ตอนที่ 128 : [SF] เซกิที่รัก EP.4 {Hunhan}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    18 ก.ค. 60



 

เซกิมายืนอยู่หน้าคาเฟ่คิตตี้แลนด์ก่อนเวลานัดประมาณสิบนาที แค่มองเข้าไปเห็นสีชมพูฟรุ้งฟริ้งด้านในก็จะอ้วกแล้ว ลูกค้าส่วนใหญ่ถ้าไม่เป็นกลุ่มสาววัยรุ่นก็จะเป็นคู่รักหรือครอบครัวที่มีลูกเล็กเด็กแดง ร่างสูงโปร่งแข็งแรงแต่งกายในโทนสีเข้มหัวจรดเท้า ดูแล้วสวนทางกับธีมร้านอย่างแรง

 

 

ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมลู่หานถึงชอบอะไรแบบนี้นัก

 

 

“เอ่อ ขอโทษนะคะ”

 

“ครับ” สะดุ้งเฮือกก่อนรีบหันไปเมื่อถูกสาวมัดแกละในชุดเอี๊ยมลายคิตตี้สะกิดเรียก อ่า คงเป็นพนักงานของคาเฟ่นี้แหละมั้ง

 

“คือด้านในว่างหลายที่แล้ว เชิญคุณลูกค้าได้เลยค่ะ”

 

“อ๋อ พอดีผมรอคนอยู่”

 

“แฟนใช่ไหมคะ”

 

“เปล่….

 

“ถ้างั้นเชิญคุณลูกค้าเข้ามารอในร้านดีกว่าค่ะ ช่วงนี้เรามีโปรโมชั่นลดพิเศษสำหรับคู่รัก 50% ในช่วงวาเลนไทน์พอดี มาเร็วค่ะมาๆๆๆ”

 

เกรงใจเกินจะปฏิเสธพนักงานสาวจอมฮาร์ดเซลล์ เซกิเลยต้องเดินตามหลังเจ้าหล่อนไปอย่างจำยอม สายตาหลายคู่มองมาเหมือนสงสัยว่าทำไมผู้ชายมาดดิบเถื่อนถึงมาอยู่ในร้านมุ้งมิ้งอย่างคาเฟ่คิตตี้แลนด์ อยากตะโกนบอกเหลือเกินว่าตัวเขาน่ะไม่ได้อยากหรอกไอ้เห็บต่างหากเล่า

 

“เชิญทางนี้เลยค่า”

 

หญิงสาวนำร่างสูงไปนั่งยังโซนคู่รักที่ถูกจัดแยกออกมาต่างหาก ดีที่มีคนนั่งอยู่แล้วสองสามคู่เด็กหนุ่มจึงลดความประหม่าลงไปได้บ้าง แต่แน่นอนว่าแทบทุกสิ่งทุกอย่างเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ยังคงเป็นสีชมพู ชมพู และชมพู ไหนจะโต๊ะรูปหัวใจซึ่งเซกิมองว่ามันออกจะเสล่อเอามากๆ

 

“รับอะไรดีคะ หรือจะรอแฟนก่อน”

 

“เอ่อ….ครับ เขาคงใกล้ถึงแล้ว”

 

เจ้าหล่อนโค้งอย่างสุภาพแล้วเดินจากไป ทิ้งเพียงเมนูหนึ่งเล่มไว้ให้เซกิเปิดขณะรอแก้เซ็ง ส่วนใหญ่จะเป็นพวกขนมหวาน นมปั่นหลากหลายรส แล้วก็อาหารคาวแบบซอฟท์ๆ หรูๆ แพงๆ จำพวกสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าเส้นสีรุ้ง(แดกกันเข้าไปได้ไงวะ)หรือสเต๊กฮัลโหลคิตตี้(?)อะไรประมาณนั้น

 

 

RRRRRRRRRRRRRRRRRRR

 

 

(เซกิ อยู่ไหนอะเราถึงหน้าร้านแล้ว)

 

“ข้างใน เข้ามา”

 

พูดสั้นห้วนแล้วกดตัดสายทันที ครู่เดียวลู่หานก็เดินเอ๋อเหรอมาถึงโต๊ะ พอร่างเล็กเอ่ยทักทายพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวตรงข้ามสาวๆ หลายโต๊ะก็พากันส่งสายตาอิจฉาริษยาทันที เซกิคงไม่รู้ตัวว่าตั้งแต่เดินเข้ามาออร่าความหล่อของตัวเองแผ่กระจายขนาดไหน

 

“ทำไมมานั่งนี่อะ มันโซนคู่รักนะ” ลู่หานลอบป้องปากกระซิบแก้มแดงก่ำ นึกว่าเซกินั่งผิดทว่าอีกฝ่ายกลับทำแค่โบกมือไปมาอย่างไม่ใส่ใจ

 

“นั่งไปเถอะ ช่วงนี้เขามีโปรโมชั่นคู่รักลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์”

 

“จริงดิ! งั้นโอเคๆๆ”

 

“ขี้ตืดเอ๊ย”

 

