Twinned Gangsta แฝดปีศาจ | HUNHAN(#END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,081 Views

  • 2,321 Comments

  • 5,127 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    495

    Overall
    84,081

ตอนที่ 13 : EPISODE 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    26 มิ.ย. 60

 

13

 

 

 

“เป็นเหี้ยไรของมึงเนี่ย ชวนพวกกูแดกเหล้าสามวันติดแล้วนะ”

 

โอเซฮุนในสภาพสะโหลสะเหลกระดกแก้วเหล้าเข้าปาก ใต้ขอบตาดำปี๋ เขานอนหลับไม่สนิทจนต้องพึ่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าช่วยนับแต่โดนลู่หานสาดน้ำใส่และตำหนิด้วยสีหน้าหน่ายใจในครัววันนั้น ดูท่าทางอีกฝ่ายคงไม่อยากเสวนากับเขาอีกตลอดชีวิต

 

“อกหักหรอวะ” ชานยอลจับสังเกตเพื่อนรักได้ เซฮุนเป็นคนดื่มเก่ง คอทองแดงก็จริงแต่สามวันติดนี่ออกจะบ่อยเกินไปจนผิดวิสัยมัน

 

“เปล่า”

 

ตอบเสียงนิ่งแล้วอัดเหล้าเข้าปากอีกเรื่อยๆ จนแบคฮยอนตัดสินใจแย่งแก้วจากมือหนาเพราะกลัวเจ้าตัวน็อคสลบเหมือดแล้วลำบากพวกตนต้องแบกกลับอีก ตัวก็ใช่ว่าจะเล็กเซฮุนหงุดหงิดหน้าบู้บี้พยายามแย่งคืนมาแต่กลับถูกตบหัวโดยคริสที่นั่งอยู่อีกข้างแทน

 

“เลิกแดกได้แล้ว”

 

“กูจะแดก”

 

“มึงอกหักจริงๆ ใช่ไหม”

 

 

“น้องลู่หานหรอ?”

 

พอได้ยินชื่อก็ถึงกับหุบปากเงียบกริบ เอาแต่นั่งก้มหน้างุดอยู่นานทำให้ทุกคนรู้คำตอบทันที คิดไม่ผิดจริงๆ ว่าเซฮุนต้องแอบชอบเด็กมัน ดูจากท่าทางชอบหยอกชอบล้อ หยิกแก้มมั่งอะไรมั่ง บางทีแค่มองหน้าน้องก็เขินแก้มแดง ไอ้เวรนี่เคยเขินใครที่ไหน นอกจากตอนไปมีทติ้งดาราเอวีชื่อดังของญี่ปุ่นก็มีลู่หานนี่แหละที่ทำให้พวกเขาได้เห็นโอเซฮุนเขินเป็นบุญตา

 

“กูทำผิดกับเขา”

 

“มึงปล้ำน้องหรา” จงอินทำเสียงล้อเลียนก่อนอีกคนจะเงยขึ้นมามอง สีหน้าห่อเหี่ยวสุดชีวิต

 

“เออดิ ปล้ำจนเสร็จไปสองครั้ง น้องโมโหกูชิบหายเลยอะ”

 

“ไอ้เชี่ยนี่ ทำอะไรไม่คิด!!!!

 

“สมน้ำหน้า!!!!

 

หลังจากนั้นเลยโดนกัณฑ์เทศจากบรรดาเพื่อนทั้งหลายคนละยกสองยก กระทั่งน้ำใสค่อยๆ ไหลรินจากดวงตาคู่คมด้วยความอดสูถึงที่สุด ปกติเขาไม่เคยเห็นเด็กน้อยโกรธจัดถึงขนาดนี้แถมสิ่งที่ทำลงไปมันก็น่าโกรธอยู่นั่นแหละ ยิ่งพอรู้ว่าลู่หานยังเวอร์จิ้นไม่เคยมีอะไรกับไอ้เซโฮจริงก็ยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่

 

“น้องต้องเกลียดกูมากแน่ๆ”

 

 

“น้องสาดน้ำใส่หน้ากู ด่าซะเสียหมา แค่เห็นหน้าก็เดินหนี” ชายหนุ่มสูดน้ำมูกสะอื้นจนตัวกระตุก “ลู่หานไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แต่มันก็เพราะกูผิดเอง”

 

“โถ่

 

“มึงต้องขอโทษน้องด้วยความจริงใจ กูเชื่อว่าน้องต้องอภัยให้มึง เขาดูไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรมากมายสักหน่อย” คริสเสนอแนะขึ้นบ้าง ถึงจะสมน้ำหน้าอีกฝ่ายมากแค่ไหนแต่พอเห็นไอ้เพื่อนตัวดีที่ทำตัวเกรียนอยู่ทุกวันมานั่งร้องไห้เหมือนเด็กสามขวบแบบนี้มันก็อดสงสารไม่ได้

