ตอนที่ 16 : [OS] คิดถึง {Krisyeol}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    8 ก.พ. 58

SF :: คิดถึง

Paring :: Kris x Chanyeol

Rate ::  PG

Open :: September 2014

Hashtag :: #คิดถึง_ky

 


 
รักเกินเผื่อใจ
(เปิดฟังด้วยนะคะ อยากให้ฟังไปด้วยอ่านไปด้วยจริงๆ เปิดให้ได้นะ 
เพลงนี้คือดีมากๆ จนเราฟังแล้วต้องมาแต่ง sf นี้เลยล่ะ)


 

 
*เรื่องทั้งหมดเป็นการแต่งขึ้นจากจินตนาการของไรต์นะคะ*

 



 
ฉันเดียวดายอ้างว้างอยู่กับรักที่ต้องไกลห่าง

ค่ำคืนนี้ฉันนอนไม่หลับ


 

            “ ชานยอล นอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นไปอัดรายการแต่เช้านะ “

 

            พี่จุนมยอนหันมาบอกเมื่อเห็นว่าผมยังนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ เฮ้องานอีกแล้วหรอ ถึงจะเหนื่อยล้าแค่ไหนแต่ผมก็ต้องทำเพื่อแฟนๆ สักพักพี่เขาก็ผล็อยหลับตามคนอื่นไป ขณะที่แสงจากหน้าจอยังคงส่องหน้าอยู่เพราะข่มตาแค่ไหนผมก็นอนไม่หลับ

 

            กี่เดือนแล้วนะที่เขาคนนั้นจากไป

 

            ผมเม้มปากแน่นขณะมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือ มันคือภาพพรีวิวหนังเรื่องใหม่ที่กำลังถ่ายทำของเขา ภาพที่เขาถ่ายกับนักแสดงจีนคนอื่นที่ร่วมงานกัน ภาพที่เขาเดินงานพรมแดงที่จีน

 

            ในฐานะ นักแสดง

 

            ไม่ใช่ ไอดอลเคป๊อป

                       

            และไม่ใช่ คนรักของผม

 

- - - - - - - - -

 

หลับตาลงยังคิดถึงเธอ ตื่นขึ้นมาก็ยังละเมอ

เพ้อถึงเธอทุกคืนทุกวัน

 

 

            ก่อนหน้าที่จะเดบิวต์ เราคุยกันทุกวัน

 

            ทีแรกที่ได้พบกัน เขาเป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ จนใครๆ ก็พากันมองว่าเขาหยิ่ง มีแค่ผมคนเดียวที่นึกสนุกชอบไปแหย่ไปเล่นกับเขา จนในที่สุดจากคนเย็นชา เขาก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปทีละนิด ยิ้มบ่อยขึ้น พูดเก่งขึ้น และสามารถเข้ากับทุกคนได้

 

            เขาเคยบอกกับทุกคนว่า ผมเป็นคนที่ทำให้เขาเปลี่ยนไป ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นในการใช้ชีวิตตัวคนเดียว ณ ต่างแดน

 

            และหลังจากเดบิวต์ ผมกับเขาสูงไล่เลี่ยกัน เขาสูงที่สุดในวง ผมรองจากเขา เราจึงมักได้ยืนข้างกันเสมอ เหมือนกับขนมปังที่ขาดแยมไปก็ไม่อร่อย ทีมงานคนหนึ่งเคยบอกมาอย่างนี้น่ะ ฮ่ะๆ  ผมว่ามันก็น่ารักดีนะ ^_^ แล้วผมก็ทั้งเคารพนับถือพี่เขาไม่ต่างอะไรจากพี่ยูราที่เป็นพี่สาวแท้ๆ  

 

            ไม่ถึงหนึ่งปีหลังจากนั้น

 

            ความผูกพันของเราสองคนก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็น ความรัก

 