ลู่หานสั่งแพนเค้กคิตตี้ราดน้ำผึ้งกับนมสดปั่นคาราเมล ส่วนเซกิผู้เกลียดของหวานเป็นชีวิตจิตใจต้องสั่งเมนูเดียวที่คิดว่ากินได้โดยไม่เลี่ยนตายไปเสียก่อนนั่นคือกาแฟดำธรรมดา พออาหารมาเสิร์ฟลู่หานก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเป้ หยิบกล่องช็อคโกแลตซึ่งบรรจงทำเกือบทั้งคืนออกมา

 

“เอ้า เอาไปกินเล่นกับกาแฟดิ”

 

“เนี่ยหรอช็อคโกแลตที่บอก”

 

“อื้อ! ทีแรกเรากลัวเซกิน้อยใจไม่มีคนเอาของมาให้ ที่ไหนได้ พอไปแอบส่องโต๊ะเรียนนี่ดอกกุหลาบเป็นช่อ ขนมเป็นตั้ง ไหนจะตุ๊กตาหมีตัวเบ้อเร่ออีก ช็อคโกแลตเราดูกากไปเลย”

 

“ไม่กากหรอกน่า”

 

เซกิตอบแค่นั้นแล้วแย่งกล่องจากมืออีกคนมาเปิดดู แม้ปกติจะไม่ค่อยมีใครมากรี๊ดกร๊าดเขาอย่างออกนอกหน้าเพราะเกรงกลัวในอิทธิพลกับภาพลักษณ์ดุดันเงียบขรึม แต่พอถึงวันวาเลนไทน์หรือวันเกิดทีมักมีของปริศนาฝากมาถึงเต็มไปหมด ก็เอาไปให้พวกลูกน้องต่อนั่นแหละไม่เคยเก็บไว้เองหรอก

 

“คิตตี้อีกแล้ว!

 

“ก็เราชอบนี่นา”

 

“ตกลงทำมาให้กูหรือทำแดกเอง”

 

“ทำให้เซกิซี่ เอ้า ลองชิมดู”

 

หยิบอันหนึ่งป้อนใส่ปากร่างสูงท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาที่ยังมองมาอย่างคุกรุ่นเป็นระยะโดยที่ทั้งคู่ก็ไม่รู้สี่รู้แปดอะไรเลยสักนิด รสชาติหวานปนขมหน่อยๆ แต่อร่อยอย่างไม่น่าเชื่อสร้างความประหลาดใจให้ยากูซ่าหนุ่มได้อีกครั้งเจ้าเห็บนี่เก่งงานบ้านงานเรือนกว่าผู้หญิงหลายคนที่เคยพบเจอเสียอีก

 

“อร่อยเปล่า”

 

“อร่อย”

 

“คิก ไว้ทำมาให้อีก เราชอบทำขนม”

 

“อือ ขอบใจ

 

เพราะมัวก้มหั่นแพนเค้กเลยไม่ทันสังเกตเห็นรอยยิ้มละมุนละไมปรากฏบนดวงหน้าหล่อร้าย เซกินั่งกระดกกาแฟรอกระทั่งลู่หานละเลียดแพนเค้กกับนมปั่นจนหมด จากที่ตอนแรกเมาสีชมพูจนมึนหัวก็เริ่มชิน ได้มามองคนตัวเล็กเคี้ยวตุ้ยๆ แบบนี้เพลินตาดีไม่หยอกเหมือนกัน

 

“ว่าแต่เซกิมีอะไรจะคุยกับเรา ลืมไปเลย”

 

“เรื่องนั้น

 

เขาประสานสองมือเข้าหากัน พรูลมหายใจหนักๆ หนึ่งทีเพื่อลดความตื่นเต้น สองแก้มเริ่มขึ้นสีเรื่อทีละนิดเช่นเดียวกับหัวใจด้านในที่เต้นโครมครามยิ่งกว่ากลองชุด

 

แหงล่ะ คนอย่างซากาโมโต้ เซกิเลิกอินกับความรักไปนานแสนนานแล้ว จนได้มาเจอเจ้าตัวเตี้ยต่างด้าวจอมป่วน คนเดียวที่ทำให้หวั่นไหวจนถึงขีดสุดได้ขนาดนี้ หลังนั่งคิด นอนคิด ตีลังกาคิดทบทวนมาหลายตลบ เซกิก็เริ่มแน่ใจว่าความรู้สึกที่มีให้อีกฝ่ายมันไม่ใช่เพื่อนธรรมดาอีกต่อไป

 

เขาจะลองเสี่ยงดูสักครั้ง เผื่อว่าสวรรค์ยังอยากเข้าข้างผู้ชายเลวๆ คนนี้อยู่บ้าง

 

“กู

 

 

 

“ขอจีบมึงได้ไหม”

 

 

วินาทีนั้นเหมือนโลกทั้งใบของลู่หานหยุดหมุน กลีบปากอิ่มยิ้มค้าง มือที่กำลังใช้มีดเขี่ยเศษแพนเค้กเล่นหยุดชะงักก่อนเงยขึ้นมองสีหน้าจริงจังของเพื่อนสนิทที่กำลังยื่นใบคำร้องขอเลื่อนสถานะ ร่างเล็กนิ่งเงียบไปนานจนน่าใจหาย มีเพียงเสียงกลืนน้ำลายเอื๊อกหลายอึก

