Twinned Gangsta แฝดปีศาจ | HUNHAN(#END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,165 Views

  • 2,321 Comments

  • 5,130 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    579

    Overall
    84,165

ตอนที่ 7 : EPISODE 07

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10046
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    4 มิ.ย. 60

 

 

 

07

 

 

ปวดหัว....

 

 

เซโฮลืมตาตื่นขึ้นในเวลาบ่ายแก่ๆ ของอีกวัน ร่างสูงใหญ่ชันตัวขึ้นนั่งพร้อมกับขยี้ตาไปมา เมื่อคืนไม่น่าพลาดโดนไอ้พวกเพื่อนเวรมอมว็อดก้าจนสลบเลยเสียเซลฟ์ชะมัดยาด ปกติเขาเป็นคนคอแข็งระดับนึงก็จริงแต่เนื่องจากเหล้ามันแรงมากเช่นกันถึงได้เมาเละเทะขนาดนี้

 

“ตื่นมึง.. ตื่น!

 

เสียงแหบพร่าพึมพำกับตัวเองก่อนตบหน้าสองสามทีเรียกสติเพิ่ม หันมองรอบๆ ห้องพักหนึ่งจากนั้นจึงวกกลับมายังท่อนล่างของตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววตกใจสุดขีดเมื่อเลิกผ้าห่มขึ้นแล้วพบว่าทั้งร่างกายของตนเองเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ ดวงตาปรือเยิ้มในตอนแรกเบิกโพลงทันที

 

“เหี้ย!! อะไรวะเนี่ย?”

 

ชายหนุ่มพยายามขบคิดถึงเรื่องเมื่อคืน เขาโดนเพื่อนมอมเหล้าอย่างหนักแล้วก็มีคนพามาบ้าน... ใช่ ลู่หาน!! เขาโทรไปหาลู่หานให้ช่วยมารับกลับจากผับ หลังจากนั้นก็ขึ้นรถเมล์ ฝนตกหนักยังกับพายุห่าอะไรสักอย่างบุกเมือง แล้วหลังจากนั้น หลังจากนั้น หลังจาก....

 

 

“พี่เซโฮปล่อยหนู พี่เมามากแล้วนะ!!

 

“ลู่หานของพี่....”

 

“ฮือออ หยุดดด!!!!

 

 

“เชี่ย!!

 

แม้ภาพอดีตจะแสนเลือนรางเป็นผลจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้มข้น ทว่าเสียงร้องขอความเห็นใจที่คุ้นเคยยังคงดังก้องในหูของโอเซโฮอย่างชัดเจน เซโฮจำได้ไม่แม่นยำนักว่าตนเองทำอะไรลงไปบ้างแต่จำได้ว่าลู่หานทั้งร้องไห้และโวยวายลั่น ต้นแขนแกร่งปรากฏรอยเล็บตะปบยิ่งทำให้หัวใจหนุ่มหล่อเต้นรัวหนัก ภาวนาว่าอย่าให้เป็นแบบที่กลัวเอาไว้เลย

 

ร่างสูงผุดลุกหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่แล้วพุ่งออกไปนอกห้อง ร้องเรียกชื่อเด็กน้อยดังลั่นแต่ก็มีเพียงความเงียบกริบอยู่เป็นเพื่อน เจ้าตัวคงยังไม่กลับมาจากมหาวิทยาลัย….

 

“บ้าชิบ!

 

หยิบโทรศัพท์มือถือมาเปิดดู มีไลน์จากเพื่อนหลายคนทักมาถามว่าทำไมไม่มาเรียน เอาเถอะช่างหัวเรื่องเรียนแม่งก่อนตอนนี้สิ่งที่ทำให้เขากระวนกระวายใจมากที่สุดคือลู่หาน เซโฮกดโทรหาอีกฝ่ายเป็นสิบๆ สายซึ่งทุกสายล้วนเป็นเพียงระบบตอบรับ ปิดเครื่องทำไมวะ!!? หรือว่าน้องโกรธจนบล็อกเบอร์เขา? ส่งไลน์ไปอีกเกือบร้อยอันก็ไม่ขึ้นอ่านเลยสักนิด

 

“เชี่ยแม่ง ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ!!!!

 

ขบฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด คอยดูพรุ่งนี้ไปเรียนจะตั๊นหน้าไอ้พวกเพื่อนเวรที่มอมเหล้าคืนก่อนให้หมด แต่เหมือนสวรรค์จะยังเข้าข้างเขาอยู่บ้างเพราะขณะกำลังตัดสินใจว่าจะไปหาลู่หานถึงมหาวิทยาลัยเลยดีไหมเสียงก๊อกแก๊กก็ดังขึ้นที่หน้าประตูบ้านพร้อมกับร่างบางที่เดินเข้ามา

 

“ลู่หาน!!

 

“พะ...พี่เซโฮ...”

