ตอนที่ 143 : [SF] แฝดพยศ EP.1 {Hunhun}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    9 ธ.ค. 60

 รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

 Willis VS Sehun



 

แกร๊ง!

 

 

“เหนื่อยหน่อยนะวิล”

 

เสียงชายกลางคนเอ่ยขึ้นพร้อมกับตบลงบนบ่าของบุตรชายตัวโตเบาๆ ถึงวิลสันจะอายุปาเข้าไปเกือบหกสิบปีแล้วแต่ดวงหน้าก็ยังดูหล่อเหลาคมเข้มผสมผสานความเป็นเอเชียกับยุโรปได้อย่างลงตัวเพราะความเป็นลูกเสี้ยวเกาหลี-อเมริกัน

 

ส่วนคนที่กำลังขะมักเขม้นกับการซ่อมรถคือบุตรชายคนเล็กของเขา วิลลิส โอ เด็กหนุ่มอายุเพียงยี่สิบปีทว่าเรือนกายกลับสูงใหญ่ราวยักษ์ปักหลั่น กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ เข้ากันดีกับกับผิวสีน้ำผึ้ง ดวงหน้าหล่อจัด และผมทรงอันเดอร์คัท บวกกับเหงื่อที่ไหล่โทรมกายทำให้วิลลิสดูฮ็อตขึ้นไปอีกสิบระดับ

 

“ทำนานแล้วพักบ้างก็ได้ มีคนงานตั้งเยอะตั้งแยะ”

 

“ไม่เอา ผมไม่อยากงอมืองอเท้านี่”

 

“พักเถอะน่า มากินข้าวกับพ่อก่อน”

 

ตื๊ออยู่สักพักร่างสูงจึงยอมวางประแจแล้วเดินตามบิดาไปยังด้านหลังร้าน หญิงสาวสวยคนหนึ่งกำลังจัดเตรียมอาหารเที่ยงใส่จานรอทั้งคู่ไว้อยู่แล้ว

 

“ทานเยอะๆ นะจ๊ะ จะได้โตไวๆ”

 

“ขอบคุณครับแม่”

 

“แค่นี้มันก็โตจนไม่รู้จะโตยังไงแล้วล่ะคุณ”

 

 เสียงหัวเราะดังขึ้นเล็กน้อยก่อนที่พวกเขาจะเริ่มต้นจัดการกับบะหมี่กลิ่นหอมฉุย ดูเผินๆ ก็เหมือนครอบครัวสุขสันต์ทั่วไปเพียงแต่หญิงสาวคนนี้ไม่ใช่แม่ที่แท้จริงของวิลลิส วิลสันหย่าขาดกับภรรยาคนแรกในชีวิตของตนเองเมื่อครั้นเด็กหนุ่มยังเรียนชั้นประถม ก่อนเริ่มชีวิตใหม่ด้วยการลาออกจากบริษัทแล้วก่อตั้งอู่ซ่อมรถเล็กๆ แห่งนี้ขึ้นมา นับว่าพออยู่ได้โดยไม่เดือดร้อนอะไรนัก

 

“เออ แล้วนี่หาหอพักได้หรือยัง”

 

“ยังเลยครับ กำลังดูอยู่ หอราคาประหยัดในย่านคนรวยแบบนั้นมันหายาก”

 

วิลลิสตอบพลางยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม เขาเพิ่งฟลุคสอบติดวิศวกรรมเครื่องกลของมหาวิทยาลัยชื่อดังใจกลางกรุงโซลจึงจำเป็นต้องจากบ้านไปหาที่พักอาศัยแห่งใหม่ แต่ด้วยสถานภาพทางการเงินของบ้านซึ่งนับว่าอยู่ในระดับปานกลาง เด็กหนุ่มจึงจำต้องเลือกแล้วเลือกอีกเพื่อให้เม็ดเงินที่เสียไปคุ้มค่าที่สุด

 

“พ่อแม่มีอะไรหรือเปล่าครับ”

 

คนกำลังโซ้ยบะหมี่ถึงกับชะงักพลางขมวดคิ้วแทบผูกเป็นปมเมื่อหันไปเห็นว่าผู้อาวุโสทั้งคู่กำลังมีสีหน้าลำบากใจเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่างแต่ลังเลเสียเหลือเกิน วิลสันลอบเอาศอกสะกิดภรรยาคนสวย ก่อนหล่อนจะสะกิดกลับมาพร้อมสั่นศีรษะ

 

“มีอะไรก็บอกผมมาเถอะ”

 

“เอ่อ....คือพ่อตั้งใจจะเล่าให้ฟังมานานแล้ว แต่ไม่กล้า”

 

“งั้นเล่ามาตอนนี้เลย ผมรอฟัง”

 

“แต่...”

