GSNOWA SF/OS | EXO

ตอนที่ 133 : [SF] เซกิที่รัก SPECIAL {Hunhan}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    3 ส.ค. 60

 รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


 

ในวันที่อากาศอบอุ่นวันหนึ่งของเดือนมีนาคม

 

 

“โอ๊ยยย เป็นอะไรอีกเนี่ย”

 

ลู่หานต้องหัวเสียอย่างมากเมื่อโปรแกรมที่ต้องใช้ประจำทุกวันเกิดเปิดไม่ได้ ร่างเล็กจะเชี่ยวชาญด้านการบริหารแต่เรื่องเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์นั้นยังจัดว่าลูกเจี๊ยบอยู่มาก โดยเฉพาะการแก้ปัญหาต่างๆ นี่เขาไม่ถนัดเอาเสียเลย ครั้นจะรบกวนคนรักก็ดันเดินหายไปไหนไม่รู้

 

หลังจากคดีพี่อ้วนโรคจิตแผนกกราฟิควันนั้น ทุกคนเลยได้รู้ความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างเขากับเซกิอย่างหมดเปลือก แถมได้เห็นความโหด เผ็ด ดุของชายหนุ่มกันถ้วนหน้า ถ้าหากทุกคนได้รู้อีกอย่างว่าเซกิเคยเป็นสมาชิกระดับสูงของแก๊งยากูซ่าเฮียวซังมาก่อน มีหวังต้องกลัวกันหัวหดกว่านี้แน่

 

เหมือนร่างสูงจะภูมิใจนักหนาเสียด้วยที่ได้เผยมันสักที เพราะได้มีโอกาสแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าเจ้าของเขาอย่างออกนอกหน้าตลอดเวลา ทั้งหอม ทั้งกอด แทะโลม ยิ้มหวาน ทุกอย่างที่ทำให้ลู่หานต้องอายม้วนต้วนแทบแทรกแผ่นดินหนี สารพัดจะหยอดนั่นแหละ

 

 

ฮืออออ ถึงรักมากแค่ไหน เขาก็หน้าบางเหมือนกันนะ

 

เซกิน่ะบ้าที่สุดเลย!

 

 

“ต้องรีบเคลียร์งานด่วนด้วยสิ ทำไงดี”

 

กลับมายังสถานการณ์ปัจจุบันก่อน ลู่หานกำลังแย่ถึงขีดสุด ตัดสินใจหันซ้ายหันขวาเพื่อขอความช่วยเหลือก็มีมือของใครบางคนแตะลงบนบ่า ปรากฏว่าเป็นหวังแจ๊คสัน หนุ่มจีนหนึ่งในทีมเด็กฝึกงานที่เพิ่งเข้ามาร่วมงานกันได้ไม่ถึงสองเดือนดีนัก

 

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับพี่ เห็นท่าทางลุกลี้ลุกลน”

 

“โอ๊ะแจ๊คสัน คือเวิร์ดพี่มันมีปัญหานิดนึง”

 

ในบรรดาเด็กฝึกงานลู่หานสนิทกับแจ๊คสันที่สุดตามประสาคนพูดภาษาเดียวกัน เด็กหนุ่มตัวหนาคนนี้ต่างก็เป็นที่รักของทุกคนในบริษัทรวมถึงร่างเล็กด้วย แต่ก็แค่ปลื้มความเฟรนด์ลี่ หัวไว และตลกขบขันของเจ้าตัวเท่านั้นแหละ ไม่ได้คิดเกินเลยไปมากกว่านั้น

 

“ไหนครับ ผมช่วยดูให้”

 

“เนี่ย เปิดไม่ติดอะ”

 

“พี่ลู่ช่วยขยับซ้ายหน่อยได้ไหมครับ”

 

“ขวางหรอ พี่ลุกออกดีมั้ย จะได้สะดวกหน่อย” ตั้งท่าจะลุกทว่าอีกฝ่ายกลับยกสองมือขึ้นห้ามพร้อมกับสั่นศีรษะ ริมฝีปากกระตุกยิ้มกวนๆ ตามสไตล์

 

“ที่ให้ขยับเพราะหัวใจเราจะได้ตรงต่างหากเบเบ๋”

 

“ขี้หยอดตลอด บ้านขายขนมครกหรอ”

 

“บ้านผมไม่ได้ขายขนมครก แต่ถ้าพี่ไม่อยากให้ผมนก ก็ยอมรับความรักของผมได้ไหมจ๊ะ”

 

“มันเกี่ยวอะไรกันเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ”

 

ขำแทบลงไปแดดิ้นกับพื้นเมื่ออีกฝ่ายเล่นมุขแป้กปนเสี่ยวใส่ด้วยสีหน้าฟินนาเล่ แถมยังทำมือเป็นรูปไอเลิฟยูเด้งออกมาจากอกข้างซ้ายโปรยให้ลู่หานอีก บางทีถ้าแจ๊คสันไม่เอาดีด้านบริหารก็คงไปเล่นตลกคาเฟ่ได้สบาย ผู้ชายแบบนี้ถ้าใครได้เป็นคู่ชีวิตคงหัวเราะทั้งวัน

 

“โอ๊ย ฮ่าๆๆๆ พอ! พี่ขำจนเจ็บคอไปหมดแล้ว”

 

สนุกกันจนพอใจจึงได้ฤกษ์แก้คอมพิวเตอร์สักที มองเด็กฝึกงานคลิกโน่นคลิกนี่อยู่พักใหญ่จนโปรแกรมกลับมาใช้งานตามปกติได้อีกครั้งจึงปรบมือเสียหลายแปะพร้อมทั้งกล่าวคำขอบคุณเสียหลายครั้ง หวังแจ๊คสันน่ะทำให้เขาประหลาดใจได้เสมอ เพราะดูภายนอกไม่น่าเป็นคนฉลาดเท่าไหร่(?)

