ตอนที่ 41 : [OS] My glasses guy ภาค จีบเต็มรูปแบบ {Krisyeol}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5253
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    8 มี.ค. 58

 

My glasses guy ภาค จีบเต็มรูปแบบ

Paring :: Kris x Chanyeol

Rate :: NC-18

Open :: Febuary 2015

Hashtag :: #KY_มกสก(แท็กเดิม)

 

 

 


 

 

 

My glasses guy ภาค จีบเต็มรูปแบบ

Paring :: Kris x Chanyeol

Rate :: NC-18

Open :: Febuary 2015

Hashtag :: #KY_มกสก(แท็กเดิม)

 

 

           

 

          “ นายบังยงกุก นายอู๋อี้ฟาน!!!!!

           

            เสียงตะโกนแหลมกร้าวดังขึ้นทำเอาทั้งห้องสะดุ้งโหยง ขณะนี้เรากำลังอยู่ในคาบวิชาภาษาจีนครับ ซึ่งอาจารย์ลี่คุนก็ถือว่าเป็นอาจารย์สุดโหดคนหนึ่ง แถมยังเป็นที่ปรึกษาของห้องนี้อีกต่างหาก คนถูกเรียกพากันยิ้มแหยๆ ให้ร่างบางซึ่งมีสีหน้าบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด

           

            “ คุยเล่นอะไรกันเสียงดังหนวกหู ทุกคาบเลยนะพวกเธอสองคนน่ะ!!!!!

 

            “ คุยเล่นอะไรกันครับอาจารย์ ผมแค่ถามตรงที่ไม่เข้าใจ ก็คริสมันเป็นคนจีน “

 

            “ หนอยบ้านเธอต้องกินขนมไปถามเพื่อนไปด้วยใช่ไหมนายยงกุก ปากดีนักต้องเจอดัดนิสัยสักหน่อยแล้วมั้ง! “ อาจารย์ลี่คุนว่า แอบเห็นยงกุกรีบซ่อนถุงขนมทันที….เฮ้อออ คนพวกนี้มันตั้งใจเรียนกันไม่เป็นจริงๆ สินะ -_- สักพักอาจารย์ก็สอดส่องสายตามองไปรอบห้องและมาหยุดที่ผมซึ่งนั่งอยู่ข้างจุนมยอน เด็กเนิร์ดอีกคนของห้อง ส่วนด้านหลังถึงจะเป็นจงแดกับมินซอกเพื่อนสนิทของผม

 

            “ ชานยอลจ๊ะ “

 

            “ คะครับ? “

 

            ทำไมอาจารย์ต้องเรียกผมด้วยล่ะ

 

            เอ่อ ชักใจไม่ดีแล้ว

 

 

          “ ช่วยย้ายไปนั่งกับคริสแทนยงกุกได้ไหม “

 

 

            หา????

 

 

          ว่ายังไงนะ?!!!!!!

 

 

          ผมเบิกตากว้างยิ่งกว่าไข่ห่าน หันไปมองคริสก็พบว่าหมอนั่นกำลังยิ้มเบิกบานปากแทบฉีก แถมยังมองมาทางผมด้วยสายตากระลิ้มกระเหลี่ยอีกต่างหาก โอยยยย นี่อาจารย์ลี่คุนพูดจริงใช่ไหมเนี่ย อยากร้องไห้ชะมัดเลยครับ T_____T เกลียดดดด!! กำลังจะอ้าปากร้องท้วงทว่ายงกุกก็เดินมาถึงพร้อมกับเป้ในมือเสียแล้ว นั่นทำให้ผมต้องรีบเก็บของอพยพถิ่นฐานอย่างช่วยไม่ได้

 

            “ อ้าวที่รัก “

 

            “ ฮิ้วววววววววว “

 

            T_T

 

            มันทักดีๆ แบบคนธรรมดาไม่เป็นรึไง!! พอคำว่าที่รักหลุดออกจากปากหยักนั่นเท่านั้นแหละ เสียงโห่ฮิ้วก็ดังขึ้นทั่วห้องราวกับมีขบวนบวชนาคขนาดย่อมเกิดขึ้น ผมทั้งเขินทั้งหงุดหงิดจนหน้าแดงซ่านไปหมด แต่ก็ทำอะไรไปไม่ได้มากกว่าหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้ที่เก่าของยงกุกโดยรักษาระยะห่างจากคนข้างกายให้มากที่สุด ไม่นานอาจารย์ลี่คุนก็เริ่มทำการสอนต่อ

 

            ตั้งใจเรียน ท่องไว้ชานยอล ตั้งใจเรียน….

 

            “ มึงง “

 

            “ อะไร “

 

            “ นี่อ่านว่าไรอ่ะ “

 

            “ นายคนจีนไม่ใช่หรอ มาถามเราทำไม “ ผมขมวดคิ้วตอบแกนๆ กลับไป ตายังคงจับจ้องที่หนังสือตรงหน้า

 

            เอ่อไวยากรณ์ตรงนี้

 

            “ ก็หลงลืมไปเยอะแล้วอ่ะ มาอยู่เกาหลีตั้งนานนนน “

 

            “ คริสเลิกกวนได้แล้ว เราจะเรียน “

 

            ได้ยินเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้น….แต่เขาก็เงียบได้ไม่นานนักเพราะสักพักก็มีเศษกระดาษที่ถูกพับเป็นรูปหัวใจยื่นมาตรงหน้า ผมทำเป็นไม่สนใจจนสามวิต่อมาก็มีอีกสองแผ่นตามมา โธ่เว้ยมันจะอะไรกันนักกันหนาอ่ะ ;___; จำใจเปิดจนได้

 

 

          แผ่นแรก

 

          แก้มแดงจัง เขินหรอ

 

          เรื่องของเรามั่งเหอะ จรดปากกาเขียนตอบกลับลงไปแล้วเปิดแผ่นที่สองและสาม

 

 

            แผ่นสอง

         

          เสียใจอะ แฟนไม่สนใจ

 

          หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว

 

 

          แผ่นสาม

 

          รักนะ

 

          เรื่องของนาย

 

 

          ทำหน้าปูเลี่ยนเมื่อผมเลื่อนกระดาษกลับคืนไป =_= เขาพยายามจะยื่นมือมาแหย่ผมเล่นแต่ผมก็เขยิบหนีตลอด

 

            “ คริส ถ้านายยังไม่เลิกเล่นบ้าบอ เราจะบอกครูนะ “

 

            “ โห่ไรอะ ก็แค่เหงาเบื่อไม่มีไรทำ

 

            “ เรียนไปสิ!!

 

 

            โอ๊ย ผมละปวดหัวกับมันจริงๆ T____T !!!!!!!!