 

เซฮุนยกมือปาดน้ำตาพยักหน้าเงียบๆ แน่นอนเขาอยากขอโทษลู่หาน แต่จะทำยังไงในเมื่อแค่หน้าเจ้าตัวยังไม่ยอมมองเดินหนีมันอยู่นั่น บทจะใช้กำลังบังคับขืนใจคงยิ่งโมโหมากกว่าเดิม ใช่สิเขามันไม่ใช่คุณชายโอเซโฮที่ทำอะไรก็ดีเด่ไปหมดในสายตามัน….

 

ไม่ใช่เซโฮงั้นหรอ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ลู่หานกำลังเขย่งตัวเช็ดกระจกพร้อมกับฮัมเพลงไปด้วย ลูกแมวสองตัวก็วิ่งวนเล่นกันอยู่บริเวณนั้น สองแฝดยังไม่กลับมาบ้านทำให้เขาค่อยหายใจหายคอคล่องหน่อยและทำงานบ้านได้อย่างราบรื่นไม่มีใครมาคอยกวน โดยเฉพาะแฝดน้องตัวดีซึ่งเล่นเอาไมเกรนแทบขึ้น

 

เรือนร่างเล็กยังร้อนรุ่มทุกครั้งที่นึกถึงค่ำคืนนั้น ความบริสุทธิ์ถูกพราก ทั่วทุกอาณาตารางนิ้วบนร่างกายล้วนผ่านสัมผัสรุ่นพี่หนุ่มตัวดีอย่างน่าอาย พี่เซฮุนทั้งเอาแต่ใจ ดิบเถื่อนและน่าหงุดหงิด นั่นคือลักษณะนิสัยของคนไม่น่าคบที่สุดในสายตาลู่หาน

 

“ฮึ่ยยย เลิกคิดๆๆๆ”

 

สะบัดศีรษะก่อนตั้งใจเช็ดกระจกต่อ เขาไม่ใช่คนสูงมากจึงต้องอาศัยการเขย่งเข้าช่วยเล่นเอาเมื่อยขบตั้งแต่หัวจรดเท้า กะว่าเช็ดให้เสร็จทีเดียวแล้วค่อยพัก

 

ด้วยความมัวตั้งใจจึงไม่ทันสังเกตว่ามีใครบางคนกำลังเดินเข้ามาในบ้านอย่างเงียบเชียบ ดวงตาคมจับจ้องมายังแม่บ้านตัวน้อย พร้อมฝ่ามือหนาแตะสัมผัสเข้ากับเอวขาวๆ ที่โผล่พ้นออกจากเสื้อเชิ้ตตามแรงเขย่ง เจ้าของเอวสะดุ้งสุดตัวหันมาทันที

 

“พี่เซโฮ?”

 

“อื้อ พี่เอง”

 

“ไหนว่าวันนี้มีงานต้องทำที่มอจะกลับช้านี่ครับ แล้วหน้าไปโดนอะไรมา”

 

ชี้ไปยังพลาสเตอร์ซึ่งแปะอยู่บนแก้มขวา ร่างสูงยิ้มตอบเบาๆ ว่าซุ่มซ่ามจนโดนคัตเตอร์บาด แต่ใส่ยาเรียบร้อยแล้วไม่ต้องห่วง ลู่หานจึงพยักหน้าสบายใจขึ้นมาได้

 

“แล้วนี่กินอะไรมายัง เดี๋ยวหนูไปอุ่นกับข้าวให้”

 

“ไม่เป็นไร พี่กินมาแล้ว”

 

“วันนี้ดูแปลกๆ นะ เป็นไรเปล่า ไม่สบายหรอ” ทาบมือกับหน้าผากอยู่หลายทีเพื่อให้แน่ใจว่าอุณหภูมิร่างกายอีกคนปกติ ทว่าเพราะดวงหน้าหล่อเหลายังซีดเผือดบวกกับมีเหงื่อออกเต็มขมับเด็กน้อยจึงยังอดเป็นห่วงไม่ได้ ปกติพี่เซโฮจะดูแจ่มใสไม่ใช่สภาพสะโหลสะเหลเหมือนคนใกล้ตายแบบนี้

 

“พี่สบายดี”

 

“แน่ใจนะ”

 

“อือ คิดถึงว่ะ”

 

คว้าร่างเข้ามากอดรัดแน่นจนดวงหน้าหวานจมไปกับแผงอกหนา ลู่หานอดงุนงงไม่ได้เพราะเพิ่งเจอกันเมื่อเช้าจะมาคิดถึงอะไรอีก ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นลูบผมสีน้ำตาลเข้มไปมา….ดูภายนอกก็ยังเป็นพี่เซโฮคนอบอุ่นคนเดิม แต่มันมีบางอย่างที่ทำให้ตงิดใจจริงๆ

 

“พี่มีอะไรบอกหนูได้นะ”

 

 

“พี่เซโฮ

 

“ลู่หาน”

 

“ครับ?”