 

“กู๊ดจ๊อบ! แจ๊คสันช่วยพี่หลายครั้งแล้วนะเนี่ย”

 

“เรื่องเล็กน้อยครับสำหรับคนน่ารักๆ อย่างพี่ลู่หาน ยินดีรับใช้เสมอ”

 

“ไว้เดี๋ยวเลี้ยงพิซซ่า”

 

“ขอเป็นพิซซ่าหน้าความรัก กับสลัดผักความคิดถึงนะครับ~

 

 

“มีแต่พิซซ่าหน้าส้นตีน เอาไหม”

 

 

เสียงกระซิบทุ้มต่ำน่ากลัวราวกับเสียงพญามัจจุราชดังขึ้นข้างหูก่อนที่เด็กหนุ่มจะร้องขึ้นเมื่อถูกบีบไหล่อย่างรุนแรง ลู่หานอ้าปากค้าง ถ้าตะกี้หูเขาไม่ฝาดนั่นคือเสียงกระดูกลั่นกร๊อบแน่ๆ ส่วนคนทำไม่ใช่ใครที่ไหน เจ้าแฟนหนุ่มสุดหล่อจอมโหดของเขาเองเนี่ยแหละ

 

“โอะโอะ….แค่เล่นมุขหยอดขำๆ เอง….ไว้ชีวิตผมเถอะซากาโมโต้ซัง”

 

“เมียกู กูหยอดได้คนเดียว”

 

“เซกิ! ปล่อยน้องเดี๋ยวนี้เลยนะ”

 

“เรียกมันว่าน้องหรอ? เหอะ ตัวยังกะควาย”

 

“อย่าเสียมารยาทสิ!!!

 

พอโดนเอ็ดหนักเข้าจึงยอมปล่อยอย่างไม่เต็มใจนัก แจ๊คสันรีบโค้งขอโทษขอโพยก่อนวิ่งหนีไปอีกทาง เซกิทนมาหลายครั้งแล้วกับไอ้ตลกคาเฟ่นี่ ถึงมันจะเล่นมุขแบบนี้กับทุกคนเป็นปกติไม่ได้เฉพาะเจาะจงแฟนเขาก็ตามเถอะ แต่เลือดความขี้หึงในตัวมันแล่นพล่านขึ้นมาตลอด

 

อันที่จริงไม่ใช่แค่แจ๊คสัน พนักงานคนอื่น ไม่ว่าจะชายหญิง หรือกระทั่งเด็กฝึกงานที่เข้ามาใหม่ ใครก็ตามที่แสดงท่าทีพึงพอใจเห็บน้อยอย่างออกนอกหน้ามักถูกเซกิหมายหัวทุกราย น่ากลัวขนาดไหนลองคิดดูว่าหัวหน้าแผนกวัยกลางคนยังสะดุ้งเฮือกทุกครั้งเวลาถูกชายหนุ่มเรียก

 

ใช่ เขาขี้หึง ยอมรับ ขี้หึงมากๆๆๆๆ ขี้หึงถึงจักรวาลเลยด้วย

 

“กลับไปทำงานไป๊”

 

ร่างสูงเบ้ปากราวกับเด็กๆ เมื่อถูกแฟนเอ่ยปากไล่เหมือนหมูหมา พอแผ่นหลังกว้างหายลับตาไปทางห้องถ่ายเอกสารลู่หานจึงทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อีกครั้งพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนไอโฟนสีขาวบนโต๊ะจะสั่นครืดพร้อมชื่อของบิดาที่ปรากฎขึ้นบนหน้าจอ

 

“คร้าบ ปะป๊า”

 

(วันนี้มาหรือเปล่าลูก)

 

“ไปสิครับ วันเกิดปะป๊าทั้งทีลู่จะพลาดได้ยังไง”

 

กลีบปากอิ่มอมยิ้ม วันนี้คือวันคล้ายวันเกิดครบรอบหกสิบปีของปลายสาย ที่บ้านมีแพลนจัดปาร์ตี้เล็กๆ แล้วเชิญเพื่อนสนิทของบิดามาร่วมด้วย

 

พออายุมากขึ้นเสี่ยวหมิงก็เริ่มคลายความเข้มงวดที่มีต่อลู่หาน บวกกับเห็นว่าแฟนหนุ่มมีการศึกษา  การงานโอเค และลาออกจากแก๊งยากูซ่ามาหลายปีแล้วถึงอนุญาตให้ร่างเล็กย้ายไปอาศัยคอนโดกับเซกิได้โดยมีข้อแม้ว่าต้องกลับมาเยี่ยมทุกสุดสัปดาห์ แต่ก็ยังชอบทำท่าทางมึนตึงฟึดฟัดใส่ลูกเขยอยู่ดี

 

นอกจากตัวเขาเองแล้ว คงมีแค่บิดาเขานี่แหละที่กำราบเซกิอยู่หมัด

 

“ปะป๊าอนุญาตให้เซกิไปด้วยใช่ไหม”

 

(มันอยากมาหรอ) เสียงทุ้มนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นแข็งขึ้นทันที ถึงกระนั้นก็ยังยิ้มออก เพราะรู้ว่าปลายสายทำขึงขังไปงั้นเอง จริงๆ อยากเจอลูกเขยเหมือนกันนั่นแหละ

 

“อยากสิครับ เซกิเตรียมของขวัญไว้เซอร์ไพรส์ปะป๊าด้วยน้า”

 

(อยากมาก็มา เรื่องของมัน)

 

“คิกๆ ดีจัง ถ้างั้นลู่ขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะ แล้วเจอกันครับ”

 

พอถึงเวลาเลิกงาน ทั้งสองก็เดินออกมาจากบริษัทพร้อมกัน ฝ่าฝูงชนหนาแน่นบนรถไฟฟ้าจนกระทั่งไปถึงจุดหมาย จากสถานีต้องเดินต่ออีกเล็กน้อยกว่าจะถึงบ้าน ลู่หานยังคงหงุดหงิดเมื่อแฟนหนุ่มทำเมินเฉยใส่ไม่ยอมพูดด้วยมาตลอดทาง….เห็นอย่างนี้น่ะเซกิขี้งอนชะมัดยาด

 

“เซกิ!!!