 

 

 

 

            พักเที่ยง

 

           

            ไม่รู้เคราะห์ซ้ำกรรมซัดอะไรนักในวันนี้ มินซอกกับจงแดเกิดต้องไปช่วยงานอาจารย์ ครั้นจะชวนจุนมยอนไปกินเจ้าตัวก็ดันปวดท้องเข้าห้องพยาบาลเสียอีก ผมเลยต้องหอบข้าวกล่องฝีมือมาม๊าไปหาที่กินคนเดียวเงียบๆ เพราะโรงเรียนไม่อนุญาตให้ทานอาหารในห้องเรียน

 

            “ ไอ้คริส ไปแดกข้าวว “ ผองเพื่อนของนายตัวสูงเรียกโหวกเหวกอยู่หน้าห้อง แต่แล้วเขาก็ทำให้ผมต้องประหลาดใจ

 

            “ พวกมึงไปเลย วันนี้กูมีธุระ “

 

            “ หืม ธุระ? “

 

            “ ธุระกับคนข้างๆ หรอมมม “

 

            “ กูละยังช็อคไม่หายยย “

 

           

 

            ฟึ่บ!!

 

            ผมรีบคว้าข้าวกล่องลุกเดินออกจากห้องด้วยความเร็วแสงพอจะเดาได้ว่าคริสไม่ไปกินข้าวกับผองเพื่อนเพราะอะไร T______T เมื่อไหร่หมอนี่จะเลิกตามตอแยผมสักทีเนี่ย!! หันไปมองอย่างหวาดระแวงก็พบว่าคริสเดินออกมาจากห้องแล้ว ท่าทางเหมือนจะหาผมอยู่ด้วย ไอเราก็สปีดขึ้นดาดฟ้าเลยครับ เป็นที่ประจำที่ผมชอบมานั่งเวลาเครียดๆ น่ะ

 

            “ เฮ้ออคงไม่ตามมาหรอกนะ “

 

            หันซ้ายหันขวาไม่เห็นใครก็นั่งลงแล้วเปิดข้าวกล่องออก ซูชิรูปคุณคุมะและคุณคิตตี้ไส้ต่างๆ อัดแน่นอยู่ภายในนั้นพร้อมด้วยไข่ต้มฟองหนึ่ง หม่าม๊านี่ชอบมองผมเป็นเด็กอยู่เรื่อยเลย งืองือ ;_; แต่มันก็น่ากินจนต้องรีบเอาตะเกียบจ้วงขึ้นมาเตรียมใส่ปาก….

 

            “ กินข้าวคนเดียวไม่เหงาหรอจ๊ะ “

 

            “ แค่ก!!

 

            ถึงกับสำลักซูชิคว้าน้ำมาดื่มแทบไม่ทัน….ภาพตรงหน้าคือคริส(ที่ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้)กำลังเอามือท้าวสะเอวมองผมพร้อมสีหน้ายิ้มๆ ให้ตายเถอะ ชาตินี้ผมคงหนีเขาไม่พ้นแน่ๆ นี่มันคนหรือตัวอะไรกัน ให้ตายเถิดดดดดด!! ปาร์คชานยอลนี่แทบร้องไห้ออกมาเป็นสายรุ้ง(?)เลยครับ Y__Y

 

            “ นาย….นายมาได้ยังไง!!? “

 

            “ ตามเสียงหัวใจมา “ ร่างสูงยักไหล่ยิ้มกว้างกว่าเดิมเล็กน้อย ราวกับคำพูดหวานเลี่ยนนั้นเป็นแค่คำทักทายธรรมดาประมาณว่า สบายดีนะ อะไรอย่างนี้

           

            “ แหวะ!!

 

            “ เป็นไร แพ้ท้องลูกของเราหรอครับ “

 

            “ เลิกพูดจาลามปามเราได้แล้วนะคริส!! “ ปิดกล่องข้าวแล้วถอยกรูดไปอีกทาง แทนที่จะได้กินสงบๆ กลับต้องมีมารผจญ ชีวิตผมนี่น่าสงสารจริงเลย

 

            “ โอเคๆ ใจเย็นนะ

 

            “ ลงไปเลย ลงไป เราจะกินข้าว!!!

 

            “ แต่เพื่อนกูไม่อยู่กันแล้วอ่ะ ขอกินด้วยคนดิ นะๆๆๆ “ อ้อนวอนแทบจะยกมือไหว้ ผมมองใบหน้าหล่อคมกร้านเหงื่อด้วยความไม่ไว้วางใจ ไม่รู้เขาจะมาไม้ไหนอีก

 

            “ น่านะ กินไม่เยอะหรอก “

 

            “ นายนี่มัน….

 

            “ นะชานยอลอ่าาาา “

 

            “ เอ้อๆๆ ก็ได้ “

 

            ในที่สุดก็ต้องยอมจำนนหย่อนก้นลงที่เดิมเพียงแต่คราวนี้ข้างๆ ไม่ว่างอีกแล้วเพราะถูกคนตัวสูงจับจอง แอบอายนิดนึงตอนเปิดกล่องข้าวออกมา คริสทำท่าเหมือนจะหัวเราะแต่ถูกผมหันไปมองตาเขียวปั๊ดเจ้าตัวเลยรีบส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่มีอะไรจ้า อันที่จริงผมไม่ใช่คนขี้โมโหหรอกนะ จนกระทั่งมาเจอหมอนี่นี่ละ

 

            “ จะเอาไส้อะไรอะ ไข่หวานมั้ย หรือไข่ปลา “ ถามไปเรื่อยขณะตาก็จ้องซูชิในกล่องไปด้วย ถามพอเป็นพิธีไปงั้นแหละ ใจกะเลือกเอาอันที่ผักเยอะแล้วไม่ค่อยอร่อยให้กิน หมั่นไส้ -_- ทว่าคนถูกถามกลับเงียบไปนานจนผมต้องหันมอง

 

            “ ถามว่า….

 

            ถึงกับชะงักเมื่อปลายจมูกโด่งของเขามาหยุดใกล้ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้….เผลอหอบหายใจแรงไม่รู้ตัวเมื่อคริสไล้ปลายจมูกกับแก้มผมเบาๆ เลือดสูบฉีดจนร้อนหน้าไปหมดและแน่นอนว่ามันคงกลายเป็นสีแดงสุกปลั่ง ผมพยายามสั่งการสมองให้ผลักเขาออกไป แต่มันกลับทรยศไม่ยอมทำตาม

 

            “ อยากกิน “ เสียงทุ้มพึมพำ

 

            “ คนนี้

 

            มือหยาบรั้งใบหน้าผมให้หันไปหาก่อนจะประกบริมฝีปากร้อนลงมารวดเร็วเกินห้าม แว่นสายตาถูกถอดออก ผมรับรู้ถึงบางอย่างที่คอยขบกลีบปากล่างซ้ำๆ และลิ้นชื้นที่พยายามจะขโมยอากาศหายใจได้ชัดเจน ถึงแม้จะพยายามทุบแผ่นหลังกว้างประท้วงมันก็ไม่ทำให้อีกคนยอมหยุดการกระทำแสนเอาแต่ใจ

 

            " เมื่อไหร่มึงจะมีความรู้สึกดีๆ ให้กูบ้างล่ะชานยอล... “

 

            “ อะอื้อ “

 

            ผมเผลอครางเมื่อเขาเปลี่ยนตำแหน่งมาเป็นซอกคอ ความรู้สึกหวาดเสียวปนจั๊กจี้มันแล่นไปทั่วร่างกายเหมือนไฟช็อต ตะเกียบกับกล่องข้าวร่วงลงกระแทกกับพื้นแต่วินาทีนี้ไม่มีใครสนใจอีกแล้ว ดวงอาทิตย์บนฟ้านั่นไม่อาจทำให้ผมรู้สึกร้อนจนแทบลุกเป็นไฟเท่าคนตรงหน้าเลยสักนิด

 

            มือหยาบเริ่มปลดกระดุมผมทีละเม็ดแล้วสอดมือเข้าไปลูบไล้ภายใน หลับตาปี๋ไม่กล้าสู้สายตาพิศวาสคู่นั้นก่อนนึกขึ้นได้ว่า ไม่ได้การแล้ว….มัวมาเคลิ้มอยู่นั่น เราต้องสู้สิ!!!!!