            ผมกับเขา เรารักกันโดยที่ไม่ได้แม้แต่พูดคำว่ารักออกมาจากปาก เรารู้กันด้วยใจ เราไม่สามารถคบกันอย่างเปิดเผยแบบคนทั่วไปได้ สิ่งที่ผมกับเขาทำได้มีเพียงแค่คอยดูแล ห่วงใยซึ่งกันและกัน ในขณะที่ก็ต้องไม่ให้ประเจิดประเจ้อจนเกินไป เป็นความรักแสนลำบาก แต่ผมก็ยินดี

 

            เราสัญญาว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

 

            ยืนข้างกันอย่างนี้

 

            ร้องเพลงด้วยกันอย่างนี้

 

            เต้นด้วยกันอย่างนี้

 

            ทำอะไรหลายๆ อย่างด้วยกันอย่างนี้

 

 

          แต่ทำไม

 

          ทำไมกันนะ

 

           

            ผมจะพาคุณย้อนไปช่วงที่เกิดเรื่อง แล้วช่วยบอกทีว่าผมควรทำยังไง….ผมควรทำยังไงให้ตัวเองเลิกร้องไห้ทุกคืนแบบนี้

 

 

- - - - - - - - -

 

 

            มันเกิดขึ้นก่อนหน้าที่เราจะกลับเกาหลีเพียงไม่กี่วัน หลังไปเปิดโชว์เคสที่จีน

 

            “ ชานยอล “

           

            “ ครับพี่คริส “  

 

            ผมหันไปขานรับเสียงใส พลางดึงแขนคนตัวใหญ่กว่าให้โอบกระชับแน่นขึ้นเพราะอากาศค่อนข้างหนาว คืนนี้ทุกคนออกไปกินเนื้อย่างกัน แต่ผมไม่ค่อยสบายพี่คริสเลยไม่ไปด้วยเพื่ออยู่เป็นเพื่อน ทุกคนก็ไม่ว่าอะไรเพราะรู้เรื่องของเราสองคนเป็นอย่างดีอยู่แล้ว  

           

            ร่างสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเงียบไปไม่พูดอะไรต่ออีกจนผมต้องหันไปมองใบหน้าหล่อด้วยความแปลกใจ แต่เขากลับรีบปั้นยิ้มให้แล้วก้มลงมาหอมแก้ม ซึ่งผมก็พอดูออกว่ามันเป็นการเสแสร้ง เขากำลังกลบเกลื่อนอะไรบางอย่าง

 

            “ มีอะไรไม่สบายใจหรอครับ “

 

            คราวนี้เขาเงียบไปนานกว่าเก่าแถมยังก้มหน้าไม่สบตาผมอีกด้วย จนต้องยกมือเชิดคางอีกฝ่ายขึ้น แล้วก็ต้องตกใจเล็กน้อยที่เห็นว่าในดวงตาเขามีน้ำตารื้น

 

            “ ถ้าวันนึงพี่ไม่อยู่ เราจะอยู่คนเดียวได้ไหม “

 

            “ ทะทำไมพี่ถามแบบนี้ล่ะ “ น้ำตาผมชักจะคลอตามหลังได้ยินประโยคนั้น ไม่ทันสังเกตว่าแขนที่โอบกอดไว้เริ่มคลายออก บางอย่างมันบอกผมว่าเขาไม่ได้พูดเล่น มันมีความจริงจังแฝงอยู่ในน้ำเสียง ให้ตายสิ ใจผมมันสั่นไปหมด

 

            “ พี่คริส ตอบผมมาสิพี่ “

 

            “ พี่ก็แค่ถามเฉยๆ น่ะ “

 

            ผมไม่เข้าใจผมไม่เข้าใจ วินาทีนั้นผมปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้ม ถ้าไม่มีอะไรจริงๆ เขาจะถามคำถามบ้าๆ แบบนี้ออกมาทำไม พี่คริสไม่กล้าสู้หน้าเมื่อเห็นว่าผมร้องไห้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน ผมลืมอาการปวดหัวของตัวเองไปเสียสนิท

 

            “ พี่กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่ “

 

            “ พี่

 

          “ ในหัวพี่ พี่คิดอะไรอยู่ “

           

            “

 

 

            ผมไม่เคยรู้สึกเกลียดความเงียบขนาดนี้มาก่อนเลย

           

 

            “ อื้ม..