 

อีกฝ่ายหน้าแดงก่ำ พยายามไม่เสมองร่างสูงตั้งท่าเดินฉับๆ ขึ้นชั้นสองหากกลับถูกกระชากแขนไว้ก่อน ตามด้วยผ้าพันคอที่หลุดร่วงลงพื้น...เซโฮชะงักกึกทันทีเมื่อเห็นว่าบนผิวขาวสะอาดของร่างเล็กมีร่องรอยอารยธรรมอะไรปรากฎอยู่บ้างจึงต้องใช้ผ้านี่ปกปิดเอาไว้ ปลายนิ้วสากแตะสัมผัสเข้ากับมันอย่างแผ่วเบา

 

“นี่มัน…..

 

 

“ฝีมือพี่ใช่ไหม”

 

เสียงทุ้มสั่นเครือ ก่อนจับบ่าทั้งสองข้างของลู่หานเอาไว้แน่นแล้วเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบชิดกันเพื่อเค้นเอาคำตอบที่แท้จริง

 

“เมื่อคืนพี่ทำอะไรเรา บอกมา!

 

“พี่เซโฮจำไม่ได้เลยหรอ”

 

“ขอโทษ...แต่พี่...พี่มึนจริงๆ จำได้แค่ว่าเราร้อง ผลัก ข่วน...” เซโฮสั่นศีรษะไปมา “นั่นแหละ แสดงว่าพี่ต้องทำบางอย่างกับเรา แต่พี่จำไม่ได้ว่าทำอะไรไปบ้าง”

 

“ช่างมันเถอะครับ เรื่องผ่านไปแล้ว”

 

“พี่ซีเรียสนะลู่หาน!!

 

เซโฮวิ่งไปดักหน้าเด็กน้อยเอาไว้พลางช้อนสองแก้มซาลาเปานุ่มๆ ให้เงยขึ้นสบตากับตนเอง แววตาอีกคนแฝงไปด้วยความปั่นป่วนและสับสนบ่งบอกว่าลางสังหรณ์ของเขาไม่ผิด เมื่อคืนเขาต้องเผลอทำเรื่องชั่วๆ อะไรสักอย่างกับน้องลงไปแน่นอน

 

“บอกมาเถอะนะ ขอร้อง พี่เครียดแทบบ้าแล้ว”

 

“...”

 

“พี่....ปล้ำเราหรอ?”

 

“บ้า!! ไม่ใช่สักหน่อย!!!!

 

พอน้องตะโกนหน้าดำหน้าแดงกลับมาแบบนั้นจึงค่อยใจชื้นขึ้นมาบ้าง สองแขนรั้งร่างบอบบางเข้ามากอดพร้อมกับลูบผมนุ่มๆ และกล่าวขอโทษพึมพำซ้ำไปซ้ำมา

 

“ถ้าพี่ไม่ได้ปล้ำแล้วพี่ทำอะไรเราไปบ้าง”

 

“จะให้บอกจริงๆ หรอครับ”

 

“ต้องบอก”

 

“ก็” ลู่หานซุกใบหน้ากับแผงอกแน่น ชั่งใจอยู่นานว่าควรพูดดีไหมเพราะน่าอายเหลือเกินแต่สุดท้ายก็เปล่งมันออกมาด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้ม “พอมาถึงบ้าน หนูพยุงพี่เข้าไปในโรงรถเพราะพี่บอกว่าขอพักก่อนเดินไม่ไหว หลังจากนั้น....เอ่อ....พี่....”

 

“...”

 

“พี่จูบหนู”

 

เซโฮชาวาบไปทั้งร่างทว่าหน้าดันร้อนฉ่าย้อนแย้งกันถึงที่สุด ยิ่งฟังน้องพูดเจื้อยแจ้วไปเรื่อยๆ หัวใจก็ยิ่งเต้นรัวแรงราวกับจะหลุดออกมากองด้านนอกเท่านั้น

 

“พี่จูบจนปากหนูเลือดออก กัดผิวหนูเป็นรอยจ้ำๆ เอาหนวดมาถูคอ กระชากกระดุมเสื้อเชิ้ตหนูหลุดไปเม็ดสองเม็ด แล้วพี่ก็

 

“ก็อะไร?”

 

“หลับ”

 

ร่างสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่รู้ว่าควรโล่งใจหรือเสียดายดีที่เรื่องบ้าบอจบลงเพียงเท่านั้น สองแขนจัดการปลอดปล่อยลู่หานให้เป็นอิสระ เมื่อคืนเขาคงเมามากเกินไปจริงๆ นั่นแหละเพราะถ้าไม่เมาโอเซโฮคงไม่ทำนิสัยเสียถึงขั้นโทรเรียกน้องไปรับถึงสถานที่อโคจรแบบนั้น แถมยังทำตัวเรื้อนจนสร้างความเดือดร้อนให้น้องต้องลำบากอีก

 

เคยด่าไอ้เซฮุนชอบสำมะเลเทเมาสงสัยงานนี้ต้องพิจารณาตัวเองด้วย

 