 

 

          พลั่ก!!

 

           

            ร่างของคริสกระเด็นออกไปเล็กน้อย ผมติดกระดุมกลับอย่างลวกๆ พลางจ้องหน้าเขาอย่างโมโห

 

            “ ไหนนายสัญญากับเราแล้วไง ว่านายจะไม่แตะต้องเราอ่ะ “

           

            “ กะกู “ คริสยกมือตบหน้าผาก  

 

            “

 

            “ ขอโทษ “

 

            พูดออกมาแค่นั้นก่อนจะถอนหายใจทำเอาผมชักสงสารขึ้นมานิดๆ ก็แค่นิดๆ เท่านั้นแหละ! ด้วยความที่ในใจยังคุกรุ่นผมเลยคว้ากล่องข้าวกับแว่นขึ้นมาใส่แล้วเดินฟึดฟัดกลับลงไปยังห้องเรียน หยิบชีทเคมีซึ่งจะต้องสอบในคาบสุดท้ายขึ้นมาอ่าน(รอบที่แปด)แก้ฟุ้งซ่าน คาบต่อไปเป็นคาบฟิสิกส์ของอาจารย์ยางฮยอนซอกสุดโหดซึ่งทุกคนต่างรู้ดีว่าไม่ควรเข้าสายเพราะแกเกลียดคนสายเป็นที่สุด และตอนนี้เกือบทุกชีวิตก็เข้ามานั่งกันหมดแล้วยกเว้นคริส

 

            ไม่รู้นั่งหลับคาดาดฟ้าไปหรือเปล่า แต่ก็ไม่ใช่หน้าที่ผมที่จะต้องสนใจนี่ - ^ -

 

            “ เช็คชื่อนะ ฮยอนอู “

 

            “ มาครับ “

 

            “ มินซอก “

 

            “ มาครับ “

 

            “ อี้ฟาน “

 

            “ ….

 

            “ อู๋อี้ฟานไปไหน? “

 

            กริบไม่มีใครกล้าสบตาหรือพูดอะไรออกมาทั้งนั้นรวมทั้งผมด้วย ก็อาจารย์ฮยองซอกเล่นทำเสียงดุขนาดนั้นนี่นา T_T ถึงจะเป็นศิษย์ดีเด่นเพราะสอบได้ท็อปเกือบทุกครั้งก็เถอะ ใครๆ ก็กลัวแกกันทั้งนั้นแหละ

 

            “ มาแล้วครับ “

 

            ไม่ทันขาดคำร่างสูงเจ้าของชื่อก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับส่งเสียงตอบรับแสนเนือย อาจารย์หน้าแดงด้วยความโกรธจัดก่อนหันไปเขียนอะไรยึกยือบนกระดานแล้วเอามือตบดังปัง! จนผมและคนทั้งห้องสะดุ้ง

 

            “ แก้โจทย์ข้อนี้ให้ได้ แล้วฉันถึงจะอนุญาตให้นายไปนั่งที่ “

 

            ผมมองโจทย์บนกระดาน มันค่อนข้างยากนิดหน่อยทว่าก็ไม่เกินความสามารถสำหรับผมน่ะนะ ส่วนคนอื่นมองแล้วพากันทำหน้าเครียดแทนคริสเลยทีเดียว ไม่ต้องพูดถึงเจ้าตัวที่ถึงกับอ้าปากค้าง รับปากกาไวท์บอร์ดมาถือไว้แบบงงๆ

 

            “ อาจารย์ครับ เรื่องนี้ยังไม่เคยสอน….

 

            “ ฉันไม่สน ทำซะ!!

 

            เจองี้เข้าไปเลยต้องจำนน….ผ่านไปกว่าห้านาทีคริสก็ยังยืนถือปากกานิ่งมองโจทย์ท่าทางเอ๋อๆ อยู่อย่างนั้น เพื่อนคนอื่นเริ่มไม่เดือดร้อนแทนแล้ว กลับดีใจเสียอีกเพราะจะได้กินเวลาเรียน ยกเว้นผมที่นั่งไม่สุขเพราะทนไม่ได้ ไม่ใช่สงสารหรืออะไรนะ แต่เวลาเรียนทุกวินาทีของผมมีค่า

 

            เอาเถอะลองดูหน่อย

 

            “ อาจารย์ครับ “ ลุกขึ้นยกมือจนกลายเป็นจุดเด่นในห้องทันที

 

            “ ว่าไง “

 

            “ ผมขอออกไปช่วยเขาทำโจทย์ครับ “

 

            พูดเสียงนิ่งพยายามไม่มองหน้าคนดวงซวย อาจารย์ทำท่าเหมือนครุ่นคิดอยู่พักใหญ่จึงอนุญาตให้ผมออกไปได้ตามคำเรียกร้อง แต่ก็มิวายแกล้งด้วยการเพิ่มความยากและความยาวของโจทย์อีกสามสี่เท่า ผมแย่งปากกาไวท์บอร์ดจากมือคริสซึ่งทำท่าเป็นห่วง

 

            “ มึง….

 

            “ เราไหว “ ตอบแค่นั้นก่อนจะพินิจอักษรยึกยือตรงหน้าแล้วลงมือแก้ด้วยสกิลที่เรียนมาทั้งชีวิตทันที ผ่านไปอีกสิบนาทีคำตอบจึงถูกเขียนลงเรียบร้อย อาจารย์ฮยอนซอกปรบมือให้เบาๆ

 

            “ ไม่เคยทำให้ผมผิดหวังเลยนะคุณปาร์ค “

 

            ยิ้มน้อยๆ แล้วโค้งให้ จากนั้นก็เดินชนไหล่คริสกลับไปนั่งที่ยังรู้สึกหงุดหงิดไม่หาย ทั้งที่เมื่อตอนเที่ยงเขาทำกับผมขนาดนั้นผมก็ยังจะออกไปช่วยเขา ไม่รู้คิดอะไรอยู่ เฮ้อ

 

            “ เอ่อ ชานยอล “

 

            “ “ ยังจะมาเรียกอีก

 

            “ ขอบคุณนะ “

 

            “ ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอก เราก็แค่รำคาญ อยากรีบเรียนเร็วๆ “ แน้ ตอกกลับมันซะเลยคริสคงเห็นผมยังอารมณ์คุกรุ่นไม่หายเลยไม่ได้รบกวนอะไรอีกตลอดช่วงบ่ายนั้น