 

            จู่ๆ พี่คริสก็รั้งหน้าผมเข้าไปใกล้แล้วประกบริมฝีปากลงมาอย่างอ่อนโยน ผมโอบรอบคอเขาแน่น มันเป็นจูบที่ไม่ได้วาบหวาม แต่ทำให้ผมใจสั่นอย่างถึงที่สุด เราสองคนจูบกันอยู่อย่างนั้นนานเกือบห้านาที ผมไม่รู้ว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่า

 

            แต่มันเหมือนกับว่านี่คือจูบลาจากเขายังไงยังงั้น

 

            “ ชานยอล

 

            “ ครับ “

 

            “ พี่รักเรานะ “

 

           

            แล้วสิ่งที่ตามมาในวันรุ่งขึ้น

 

            คือพวกเรากลับเกาหลีกันแค่ 11 คน

 

            ไม่มีลีดเดอร์ของฝั่งเอ็มโดยสารเครื่องบินไปด้วย

 

           

            และนั่น คือครั้งสุดท้ายที่เราได้พบกัน

 

           

ก็จากเธอมาตั้งนาน แต่ใจฉันก็ยังต้องการ

เหม่อมองฟ้าท่ามกลางแสงจันทร์

อยู่กับเธอเหมือนอย่างวันนั้น

ที่มีเพียงแค่พระจันทร์ และดวงดาวที่เป็นพยาน

 

ว่าเราสองคนจะเคียงข้างกันเสมอ

 

- - - - - - - - -

 

 

          RRRRRRRRRRR

 

            โทรศัพท์สั่นครืดปลุกให้ตื่นจากภวังค์ ผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันลืมตาดูก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อพบว่ามีสายเข้าจากเบอร์แปลกๆ ที่ไม่ค่อยคุ้น ปกติผมจะไม่รับเบอร์แปลกเพราะมักเป็นพวกซาแซงแฟนโทรมาก่อกวน แต่คราวนี้บางอย่างมันกลับดลใจให้ผมกดรับ

 

            “ ฮัลโหล..

 

          (ชานยอล นี่พี่เองนะ)

 

          !!!

 

            มือสั่นระริกจนเกือบทำโทรศัพท์หล่นลง เสียงแบบนี้ ผมอยู่กับเขามากี่ปี ทำไมผมจะไม่รู้ ว่าเป็นเสียงของเขา

 

            พี่คริส

 

            ไม่สิ ต้องเรียกว่าอู๋อี้ฟานสินะ

 

            “ พะพี่

 

            ทุกสิ่งทุกอย่างมันตีรวนจนผมสับสนไปหมด อยากจะด่า อยากจะต่อว่า อยากจะวางสาย แต่ก็ทำได้เพียงเอ่ยชื่อปลายสายออกมาอย่างโหยหา แทบกลั้นเสียงสะอื้นไว้ไม่ไหว จนในที่สุดก็ต้องออกมาคุยข้างนอกเพราะกลัวคนอื่นๆ จะตื่น

 

            “ ฮึกพี่โทรมาหาผมทำไม “

 

            (ตอนนี้พี่อยู่เกาหลี)

 

            “ แล้ว....ฮืออ พี่โทรมาหาผมทำไม “

 

            ผมปล่อยโฮแบบไม่อายใครเพราะก็ไม่มีใครให้อาย ใช่ผมไม่เข้าใจ เราจากกันไปนานแล้ว เราเลิกกันแล้ว ถึงจะไม่ได้บอกเป็นคำแต่การกระทำมันก็ฟ้อง เขาทิ้งผมไปแบบนี้จะให้คิดว่ายังไงได้อีก คนเลวผมอยากจะด่าเขา แต่ผมก็ทำไม่ได้

 

            (พี่ขอโทษแต่พี่อยากเจอเรา)

           

            “ ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน

 

            (ข้างหลัง)

 

            เสียงทุ้มดังขึ้นนอกโทรศัพท์ ผมรีบหันหลังไปทันที รู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง

 

 

            เขายืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว

 

            คนที่ไม่ได้เจอมาเกือบห้าเดือน

 

           

            “ ฮึกกก!!!

