ตอนที่ 60 : [OS] พี่ฮุนปืนยักษ์รักน้องลู่หาน {Hunhan}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    4 เม.ย. 61

 

   พี่ฮุนปืนยักษ์รักน้องลู่หาน

Paring :: Sehun x Luhan

Rate :: NC - 17+

Open :: April 2015

Hashtag :: #พี่ฮุนปืนยักษ์รักน้องลู่หาน

 
 



BGM : Ellie Goulding - Love Me Like You Do


 

 

 

ก๊อกๆๆๆ!!!

 

 

“ เซฮุน!! ตื่นได้แล้วจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน “

 

 

บนเตียงนุ่มแสนสบาย ร่างของเด็กหนุ่มตัวขาววัยยี่สิบสองปีต้องสะดุ้งโหยงเมื่อบานประตูที่เต็มไปด้วยโปสเตอร์นางเอกเอวีสั่นสะเทือนพร้อมเสียงตะโกนเรียกของฮยอนอาผู้เป็นพี่สาว โอเซฮุนปรือตาขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพลิกตัวไปอีกด้านและเอาหมอนปิดหูเขาไม่ค่อยชินกับการถูกรบกวนอย่างนี้หรอก

 

“ ให้ผมนอนสงบๆ หน่อยเถอะเจ้ วันนี้วันเสาร์นะ “

 

“ ไม่ได้ แกมีภารกิจต้องทำ ตื่นเดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะพังเข้าไป!!

 

เสียงหวานแหวเอ็ดตอบกลับมา ในที่สุดจึงต้องลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ลากสังขารไปเปิดประตูออกด้วยสีหน้าแสนเหนื่อยหน่าย ร่างเพรียวบางราวนางแบบในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบายๆ สำหรับวันหยุดยืนเท้าสะเอวรออยู่แล้ว

 

“ ว่าไง มีอะไร “

 

ฮยอนอาส่ายหน้าสองสามครั้งเมื่อเห็นสภาพของน้องชาย พลางกอดอกเอ่ยสาเหตุที่ต้องเรียกตัวอีกฝ่ายแต่เช้าครั้งนี้

 

“ บ้านข้างๆ เรามีคนย้ายเข้ามาใหม่แทนคุณซูจีแล้ว แม่ให้ฉันมาตามแกไปช่วยเขาขนของ “

 

“ ทำไมต้องเป็นผม ไม่ช่วยไม่ได้อ่อ “

 

“ แกเป็นผู้ชายในที่นี้คนเดียวนี่ยะ เขาแค่สองแม่ลูก น้องลู่ก็ตัวเล็กกระจิ๊ดเดียวเพิ่งจะประถมเอง ใจร้ายใจดำชะมัด “ หญิงสาวบ่นยาว….ตั้งแต่บิดาของทั้งคู่เสียไปเมื่อสองสามปีก่อนเซฮุนก็กลายเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลัก คอยดูแลมารดาแทนเธอซึ่งหน้าที่แอร์โฮสเตสทำให้อยู่ไม่ติดบ้านสักเท่าไร เด็กหนุ่มได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้าเออออ

 

“ เค เดี๋ยวผมตามไป ขออาบน้ำแป๊ปนึง “

 

“ เออ เร็วๆ ล่ะ “

 

 

 

 

 

 

 

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงร่างสูงในชุดเสื้อกล้ามสีดำพร้อมลุยก็ย่างกรายเดินไปยังบ้านข้างๆ ที่มีลังและสัมภาระมากมายกองอยู่ด้านหน้าบ่งบอกว่ากำลังวุ่นวายกับการขนของจริงอย่างที่พี่สาวของตนว่า ยืนด้อมๆ มองๆ เพราะยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไรสักพักก็มีหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มละไม ก่อนจะโค้งให้จนโค้งกลับแทบไม่ทัน

 

“ อ๊ะ สวัสดีค่ะ “

 

“ สวัสดีครับ คุณ….? “

 

“ เรียกฉันว่ามิยองก็ได้ค่ะ เพิ่งย้ายมาเมื่อเช้านี้ ยังไงขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ “ ฮวังมิยองแนะนำตัวเสร็จสรรพให้คนที่ยังมีท่าทีเกรงใจความสุภาพของหญิงสาวตรงหน้า ไม่นานโอมิเรียวมารดาของเด็กหนุ่มก็เดินออกมาตามหลัง

 

“ ตื่นสักทีนะตัวแสบ ช่วยยกของเข้าไปข้างในหน่อยไป “

 

“ คร้าบ “

 

พัดลมตัวใหญ่ถูกยัดใส่มือเป็นสิ่งแรก ก่อนที่กระบวนการขนของจะดำเนินต่อไปโดยมีหนึ่งหนุ่มและสามสาวคอยช่วยกัน เซฮุนมัวแต่ยุ่งจนลืมนึกถึงลูกของมิยองซึ่งฮยอนอาเคยเกริ่นไว้….ผ่านไปหลายชั่วโมง ทุกอย่างก็เสร็จสิ้นลงด้วยดี

 

“ ขอบคุณมากเลยนะคะที่มาช่วย ขอบคุณจริงๆ ค่ะ “

 

โค้งให้เพื่อนบ้านทั้งสามอย่างรู้สึกเป็นพระคุณ เพราะหากเธอขนคนเดียวคืนนี้ก็เห็นทีจะไม่เสร็จ ลูกเพียงคนเดียวก็อ่อนแอและตัวเล็กเกินกว่าจะช่วยได้ มิเรียวส่ายหน้ายิ้มๆ รู้สึกถูกชะตากับเพื่อนบ้านใหม่เหลือเกิน

 

“ ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันยินดี “

 

“ เอ้อ ยังไงคุณมิยองกับลูกไปทานมื้อเที่ยงที่บ้านเรามั้ยคะ ฉันกับแม่ทำอาหารไว้เยอะแยะเลย ถือเป็นการเลี้ยงต้อนรับแล้วกัน “ ฮยอนอาหันมาเอ่ยชวนซึ่งมารดาก็ตอบรับเป็นอย่างดีจนหญิงสาวผู้มาใหม่ไม่กล้าปฏิเสธ หล่อนขอตัวขึ้นไปชวนคนข้างบนครู่หนึ่งก่อนจะกลับลงมาตัวคนเดียว

 

“ น้องลู่บอกว่าอยากนอนน่ะค่ะ ดื้อไม่ยอมลุกจากเตียงเลย ช่วงนี้แกไม่ค่อยสบายพอดี “

 

“ งั้นไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันเตรียมโจ๊กให้คุณมิยองเอากลับมาให้น้องทานก็ได้ “ ฮยอนอากล่าวทำเอามิยองอดตื้นตันกับน้ำใจของเพื่อนบ้านไม่ได้ ก่อนที่หญิงสาวร่างเพรียวจะเอ่ยกับน้องชายที่ยังเดินสำรวจรอบๆ ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก “ ไอ้แสบ!