 

 

 

 

           

          ตกเย็น

 

            “ พวกเรารอมั้ยชานยอล “

 

            “ ไม่เป็นไร วันนี้มินซอกกับจงแดจะไปดูหนังกันไม่ใช่หรอ “ ผมส่ายหน้ายิ้มๆ ให้เพื่อนทั้งสอง ลืมบอกไปว่าพวกเขาเลื่อนสถานะจากเพื่อนเป็นแฟนมาได้สักระยะแล้วเลยต้องไปเดทบ้างตามประสา ไม่ได้น้อยใจอะไรหรอกเพราะทีแรกก็ถูกชวนแต่เพราะไม่อยากเป็นก้างขวางคอเลยต้องโกหกว่ามีธุระตอนเย็นกับมาม๊าแทน

 

            “ ไปเหอะ เดี๋ยวเราทำเสร็จก็กลับแล้ว ดูเผื่อเราด้วยล่ะ ^_^ “ พูดคะยั้นคะยอเมื่อทั้งคู่ทำท่าลังเล

 

            “ แน่ใจน้า “

 

            “ อื้ม! ไม่รีบไปเดี๋ยวไม่ทันหรอก “

 

            “ โอเค งั้นกลับบ้านดีๆ นะ บ๊ายบาย “

 

            “ บายย “

 

            โบกมือบ๊ายบายเสร็จก็กลับมาถูพื้นอย่างตั้งอกตั้งใจต่อ จริงๆ มีอีกสองคนที่จับฉลากได้เป็นเวรวันนี้กับผมคือโบมีและอึนจี แต่วันนี้โบมีไม่มาส่วนอึนจีถูกอาจารย์เรียกตัวด่วน เลยเหลือผมอยู่คนเดียว

 

            “ วันนี้ตีดอทร้านเจ๊ยูริกันมึง “ เสียงเซฮุนพูดขึ้นก่อนเพื่อนๆ จะเออออตอบรับ ให้ตายเถอะ เขาไม่เลื่อนเก้าอี้เข้าที่ให้เรียบร้อยตามเคย -_-

 

            “ ไอ้คริสมัวทำไรอยู่วะ “

 

            “ พวกมึงไปเลย วันนี้กูไม่ว่างว่ะ “

 

            อะไรของเขาอีกหว่าเห็นปกติงานแบบนี้ไม่เคยพลาดไม่ใช่หรือไง พวกเซฮุนทำหน้างุนงงเล็กน้อยก่อนจะร้องอ๋อเมื่อมองมาทางผม หลบสายตาแทบไม่ทันเลย

 

            “ อะเคร ไว้เจอกันพรุ่งนี้เพื่อน โชคดี “

 

            “ อย่ารุนแรงนะ ฮ่าๆๆๆ “

 

 

 

            ปึง!!

 

 

 

            พวกเขาปิดประตูห้องให้ด้วย T_T เวลานี้เหลือแค่ผมกับคริส ร่างสูงปิดกระเป๋าตัวเองเสร็จก็เดินมาแย่งไม้ถูพื้นจากมือผม

 

            “ มา ช่วย “

 

            “ มะไม่ต้องหรอก มันเวรเรานะ “

 

            “ ตอบแทนเรื่องเมื่อคาบฟิสิกส์ไง “ คริสว่าสั้นๆ ก่อนจะทำเวรแทนผมจนเสร็จ ทิ้งให้ผมนั่งมองเอ๋อๆ ก็ไม่อยากจะพูดหรอกนะ แต่คนอะไรขนาดทำความสะอาดห้องเรียนยังดูดีเลย….

 

           

            ไม่เอาสิ ไม่หวั่นไหวสิ!

 

 

            “ ฟู่ว.. “ ยกมือปาดเหงื่อบนหน้าผากพลางผ่อนลมหายใจเมื่องานเสร็จสิ้นลง เขาเก็บไม้กวาดเข้าที่เดิมก่อนเดินตรงมาหาผม

 

            “ จริงๆ มีเรื่องอยากคุยด้วย “

 

            “ ว่ามาสิ “

 

            “ กูอยากได้ “ ดวงตาคมเหล่มองผมเล็กน้อย “ คำตอบของคำถามเมื่อตอนเที่ยง “

 

            “ คำตอบ? ”

 

 

          " เมื่อไหร่มึงจะมีความรู้สึกดีๆ ให้กูบ้างล่ะชานยอล “

 

           

            เสียงทุ้มแหบพร่าแสนเซ็กซี่แฟลชแบคเข้ามาในสมองผมพร้อมกับ….จูบนั้น ร่างกายเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะทะลุออกมานอกอกเมื่อเขาก้าวเข้ามาใกล้จนแทบแนบชิด แต่ก็ไม่ได้ล่วงเกินอะไรมากไปกว่านั้น

 

            “ ว่าไง “

 

            “

 

            “ ขอโทษนะที่ต้องเร่งรัด แต่กูกลัวว่าสักวันนึงจะมีใครมาแย่งมึงไปจากกู “

 

            พูดจบเขาก็เลื่อนมือมาสัมผัสกับแว่นคุณยายของผมแล้วเลิกมันขึ้นไปเบาๆ ทำเอาต้องหลับตาปี๋เพราะปรับสายตาไม่ทัน “ ตอนใส่ก็น่ารักอยู่ล่ะ พอถอดแล้วยิ่งน่ารักฉิบหายไม่ให้หวงได้ไงแต่อยากจะหวงก็ไม่มีสิทธิ์อยู่ดี เพราะกูยังเป็นแค่เพื่อน “

 

            “ คริส

 

            “ นะขอคำตอบ “

 

            เริ่มอึกอักเมื่อถูกทำเสียงอ้อนใส่

 

            จนในที่สุดก็ตัดสินใจพูดออกไปแค่ว่า

 

 

 

          “ เราชอบผู้ชายเรียนเก่งอะ “

 

           

            .

 

            .

 

 

                .