 

“ห๊ะว่าไงนะ”

 

“กูบอกว่าขอจีบ สมองไหลมากองรวมกันในรูหูหรือไงถึงไม่ได้ยิน”

 

“เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวว พูดเป็นเล่นหน่า

 

“ไม่เล่น” เสียงทุ้มต่ำสวนขึ้นทันใด “หน้ากูเหมือนคนชอบล้อเล่นเรื่องแบบนี้หรอ”

 

ลู่หานกระพริบตาปริบ เผลอเม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างที่ชอบทำประจำเวลาตกอยู่ในสภาวะกดดัน ทำไมจู่ๆ เซกิถึงมาขอจีบเขาแบบนี้ล่ะ แล้วขอจีบมันหมายความว่าเจ้าตัวคิดเกินเลยกับเขาน่ะสิ ไม่จริงน่ะ ยากูซ่าหัวใจน้ำแข็งอย่างเซกิน่ะหรอชอบไอ้เห็บปัญญาอ่อนแบบเขา บ้าไปแล้ว

 

“แต่แต่เราเป็นเพื่อนเซกินะ

 

“แค่เคย”

 

 

“นั่นคือความรู้สึกของกู”

 

ได้ยินดังนั้นยิ่งทำให้ลู่หานชะงักนิ่งงัน หมายหมายความว่าเซกิจริงจังกับเรื่องที่พูดจริงๆ ใช่ไหม โอ้พระเจ้า เขาต้องทำยังไงดีที่ถูกยากูซ่าสารภาพรักแบบจู่โจม พูดตามตรงลู่หานไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งพ่อเพื่อนตัวโตจะผันแปรมาจีบเขาอย่างนี้

 

 

ถ้านี่คือความฝันก็รีบตื่นทีเถอะ ฮืออ เขาทั้งเขินทั้งประหม่าจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

 

 

“แน่ใจหรอ”

 

“แน่สิ”

 

 

“ตกลงว่าไง อนุญาตให้จีบมั้ย”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สรุปว่าลู่หานยังไม่ได้ให้คำตอบเพราะพนักงานเดินมาแจ้งเสียก่อนว่ามีลูกค้าคู่รักกำลังรอใช้บริการต่ออีกหลายสิบคิวเลยสบโอกาสรีบแจ้นออกมาแล้วแกล้งทำเป็นลืมทุกสิ่งทุกอย่าง เซกิเองก็บรื้นพาหนะคันเก่งออกจากลานจอดโดยไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ

 

แน่นอน ลู่หานเริ่มเกิดอารมณ์หวาดระแวงว่าเซกิโกรธหรือเปล่าถึงเงียบใส่แบบนี้ พอผ่านสะพานริมน้ำแห่งหนึ่งจึงตัดสินใจยื่นมือกระตุกชายเสื้อยีนส์สีน้ำเงินของเจ้าตัวหลายต่อหลายครั้งจนยอมหยุด ร่างเล็กถอนหายใจ โน้มหน้าไปกระซิบริมหู

 

“ลงมาคุยกันเหอะ เราอึดอัด”

 

ลงไปยืนเกาะราวสะพานก่อนขณะรออีกฝ่ายดับเครื่องให้เรียบร้อย ต่างคนต่างยืนรับลมเงียบๆ ก่อนที่ลู่หานจะเป็นฝ่ายพูดทำลายบรรยากาศมาคุขึ้นก่อน

 

“เซกิโกรธหรอ”

 

“เปล่า”

 

“เราเราไม่ได้รังเกียจนะ แค่ตกใจถึงยังไม่ได้ให้คำตอบ” ทั้งคู่หันมาสบตาพร้อมกัน แสงไฟทางเลือนรางยังพอทำให้เห็นอะไรอยู่บ้าง “เราตกใจมากจริงๆ”

 

“แล้วตอนนี้หายตกใจหรือยัง”

 

“คิดว่า..นะ

 

“ตกลงให้จีบได้มั้ยล่ะ”

 

หันมายิ้มหล่อเขย่าหัวใจคนตัวเล็กจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ลู่หานไม่ชินกับซากาโมโต้ เซกิโหมดนี้เอาเสียเลยจริงๆ จนต้องก้มต่ำมองพื้นอย่างเดียวเพราะเริ่มสู้สายตาล้ำลึกนั้นไม่ไหว แต่กลับถูกคนโหดจับคางให้เงยขึ้นอีกครั้ง นิ้วโป้งหยาบสากเกลี่ยไปมาบนปลายคางมน

 

“เดี๋ยว ขอถามก่อน”

 

“อืม ว่ามา”

 

“ทำไมจู่ๆ ถึงมาขอจีบเรา เซกิชอบเราตั้งแต่ตอนไหน” ถามด้วยความอยากรู้จริงๆ ไม่เคยสังเกตเลยว่าหัวใจของยากูซ่าหนุ่มแปรพรรคตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือเป็นเพราะความไม่ทันคนของตัวเขาเองกันแน่นะ

 

“สักพักแล้ว”

 

“ทำไมถึงชอบ”

 

“เป็นเจ้าหนูจำไมหรือไง”

 

“งืออ ตอบมาเหอะน่า”

 

“สำหรับกู ความรู้สึกมันไม่มีเหตุผลหรอก”

 

 

 

“รู้สึกว่าชอบก็คือชอบ อยากเห็นหน้าทุกวัน อยากอยู่ใกล้ อยากดูแล อยากหึงหวง อยากทำอะไรที่มากกว่าเพื่อนเขาทำกัน….