 

“พ่อครับ”

 

คนตัวสูงถอนหายใจ ย้ำเสียงเข้มเป็นเชิงว่าหากบิดายังคงอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่แบบนี้คงได้มีการวิวาทกันเกิดขึ้นแน่ตามประสาวัยรุ่นเลือดร้อน วิลสันหันไปขอกำลังใจจากภรรยาอีกครั้งก่อนเอ่ยเสียงเบา

 

“คืองี้นะ เมื่อเดือนก่อนแม่เขาโทรมานัดพ่อไปหา...”

 

“แม่?” เด็กหนุ่มพรูลมหายใจ สมองเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

 

“ใช่ คือซูยองให้คนตามสืบจนรู้ว่าลูกสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกับเซฮุน เลยอยากให้ลูกไปพักอยู่บ้านเดียวกันซะเลยจะได้ไม่ต้องเสียค่าหอ แล้วเขาก็จะช่วยพ่อส่งเสียลูกอีกแรงด้วย”

 

“ผมไม่ต้องการเงินของผู้หญิงคนนั้น”

 

วิลลิสตบโต๊ะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สีหน้าแสดงออกถึงความหงุดหงิดเห็นได้ชัดจนสองผัวเมียต้องรีบลูบแขนให้ใจเย็นๆ ภาพความทรงจำในหัวเด็กหนุ่มคือแม่ทิ้งพ่อเพราะรับไม่ได้ที่สถานภาพทางการเงินของครอบครัวตกต่ำจากฟองสบู่แตก ทั้งสองแบ่งลูกกันเลี้ยงโดยแม่เอาแฝดพี่ของเขาไป ส่วนตัวเขาได้มาอยู่กับพ่อ หลังจากนั้นทั้งสองครอบครัวก็ไม่เคยได้พบปะกันอีกเลย

 

ถึงกระนั้น วิลลิส โอก็มีโอกาสรู้จักแม่ในเวลาต่อมาได้จากข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์และสื่อต่างๆ เนื่องจากเจ้าหล่อนสมรสใหม่กับนักการเมืองดัง และนั่นยิ่งทำให้เขารังเกียจผู้หญิงที่คลอดตนเองออกมามากขึ้นไปอีก เพราะคิดแค่เพียงว่าแม่เห็นแก่เงินมากกว่าคำว่าครอบครัว

 

“ใจเย็นก่อนเถอะ ยังไงนั่นก็คนที่คลอดลูกออกมา อีกอย่างพ่อว่าไปอยู่กับแม่ก็ดีจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย เอาเวลาไปทุ่มกับการเรียนให้เต็มที่”

 

“แต่พ่อครับ...”

 

“พ่อเป็นห่วงรู้ใช่ไหม อันที่จริงไม่ได้อยากเกี่ยวดองอะไรกับซูยองอีกหรอก แต่ก็รับไม่ได้เหมือนกันถ้าต้องเห็นลูกพักหอพักรูหนู ทำงานพิเศษงกๆ ไปอีกสี่ปี เพราะพ่อรู้ว่าพ่อไม่มีกำลังพอจะซัพพอร์ตลูกจนจบมหาลัยนั้นได้ พ่ออยากให้วิลมีชีวิตที่ดีนะ”

 

“พ่อ...”

 

“เชื่อพ่อเถอะลูก”

 

น้ำเสียงสั่นเครือทำให้เถียงไม่ออก เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งเหมือนเดิม พลางจ้องมองชามบะหมี่ที่เย็นจนชืดด้วยแววตาเลื่อนลอย

 

ใช่ มหาวิทยาลัยนั้นติดอันดับสถานศึกษาที่ดีที่สุดของเกาหลี จบไปรับรองได้งานดีๆ ทำเกือบร้อยเปอร์เซนต์ ทว่าค่าเทอมมันก็ค่อนข้างสูงสำหรับลูกช่างซ่อมอย่างเขาพอควร วิลลิสไม่อาจปฏิเสธว่าหากได้กำลังซัพพอร์ตจากคุณนายไฮโซอย่างแม่ ทุกอย่างมันจะดีขนาดไหน

 

“อีกอย่างจะได้กลับไปเจอเซฮุนด้วย ยังไงเขาก็เป็นแฝดพี่ของลูก เป็นลูกชายพ่ออีกคนนึง เชื่อพ่อเถอะ  ไปอยู่กับแม่เขาซะ”

 

สุดท้าย วิลลิส โอจึงต้องพยักหน้าหงึกหงักอย่างหมดท่า

 

 ว่าแต่...เซฮุนงั้นหรอ?