 

“ อะไรเจ้ “

 

“ กลับบ้านไปกินข้าวเที่ยงได้แล้ว “

 

“ เหอะ ไม่เอาอะ ไม่หิว “ ร่างสูงยักไหล่ มิเรียวรู้สึกปวดหัวกับความรั้นของเจ้าลูกชายคนเล็กยิ่งนัก ไหนๆ ก็ไหนๆ ไม่อยากกินข้าวสินะ

 

“ งั้นแกต้องขึ้นไปอยู่ดูแลน้องลู่จนกว่าคุณมิยองจะกินข้าวกับพวกแม่เสร็จ “

 

“ อะเอ่อ

 

“ ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ เขาชอบเล่นกับเด็ก “ พูดพลางมองตาดุอีกทีจนเด็กหนุ่มจำต้องเดินขึ้นชั้นสองไปอย่างช่วยไม่ได้ ชินกับการถูกแม่และพี่สาวจิกหัวเป็นเบ๊อย่างนี้เสียแล้ว

 

ว่าแต่ น้องลู่อะไรที่ว่านั่นนอนอยู่ห้องไหนนะเนี่ย ตั้งแต่มายังไม่เห็นเลย

 

ดวงตาคมกวาดมองไปทั่ว จนไปหยุดยังประตูสีครีมบานหนึ่งซึ่งมีแผ่นป้ายตัวการ์ตูนซานริโออันเล็กๆ แปะอยู่ ตรงกลางที่ว่างเปล่าถูกเขียนด้วยหมึกสีดำว่า LuLu room ‘ ไม่รอช้ารีบก้าวสองขาเดินตรงไปและผลักมันออกเบาๆ

 

ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นห้องเด็ก ตุ๊กตาจำนวนมากกองอยู่บนเตียงเกยเลยมาถึงพื้น มีโต๊ะเล็กๆ และชั้นวางหนังสือที่เต็มไปด้วยการ์ตูนกับนิทานอยู่มุมหนึ่ง นอกนั้นคือตู้เสื้อผ้าตัวใหญ่เข้าชุดกัน แต่เด่นที่สุดเห็นจะเป็นโปสเตอร์คิตตี้ขนาดยักษ์ซึ่งทำเอาเซฮุนเผลอหลุดขำเมื่อแรกเห็น….น้องลู่ที่ว่าคงจะเป็นเด็กผู้หญิงสินะ ห้องมุ้งมิ้งสีพาสเทล แถมยังดูคลั่งคิตตี้ขนาดนี้

 

ร่างน้อยของเจ้าของห้องขดอยู่ใต้ผ้าห่มลายทางฟ้าขาว มีเพียงเส้นผมสีคาราเมลโผล่ออกมา เสียงกรนเบาๆ บ่งบอกว่ากำลังหลับสนิท เด็กหนุ่มจึงก้าวเข้าไปอย่างเบาที่สุด หากก็ดันซุ่มซ่ามเดินสะดุดจนเกิดเสียงดัง ปลุกคนบนเตียงให้ตื่นขึ้น

 

“ เฮ้ยๆ โทษนะ พี่ไม่ได้ตั้ง……..ใจ “

 

มะ

 

แม่เจ้าโว้ย

 

 

“ อือ

 

ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน เมื่อร่างเล็กค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้น ยกมือน้อยขยี้ตาตนเองไปมาเพราะยังงัวเงีย ก่อนจะหันมองผู้มาเยือน ดวงตากลมโตดำขลับเหมือนลูกกวาง ริมฝีปากกลีบเล็กแดงเรื่อเหมือนเยลลี่เข้ารูปดีกับจมูกรั้นและแก้มป่องยุ้ยสองข้างนั่น

 

โอยไอเหี้ย คือรวมแล้วน่ารักสัสครับ พี่ฮุนขออึ้งแปป

 

“ อ่า…….เราชื่อลูลู่ใช่มั้ย พี่ชื่อเซฮุนนะ ยินดีที่ได้รู้จัก “

 

ร่างสูงย่อตัวลงเพื่อคุยกับเด็กน้อยบนเตียงได้สะดวก เขาไม่ค่อยรู้จักวิธีการเข้าหาเด็กผู้หญิงเท่าไหร่หรอก แต่ก็ต้องผูกมิตรไว้

 

“ พี่ฮุน? “

 

“ ครับ “

 

เขายิ้มกว้างจนตาเป็นสระอิเพราะชักชอบใจในความน่ารักแบบเมาๆ(?)ของอีกคน เหมือนกับว่าโรคตาเฒ่าโลลิค่อนกำลังมาเยือนยังไงชอบกลร่างเล็กนิ่งไปสักพักก่อนจะยิ้มตอบเล่นเอาหัวใจคนรุ่นพี่พองโตราวลูกโป่งได้รับการสูบลม

 

“ ลู่หานนะฮะ เรียกน้องลู่ก็ได้ แต่หม่าม๊าชอบเรียกน้องลู่ว่าลูลู่แหละ “

 

โอยยยย น่ารักน่าฟัดอะไรขนาดน….

 

 

เดี๋ยวนะ

 

 

ตะกี้น้องพูดคำว่า ฮะ ใช่มั้ย -_-?

 

“ หืม นี่เราเป็นเด็กผู้ชายหรอ “ เผลอเสียงดังด้วยความตกใจ ลู่หานพยักหน้ารัวเร็ว

 

“ ใช่ฮะ น้องลู่อยู่ปอสี่แล้ว ปีนี้อายุสิบเอ็ดขวบพอดีเลย >_<

 

 

ว้อทเดอะ!

 

ทำไมเด็กผู้ชายสมัยนี้มัน…….

 

เซฮุนพูดไม่ออกจริงๆ

 

 

“ พี่ฮุนล่ะอยู่ปออะไรแล้วฮับ “

 

“ เอ่อพี่อยู่มหาวิทยาลัยปีสี่แล้วครับ “

 

เอ่ยตอบเมื่อสติสตังเริ่มกลับมา พลางยกมือลูบผมนุ่มอย่างเอ็นดู ลู่หานน่ารักและมีมารยาทไม่ต่างจากมิยองผู้เป็นแม่ ใบหน้าหวานนั้นมองกี่ทีก็ไม่มีเบื่อ ยิ่งเวลาอีกฝ่ายฉีกยิ้มกว้างจนแก้มบุ๋มลงไป มันยิ่งทำให้เซฮุนอยากพรากผู้เยาว์เหลือเกิน

 

“ พี่ฮุนเป็นเพื่อนบ้านของน้องลู่ใช่ไหม ดีจังเลย มาเล่นด้วยกันบ่อยๆ นะ น้องลู่เหงา ปะป๊าทิ้งน้องลู่กับหม่าม๊าไป “

 

เสียงเล็กอ่อยลง น้ำตาเอ่อคลอเบ้าเมื่อกล่าวถึงบิดา จนเซฮุนต้องลุกขึ้นไปนั่งข้างๆ พร้อมกับใช้สองมือประคองแก้มยุ้ยนั่นไว้ ถึงจะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงสิบนาที….ทว่ากลับรู้สึกผูกพันกับเด็กคนนี้เหลือเกิน

 