 

 

ใบหน้าของลู่หานตอนนี้เรียกว่าถ้าเอาไข่ดาวมาทอดคงสุกได้ในเวลาชั่ววิ ทั้งร้อนและสัมผัสได้ว่าคงกำลังแดงก่ำเอามากๆ ด้วย ไหนจะไอ้หัวใจบ้าที่เต้นตุบตับเสียงดังน่าอายจนต้องยกมือขึ้นกุมอกอีก เซกิก็เหมือนจะรู้ว่าร่างเล็กกำลังเขินอายถึงขีดสุด

 

“หัวใจเต้นดังเชียวนะ”

 

“หา!!!

 

“ดังยังกับแผ่นดินไหว”

 

“บ้า! เวอร์!!

 

“ยังไม่ตอบคำถามซะที ว่าตกลงให้จีบได้มั้ยเนี่ย”

 

เขาถามย้ำอีกครั้ง คราวนี้ลู่หานเงียบไปนานพร้อมด้วยอาการกล้าๆ กลัวๆ หัวสมองประมวลผลว่าควรตอบยังไงให้สถานการณ์ไม่ย่ำแย่ลง

 

“ถ้าสมมติเราปฏิเสธ เซกิจะตัดนิ้วเราไหม”

 

“ไม่ตัดหรอก บ๊องตื้นเอ๊ย ตัดทำไมล่ะ” คนตัวสูงหัวเราะในลำคออย่างเอ็นดู แถมยังยื่นมือมาขยี้ผมคนตรงหน้าจนฟูยุ่งเหยิงยังกับรังนกแตก

 

“ไม่ตัดแน่นะ”

 

“เออสิวะ ถามมากเดี๋ยวตัดจริงซะเลย”

 

“แง้! เราไม่ให้เซกิจีบเราแล่ว!

 

“เล่นตัวจริงๆ”

 

 

ฟอดด

 

 

เพราะหมั่นไส้ร่างเล็กที่มัวกระมิดกระเมี้ยนบ่ายเบี่ยงโน่นนี่นั่นไปมาไม่เลิก จึงแอบอาศัยจังหวะเจ้าตัวเผลอกดปลายจมูกขโมยหอมแก้มโมจินุ่มนิ่มนั่นเสียหนึ่งฟอด ลู่หานร้องโวยวายลั่น ยกมือกุมแก้มที่ถูกหอมด้วยความหวงแหน ให้พ่นไฟเขาก็ทำได้แล้วนาทีนี้

 

“อะไรอ้ะ มาหอมเราได้ไง นี่ลูกมีพ่อมีแม่นะ!

 

“กูแค่หอมไม่ได้ปล้ำ ถ้ายังเบี่ยงประเด็นไม่ยอมตอบสักทีจะโดนอีกฟอด” ตั้งท่าพุ่งเข้าไปหอมอีกตามคำพูดทว่าลู่หานดันเริ่มอยู่เป็นเบี่ยงหน้าหลบทัน

 

“โอเค! ตอบแล้ว เราให้เซกิจีบเราก็ได้แต่มีข้อแม้”

 

“ข้อแม้?”

 

หนุ่มผมส้มเลิกคิ้ว ข้อมงข้อแม้อะไรอีกเยอะสิ่งจริงไอ้เห็บนี่

 

“อื้อ! ถ้าภายในหนึ่งสัปดาห์เรายังไม่หวั่นไหวจนบอกชอบเซกิกลับ ต้องล้มเลิกการจีบเราทันที เราจะถือว่าเซกิจีบเราไม่สำเร็จ”

 

“แค่หนึ่งสัปดาห์เนี่ยนะ!!

 

เด็กหนุ่มร้องโหยหวน ทำไมการจีบไอ้ติ๊งต๊องมันต้องยากลำบากขนาดนี้ด้วยเวลาแค่หนึ่งสัปดาห์กับคนที่จีบใครไม่ค่อยจะเป็น ทำตัวหวานๆ ก็ไม่ค่อยจะรอด ถนัดแต่ทางสายห่ามเสียส่วนใหญ่ แค่คิดก็ท้อแท้จนอยากเปลี่ยนใจแต่แม่งเสือกทำไม่ได้นี่สิ

 

“ใช่ หรือถ้าเซกิไม่มั่นใจล้มเลิกก็ได้นะ”

 

ร้ายนัก มีการมายักคิ้วหลิ่วตาใส่อีก คิดหรอคนอย่างซากาโมโต้ เซกิจะยอมแพ้

 

“กูมั่นใจ”

 

 

“หลังจากนี้เตรียมตัวรับศึกหนักได้เลย”

 