 

            ผมกำโทรศัพท์แล้ววิ่งเข้าไปกอดเขาทั้งอย่างนั้น อ้อมกอดอบอุ่นที่โหยหามานานแสนนานคิดถึงคนตรงหน้าจนบรรยายออกมาไม่ได้ พี่คริสกอดตอบผม เรากอดกันกลมอย่างนั้นอยู่นาน ผมร้องไห้จนบ่าเขาเปียกชุ่มไปหมด

 

            “ พี่หายไปไหนมา คนบ้า คนใจร้าย ไอ้บ้าเอ๊ย ฮืออ!!

 

            “ ขอโทษครับพี่ขอโทษ ไม่เอาไม่ร้องนะ “

 

            เขาพร่ำพรรณนาคำขอโทษขณะที่ผมยังร้องไห้ไม่หยุด

 

            ไม่ทันสังเกตว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย

 

            “ คะคริส “

 

            “ พี่คริส

 

            เราสองคนผละออกจากกันแล้วหันไปมอง ภาพที่เห็นคือสมาชิกที่เหลืออีกสิบคนกำลังมองมาทางเขาด้วยสีหน้าตื่นตกใจทั้งชุดนอน ไร้ซึ่งคำพูดใดๆพวกเราทั้งสิบสองคนตรงเข้ากอดกันกลม มีเพียงเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังสลับกันไปมา เป็นวันแรกที่ผมรู้สึกว่าดาวบนทองฟ้าสองแสงเปล่งประกายกว่าทุกวัน

 

            ผมรักพวกเราที่มีสิบสองคน

 

            และรักเขา

 

            รักคริสเอ็กโซ

 

 

ฉันและเธอก็ต่างมีคำสัญญา

ถ้าหากดินและฟ้า ยังอยู่คู่กัน

ก็จะไม่มีวัน.. ที่ฉันและเธอห่างไกล..

 

- - - - - - - - -

 

 

          “ เฮือก!!!

 

            สิ่งที่เกิดหลังจากนั้น คือผมสะดุ้งตื่น

 

            ภาพเพดานสีขาวตรงหน้า  สมาชิกในวงซึ่งยังนอนหลับสนิทกันอยู่ที่เดิม และมือถือที่ไม่มีสายแปลกโทรเข้ามาแต่อย่างใด เป็นเหมือนมีดที่ค่อยๆ กรีดลงบนหัวใจผมให้เจ็บปวดเจียนตาย ครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ผมฝันบ้าๆ แบบนี้ครั้งที่เท่าไหร่แล้ว

 

            รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่มีทางกลับมา ยังจะไปคิดถึงอยู่อีก

 

            “ ฮึก

 

            ผมร้องไห้ออกมา….คราวนี้มันมากมายเสียยิ่งกว่าในฝัน จนพี่จุนมยอนที่นอนอยู่ข้างๆ งัวเงียตื่นขึ้นมา เขาตกใจเล็กน้อยที่เห็นสภาพผม

 

            “ ชานยอล “

 

            “ ฮึกกกกพี่ครับ “

 

            ผมโผเข้ากอดร่างเล็กแน่น พี่จุนมยอนยกมือลูบหัวผมเบาๆ ขณะที่ผมพร่ำพรรณนาคำพูดออกมาไม่หยุดราวกับคนบ้า

           

            “ ผมคิดถึงพี่คริส คิดถึงจะบ้าตายอยู่แล้ว ผมฝันถึงเขาทุกคืน ฝันว่าเขากลับมาหาเราฮึกกกก “

 

            “ ไม่เอาน่า อย่าคิดมากเลยนะ “

 