 

 

ไม่ได้เจอกันเป็นสิบปี ป่านนี้หมอนั่นจะเป็นยังไงบ้างนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บ่ายโมงวันต่อมา เด็กหนุ่มตัวโย่งก้าวลงจากรถเมล์ก่อนเดินดุ่มๆ เข้าไปในซอยตามแผนที่ที่เซฟมาในโทรศัพท์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าละแวกนี้เป็นย่านคนรวยเพราะบ้านแต่หลังที่รายล้อมล้วนหลังใหญ่โตมโหฬารและแข่งกันตบแต่งอวดหรูทั้งสิ้น จนสุดท้ายสองเท้าก็มาหยุดยังหน้าคฤหาสน์สไตล์โมเดิร์นหลังหนึ่ง ดวงตาคมเบิกโพลงเมื่อมองเข้าไปแล้วเห็นซูเปอร์คาร์จอดอยู่ถึงสามคัน

 

ให้ตายเหอะ ผัวใหม่แม่นี่รวยจริงจังว่ะ...

 

“มาหาใครค๊า~”

 

เด็กสาวท่าทางแก่นแก้วในชุดแม่บ้านที่กำลังรดน้ำต้นไม้รีบวิ่งตรงมาเมื่อเห็นใครบางคนมายืนด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าบ้านได้นานสองนานแล้ว ทว่าเจ้าหล่อนก็ต้องตกใจแทบหงายหลังล้มตึงเมื่อดึงบานประตูรั้วเปิดออก พลางยกมือทาบอกโดยอัตโนมัติ

 

“อุ๊ยตาย..แม่มึงร่วง!!!! คุณเซฮุนไปทำอะไรมา!!!!

 

“เอ่อ...คือผม...”

 

“แหะ หนูเพิ่งรู้ว่าเทรนด์อบผิวเข้มกำลังมาแรง แล้วผมนั่น ว้าย! เปลี่ยนลุคอะไรแบบนี้ อกอีแจ๋วจะแตก ตายๆๆๆ ตัวใหญ่ขึ้นด้วย กินเวย์โปรตีนหรอคะ”

 

“เอะอะโวยวายอะไรยัยมินอา....กรี๊ดด! ค...คุณเซฮุน เกิดอะไรขึ้นคะ”

 

“ใช่มั้ยแก ดูแปลกตาชอบกล ทีแรกนึกว่าโจรซะอีก”

 

หลังจากนั้นสองสาวใช้ก็รัวคำถามมากมายมหาศาลใส่ยังกับ Eminem แร็ปจนวิลลิสไม่อาจตั้งรับทัน สุดท้ายเลยได้แต่ยืนอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่แบบนั้นจนกระทั่งร่างเพรียวบางของหญิงสาวเจ้าของบ้านเดินมาทางด้านหลัง กระแอมไอสองสามทีให้เสียงเจื้อยแจ้วดั่งนกกระจอกเงียบลงฉับพลัน

 

“ไม่ต้องตกใจหรอก เขาคือฝาแฝดของเซฮุน”

 

“ห๊ะ!!! แฝด?”

 

“คุณเซฮุนมีแฝดด้วยหรอคะคุณผู้หญิง หนูเพิ่งรู้”

 

“ใช่ ไม่ต้องถามอะไรมาก ไปทำงานต่อได้แล้วก่อนจะโดนหักเงินเดือน”

 

พอบรรดาสาวใช้สลายโต๋ วิลลิสก็หันมามองมารดาอีกครั้ง ซูยองดูมีอายุขึ้นทว่าก็ยังสวยสง่าเหมือนเดิม แม้จะจงเกลียดจงชังมาตลอดแต่พอได้เห็นรอยยิ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายเด็กหนุ่มก็กลืนคำต่อว่าที่เตรียมมาทั้งหมดลงคอโดยอัตโนมัติ เหลือเพียงแววตาซึ่งยังคงไม่เป็นมิตรนัก

 

“ทานอะไรมารึยัง”

 

“อือ”

 

“วิลสันไม่มาส่งหรอ”

 

“พ่อต้องคุมช่างที่อู่” ตอบห้วนตามด้วยคำลงท้ายแกนๆ “......ครับ”

 