 

 

“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!!

 

โดนแว้ดหนักเข้าจึงยอมหยุดแล้วหันมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ความฉุนเฉียวทำให้ลู่หานไม่มีอารมณ์มาเพลิดเพลินกับซากุระบานสองข้างทางเหมือนทุกครั้ง สองแขนยกขึ้นกอดอก พองลมแก้มออกเหมือนชิปมังค์ให้อีกคนรับรู้ว่า 'กำลังโกรธมาก

 

“มีอะไร”

 

“เพราะเรื่องแจ๊คสันหรอถึงไม่ยอมพูดกับเรา”

 

 

“น้องมันก็หยอกทุกคนไปทั่วอะ ขำๆ ปะ ทำไมต้องทำให้วุ่นวาย” ลู่หานยังคงหน้าบู้ พร้อมเดินตรงไปหยุดหน้าร่างสูงสมาร์ท แล้วทำในสิ่งที่เซกิคาดไม่ถึง….นั่นคือโบกมือฟาดศีรษะเจ้าตัวอย่างแรงดังป้าบบบบบ สนั่นลั่นซอย เล่นเอาอดีตยากูซ่าถึงกับวิ้งไปทั้งหัว

 

“โอ๊ยย บ้าไรเนี่ย!

 

“ลงโทษคนขี้หึงไร้สาระไง ทำไม? ทีเซกิยังตบหัวเราได้เลย”

 

แลบลิ้นเยาะเย้ยยกใหญ่ จำได้แม่นเลยแหละว่าสมัยเป็นเพื่อนกันแรกๆ เมื่อหกปีก่อนชายหนุ่มตบหัวเขาบ่อยขนาดไหน เอะอะหงุดหงิดนิดหน่อยฟาดป้าบ ฟาดป้าบ ฟาดป้าบ คอยดูเถอะพ่อจะทบต้นทบดอกคืนให้หมด เอาให้สมองบวมกันไปข้าง!!!!!!!

 

“แต่มึงอายุน้อยกว่ากูนะ ควรเรียกกูว่าพี่ด้วยซ้ำ”

 

“ไม่เอา เราก็เรียกของเราแบบนี้มาตั้งนาน มันไม่ชิน!!” ลู่หานปฏิเสธพัลวัน อีกคนเคยขอมาสักพักแล้วแหละว่าอยากได้ยินเขาเรียกพี่บ้าง แต่ร่างเล็กดันกระดากปากน่ะสิ “อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง วันนี้เซกิทำตัวแย่ เราโมโห ไม่มีสมาธิทำงานทั้งวัน เราจะฟ้องปะป๊า!

 

“เฮ้ยย อย่าเชียวนะ”

 

“ก็เซกิทำตัวแย่เองอ้ะ”

 

“แค่หึง

 

 

 

“แฟนน่ารักมาก เลยหึงมาก ผิดตรงไหน”

 

 

ประโยคซื่อๆ กับน้ำเสียงโมโนโทนและสายตาราบเรียบกลับทำให้ลู่หานต้องยืนนิ่งค้าง พวงแก้มแดงเรื่อขึ้นทันตาเห็น และยิ่งแดงเข้าไปใหญ่เมื่อร่างสูงย่อตัวลงกับพื้นเพื่อผูกเชือกรองเท้าผ้าใบคู่สวยที่หลุดมั่วซั่วให้อย่างไม่รังเกียจ โดยลู่หานไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าเชือกรองเท้าตัวเองหลุด

 

“เดี๋ยวล้มหน้าคะมำ”

 

“งือ ขอบคุณนะ”

 

“ตกลงหายโกรธกูยัง”

 

ดวงหน้าจิ้มลิ้มเงยขึ้นพลางกระพริบตาปริบๆ ขโมยหัวใจของเซกิไปทั้งดวง

 

“หายก็ด้ะ”

 

“แต่กูยัง”

 

“เอ้า”

 

“ความหึงมันหายกันง่ายๆ ที่ไหนกัน”

 

ทิ้งประโยคปริศนาให้ลู่หานต้องเกาหัวแกรกจนถึงบ้าน ไม่รู้เซกิหรือมนุษย์ป้าประจำเดือนหมด อารมณ์ความรู้สึกแปรปรวนเข้าใจยากชะมัด

 

 

 

 

 

 

 

“สุขสันต์วันเกิดครับคุณพ่อ”

 

“บอกว่าไม่ให้เรียกพ่อ! บอกจนปากเปียกปากแฉะแล้ว!

 

“ครับ ขอโทษครับคุณลุง

 

เด็กหนุ่มกุมเป้า โค้งคำนับยอมรับคำด่าอย่างนอบน้อม พลางยื่นถุงกระดาษลวดลายสวยสดงดงามในมือส่งให้โดยมีลู่หาน ลั่วลั่วมารดา และหลินหลินน้องสาวยืนลุ้นอยู่ไม่ห่าง ดูว่าเสี่ยวหมิงจะอาละวาดฟาดงวงฟาดงาหรือหาเรื่องติเตียนลูกเขยจอมโหดอีกหรือเปล่า

 

“อะไรเนี่ย”

 

“เสื้อไหมพรมไงปะป๊า เซกิถักเองกับมือเลยนะ! ลู่เป็นคนสอน”

 

คนตัวเล็กชิงบอกก่อนทันทีด้วยความภาคภูมิใจ ราวเดือนก่อนพอเซกิรู้ว่าบิดาของเขาชื่นชอบการใส่เสื้อถักไหมพรมและรู้ว่าลู่หานถักเป็นก็รีบขอให้ช่วยสอน แม้ภาพลักษณ์ของเจ้าตัวจะไม่ค่อยเข้ากับงานฝีมือเท่าไหร่แถมยังไม่คุ้นเคยกับมันเอามากๆ จนได้แผลบนมือมาหลายแผล ก็ยังพยายามถักเสื้อไหมพรมสีน้ำเงินเข้มเป็นของขวัญวันเกิดพ่อตาสำเร็จจนได้