น้องลู่น่ารัก พิฮุนชอบจังครับ T,T

 

“ ไม่ต้องร้องไห้นะ พี่ฮุนก็ไม่มีคุณพ่อเหมือนกัน….เอาเป็นว่าลืมเรื่องร้ายๆ ไปแล้วมาเล่นกันเถอะ ดีมั้ยครับ? “

 

“ เย้!!! น้องลู่ชอบเล่นๆๆๆ เล่นกันนน >_<

 

เจ้าตัวน้อยปรบมือเปาะแปะชอบใจ ช่างไร้เดียงสายิ่งกว่าผ้าขาว ยิ่งกว่านางฟ้าตัวน้อยๆ ทำเอาก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของเซฮุนเต้นตึกตักขึ้นมาอย่างไม่น่าให้อภัย ลู่หานส่ายก้นดุ๊กดิ๊กไปคุ้ยของจากลังสีชมพูตรงข้างประตูห้องก่อนจะวิ่งมาโดดกลับขึ้นเตียงในเวลาไม่นานนักพร้อมของเล่นชิ้นโปรด

 

“ นี่!!

 

“ บาร์บี้หรอครับ? “ เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าลู่หานจับบาร์บี้ตัวผู้ชายส่งให้เขา ส่วนตนเองก็กำตัวผู้หญิงไว้แน่น

 

“ ใช่ฮะ เพื่อนๆ ชอบเล่นพวกเบย์เบลด การ์ด กันดั้มกัน แต่น้องลู่เล่นไม่เป็น น้องลู่ชอบบาร์บี้ “ พูดจบก็ยู่ปากใส่

 

โถ่จะฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งจิงเกอเบลไปไหนครับน้องลู่!!

 

“ งั้นบาร์บี้ก็ได้ครับ “

 

“ พี่ฮุนเป็นเคนนะ น้องลู่จะเป็นบาร์บี้ “ กลีบปากอิ่มฉีกยิ้มกว้างอีกครั้ง ก่อนจะยื่นบาร์บี้ของตนแล้วโบกไปโบกมาหน้าเคน “ วันนี้บาร์บี้เหงาจังเลย ไปเที่ยวกันนะเคนนนน “

 

 

“ ทำไมไม่ตอบละเคน “

 

ลู่หานเงยหน้ามองคนรุ่นพี่งงๆ ก่อนพบกับสายตาแพรวพราวแสนเจ้าเล่ห์ของโอเซฮุนที่มองมา คล้ายหมาป่าหิวโซกำลังจ้องลูกแกะตัวอวบ แต่ร่างน้อยก็ยังเด็กและใสซื่อเกินกว่าจะเข้าใจจึงได้แต่เอียงคอถาม

 

“ เคน “

 

 

“ เค

 

เสียงหวานขาดช่วงลงเมื่อใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเจ้าชายในการ์ตูนที่เคยดูค่อยๆ โน้มเข้ามาหา เซฮุนหลับตาสูดกลิ่นแป้งเด็กหอมอ่อนๆ เข้าไปเต็มปอด แก้มอมชมพูนุ่มเด้งดึ๋งยังกับมาชเมลโล่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา อีกไม่กี่คืบปลายจมูกโด่งก็จะแตะมันแล้ว….

 

“ ลูลู่ หม่าม๊ากลับมาแล้วจ้ะ “

 

ฮวังมิยองส่งเสียงมาแต่ไกลก่อนจะเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมชามโจ๊กกรุ่นควัน เซฮุนรีบถอยออกห่างเด็กน้อยอย่างตื่นตระหนก เกรงผู้ปกครองเขาจะรู้ว่ากำลังคิดไม่ดีกับน้องลู่ เดี๋ยวนะคือ……แบบๆๆๆ ตะกี้กูทำอะไรลงไปปปป!!!

 

“ หม่าม๊า “ ลู่หานร้องเรียกคนเป็นแม่อย่างเริงร่า มิยองหันไปส่งยิ้มให้เซฮุนแล้ววางชามโจ๊กหอมน่ากินลงบนโต๊ะสีหวาน เอ่ยเรียกให้บุตรชายไปจัดการมันเสียเพื่อจะได้ทานยาต่อ ก่อนจะหันกลับมาหาเด็กหนุ่มเพื่อนบ้านอีกครั้ง

 

“ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยดูน้องลู่ให้ คงเหนื่อยแย่เลย “

 

“ ไม่เป็นไรครับ น้องน่ารักมาก ไม่ดื้อไม่ซนเลย….งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ “

 

“ ค่ะ ไว้พบกันนะคะ “

 

มิยองโค้งตอบอีกฝ่าย เซฮุนกำลังจะหมุนตัวก้าวออกจากห้องหากลู่หานก็ร้องขึ้นมาเสียก่อน

 

“ พี่ฮุนจะไปแล้วหรอ พี่ฮุน!!

 

“ ไม่เอาลูลู่ ไปทานโจ๊กให้หมดครับ พี่เขาเหนื่อยแล้วเขาต้องกลับบ้านไปพักผ่อนนะ “ มิยองพยายามรั้งร่างเล็กที่เอาแต่จะวิ่งมากอดพี่ฮุนคนดีท่าเดียว จนร่างสูงทนภาพบาดตาบาดใจไม่ไหว ต้องถอยกลับมาลูบผมสีคาราเมลอีกครั้งพร้อมรอยยิ้ม

 

“ ไว้พี่จะมาเยี่ยมใหม่นะครับ แต่ตอนนี้น้องลู่ต้องทานโจ๊กให้หมดชามรู้มั้ย “

 

“ ฮึก….น้องลู่ไม่อยากให้พี่ฮุนไปปป “

 

ที่สุดเจ้าตัวน้อยก็ปล่อยโฮจนมิยองต้องรบกวนให้เซฮุนอยู่ต่อจนกระทั่งอีกคนทานโจ๊ก ทานยา และง่วงจนผล็อยหลับกลางวันรอบสองเรียบร้อย

 

 

ท่าทางลูกชายของเธอ จะติดพี่ฮุนเอามากๆ เลยนะเนี่ย

 

 

 

 

 

 

 

ตกคืนนั้นหลังเสร็จภารกิจช็อปปิ้งกับมารดาและพี่สาว เซฮุนไปหาเด็กน้อยถึงห้องตามสัญญา ทั้งคุณบาร์บี้ คุณคุมะ คุณจิ๊กซอว์ คุณเลโก้ รวมถึงเกมในไอแพดที่เด็กหนุ่มเตรียมไปด้วยถูกเล่นจนเหนื่อยกันไปข้าง….และเมื่อเวลาล่วงเลยจนถึงสามทุ่มครึ่ง มิยองก็เดินมาเพื่อเตือนให้ลูกชายเข้านอน 

 

“ ลูลู่นอนได้แล้วค่ะ ดึกแล้วขอบใจมากนะจ๊ะเซฮุน “ หญิงสาวทักทายอีกคนอย่างสนิทสนมขึ้นกว่าเมื่อตอนกลางวัน ทว่ากลับเข้าอีหรอบเดิม เจ้ากวางน้อยไม่ยอมให้พี่ฮุนของเค้ากลับบ้าน เบะปากทำท่าจะร้องไห้อีกครั้งหนึ่ง