 

 

            " อะไรเข้าสิงเชี่ยคริสวะ จู่ๆ ก็ทำตัวเป็นเด็กดีขึ้นมาซะงั้น "

           

            เวลาถัดมา ทุกคนเป็นต้องตกตะลึงประหนึ่งลูกเห็บตกลงมาเป็นสีแดงเมื่อคริสหรืออู๋อี้ฟานหันมาตั้งใจเรียนทั้งที่แต่ก่อนเต้นเบรคแดนซ์ในคาบเรียนยังเคยทำมาแล้ว จนอาจารย์ชินดงผู้สอนวิชาคณิตศาสตร์ไม้เบื่อไม้เมาขาประจำถึงกับต้องตกตะลึงอ้าปากค้างเมื่อถูก(อดีต)ลูกศิษย์ตัวแสบเอ่ยถามว่า “ ช่วยอธิบายเพิ่มตรงนี้หน่อยได้มั้ยครับอาจารย์ ผมไม่เข้าใจ กลัวทำข้อสอบไม่ได้ “

 

            ซึ่งเดาไม่ยากเลยว่าเป็นผลพวงมาจากคำตอบ ของผมแน่ๆ

 

            ทีแรกคิดว่าไม่นานคงเบื่อแล้วเลิกไปเอง ทว่าไม่ใช่คริสยังคงตั้งใจอย่างนั้นสม่ำเสมอจนกลายเป็นกิจวัตร พลอยทำให้ผองเพื่อนของเขาต้องหันมาตั้งใจเรียนมากขึ้นไปด้วย การบ้านที่เคยขาดประจำก็ส่งครบเรียบร้อยและที่สำคัญมากคือผมไม่เคยเห็นเขาลอกการบ้านใครอีกเลย

 

            “ ยังไงต่อละวะ

 

            อดอมยิ้มไม่ได้เมื่อได้ยินเสียงพึมพำจากคนข้างๆ ที่กำลังแก้โจทย์เลขอย่างขะมักขะเม้นด้วยตนเอง ผมแอบเหลือบมองก่อนจะอดไม่ได้ต้องยื่นมือที่จับดินสอกดไปเขียนเพิ่มเติมตรงที่เขากำลังคำนวณอยู่

 

            “ x มันต้องอยู่ฝั่งนี้ต่างหาก แล้วก็บวกกัน นี่ไง “

 

            “ อ้อ “ พยักหน้าทำท่าเข้าใจ เขียนยึกยือไปอีกสักพักก็ดูเหมือนจะหาคำตอบได้แล้ว นับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกจริงๆ เพราะโจทย์ที่คริสกำลังแก้น่ะยากพอตัวเลยล่ะ อันที่จริงหมอนี่ก็เป็นคนหัวดีใช่ย่อย ติดแค่ไม่ขยันไปหน่อยเท่านั้น

 

            “ ขอบคุณนะครับ “

 

            “ ….ไม่เป็นไร “

 

            ถึงกับดีเลย์ไปศูนย์จุดหนึ่งวิกับคำว่า ครับ

 

            ให้ตายสิ รู้สึกช่วงนี้หัวใจทำงานหนักละเกิล…..

 

 

 

           

            “ ขอบคุณมากนะชานยอล ถ้าไม่ได้เธอครูแย่แน่….กลับบ้านดีๆ ล่ะ “

 

            “ ครับอาจารย์ลี่คุน “

 

            วันนี้ผมปาร์คชานยอลมีเหตุให้ต้องกลับบ้านเลทพอสมควรเพราะอาจารย์ลี่คุนที่ปรึกษาห้องเกิดปวดหัวตรวจข้อสอบกว่าสามสิบแผ่นที่จะต้องแจกคืนเด็กห้อง C ภายในวันพรุ่งนี้ไม่ไหว ผมเลยอาสามาช่วยเพราะไม่ได้ติดธุระอะไรอยู่แล้ว ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูก็พบว่าเป็นเวลาห้าเกือบหกโมง ไฟหลายดวงเริ่มดับลง ฟ้าเองก็มืดพอดี

 

            “ อ้าว ชานยอลเพิ่งกลับหรอ “

 

            “ อือฮึ อยู่ช่วยงานอาจารย์ลี่คุนน่ะ แล้วฮวาทำไมกลับช้าจัง “ ผมเอ่ยทักรยูฮวายองหัวหน้าห้องสาวที่เจอกันหน้าประตูโดยบังเอิญ

 

            “ เราไปประชุมสภานักเรียนมาน่ะ เรื่องกิจกรรมวันวิชาการเดือนหน้าไง “

 

            “ อ๋อเหนื่อยแย่เลย ยังไงก็สู้ๆ นะ “

 

            “ ขอบคุณจ้า รถพ่อเรามาแล้วไปก่อนนะ อย่าลืมแชร์แนวข้อสอบภาษาอังกฤษของทีชเชอร์ริคกี้ลงไลน์ห้องด้วยล่ะ “

 

            “ โอเค บาย……

 

            โบกมืออำลาด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด แนวข้อสอบภาษาอังกฤษของทีชเชอร์ริคกี้……สรุปภาษาอังกฤษ…….

 

 

          ซวยแล้ว!!!!

 

 

          เปิดกระเป๋าออกดูก็พบว่าไม่มีจริงด้วยชีทสรุปแนวข้อสอบของทีชเชอร์ริคกี้ที่อยู่ใต้โต๊ะ ลืมสนิทเลย เอายังไงดี

 

            หันรีหันขวาเหงื่อตกก่อนตัดสินใจวิ่งขึ้นตึกแบบไม่คิดชีวิต

 

            “ แฮ่กแฮ่ก “

 

            เสียงหอบหายใจดังถี่รัวเมื่อสาวเท้าตรงเข้าไปที่โต๊ะตัวเอง หยิบชีทใส่กระเป๋าเสร็จผมก็ไม่ได้วิ่งลงทันทีเพราะอยากพักเหนื่อยก่อน ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายก็แบบนี้แหละ….ถ้าเป็นอย่างคริสที่เล่นกีฬาได้แทบทุกอย่างคงชิวเลยล่ะ

 

            แล้วผมจะไปคิดถึงหมอนั่นทำไม

 

 

 

          “ ขึ้นมาทำอะไร “

 

 

 

            นั่น!! แค่นึกก็โผล่มาเฉย!!

 

            “ มะ….มาเอาชีท….ลืมไว้….แฮ่ก “

 

            “ ใจเย็น กินน้ำก่อนเอ้า “

 

            คนตัวสูงส่งขวดน้ำให้ผม ด้วยความเหนื่อยจัดเลยรีบรับมากระดกเอาๆ ไม่สนว่าบางส่วนมันจะไหลย้อยอาบลงมาตามลำคอแค่ไหน พอเริ่มปรับตัวได้แล้วถึงเห็นว่าคริสเดินมานั่งข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แถมตายังมองผมชนิดแทบถลนออกจากเบ้า

 

            มันแปลกยังไงอ่ะแค่เสื้อเปียก….คอเปียก

 

            “ ชานยอล….

 

            “ หะ หืม? “

 

            “ สอบเลขวันนี้กูได้สิบห้าเต็มยี่สิบด้วย “

 

            “ ก็ดีนี่

 

            “ สอบฟิสิกส์วันก่อนก็สิบหกเต็มยี่สิบ “

 

            “ อ่าฮะ

 

            “ สอบสังคมอาทิตย์ที่แล้วก็แปดเต็มสิบ “

 

            “ เก่งๆ

 

 

          “ แล้ว….เก่งพอจะเป็นผู้ชายของมึงได้รึยัง? “

 

           

            เจอคำถามนี้เข้าไป สะดุดครับ

 

           

            ผมงี้คว้ากระเป๋าวิ่งหนีลงตึกเลย

 

 

            เขินอ่ะ อันนี้เขินจริงๆ

 

 

 

            แต่มีเรื่องที่แย่กว่านั้น

 

 

            “ ไม่จริงน่ะ “

 

            ถ้าเป็นคนหยาบคายก็คงอุทานออกมาว่าเชี่ย….ภาพประตูเหล็กที่ปิดกั้นทางขึ้นลงทางเดียวของตึกอย่างแน่นหนามันทำให้ปาร์คชานยอลอยากร้องไห้ นาฬิกาข้อมือบ่งบอกเวลาหกโมงครึ่งซึ่งเป็นเวลาปิดตึกพอดี ใช่ครับ ลุง! ยาม! ปิด! ตึก! แล้ว!