“ฟังนะลู่ พี่ขอโทษ ขอโทษมากๆๆๆๆ”

 

“ไม่เป็นไร หนูไม่ซีหรอก” กลีบปากอิ่มคลี่ยิ้มให้คนตรงหน้าสบายใจ ถึงแม้รอยแผลจางจะยังปรากฏบนริมฝีปากที่ถูกขับกัดอย่างรุนแรงก็ตาม “พี่เมานี่นา”

 

“แล้วทำไมเราไม่อ่านไลน์พี่ล่ะ แถมปิดเครื่องอีก”

 

“โทรศัพท์หนูแบตหมด”

 

ชูมือถือที่ดับสนิทให้ดูแต่เซโฮก็ยังไม่ยอมเชื่อ คิดว่าลู่หานต้องเคืองตนเองแน่ ชายหนุ่มพรูลมหายใจก่อนคว้ามือน้อยไปกุมไว้ สีหน้าแสดงถึงความรู้สึกผิดที่สุด           

 

“พี่ขอโทษจริงๆ พี่ไม่ได้ตั้งใจ อย่าโกรธกันเลยนะตัวเล็ก

 

สรรพนามลงท้ายทำให้สองแก้มของลู่หานกลับมาขึ้นสีเรื่ออีกหน ต้องยืนยัน นั่งยัน นอนยันแล้วยันอีกว่าไม่โกรธๆๆๆๆๆ เซโฮถึงยอมเชื่อสักที...ไม่ใช่ว่าไม่อยากกอด หอม จูบ ฟัดอีกคนหรอกนะ น่ารักขนาดนี้ใครจะไปอดใจไหว แต่เขาไม่อยากทำแบบไร้สติและบังคับขืนใจน้องต่างหาก

 

“หนูบอกแล้วไงว่าไม่ซี พี่เซโฮอย่าคิดมากสิ”

 

“งั้น...พี่ขอเลี้ยงหนังเราไถ่โทษนะ”

 

“เอ่อ

 

“ถ้าไม่โกรธพี่จริงๆ ก็อย่าปฏิเสธ ได้ไหม?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในห้องซ้อมดนตรีประจำของตึกคณะดุริยางคศาสตร์ เซฮุนกำลังนั่งกระดกน้ำอึกๆ เหงื่อไหลโทรมกายเพราะเพลงล่าสุดที่พวกเขาเพิ่งซ้อมกันเสร็จนั้นเป็นเพลงร็อคหนักซึ่งต้องใช้พลังค่อนข้างมากแถมวันนี้จงอินมือเบสไม่มาทำให้ขาดกำลังไปเยอะ เสียงประตูเปิดดังแอ๊ดพร้อมกับแบคฮยอนที่เพิ่งกลับจากห้องน้ำหย่อนก้นลงนั่งข้างเพื่อนพร้อมกับแย่งขวดไปดื่มบ้าง

 

“นี่สรุปว่าน้องลู่หานอยู่บ้านมึงจริงๆ ใช่มะ” เจ้าตัวเอ่ยถามหลังดื่มเสร็จ สมาชิกวงที่เหลือถึงกับหูผึ่งทันทีเพราะอยากรู้ประเด็นนี้มานานแล้วเหมือนกัน

 

“อือ จริง”

 

“แล้วไอ้เซโฮโอเคหรอวะ” คริสถามขึ้นบ้าง สมัยก่อนพวกเขาเคยสนิทกับโอเซโฮอยู่เหมือนกันในฐานะแฝดพี่ของเซฮุน  นานทีปีหนก็นัดกินเหล้ากันที แต่ปัจจุบันด้วยภาระการเรียนจึงทำให้ไม่ค่อยได้พบเห็นอีกฝ่ายบ่อยนัก....มือกีตาร์สุดหล่อยักไหล่เบ้ปากเฉียงสี่สิบห้าองศาหลังได้ยินชื่อศัตรูตัวฉกาจ

 

“ระริกระรี้เลยแหละไอ้เชี่ยนั่นน่ะ”

 

“ปกติมันไม่ค่อยสนใครนี่หว่า”

 

“แต่สนลู่หานไง จบนะ” กล่าวเสียงหงุดหงิดจนผองเพื่อนผิดสังเกต แบคฮยอน ชานยอล และคริสมองตากันราวกับรู้ใจ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนดวงหน้าของทุกคน ก่อนที่แบคฮยอนจะเป็นตัวแทนหมู่บ้านเอ่ยคำถามเด็ดเล่นเอาเซฮุนแทบสำลักน้ำที่ดื่มอยู่

 

“มึงหึงน้องลู่หรอวะ”

 

“แค่ก!

 

ร่างสูงถึงกับไอค่อกแค่กจนแสบคอ ไอ้เพื่อนเวรพูดมาได้ว่าเขาหึงเด็กเด๋อนั่น! ทำไมต้องหึงในเมื่อ....เขาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับลู่หานสักหน่อย!!