ใครจะไปคิดว่าตาบ้านั่นเอาจริงเอาจังกับสัญญาหนึ่งสัปดาห์มากอย่างน่าเหลือเชื่อ ไอ้เตรียมรับศึกหนักนั่นก็ไม่เกินจากที่พูดสักนิด ขนาดว่าพยายามหลีกเลี่ยงไม่โผล่หน้าหรือเฉียดกรายเข้าไปใกล้แล้วเจ้าตัวก็กลับมาวอแวเขาทุกวิถีทางเสียเอง เรียกว่าเซกิเปลี่ยนไปเป็นคนละคนจริงๆ

 

 

แล้วลู่หานก็ไม่ชินกับเซกิที่เป็นแบบนี้เอาเสียเลย

 

หัวใจเขามันพองแล้ว พองอีก พองจนแทบระเบิด….จะฆ่ากันให้ตายหรือไงก็ไม่รู้

 

 

วันนี้ถึงกับยอมโดดซ้อมบาสบึ่งตรงกลับมาหมกตัวในบ้าน พ่อกับแม่พาหลินหลินน้องสาววัยเจ็ดขวบไปงานแต่งงานเพื่อนอีกจังหวัดหนึ่งคงกลับดึกจึงเหลือเพียงเขาอยู่โยงตัวคนเดียว ซึ่งมันทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย ตาขวากระตุกตั้งแต่เช้าด้วยสิ

 

“ไอแฮฟสติ!!! ไอแฮฟสติ!!!

 

ท่องวนไปวนมาพลางฟุบหน้ากับโต๊ะเขียนหนังสืออย่างเหนื่อยหน่าย คิดว่าทุกอย่างมันคงจบลงแล้ว แต่เหมือนลู่หานจะลืมอะไรไปอย่าง….

 

ว่าเซกิรู้จักบ้านของเขา

 

 

ปี๊น!! ปี๊นนน!!

 

 

“ลู่หาน! มาเปิดประตูให้หน่อย”

 

ร่างบางทะลึ่งพรวด พอแหวกผ้าม่านสีฟ้าอ่อนออกไปเห็นคนที่กำลังนึกถึงมาจอดมอเตอร์ไซค์อยู่หน้าบ้านก็ตาโตลมแทบจับ ท่าทางของเซกิดูหงุดหงิดมาก แหงล่ะเพราะเขาปิดโทรศัพท์หนีเจ้าตัวตั้งแต่เริ่มเรียนคาบบ่าย กว่าจะเซอร์ไววอลออกมาจากโรงเรียนได้แทบแย่

 

“ลู่หาน!!!

 

เอาไงดีล่ะ แง้งง

 

“เฮ้!!! ลงมาเปิดเร็วๆ มีเรื่องจะคุยด้วย!!!

 

 

ปี๊น!! ปี๊นนน!! ปี๊นนนน!!

 

 

“โธ่เว้ย!

 

เผลอสบถออกมาขณะวิ่งตึงตังลงบนไดอย่างจำยอม เพราะถ้าแกล้งเนียนหมกอยู่ข้างในนี้ต่อก็ไม่รู้เซกิจะเลิกบีบแตรกับตะโกนเสียงดังน่ากลัวไปถึงเมื่อไหร่ พอเปิดประตูออกได้ก็รีบดึงแขนอีกคนเข้ามาด้านในทันทีก่อนจะมีเพื่อนบ้านคนไหนออกมาก่นด่าสาปแช่ง

 

“เซกิทำบ้าอะไรเนี่ย มันรบกวนคนอื่นเขารู้ไหม!!

 

“มึงล่ะหนีกูออกมาจากโรงเรียนทำไม โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้” เขาหอบแฮ่กเพราะยังเหนื่อยจากการตะโกนคอแทบแหกเมื่อครู่ ก่อนริมฝีปากหยักจะกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ “อย่าคิดว่าจะเอาตัวรอดได้ง่ายๆ เลยเจ้าเห็บน้อย ชั้นเชิงเราสองคนยังต่างกัน”

 

“พร่ำเพ้อ วู้ ไม่สนใจหรอก”

 

รีบเดินกลับขึ้นชั้นสองโดยมีคนตัวใหญ่ตามมาติดๆ นอกจากตอนทำแผลวันแรกที่เจอกันแล้วเซกิก็ไม่เคยได้เข้ามาด้านในตัวบ้านอีกเพราะเจ้าตัวอ้างว่าพ่อดุ แต่วันนี้สังเกตเรียบร้อยแล้วว่าไม่มีรถเหลือสักคันถึงกล้าก่อกวนลู่หานอย่างสะดวกโยธิน

 

“ไม่มีใครอยู่บ้านหรอ”

 

“ยังไม่กลับมากันเลย อ๊ะ ห้ามเข้าห้องเรานะ!