 

“ น้องลู่ไม่อยากให้พี่ฮุนกลับอ่ะฮับ งื้ออ “

 

“ ไม่ดื้อสิครับคนเก่ง พี่ฮุนเขาเหนื่อยนะ หนูเองก็ต้องเข้านอนแล้ว “ มิยองเท้าเอวอย่างหน่ายใจ เซฮุนจึงตัดสินใจเอ่ยขึ้นในวินาทีนั้น

 

“ งั้น….ผมค้างเป็นเพื่อนน้องสักคืนหนึ่งก็ได้ครับ “

 

“ จะดีหรอจ๊ะ “ คนเป็นแม่เกรงใจนักเพราะรบกวนหลายอย่างเหลือเกิน ทว่าเด็กหนุ่มกลับยืนยัน นั่งยัน นอนยันจนไม่อาจขัด ได้แต่ไปหยิบหมอนมาเพิ่มเพราะเตียงของลู่หานมีหมอนเพียงใบเดียว พร้อมอาสาเดินไปบอกกับทางบ้านของเซฮุนให้ ร่างสูงพยักหน้ากล่าวขอบคุณเบาๆ ก่อนจะก้าวขึ้นไปบนเตียงเล็กที่มีคนนอนตาแป๋วรออยู่แล้ว

 

“ เย้ พี่ฮุนใจดีที่สุด >_< ช่วงนี้หม่าม๊าไม่ค่อยได้มานอนกับน้องลู่เลย หม่าม๊าบอกว่างานยุ่ง -3-

 

เซฮุนอมยิ้ม พลิกตัวหันหน้าเข้าหาเจ้าของเตียง “ ครับผม ที่นี้ก็นอนได้แล้วนะ “

 

“ ฮับ “

 

เด็กน้อยรับคำ พลางกดริมฝีปากน้อยกดลงกับสันจมูกของพี่ชายคนดี(ที่ตอนนี้ช็อคไปแล้ว)ทีหนึ่ง ก่อนอ้าแขนกอดร่างหนา ซุกใบหน้ากับแผงอกแกร่ง

 

 

กลายเป็นว่านอนกอดกันกลมดิกเลย

 

 

“ ฝันดีนะฮะพี่ฮุน “

 

“ ฝะ….ฝันดีครับ “

 

 

ทำไมน้องลู่ต้องอ่อยพี่แบบนี้ด้วย ฮอลลลล!!!!!!!!!!!! T///////T

 

 

 

 

 

 

 

หลายเดือนผ่านไป

 

เซฮุนกำลังนั่งรัวแป้นพิมพ์แม้คบุ้คของตนอยู่ขณะผู้เป็นพี่สาวเดินเข้ามา เด็กหนุ่มเอ่ยทักโดยสายตายังไม่ละจากหน้าจอที่ฉายภาพเกมส์วางแผนการรบสุดโปรด

 

“ จัดกระเป๋ายังอ่ะเจ้ “

 

“ เรียบร้อยแล้ว แกจะไม่ไปด้วยจริงอ่ะ “ หญิงสาวถามย้ำอีกครั้ง ทุกปีสายการบินของเธอจะจัดทริปพิเศษให้กับพนักงานดีเด่นและครอบครัว แล้วปีนี้โอฮยอนอาก็ส้มหล่นติดโผเสียอย่างนั้น เธอจึงชวนมารดากับน้องชายไปด้วย ทว่าเจ้าตัวแสบดันปฏิเสธเสียนี่

 

“ โน ขี้เกียจ “

 

“ ตามใจเออ ว่าแต่แม่ได้บอกแกยังเรื่องคุณมิยองจะไปคยองกี “

 

“ ฮะ? อะไรนะ ยังเลย “

 

ชื่อเพื่อนบ้านทำให้ร่างสูงชะงัก และชะงักมากกว่าเดิมเมื่อได้ยินประโยคถัดไป

 

“ คือคุณมิยองเค้าต้องไปธุระเรื่องงานที่คยองกีแบบไม่มีกำหนด พาน้องลู่ไปด้วยก็ไม่ได้เพราะน้องใกล้เปิดเทอมอีกไม่กี่วันเนี่ย แม่เลยเสนอว่าไหนๆ แกไม่ไปกับพวกเราอยู่แล้วมหาลัยก็เปิดตั้งเดือนหน้า เลยจะให้ช่วยอยู่ดูแลน้อง โอเคป่ะ “

 

 

นี่โอเซฮุนไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?

 

 

เขากับลู่หานสองคน!!

 

 

“ ว่าไงไอ้ฮุน “

 

“ เยสสส ได้ ไม่มีปัญหา!!

 

 

สวรรค์ประทานพรให้ป๋าโอแล้วครับพี่น้องงงง!!!!! T  v T

 

 

 

 

 

 

 

 

“ นี่ห้องนอนของพี่ฮุนหยออ “

 

ตากลมมองกวาดไปทั่วอย่างตื่นตาตื่นใจ เพื่อความสะดวกร่างสูงจึงให้ลู่หานมาอยู่บ้านตัวเองชั่วคราว ซึ่งมิยองก็เห็นด้วยเป็นอย่างดี แล้วแน่นอนว่าเจ้าตัวเล็กร้องขอนอนเตียงเดียวกับเขาอย่างที่เคยทำกันเป็นประจำ

 

“ ครับ ห้องของพี่เอง “

 

“ แล้วนี่ใครอ่ะ “

 

นิ้วเล็กชี้ไปยังโปสเตอร์ดาราสาวเอวีในชุดเมดแสนเซ็กซี่ที่แปะอยู่ตรงหลังประตูห้อง เซฮุนถึงกับเบิกตาโพลงก่อนจะรุดไปฉีกมันออก และขยำทิ้งถังขยะแบบไม่เสียดาย

 

“ ไม่มีอะไรหรอกครับ อย่าสนใจเลย แหะๆ “

 

“ ไม่ใช่แฟนพี่ฮุนใช่มั้ยอ่ะ “ ถามเสียงใสต่อ พี่ชายคนดีรีบส่ายหน้าทันที

 

“ ไม่ครับ พี่ยังไม่มีแฟน “

 

“ อ้าว ทำไมถึงไม่มีล่ะฮับ “

 

“ พี่รอน้องลู่โตไงครับ…..

 

 

พี่รอน้องลู่โตไงครับ

 

พี่รอน้องลู่โตไงครับ

 

พี่รอน้องลู่โตไงครับ

 

 

ฉิบหาย! กูพูดอะไรออกไป!!

 

 

“ รอน้องลู่โต??? “

 

“ เอ่อไม่มีอะไรหรอกครับ มาเล่นกันเถอะ มามะ “ รีบกลบเกลื่อนพร้อมเหงื่อที่ผุดเต็มใบหน้าหล่อไปทั่ว บ้าจริงๆ เผลอพลั้งปากออกไปจนได้ น้องจะคิดยังไงวะ แค่นี้ก็เห็นซี่กรงคุกมาแต่ไกลล่ะ ลู่หานเพิ่งสิบเอ็ดขวบนะไอ้สัดดด!!!!