 

“แหม่ๆๆๆ ถามแค่นี้ทำสำลัก”

 

“ไม่ได้หึง!

 

“หราาาา ไม่บอกนึกว่ามึงเป็นผัวน้องล่ะ ชัดเจนเหมือนเขียนแปะไว้บนหน้าผาก” แบคฮยอนหัวเราะร่า คบกับอีกฝ่ายมาตั้งกี่ปีทำไมจะไม่รู้ว่าไอ้เซฮุนเป็นคนซึนเดเระชอบใครมักบอกว่าไม่ชอบ ไม่สน ไม่แคร์ แต่สุดท้ายเสือกไปตามเต๊าะตามจีบเขาเงียบๆ ตลอด

 

“ผัวห่าอะไรกูไม่เอามันทำเมียหรอก”

 

“น้องออกจะน่ารัก มึงไม่เอากูเอาเองก็ได้” ชานยอลแกล้งพูดลอยๆ แต่กลับจี้จุดบางอย่างของหนุ่มมือกีตาร์ได้จนเจ้าตัวเผลอขึ้นเสียงดังเข้ม

 

“ว่าไงนะ?!

 

“เอ่า แหล่วๆๆๆๆ นั่นไง แล้วไหนว่าไม่ชอบ”

 

 

เซฮุนไม่เคยรู้สึกอยากกระทืบเพื่อนร่วมวงมากเท่าวันนี้มาก่อน

 

 

“แค่ห่วงตามประสาคนบ้านเดียวกัน ไม่ได้หมายความว่ากูต้องชอบมัน”

 

“สีข้างถลอกจนแผลตกสะเก็ดแล้วครับเพื่อน”

 

“ไอ้คริส!!

 

“เดี๋ยวๆๆ มึงๆๆๆ มีเรื่องด่วนจ้า~”

 

แบคฮยอนยกมือข้างหนึ่งห้ามศึก อีกข้างถือไอโฟนเจ็ดสีดำเอาไว้ เซฮุนไม่รอช้ารีบชะโงกหน้าไปเสือกก่อนต้องเบิกตาโพลงเมื่อพบว่า....รูปในจอตรงหน้าคือลู่หานกับเซโฮที่กระหนุงกระหนิงกันอยู่หน้าตู้คีบตุ๊กตาในห้างสรรพสินค้าแถวมอ

 

“ไอ้จงอินส่งมาในกรุ๊ปอะ บอกว่าพาแม่ไปกินข้าวแล้วเจอเข้าพอดี”

 

“เฮ้ยย กูว่าใช่ว่ะ”

 

“เวร!

 

เซฮุนเริ่มสติหลุดขณะหยิบเครื่องตัวเองขึ้นมาดูบ้าง ซูมแล้วซูมอีกยังไงก็มั่นใจว่าเป็นลู่หานกับแฝดพี่ตัวร้ายอย่างแน่นอน แถมท่าทางของทั้งคู่ยังสนิทสนมชิดเชื้อกันจนน่าหมั่นไส้ ร่างเล็กยิ้มกว้างจนตาหยีแก้มขึ้นลูกกลมยิ่งกว่าที่เคยยิ้มให้เขาเป็นประจำ….นั่นคือสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มยอมไม่ได้

 

“เซฮุนมึงยอมอ่อ ยอมอ่อ? เซโฮพาเด็กมึงเดทแล้วอ่ะ”

 

“...”

 

“...”

 

“...”

 

“กูขอกลับก่อน โทษที”

 

ร่างสูงกัดฟันคว้ากระเป๋าเป้ขึ้นสะพายแล้วพุ่งออกจากห้องซ้อมก่อนเพื่อนๆ จะโห่ร้องแซวทัน คอยดูเถอะไอ้เวรโอเซโฮกับไอ้เตี้ยเอ๋อ เดี๋ยวมึงเจอกู

 

เหม็นกลิ่นความรักฉิบหายเลยโว้ย!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้แล้ว....ได้แล้วว!!

 

เซโฮหัวเราะเบาะๆ กับท่าทางเหมือนเด็กประถมของลู่หานหลังคีบตุ๊กตาลูกเจี๊ยบตัวอ้วนจากตู้ให้เจ้าตัวได้สำเร็จ หลังดูหนังเสร็จดันเผอิญเดินผ่านตู้พวกนี้พอดีแล้วเขาก็เห็นร่างเล็กจ้องตาเป็นประกาย โชคดีมากที่เคยฝึกสกิลนี้ไว้ใช้แอ๊วสาวตั้งแต่สมัยมัธยมต้น

 

“ขอบคุณนะพี่เซโฮ ฮื้ออ~ น่ารักอะนุ่มมากกก”

 

“ดูแลให้ดีล่ะ”

 

ส่งยิ้มอบอุ่นขณะยีผมเด็กน้อยจนฟู ให้มองยังไงก็เหลือเชื่อว่าลู่หานเรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่งแล้ว บอกว่าอายุสามขวบครึ่งก็เชื่อ ทั้งหน้าตา รูปร่าง ลักษณะนิสัยนี่ไม่เคยจะโตตามอายุเลยสักที  ผมหน้าม้าแตกๆ นี่ก็น่ารักจนอยากเอากรรไกรมาแกล้งตัดให้แหว่ง

 

“เดี๋ยวขากลับแวะไปเอามอเตอร์ไซค์ที่ผับกับพี่ก่อนได้เปล่า”

 

“อื้อ!

