไว้อย่างเถอะค่ะ
    เปลี่ยนชื่อนิยาย อย่าทำให้มันเหมือนนิยายวาย ล่อคนที่เขาอยากอ่านแนวนั้น เข้ามาเพราะเข้าใจว่า้ป็นแนวนั้นเข้ามาอ่านแล้วต้องผิดหวัง้หมือนโดนหลอกอ่านหลอกให้โดเนท

    ถ้าคนเขียนใช้เหตุผลไม่อคติเราหรืออวนนางเอกเกินอ่านแล้วคงเข้าใจนะคะ

    ขอบคุณที่มาฟังค่ะ

    #63
    1
    • #63-1 (@fytius) (จากตอนที่ 13)
      7 กรกฎาคม 2562 / 01:33
      คือ มาแบบนี้เรื่อยๆ ก็ขอหน่อยเถอะค่ะ

      รู้พล็อตเรื่องเราแล้วเหรอคะ หรือว่า "รู้ผ่านเวดิอุส" เฉยๆ

      รู้เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียนคลาเฟนาในปัจจุบันที่ "เวดิอุสไม่รู้" ด้วยรึเปล่าคะ จะให้เราสปอยล์เส้นเรื่องหลักเลยก็ได้นะถ้าต้องการ (Secret Message มาค่ะถ้าอยากรู้ เราพอเดาได้ว่าคุณคือใคร อีกอย่างเราว่าคนอื่นอยากรู้เรื่องผ่านตาเวดิอุสมากกว่า ไม่ได้อยากทราบสปอยล์) จะได้เลิกทำตัวแบบนี้เสียที

      แล้วก็ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าตัวนางเอกต่างหากที่สร้างความวอดวาย ไม่มีคำว่าครอบครัวติดมาด้วยสักคำ รบกวนไปอ่านข้อความก่อนหน้านี้ด้วยนะคะ ข้อความก่อนหน้านี้กับอันนี้มันย้อนแย้งกันเองน่ะค่ะ //ผายมือ

      ถ้ามีวี่แววเอาความฉิบหายมาให้ควรกำจัดทิ้ง: ตรรกะนี้ใช้การไม่ได้ค่ะ ถ้าราชวงศ์ใช้ตรรกะนี้จริง ตระกูลเชอร์มาลโดนคนแรกแน่นอนเพราะอำนาจในมือสูงสุดในหมู่ขุนนาง ความเสี่ยงในการโดนตลบหลังถือว่าสูงมากเลยทีเดียว

      อีกอย่าง เราไม่ได้ขอให้คนอ่านชอบนางเอก แต่การ "ให้เกียรติ" ถือเป็นมารยาทขั้นพื้นฐานที่ตัวบุคคลพึงมี เราแค่ขอความร่วมมือให้ทุกคนให้เกียรติเธอในฐานะคนคนหนึ่ง ไม่ได้ขอให้ชอบหรือเอ็นดูเพราะนั่นถือเป็นรสนิยมของคนอ่านค่ะ

      สุดท้าย ถ้าต้องการอ่านฉากบนเตียงมากตามคอมเมนต์ที่แล้ว เราไม่แนะนำให้มาอ่านเรื่องนี้นะคะ เพราะไม่มีใครบรรลุนิติภาวะ (อายุสิบแปดปีขึ้นไป) กันสักคนยกเว้นเพอร์ซิวัลกับไอริเซีย ดังนั้นจะเป็นยาโอยหรือนอร์มอล เรื่องนี้จะไม่มีฉากบนเตียงยันจบเรื่องอย่างแน่นอนค่ะ
      ____________

      FYI: ลูกรักประจำเรื่องนี้คือเอลิออตและวานาเซียค่ะ ส่วนตัวเราไม่ได้อวยเฟรย่าขนาดนั้น แต่ถึงอย่างไรเฟรย่าก็เป็นลูกคนหนึ่งของเราอยู่ดี และจากประสบการณ์ของเราจะเห็นว่าตัวละครประเภท "นางเอกเกมในนิยายแนวนี้" มักจะถูกนักอ่านข่มเหงและด่าสาดเสียเทเสียเสมอ เราเลยขอความร่วมมือให้ทุกคนให้เกียรติกัน เพราะพวกเขาล้วนเป็นผลงานของเรา และเรารักลูกเรามาก

      พอมีคนไม่ให้เกียรติตัวละครตัวไหนก็ตามของเรา ความรู้สึกเราคงเหมือนแฟนด้อมที่ออกมาปกป้องด้อมตัวเองเมื่อมีคนพูดจาสาดเสียเทเสียใส่ "ทั้งที่มันไม่ใช่ความจริง" ค่ะ อยากให้เข้าใจตรงนี้ด้วย

      ปล. ถ้ามีแบบนี้อีก เราไม่ขอตอบแล้วนะคะ
      #63-1
  8. #60 ผิดหวัง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 01:48