 

“เล่นตัวไปเหอะ ประตูกะหลั่วแบบนี้กูถีบทีเดียวก็พังแล้ว”

 

“บอกดีๆ ก็ได้ไม่เห็นต้องขู่”

 

ลู่หานโดดขึ้นเตียงนอนหนานุ่ม คว้าเอาผ้าห่มนวมมาพันรอบตนเองจนเหมือนดักแด้ลายการ์ตูนหลากสี เล่นเอาพ่อยากูซ่าที่เพิ่งหันมาเห็นงงเป็นไก่ตาแตก

 

“มึงทำไรเนี่ย”

 

“ป้องกันตัว เดี๋ยวโดนเซกิปล้ำ”

 

“ฮ่าๆๆๆๆ!!!!

 

“ขำอะไรรร!!

 

เซกิหัวเราะจนสั่นไปทั้งร่าง รู้สึกทั้งเอ็นดูและตลกในเวลาเดียวกัน คนบ้าอะไรเอาผ้านวมมาพันกันโดนปล้ำ ถ้าเขาจะปล้ำจริงๆ ต่อให้ใช้เกราะไอรอนแมนห่อตัวลู่หานก็ไม่รอดหรอกบอกเลย

 

“พูดแบบนี้ แสดงว่าใจคิดลึกกับกูหรอ”

 

“เปล่านะ เราแค่ป้องกันตัว ผิดอะไรอ้ะ”

 

“เห็บเอ๊ย”

 

“เลิกเรียกเราว่าเห็บสักที!!

 

ดวงหน้าหวานมู่ทู่ ตอนนี้ทุกส่วนในร่างกายอยู่ใต้ผ้านวมทั้งหมดมีเพียงศีรษะที่ยังโผล่มาพูดคุยกับอีกคน เซกิอมยิ้มขณะก้าวตามขึ้นไปนั่งข้างดักแด้น้อย ใช้นิ้วมือเขี่ยแก้มกลมๆ หยอกล้อจนเจ้าตัวเบือนหน้าหนีแทบไม่ทันทำไมต้องมาทำอะไรน่าสมเพชแบบนี้ด้วยนะ ฮือออ

 

“นั่นแก้มหรือลูกเทนนิส”

 

“จะด่าว่าเราอ้วนหรอ”

 

“ชมต่างหาก….ขอฟัดหน่อยดิ”

 

“อ๊ะ!!...ไม่เอา

 

ผ้านวมเทอะทะรอบกายทำให้ลู่หานเสียเปรียบในการหลบหลีกกว่าทุกครั้ง ปลายจมูกของเซกิฝังลงเต็มๆ แก้มนุ่ม แต่คราวนี้เด็กหนุ่มไม่ทำแค่หอม ริมฝีปากอุ่นชื้นเคลื่อนมาเรื่อยๆ จนเกือบแตะกับกลีบปากกระจับสีเรื่อ ก่อนที่คนตัวเล็กจะเอ่ยสวนขึ้นมาแผ่วเบา

 

“ซะเซกิอย่าจูบ”

 

“ทำไมถึงจูบไม่ได้ล่ะ”

 

ยังคงพยายามนัวเนียแม้ดวงหน้าหวานจะเบือนหนีแทบสามร้อยหกสิบองศา  ลู่หานเขินจนร่างกายแทบแตกเป็นเสี่ยง ปากอีกคนที่เฉียดไปมาบนผิวแก้มบ้าง หูบ้างกำลังจะทำให้เขาขาดใจตาย ครั้นจะเขยิบหนีก็ดันห่อตัวแน่นหนาเกินไป ยากูซ่าหนุ่มหัวเราะในลำคอ

 

“น่ารัก”

 

“เอาหน้าออกไปไกลๆ สักที”

 

“เฮอะ ขอจูบแค่นี้หวงตัวจริง”

 

“ก็เรายังไม่ได้ตอบตกลงเป็นแฟนกับเซกิสักหน่อย”

 

ร่างเล็กโต้กลับมุบมิบ ใจคอคิดจะหาเศษหาเลยทั้งที่ตัวเองยังมีสถานะแค่เพื่อนน่ะหรอ ลู่หานไม่ยอมเสียเปรียบเซกิฝ่ายเดียวหรอก ให้มันรู้ซะบ้างว่าหมู่หรือจ่า

 

“แล้วเมื่อไหร่จะตกลง วันนี้วันสุดท้ายแล้วนะ”

 

“ไม่รู้”

 

“ยังไม่ชอบจริงๆ น่ะหรอ”

 

เสียงทุ้มพร่าแสนเซ็กซี่กระซิบหยอกเย้าข้างหูเจ้าเห็บ(ซึ่งตอนนี้กลายเป็นดักแด้หลากสี)ลู่หานหลับตา พรูลมหายใจดังฟู่ขณะที่ท่องในใจไปด้วยว่าห้ามหลงกล ห้ามหลงกลเด็ดขาดหมอนี่ร้ายกาจจะตายไป อย่าลืมสิลู่หานว่าเซกิเคยทำอะไรกับนายไว้บ้าง

 

“เฮ้~ ไม่ชอบจริงหรอ”

 

“หยุดเลยนะ!

 

“แต่กูชอบมึงแทบบ้าตายอยู่แล้ว รู้บ้างมั้ย”

 

 

ทะแทบบ้าตายอะไรเล่า คนอย่างเซกิเนี่ยนะ เขาไม่เชื่อหรอก!