 

“จริงเรอะ น้ำหน้าอย่างมันเนี่ยนะถักเสื้อไหมพรมได้ขนาดนี้” เสี่ยวหมิงมองไปทางลูกเขยอย่างเหยียดหยามสุดฤทธิ์ ลู่หานรีบยืนยันเสียงแข็ง

 

“จริงสิปะป๊า นี่อยากอัดคลิปตอนเซกิถักมาให้ดูด้วยซ้ำ แต่เขาบอกว่าอาย”

 

“ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

 

“ลู่สาบานว่าเซกิถักเองจริงๆ ทีแรกแนะนำให้ไปซื้อตามห้างดีกว่า แต่เซกิบอกว่าไม่เอา อยากให้ปะป๊าเห็นความตั้งใจ ตอนนั้นนะแผลเต็มมือเลย กลางค่ำกลางคืนก็ลุกขึ้นมาถักเพราะกลัวไม่ทันวันเกิดปะป๊า รับไว้เถอะนะครับ นะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

 

หันไปส่งซิกให้มารดากับน้องสาวช่วยด้วย ซึ่งทั้งคู่ก็รีบกุลีกุจอทันที

 

“ลายถักประณีตมาก คงตั้งใจสุดๆ เลยล่ะค่ะคุณ”

 

“เสื้ออย่างสวยเลย ปะป๊าจะไม่รับไว้จริงหรอคะ พี่เซกิอุตส่าห์ตั้งใจถักให้”

 

ชายกลางคนนิ่งเงียบไปพักใหญ่ ก่อนพยักหน้าส่งๆ เหมือนรำคาญเต็มทน ไม่รู้ตกลงเขาหรือไอ้หนุ่มหน้าโฉดนี่กันแน่ที่เป็นหัวหน้าครอบครัว

 

“เออ ก็ได้ ฉันเห็นแก่ลูกชายฉันหรอก!

 

ตกดึกคืนนั้นหลังรับประทานมื้อเย็นและพูดคุยกับบรรดาแขกของบิดาเรียบร้อย ลู่หานก็ขอตัวขึ้นห้องนอนก่อนเพราะเริ่มง่วง ปล่อยให้เซกิร่วมวงเหล้าคนแก่ต่อเพียงลำพัง เสี่ยวหมิงเองก็เริ่มคลายทิฐิที่มีต่อลูกเขยลงมากพอได้เห็นเสื้อไหมพรมแสนสวยตัวนั้น

 

“ไอ้หนุ่มนี่หน่วยก้านดี ตัวหนา ท่าทางจะคอแข็ง”

 

คนหนึ่งในวงเอ่ยขึ้นหลังเริ่มกรึ่มๆ แถมยังยื่นมือมาบีบขยำไหล่ของเซกิอย่างชื่นชม ตลอดปาร์ตี้ชายหนุ่มไม่ได้แตะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เลยสักนิดเพราะกลัวลู่หานว่าเอา แต่เหมือนฝ่ายชายแก่ทั้งหลายจะอยากเชิญชวนให้เขากรึ๊บเสียเหลือเกินโดยเฉพาะพ่อตาจอมโฉด

 

“ไหนลองดื่มให้ดูหน่อยซิ เป็นลูกผู้ชายมานั่งกระดกแต่น้ำอัดลมเสียชื่อหมด”

 

“ขอผ่านดีกว่าครับ ผมไม่ค่อย

 

“อะไรกัน!!! ปฏิเสธคำชวนของผู้ใหญ่หรอ” เสียงตะโกนกร้าวมากอำนาจจากเสี่ยวหมิงทำเอาเซกิสะดุ้ง “สักแก้วก็ยังดีน่าซากาโมโต้ เหล้านี่รสชาติดีเป็นเหล้าชั้นเยี่ยม ไม่ดื่มแล้วจะเสียใจเอานา”

 

“ดื่มเลยๆๆๆๆๆๆๆๆ”

 

แรงเชียร์จากทั้งโต๊ะทำให้เซกิต้องกระดกแก้วเหล้าเข้มข้นอย่างเสียไม่ได้ รสชาติขมปร่าไหลบาดคอทำให้รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาหลายเปอร์เซ็นต์ เหล้าขวดนี้รสชาติดีเยี่ยมเลอเลิศจริงสมคำโฆษณา แต่ถึงกระนั้นก็ยังปฏิเสธแก้วต่อมาเพราะรู้ลิมิตตัวเอง

 

 

คอเขาอาจแข็งในระดับหนึ่ง แต่ถ้าเมามากๆ มันจะอันตรายทันที

 

 

“พอแล้วนะครับ”

 

“โห่อะไรเพิ่งแก้วเดียว ดื่มอีกสิ”

 

“เอ่อผม….

 

“ซา กา โม โต้”

 

“ค้าบ….…

 

“ดื่มให้หมด แล้วฉันจะอนุญาตให้นายเรียกว่าพ่อ”

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายกลายเป็นว่าร่างสูงโดนมอมจนเมาเละตุ้มเป๊ะ กว่าเสี่ยวหมิงจะอนุญาตให้เรียกว่าพ่อ ได้ตามคำพูด ลำบากลู่หานที่ตื่นลงมาช่วยมารดาเก็บล้างต้องแบกพากลับขึ้นห้องอย่างทุลักทุเล กลิ่นแอลกอฮอล์โชยหึ่ง ดวงหน้าหล่อจัดแดงก่ำด้วยฤทธิ์น้ำเมา

 

“เซกิ! เดินดีๆ สิ”

 

“ลู่หานบ้านมึงหมุนได้ด้วย

 

“คนหรือกอริลล่าตัวหนักชะมัด”

 

บ่นพึมพำขณะวางร่างสูงลงบนเตียง ก่อนถอดเสื้อเชิ้ตของเจ้าตัวออกและหยิบผ้าชุบน้ำเย็นๆ มาเช็ดตามเนื้อตัวเพื่อเรียกสติ แต่จะว่าไปตอนเซกิเมาก็ดูน่ารักอีกแบบ ปกติเขาไม่เคยเห็นเจ้าตัวดื่มหนักจนไร้สติขนาดนี้ อย่างมากคือแค่เบลอๆ ตามประสา

 

“ตื่น!!! จอมโหด ตื่น!!!