 

“ขอโทษ”

 

สองคำสั้นๆ ยิ่งทำให้ร่างเล็กงงเป็นไก่ตาแตกกว่าเดิมเข้าไปอีก เท่าที่จำได้เขากับพี่เซโฮไม่ได้มีปัญหากันสักหน่อย ก็เล่นหัวหยอกล้อกันเหมือนปกติ หรือว่าเจ้าตัวแอบไปทำผิดเรื่องอะไรมา? คิดได้ดังนั้นจึงรีบขืนตัวออกแล้วจับจ้องไปยังดวงตาคู่คมแสนอ่อนล้า

 

“ขอโทษทำไม พี่ทำอะไรให้หนูอะ”

 

 

“หนูไม่มีเวลามาเล่นกับพี่นะ งานยังเหลืออีกเยอะ บอกมาเร็วเข้า”

 

“ขอโทษที่ทำให้ไม่พอใจ”

 

“อะไร

 

ร่างเล็กเงียบไปชั่วครู่ ก่อนตัดสินใจถกแขนเสื้อคนตรงหน้าขึ้นเผยให้เห็นรอยสักที่คุ้นเคย หัวใจดวงน้อยวูบโหวงเหมือนถูกฉุดลงใต้ทะเลลึก พอกระชากพลาสเตอร์บนแก้มออกก็พบว่าผิวใต้นั้นเรียบเนียนไร้รอยแผลเป็นประจำกาย

 

เขารู้แล้วว่าทำไมพี่เซโฮถึงแปลกไป เพราะนี่ไม่ใช่พี่เซโฮ!

 

“พี่ทำแบบนี้ทำไม”

 

“มึงฟังกูก่อนนะ”

 

“พี่ทำแบบนี้ทำไมวะ!!!

 

ผลักอกอีกคนสุดแรงแทบล้ม เสียงหวานตะคอกลั่นด้วยความโกรธจัด การที่เซฮุนมาย้อมผมดำแปะพลาสเตอร์ปิดรอยแผลเป็นเพื่อหลอกเขามันยิ่งทำให้ลู่หานรู้สึกว่าตนเองคือคนโง่ ร่างสูงพยายามดึงยื้อแขนอีกคนและพร่ำบอกให้ใจเย็นแต่เหมือนอารมณ์ของเด็กน้อยมันพุ่งจนฉุดไม่อยู่แล้ว

 

“พี่บอกมาสิว่าทำแบบนี้ทำไม ปลอมเป็นพี่เซโฮทำไม! เห็นหนูเป็นตัวตลกหรอ!

 

“กูก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่มึงไม่ยอมคุยกับกูเลย” เขาพยายามอธิบาย แต่เหมือนยิ่งเป็นการเติมเชื้อเพลิงให้ความโกรธของเจ้าตัวเล็กยิ่งกระพือ

 

“อ๋อ ความผิดหนูงั้นสิ? เป็นพี่พี่อยากคุยกับคนที่ข่มขืนตัวเองมั้ย”

 

“ลู่หาน

 

“พี่อยากมีอะไรกับหนูหนูไม่ว่าหรอก แต่ทำไมต้องบังคับกันด้วย” น้ำใสเริ่มคลอเบ้าตา “หนูบอกว่าเจ็บ พี่ฟังหนูบ้างปะ แถมยังใส่เอาๆ ตั้งสองรอบ นี่คนไม่ใช่ตุ๊กตายาง!

 

“อภัยให้กูเถอะ กูผิดไปแล้ว”

 

 

“ตอนนั้นกูเมาแล้วก็สติหลุด ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”

 

“พี่น่ะเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว เมาหรือไม่เมาก็ขี้เอาแต่ใจ คิดแต่คำว่าชนะลูกเดียว” คำพูดโคตรตรงทำให้หนุ่มหล่อถึงกับหน้าชา “คิดว่าหนูไม่รู้หรอว่าพี่อยากได้หนูคนแรกเพื่อจะเอาชนะพี่เซโฮ แล้วเป็นยังไง รู้สึกเท่ไหมล่ะ รู้สึกเหมือนราชาไหมล่ะ”

 

“ไม่

 

“เราอย่าเพิ่งเจอหน้ากันเลยดีกว่า”

 

“เดี๋ยวก่อน!!!