“เอาเถอะ ตามมาสิ แม่จะพาไปเก็บของ”

 

เด็กหนุ่มตัวโตในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับบ้านนอกเข้ากรุง เขาทำตัวไม่ถูกเมื่อคนรับใช้ชายมาขอกระเป๋าเสื้อผ้าไปถือด้วยตนเองอย่างนอบน้อม ปล่อยให้วิลลิสเดินตัวปลิวตามหลังมารดาขึ้นบันไดที่สวยยังกับในภาพยนตร์ไปยังชั้นสองของบ้าน

 

“นี่ห้องของลูก ใช้ชีวิตตามสบายให้เหมือนตอนอยู่กับพ่อนั่นแหละ ไม่ต้องเกรงใจ”

 

ห้องนอนใหม่ของเขาทั้งกว้างขวางและน่าอยู่ แถมยังมีคอมพิวเตอร์แมคบุ๊คเครื่องสวยที่เคยใฝ่ฝันอยากได้ตั้งรอไว้ราวกับรู้ใจ ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความมึนตึงที่เด็กหนุ่มมีต่อมารดาลดน้อยลง กลับหงุดหงิดมากขึ้นเสียอีกเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอนที่พ่อกับเขาลำบาก แม่กับแฝดพี่มีชีวิตสุขสบายขนาดไหน

 

“พ่อเลี้ยงผมนี่รวยน่าดู คุ้มค่าที่แม่จับมาได้ว่าไหม” เด็กหนุ่มแค่นหัวเราะประชดประชัน “ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ผมคงอยู่ที่นี่แค่ชั่วคราวเท่านั้น”

 

“วิลลิส” เจ้าหล่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่ “แม่ไม่อยากทะเลาะเรื่องไร้สาระกับลูกนะ ที่เรียกมาเพราะหวังดี แม่ปรึกษากับวิลสันอยู่เป็นเดือนๆ ว่าคงเวิร์คกว่าถ้าลูกมาใช้ชีวิตอยู่กับเราที่นี่จนเรียนจบ หรือจะอยู่ตลอดไปก็ได้ถ้าต้องการ แม่รักลูกนะวิล”

 

“หึ ทำไมเพิ่งมานึกรักเอาตอนนี้ล่ะ นึกว่าในสมองมีแต่ไอ้ฝาแฝดกร๊วกนั่นเสียอีก”

 

“ยังไงฮุนก็เป็นพี่น้องของลูก คลานตามกันมาแท้ๆ อย่าใช้คำพูดไม่ดีกับเขาสิ”

 

“ช่างมันเถอะ ผมเพลียขอนอนสักงีบแล้วกัน”

 

ร่างสูงเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียงหนานุ่ม พยายามทำหูทวนลมเมื่อมารดาบอกว่าอาหารเย็นจะพร้อมตอนหนึ่งทุ่ม เปลือกตาค่อยๆ ปิดลงจนสนิทและพาวิลลิสเข้าสู่ห้วงนิทรา เป็นครั้งแรกที่เขาได้นอนหลับแบบสบายขนาดนี้ ไม่ใช่เตียงแข็งๆ ในห้องอุดอู้ที่คุ้นเคย

 

สะดุ้งตื่นอีกทีเมื่อท้องฟ้ามืดสนิท ความเหนียวเหนอะนะเริ่มเข้าเล่นงานจนคิดว่าควรอาบน้ำสักหน่อยก่อนลงไปรับประทานมื้อค่ำ เด็กหนุ่มจัดการถอดเสื้อยืด หยิบผ้าเช็ดตัวตามด้วยชุดใหม่ที่จะสวมใส่พาดบ่าทั้งที่ยังงัวเงีย พร้อมหมุนลูกบิดเดินออกไปเพราะไม่ทันสังเกตว่าห้องใหม่ของตนเองมีห้องน้ำในตัวอยู่แล้ว

 

ว่าแต่...บานไหนล่ะวะห้องน้ำ บ้านใหญ่มากก็ไม่ดีเท่าไหร่แฮะ

 

วิลลิสยืนเกาหัวอยู่ท่ามกลางประตูเกือบสิบบาน บานแรกที่ตัดสินใจเปิดคือห้องที่แยกออกไปห้องเดียวโดดๆ เพราะทึกทักเอาเองว่ามันน่าจะเป็นห้องน้ำ ก่อนไอเย็นของเครื่องปรับอากาศจะโชยมาปะทะตัวทำให้รู้ได้ทันทีว่าเข้าห้องผิด

 

 

แต่มันก็ไม่ทันเสียแล้ว....