 

“อืออออ…..

 

“ลุกมาอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย เหม็นเหล้าไปหมดแล้วเนี่ย”

 

ลู่หานยังคงบ่นกระปอดกระแปดขณะหันหลังจะลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวให้คนรัก แต่ดันถูกกระชากแขนจนเสียหลักเซล้มลงบนเตียง พริบตาเดียวคนตัวใหญ่กว่าก็พลิกขึ้นคร่อมราวกับสติสัมปชัญญะกลับมาครบร้อย ทว่าดวงตายังคงปรือเยิ้ม รวมถึงน้ำเสียงยังยานคางอย่างคนเมาจัดเช่นเดิม

 

“บอกให้ลุกไปอาบน้ำ!

 

“เรื่องไอ้แจ๊คสัน

 

“โอ๊ย เลิกพูดถึงสักทีเถอะน่าเราเบื่อ บอกแล้วไงว่าน้องเขาแค่เล่นมุขไม่ได้คิดจริงจังอะไร เขาก็เล่นแบบนี้กับทุกคนอะ อย่างี่เง่าได้ไหม”

 

พยายามขืนแรงลุกขึ้นแต่เพราะเซกิตัวใหญ่มาก(ย้ำว่ามาก)กว่าเขาหลายเท่า ต่อให้เมามายแค่ไหนถ้ายังไม่หลับก็ได้เปรียบอยู่ดี ลมหายใจอุ่นร้อนพ่นรดตามพวงแก้มไล่ลงมาเรื่อยๆ ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกจิกแขนอีกคนแน่นเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บจี๊ดบนลำคอ เดาว่ารอยแดงจ้ำใหญ่คงปรากฏบนผิวเนื้อเขาเรียบร้อย

 

“ซะเซกิทำบ้าอะไร”

 

“สัญลักษณ์ว่ามีเจ้าของแล้ว”

 

“เราไม่ใช่หมานะ อื้อ ปล่อยเราซี่!

 

กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนจัดจากอีกฝ่ายเริ่มทำให้ลู่หานมึนหัว ทว่าอีกใจกลับรู้สึกว่าเวลาอีกฝ่ายเมาก็แอบมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด เสียงทุ้มพร่าแหบแตก พูดแผ่วเบาแต่หนักแน่นไม่กระโชกโฮกฮากเหมือนปกติ ดวงตาสีฟ้าอมเทาหรี่ปรือ ลิ้นร้อนแลบออกมาเลียริมฝีปากตลอดเวลาเหมือนกระหายน้ำ คนบ้าอะไรขนาดเมายังหล่อ ดูดีได้ขนาดนี้ พระเจ้าตอนสร้างเซกินี่คงโคตรลำเอียงเลย

 

 

เขินอ่ะ

 

 

“ทำไมต้องทำตัวน่ารักตลอดเวลาด้วย เหนื่อยจะหึงแล้วนะเว้ย”

 

“แล้วมันห้ามได้ที่ไหนกันเล่า….

 

“ดื้อนัก เถียงคำไม่ตกฟาก แบบนี้มันต้องโดน”

 

ร่างเล็กจมหายไปในอ้อมกอดแกร่ง รสจูบดุเดือดถูกป้อนให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝ่ามือหยาบกร้านบีบเคล้นผิวกายขาวเนียนดุจน้ำนมจนลู่หานสั่นผวา….เสียงคำรามหอบหื่นดังข้างใบหูพร้อมกับริมฝีปากที่ขบเม้มมันอย่างรุนแรง เซกิตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเสือหิวโซที่เพิ่งเจอเหยื่ออันโอชะเลยสักนิด

 

“นี่ เราเคยตกลงกันแล้วนะ”

 

“ตกลงว่า” พูดทั้งที่ใบหน้ายังคลอเคลียกับซอกคอหอมๆ

 

“เวลามานอนบ้านห้ามมีอะไรกันไง! ลืมหรอ!!

 

เบี่ยงหน้าหลบริมฝีปากที่พยายามจะบดขยี้ลงมาอีกครั้ง ลู่หานเคยลั่นวาจากับอีกคนไว้ว่า หากมานอนบ้านห้ามทำกิจกรรมเข้าจังหวะเด็ดขาดเพราะห้องนอนเขาไม่ได้เก็บเสียง ทั้งยังเกรงใจสมาชิกอีกสามคนด้วย แต่เหมือนซากาโมโต้ เซกิตอนนี้พร้อมจะแหกกฎทุกอย่าง

 

“ไม่ได้ลืม แต่มันแข็งแล้ว….แข็งเป๊ก” หนุ่มหล่อทำเสียงออดอ้อนออเซาะ ขณะลอบล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงโดยไม่ให้ลู่หานสังเกตเห็น

 

“อะไรแข็ง!!!!

 

“งูยักษ์ของน้องเห็บไง ขู่ฟ่อเตรียมแผ่แม่เบี้ยแล้วเนี่ย”

 

“อะอะ….

 

“อยากชอนไชเข้าถ้ำเต็มที”

 

ลืมบอกว่านอกจากอายุจะมากขึ้นแล้ว คำพูดคำจาของเซกิยังพัฒนาขึ้นด้วย จากแต่ก่อนไม่ค่อยพูดจาทะลึ่งตึงตังติดเรทก็เริ่มมีมาบ่อยขึ้น โดยอ้างว่าเป็นการเสริมรสชาติชีวิตรัก แต่ลู่หานกลับไม่ชอบมันเอาเสียเลย ฟังแล้วขนลุกซู่ซ่าอย่างประหลาด

 

“ถ้ำบ้าอะไร โรคจิตลามกจกเปรต ไม่คุยด้วยแล้ว!! เมาจริงปะเนี่ย!!!