            เสียงนุ่มเอ่ยปลอบซ้ำๆ จนกระทั่งผมหยุดบ้าได้และเหลือเพียงเสียงสะอื้น

 

            “ ถึงตัวเขาจะไม่อยู่ แต่เราก็เก็บเขาไว้เป็นความทรงจำได้นะ “

 

            “

 

            “ ยอมรับว่าทีแรกพี่โกรธคริสมาก พี่ไม่เข้าใจการกระทำของเขา แต่พอมาคิดดูดีๆ แล้ว เขาคงมีเหตุผลบางอย่างที่พวกเราไม่รู้ คริสผูกพันกับเรามากขนาดไหน พี่เข้าใจดี และพี่เชื่อมั่น “

 

            “

 

 

          “ ว่าเขาไม่เคยลืมพวกเรา รวมถึงนายด้วยนะชานยอล “

           

 

- - - - - - - - -

 

 

            ประเทศจีน

 

            สวัสดีครับ ผมอู๋อี้ฟาน

 

            ให้ตายสิ ไม่ชินกับการแนะนำตัวแบบนี้เลยแฮะ

 

            ผมตื่นขึ้นมานั่งนิ่งๆ อย่างนี้ได้เกือบชั่วโมงแล้ว

 

            เพราะตั้งแต่ตื่นจากฝันเมื่อครู่ ผมก็นอนไม่หลับอีก

 

            หยิบโทรศัพท์มาเช็คงานที่ส่งเข้ามาให้ ภาพเอ็กโซทั้งสิบสองที่ตั้งไว้เป็นวอลเปเปอร์และไม่เคยเปลี่ยนกระตุ้นต่อมน้ำตาผมให้แตกอีกครั้ง ผมมักจะฝันว่าได้กลับไปหาชานยอลและทุกคน ได้กอด ได้มีความสุขด้วยกันอีกครั้ง

 

            ถึงกระนั้นมันก็แค่ความฝัน

 

            ผมไม่รู้หรอกว่าพวกเขาจะเข้าใจสาเหตุในการกระทำของผมหรือเปล่า ผมคิดแล้วคิดอีกกว่าจะกล้าทำอะไรแบบนี้ ทีแรกก็นึกว่าเรื่องราวมันคงไม่หนักหนาอะไร แค่ยื่นเรื่องขอแก้ไขสัญญาทาสบ้าๆ นั่น แต่บริษัทกลับตัดหางปล่อยวัดผม พวกเขาโยนผมทิ้งแบบไร้เยื่อใย และนั่นทำให้ผมจำต้องเดินออกมาจากวงการเคป๊อป ผันตัวเองเป็นนักแสดงในประเทศจีน

 

            ผมคลิกเข้ายูทูป เปิดรายการของพวกเราดู

 

          เอ็กโซโชว์ไทม์

 

            เสียงดังลั่นไปทั่วห้องทันทีที่คลิปเริ่มเล่น แต่ผมไม่จำเป็นต้องใส่ใจอะไรเพราะยังไงห้องนี้ก็มีผมแค่คนเดียว อ่าผมก็นอนคนเดียวทุกคืนอยู่แล้วนับตั้งแต่กลับมาเป็นอู๋อี้ฟาน

 

            ไม่มีร่างของชานยอลให้กอด

 

            ไม่มีเสียงที่คอยให้กำลังใจ

 

            ไม่มีคนคอยแกล้ง คอยแหย่

 

            ผมเลิกกับชานยอล โดยที่ไม่ได้แม้แต่ล่ำลากันเป็นครั้งสุดท้าย

 

            ผมจากทุกคนมา ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเรายังคุยกันอย่างสนุกสนาน

 

 

          “ Hello..We are one!! We are EXO!!

 

 

            น้ำตาของผมไหลหยดลงบนจอพร้อมประโยคนั้น….

 

           

 

รักเธอจำได้ขึ้นใจว่าฉันรักเธอ


ลมจะหอบเอาหัวใจฉันลอยไป


หาเธอ ไม่ว่าเธอจะอยู่แห่งหนใด

 

         

End .

