ตอนที่ 13 : [OS] หนูน้อยหมวกแดงที่รัก {Krisyeol}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    4 เม.ย. 61

     

 Red Sexing Hood(หนูน้อยหมวกแดงที่รัก)

Paring :: Kris x Chanyeol

Rate :: NC-18

Open :: November 2014

Hashtag :: #คริสยอลหนูน้อยหมวกแดง


 

 

 

นี่ๆ

 

 

 

 

คุณที่กำลังอ่านอยู่นี่แหละ

 

 

 

 

ว่างมั้ย

 

 

 

 

มาฟังนิทานกันเถอะ

 

.

 

.

 

           

            กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

 

            ข้างน้ำตกอันแสนสวยสดงดงาม มีบ้านหลังน้อยๆ ตั้งอยู่ท่ามกลางดอกไม้นานาพรรณ ซึ่งหนุ่มน้อยวัยสิบหกปี ‘ ปาร์คชานยอล อาศัยอยู่กับผู้เป็นมารดาเพียงสองคน

 

            ร่างเพรียวบางนั่งไขว่ห้างอยู่บนขอบหน้าต่าง ช่วงขาเรียวขาวราวกับสตรีเพศโผล่พ้นกระโปรงสั้นสีแดงสดตัดกันราวกับเลือดที่หยดลงบนหิมะ แม้จะเป็นชายทว่าแม่ของชานยอลนั้นอยากได้ลูกสาวมานานแล้ว เจ้าหล่อนจึงมักจับเขาแต่งตัวอย่างนี้เสมอตั้งแต่เล็ก ซึ่งเจ้าตัวก็ชินจนไม่นึกเดือดร้อนอะไร บวกกับดวงหน้าหวานสวยยิ่งเสริมให้เหมือนเด็กผู้หญิงเข้าไปอีก

 

            “ อ่า…วันนี้อากาศดีจังเลย ว่ามั้ยเจ้านก “ ใบหน้าหวานเลื่อนเข้าไปใกล้นกตัวเล็กที่เกาะอยู่บนนิ้วมือตนเองอย่างไม่เกรงกลัว ด้วยความที่โตมากับธรรมชาติชานยอลจึงสนิทกับสัตว์ทุกชนิด ไม่นานคนตัวเล็กก็ปล่อยให้มันบินจากไป พร้อมกับที่มารดาเดินตรงโดยถือตะกร้าขนาดกลางติดมือมาด้วย

 

            “ ชานยอลจ๊ะ “

 

            “ ครับแม่ “ หันไปขานรับเสียงใสก่อนจะกระโดดกลับเข้ามาในห้อง

 

            “ วันนี้แม่ต้องเดินทางเข้าเมือง ยังไงลูกช่วยเอาขนมเค้กนี่ไปให้คุณยายแทนแม่หน่อยได้ไหม “

 

            เหลือบตามองและรับตะกร้ามา ใจจริงนึกอยากปฏิเสธแต่ก็ทำไม่ได้…บ้านของคุณยายนั้นอยู่ค่อนข้างไกล หากถ้าเดินตามทางก็จะถึงได้ไม่ยาก ชานยอลเคยไปกับแม่สองสามครั้ง ทว่าไม่เคยไปคนเดียวมาก่อน อีกอย่าง ร่างบางมักรู้สึกวูบวาบแปลกๆ เวลาย่างกรายเข้าไปในแถบนั้นเสมอ

 

         

          ยังกับมีใครบางคน คอยจับตามองตลอดเวลาอย่างนั้นแหละ

 

 

 

           

 

            เย็นย่ำแล้ว บรรยากาศในป่าเงียบสงัดกว่าทุกวัน ชานยอลเดินช้าๆ ไม่เร่งรีบด้วยความงัวเงียปนเกียจคร้าน กลุ่มผมนุ่มสีน้ำตาลถูกปกปิดด้วยฮู้ดสีแดงสดเช่นเดียวกับชุดซึ่งมารดาเพิ่งตัดเย็บให้ ไม่ทันสังเกตรอบกายที่เปลี่ยนไป