 

เขาดึงแขนเด็กน้อยไว้และดันแผ่นหลังอีกฝ่ายติดกับกำแพงจนไม่สามารถขยับไปไหนได้ ริมฝีปากอิ่มถูกจู่โจมอย่างรุนแรงเหมือนคราวนั้น กลิ่นแอลกอฮอล์เจือจางทำให้ลู่หานมึนหัวไปหมด ถึงกระนั้นรุ่นพี่หนุ่มก็ยังไม่ยอมปลดปล่อยให้เป็นอิสระ ดื้อดึงจูบต่ออย่างเอาแต่ใจ

 

“เราสองคนจะคุยกันดีๆ ไม่ได้เลยหรอ”

 

“พี่ก็เป็นซะแบบนี้ จะให้คุยดีๆ ได้ยังไง”

 

“เพราะกูไม่ใช่ไอ้เซโฮต่างหาก ใช่มั้ยล่ะ? มึงถึงต้องรังเกียจกูนักหนา!” เสียงทุ้มพร่าตะคอก พ่นรดลมหายใจอุ่นร้อนพร้อมทั้งฝากรอยแดงไว้เต็มซอกคอขาว “กูไม่ได้แสนดียังกับพระเอกนิยายแบบมัน ไม่ได้ใจเย็นแบบมัน ไม่ใช่สายเปย์แบบมัน แม่งดีไปหมดทุกอย่างแหละไอ้เหี้ย!

 

“ใช่ เขาดีกว่าพี่ เขาไม่เคยทำตัวยังกับหมาบ้าใส่หนูเหมือนพี่!

 

ยิ่งคุยสนามอารมณ์เหมือนยิ่งใกล้ระเบิดเต็มที ทั้งสองจ้องหน้าฟาดฟันกันแบบไม่มีใครยอมใคร จากที่ตั้งใจมาขอโทษดีๆ เซฮุนก็ลืมความรู้สึกนั้นไปเสียหมด เขาเป็นคนใจร้อนมาแต่ไหนแต่ไรพอถูกเด็กน้อยพูดจี้ใจดำและจุดประกายขึ้นมาเลยยิ่งเตลิดเข้าไปใหญ่

 

“มึงชอบมันหรอ”

 

“หนูจะชอบหรือไม่ชอบใคร ไม่จำเป็นต้องบอกพี่”

 

“กูถามว่ามึงชอบมันหรอ!

 

“ถ้าชอบแล้วจะทำไมล่ะ!

 

ร่างเล็กตะโกนอัดหน้าอีกคนครั้งสุดท้าย ก่อนอาศัยจังหวะปลีกตัวออกมาคว้ากระเป๋าวิ่งออกจากบ้าน โบกแท็กซี่ที่บังเอิญแล่นผ่านมาพอดีพร้อมบอกปลายทางไปยังมหาวิทยาลัย เขายังให้อภัยพี่เซฮุนไม่ได้จริงๆ มันไม่ใช่เพราะแค่ว่าโดนอีกฝ่ายเปิดซิงแบบขืนใจเท่านั้น แต่มันทำให้ผิดหวังในความวู่วามของอีกคน ผิดหวังที่เคยคิดว่าเจ้าตัวรักและให้เกียรติเขา

 

ยิ่งพอเจอมาแกล้งปลอมเป็นเซโฮแบบนี้อีก ไม่รู้ทำไมพี่เซฮุนถึงชอบทำเหมือนเขาเป็นคนโง่ เหมือนยิ่งพยายามแก้ปมเชือกมันยิ่งผูกแน่น เหมือนใจของลู่หานที่รู้สึกติดลบกับร่างสูงมากขึ้นทุกวัน

 

มหาวิทยาลัยในช่วงหัวค่ำค่อนข้างเงียบงัน มีเพียงแสงไฟจากตึกต่างๆ ยังเปิดอยู่บ้าง ลู่หานเดินตรงเข้าตึกดิจิทัลมีเดีย ปาดน้ำตาไปตลอดทาง ไม่อยากโทรไปรบกวนพี่เซโฮจึงแอบเข้าไปรอในห้องน้ำ ขอบตาบวมเป่ง ปลายจมูกแดงก่ำ ยิ่งเอามือถูรอยที่คอมันกลับยิ่งแดงกว่าเดิม

 

“บ้าที่สุด บ้า บ้า บ้า!!

 

“ลู่หาน มาทำอะไรเนี่ย?”