     

 

            อันนี้แก้มเอา SF Eternal ที่เคยแต่งสมัยเกิดเรื่องพี่คริสใหม่ๆ มารีเมคนะคะ
            ขอให้ทุกคนเชื่อมั่นกันนะ เข้าใจว่าเป็นการยากที่เขาจะกลับมา
            แต่ถึง EXO จะเหลือแค่ 11 ก็อย่าลืมว่ายังมี EXO-L ชื่ออู๋อี้ฟานอีกทั้งคน

         

            ถึงคริสยอลชิปเปอร์ เราก็ยังจิ้นคริสยอลกันต่อไปได้เนอะ มโนเราเลิศอยู่แล้ว 55555+
            ใครจะว่าก็ว่าไป fuck krisyeol อะไรอย่าสน เรารู้จักแต่ krisyeol is real

            ขอบคุณทุกคนมากค่ะ

 

          ติดแท็ก #คิดถึง_ky

           

           




’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

14,768 ความคิดเห็น

  1. #14554 loveshot_6 (@loveshlt_6) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 02:17
    น้ำตาไหลไปถึงแผ่นดินจีน ;__;
    #14554
    0
  2. #13254 littleMond (@littleMond) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 06:45
    ขอบคุณที่แต่งไว้และยังคงเปิดให้อ่านนะคะ ขอบคุณจริงๆ
    #13254
    0
  3. #11696 น้องชัลย๊อลล (@tiraporn0031) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 22:44
    คิดถึงเขา คริสหน่ะ คิดถึงมาก
    #11696
    0
  4. #9378 realcyggdcl (@realcyggdcl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 22:39
    ต่อให้อนาคตจะเป็นอย่างไง แต่สิบสองคนคือความทรงจำที่ไม่หายไปจากหัวเราแน่นอน ซารังฮาจา!
    #9378
    0
  5. #8131 real_PHPY099 (@real_PHPY099) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 20:44
    ร้องไห้...คิดถึงเอ็กโซ เอ็กโซที่คือเอ็กโซ เอ็กโซที่มี12คน ให้พูดเรื่องนี้ร้อยครั้งก็.... มีแต่คำว่าคิดถึง
    คิดถึง... คิดถึงไม่รู้จะบอกอะไรแต่คิดถึง
    #8131
    0
  6. #6208 cy_paark (@cy_paark) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:23
    คิดถึงคริส เอ็กโซ
    คิดถึงคริสยอล
    คิดถึงกาแล็กซี่ฝานฝาน
    ไม่ว่าจะในฐานะคริสเอ็กโซ
    หรือนักแสดงอู๋อี้ฝาน
    เราจะอยู่ข้างๆคอยซัพพอร์ตคุณอยู่เสมอ
    we are one // exo ซารางฮาจา
    ปล.ขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะ ที่ยังคงผลิตฟิคคริสยอลออกมาเรื่อยๆ เรารอเสพคริสยอลจากไรท์อยู่นะคะ ไฟท์ติ้ง!
    #6208
    1
    • #6208-1 IAMBADGIRL_ (@IAMBADGIRL_) (จากตอนที่ 16)
      8 มกราคม 2561 / 21:37
      กลับมาอ่านกี่ครั้งก็ร้องไห้ทุกครั้งเลย คิดถึงพี่เค้าเนอะ คิดถึงตอนนั้น แต่ตอนนี้ทั้ง 9 กับอีก 3 คนก็ไปได้ด้วยดีกันหมด เรายังเชื่ออยู่เลยว่าพวกเค้ายังติดต่อกันอยู่ตลอด5555555555 เหมือนคำว่าที่ว่าถึงเรามองไม่เห็นลมก็ใช่ว่ามันจะไม่มี
      #6208-1
  7. #4080 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 12:07
    คิดถึงยังคิดถึงยุตลอดนะ
    #4080
    0
  8. #3932 Monthiya Thongchai (@hunhanyehet) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:23
    ทรมานหัวใจสุดๆไปเลย ฮ่ะๆ คิดถึงเนอะ ไม่รู้จะพูดอะไร แต่คิดถึงและรักเสมอนะ..
    #3932
    0
  9. #2371 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 20:54
    ฮืออออออออออ ร้องไห้ทั้งตอนเลยอะ น้ำตาพรากมากๆๆ ฮึกกก คิดถึงมากจริงๆ พอนึกถึงความจริงแล้ว เราก็ได้แต่ยอมรับการตัดสินใจของพี่ แต่ความคิดถึงมันทรมานจริงนะ T________T
    #2371
    0
  10. #2287 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 22:31