 

“ดีมากเจ้าตัวเล็ก”

 

เซโฮใช้แขนล่ำบึกโอบรัดคออีกคนเข้ามาใกล้ๆ แบบที่ชอบทำ ลู่หานยังคงกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับตุ๊กตาตัวอ้วนในมืออย่างน่าเอ็นดู ทว่ายังไม่ทันมีความสุขหวานชื่นกันมากกว่านั้นเสียงทุ้มก็ร้องลั่นเมื่อมีมือปริศนาจิกกระชากผมจากทางด้านหลังจนเหมือนหนังหัวจะหลุดตาม

 

“โอ๊ยยย ใครวะ?!!

 

“กูเองแหละมีปัญหาอะไรหรอ”

 

“ไอ้เซฮุน!?”

 

เซโฮขมวดคิ้ว อารมณ์ที่กำลังดีๆ เมื่อครู่เปลี่ยนเป็นขุ่นมั่วในชั่ววินาทีเมื่อเห็นแฝดน้องยืนทำหน้าตากวนตีนเหรอหราแถมยังฉุดแขนลู่หานจนเซถลาใส่อกตนเองอย่างไร้มารยาท หนุ่มผมบลอนด์กับหนุ่มผมดำจ้องประสานตากันไปมาแบบนั้นแต่แล้วเซโฮกลับเป็นฝ่ายทนไม่ไหวก่อน

 

“เป็นเหี้ยไร”

 

“อะไร”

 

“ลู่หานมากับกู อย่าเสือกได้ป่ะ”

 

“กูผ่านมาแถวนี้พอดีเลยจะพามันกลับให้” เซฮุนพูดพลางยักคิ้วด้วยท่วงท่าที่ดูแล้วน่าเสยให้หงายหลัง ลู่หานเห็นบรรยากาศเริ่มมาคุเลยได้แต่กอดตุ๊กตาเงียบๆ ไม่กล้าปริปากพูดแม้จะรู้สึกเจ็บตรงลำคอที่กำลังถูกแขนของเซฮุนรัดแน่นขนาดไหน

 

“น้องจะกลับกับกู มึงมาทางไหนไปทางนั้นแล้วเจอกันที่บ้าน”

 

“มึงอยากกลับกับมันหรอ”

 

ก้มลงถามเด็กน้อยพร้อมกับส่งสายตาอาฆาตแค้นชวนขนลุก อารมณ์ประมาณว่า ลองตอบใช่สิ กูจะรัดให้กระดูกแหลกตรงนี้แหละ ลู่หานเม้มปากหน้าซีดเผือดอยู่นานก่อนตัดสินใจตอบแบบเป็นกลางที่สุด นอกจากกลัวพี่เซฮุนแล้วก็ไม่อยากหักหาญน้ำใจพี่เซโฮด้วย

 

“หนูยังไงก็ได้”

 

“ยังไงก็ได้ แสดงว่า...”

 

“...”

 

“อยากกลับกับกูแน่ๆ เลย บายยยย!!~”

 

“อ๊ะ...พี่เซฮุน!!!!!!

 

รีบตัดบทแล้วฉุดคนตัวเล็กวิ่งหนีเข้าลิฟท์ที่กำลังจะปิดทันทีโดยมีเสียงก่นด่าผรุสวาทของแฝดผู้พี่ไล่หลังมาดังลั่น ทำเอาลู่หานใจหายใจคว่ำไม่น้อยเพราะนานๆ ครั้งจะได้เห็นพี่เซโฮโมโหจนฟิวส์ขาด ส่วนเจ้าตัวต้นเหตุความวุ่นวายนี่ก็เอามือล้วงกระเป๋าผิวปากไม่ได้มีความสำนึกผิดอะไรเลย

 

“พี่อ้ะ!

 

“อะไร?”

 

“ทำไมถึงชอบทำนิสัยเสียเอาแต่ใจนักนะ”

 

“เดี๋ยวนี้ชักเปรี้ยวบ่อยไปไหมไอ้เตี้ย คำก็ด่าสองคำก็ด่า!” เซฮุนแยกเขี้ยวคำรามใส่เด็กน้อยยังกับเสือ ลู่หานก็ยู่ปากร้องฮึๆ ตอบโต้(ทำได้แค่นั้น คิดว่าน่ากลัวที่สุดแล้ว)ทั้งคู่เล่นสงครามประสาทพ่อแง่แม่งอนใส่กันตลอดทางจนเข้าไปนั่งในรถ

 

“พี่น่ะมันแย่ แย่ แย่ที่สุด!!