 

 

“เฮ้ยยยยยยย ใครวะ!!!!

 

“เดี๋ยว!!!!

 

ภาพตรงหน้าคือขวดโลชั่นที่ปาเข้ามาปะทะหน้าอย่างจังทั้งที่ยังพูดเดี๋ยวไม่จบดีด้วยซ้ำ วิลลิสสบถคำหยาบดังลั่นก่อนยกมือขึ้นจับจมูกตัวเองด้วยความโกรธจัด....เด็กหนุ่มที่หน้าตาเหมือนเขากำลังยืนอยู่ในสภาพสวมกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวเดียว อวดผิวขาวผ่องเปล่งประกายอย่างกับแสงไฟ

 

“เฮ้ย! ใจเย็นดิปามาได้ จมูกหักทำไง สัส!!!!

 

“ฉันถามว่านายเป็นใคร...” เจ้าตัวชะงักไปครู่หนึ่ง เดดแอร์เข้าครองห้องอยู่พักใหญ่

 

“...”

 

“วิลสัน?”

 

“นั่นพ่อโว้ย!

 

“วิลลี่?”

 

“ไม่ใช่!!!

 

“วิลเลี่ยม?”

 

“โว้ยยยยย!!!

 

“วิลลิส?”

 

“เออ เพิ่งระลึกชาติได้เรอะว่าตัวเองมีฝาแฝดชื่ออะไร สมองปลาทอง!!!

 

เสียงทุ้มแหบยังสบถไม่หยุดขณะเขวี้ยงขวดโลชั่นกลับไปแบบไร้ความปราณี ถึงตอนนี้เซฮุนเริ่มเคืองขึ้นมาบ้างแล้วกับลักษณะท่าทางเหมือนคนป่าของอีกฝ่ายซึ่งคุณหนูพันล้านอย่างเขาไม่ค่อยคุ้นชินนัก ไหนจะตัวบึกๆ เป็นมันเลื่อมกับผมอันเดอร์คัทขัดหูขัดตานั่นอีกล่ะ

 

อันที่จริงตอนบิดามารดายังไม่แยกทางกัน เซฮุนกับวิลลิสก็ถือว่าสนิทกันพอสมควรตามประสาพี่น้อง แต่กาลเวลาบวกกับความเคืองแค้นของแต่ละฝ่ายก็ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จืดจางลงเรื่อยๆ ลืมหมดแล้วที่เคยวิ่งเล่นไล่จับ นอนเตียงเดียวกัน ดูการ์ตูนด้วยกัน เล่นเกมด้วยกันและอีกสารพัดสารเพ

 

“นายมาทำไรที่นี่”

 

“แม่ยังไม่ได้บอกอีกหรอ ว่านับแต่นี้ต่อไปฉันจะมาอยู่ด้วย”

 

“เดี๋ยว อยู่ด้วยคือ?”

 

“เอาแบบกระชับเลยนะ ฉันสอบติดวิศวะเครื่องกลมหาลัยเดี๋ยวกับนาย แม่กับพ่อตกลงว่าจะให้ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่จนกว่าจะเรียนจบ เข้าใจไหมครับคุณหนูลูกนักการเมืองดัง” อธิบายสั้นๆ แต่เหมือนอีกคนจะสติแตกจนไม่อาจรับฟังได้ไปแล้ว

 

“ไม่จริงอ้ะ!!!” เซฮุนสวนทันควัน โวยวายเอ็ดตะโรซะนึกว่าไฟไหม้ “โกหก!!! แม่จะเอานายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ฉันไม่ยอมหรอก!

 

“เหอะ แล้วคิดว่าฉันอยากอยู่มากนักรึไงวะ ครอบครัวคนรวยจอมปลอมกับคฤหาสน์โง่ๆ แถมยังมีฝาแฝดขี้โวยวายท่าทางเหมือนตุ๊ดน่ารำคาญ”

 

“อะ...ไอ้บ้าวิลลิส!!!!!!!!!