 

            แงงงงง T__T

 

            “ เวรละสิ “

 

            คริสที่วิ่งตามลงมาอุทานเบาๆ จากนั้นเราจึงไม่มีทางเลือกนอกจากกลับขึ้นไปบนห้องเรียนหน้าต่างชั้นสองยังนับว่าสูงเกินจะปีนลงมา มือถือผมแบตหมดตั้งแต่บ่ายเพราะเล่นเกมส์คิดเลขเพลินไปหน่อยและของคริสเจ้าตัวก็บอกว่าไม่ได้เอามาเช่นกัน

 

            พอตะโกนเรียกลุงยามแกก็เอาแต่เมาหลับคอพับไม่กระดิก สิ่งมีชีวิตอื่นๆ ก็กลับบ้านกันไปหมดแล้ว

 

            ทำไมซวยซ้ำซ้อนได้ขนาดนี้….

 

           

            “ สงสัยคืนนี้เราคงต้องค้างที่นี่กันแล้วล่ะ “

 

            “ งือออ….

 

            ผมขานรับเนือยๆ อยากกลับบ้าน คิดถึงมาม๊า ;___; ว่าแล้วก็ทิ้งตัวนั่งกอดเข่าอย่างเศร้าสร้อย นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ต้องติดอยู่บนตึก แถมยังติดอยู่กับคนไม่พึงประสงค์อย่างคริสอีก ชิงหลับซะดีมั้ยเนี่ย แต่ไม่ง่วงเลยอะ ตาสว่างสุดฤทธิ์ เฮ้อ

 

            “ นี่ “

 

            “ อะไร “

 

            “ มึงยังไม่ได้ตอบคำถามกูเลยนะ “

 

 

            ชิบ….

 

           

            คริสเขยิบมาใกล้จนตัวเราติดกัน ก่อนจะเอนศีรษะลงบนบ่าผมซึ่งตัวแข็งเป็นหินไปแล้ว กลืนน้ำลายอึกหนึ่งด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูกพร้อมกับเสียงหัวใจดังตึกตัก ดังเป็นบ้าเลยอะ เขาต้องได้ยินแน่ๆ ฮื้ออ

 

            “ รู้มั้ย กูไม่เคยทำเพื่อใครขนาดนี้เลยนะ “

 

            “

 

            “ อันที่จริงเป็นเด็กบ้านแตกน่ะเลยชอบทำตัวมีปัญหา พ่อไปทางแม่ไปทางจนไม่รู้จะเป็นเด็กดีตั้งใจเรียนไปเพื่อใคร ทำนองนั้นแหละ “ น้ำเสียงทุ้มสั่นเครือเล็กน้อย “ จนกระทั่งเริ่มรู้สึกดีๆ กับมึง “

 

            “

 

            “ กูอยากปรับตัวให้เหมาะกับการเป็นคนของปาร์คชานยอล แค่นึกถึงหน้ามึงกูก็มีความสุข มีกำลังใจอ่านหนังสือแล้ว “

 

            “ คริส

 

            “ รักมากนะชานยอล “

 

            ใบหน้าหล่อเงยขึ้นมามองเล็กน้อย แดงซ่านเลย….

 

            ก็คงพอๆ กับหน้าผมในตอนนี้

 

           

            “ ก็….เคยบอกแล้วไม่ใช่หรอ ว่าชอบผู้ชายเรียนเก่ง “

 

            “

 

          “ ตอนนี้คริสก็เรียนเก่งแล้วไง “

 

            ดูเหมือนให้ท่าไปหน่อยแต่เขาก็ได้พิสูจน์ให้ผมเห็นแล้วว่าจริงจังและจริงใจ ผมจะให้โอกาสเขาเสียทีก็คงไม่แปลก คริสยิ้มดีใจเหมือนถูกหวย พลางเขยิบหัวออกจากบ่าแล้วย้ายมาจ้องหน้าผมในระยะประชิดแทน งื้ออ เขินอ่ะ T////T

 

            “ พูดจริงนะ “

 

            “ อะอื้อ “

 

            “ ให้ตายสิ น่ารักชะมัด “

 

 

            จุ๊บ

 

 

ฉากคัทที่ไบโอทวิตไรต์
(หาไม่เจออยู่หน้าบทความค่ะ)

 

หรือ เสิร์ชกูเกิ้ล gsnowa blogspot 

 

 

           

            หลายเดือนผ่านไป

 

            “ พี่ชานยอลครับ “

 

            ร่างบางเจ้าของชื่อหันตามเสียงเรียกพร้อมส่งยิ้มน้อยๆ ให้รุ่นน้องหนุ่มที่กำลังยืนหน้าแดงอยู่ตรงหน้าตนเอง ยิ่งทำให้อีกฝ่ายต้องรีบเกาแก้มแก้เขินตอนนี้ชานยอลกลายเป็นพี่โตสุดในโรงเรียนไปแล้ว แว่นสายตาสมัยคุณยายถูกเปลี่ยนเป็นคอนแท็คเลนส์บวกกับการหันมาดูแลตัวเองมากขึ้น และนั่นคือสาเหตุที่ว่าทำไมเขาถึงได้ฮอตนักในปีการศึกษานี้

 

            “ ครับผม? มีอะไรให้พี่ช่วยหรือเปล่า “

 

            “ คือผมมีของเล็กน้อยจะให้พี่น่ะครับ “

 

            พูดจบดอกกุหลาบสวยสดก็ยื่นมาตรงหน้า ชานยอลคลี่ยิ้มบางแล้วรับมันมาพลางขอบคุณ เขาไม่ได้นึกพิศวาสอะไรรุ่นน้องตรงหน้าหรอกถึงจะจำได้ลางๆ ว่าเป็นเด็กที่ฮอตที่สุดในรุ่นขณะนี้ก็ตาม แต่เพราะกุหลาบนี่มันสวยเอามากๆ เลยต่างหาก

 

            “ ขอบคุณนะ สวยจังเลย “

 

            “ พี่สวยกว่าอีกครับ “

 

            ได้ทีหยอดทันใด ชานยอลนิ่งอึ้งไปสักพักก่อนจะแกล้งขำกลบเกลื่อน เห็นทีเขาควรรีบออกไปจากตรงนี้ทว่าหนุ่มรุ่นน้องกลับเอ่ยต่อ

           

            “ ถ้าไม่รังเกียจ ผมขอไลน์พี่หน่อยได้มั้ยครับ “

 

            “ เอ่อ แต่พี่….

 

            “ นะครับบบบ ผมขอไลน์หน่อยน้า ไม่กวนหรอก แค่จะถามเรื่องเรียน….