 

“ลู่หาน….

 

“อะไร!

 

“ลู่หาน….

 

“พูดมาสิเรียกชื่อเราทำไมเล่า!

 

 

“ขอเอาหน่อย

 

 

ไอ้บ้าเซกิ ไอ้คนบ้า ไอ้ออ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

CUT

 

 

เจ็ดโมงเช้าวันถัดมา

 

 

 “ลู่หาน ตื่นได้แล้ว ไปอาบน้ำ”

 

“งืมมมมม”

 

ท่าทางเจ้าเห็บน้อยจะเพลียมากเพราะเมื่อคืนโดน ง้อ เพิ่มอีกเสียหลายรอบ ถึงได้งัวเงียไม่ยอมลุกจากเตียง มิไยที่เซกิจะเรียก เขย่า หรือจั๊กจี๋ก็แล้ว ร่างบางก็ยังเกาะติดเตียงราวกับจะไม่ปล่อยตลอดทั้งชีวิต ดวงตากลมปิดพริ้ม แผขนตางอนยาวเรียงสวย

 

“จานอน

 

“ทำงานเก้าโมงนะ เดี๋ยวไม่ทันหรอก”

 

“เราง่วง ฮื่อ”

 

กลีบปากสีเรื่อเริ่มเบะออก งอแงยังกับเด็กถูกแม่ปลุกให้อาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียนตอนเช้าทั้งที่อายุก็ปาเข้าไปยี่สิบกว่าปีแล้ว ลู่หานนี่มันลู่หานจริงๆ

 

“เอาไงดีวะเนี่ย”

 

“อู้มๆๆๆๆ ขี่หลังๆๆ”

 

“ฮะ?”

 

“ขี่หลัง ขี่หลัง”

 

สองแขนซึ่งไร้เรี่ยวแรงยกขึ้นมาพร้อมน้ำเสียงออดอ้อนยานคางราวกับละเมอ สุดท้ายลู่หานก็ได้ขี่หลังแฟนหนุ่มเข้าห้องน้ำตามคำขอ สติสตังยังคงกลับมาไม่ครบเมื่ออาบเสร็จแล้วออกมายืนให้อีกคนช่วยแต่งตัวอยู่หน้ากระจกราวกับตุ๊กตา แหงละเมื่อคืนกว่าจะหลับลงปาเข้าไปตั้งตีสาม

 

“เซกิมอนิ่ง”

 

“เพิ่งตื่นหรอหื้ม”

 

เขาหัวเราะในลำคอขณะจุ๊บปากอรุณสวัสดิ์กันเหมือนทุกเช้าเรียบร้อย ก่อนจูงแฟนตัวน้อยที่ยังขยี้ตางัวเงียลงมารับประทานอาหารเช้าข้างล่าง ลู่หานยังคงสะลึมสะลือจนร่างสูงต้องช่วยป้อนข้าวให้เป็นบางคำบางทีก็จ่อแก้วน้ำถึงริมฝีปาก พอเจ้าตัวทำเลอะเทอะก็ใช้มือเช็ดให้อย่างไม่รังเกียจรังงอน ทำเอาลั่วลั่วต้องส่ายหัวกับนิสัยเหมือนเด็กของบุตรชาย

 

“ไปล้างหน้าล้างตาอีกสักครั้งดีมั้ยลูก มาให้แฟนป้อนข้าวแบบนี้ได้ยังไงโตแล้วนะ”

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับคุณแม่”

 

“ท่าทางเมื่อคืนคงจัดหนักตามคำแนะนำสินะ เจ้าลู่ถึงอ่อนปวกเปียกได้ขนาดนี้ คงเหนื่อยน่าดู” เสี่ยวหมิงกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่ด้านหลังหนังสือพิมพ์ธุรกิจที่กำลังอ่าน ก่อนถูกเมียตำหนิไปที

 

“คุณคะ! ยัยหลินหลินอยู่ด้วยนะ”

 

เด็กสาวที่พอรู้เรื่องรู้ราวยิ้มเขินม้วนต้วน ลู่หานเองก็หน้าแดงก่ำเป็นมะเขือเทศสุก ความง่วงงุนทั้งหมดหายไปในฉับพลัน

 

“ปะป๊าอ้ะ พูดอะไรก็ไม่รู้”

 

“เขาว่าผู้ชายที่ดีต้องจมูกใหญ่ อืม เซกิจมูกใหญ่มั้ยล่ะ”

 

“ปะป๊าา!!!!

 

บุตรชายคนโตของบ้านนั่งบิดไปมาด้วยความอับอายพลางตะโกนตัดพ้อบิดาดังลั่นครัว ขณะพ่อตาลูกเขยลอบสบตากันอย่างเข้าใจ

                                                                                                            

 

 

__________________________________________________

 

(SPECIAL : CHANYA x KEVIN)

 

 

สองปีก่อน

แวนคูเวอร์, แคนาดา

 

 

“ปล่อยฉันนะ ปล่อย!!!!!!!!!

 

ร่างโปร่งที่กำลังถูกคุมตัวดีดดิ้นสุดชีวิตเท่าที่จะดิ้นได้ นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันเนี่ย?! จู่ๆ เขาก็ถูกลากตัวออกจากอพาร์ทเม้นต์ จับยัดใส่เครื่องบินส่วนตัวของหัวหน้าเฮียวซัง บินตรงมาถึงคฤหาสน์หลังงามในแวนคูเวอร์ ซึ่งครั้งหนึ่งในวัยเด็กเคยคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี

 

“จับฉันมาที่นี่ทำไม!!