 

“เอะอะโวยวายอะไรกันหนุ่มๆ ดังไปถึงชั้นล่างเชียวลูก”

 

ซูยองรีบเดินมาห้ามทัพเมื่อเห็นบุตรชายทั้งสองกำลังยืนโต้เถียงกันอย่างเผ็ดร้อน เซฮุนรีบปราดเข้าไปเกาะแขนมารดาแล้วเอ่ยถามสิ่งที่สงสัยทันที

 

“แม่! แม่ให้วิลลิสมาอยู่กับเราหรอ”

 

“ใช่จ้ะ ยังไงวิลลิสเขาก็เป็นแฝดน้องของหนู แม่หวังว่าจะไม่มีปัญหาอะไร” ซูยองพยายามอธิบายอย่างใจเย็น แต่เหมือนบุตรชายจะไม่เย็นไปกับเธอด้วย

 

“แต่ผมไม่โอเคอะ ผมเกลียดขี้หน้ามัน ดูท่าทางดิยังกับกุ๊ย”

 

“เซฮุน!!!!! แม่ไม่เคยสอนให้หนูพูดจาแบบนี้นะ”

 

หญิงกลางคนหันไปเอ็ดทว่าร่างโปร่งก็ยังมีท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์แฝดน้องอย่างเห็นได้ชัด สาบานเลยว่าเขาได้กลิ่นบุหรี่กับเหล้าจางๆ ลอยออกมาจากตัววิลลิสด้วย คนแบบนี้น่ะหรอจะมาร่วมชายคากับลูกคุณหนูสูงศักดิ์อย่างโอเซฮุนคนนี้ แถมยังปากหมานิสัยไม่ดีอีกต่างหาก

 

“แต่ผมพูดจริงอ้ะ”

 

“ย้ำเป็นครั้งสุดท้าย แม่หวังว่าจะไม่ได้ยินคำพูดหยาบคายหรือวิพากษ์วิจารณ์วิลจากปากหนูอีก...ส่วนวิล รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงไปกินข้าวนะลูก” หล่อนสั่งเสียงเฉียบขาดจนเซฮุนหน้าจ๋อย ก่อนเดินจากไปทิ้งให้สองแฝดยืนประจัญกันอยู่แบบนั้น ดวงหน้าขาวใสของเซฮุนตอนนี้แดงจัดด้วยความโมโห

 

“เพราะนายคนเดียว”

 

“อะไร?”

 

“นายทำให้แม่ดุฉัน อีกหน่อย...แม่คงรักนายมากกว่าฉัน!!!!

 

“อย่าทำตัวเป็นเด็กๆ ไปหน่อยเลยคุณแฝดพี่ โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงอยู่ละยังง้องแง้งหงุงหงิงใส่แม่อยู่อีก ไม่นึกว่าฉันจะมีฝาแฝดประสาทแดกแบบนี้ ถามจริงเหอะอายุยี่สิบหรือสิบขวบ”

 

วิลลิส โอ ไล่สายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เซฮุนสูงไล่เลี่ยกับเขา แต่ตัวบางกว่ามาก ยิ่งผิวคือขาวผ่องอมชมพูกว่าแบบไม่ต้องสงสัย เนื้อตัวสะอาดสะอ้านสมเป็นลูกคนรวย บวกกับเส้นผมสีบลอนด์สว่างทำให้เจ้าตัวดูเหมือนเทพเจ้ากรีกตัว(ไม่)น้อย ถึงกระนั้นฝีปากก็เรียกได้ว่าตรงข้ามกับภาพลักษณ์แบบสุดๆ เสียดายความน่ารักแม่งฉิบหาย

 

“ไอ้บ้าวิล!

 

“ทำไม?”

 

“เหอะ ฉันก็ไม่นึกเหมือนกันว่าจะมีฝาแฝดสกปรกแบบนี้”

 

“สกปรกหมายความว่า?”

 

“หมายความอย่างที่พูด” ตอบแบบกวนส้นตีนไม่กลัวหมัดอีกคนจะเหวี่ยงเข้าใส่หน้า “ช่วยอยู่ห่างๆ ฉันเข้าไว้ด้วยแล้วกัน พอดีว่าเหม็นสาปคนจน”

 

ถึงตอนนี้เส้นความอดทนของวิลลิสขาดผึง หมอนี่พูดจารวมถึงใช้สายตาดูถูกเขาไม่รู้กี่ครั้งนับแต่วินาทีแรกที่เจอหน้า เด็กหนุ่มอาศัยจังหวะปราดเดียวพุ่งเข้าอัดแผ่นหลังเซฮุนติดกำแพงห้อง แฝดพี่ร้องอั่กด้วยความเจ็บบวกกับไม่ทันตั้งตัว ลมหายใจร้อนๆ รดรินลงบนแก้ม

 

“ทำบ้าอะไรวิล ปล่อยนะเว้ย!!!

 

“ห้าม...พูด...จา...แบบ...นั้น...ให้...ได้...ยิน...อีก...”