 

“ พี่ฮุนอยากเป็นแฟนกับน้องลู่หรอ “

 

“ เอ่อคือพี่….” เหี้ยแล้ว เหี้ยแล้วกู

 

 

“ พี่

 

 

“ พี่ปวดอึ เดี๋ยวมานะครับ!!!!!!

 

พูดเสร็จก็ลุกพรวดขึ้นวิ่งตรงไปยังห้องน้ำ ปล่อยให้ลู่หานนั่งงงอยู่อย่างนั้น คือไม่ได้ปวดขี้อะไรหรอก แต่มันไม่รู้จะแก้ไขสถานการณ์ยังไง โอยชีวิตกู….สุดท้ายก็ต้องถกกางเกงแอบชะว้าวคนเดียวอย่างโรคจิตแล้วค่อยเดินกลับไปเล่นบาร์บี้กับน้องเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 

ถ้านางฟ้าน้อยรู้ความจริงว่าพี่ฮุนเทพบุตรของเจ้าตัว ที่แท้ก็แค่ไอ้แก่หิวหญ้าอ่อนขึ้นมา มันจะเป็นยังไงนะเนี่ย…..

 

 

 

 

 

 

 

 

“ พี่ฮุนนน เร็วๆ สิฮะ > <!!

 

“ ครับๆ “

 

เซฮุนเดินถือป๊อปคอร์นจูงมือร่างเล็กในชุดเสื้อฮู้ดลายคุณเป็ดซึ่งมีท่าทีตื่นเต้นเอามากๆ เพราะวันนี้จะได้ดูการ์ตูนที่เฝ้ารอมานานอย่างโดราเอมอน stand by me แผนการของน้องลู่คือ….พอรู้ว่าหนังเข้าก็ปฏิบัติการอ้อนนนน จนพี่ฮุนใจอ่อนยอมพามาและดูเป็นเพื่อนแต่โดยดี แม้ว่า Fast & Furious 7 มันจะล่อตาล่อใจเด็กหนุ่มมากกว่าก็เถอะ

 

แต่เพื่อน้อง ยินดีสละความสุขส่วนตัวทุกอย่าง

 

ประธานชมรมโลลิค่อนเลยครับกูเนี่ย T W T

 

ภาพยนตร์ดำเนินไปโดยมีเสียงชอบใจของเด็กๆ ในโรงดังขึ้นเป็นระยะ รวมทั้งคนข้างกายโอเซฮุนด้วย พอถึงซีนตลกก็หัวเราะคิกคัก(ในขณะที่พี่ชายคนดีกลั้นหาว)แต่พอช่วงท้ายเรื่องก็เศร้าจนสะอึกสะอื้นจมูกแดงไปหมด คนตัวสูงไม่รอช้ารีบหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้น้องลู่อย่างไวว่อง

 

“ ไม่เอาไม่ร้องนะครับคนเก่ง จุ๊ๆ “ เสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบา หากร่างน้อยก็ยังไม่ยอมหยุดสะอื้นจนหนังจบและถูกพี่ชายสุดหล่อจูงออกมาจากโรง

 

“ ฮึกโดราเอม่อนรักโนบิตะมากๆ เลยอะพี่ฮุน T-T

 

“ ครับ เพราะโนบิตะน่ารักกับโดราเอม่อนไงครับ เพราะงั้นน้องลู่ต้องทำตัวดีๆ แบบโนบิตะรู้มั้ย “ พูดเจื้อยแจ้วแถสีข้างถลอกไปเรื่อยทั้งที่ตัวเองก็ดูไม่ค่อยรู้เรื่อง =____= ก่อนจะต้องหยุดชะงักเมื่อถูกสะกิดโดยมือของใครบางคน หันไปก็พบหญิงสาวโบ๊ะหน้าหนาสี่คนยืนบิดเหนียมอายอยู่

 

“ ครับ? “

 

“ สวัสดีค่ะ มาดูหนังกับน้องชายหรอคะ “ คนหนึ่งในนั้นถามเสียงหวาน คือ….กูมาดูคนเดียวมั้งเนี่ย

 

“ ใช่ครับ นี่น้องข้างบ้านผม “ เซฮุนตอบ

 

“ อ๋อ น่ารักจังนะคะ >< คือเราจะขอถ่ายรูปหน่อยน่ะค่ะ สะดวกมั้ยเอ่ย “ หญิงสาวปากแดงเอ่ยพลางทำท่าจะฉุดมือลู่หานมาเข้าเฟรมกล้องไอโฟน ทว่าเด็กน้อยกลับสะบัดแล้ววิ่งหนีไปหลบหลังเซฮุนอย่างหวาดกลัวจนเด็กหนุ่มต้องเอ่ยปาก

 

“ น้องไม่ค่อยคุ้นคนแปลกหน้าน่ะครับ ถ่ายกับผมคนเดียวได้มั้ย “

 

“ อ่า ได้ค่ะๆๆๆ “

 

กว่าจะพอใจและผละจากไปกันก็กินเวลาไปนานพอดู เซฮุนปาดเหงื่อก่อนจะหันมาหาลู่หาน เด็กน้อยยังทำจมูกฟุดฟิดและที่สำคัญ….ไม่ยอมมองหน้าเขา

 

“ ไปกินไอติมกันมั้ยครับ “

 

….

 

“ น้องลู่ โกรธอะไรพี่ฮุนครับหื้ม? “

 

“ น้องลู่ไม่ได้โกรธฮะ “

 

เด็กน้อยตอบเบาๆ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าความรู้สึกนี้คืออะไร รู้แต่ว่าไม่ชอบเวลาป้าพวกนั้นมาใกล้ชิดพี่ฮุนเลย

 

“ โอเค ไม่โกรธก็ไม่โกรธครับ….ปวดฉี่มั้ย ไปฉี่กับพี่นะ “

 

“ ไม่ปวดฮะ เดี๋ยวน้องลู่รอตรงนี้ “

 

ตอบพร้อมกับก้มหน้างุด เซฮุนยังมีท่าทีสงสัยนิดหน่อยแต่คิดว่าอีกฝ่ายคงแค่ยังอินกับความเศร้าของหนังตามประสาเด็กจึงเดินไปเข้าห้องน้ำโดยไม่ได้หันกลับมามอง

 

 

 

 

 

 

ผ่านไปไม่ถึงห้านาทีร่างสูงก็ออกมา ก่อนจะต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามีเด็กผู้ชายหลายคนในชุดนักเรียนมัธยมปลายกำลังยืนคุยกับลู่หานตัวน้อยของเขาอยู่ แถมสีหน้า ท่าทาง รวมถึงบุหรี่ที่คาบไว้ในปากของไอ้พวกนั้น….ทำให้ไม่น่าไว้วางใจเอามากๆ

 

“ มากับใครหรอครับตัวเล็ก “

 

“ พี่ข้างบ้านฮะ “

 