           

 

          “ WWF_K แอดมาได้ทุกเมื่อเลย รับปรึกษาทุกเรื่องเหมือนกัน เป็นต้นว่า ทำยังไงให้หน้าหายบวมไวๆ เมื่อโดนต่อย ไรเงี้ย “

 

          “ คริส!!!

 

            ประโยคกวนโอ๊ยดังแทรกขึ้นพร้อมกับกุหลาบดอกงามที่ถูกคริสดึงไปยัดใส่มือเจ้าของคืนอย่างเร็ว ใบหน้าหล่อฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดเอาอีกละไอ้พวกรุ่นน้องปีนเกลียว ไม่รู้ว่าแมวน้อยของคริสอู๋มีเจ้าของแล้วก็ชอบมายุ่งวุ่นวาย มันหึงเข้าใจป่ะ!!!! จะให้ชานยอลกลับไปใส่แว่นคุณยายเจ้าตัวก็ไม่ยอมท่าเดียว บอกว่าอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเขาบ้าง

 

            ถามว่าดีมั้ยมันก็ดีหรอก แต่ก็ต้องแลกกับการที่มีคนมาขายขนมจีบแฟนเขาไม่เว้นวันเนี่ย

 

            “ พี่มายุ่งอะไรด้วยครับ? “ เด็กหนุ่มทำหน้ากวนใส่ คริสคงพุ่งหมัดสั่งสอนไปสักดอกแล้วถ้าไม่มีเด็กอีกกลุ่มหนึ่งกรูเข้ามาเสียก่อน

 

            “ ขะขอโทษด้วยนะครับพี่คริส พอดีไอ้มาร์คมันเป็นเด็กใหม่เพิ่งย้ายมาอาทิตย์ที่แล้ว ยังไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว อย่าถือสามันเลยนะครับ “

 

            “ แต่มันกวนตีนกู

 

            “ นี่!! ไม่เอาน่า บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เลิกใจร้อน “ พอถูกคนรักปรามจึงค่อยสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง ชานยอลเอ่ยลากลุ่มรุ่นน้องก่อนจะลากคริสเดินหายไปอีกทาง มาร์คจิ๊ปากอย่างขัดใจเนื่องจากไม่เข้าใจว่าทำไมผองเพื่อนของตนต้องกลัวไอ้รุ่นพี่ที่ชื่อคริสขนาดนี้

 

            “ มึงไม่รู้จริงๆ หรอไอ้มาร์ค ว่าพี่ชานยอลน่ะ….แฟนพี่คริสเขา “

 

            “ แล้วไงวะ? ก็พี่เขาน่ารักอ่ะ “

 

            “ ถ้ารู้ว่าไอ้ฮันบินห้องเอขาเป๋เป็นเดือนเพราะอะไรมึงจะไม่พูดแบบนี้แน่ “

 

            “ แล้วเพราะอะไรวะ? “

 

 

 

 

           

 

          “ มันไปจีบพี่ชานยอลเหมือนมึงนี่แหละ ขนาดแค่ให้ช็อคโกแลตแล้วบอกรักนะ พี่คริสแม่งล่อซะเกือบพิการเลย เหยดแหม่

 

            “

 

 

 

 

 

            เพียะ!!

 

            “ โอ๊ยตัวเอง ตีเค้าทำไม “

 

            “ ไม่ต้องมาทำแอ๊บแบ๊ว บอกกี่ครั้งกี่หนแล้วเรื่องสงบสติอารมณ์เนี่ยไม่เคยทำได้เลยนะ “ มือเรียวฟาดเข้ากับต้นแขนแกร่งอีกหลายทีจนสาแก่ใจแล้วก็เทศนาต่ออีกหลายดอก ผู้ชายทั้งโรงเรียนแทบไม่มีใครกล้าพูดกับเขาแล้วเพราะไอ้เจ้าแฟนตัวดีนี่แหละ หึงไม่เป็นเรื่องตลอด

 

            “ ก็มันมายุ่งกับชยอลจ๋าอ่ะ “

 

            “ ตั้งแต่น้องฮันบินแล้วนะ พ่อแม่เขาไม่เอาเรื่องก็บุญเท่าไหร่ ชอบทำตัวเป็นเด็กๆ จัง “

 

            “ โห น้องฮันบินเลยหรอ ทำไมต้องเรียกมันสนิทสนมขนาดนั้นด้วย มันกวนตีนกูนะชานยอลอ่ารู้งี้น่าจะกระทืบให้ม้ามแตกด้วยซ้ำ “

 

            “ แหนะ เพิ่งพูดไปหยกๆ!!!!

 

            “ โอ๊ยยย ตัวเองอย่าหยิกกกกกกก “

 

           

            นั่นล่ะ….

 

            หลังจากคืนนั้นที่ปาร์คชานยอลตกลงปลงใจกับอู๋อี้ฟานทำให้ตกเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ของโรงเรียนไปเกือบเดือน ว่าที่นักเรียนดีเด่นอันดับหนึ่งมาเป็นแฟนกับอันธพาลอันดับหนึ่ง โคตรนิยายแจ่มใสชัดๆ แต่มันก็เป็นไปแล้ว ถ้าไม่ติดเรื่องที่พยายามกันทุกคน(โดยเฉพาะผู้ชาย)ที่เข้ามาหาเขาจนเวอร์ คริสก็ถือว่าเป็นแฟนที่ดีคนหนึ่งแหละนะ

 

 

          ฟุ่บ

 

             

            ศีรษะกลมเอนลงกับบ่าแกร่งอย่างเหนื่อยอ่อนทันทีที่ขึ้นรถเมล์มาได้ คริสเขยิบกายให้อีกคนพิงได้ถนัดๆ ช่วงนี้ใกล้สอบแล้วชานยอลของเขาเลยค่อนข้างเหนื่อยเป็นพิเศษ ไหนจะต้องอ่านเอง ไหนจะต้องติวให้เขาอีกอันที่จริงคริสไม่ซีเรียสหรอกเรื่องติวน่ะแต่เจ้าตัวต้องการให้เขาได้เกรดดีๆ

 

            มีแฟนดีก็งี้แหละน้าา

 

            “ หลับไปก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวถึงแล้วปลุก “

 

            “ งืม อย่าลืมท่องสูตรให้ได้ด้วยนะ วันนี้จะทด…. “ พูดยังไม่ทันจบก็หลับไปเสียก่อน คริสอมยิ้มก่อนจะเอื้อมมือไปหยิกแก้มป่องนั่นเล่น เขารู้สึกโชคดีเหลือเกินที่มาเจอคนๆ นี้….ถ้าไม่มีชานยอล ป่านนี้เขาอาจจะเหลวแหลกมากกว่านี้ไปแล้ว

 

 

            คริสไม่รู้จะพูดคำว่าอะไร นอกจาก ขอบคุณ จริงๆ

 

 

 