    ร้องไห้เลยอะคิดถึง12คน
    #2287
    0
  11. #2253 SoMooMind (@somoomind) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 20:47
    ฮื่ออ ร้องไห้เลยยย
    #2253
    0
  12. #1809 Kraotoo (@Kraotoo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 19:54
    ร้องไห้หนักมากจริงๆ
    #1809
    0
  13. #1800 Parva (@praewvyosh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 23:51
    ฮืออออ ร้องไห้อ่ะคิดถึงเลย
    #1800
    0
  14. วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 17:08
    ฮื่ออออออออออออ
    #1795
    0
  15. วันที่ 20 เมษายน 2558 / 22:45
    เราชิปคริสยอลตั้งแต่เดบิวต์เลยแหละ ฮึก ชอบประโยคนึงนะ
    เรารักพวกเขาที่มีทั้ง12คน ถึงต่างคนต่างแยกย้ายกันไปแต่เราก็ยังมีความทรงจำ
    เมื่อตอนที่เคยมีทั้ง12คน เราจะคอยซับพอร์ตทุกๆคนต่อไป
    WE ARE ONE!!
    น้ำตาร่วงแรงง
    #1499
    0
  16. #772 GALAXY (@my_sweet) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 22:01
    TTTT
    #772
    0
  17. #746 Jeab_KrisYeol (@Jeab_KrisYeol) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 15:07
    น้ำตาจะไหลเลย คิดถึงคริสยอล
    #746
    0
  18. #403 GalaxyBlue (@baifern1712) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 19:39
    จริงๆแล้ว exo ก็คือมี 12 คน หรือมีใครจะเถียง!!!!!
    #403
    0
  19. #326 Praploy Teppara (@pockykris) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 02:05
    อ่อนข้อให้หมดแล้ว พ่ายแพ้เสน่ห์ชานยอลกันหมดเลย แถมยังยอมรับความรู้สึกตัวเองทั้งคู่ กรี๊ดเลยค่ะ 5555 ฉันรอที่ท่าน้ำทุกวันเลย จริงๆนะ ขอร้องไรต์จบแบบ 3P นะคะ ไรต์มาอัพนี่กรีดร้องเลยค่ะ 5555 แต่งคริสฮุนยอลเยอะๆนะ อินี่ว้อนท์มาก ชอบเห็นมันแย่งชานยอลกัน
    #326
    0
  20. #283 หิมะพราย (@ice-demon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 18:31
    U_U come back to...
    #283
    0
  21. #279 Lil Fluffy (@lilfluffy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 00:27
    อ่านแล้วหน่วง จุกหัวใจบอกไม่ถูก
    ความคิดถึงมันจุกอก อารมณ์มันเลยปลิวตามไปง่ายมาก
    หน่วงมาแต่เริ่มเรื่อง เริ่มเศร้าน้ำตารื้น กลางเรื่องมายิ้มทั้งน้ำตา
    อยากให้มันเป็นเรื่องจริง อยากให้กลับมา
    สุดท้ายก็ได้แค่ฝัน....
    ในใจเราถึงจะบอกยินดีกับทางใหม่ที่เค้าเลือก
    เป็นอู๋ อี้ฝาน นักแสดงที่กำลังฉายแสง
    แต่ลึกๆเรายังรัก คริส เอ็กโซอยู่ เราเริ่มรักเค้าเพราะเค้าเป็นคริส
    ภาพที่เราเห็นทุกอย่างที่ส่งผ่าน จากคริสทำให้เรารักเค้า ถึงวันนี้ เค้าจะเป็นอี้ฝาน
    ไม่รู้ว่าในรูปแบบไหน คนมันรักไปแล้วให้ตายไงก็ไม่เปลี่ยนใจถึงเค้าจะเป็นยังไง
    บางทีก็อยากจะรู้... อี้ฝาน ถ้านายย้อนเวลากลับไปได้
    นายจะไปกระทันหันแบบนี้มั้ยนะ อยากจะบอกลาใครบางคนบ้างรึเปล่า
    จะอยู่ทัวร์คอนเสิร์ทให้เป็นความทรงจำดีๆกับเมมเบอร์ กับ เอ็กโซแอลได้มั้ย
    แค่อยากเห็นนายยืนอยู่บนเวที ที่ครั้งนึงเคยเป็นความฝันของนายสักครั้งนึง
    ได้แค่ฝันสินะ
    ต่างคนต่างเจ็บปวด หวังว่าสักวันนึงหากหัวใจเข้มแข็งกันดีแล้ว
    หวังว่าจะได้กลับมาคุยมายิ้มให้กันอีกสักครั้งเหมือนวันเก่าๆ อยากเห็น 12 อีกสักครั้ง
    อยากเห็น คริสยอล ชั้นคิดถึงถึงพวกเค้า 
    TT__TT 