 

“แล้วจะทำไม นี่บ้านฉัน ตัวฉัน ปากฉัน ฉันมีสิทธิ์จะพูดอะไรก็ได้” เซฮุนยังคงปากกล้าทั้งที่ตัวเองตกอยู่ในสถานะเบี้ยล่าง “แล้วนายมันก็จนจริงๆ ไม่ใช่หรือไงล่ะ เหม็นเหงื่อเป็นบ้าเลย ออกไป!

 

“ปากดีนัก”

 

“โอ๊ย!

 

ร้องลั่นเมื่อถูกบีบแก้มจนบู้ ความเจ็บมหาศาลนั้นทำให้เขาเผลอนึกว่าลิ้นตนเองหลุดออกไปแล้วด้วยซ้ำ ไม่รู้แรงคนหรือสิงโต....วิลลิสจ้องคนตรงหน้าด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อ ถึงกระนั้นความหยิ่งผยองของเซฮุนก็ไม่ได้ทำให้หวั่นเกรงแฝดน้องแต่อย่างใด

 

“ไม่น่าเชื่อว่าแม่ฉันจะเลี้ยงนายให้โตมาเป็นคนเหี้ยขนาดนี้”

 

“วิล!!!!!!!!

 

“รู้มั้ยว่าตอนนี้ฉันอยากกระชากหนังหน้านายออกมาชะมัด อายที่ต้องมีคนหน้าตาเหมือนตัวเองแต่สันดานขี้ดูถูกแบบนี้อยู่บนโลก”

 

“ไอ้บ้านี่ มันจะมากไปแล้วนะเว้ย!!!!

 

เซฮุนพยายามทุบแผ่นอกแกร่งให้ปล่อยตนจากพันธนาการหากกลับไม่เป็นผลเพราะอีกฝ่ายแข็งแรงกว่าเขามากนัก ดวงหน้าที่ห่างกันไม่กี่คืบต่างจับจ้องกันด้วยความโกรธแค้น ก่อนที่วิลลิสจะนึกอะไรบางอย่างออก และในเสี้ยววินาทีนั้น เด็กหนุ่มก็ฝังคมเขี้ยวลงไปบนแก้มนวลของแฝดพี่อย่างแรง

 

“โอ๊ย!!!!!!!!!

 

เจ้าของแก้มกรีดร้องลั่น ยกมือกุมแทบไม่ทันเมื่อวิลลิสผละริมฝีปากออก รอยเขี้ยวจางๆ ที่ปรากฎอยู่ทำให้โอเซฮุนอยากบ้าตาย ดีนะที่มันไม่เคี้ยวแก้มเขาเป็นชิ้นๆ ไปด้วย คนบ้าอะไรวะ ป่าเถื่อนยังกับถูกชนเผ่าเลี้ยงมา พ่อนะพ่อ ให้ตายเถอะ!!!!!!!!!!!

 

“นั่นแค่การสั่งสอน”

 

“อะ...”

 

“ถ้ายังไม่เลิกพยศ จะจัดหนักให้กว่านี้ร้อยเท่า จำไว้”

 

ร่างสูงหนั่นเนื้อคว้าผ้าเช็ดตัวกลับมาพาดบ่าดังเดิมแล้วเดินออกไป ทิ้งให้อีกฝ่ายยืนกำหมัดแน่น และไม่รีรอที่จะตะโกนกลับไปทันที

 

“น้ำหน้าอย่างนายจะทำอะไรฉันได้วะ กับอีแค่กัดแก้มแค่นี้ นึกหรอว่ากลัว!!!

 

วิลลิสชะงักกึก กระตุกยิ้มมุมปาก

 

 

“ก็ลองเหี้ยใส่อีกสิ แล้วเดี๋ยวจะรู้ว่าฉันทำอะไรได้บ้าง”

 

“...”

 

 

“รับรองว่าถึงใจจนลืมไม่ลงเลยล่ะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

Tag #ฟิคแฝดพยศ

 

 

TBC.