 

 

ขณะกำลังลังเล มือขาวก็ถูกดึงไปนาบตรงแผ่นอกข้างซ้ายของคนตัวใหญ่ สัมผัสตุบตับรุนแรงทำให้ลู่หานต้องชะงักนิ่งและเผลอเงยหน้า สัมผัสนุ่มลึกบริเวณริมฝีปากที่จู่โจมเข้ามาเปรียบเสมือนถูกไฟฟ้าช็อต ร่างสูงขโมยจูบแสนหวานจากเจ้าเห็บน้อยครั้งแล้วครั้งเล่าโดยเจ้าตัวไม่ได้ขัดขืนอีก

 

รู้ตัวอีกทีมือของเซกิก็วางลงมาบนท้ายทอย ริมฝีปากบดเบียดมากขึ้นราวแม่เหล็กดูดเข้าหากัน ลู่หานรู้ว่าเขาควรปฏิเสธแต่กายกลับยอมนั่งนิ่งให้อีกฝ่ายหาเศษหาเลย เสียงจ๊วบดังขึ้นเบาๆ เมื่อคนรุกถอนจูบออก เขายกยิ้มเมื่อเห็นว่าดวงหน้าจิ้มลิ้มน่าเอ็นดูที่หลงใหลตอนนี้แดงเถือกเป็นกับไร่มะเขือเทศ

 

“ตกลงว่ายังไง”

 

 

“ชอบไหม”

 

“ชอบ

 

“อะไรนะไม่ได้ยินเลย พูดกับเสียงแว่วในหูหรอ”

 

“ชอบ!! ชอบ!! ชอบ!! ชอบ!! ชอบ!! เราชอบเซกิแล้ว พอใจยัง?!!!!!” ตะโกนประชดอัดหูไปเต็มๆ แต่เหมือนจะถูกใจพ่อยากูซ่าจอมหื่นเสียเหลือเกิน พอร่างเล็กบ่นประโยคต่อมาให้ได้ยิน ยิ่งทำให้หัวใจน้ำแข็งของซากาโมโต้ เซกิละลายอ่อนยวบยาบดั่งขี้ผึ้งลนไฟ

 

“จูบแรกแท้ๆ ไม่ทันให้ตั้งตัวเลย ไอ้บ้า”

 

“จริงน่ะ?”

 

“จริงดิ จะโกหกทำไมล่ะ ฮึ่ย!!!!” พองลมแก้มใส่อย่างหงุดหงิดจัด “เกิดมาไม่เคยมีแฟนเลยสักคนจะให้จูบกับใคร ถามมาได้”

 

“แสดงว่า….

 

“ว่า?”

 

“ยังเวอร์จิ้นด้วยอ่ะดิ”

 

ตุบบ

 

 

ตุ๊กตาไข่ขี้เกียจขนาดบิ๊กไซส์ถูกหยิบปาใส่อย่างไม่กลัวหัวหน้าเฮียวซังจะชักปืนออกมายิง พลางกระชับผ้านวมที่ห่อรอบตัวไว้ให้แน่นหนาขึ้นอีก เซกิยิ้มขำจนเมื่อยหน้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไอ้ต่างด้าวนี่มันมีพลังวิเศษอะไรกันนะถึงทำให้เขามีความสุขได้ขนาดนี้

 

“หยาบคาย!

 

“หึ แล้วนี่ตกลงเราเป็นแฟนกันแล้วถูกมะ”

 

“ยังไม่เห็นขอเลย”

 

“โถ่ ไอ้ดักแด้เอ๊ย”

 

“เดี๋ยวก็ดักแด้ เดี๋ยวก็เห็บ นี่คนเห็นมั้ย คน ยูโน้ว? คนนน!!” บ่นยาวเป็นพารากราฟกว่าจะหยุดหอบแฮ่กๆ เพราะเริ่มเจ็บคอ เซกิมองภาพตรงหน้าอย่างเพลิดเพลิน ชอบนักเวลาลู่หานทำท่าโมโหฟึดฟัดเล่นใหญ่ยังกับตัวเองคือราชสีห์ แต่แท้จริงเป็นแค่ลูกแมวตัวน้อยเท่านั้น

 

“งั้นตั้งใจฟัง จะขอ”

 

 

“เป็นแฟนกันนะ กูไม่ใช่คนดี แต่กูไม่เหี้ยกับคนที่กูรัก”

 

 

“และตั้งแต่วันนี้ไป กูจะปกป้องมึง ด้วยชีวิตทั้งชีวิตของกูเอง”

 

 

 

 

 

 

 

TBC.