 

“พี่เซโฮ

 

ร่างสูงที่เพิ่งทำงานเสร็จถึงกับอึ้งเมื่อตั้งใจเดินเข้ามาล้างหน้าล้างตาก่อนกลับบ้านแต่ดันเห็นร่างเล็กที่คุ้นเคยกำลังยืนร้องไห้อยู่หน้ากระจกคนเดียว ไม่ทันพูดพร่ำทำเพลงก็ถูกอีกฝ่ายพุ่งเข้ากอดจนจุกแอ้ก กายเล็กสั่นโยนยิ่งทำให้แฝดพี่หนุ่มหล่อใจไม่ดี

 

“ฮึกก….พี่เซโฮ….

 

“ร้องไห้ทำไม เกิดอะไรขึ้นไหนเล่าให้พี่ฟังซิ”

 

“หนูกลัว..ฮือหนูกลัว”

 

“กลัว?”

 

“หนูกลัวพี่เซฮุน

 

คนฟังพรูลมหายใจหนัก ไอ้เวรนั่นอีกแล้วหรอ? คราวนี้เขากับมันคงได้ตายกันไปข้างแน่ “เซฮุนทำอะไรเรา บอกพี่มา เดี๋ยวพี่จัดการให้”

 

“มะไม่ต้องหรอกครับเขาไม่ได้ทำอะไรหนู”

 

“แล้วร้องไห้ทำไมหืม”

 

“หนูแค่กลัว ไม่อยากเจอหน้าเขา”

 

เซโฮดึงทิชชู่จากข้างผนังมาซับน้ำตาให้เด็กขี้แยอย่างอ่อนโยน คิดว่าแฝดบ้านั่นคงทำอะไรกับน้องมาแน่ถึงได้ร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้แต่ครั้นจะซักไซ้ก็กลัวลู่หานคิดมากกว่าเดิม ปลอบจนกระทั่งร่างเล็กหยุดร้องไห้เหลือแค่เสียงสะอื้นเป็นระยะจึงจูงมือลงจากอาคาร

 

“เฮ้ยจะไปไหนเซโฮ มีนัดก๊งที่ห้องไอ้ฮยอนบินต่อลืมแล้วหรอ!” เสียงเพื่อนร่างสูงดังมาจากชั้นบน เจ้าตัวยักไหล่ตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ

 

“กูไม่ว่างแล้ว มึงไปกันเถอะ”

 

“พี่เซโฮไปกับเพื่อนก็ได้นะครับ” ลู่หานเลิ่กลั่ก รู้สึกผิดที่เข้ามาทำให้อีกคนผิดนัดเพื่อน ทว่าดวงหน้าหล่อเหลากลับหันมาระบายยิ้มบ้างให้ เป็นเชิงว่าไม่ต้องคิดมาก

 

“พี่จะไปได้ยังไง”

 

 

“เรากำลังเสียใจอยู่แบบนี้”

 

ลู่หานเงียบกริบ เอาแต่ก้มหน้าซ่อนสองแก้มแดงๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายจูงไปจนถึงมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ซึ่งจอดไว้ข้างอาคาร หมวกกันน็อคถูกหยิบส่งให้

 

“ไม่อยากเจอไอ้ฮุนก็ไม่ต้องกลับไปนอนบ้าน ดีไหม”

 

“อะอ้าว? แล้วจะนอนไหนล่ะครับ”

 

“ทะเล”

 

“หา?”

 

“ไปทะเลกัน เดี๋ยวพี่พาไป”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทีแรกนึกว่าล้อเล่น แต่ปรากฏว่าเจ้าตัวขี่มอเตอร์ไซค์พาเขามาถึงทะเลแห่งหนึ่งจริงๆ พวกเขาฝากท้องกับร้านอาหารแถวชายหาดแล้วจึงมาเดินเล่นบนผืนทรายนุ่มเท้ากันต่อ ลมพัดแรงจนร่างเล็กต้องกอดตัวเองแน่นเพิ่มไออุ่น ก่อนจะได้เสื้อแจ๊คเก็ตของคนข้างกายมาห่มคลุมตัว

 

“พี่ไม่หนาวหรอครับ” หันมองร่างสูงที่เหลือแค่เสื้อกล้ามสีดำ เซโฮสั่นศีรษะยิ้มๆ เขาเกิดและเติบโตในอเมริกาซึ่งหนาวกว่านี้มากมาย อากาศแค่นี้ไม่ระคายผิวเท่าไหร่นักหรอก

 

“เราเอาไปเถอะ พี่โอเค”

 

“ขอบคุณนะครับ”

 

พอเดินต่ออีกสักพักร่างเล็กก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ตั้งแต่นั่งแท็กซี่ออกจากบ้านแทบไม่ได้แตะต้องมันเลย หน้าจอปรากฏมิสคอลของเซฮุนเกือบร้อยสาย ไลน์อีกเป็นสิบๆ ข้อความ หากยังไม่ทันทำอะไรก็โดนเซโฮแย่งไปใส่ดูก่อนหย่อนลงกระเป๋ากางเกงตนเองหน้าตาเฉย