 

            มัน…ไม่มีแม้กระทั่งแมลงสักตัว

 

เสียงรองเท้าดังไปตามทางเรื่อยๆ ตามคำบอกของมารดาซึ่งสั่งไว้เสียดิบดีว่าห้ามเดินออกนอกเส้นทางเป็นอันขาด ดวงตากลมสวยมองสำรวจตามปกติ ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับบริเวณหนึ่ง เรียกว่าสวยจนต้องร้องอุทานออกมา

          

มันคือทุ่งดอกไม้ที่มีไม้ดอกสวยงามนานาพรรณขึ้นเต็มไปหมด ความตื่นตาตื่นใจทำให้ปาร์คชานยอลลืมคำเตือนที่ว่าห้ามเดินออกนอกเส้นทางโดยสิ้นเชิง ร่างบางวิ่งตรงไปก่อนวางตะกร้าลงกับพื้น หากคุณยายได้เห็นและดมดอกไม้สวยๆ หอมๆ พวกนี้อาการป่วยออดแอดบ่อยครั้งที่เป็นอยู่ก็อาจจะดีขึ้น…

 

          

แต่ยังมีอีกอย่างที่ชานยอลลืม

 

ว่าการฝ่าฝืนคำสั่งสอนของผู้ใหญ่ อาจนำมาซึ่งสิ่งไม่คาดคิด

 

 


.
 

 

ดวงตาสีอำพันจ้องไปยังร่างน้อยที่ก้มๆ เงยๆ เด็ดดอกไม้อยู่ไม่ห่าง กายยักษ์ซึ่งเต็มไปด้วยขนสีดำสนิทหลบอยู่หลังต้นไม้เพื่อสังเกตการณ์ หนูน้อยหมวกแดง ที่ตนเองแสนหลงใหลมาได้สักพักใหญ่แล้ว

 

“ อือ

 

สูดกลิ่นกายหอมที่ลอยมาตามลมเข้าไปเต็มปอด ยิ่งได้กลิ่นก็ยิ่งกระหาย ยิ่งได้เห็นก็ยิ่งมีความต้องการแต่ไม่ใช่ต้องการจับกินเป็นอาหารอย่างในนิทานหลอกเด็กที่ทุกคนเคยอ่านกัน สำหรับมนุษย์หมาป่าเพศผู้วัยกำหนัดอย่าง คีริส แล้ว สิ่งที่เติมเต็มชีวิตเขาได้ดีที่สุดมีอย่างเดียว

 

 

นั่นคือ เซ็กส์

 

 

ดวงตาคมสีอำพันยังคงจับจ้องบริเวณขาเรียวขาวไล่ขึ้นไปถึงใบหน้านวลอันประกอบไปด้วยตาแป๋วๆ จมูกแสนรั้นและริมฝีปากอิ่มภายใต้ฮู้ดแดงสดนั้น จินตนาการไปถึงตอนที่ได้ดูดดึงผิวเนื้อเนียนนุ่ม ได้สัมผัสปากชมพูหวานและกระแทกเข้าไปในกายน้อยแรงๆ

 

มาเดินในป่าลึกคนเดียวแถมยังออกนอกเส้นทาง เห็นทีคงจะต้องถูกลงโทษเสียบ้างหมาป่าหนุ่มคิดในใจพลางแสยะยิ้มโชว์ฟันขาวแหลมคม

 

.

 

.

 

.