    สุดท้ายอินี่ก็ทำนบน้ำตาพังค่าาา ตายอยู่ตรงนี้ เป็นทาสคริสยอล แล้วก็มาพร่ำเพ้ออะไรมิรู้ววว
    ขอบคุณนะคะไรท์ที่ถ่ายทอด ความรู้สึก ที่คิดถึงคริสยอล ออกมาได้ดีขนาดนี้
    มันอินจริงๆค่ะ อยากจะกอดปลอดน้องแทนจริงๆ คริสถึงเค้าใช่มั้ยชานยอล...

    #279
    0
  22. #278 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 20:16
    ฮรื่ออออ จุกจนร้องไห้ไม่ออกอ่ะ คิดถึง คิดถึงมากจริงๆ อยากเจอ อยากเห็น อยากเห็นคริสยอล
    #278
    0
  23. #277 for U (@fannyking) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 18:12
    น้ำตาไหลเลยอะ คิดถึงพี่คริส คิดถึงความสุขก่อนหน้านี้
    ขอบคุณน่ะค่ะ ไรเตอร์
    #277
    0
  24. #276 Ponkamwan (@ponkamwan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 18:08
    Krisyeol ตลอดไป เรารักคริสยอลมากๆ คิดถึงคริสยอลมากๆจริงๆ ทุกอย่างอาจไม่เหมือนเดิม แต่ภาพความทรงจำดีๆยังคงเหมือนเดิม เราเชื่อในเหตุผลของแต่ละคน และก็เชื่อในคำว่ามิตรภาพ สักวันหนึ่ง เราเชื่อแบบนั้น ^^ ขอบคุณไรเตอร์ที่แต่งฟิคคริสยอล ขอบคุณมากๆเลย ^^
    #276
    0
  25. #275 baby__babe (@-babybabe-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 14:48
    Base on true story .................... ???

    ขออนุญาต ขออภัย ขอ .................................... ระบาย แหะๆๆๆ

    คืออ่านแล้วนึกว่าเรื่องจริงเถอะฮ่ะ ลำดับเหตุการณ์ในเรื่องของเวลาเอย

    เรื่องของความรู้สึกเอย และเรื่องของความสัมพันธ์(!!!)เอย

    จนอ่านแล้วคิดแค่ว่า นี่เรื่องจริงป่ะ บอกได้แค่นี้ล่ะ TT TT

    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบฮะ T/////////T
    #275
    0