 

“จำไม่ได้หรอว่าคราวก่อนด่ากูแล้วโดนอะไร”

 

“หนูไม่แคร์! พี่อย่าคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่อยู่คนเดียวสิ!” เพราะอารมณ์พลุ่งพล่านทำให้เผลอโพล่งออกไปแบบนั้น ลืมคิดเสียสนิทว่ามันจะเข้าทางคนหื่นกามแบบโอเซฮุนมากขนาดไหน

 

 

อ๋อเหรอออ….ไม่แคร์งั้นหรอ?

 

ได้ เดี๋ยวกูจัดให้!!

 

 

“มึงบอกว่าไม่แคร์ใช่ปะ”

 

“...”

 

“งั้นกูก็ทำแบบนี้กับมึงได้ใช่ไหม”

 

ใบหน้าหล่อเหลาพุ่งเข้ากัดแก้มนุ่มนิ่มข้างซ้ายแรงๆ จนลู่หานสะดุ้งน้ำตาเล็ดและฟาดต้นแขนหนาบึกนั่นไปอย่างแรง ทว่าร่างสูงก็ไม่แคร์เช่นกันเขาใช้ปลายจมูกคลอเคลียพร้อมกับหอบหายใจหื่นกระหายรดริมฝีปากอวบอิ่ม มือหนาจับผ้าพันคอผืนสวยพร้อมกระตุกออก และนั่นคือจุดที่ทำให้เด็กน้อยได้สติ

 

“อย่านะ!!

 

“อย่า?”

 

“อย่ามายุ่งกับผ้าของหนู!

 

ดึงยื้อผ้าเอาไว้เพราะกลัวว่าหากอีกฝ่ายเห็นรอยแดงที่พี่เซโฮทำไว้เมื่อคืนแล้วจะเป็นเรื่องเปล่าๆ แต่คนอย่างเซฮุนน่ะยิ่งห้ามยิ่งยุ ยิ่งปิดบังยิ่งสงสัย....แล้วแน่นอนว่าร่างบางไม่อาจสู้เรี่ยวแรงราวช้างสารของเจ้าตัวได้ โดยเฉพาะเวลาพี่เขาหงุดหงิดแบบนี้

 

“มึงมีความลับหรอ”

 

“ความลับบ้าอะไร ไม่มี! หนูแค่ไม่ชอบให้พี่มายุ่งกับของหนู”

 

“ถ้าไม่มีก็เอามันออก!!!

 

 

พรึ่บ!

 

 

เดดแอร์แผ่กระจายปกคลุมทั้งคันรถเมื่อผ้าพันคอหลุดตามแรงกระชากเผยให้เห็นรอยสีกุหลาบจางๆ หลายจุดบนลำคอขาวเนียนลามลงไปถึงไหปลาร้า ดวงตาคู่คมเรียบนิ่งไม่อาจบ่งบอกความรู้สึกขณะลู่หานกลืนน้ำลายเอื๊อกพร้อมเสียงไซเรนที่ดังกึกก้องอยู่ในหัว...ทำไงดี ทำไงดี คิดสิคิด!!!

 

“เอ่อ....”

 

“...”

 

“เมื่อคืนหนูแอบเอาขนมกับน้ำหวานเข้าไปกินในห้อง มดมันขึ้นแล้วก็กัด” เป็นเหตุผลแสนโง่อย่างเดียวซึ่งคิดขึ้นมาได้ในวินาทีนี้ “หนูกลัวพี่ว่าอ่ะ แหะๆ แบบ...มันก็ไม่ใช่บ้านหนู”

 

“มดกัดจริงอะ”

 

“จริงสิ พี่ไม่เชื่อหนูหรอ มองหนูเป็นเด็กเลี้ยงแกะหรือไง”

 

“กู....”

 

“...”

 

“โอเค้ เชื่อก็ได้ เดี๋ยวมาหาว่าขี้สงสัยอีก!

 

เซฮุนพูดเสียงประชดประชันพลางหันไปสตาร์ทเครื่องยนต์ ลู่หานแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกแต่ก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกันที่ร่างสูงดันเชื่อคำแก้ตัวกระหลั่วๆ ของเขาเสียอย่างนั้น แต่เอาเถอะดีกว่าไม่เชื่อละมาคาดคั้นเอาคำตอบแล้วกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

ด้านโอเซโฮพอจอดพาหนะคันเก่งเสร็จและเดินเข้ามาในบ้านก็ต้องฉุนเฉียวขึ้นอีกหนเมื่อพบเจ้าแฝดนรกนั่งรออยู่บนโซฟาหน้าโทรทัศน์ จัดการชูนิ้วกลางใส่มันไปทีแล้วเดินเบี่ยงไปทางบันไดแต่กลับถูกเสียงทุ้มหนักเรียกรั้งเอาไว้ให้ต้องหยุดกึก