------------------------------------------

ควรจะ End ดีมั้ยหนอ

ไม่รู้ มันอาจจะมีภาคอื่นๆ ออกมาเรื่อยๆ 55555555 สำหรับตอนนี้ก็
จัดเต็มกันไปเลย รวมเอ็นซีด้วยก็ 7 พันกว่าตัวอักษร ยาวสุดในชีวิตตั้งแต่แต่งมา
ล่ะค่ะ รวมระยะเวลาราวสองสัปดาห์ได้ ถถถถถถถถถถถถ พอดีเพิ่งสอบเสร็จ
เลยได้มาต่อ ขอบคุณน้องโคมไฟในห้องฮุนฮานที่คอยเข็นพี่ให้อัพด้วยนะ

 

ซียูเยสเทอร์เดย์เจอกันเรื่องอื่นต่อจย๊า

 

 

 

。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

14,768 ความคิดเห็น

  1. #14186 vivi_pcy (@vivi_pcy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 05:42

    ชอบความหึงเเฟนของพี่คริส
    #14186
    0
  2. #10156 Russadakorn (@poad) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:25
    น่ารักกกกก
    #10156
    0
  3. #8634 Lipz tick (@songsongtb) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 02:29
    เกลียดความหึงแฟนตั่งต่าง เล่นใหญ่มากกก5555
    #8634
    0
  4. #5604 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 08:47
    น่ารักดี เก่งๆ
    #5604
    0
  5. #4411 pnderr. (@happueann) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 01:16
    อ่านแล้วอยากได้แบบคริสบ้าง คนบ้าอะไรทุ่มเทได้ขนาดนี้ งืออ หล่อด้วยแหละ-//- เขินนนนนน
    #4411
    0
  6. #2679 ~*2u*~ Holic (@u-know_micky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 22:06
    น่ารักอ่าาาาน่ารักทั้งวิธีจีบแล้วก็คริสทำตัวน่ารักกับชานยอลมากเลย
    แล้วคริสยอลก็เป็นแฟนกันที่น่ารักอ่า ชานยอลคอยห่วงใยเรื่องเรียนส่วนคริสก็คอยปกป้องชานยอลจากผู้ชายทุกคนฮ่าๆน่ารักชอบๆ
    #2679
    0
  7. #2400 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 15:46
    งื้ออออ น่ารักมาก ตอนที่คริสพยายามเป็นเด็กที่เรียนให้ดีขึ้นเพื่อชานยอล แล้วก็ตอนที่ชายนอบเปลี่ยนแปลงตังเองแล้วคริสหวง 5555555
    #2400
    0
  8. #2389 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 12:08
    โง้ยยยยยยย เราชอบคนเก่งอะ -//////- ไม่คิดว่าคริสจะทำให้อะ งื้ออออออ ถึงรู้ว่าทำเพราะหวังผลเถอะ~ ตอนพี่คริสอยู่กับแฟนนี่โคตรลูกแมวเลยยยย ไม่กล้าทำอะไร แต่ก็นะ หวงแฟนนอะ! น่ารักกกก :)
    #2389
    0
  9. #2356 thitipa jitkannpom (@namwan5562) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 02:16
    น่ารักเกินไปแล้วว
    #2356
    0
  10. #2289 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 22:59
    น่ารักอะไรท์ ฮืออออออบอุ่นนจางง
    #2289
    0
  11. วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 00:07
    ต่ออออ 5555 แต่งงาน ทำงาน มีลูกเลยยย
    #1869
    0
  12. #1507 มิ้ง (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 19:56
    อ่านเรื่องนึ้3รอบละน้าา5555565 มาต่อเถอะน้าภาคอะไรก้อด้ายยไหว้ล้า5555555555
    #1507
    0
  13. #1344 dangerus (@200827) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 22:52
    มีภาคต่อเถอะ สอบเข้ามหาลัย เรียนมหาลัย แต่งงาน อิอิ ถ้าจะมีตัวละครใหม่ๆๆเยอะ แต่งสนุกดี
    #1344
    0
  14. #1343 dangerus (@200827) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 22:49
    มีภาคต่อ สอบเข้ามหาลัย เรียนมหาลัย เรียนจบ แต่งงาน อ่ะนะ อิอิ
    #1343
    0
  15. #1020 มิ้งง (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 17:14
    อหหห เรื่องนี้ชอบบบมากกกกกกกนั้ลล้าคคคสุดดดเขินนเอ้าะะ
    #1020
    0
  16. #655 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 00:15
    อ๊ายยยยย น่ารักอ่ะแม่ ชอบๆๆๆๆ เอาอีกๆๆๆ อย่าเพิ่งจบ ว่าแต่ ทำไมลูกสาวเค้าง่ายจังนะ 555555 เสร็จอิคริสเลยยย
    #655
    0
  17. #654 lovekrisyeol<3 (@sweet_view) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 11:51
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดด เขินนนนนนนนนน >///< พี่คริสคือละมุนมากอ่ะะะ
    #654
    0
  18. #643 Hasalcherlona (@tonporsupaluck) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 17:17
    กร๊๊ดดดดดดดดดดดดดดดด พลากได้ไง อัพเมื่อไรห่ทำไมฉันไม่รู้เรื่อง!!!!!! แหมมมมมมม เพิ่งเข้ามาเห็นอ่า เด็กดีมันเพิ่งขึ้น ถือว่าเป็นแฟนที่ดีเลยนะพี่คริสเนี่ย ก็แหงละ แฟนใคร ใครก็หวง เชอะ! อย่าได้เข้ามาดอมดมชานยอลฉันเลยย่ะ แบร่ๆ เชอะ! ทำดีมากค่ะพี่คริส อิอิ มีภาคต่อก็โอเคน้าาาาาาาาาาาาา 
    #643
    0
  19. #638 อิโยะ (@nan286) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 23:29


    ชานยอลน่ารักอ่ะมีครางหงิงๆ โง้ยยยยยยย เราเปิดเพลงนิคกิฟังไปด้วยแหละ 55555555 ส่วนคริสบทจะอบอุ่นก็อบอุ่นจริง แถมยังโหดได้อีก ทั้งเก่งทั้งแบดเลย อ้ายๆๆๆๆ


    #638
    0
  20. #637 DECEMBERKRISYEOL (@DECEMBERKRISYEOL) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:44
    อ่อยยยยย  T^T  ชอบอ่ะ 55 +
    เขินอัพี่คริสุดๆอ่ะ เขินเเทนชานยอลเลย
    มันเป็นอะไรที่เบบ ฟรุ้งหฟริ้งมากอ่ะ ชอบๆ
    #637
    0
  21. #635 NOOMANG (@sb2t) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:10
    อ้ากกกก แม่แก้มมมมม เอามาไวๆนร้าาาา
    #635
    0
  22. #632 คริสยอล ~ (@25012544) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:06
    แค่สปอยล์ก็เด็ดแล้ว -.,.- รอๆๆๆๆ
    #632
    0
  23. #630 love krisyeol (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:09
    รอนะค่ะ =,.=
    #630
    0
  24. #628 อัลปาก้าace (@creamkris-00) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:19
    นายเถื่อนคริส ทำไรยอลลี่
    #628
    0
  25. #626 Bunditaa (@beambuntuta) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:47
    โอ้วววววววววมันใช่อะมันใช่!!!!! มาต่อเร็วๆน้าาาาา
    #626
    0