 

“ เก็บเยอะไปแล้วมั้งเนี่ย “

 

ชานยอลเอ่ยกับตนเองเบาๆ หลังได้ดอกไม้สดสวยมาเป็นกำ บวกกับท้องฟ้าที่เริ่มกลายเป็นสีส้มบ่งบอกเวลาเย็นย่ำทำให้รีบผละออกมากำลังจะคว้าตะกร้าเพื่อเดินทางไปบ้านคุณยายก่อนมืด ทว่าก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อมีบางอย่างปัดตะกร้าจนกระเด็นหายไปก่อนมือเรียวยื่นถึงเพียงไม่กี่เซนติเมตร กายเล็กสั่นระริกถอยหลังกรูด ก่อนสะดุดกิ่งไม้ล้มก้นจ้ำเบ้าลง

 

 

ก็จะไม่ให้ช็อคได้ยังไง

 

ในเมื่อเบื้องหน้าเขาตอนนี้มันคือ หมาป่า!!!

 

 

หมาป่าตัวใหญ่ยักษ์ ใหญ่กว่าหมาป่าทุกตัวทุกพันธุ์ที่ชานยอลเคยเห็น เสียงขู่กรรโชกเบาๆ ในลำคอทำเอาน้ำตาเอ่อล้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ฟันคมๆ นั่นฉีกทึ้งครั้งเดียวร่างของเขาก็คงจะแหลกเป็นชิ้นไม่เหลือกระทั่งศพไว้ต่างหน้า

 

“ กรรซ์….

 

“ ยะอย่าเข้ามานะ!!

 

ไม้ปลายแหลมถูกยกขึ้นมาขู่สัตว์ดุร้ายที่ไม่มีท่าทีว่าเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำยังยกขาหน้าปัดมันทิ้งไปอย่างไม่ไยดีเหมือนตะกร้าใบนั้นอีกต่างหาก ถึงตอนนี้ชานยอลร้องไห้ออกมาแล้ว คิดว่าอย่างไรเสียก็คงต้องตายอยู่ตรงนี้จริงๆ

 

แต่เอ๊ะทำไมมันนิ่งไปล่ะ

 

ตามหลักความเป็นจริงมันควรจะพุ่งเข้ามาขย้ำเขาเป็นมื้อเย็นตั้งนานแล้ว แต่นี่กลับเอาแต่มองตรงมาโดยไม่ทำอะไรสักนิด ตัวก็ไม่ขยับ หนูน้อยหมวกแดงชักใจชื้นขึ้นพยายามรวบรวมความกล้ากัดฟัน นับหนึ่ง สอง สามในใจ

 

 

 

แล้วลุกขึ้นออกวิ่งสุดฝีเท้า!!

 

 

 

“ กรรรรรรรรรรรซ์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

หมาป่าหนุ่มคำรามลั่นทันทีเมื่อเห็นเหยื่ออันแสนหอมหวานหนีไป ก่อนจะพุ่งตัวไม่กี่อึดใจก็สามารถตะครุบหนูน้อยหมวกแดงให้ล้มลงกับพื้นได้อย่างไม่ยากเย็นเพราะอีกฝ่ายทั้งตัวเล็กและแรงน้อยกว่าหลายเท่าอยู่แล้ว ชานยอลร้องโอดโอยขณะถูกจับพลิกให้นอนหงาย เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตดุร้ายเต็มตา

 

“ ฮะฮึก

 

ไม่รอดแน่ถูกกินแน่ๆ คราวนี้

 

เปลือกตาสีมุกปิดลงเตรียมพร้อมรับความเจ็บปวดและความตายที่กำลังจะมาถึง สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่รดรินลงมาบนใบหน้า และจมูกเปียกชื้นที่กดลงบนแก้ม

 

 

ก่อนที่ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างจะทำให้ต้องลืมตาขึ้น

 

 

!!!!!!!