ลู่หานพูดเสียงเบาพลางกำมือของตนเองแน่น….หากพวกนั้นยังไม่ทันว่าอะไรต่อเซฮุนก็เดินมาบังคนตัวเล็กไว้เสียก่อน ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววไม่พอใจ

 

“ พวกคุณมายุ่งอะไรกับน้องผม “

 

ฝ่ายตรงข้ามมองเด็กหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าจนต้องข่มอารมณ์ไม่ตั๊นหน้าพวกมันเรียงตัวเอาไว้

 

“ อย่าเสือกครับพี่ พวกผมคุยกับน้อง

 

“ แต่น้องมากับกู พวกมึงนั่นแหละที่เสือก! เขาเค้นเสียงกร้าว ดวงตาคมดุวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัดจนพวกเด็กแว๊นชักเริ่มหวาดกลัว….ในเมื่อมาหยาบกับเขาก่อน เขาก็จำต้องหยาบกลับ “ ไปเลยนะ แล้วอย่าให้กูเห็นพวกมึงอีก “

 

“ เห้ยไปเหอะว่ะ ไม่สนุกละ “

 

ลู่หานตัวสั่นงกเมื่อได้เห็นเซฮุนโมโหจัดเป็นครั้งแรก มองตามจนเด็กกลุ่มนั้นลับตาก็หันกลับมาหาร่างน้อยพลางถอนหายใจ

 

“ ไปคุยกับเขาทำไม ฮะ จะโดนหลอกเอารู้บ้างหรือเปล่า “

 

 

“ สมัยนี้มิจฉาชีพมันเยอะ ต้องระวังตัวเอาไว้บ้าง ยิ่งเด็กๆ แบบนี้พวกมันชอบนัก เราต้องหัดรู้ตัวบ้างเข้าใจมั้ย “

 

 

“ เงยหน้าฟังพี่สิลู่หาน!

 

“ ฮะ ฮึกกก!

 

กลับเบะปากร้องไห้หนักกว่าเดิมเมื่อเซฮุนตะโกนชื่อตนเองออกมาดังลั่น ทำไมล่ะ น้องลู่ไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย จู่ๆ พี่ชายพวกนั้นก็เดินมาทำท่าจะให้อมยิ้มแล้วก็ชวนคุย น้องลู่ก็ไม่รู้จะทำยังไง ทีพี่ฮุนไปถ่ายรูปกับป้าหน้าหนาตั้งนานสองนานน้องลู่ยังไม่ว่าสักคำ

 

พี่ฮุนใจร้ายใจร้ายที่สุดเลย

 

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายการกินไอติมก็ถูกยกเลิกเพราะลู่หานงอแงจะกลับบ้านท่าเดียว และพอเหยียบพื้นห้องได้ก็วิ่งขึ้นเตียงคลุมโปง เซฮุนที่เดินตามมาใจหายวาบเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหนักดังลอดออกมาจากผ้านวมผืนหนา

 

 

เขาไม่ได้ตั้งใจจะดุน้องสักหน่อย

 

ก็แค่….เป็นห่วง

 

 

“ น้องลู่ “

 

ร่างสูงก้าวขึ้นเตียง สัมผัสร่างน้อยผ่านผ้านวมแผ่วเบาก่อนจะถือวิสาสะถกมันออกแล้วมุดเข้าไปหาคนด้านใน ถึงจะมืดแต่ก็ยังพอเห็นลางๆ ว่าใบหน้าหวานนั้นแดงซ่านจากการร้องไห้ นิ้วโป้งยกเกลี่ยคราบน้ำบนแก้มใสออกให้อย่างเบามือ

 

“ พี่ขอโทษนะครับ ไม่ร้องแล้วนะ “

 

“ ฮึก พี่ฮุนทีพี่ฮุนถ่ายรูปกับพวกป้าๆ น้องลู่ยังไม่ว่าเลย แล้วมาดุน้องลู่ทำไม น้องลู่ไม่ได้อยากคุยกับคนพวกนั้นสักหน่อย ฮืออออ “

 

“ พี่ผิดเองพี่ขอโทษครับ ไม่ร้องนะคนดี “

 

สองแขนแกร่งสวมกอดคนตรงหน้าแน่น เขารู้สึกผิดเหลือเกินเมื่อเห็นนางฟ้าน้อยต้องมาร้องไห้เสียใจกับการกระทำของเขา จริงอยู่ลู่หานยังเด็กและใสซื่อมาก คงทำตัวไม่ถูกตอนพวกนั้นมาทัก ให้ตายเถอะ เขามันโง่เง่าเต่าตุ่นจริงๆ

 

ผ่านไปเนิ่นนานเสียงสะอื้นจึงค่อยเงียบลง….พร้อมกับใบหน้าหล่อจัดที่ผละออกมาจ้องมองดวงตากลมแป๋ว ลู่หานได้แต่นั่งนิ่งให้มองอยู่อย่างนั้น ผ้านวมถูกมือหนาถลกขึ้นออกไปพ้นทางให้แสงไฟได้ทำประโยชน์ต่อ

 

 

ก่อนริมฝีปากอุ่นร้อนจะทาบทับลงบนกลีบปากเล็กช้าๆ

 

 

 

cut


 

เครียดเลยทีนี้

 

เด็กหนุ่มนั่งกุมขมับขณะปล่อยให้ลู่หานชำระตัวเองอยู่ในห้องน้ำตามความต้องการของเจ้าตัว ชิบหายของแท้จะทำยังไงดี เขากระทำชำเราเด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าแถมยังไม่จบประถมเลยด้วยซ้ำ ถ้าม๊ากับเจ้รู้เข้ามีหวังหัวหลุดจากบ่าแน่ หรืออย่างดีก็อาจถูกจับเข้าคุกสักสิบปี ไหนจะคุณน้ามิยองที่เป็นแม่น้องอีกล่ะ

 

อ๊ากกกกกกกก!!!

 

“ ไอ้เหี้ยฮุนเอ๊ย หื่นไม่เลือกดีนัก เป็นไงล่ะสัด! “ นึกแล้วก็อยากเอามีดมาแทงตัวเองเหลือเกิน จนเมื่อลู่หานเดินนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมานั่นล่ะถึงหยุดบ้า ร่างเล็กยังเดินกะเผลกๆ จนเซฮุนต้องรุดไปประคอง ขาเรียวสั่นเทาคงเพราะยังไม่ค่อยชินกับกิจกรรมรัก สีหน้าก็ซีดเผือดเหมือนคนไม่มีเลือดในร่างกาย

 

โอย กูทำน้องลงไปได้ไงวะ

 

“ น้องลู่ ยังเจ็บอยู่ไหมครับ พี่ฮุนขอโทษ “

 

ลู่หานเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มแห้งให้พี่ชายคนสนิท

 

“ ไม่เป็นไรฮะ น้องลู่โอเค “

 

“ พี่ทำให้น้องลู่เจ็บ พี่มันแย่ พี่มันเลวขอโทษจริงๆ นะครับ “ คือฮาราคีรีตรงนี้ได้กูทำไปแล้ว แต่ลู่หานกลับส่ายหน้าอย่างไม่ติดใจอะไร มือเล็กยกขึ้นลูบแก้มขาวของพี่ชายคนดีเบาๆ พลางหัวเราะคิกคักชอบใจ

 

“ คิๆ หน้าพี่ฮุนตลกจัง “

 

“ น้องลู่

 

“ น้องลู่ไม่โกรธหรอกฮะ เพราะน้องลู่….