 

ตะคอกถามดังลั่นหลังถูกจับมานั่งบนโซฟาตัวหนาภายในห้องนอนเจ้าของบ้านเรียบร้อย ร่างสูงใหญ่ยืนพิงผนังกอดอก มองคนอายุน้อยกว่าถึงสิบเจ็ดปีโวยวายเอ็ดตะโรอย่างเอ็นดูปนขำขัน

 

“เลิกเสียงดังสักทีเถอะน่า”

 

“เควิน!!

 

เควิน วูและไฮบาระ ชูยะ บิดาของชานยะเคยเป็นเพื่อนสนิทกันเมื่อครั้งที่เจ้าตัวอยู่เพียงชั้นมัธยมต้น รอยยิ้มใสซื่อบริสุทธิ์ของเด็กชายคือภาพความทรงจำที่ฝังลึกในใจเสมอ เขาหลังรักชานยะแม้รู้ทั้งรู้ว่านั่นไม่ต่างอะไรกับโคแก่กินหญ้าอ่อน จนกระทั่งวันหนึ่งจุดแตกหักของชายทั้งสองมาถึง

 

พวกเขาก้าวเข้าสู่วงการยากูซ่า ชูยะก่อตั้งซาเมะ เควินก่อตั้งเฮียวซัง แม้สองแก๊งจะไม่เคยปะทะกัน ใช้ชีวิตแบบต่างคนต่างอยู่ รอยแผลแห่งความสัมพันธ์ก็ยังไม่จางหาย….จนกระทั่งชูยะถูกคู่อริขับรถชนตกเหวลึกเสียชีวิตและได้ไปร่วมงานศพเควินจึงได้มีโอกาสพบกับเด็กน้อยที่รักอีกครั้ง เขารู้สึกสงสารสองพี่น้องจับใจจึงเสนอให้ทั้งคู่มาอยู่ด้วยกัน แต่ชานยะกลับปฏิเสธข้อเสนอนั้นอย่างเยือกเย็น

 

 

ผมต้องสืบทอดซาเมะต่อจากพ่อ

 

 

หลังจากนั้น เควินทำได้เพียงสืบข่าวของซาเมะรวมถึงให้ความช่วยเหลืออย่างเงียบๆ เขารู้ว่าใจชานยะไม่ได้เต็มใจทำมันหากคงเพราะบิดาฝากฝังไว้มากกว่า หวังว่าสักวันหนึ่งตัวเองจะดึงเด็กหนุ่มให้หลุดพ้นจากวังวนนั้นได้ ทว่ากลับเกิดเหตุร้ายกับชิโยจังเสียก่อน

 

เควินไปร่วมงานศพด้วยความเศร้าเสียใจไม่ต่างกันเพราะคนก่อเหตุเป็นลูกน้องในแก๊งของเขาเอง ถึงจะรู้ว่าชานยะเป่าหัวพวกมันเรียงตัวไปแล้วร่างสูงก็ไม่ได้โกรธแค้นสักนิดเพราะเข้าใจความรู้สึกอีกฝ่ายดี คราวนี้เด็กหนุ่มดูเปลี่ยนไปราวกับคนละคน ไร้ซึ่งน้ำตาหรือการฟูมฟาย เอาแต่นั่งคุกเข่ามองภาพของน้องสาวอย่างเลื่อนลอย ไฮบาระ ชานยะไม่เหลือใครอีกแล้ว….

 

 

ฉันเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย ชิโยจังไปสบายแล้วล่ะ

 

ใครที่มันทำน้องสาวฉัน ฉันไม่มีทางปล่อยให้มันมีความสุข

 

ชานยะ…’

 

ออกไปให้พ้น!!!!! แกไม่เข้าใจความรู้สึกฉัน ไม่รู้หรอกว่าฉันเจ็บปวดขนาดไหน!!!’

 

ทำไมจะไม่รู้ นายเจ็บ ฉันยิ่งเจ็บกว่าเป็นล้านเท่า

 

บอกให้ออกไป!! อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก!!!!’

 

 

“คิดอะไรอยู่”

 

“ความหลังของเราสองคน”

 

 

“อยากให้รู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยหมดรักนายเลยแม้แต่นิดเดียว”

 

ชานยะนิ่งเงียบ เม้มริมฝีปากอย่างลำบากใจ ใช่ เขารู้ว่าเควินคิดเกินเลยกับเขามาแต่ไหนแต่ไร หากด้วยทิฐิรวมถึงความแค้นทำให้เด็กหนุ่มไม่อาจตอบรับมันได้

 

แม้ว่าความจริง ตัวเขาเองจะรักเควินมาตลอดเช่นกัน

 

“แล้วบอกทำไมล่ะ”

 

 “ฉันไม่อยากเห็นนายต้องโดดเดี่ยวอีก”

 

ดวงตาคู่คมจับจ้องมาอย่างจริงจัง

 

“หยุดความแค้นทุกอย่างเอาไว้ตรงนี้ ขอแค่เชื่อใจฉัน ฉันสัญญาว่าจะดูแลนายให้ดีที่สุด”

 

“เควิน..

 

“เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม”

 

ทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัดหลังจากนั้น รู้ตัวอีกทีชานยะก็ยอมรับอ้อมกอดแกร่งโดยดี

 

เขาพ่ายแพ้ทุกอย่างที่เป็นเควิน วู โดยเฉพาะหัวใจที่มั่นคงดวงนั้น

 

 

หัวใจที่เฝ้ารอแค่เขาคนเดียวตลอดมา

 

 

 

 

 

 

END

 

 

แอบมีชานยะกับเควินที่หลายคนเรียกร้องห้อยท้ายมานิดนุง

แหะๆๆๆๆๆ ขอโทษที่ไม่ได้แต่งสเปคู่นี้อย่างเป็นทางการนะคะ ฮือ

 

เห็นมีคนบอกขอ NC แบบเลือดกำเดาพุ่งปรี๊ดก็พยายามสุดฝีมือเลยค่ะไม่รู้

พุ่งกันจริงมั้ย กรี๊ด5555555555555555555 ฝากส่งฟีดแบคด้วยละกันเน้ออออ

หื่นตั้งแต่เซกิยันคนเขียนเลยค่ะ5555555555555555555555555555

 