 

ตาคู่สวยเบิกโพลง ตกใจกว่าตอนเจอเจ้าหมาป่าครั้งแรก เพราะขณะนี้ร่างสัตว์ใหญ่นั้นได้ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นร่างกำยำล่ำสันเต็มไปด้วยแผลเป็นของชายหนุ่มผู้หนึ่ง เรื่อยถึงใบหน้าซึ่งเคยเต็มไปด้วยขนสีดำสนิทก็กลายเป็นใบหน้าหล่อเหลาได้รูปราวกับเทวดาตกลงมาจากสวรรค์ หากแต่ดวงตาคู่นั้นยังคงสีเหลืองอำพันเช่นเดิม

 

 

นี่มันอะไร

 

หากไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองชานยอลคงไม่มีวันเชื่อ!!!


 

 

 

 

 

“ คะคุณเป็นใคร!!

 

“ ชู่ว

 

ก้านนิ้วยาวแตะลงบนเรียวปากซึ่งใฝ่ฝันอยากสัมผัสมานาน และด้วยสัญชาตญาณดิบที่ติดตัวมาแต่กำเนิด คีริสไม่รอช้าเอานิ้วออกและก้มลงบดกลีบกุหลาบบางนั้นทันที หากริมฝีปากของชานยอลเป็นกลีบกุหลาบจริงๆ มันคงจะขาดวิ่นไปแล้วคนถูกกระทำดิ้นพล่านด้วยความงุนงงและตกใจจนร่างสูงต้องกดไว้ด้วยแรงมหาศาล

 

“ อื้ออออ “

 

ชายคนนี้ ไม่สิ มนุษย์หมาป่าคนนี้กำลังจะขโมยอากาศหายใจของเขาหรืออย่างไร...หลายครั้งที่ใบหน้างามเบี่ยงหนีหากแต่ก็ถูกมือกร้านจับกลับมามอบจูบร้อนแรงดังเดิม จูบที่คล้ายกับอีกฝ่ายต้องการกลืนกินปากเขาไปเลยอย่างไรอย่างนั้น ลิ้นร้อนดูดคลึงชิมความหวานอย่างโหยหาจนเด็กหนุ่มซึ่งไม่ประสีประสามาก่อนอ่อนระทวยเป็นขี้ผึ้งลนไฟ หยาดน้ำลายใสไหลย้อยจากมุมปาก กายบอบบางแทบจมหายไปเมื่อถูกชายหนุ่มร่างหนาคร่อมทับ

 

 

ไม่รู้ว่าปาร์คชานยอลตัวเล็กเกินไป หรือเขาตัวใหญ่เกินไปกันแน่

 

 

“ อ่ะปล่อยนะ….อย่า

 

เสียงร้องขอความเห็นใจดังเป็นห้วงเมื่อหมาป่าหนุ่มแหวกสาบเสื้อออกลิ้มชิมรสผิวเนียนนุ่มหนูน้อยหมวกแดงสวยและน่ากินกว่าที่คาดการณ์ไว้หลายเท่านัก อ่าให้ตายสิ ตรงนั้นมันชักปวดหนึบขึ้นมาอีกแล้ว คีริสขบปากล่างของตนจนห้อเลือด

 

 

เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป

 

 

 

แคว่กกกกก!!!

 

 

 

เสื้อตัวสวยกลายเป็นเพียงเศษผ้าหลังหมาป่าหนุ่มฉีกมันออกด้วยพละกำลังมหาศาลเหลือแต่เพียงฮู้ดสีแดง เผยเรือนกายสวยงามแก่ผู้กระทำ คีริสนิ่งชะงักไปเล็กน้อย

 

“ นี่เจ้าไม่ใช่สตรี? “

 

 

ชานยอลบ่ายหน้าหนีทันใด กระทั่งหมอนี่ก็ยังคิดว่าเขาเป็นผู้หญิงงั้นหรอ!....แต่ก็ดี ถ้ารู้ว่าเขาเป็นผู้ชายบางทีไอ้หมาป่าหื่นหน้าหล่ออาจจะเลิกการกระทำบ้าบอนี่แล้วปล่อยเขาเป็นอิสระก็ได้ ชานยอลสวดภาวนาในใจทันที

 

 

 

ทว่าดูเหมือนพระเจ้าจะไม่เห็นใจเลยสักนิด

 

 

 

“ ชายก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่เจ้าคือหนูน้อยหมวกแดงที่ข้าหลงใหลคนนั้น “

 

 

“ อะ….อื้อออออ…..คุ…..