 

“ขออนุญาตยึดนะ”

 

“อ่า

 

“ตั้งใจพามาเที่ยว เลิกสนใจเรื่องอื่นดีกว่า”

 

ป่านนี้แฝดน้องตัวดีคงกำลังหัวหมุนเต็มที่หรือบางทีอาจคลั่งไปแล้ว แต่ทำยังไงในเมื่อมันอยากวู่วามจนน้องกลัวเอง….เรื่องนี้เซโฮไม่ผิด เจ้าตัวควรได้รับบทเรียนจากความหุนหันพลันแล่นเสียบ้าง แถมความบริสุทธิ์กับความรู้สึกของลู่หานไม่ใช่สิ่งที่เสียไปแล้วจะเรียกกลับคืนมาได้ด้วย

 

“โอเคขึ้นบ้างรึยัง”

 

ปล่อยให้ร่างเล็กยืนจ้องทะเลสีดำจนพอใจจึงเอ่ยถามเบาๆ ลู่หานพยักหน้า หันมาฉีกยิ้มกว้างจนขึ้นรอยบุ๋มบนแก้มป่อง ค่อยทำให้คนมองเบาใจลงได้หน่อย

 

“โอเคมากเลย ขอบคุณครับพี่เซโฮ”

 

“พี่อยู่ข้างๆ เราเสมอนะ”

 

 

“ไม่ว่ามีเรื่องอะไร อย่าลืมว่าพี่อยู่ตรงหน้า” มือน้อยถูกดึงไปกุมไว้ “พี่ไม่ได้เป็นคนดีกว่าไอ้เซฮุนอะไรมากมาย พี่เป็นคนเหี้ยๆ คนนึง แต่อย่างที่เคยบอกว่าพี่จะไม่เหี้ยกับเราแน่….เราอาจจะยังสับสนพี่เข้าใจ แต่เรื่องที่พูดในสวนตอนนั้นจริงนะ”

 

 

“โอเซโฮคนนี้ชอบลู่หาน ชอบมาก”

 

 

“จะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรลู่หานของพี่ได้อีก”

 

ร่างเล็กก้มหน้ามองทราย เห่อร้อนทั้งหน้าลามยันใบหู น้ำเสียงหนักแน่นแสดงถึงความจริงใจเปี่ยมล้น เซโฮก้มลงจูบริมฝีปากแดงเรื่อเบาๆ หัวใจเต้นรัวแรงแทบหลุดออกมานอกอก ลู่หานมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเขาเสมอ แบบที่ไม่เคยมีใครทำให้เสือยิ้มยากอย่างเขาเสียศูนย์ขนาดนี้มาก่อน

 

“เราอยู่ในนี้แล้ว” ดึงนิ้วชี้อีกคนมาจิ้มลงตรงอกด้านซ้าย “แล้วก็อย่าหวังเลยว่าจะได้ออกไป เพราะพี่ไม่ให้ออกแน่นอน”

 

“จริงๆ เลย เป็นพระเอกละครยุคเก่าหรือไงครับ”

 

ลู่หานดึงมือกลับมาเกาแก้มแก้เขิน เดาว่าสองแก้มของตนตอนนี้ต้องแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศแน่ ยิ่งพอหันไปเห็นพี่เซโฮยิ้มหล่อให้ยิ่งทำตัวไม่ถูก ถึงความรู้สึกในใจจะยังคอนเฟิร์มไม่ได้ว่าเขาคิดกับอีกฝ่ายเกินพี่น้องหรือยัง แต่เป็นใครเจอแบบนี้ก็ต้องเขินเป็นธรรมดานี่นะ

 

“ขอเป็นพระเอกในหัวใจเธอได้เปล่าล่ะ”

 

“พี่เซโฮ! เสี่ยวจริงๆ เลย”

 

“ทำไมน่ารักงี้อะครับ”

 

 

ครับ! ครับ! ครับ! โอ๊ยยยย

 

 

“ฮือออ เลิกแกล้งหนูเถอะ อยากเห็นหนูร้องไห้อีกรอบหรือไง”

 

“ไม่อยากให้ร้องไห้ อยากให้มาร้องบนตัวพี่มากกว่า”

 

“พี่!!! เซ!!! โฮ!!!