    สรุปBoy life แล้วมันจะมีนางเอกมั้ย คือถ้าไม่BL แต่อย่างน้อยเรื่อยๆต่อไปแบบไม่มีคู่ก็โอ แต่รับไม่ได้ถ้าคู่กับนางเอกตัวซวยเรียกความวอดวาย

    ถ้าคู่นางเอกคงขอลา คิดว่าจะโดเนทต่อถ้าซักวันได้อ่านฉากบนเตียงของBL

    ถ้าคู่นางเอกขอลา...อยากได้ความชัดเจน ไม่ใช่แถไปเรื่อย เห็นใจคนที่โดเนทไปแล้วเพราะคิดว่าเป็นวายแน่ๆ เพราะชื่อเรื่องด้วยเถอะ

    #60
    1
    • #60-1 แมวน้อยในถังปี๊บ (@fytius) (จากตอนที่ 13)
      4 กรกฎาคม 2562 / 03:44
      1. เนื่องจากนิยายเรื่องนี้เป็นการถ่ายทอดผ่านมุมมองของเวดิอุสเพียงผู้เดียว ข้อมูลที่เวดิอุสรู้นั้นมีทั้งที่ "ถูกต้อง" และ "ผิดพลาด" และมีเหตุการณ์หลายส่วนที่เขาไม่รู้เพราะไม่ผ่านตา ทางเราจึงไม่สามารถนำมาเขียนได้ ฉะนั้นตัวผู้อ่านเองอาจถูกอคติส่วนตัวของเขาเข้ามาชี้นำ ดังนั้นการตัดสินนางเอกจากความคิดของเวดิอุส "เพียงคนเดียว" นั้นถือว่าค่อนข้างผิดค่ะ การที่เขานึกก่นด่าหรือระแวงใครบางคนไม่ได้หมายความว่าคนผู้นั้นต้องไม่ดีตามคำครหาของเขาสักหน่อย

      2. เราเคยขอความร่วมมือให้นักอ่านทุกท่าน "ให้เกียรติ" นางเอกเกมไปหลายรอบแล้วนะคะ พิมพ์แบบนี้ไม่น่ารักเลย ในขณะเดียวกัน ถ้าบอกว่าตัวเฟรย่าโอเคแต่ครอบครัวนางไม่โอเคอันนี้เราเข้าใจ เพราะครอบครัวนางก็ดูน่าสงสัยจริง (หรือจะบอกว่าเวดิอุสชักนำให้ทุกคนสงสัยตระกูลอลาดิสก็ได้ หากนำข้อ 1 มาเกี่ยวข้องด้วย)

      3. เรามีคิดโมเมนต์ไว้หลายแบบกับหลายคู่ แต่ไม่ได้ fix คู่ไว้สักคู่เพราะอยากให้เขาเลือกเอง อีกอย่างคือตำแหน่งของตระกูลเชอร์มาลนั้นสูงมาก แทบจะเรียกได้ว่าเป็นรองจากราชวงศ์ด้วยซ้ำ (คนพี่เป็นองครักษ์ควบที่ปรึกษาส่วนพระองค์ คนน้องเป็นคู่หมั้นว่าที่องค์ราชาในอนาคต ใกล้ชิดราชวงศ์กว่านี้ไม่มีอีกแล้ว)

      จากสาเหตุด้านบน ทำให้เขาไม่สามารถดูคนรักได้จากหน้าตาหรือนิสัยเพียงอย่างเดียวเท่านั้น เนื่องจากมีพันธะทางสังคมที่เขาต้องทำตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งตัวเขาเองก็รู้ตัวดี และเราถ่ายทอดความคิดของเขาไปแล้วในตอนที่ 11

      ขอบคุณที่มาฟังค่ะ
      #60-1
  9. #59 wannisa1891 (@wannisa1891) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 01:23
    สนุกมากเลยค่ะ
    #59
    1
  10. #57 aom051 (@aom051) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:05

    สู้ๆระคะ เป็นกำลังใจให้~

    #57
    2
  11. วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 18:58
    แล้วถ้าย่อข้อความลงมันจะกลายเป็น...!?
    #55
    2
    • #55-1 (@fytius) (จากตอนที่ 13)
      23 มิถุนายน 2562 / 19:16
      เข้าใจนะคะว่าต้องการปล่อยมุก แต่กับประกาศนี้เราตลกไม่ออกจริงๆ ค่ะ ขออภัยด้วย พอดีนี่เรื่องซีเรียสสำหรับเราน่ะค่ะ
      #55-1
  12. วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:41

    ติดตามอยู่นะคะ สู้นะไรท์เราเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #54
    1
    • #54-1 (@fytius) (จากตอนที่ 13)
      23 มิถุนายน 2562 / 19:16
      ขอบคุณมากค่ะ!
      #54-1