 

“ คีริสเรียกฉันว่าคีริส นั่นคือชื่อของฉัน “ พูดก่อนจะก้มลงปรนเปรอให้ยอดอกสวยจนมันแข็งสู้มือให้เจ้าของร่างได้หน้าแดง เรือนร่างของหนูน้อยหมวกแดงยามอยู่บนพื้นหญ้าสีเขียวแบบนี้ยิ่งปลุกอารมณ์หมาป่าหนุ่มมากยิ่งขึ้น กดจูบบนหน้าผากชื้นเหงื่อขณะไล้มือหยาบตามหน้าท้องแบนราบผ่านหลุมสะดือสวยเรื่อยลงมาถึงหว่างขา

 

 

 

 

 

cut

 

 

 

“ อะฮึก….ซ์….

 

 

และแล้ว หนูน้อยหมวกแดงก็โดนหมาป่า เขมือบ ไปทั้งสิ้นห้าครั้ง

 

 

“ แฮ่ก

 

คีริสหอบหายใจหนัก มองร่างบางที่นอนหายใจรวยรินอยู่ข้างๆ ก่อนยกมือกร้านปัดผมที่ปรกหน้าผากออกให้แผ่วเบา

 

“ ไหวไหม “

 

“ เจ็บฮึก “ ยิ่งเห็นน้ำตาคนตัวเล็กก็ยิ่งช็อค ลืมสถานะความเป็นจ่าฝูงแสนทระนงของตนเองไปหมดสิ้น ตามเนื้อกายขาวเนียนที่เคยบริสุทธิ์ผุดผ่อง บัดนี้มีทั้งรอยแผล รอยจ้ำ รอยช้ำ รอยจูบ มากมายหลายรอยซึ่งล้วนเกิดจากเขาแทบทั้งสิ้น

 

 

เผลอเอาสัญชาตญาณดิบเถื่อนมาใช้ซะได้    

 

 

“ ข้าขอโทษข้าไม่ได้ตั้งใจทำให้เจ้าเจ็บนะ “

 

 

“ หนูน้อยหมวกแดง โกรธข้าหรอ “ เอ่ยถามเสียงอ่อยเมื่อเห็นชานยอลบ่ายหน้าหนี สิ้นคราบโหดเถื่อนก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

 

 

“ พูดกับข้าบ้างสิ อะไรก็ได้ “

 

 

“ หนูน้อยหมวกแดง “

 

“ พอเถอะน่า ไม่ได้โกรธสักหน่อย “

 

ถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางหันมาเผชิญกับใบหน้าหล่อที่เมื่อครู่ยังเหี่ยวอยู่เลยแต่พอเขาบอกไม่ได้โกรธเท่านั้นแหละกลับมาเริงร่าทันที มันน่าหมั่นไส้นัก!!

 

“ ยิ้มอะไรนักหนา “

 

“ นั่นสิข้าก็แปลกใจตัวเอง เกิดมาสามร้อยกว่าปี เพิ่งเคยยิ้มมากสุดก็วันนี้แหละ “ ตอบพลางจับมือนิ่มมาจูบโดยไม่ขออนุญาต

 

“ หรืออาจเป็นเพราะ ข้าได้อยู่ข้างๆ คนที่ข้ารักก็ได้มั้ง “

 

“ บะ..บ้า พูดจาเพ้อเจ้อ “

 

เบ้ปากใส่ไปทีหนึ่งก่อนจะลุกหาชุดตัวเองที่อีกฝ่ายฉีกกระชากจนเสียหายไปมาใส่กลับลวกๆ พยายามไม่ให้อีกคนรู้ว่ากำลังเขินจัด พลันเงยหน้าเห็นท้องฟ้ามืดครึ้มก็ใจหายวาบทันที

 

 

แย่ล่ะ หายไปนานขนาดนี้ แม่ต้องเป็นห่วงมากแน่ๆ!!!!!!!!!!