 

ไล่ทุบอีกคนตุบตับไปทั่วชายหาดจนเหนื่อย บทจะหื่นก็หื่นเสียน่ากลัว เห็นเงียบๆ ขรึมๆ ยังกับเจ้าชายเย็นชาแบบนี้น่ะไว้ใจไม่ได้เลย

 

“โอ๊ยๆๆๆ พอแล้วๆๆ ยอมแล้ว”

 

“พี่นี่มันจริงๆ เลย”

 

“ใกล้เที่ยงคืนล่ะ ง่วงหรือยัง”

 

เด็กน้อยพยักหน้าหงึกหงัก เซโฮเลยพาซ้อนมอเตอร์ไซค์จนถึงโมเทลเล็กๆ ติดทะเลที่จองเอาไว้ ลู่หานอึ้งนิดหน่อยพอเห็นพนักงานสาวสวยส่งกุญแจมาให้เพียงอันเดียว แต่ก็พอเข้าใจว่าการจองสองห้องคงมีภาระค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น แค่นี้เขาก็รบกวนอีกฝ่ายมากพอแล้ว

 

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ ไม่สะดวกใจนอนห้องเดียวกับพี่หรอ จะได้ไปขอเขาเปิดเพิ่ม”

 

“เอ่อไม่หรอกครับ อย่าลำบากเลย”

 

รีบปฏิเสธพัลวันก่อนเสียงสัญญาณประตูลิฟท์เปิดจะดังขึ้น ลู่หานได้แต่ยืนตัวเกร็งเพราะอึดอัดกับความเงียบเชียบ บวกกับคนข้างกายที่เอาแต่จับจ้องมองมาตลอดเวลา ทำไมลิฟต์บ้านี่ถึงช้าจังนะเขาไม่ชอบการอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมนี่เลยจริงๆ

 

“ลู่หาน”

 

“คครับ!

 

“ถามจริง กลัวโดนพี่ปล้ำอีกคนหรอ”

 

ฟังจบถึงกับหน้าเหวอ ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เซโฮถึงถามอะไรจู่โจมแบบนี้ แต่ยังไม่ทันถามกลับถูกรวบเอวเข้าไปกอด กายเล็กสั่นระริกด้วยความตื่นกลัว

 

“พะพะพี่เซโฮหมายความว่าอยาก….

 

“ใครบ้างอยู่ใกล้เราแล้วอดใจไหว แต่พี่ไม่บังคับหรอกนะ”

 

 

“พี่จะทำต่อเมื่อเราเต็มใจ”

 

ปลายลิ้นร้อนไล้เลียติ่งหูลามไปถึงซอกคออย่างละเมียดละไม ไม่มีการอายฟ้าดินอายกล้องวงจรปิดจนขนอ่อนทั่วตัวลู่หานลุกชัน ครั้นจะอ้าปากโต้เถียงกลับอ่อนแรงขึ้นมาเสียดื้อๆ ดวงตาคมคร้ามเหมือนมีพลังอำนาจบางอย่างที่ทำให้ใจเขาสั่นรัว

 

“ถ้าเราพูดว่าไม่ ก็หยุดแค่นี้”

 

“พะพี่จ๋า

 

“ว่าไง”

 

ร่างเล็กกลืนน้ำลายเอื๊อก กับแค่คำว่า ไม่ เขากลับไม่อาจพูดออกมาได้ราวกับคนเป็นอัมพาตชั่วขณะ เซโฮกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ จุมพิตแก้มใสเบาๆ

 

“พูดสิครับคนดี”

 

 

“ไม่อย่างนั้นพี่ถือว่าตกลงนะ”

 

 

 

 

 

 

 

TBC.

 

พี่เซโฮเค้าร้าย ฮือออออออออ อะไรคือการปลุกรมณ์น้องแล้ว

ค่อยมาถามว่ายอมไหม กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

พี่ฮุนตัวร้ายแบบเต็มคราบเลยสำหรับตอนนี้5555555555

วู่วามมากก็นกไปตามระเบียบนะคะ รอลุ้นตอนหน้า

ว่าจะมีคัทไหม อิ________________________อิ

 

ปล.ขอโทษที่มาต่อช้า เรามีปัญหาส่วนตัวนิดหน่อย เครียดและคิดมาก

ตลอดเวลา ดีพไปหลายวันเลย ไม่สามารถบิลท์อารมณ์มาต่อฟิคได้จริงๆ

แต่ตอนนี้โอเคขึ้นมากแล้ว ขอบคุณสำหรับทุกแรงเชียร์และการรอคอยนะคะ 

 

สกรีม #ทวนกสต

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #2303 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:14

    มาเงียบๆ แต่วินหลายครั้งละนะ ร้ายจริงคนนี้

    #2303
    0
  2. #2281 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 04:11
    ร้ายกาจจจ
    #2281
    0
  3. #2254 Parichat881 (@Parichat881) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 19:53
    ไม่แฟร์เลยอ่ะ น้องลู่สมยอมเซโฮ แล้วเซฮุนเค้าอ่ะ เรื่องนี้ต้อง3p!!! แงงงงงงงงงงง
    #2254
    0
  4. #2222 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 00:30