 

….

 

 

 

“ น้องลู่ก็รักพี่ฮุนเหมือนกันนี่นา .////.

 

 

 

 

 

หลายวันผ่านไป

 

“ ฮ่าๆๆๆๆๆ ปืนของดโยเล็กชะมัดเลย “

 

“ อย่ามาว่าปืนของดโยนะ จงอินคนใจร้าย!!!

 

“ เลิกโวยวายเถอะดโย ไม่มีปืนใครใหญ่เท่าลูกพี่จงอินของเราอีกแล้ว “

 

เด็กชายหลายคนกำลังทะเลาะกันเรื่องขนาดในห้องน้ำชายที่มีโถยืนฉี่เรียงติดเป็นแพ ลู่หานที่ยืนล้างมืออยู่ใกล้ๆ กันมองอย่างไม่ชอบใจนัก ก็จงอินน่ะนิสัยไม่ดี ชอบว่าปืนชาวบ้านเค้าไปทั่ว คิดว่าปืนตัวเองใหญ่สุดแล้วหรือไง ฮึ ไม่เห็นได้ครึ่งของพี่ฮุนเลยสักนิด!!!

 

“ เฮอะ ขี้โม้ “

 

“ ว่ายังไงนะ “ เด็กชายจงอินหันมาทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ลู่หานยักไหล่น้อยๆ พร้อมกับหัวเราะออกมาให้อีกฝ่ายเสียเซลฟ์เล่น

 

“ ปืนนายไม่เห็นจะใหญ่ตรงไหนเลย ปืนฉีดน้ำยักษ์ของพี่ชายเราใหญ่กว่าอีก “

 

“ ปืนฉีดน้ำยักษ์? “

 

ใบหน้าหวานพยักขึ้นลง

 

“ ช่าย ไม่ใช่ปืนธรรมดา แต่เป็นปืนใหญ่ม๊ากมากกก แถมฉีดน้ำขาวๆ พุ่งๆ ได้ด้วย อมแทนอมยิ้มก็ได้ด้วย ดีกว่าของจงอินตั้งเยอะ!!

 

“ อ๊ากก!! ไม่จริงๆๆ “

 

พูดจบก็สะบัดหน้าเดินออกมาอย่างผู้ชนะ กลับมารวมกลุ่มกับพวกเพื่อนๆ ที่กำลังนั่งคุยเรื่องการ์ตูนดังระหว่างรอคุณพ่อคุณแม่มารับ ลู่หานนั่งลงเม้าท์ต่อได้พักเดียว เพื่อนหญิงคนหนึ่งก็สะกิดให้หันไปมองร่างสูงในชุดนักศึกษาซึ่งกำลังเดินเสยผมตรงมา….หล่อวัวตายควายล้ม ทั้งผู้ปกครอง ครู และนักเรียนชั้นโตๆ พากันมองตามกันอย่างหลงใหล

 

พี่ฮุน!!!

 

“ พี่ฮุนของลูลู่ใช่ไหม เท่จังเลย >_< เหมือนพระเอกนิยายที่เราอ่านวันก่อนเลยอะ “

 

ร่างเล็กรีบยิ้มภูมิใจ และเสริมต่อทันที

 

“ ไม่ได้เท่อย่างเดียวนะซึลกิ พี่ฮุนมีปืนฉีดน้ำอันยักษ์ด้วย น้ำพุ่งแรงมากด้วยแหละ!!

 

“ จริงหรอ???! ว้าวววว เอาไว้เล่นสงกรานต์แบบประเทศไทยหรือเปล่า ><

 

“ ก็

 

“ น้องลู่ กลับบ้านได้แล้วครับ “

 

ยังไม่ทันโม้ต่อคนตัวสูงก็เดินมาถึงโต๊ะเสียก่อน ลู่หานอมยิ้มอย่างพึงพอใจขณะจับมือใหญ่ไว้แน่น รู้สึกภูมิใจเหลือเกินที่พี่ฮุนมีปืนฉีดน้ำอันยักษ์เนี่ย ภูมิใจมากๆ คึคึคึ….เซฮุนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรได้แค่ยิ้มตอบคนตัวเล็กอย่างมีความสุข

 

“ เย็นนี้อยากไปไหนต่อไหม หื้ม? “

 

“ ไม่ฮะ แต่อยาก

 

“ อยากอะไรครับบ? “

 

 

“ อยากเล่นปืนฉีดน้ำพี่ฮุนอีกกกก “

 

 

“ ห๊ะ!!

 

 

ถึงกับสตั๊นท์สิบวิ

 

 

 

เดี๋ยวนะ ทำไม ทำไมน้องเป็นคนแบบนี้ไปได้ ฮอลลลลลล!!!!!!!!

 

เพราะกูแท้ๆ เลย ผมขอโทษครับน้ามิยอง ฮือ T_____________T

 

 

“ นะพี่ฮุน กลับไปเล่นกันอีกนะ ปืนฉีดน้ำพี่ฮุนใหญ่กว่าของพวกขี้คุยในห้องน้องลู่ตั้งเยอะ “ ท่าทางพราวด์สุดๆ นั้นทำเอาเซฮุนเหงื่อไหลประหนึ่งน้ำตก

 

“ เอ่อ มันไม่ใช่ของที่จะเล่นกันได้บ่อยๆ นะครับ น้องลู่ต้องโตกว่านี้อีกหน่อยก่อนนะ “

 

“ ทำไมล่ะฮะ? “

 

เอียงคอถามตาแป๋ว เซฮุนถอนหายใจก่อนจะย่อตัวลงเพื่อลูบกลุ่มผมนุ่มของคนดื้อรั้น

 

“ เพราะพี่ไม่อยากทำร้ายน้องลู่ไปมากกว่านี้ไงครับไว้วันไหนพี่ขอน้องลู่เป็นแฟนแล้วน้องลู่ตอบตกลง พี่ถึงจะพาเล่นปืน เอ่อ ปืนฉีดน้ำอีกครั้งนะ “

 

“ แล้วเป็นแฟนกันตอนนี้เยยไม่ได้หยอ “

 

“ ไม่ได้ครับ “ เสียงทุ้มยืนยันหนักแน่น จะให้นักศึกษาปีสี่อย่างเขาคบกับเด็กปอสี่อย่างน้องลู่เนี่ยนะ….น้องได้ช้ำก่อนโตพอดีน่ะสิ T,,,,T

 

บางอย่างหักห้ามใจได้ก็ควรหักห้าม จริงไหม?

 

“ งื้อ ไม่เป็นไร งั้นน้องลู่จะรอพี่ฮุนมาขอเป็นแฟนนะ “

 

“ ดีมากครับคนเก่ง แต่ก่อนอื่น….ไปเล่นบ้านบอลกันไหม “

 

“ บ้านบอลลลล เย้!!!