 

 

“ เจ้าจะไปไหน “

 

“ กลับบ้านน่ะสิ ป่านนี้แม่คงรอผมอยู่ โดนดุตายแหงเลย! “ ว่าเสียงร้อนรนแต่ยังไม่ทันก้าวเดินความเมื่อยล้าก็เข้าเล่นงานจนแข้งขาอ่อนล้มไป คีริสไม่รอช้ารีบเข้ามาประคองร่างบางทันที

 

“ เจ้าไหวหรือเปล่า “

 

“ วะไหว….

 

ตอบได้เพียงเท่านั้น ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง….ชานยอลสลบไปเสียแล้ว คีริสเม้มปากก่อนจะตัดสินใจตั้งสมาธิแล้วกลับคืนร่างสัตว์เดรัจฉานดังเดิมเพื่อจะพาหนูน้อยหมวกแดงที่รักไปส่งบ้าน

 

 

ทว่า

 

 

 

“ เฮ้ย….

 

 เสียงของผู้มาเยือนใหม่ดังขึ้นพร้อมปลายกระบอกปืนที่เล็งมาทางเขา หมาป่าหนุ่มขู่คำรามเสียงดังก่อนจะถอยออกห่างเป็นการตั้งหลักทั้งที่ร่างของชานยอลยังนอนอยู่บนหลัง

 

“ นั่นหนูชานยอลนี่นาตะตายซะเถอะไอ้ตัวอันตราย!!!!!!!!!

 

 

ปังปังปัง!

 

 

“ โฮกกกกกกกกกกกกก “

 

กระสุนวิ่งฉิวเจาะทะลุเนื้อจนเลือดสีแดงสาดกระเซ็นไปทั่ว คีริสดิ้นพล่านคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวดจนเผลอทำร่างชานยอลตกลงกับพื้น นายพรานวัยกลางคนรีบรุดเข้ามา ประสานสายตากับดวงตาสีอำพันที่บัดนี้มีเพียงความรวดร้าวฉายอยู่

 

 

“ หมาป่าอย่างแกน่ะควรอยู่ห่างไกลจากมนุษย์อย่างพวกฉัน คนส่วนคนสัตว์ส่วนสัตว์ เข้าใจไว้เสียด้วย ไปซะ ไอ้ตัวอันตราย ไปตายซะ!!

 

 

สิ้นคำพูด ร่างใหญ่ก็หันมองใบหน้างามเป็นครั้งสุดท้าย….ราวกับอาลัยอาวรณ์เสียเหลือเกิน จนกระทั่งนายพรานทำท่าจะยิงอีกครั้งจึงได้วิ่งเตลิดหายไป

 

 

เหลือเพียงชานยอลที่ยังนอนสลบไสลไม่รู้เรื่องอยู่ตรงนี้

 

 

 

 

 

“ อืม

 

“ ลูกรักของแม่ ฟื้นแล้วหรอจ๊ะ!!!!!!!!

 

“ หะหา “

 

คนเพิ่งได้สติยังคงงงๆ เมื่อถูกมารดาโผเข้ากอด ความเจ็บปวดที่บั้นเอวยังคงอยู่แม้ร่างกายจะได้รับการทำความสะอาดเปลี่ยนชุดใหม่ แสดงว่าเรื่องนั้นไม่ใช่ความฝัน ว่าแต่เขากลับมานอนบนเตียงที่บ้านได้อย่างไรกัน?