 

“กูมีเรื่องอยากคุยกับมึง”

 

“ทำไมต้องคุย”

 

“มึงทำเหี้ยอะไรกับลู่หาน”

 

ปราดเข้ากระชากคอเสื้อแฝดพี่เต็มแรง สองมือเกร็งเห็นเส้นเลือดปูดโปนเด่นชัด ที่ไม่อยากตะโกนเสียงดังตามนิสัยปกติเพราะเกรงว่าร่างเล็กซึ่งหลับพักผ่อนอยู่บนชั้นสองจะได้ยินเข้า เซโฮได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วสงสัยว่ามันรู้เรื่องได้ยังไง? อย่าบอกนะลู่หานเล่าให้ฟัง?

 

“น้องบอกมึงหรอ”

 

“เปล่า แต่กูเห็นรอยบนคอมัน” เซฮุนขบกรามแน่น “มันแก้ตัวว่ามดกัด เชื่อได้ตายห่าล่ะ... มึงเป็นคนทำใช่ไหม เอากันแล้วใช่ไหม? บอกกูมาให้หมด!

 

“เฮ้ย ใจเย็นก่อนได้มั้ยวะ”

 

“กูไม่อยากคาดคั้นมันเดี๋ยวก็ร้องไห้อีกถึงได้มาถามมึง” หนุ่มผมบลอนด์พรูลมหายใจ พยายามท่องยุบหนอ พองหนอไม่ให้เผลอตั๊นหน้าอีกคนเสียก่อน “ตกลงว่ายังไง”

 

“โอเคอยากรู้นักใช่มั้ย! เมื่อคืนกูเมาแล้วเผลอ....อย่างที่เห็น แต่แค่จูบ หอม ฟัดแค่ภายนอก สาบานว่าไม่มีไรเกินเลยมากกว่านั้น” เซโฮตอบตามความเป็นจริงทว่ามันไม่ได้ช่วยให้อารมณ์แฝดผู้น้องเย็นลงเลยแม้สักนิด มีแต่จะเพิ่มเชื้อเพลิงให้มากขึ้น

 

“หรอ... แค่จูบ หอม ฟัดหรอ? มึงทำเหี้ยๆ แบบนั้นกับลู่หานได้ยังไง! กูเห็นปากมันแตก เห็นรอยฟันมึงบนผิวมัน ตัวแม่งก็แดงจ้ำไปหมด แค่อ้างว่าเมาก็ได้หรอ!

 

“อ้างห่าไรไม่ได้อ้าง กูเมาจริง! ไม่เชื่อโทรไปถามพวกไอ้ยองดนสิว่าได้มอมว๊อดก้ากูในผับ x เมื่อคืนหรือเปล่า แล้วมึงมาเดือดร้อนอะไรแทนน้องวะ? เป็นผัวเค้ารึไง!!!

 

เซโฮสะบัดตัวจนหลุดจากการเกาะกุมพลางชี้หน้าและตะคอกกลับไปด้วยแรงอารมณ์ขุ่นมัวเต็มเปี่ยม ปกติเขาเป็นคนค่อนข้างใจเย็นก็จริงแต่ไม่ใช่เวลาทะเลาะกับไอ้แฝดเซฮุนยืนหอบหายใจกำหมัดแน่น ก่อนพ่นประโยคซึ่งไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้ออกจากปากตนเองดังลั่น

 

“ไม่ได้เป็น….แต่ก็อยากเป็นอยู่เหมือนกันแหละโว้ย!!!

 

 

กึก...

 

 

สองเท้าที่กำลังก้าวลงบันไดมาหยุดชะงักราวถูกสต๊าฟ ลู่หานหน้าเหวอ....กำลังจะลงมาถามว่าทั้งสองทะเลาะอะไรกันเสียงดังจนนอนไม่หลับแต่กลับมาได้ยินสิ่งที่เซฮุนพูดออกมาเมื่อครู่เข้าชัดเจนเต็มสองรูหู

 

เมื่อกี้พี่เซฮุนพูดว่าอะไรนะ

 

 

ไม่ได้เป็นผัว

 

แต่ก็อยากเป็นอยู่เหมือนกัน งั้นหรอ?

 

 

 

 

 

 

TBC.