ปล.จมูกใหญ่เป็นสำนวน ถ้าจมูกใหญ่ = ไอ้นั่นใหญ่ค่ะ cr.พี่แบคฮยอน

 

สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคนมากค่า อยู่ด้วยกันมาถึงตอนสุดท้ายเลย รักน้า

 

 

สกรีม #เซกิที่รัก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

14,768 ความคิดเห็น

  1. #13222 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 02:10
    คิดถึงมากกก ชอบๆๆ
    #13222
    0
  2. #6052 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 13:30
    คือบั่บดี๊ดีอ่ะแอบมีคู่เควินกับชานยะด้วยเย้ๆชอบบบบบเอนซีเด็ดดดดมากกก
    #6052
    0
  3. #5938 Gorkam (@kampornpimon-99) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 23:24
    คุณพ่อตาผู้รู้เห็นเป็นใจ
    #5938
    0
  4. #5934 Luhanislove (@panaleejamy) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 14:26
    โย เอนซีตอนนี้คือจัดหนักสุดยอดจิง รายละเอียดมาเตมมม ฟินทะลุปรอทท ชอบที่เซกิอยากให้เรียกพี่ 5555 อ่านละคิดภาพตามลู่คือแซ่บมากเว่อ คนเราจะหล่อได้เบอนั้นเลยหรอโอ เซฮุนนนน รักมากมายยย ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ รอติดต่อเรื่องต่อๆไปน้าาา รักไรท์ รักฮุนฮาน
    #5934
    0
  5. #5933 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 01:41
    เด๊วนะพ่อตารู้เห็นเป็นใจหรอคะโหยยยถึงได้ว่าซากาโมโต้เลยต้องกินไปกี่แก้วไม่รู้จะกี่แก้ว
    #5933
    0
  6. #5932 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:23
    ดีใจนะ อย่างน้อยก็มีชานยะมาด้วยนิดนึง ก็สงสัยว่าจมูกใหญ่อะไร รู้ละอะไร คุณบยอนนนนนนน
    #5932
    0
  7. #5931 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:10
    โอ้ยยยสนุก ขออีกกก
    #5931
    0
  8. #5923 Plug Ky (@plug_lcf) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 09:58
    รักเลยจ้า เรื่องหนุกมากบอกตรงงง
    #5923
    0
  9. #5921 HH140555 (@HH140555) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 09:53
    อาการหนัก
    #5921
    0
  10. #5920 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 09:52
    เลือดแทบหมดตัวบอกตรง อรรถรสตอนแม่เข้ามาเอากรรไกร5555 มีแอบหลับ แล้วคุณป๊าแซวลู่เรื่องจมูกเซกิอีก5555 เซกิจมูกใหญ่ไม่ใหญ่ต้องถามลู่หาน
    #5920
    0
  11. #5919 fairylu_ (@pleum-asr) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 02:34
    เลือดกำเดาพุ่งทั้ยไม่รู้ แต่เซกอพุ่งหนักมากฮะ อิอิ
    #5919
    0
  12. #5918 nkyhh0627 (@nkyhh0627) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 00:49
    ชอบที่ปะป๊าถามลู่หานว่า เซกิจมูกใหญ่มั้ยละ5555555555555555 /ยังรอไรท์แต่งคริสยอลอยู่น้าาา
    #5918
    0
  13. #5917 Jessica Jar (@bavonchunphimam) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 00:20
    ชอบสเปมากๆเลยเซกิขี้หึงมากๆเลยดีนะแจ็คสันไม่โดนฆ่าตาย ส่วนชานนะกับเควินก็น่ารัก
    #5917
    0
  14. #5916 Oohluhan (@nurha) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 00:09
    พ่อตากับลูกเขย 555555 มีสบตา555
    #5916
    0
  15. #5915 mam36617 (@nattida36617) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:50
    ฮืออ อยากให้มีสเปเชี่ยวของชานยะกันเควินจังคะ
    #5915
    0
  16. #5913 Pigaoum (@Pigaoum) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:13
    หื่นๆเซกิเสร็จ ก็มาอบอุ่นหัวใจชานยะกับพ่อใหญ่ ฮืออออออ ดีต่อใจ
    #5913
    0
  17. #5912 deerplanet (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 22:58
    ชอบๆ เซกิจมูกใหญ่ 555

    ชอบชานยะเควินด้วย ละมุนอะ
    #5912
    0
  18. #5910 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 22:20
    ถถถถถถ คุณพ่อก็สอนดีมากค่าาาา เข้าทางเซกิที่สุดอะ งื้อออออออออ ส่วนเควินกับชานยะก็เริ่มต้นกันใหม่ :)
    #5910
    0
  19. #5906 meow_94 (@Seb_94) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:40
    โอ้ยยย ตอนนี้ ชอบอ่าาาา
    #5906
    0
  20. #5905 hunnnielu947 (@hunnnielu947) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:14
    55555555 เซกิกับลู่น่ารักกก เหมือนมีทุกซีนที่รีเควสกันเลย ทั้งหึงหวง ทั้งหวานๆ ทั้งซีนแซ่บ อิอิ ชอบที่คุณพ่อแซวว่าเซกิจมูกใหญ่ 555555 เรื่องนี้เพราะพี่แบคคนเดียวเบยย ตลกกก
    #5905
    0
  21. #5904 ~PUNGY~ (@shalalao3o) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:05
    เลือดหมดตัวแล้วค่าาาาาา
    #5904
    0
  22. #5903 Liv_Yuthing (@xiothing) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:03
    ความพ่อของเควินสูงมากกรี๊ดดดปะป๋า
    #5903
    0
  23. #5901 chanbaek_exol (@chanbaek_exol) (จากตอนที่ 133)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 20:26
    แงงงงงง อยากให้ไรท์แต่งคริสยอลลลล คิดถึงมากดด
    #5901
    0