    หลงมากกก หลงเซโฮ ฮื้ออออ

    #2222
    0
  5. #2190 Paniin (@toey_naruemol) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 18:00
    สงสารเซฮุนง่ะ
    #2190
    0
  6. #2164 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 23:35
    เจอแบบนี้ ก็ระทวยเหมือนกันนะ ฮือออ
    #2164
    0
  7. #2140 puchan (@puchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:35
    พี่เซโฮก็เจ้าเล่ห์มากนะเนี่ยย
    #2140
    0
  8. #2119 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 11:22
    โอ้ยๆๆๆๆๆ ใจนี้เต้นโครมคราม
    #2119
    0
  9. #2079 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 08:20
    โอ๊ยยยยฟินนนนนนน
    #2079
    0
  10. #2019 luyingxx (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 11:27
    ฮือออออ ฟินเหลือเกิน*ชูป้ายไฟเซโฮ
    #2019
    0
  11. #1959 Aunchiree (@0956535071) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 09:34
    คืออยากให้ได้คนเดียวอ่ะ
    #1959
    0
  12. #1936 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 17:32
    เซโฮ10แต้ม แต่นี่ทีมเซฮุนนะ ชอบความเถื่อน 555555
    #1936
    0
  13. #1912 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 02:57
    สมแล้วที่เป็นแฝด ร้ายพอกัน (เซโฮพี่แมร่-ง ยังมีการถามอีกนะ แหม่ๆๆๆ)
    #1912
    0
  14. #1597 Yehet ~ (@Jowcoconut) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 00:27
    ลู่ห่านเคลิ้มแล้ว เซฮุนก็เจ็บไปอีก จะเป็นยังไงต่อไป
    #1597
    0
  15. #1575 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 15:27
    ชอบแบบพี่เซโฮอ่ะ จะเอาๆๆ แอบร้ายเหมือนกันนะเนี่ย น้องจะโดนเคลมอีกไหม สงสาร
    #1575
    0
  16. #1490 minkhunhan (@minkhunhan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 10:20
    พี่เซโฮ เราจองได้มั้ย555 ไม่ได้สินะของลู่
    #1490
    0
  17. #1486 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 09:37
    เซโฮ ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่น่า5555
    #1486
    0
  18. #1391 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 23:35
    พี่เซโฮร้ายยยยย
    #1391
    0
  19. #1323 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 23:47
    อยากได้เซโฮ กรีดร้องแรงงง
    #1323
    0
  20. #1248 Slagger damn! (@Skywalker__J) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 08:55
    ว้าย บอกแล้วว่าคนได้คนแรกยังไงก็ไม่สะใจเท่าคนที่ได้แบบน้องเต็มใจ ว้ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1248
    0
  21. #1172 ice_sweetbitter (@iceapissada) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 04:57
    โอ้ยยยพี่เซโฮเค้าก็แอบร้ายนะคะ555555
    #1172
    0
  22. #1161 NLHH12 (@NLHH12) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 20:51
    เอ้า จะเอาสองคนไม่ได้นะ
    #1161
    0
  23. #1110 snowintherainyday (@zendettr) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 14:08
    เย่ๆๆ พี่เซโฮออกโรงแล้วววว55555555555 ดีมากกกก
    #1110
    0
  24. #1076 Hunbyun (@0822799256) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 06:37
    ร้องไห้เรื่องนี้หนักก แบบโว้ยยหนักมากกก เอาเซฮุนคืนชั้นที เซโฮเอาลู่ไป ชั้นสงสาร เซฮุน บีบใจเหลือเกินคนแบดโดนน้องลู่ทำแบบนี้
    #1076
    0
  25. #1075 Hunbyun (@0822799256) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 06:33
    เซฮุนล่ะโอ้ยย เจ็บไปหมดแล้ว หลังจากฉากคัทขอตัดไปที่เซฮุนหน่อยได้ไหม สงสารน้องจริงๆ คือน้องผิดแบบร้ายแรง แต่ลู่ เดินไปแบบนั้นชั้นก็โกรธ แต่รุนแรงไป 555 เซโฮพี่จะละมุนเกินไปแล้วว ลู่หานดูเอนเอียงนิดนึงน่ะ ฮรี่ แต่เธอปฏิเสธคนไม่เป็นไช่ไหมฮื้มมม ต้แรกว่าทีม3p ขอย้ายทีมเซฮุน อนาคตไม่แน่นอน อาจย้ายไปทีมเซโฮ
    #1075
    0