 

เขินเหมือนตัวเองเป็นลู่หาน ฮือออ พี่คนห่าม เย็นชา ที่หวานหยดย้อย

ใส่น้องเห็บของเค้าคนเดียว T-T ขอบคุณสำหรับทุกฟีดแบคนะคะ

ชอบมากๆ เลยเวลาได้อ่านทุกคนหวีดกัน55555555555

หวังว่าจะรักน้องเห็บกับพี่ยากูซ่าไปนานๆ เน้ออ

 

 

สกรีม #เซกิที่รัก

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

14,768 ความคิดเห็น

  1. #12471 246462580 (@246462580) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:15
    เขินอะแกเอ๊ย.
    #12471
    0
  2. #9721 Pedmonxee (@pech555) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 08:49
    ในที่สุดก็ยอมมมมมม น้องเห็บเอ๊ยยยย พี่เซกิอย่าแกล้งน้องบ่อยสิ น้องเขินหมดแล้ว
    #9721
    0
  3. #6062 TunaCans (@thisismecher) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 18:07
    น้องเห็บ 555555555
    #6062
    0
  4. #6047 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 09:19
    เปงแฟนกันล้าววอร๊ายยยย
    #6047
    0
  5. #5571 Yehet ~ (@Jowcoconut) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 00:22
    บอกรักกันแล้ว
    #5571
    0
  6. #5507 cplove (@cplove) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 21:24
    น่ารักไม่ไหวแล้ววววว น่ารักมากกกกก บิดตัวเป็นเกลียว เขินจริงจังค่ะ
    #5507
    0
  7. #5491 LU BAMATLOVE (@bambam-ji) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 08:38
    อร้ายยยย น่ารักเขินมาก
    #5491
    0
  8. #5480 Oohluhan (@nurha) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 01:30
    อร้ายยยยย เขินนนนนนนม๊ากกกก น่ารักกกกกก แง้งงงง
    #5480
    0
  9. #5479 เดอะฮุน (@toey_naruemol) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 00:54
    อร้ายยยยยยยยยยเขินนะหนิหุหุ//ทำหน้าหนอนลาวา
    #5479
    0
  10. #5478 Pigaoum (@Pigaoum) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 23:56
    คนบว้าาาา ยากุซ่าทำเราเขินประหนึ่งชั้นเป็นลู่หาน
    #5478
    0
  11. #5477 SP-sunshine (@SP-sunshine) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 23:31
    เขินนนนนนนนน
    #5477
    0
  12. #5476 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 23:23
    เขินมากกกก เซก้ร้าย ยัยนู๋ก้น่ารีกน่าฟัดสุดๆ งื้ออ
    #5476
    0
  13. #5475 primaholic (@ppim16) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 23:07
    ฮื่ออ่านแล้วคิดว่าตัวเองเป็นลู่ตลอดเลย55
    #5475
    0
  14. #5474 bowwing123 (@bowwing123) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:45
    แงงงงง แกกกฉันเขินนนนนนน
    #5474
    0
  15. #5473 minkhunhan (@minkhunhan) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:34
    ฮื้อออ เขินนเลยครับบบ
    #5473
    0
  16. #5472 tnarinq (@Dreambaabaa) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 21:10
    งื่อออออ เขิ้นนนนน~
    #5472
    0
  17. #5471 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 20:15
    เป็นแฟนกันแล้ว เขินโว๊ย!!!น่ารัดที่สุด
    #5471
    0
  18. #5470 Tangmo020107 (@Tangmo020107) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 18:15
    เขินนนนนนเซกิอ่าาาาาา./////.
    #5470
    0
  19. #5469 BJonnie (@helloplaygirl) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 18:06
    น่ารักกกกกกก เขินไปหมดดด
    #5469
    0
  20. #5468 อาทิตยา คำม่วน (@hhcbkdir) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 17:35
    เขินมากกกก น่ารักกก
    #5468
    0
  21. #5466 porzaza182546 (@porzaza182546) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 15:05
    แง้้้้้้้้้้้้้้ มีความน่ารักกกกก
    #5466
    0
  22. #5465 หมามีสี่ขา (@doglkm2536) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 14:39
    งว้อววววววว ฮั่นแน่~~~~~ แอะแอะแอะแอ๊~~~~~
    /เสียงแซว
    เหม็นฟามรักค่ะ แต่ถ้ามีคู่แบบนี้เป็นเพื่อนจะสนุกมากเพราะมีคนขี้เขินเลยแซวสนุก 5555555
    น่าจะต้องมีดราม่าโผล่มานิดหน่อย เรายังไม่ลืมนะคะ ค่อนข้างฝังใจกับการเอาความหวานมาหลอกให้ตายใจก่อนแล้วสาดดราม่ามาโครมเดียว ใจพัง ร้องไห้น้ำตาไปเป็นปี๊ป
    แต่ไรต์บอกว่าจะไม่ม่ามากใช่ม้าาา รอเซกิพาเด็กเห็บไปเปิดตัวในแก๊งด้วยนะคะ จะโคฟเวอร์เป็นสมุนในแก๊งร่วมแซวลูกพี่ไปด้วยแน่ๆ 5555555
    #5465
    0
  23. #5464 514401309 (@0982148423) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 14:25
    ดีๆๆๆๆๆๆๆๆ น่ารักมากบอกเลยยยย ชอบจังฟินมากกกก
    #5464
    0
  24. #5463 ~PUNGY~ (@shalalao3o) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 13:47
    เขินแทนลู่หานเลยอ่าาาาาาาาาาา
    #5463
    0
  25. #5462 My_Queen ของท่านโอ (@killerbook) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 12:37
    ห้ามดร่าม่านะคะคือตอนนี้มันดี
    #5462
    0