อ้าว ตอนเดียวจบไม่ลง ยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลยฮือ5555

กลับมาแล้วค่า ยังสอบไม่เสร็จแต่เบาลงเยอะเลยมาลงให้หายคิดถึงกัน

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจมากเลยนะ อ่านครบทุกคน ตอนนี้ยังไม่ไปไหนแน่นอน :)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

14,768 ความคิดเห็น

  1. #12849 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:07
    พี่น้องทะเลาะกันแบบนี้นี่มันสนุกมั่กๆ
    #12849
    0
  2. #6957 so so (@vampiregun) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 13:42
    หูยยยยย ไม่มีคัทหน่อยหรอคะ
    #6957
    0
  3. #6662 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 01:15
    จัดหนักๆเลยวิลลิส อิอิ
    #6662
    0
  4. #6659 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 00:30
    ความแฝดนี้ เซฮุนต้องโดนน้องจัดการแน่ๆ โวยวายมากลูกกก 555555
    #6659
    0
  5. #6655 ไคเหลออ (@NTTD_3001) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 19:37
    พี่เซฮุนกับน้องเซฮุน กรี๊ดดด><
    #6655
    0
  6. #6653 `MAJORIKY{★} (@crisisx) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 19:07
    ฮุนทำไมเปงแบบนี้รู้กกกกกก เดี๋ยวจะจับตีก้น!!!
    #6653
    0
  7. #6651 ลูซีเฟ๋ออ (@whitegamerz) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 18:21
    จินตนาการภาพแฝดพี่เป็นสมัยน้องพึ่งเด ตัวผอมๆอ่อนแรง555555
    #6651
    0
  8. #6619 hunhan947 (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 21:05
    แฝดน้องจะเถื่อนไปไหนกรี้ดดดเอาใจหนูไปเลยค่ะพี่วิล
    #6619
    0
  9. #6618 PHXXH_ (@MYHH412) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 20:39
    กี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสส ฟหกด้าสววงสาาเดดกหหฟ
    #6618
    0
  10. #6617 หญิงปาร์ค (@Ying_Yaoi) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 19:58
    ต๋ายแล้ววววววว ได้กัน ได้กัน ได้กั-**
    #6617
    0
  11. #6616 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 19:36
    ตลก555555555555
    #6616
    0
  12. #6614 ice_skate (@ice_skate) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 14:01
    คุณแฝดน้องนี่ก็เข้มจุงง ใจเย็นๆกับพี่เขาโหน่ยยย
    #6614
    0
  13. #6613 KittiyaJunsahang (@KittiyaJunsahang) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 14:01
    โอ้ยยยขำอ่ะ
    #6613
    0
  14. #6612 หม่าม่าหลี่ (@miku-cute) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 13:44
    โอ้ยยย แซ่บมาก แซ่บลืมมม ชอบความดิบเน้
    #6612
    0
  15. #6611 hunhan_selu (@ployploy200490) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 13:25
    ฮือออ ชอบๆๆๆเอาอีกๆๆๆ
    #6611
    0
  16. #6610 zonya1220 (@zonya1220) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 11:45
    หนุกอ่ะชอบๆ
    #6610
    0
  17. #6609 PCY__61 (@PCY__61) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 10:45
    ชอบบบบบบบ มาต่อน๊าาาา
    #6609
    0
  18. #6608 Vevyexomk (@Vevyexomk) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 10:12
    ชอบอ่าาาาาาาาาา คือแบบดิบเถื่อนมากเลยค่ะ ฮืออออออออ รอน้าาาาาาา
    #6608
    0
  19. #6607 okey_61 (@okey_61) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 08:58
    ปักหมุดฟิคเจ๊แก้มตลอด ทุกเรื่อง
    #6607
    0
  20. #6606 canyon1 (@canyon1) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 08:13
    น่อว ไม่ทำดา
    #6606
    1
    • #6606-1 Nwrtt (@nwarinthorn) (จากตอนที่ 143)
      9 ธันวาคม 2560 / 10:46
      โง้ยยยยยยย แซ่บบ
      #6606-1
  21. วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 03:14
    เรือผีของนุ้ง อิอิ
    #6604
    0
  22. #6603 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 00:40
    ลุ้นอ่ะความฮุนฮุนนี้อย่างฟิน!!!! แง่ง รอนะต้ะ
    #6603
    0
  23. #6602 PXMM__ (@PAPAMM_) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 00:24
    เราเชื่อว่าไรท์จะจัดให้หลายฉากเลย55555 นี่ตอนแรกอ่านไปลุ้นไปอย่าเพิ่งจบนะๆ ยังไม่ทันได้กันเลย5555
    #6602
    0
  24. #6601 Nut66665240 (@Nut66665240) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 23:57
    ตอนแรกคือตาฝาดนึกว่าไรท์หายงอนแล้ว รอดูต่อไปปปปป
    #6601
    0
  25. #6600 Wasper Fefa\'x (@wasper_may) (จากตอนที่ 143)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 23:41
    ปากร้ายนักกกกก 555555
    #6600
    0