 

 

 

เฮ้อ แล้วเมื่อไหร่จะโตกันนะ น้องลู่คนดีของพี่ฮุน

 

 
 

 

 

THE END.

มันคืออะไร ใครแต่ง ฉันไม่รู้เรื่อง (‘ --- ‘)

โดนจ้างมาพิมมมมพ์ #ตอแหลอ่อน

เสี่ยงคุกมากเลย SF นี้ ถถถถถถถถถถถ

อ่านรอครูปาร์คไปก่อนนะคะยังบิ้วไม่ค่อยออก

แต่จะมาลงภายในพรุ่งนี้แน่นอนนนนนนนนน T v T

 

ต้อนรับเดือนแห่งฮุนฮาน!!!!!!!!!

เดือนนี้วันหยุดเยอะ จะปั่นฟิคให้ทุกคนอ่านเยอะๆ บ่อยๆ เลยย ><

 

แท็ก #พี่ฮุนปืนยักษ์รักน้องลู่หาน จ้ะ(คิดไม่ออกกก)

ปล.ห้ามเลียนแบบพฤติกรรมพิฮุนนะ อ่านเพื่อความหนุกหนานๆ5555!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

14,768 ความคิดเห็น

  1. #12190 MaBaYu (@neem2312) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 14:10
    55555555555555555น้องลูกกกกก
    ขิงเก่งไปอีก ขำอ่ะ แต่แบบโอ้ยยย ขอเลือดด่วนนน ฮืออออ น่ารักกก
    #12190
    0
  2. #11475 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 14:32

    กระอักเลือดดดดด

    #11475
    0
  3. #9374 Fiendbliss (@bravo08) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 20:19
    คุกตัวใคตรโต!!!!!
    #9374
    0
  4. #9368 L'LIPING.101 (@MASCOT679397) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:03
    งื้อออออออ ชอบบบ อยากให้เป็นเรื่องยาวๆอ้ะ
    #9368
    0
  5. #8146 Sasynthia (@chompoo-2214) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:51
    อยากเห็นน้องลู่ตอนโต งื่อออ ><
    #8146
    0
  6. #8145 Sasynthia (@chompoo-2214) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:51
    อยากเห็นน้องลู่ตอนโต งื่อออ ><
    #8145
    0
  7. #5180 gummyworm (@gummyworm) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 18:52
    รอส่งข้าวส่งน้ำให้ฮุนในคุกเลย55
    #5180
    0
  8. #4970 midi (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:04
    อยากเห็นน้องลู่โตค่าาาาาาาาาาาา

    ปล.อิฮุน เด็ก 11 ก็ไม่เว้นเนอะ 5555+ ไม่เป็นไร ชอบๆๆๆ ฟินดีๆ อยากให้มีอีกอ่าาาา
    #4970
    0
  9. #4934 midi (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 16:03
    ฟินอ่ะ ชอบพล็อตนี้ อยากให้มีต่อ -///-
    #4934
    0
  10. #4091 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:50
    คุกเต็มไปหมด55555
    #4091
    0
  11. #2967 chancrown (@chancrown) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 00:36
    ฮุนคะ นี่มันเด็กป.4! อายุสิบเอ็ดปี! ทำไมพี่คนงี้คะ5555555555555555
    #2967
    0
  12. #2943 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 22:18
    อยากให้มีต่ออออ
    #2943
    0
  13. #2710 ~*2u*~ Holic (@u-know_micky) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 10:00
    ฮ่าๆๆๆๆๆพี่ฮุนทำน้องลู่ไม่ใสไปเลยนะ แถมน้องไปคุยไว้ชะทั่วเลย แล้วยังมีอยากเล่นอีกอีกด้วย. งานนี้ถ้าน้องลู่ไปคุยให้คุณแม่นฟังแล้วคุณแม่จะหาชื้อปืนฉีดน้ำได้จากที่ไหนคะพี่ฮุนนนน. โตมาน้องลู่จะอายไหม5555. โดนใจค่ะชอบแนวเสี่ยงคุกแนวโลลิค่อน. น้องลู่น่ารักมาก บอนทูบีเมียพี่ฮุนแต่เด็กเลยค่ะ555
    #2710
    0
  14. #2634 PiPiyanan (@PiPiyanan) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 21:22
    ตลกตอนน้องลู่อวดปืนยักษ์อ่ะ 555555
    #2634
    0
  15. #2598 Spenzergirl (@spenzergirl) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 20:05
    โอ้ยยยยยยย อยากให้เป็นเรื่องยาวอะ แงงงงงงงงงง อ้ากกกกกกกก
    #2598
    0
  16. #2348 OHEarnLu (@earnloly_pop) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 17:56
    อยากให้แต่งต่อ 5555555
    #2348
    0
  17. #2296 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 11:07
    คุกแน่อลยอะเซฮุน ถถถเด็กอายุ11
    #2296
    0
  18. #2256 สามเหลี่ยมในมือ (@mhnn) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 00:45
    โง้ยยยย เขินมากค่ะ อยากให้แต่งเรื่องยาวเลย55555555555555555555555555555 
    #2256
    0
  19. #2187 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 05:38
    โอ๊ยย ไม่อยากให้จบ อยากอ่าน อีก อ่านต่ออีก น้องลู่น่ารักโพ้ด
    #2187
    0
  20. #1158 thinksso (@thinkso_143) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 19:36
    โอ็ย อ่านไปขำไป กลัวว่าคนจะหาว่าเป็นบ้า สงสารครูปาร์คโดนลวนลามตลอด 55
    ครั้งก็ก็อิคุณอู้ฟานครั้งนี้ก็เซฮุน โอ๊ยย สงสารครูจริ๊งจริง ถ5
    คือโครตขำตอนที่เท่าพูด เเต่สูงอย่างกับเปรต ฮื้อหื้อออ  เจ็บเเทบ 55
    ต่อไปเราจะพบกับศึกชิงครูนะค่ะ ขอเสียงปรบมือ 55
    #1158
    0
  21. #1147 gift-rigale (@gift-rigale) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 08:51
    โอ๊ยยยย เลิกเป็นนักเรียนเถอะไปรับจ้างเกรียนตามท้องถนนไป๊!
    #1147
    0
  22. #1135 ซินเฉยๆ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 17:07
    คริสฮุนอยู่ด้วยกันนี่ปะทะคารมกันตลอดเลยย แต่น่ารักดี 55555
    #1135
    0
  23. #1120 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 22:23
    จะรอดเงื้อมมือพี่สิงห์กับพี่เสือไปได้อย่างไรล่ะครูปาร์คครัช
    #1120
    0
  24. #1119 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 22:22
    จะรอดเงื้อมมือพี่สิงห์กับพี่เสือไปได้อย่างไรล่ะครูปาร์คครัช
    #1119
    0
  25. #1102 Agarose' (@14111996) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 10:23
    555555555 จะได้ยังไงมันไม่ได้ 5555555
    #1102
    0