จริงๆ สองแฝดเค้าก็ซึนพอกันเนอะ =.,=
อยากเกิดเป็นหนูลู่จังเลยฮืออออ โดนสองหนุ่มรุมเร้าแย่งชิง
เรื่องนี้น่าจะตั้งชื่อภาษาไทยว่า มะรุมมะตุ้มรุมรักลู่หาน 55555555
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจมากนะคะ T-T

 

สกรีม #ทวนกสต

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

124 ความคิดเห็น

  1. #2298 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:33

    ไม่ต้องแย่งกัน 3P ไปเลยก็จบบบ

    #2298
    0
  2. #2275 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 03:34
    3p มาเถอะะะะ
    #2275
    0
  3. #2248 Parichat881 (@Parichat881) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 16:09
    ชั้นจะเชียร์3pจนกว่าจะอ่านจบเรื่อง
    #2248
    0
  4. #2237 Lakornthaisilaud (@Lakornthaisilaud) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 22:38
    อยากเปงผัว ก็ดั้ยเปงผัวสมจัยแล้วโน๊ะ
    #2237
    0
  5. #2216 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 23:10

    ใครจะได้ก่อนน๊าาาา 3พีได้ไหมไรท์ ฮื้อิ

    #2216
    0
  6. #2158 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 18:48
    ชัดเจนเลยลูก
    #2158
    0
  7. #2113 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 22:39
    เอาแหล่วๆๆๆๆ
    #2113
    0
  8. #2101 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 11:05
    บ้าจีงงง
    #2101
    0
  9. #2075 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 22:29
    โอ๊ยยยยคือดีย์
    #2075
    0
  10. #2015 luyingxx (@kyu-magnae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 08:35
    ขำชื่ออะ5555 มะรุมมะตุ้มรุมรักลู่หาน555
    #2015
    0
  11. #2007 BonjourSLepain (@BonjourSLepain) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:39
    มันพะยะค่ะ
    #2007
    0
  12. #1966 chs219 (@chs-kjd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 19:00
    ก็ยังชอบพี่เซโฮอยู่ -..-0
    #1966
    0
  13. #1904 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 00:16
    อยากเป็นหนูลู่เหมือนกันค่ะไรต์ 55555
    #1904
    0
  14. #1851 honeyy94 (@honeybrll4794) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 13:56
    3pอ่ะ ว้อนนนน
    #1851
    0
  15. #1843 SeSeyHaneul (@nutthanut) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 07:12
    ขอจบแบบ 3p ได้มั้ยอ่ะ ดูเร้าร้อนมาก55555
    #1843
    0
  16. #1599 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 00:36
    ชุ้นอิจฉาลู่ ทำไมมีแต่คนรุมแย่ง >///<
    #1599
    0
  17. #1566 mdyeolly (@mdyeolly) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 09:47
    ใครๆก็อยากได้น้องลู่ ><
    #1566
    0
  18. #1559 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:53
    ปวดหัวกับแฝด5555555555 เชื่อล่ะว่าทำไมพ่อแม่ต้องเครียดเบอร์ไหนถึงส่งมาเกาหลี ลู่หานมาได้ยินงี้จะไม่ตกใจช้ะมะ เป็นเราก็เลือกไม่ได้55555555
    #1559
    0
  19. #1348 M2Hsmile (@meawsejin041712) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:43
    ปวดประสาท สงสารลู่ทุกตอนเลย เลือกไม่ได้เลือกไม่ถูก
    #1348
    0
  20. #1225 ป๋ายเซียน (@minkksm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 18:58
    โอ๊ยยยยแซ่บมากกกกก
    #1225
    0
  21. #980 wbpimp (@wbpimp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 23:24
    พี่เซฮุนหลุดพูดออกมาแล้ว 5555555
    #980
    0
  22. #933 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 20:58
    อ่ะจ้าาาา อยากเป็นผัวน้องเลยหรอคะพี่เซฮุน แหม่ๆๆๆ น้องดันมาได้ยินอีตาพี่พูดพอดิบพอดีเลย แต่เหมือนพี่ฮุนเค้าหึงลู่เลยอ่ะ ใช่ป่ะๆๆ >< รู้สึกเลือกไม่ถูกจริงๆนะ ลู่หานขาาา~ หนูไม่อึดอัดบ้างหรอคะลูก หืมมมมมม

    ปล.แต่ฮาตอนเซฮุนจิกหนังหัวเซโฮนั่นแหละ กระชากซะ นี่แกกล้าทำเนอะฮุนนั่นพี่แกนะเว้ย 555555555
    #933
    0
  23. #914 wrfnz (@wrfnz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:55
    หนูอยากบอกแทนลู่หานจริงๆ ไม่ต้องแย่งกันๆ ได้หมดทุกคนต้ะ
    #914
    0
  24. #829 Ballerina320947 (@ballerina-petal) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 19:29
    เชร้ดดดดดดดด แล่วๆๆๆๆๆ เกิดศึกชิงน้องลู่ขึ้นแล้วไงล่าาาาาาา อิอิ ฮุนนะฮุน พูดออกมาได้ ลู่สตั๊นเลย 5555555 ทำเป็นปากแข็งแต่ใจดันคิดไปไกลยันดาวพลูโตแล้วไงล่ะ คึคึ ตอนนี้โดนจิกหัวกลับมา #ทีมเซฮุน แล้วซะงั้น แหะๆๆ ~
    #829
    0
  25. #638 NanR (@NanR) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 23:04
    3p เถอะลู่รักทีเดียวสองคนก็ได้
    #638
    0