 

“ ผมกลับมาได้ยังไงครับแม่ “

 

หญิงสาวเช็ดน้ำตา “ นายพรานคิมเจอลูกอยู่กับหมาป่าตัวหนึ่งเขาเลยช่วยพากลับมา เขาคิดว่าหมาป่าตัวนั้นคงกำลังจะกินลูก ให้ตาย ทำไมไม่ฟังแม่บ้างว่าอย่าเดินออกนอกเส้นทาง!

 

 

นายพรานคิม??

 

 

“ แล้วเขาทำอะไรหมาป่าตัวนั้นหรือเปล่าครับแม่!!

 

เสียงหวานเอ่ยถามด้วยใจเต้นแรง นายพรานคิมถือเป็นพรานมือฉมังของหมู่บ้านที่เล็งสัตว์อะไรไม่เคยพลาด ฆ่ามาแล้วเป็นร้อยเป็นพันตัว ต่อให้คีริสจะไม่ใช่หมาป่าธรรมดาทั่วไป แต่เท่าที่ดูหมอนั่นก็ไม่ได้มีเวทย์มนตร์อะไรสักหน่อย หากโดนลูกกระสุนของนายพรานคิมเข้า….

 

 

“ เขายิงมันไปสามนัด แต่มันไม่ตายแล้วก็วิ่งเตลิดหายไปน่ะจ้ะ “

 

 

 

 

 

 

 

“ คีริส ได้ยินผมไหม คีริส!!!!!!!

 

หลังจากฟังคำบอกเล่าของมารดาชานยอลก็ไม่รีรอรีบวิ่งเข้ามาในป่าทั้งชุดนอน เขาเป็นห่วงคีริสเหลือเกิน ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกบ้าบออะไรกันแน่ รู้แค่ว่าเขาห่วงหมอนั่นจับใจก็เท่านั้นคีริสจะเจ็บไหม โดนยิงไปอย่างนั้น แล้วจะตายหรือเปล่า!!

 

“ หนูน้อยหมวกแดงมาหาแล้วนะ คีริส ฮึกกกก!!!

 

 

ไม่มี

 

 

ไม่มีการปรากฏกายของหมาป่าหนุ่ม ไม่มีแม้เงา มีเพียงเสียงร้องตะโกนอันแสนเศร้าของชานยอลที่สะท้อนกลับมา เด็กหนุ่มร้องไห้จนแก้มเปียกแฉะ หัวใจเจ็บร้าวเหมือนจะฉีกขาด

 

 

คีริสโดนยิงเพราะเขา

 

 

แล้วตอนนี้ หมอนั่นอยู่ที่ไหน???

 

 

“ คีริสสสสสสสสสส!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

ไร้ซึ่งการตอบรับ ร่างบอบบางทรุดลงนั่งปล่อยให้ทำนบน้ำตาพังทลายลงมา กลายเป็นบทจบอันแสนเศร้าของหนูน้อยหมวกแดงกับหมาป่า

 

 

ที่ไม่มีวันสมหวัง….ตลอดกาล

 

 

 

 

-END-


จบง่อยมากเลยค่ะ T_T ขอโทษด้วยจริงๆ แต่มันก็วันช็อตอ่ะเนาะ

โทษนายพรานคิมกับความใจเสาะของอิหมาป่าคีริสล้วนๆ ฮือออออออออ

สกรีมในทวิตที่ #คริสยอลหนูน้อยหมวกแดง นะคะ

 

ขอบคุณทุกกำลังใจมากๆ ค่ะ

ช่วงนี้แก้มอาจจะดูงอแงบ้างก็ให้อภัยนะ 555555

 

© themy  butter
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

14,768 ความคิดเห็น

  1. #14187 vivi_pcy (@vivi_pcy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 05:53

    จบเเบบ
    #14187
    0
  2. #5584 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 11:27
    อ๊ากกกกกก สารภาพแล้วกดเลย น้องแบมก็รอพี่ต้วนนานแล้วนะ อิอิ
    #5584
    0
  3. #5178 gummyworm (@gummyworm) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 10:40
    ฮือ ชอบบบบบบ เปิดเจอมบตกใจเลย ชิปคู่นี้มั่ก ขอให้มีอีก สาธุค่ะ5555555
    #5178
    0
  4. #4033 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 18:05
    เขิลลลลล
    #4033
    0
  5. #3603 0061. (@nutlovedonghae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 02:11
    โง้ยยยยย แก้มเคยแต่งมาร์คแบมด้วยยยย ขอขัมก่อน หาพี่มาร์แนวนี้ยากมากกกก 5555555555 ทำไมกากและคิดร้ายกับยัยขนาดนี้-บ้า ย้ำว่าหาพี่มาร์คแบบนี้ยากมากจริงๆ เราชอบบบ ฮือออออ คงเขียนไว้ตั้งแต่กัซเดใหม่ๆ นี่พึ่งมาอ่าน ฮือออ ชอบค่ะชอบๆๆๅ
    #3603
    1
  6. #2368 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 20:36
    โอ๊ยยยยยยยย พี่มาร์คพระประแดงคนกาก รักนะแต่แสดงออกไม่ได้ ถถถถถถ แบมเป็นเมียในมโนไปก่อน พอขอเป็นแฟนได้ ก็ร้องไห้ ฮือออออ ทำไมเป็นแบบนี้? 55555555
    #2368
    0
  7. #1543 mamama (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2558 / 20:26
    ความเป็นกุลสตรีหายไปไหนลูก
    #1543
    0
  8. #1013 ปัง..ปู๊นๆๆ (@konnatepkam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 07:08
    เอ่อเราก็มาอ่านSF นายบ่อยนะ เราก็ชอบนะ แต่งมบ อีกสักเรื่องได้ไหม 555555
    #1013
    0
  9. #532 คริสยอล ~ (@25012544) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 16:44
    ไอ้เหี้ยยยยยย กูเขินตอนสุดท้ายนี้แหละะ ด่านฟ้าเลยเหรอ? -///- ขอnc ด้วยค่ะ -.,.-
    #532
    0
  10. #352 Fic (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 13:31
    โอ๊ยย ตายแบมแบมลูก น่ารักน่าหยิก เขิลลลลลล
    #352
    0
  11. #281 pp1701 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 15:58
    น่ารักโคตรๆอ่ะอ่านไปขำไป
    #281
    0
  12. #280 wwi13 (@wineyard_13) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 07:41
    เหยดดดดด คือพึ่งอ่านไง คือน่าลัคคคคค โอ๊ยชอบบบบ คือดาดฟ้านะแกรรรร ฟินไปปปป
    #280
    0
  13. #260 Phenix (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 03:16
    ดาดฟ้า ร้ายกาจ
    #260
    0
  14. #252 -[¦Erotomania¦]- (@nu-peach-so-cute) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 05:28
    กรี๊ดดดด แม่จ้าววว ดาดฟ้าเลยหรือลูกแบมมมมมมมมม =.,=
    #252
    0
  15. #182 Y'kuljira Kimkoed (@1008877) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 23:34
    2แบมกับมาร์คอร้ายฟินอ้ะ
    #182
    0
  16. #181 Hasalcherlona (@tonporsupaluck) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 09:58
    เห้ย! เหยดดดดดดดดดดดดดด พี่มาร์คกวนจริงไรจริง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฉันชอบม๊ากกกกกกกก!!!! จูบไรเตอร์ที ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ 
    #181
    0
  17. #180 F-Fern Siwaporn (@khunlism) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 08:18
    แอร๊ยยย 2แบมไม่ใสนะครัชชชช ไรท์จิ้นมาร์คแบมเหมือนเคเาเลย ปริ่ม แล้วก้ไม่ได้ไปคอนเหมือนเค้าด้วย เสียดายสุด แต่หมดตังค์ไปกับการดูลูกยอลหมดแล้วววว แงงงงงง ขอบคุณสำหรับสเปค่าาาาา~
    #180
    0